യ-റ
യ-റ
[ 655 ]
| മൊഴപിരട്ടുന്നു, ട്ടി, വാൻ. v. a. 1. To deceive. 2. to |
| stupify. |
| മൊറൽ, ലിന്റെ. s. Cleansing, scouring. |
| മൊറുന്നു, റി, വാൻ. v. a. To scour, to clean, to cleanse. |
| മൌക്തിക, യുടെ. s. A pearl. മുത്തുമണി. |
| മൌക്തികപ്രസവ, യുടെ. s. Mother of pearl, the |
| pearl oyster. മുത്തുച്ചിപ്പി. |
| മൌക്തികം, ത്തിന്റെ. s. A pearl. മുത്തുമണി. |
| മൌക്തികശുക്തി, യുടെ. s. A pearl oyster. മുത്തുച്ചി |
| പ്പി. |
| മൌഖൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Defamation, scurrility. നി |
| ന്ദ. |
| മൌഞ്ജി, യുടെ . s. A girdle, a waist-cord made of the |
| Munja or Cusa grass. ബ്രഹ്മചാരിയുടെ അരയിൽ |
| കെട്ടുന്ന ചരട. |
| മൌഢ്യം, ത്തിന്റെ. s. Ignorance, folly, especially |
| spiritual folly or fanaticism. |
| മൌദ്ഗനം. adj. Fit for or hearing, &c. (kidney beans.) |
| ഉഴുന്ന വിളയുന്ന. |
| മൌനബുദ്ധി, യുടെ . s. Stupidity, foolishness, igno- |
| rance. |
| മൌനം, ത്തിന്റെ. s. Silence, taciturnity. |
| മൌനവ്രതം, ത്തിന്റെ. s. A vow to be silent. |
| മൌനാനുവാദം, ത്തിന്റെ. s. Reluctant permission or |
| leave. |
| മൌനി, യുടെ. s. One who is silent, an ascetic, a her- |
| mit or religious sage. |
| മൌരജികൻ, ന്റെ. s. One who beats, or plays on, a |
| drum. വാദ്യക്കാരൻ. |
| മൌൎക്ക്ഖ്യം, ത്തിന്റെ. s. Stupidity, folly, fatuity. |
| മൌൎവ്വി, യുടെ. s. The string of a bow, a bow-string. |
| വില്ലിന്റെ ഞാണ. |
| മൌലൻ, ന്റെ. s. One of pure blood, descended from |
| a respectable and primitive family. |
| മൌലം. adj. 1. Radical, proceeding from a root or ori- |
| gin. 2. of pure blood, descended from a respectable and |
| primitive family without any improper intermixture. |
| മൌലി, യുടെ. s. 1. A crown, a diadem, a tiara. കിരീടം. |
| 2. the head. ശിരസ്സ. 3. a lock or tuft of hair worn on |
| the crown of the head. കുടുമ. 4. hair ornamented and |
| braided round the head. കെട്ടിയ തലമുടി. |
| മൌലിമാല, യുടെ. s. A chaplet of flowers. |
| മൌഷ്ട, യുടെ. s. Boxing, sparring, playing at fisty cuffs. |
| മുഷ്ടിയുദ്ധം. |
| മൌഹൂൎത്തകൻ, ന്റെ. s. An astrologer. ജൊതിഷ |
| ക്കാരൻ. | മൌഹൂൎത്തൻ, ന്റെ. s. An astrologer. |
| മ്യാൽ, ലിന്റെ. s. 1. Land on which rice corn is sown |
| thickly, the plants of which are afterwards to be trans- |
| planted. 2. land watered by rain. |
| മ്രാൽ, ലിന്റെ. s. A species of banian tree, Ficus racelaa. |
| മ്ലാനം, &c. adj. 1. Foul, dirty. മലിനതയുള്ള. 2. wi- |
| thered, faded. വാടിയ. |
| മ്ലാനി, യുടെ. s. 1. Weariness, languor. ക്ഷീണം . 2. |
| foulness, filth. മലിനത. 3. witheredness. വാട്ടം, ഉ |
| ണക്കം. |
| മ്ലാവ, ിന്റെ. s. An elk. |
| മ്ലിഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. Indistinct speech. വ്യക്തമില്ലാ |
| ത്ത വാക്ക. adj. 1. Indistinct, as speech. വ്യക്തമില്ലാ |
| ത്ത. 2. languid. |
| മ്ലെച്ഛജാതി, യുടെ. A Mlechch'ha or lbarbarian, or a |
| man of an outcast race. See Wilson's Sanscrit Dictionary. |
| മ്ലെച്ഛത, യുടെ. s. 1. Uncleanness, baseness, filthiness. |
| 2. abomination, barbarianism. |
| മ്ലെച്ഛദെശം, ത്തിന്റെ. s. Foreign countries, countries |
| bordering on India and inhabited by people of a differ- |
| ent faith and language. |
| മ്ലെച്ഛൻ, ന്റെ. s. 1. A brasier. ചെമ്പുകൊട്ടി. 2. a |
| barbarian, an outcast. 3. a forester, a mountaineer. |
| മ്ലെച്ഛമുഖം, ത്തിന്റെ. s. Copper. ചെമ്പ. |
| മ്ലെച്ഛം, &c. adj. 1. Barbarian, outcast. 2. unclean, filthy, |
| base. |
| മ്ലെച്ഛം, ത്തിന്റെ. s. Vermilion. ചായില്യം. |
| മ്ലെച്ഛസ്ഥലം, ത്തിന്റെ. s. A filthy place. |
| യ |
| യ. The twenty-sixth consonant of the Malayalam alpha- |
| bet or semi-vowel Y. |
| യമൃത്തിന്റെ. s. The liver. കരൾ. |
| യജനം, ത്തിന്റെ. s. A sacrifice. യാഗം. യജനം |
| ചെയ്യുന്നു, To sacrifice. യാഗം ചെയ്യുന്നു. |
| യജമാനൻ, ന്റെ. s. 1. An employer of priests at a |
| sacrifice; the person who institutes its performance, and |
| pays the expense of it. 2. a lord, or master. 3. an owner, |
| a proprietor. 4. a husband. |
| യജമാനസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. A place or office of |
| dignity, authority, &c. |
| യജിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To sacrifice. യാഗം |
| ചെയ്യുന്നു. |
| യജുൎവ്വെദവിത്തിന്റെ. s. A sacrificer, a priest con- |
| ducting a sacrifice. യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ. |
[ 656 ]
| യജുസ഻, or യജുൎവെദം, ത്തിന്റെ. s. The Yajush or |
| Yajur, one of the four Védas: it is divided into two |
| principal portions, the white and black, or Vajusancyi, |
| and Taittiréya, the former of which is attributed to the |
| saint Yájnawalcya to whom it was revealed by the sun |
| in the form of a horse, and the latter to Tittiri, to whom |
| it was communicated by Yacsha the first pupil of its ori- |
| ginal author, the sage Vaisampáyana. According to th |
| e Puránas the Taittiriya portion was named from Tittiri a |
| partridge, the disciples of Vaisampáyana being changed |
| into these birds, to pick up the texts of the Védas as |
| they were disgorged in a tangible shape by Yájnawalcya |
| at the command of Vaisampáyana: both portions of this |
| Véda are very full on the subject of religious rites; and |
| the prayers peculiar to it are chiefly in measured and |
| poetical prose. |
| യജ്ഞകൃത്ത, ിന്റെ. s. A sacrificer, a worshipper, a |
| priest conducting a sacrifice. യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ. |
| യജ്ഞപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. A sacrificial vessel or vase. |
| യാഗത്തിനുള്ള പാത്രം. |
| യജ്ഞം, ത്തിന്റെ. s. A sacrifice, a ceremony in which |
| oblations are performed. യാഗം. യജ്ഞം ചെയ്യുന്നു, |
| To sacrifice. |
| യജ്ഞശെഷം, ത്തിന്റെ. s. The residue of a sacrifice. |
| യജ്ഞസൂത്രം, ത്തിന്റെ. s. The charactaristic thread |
| worn by the three principal classes of the Hindus. പൂ |
| ണൂൽ. |
| യജ്ഞസെനൻ, ന്റെ. s. A name of Panchála. പാ |
| ഞ്ചാലൻ. |
| യജ്ഞസെനി, യുടെ. s. A name of Draupadi. പാ |
| ഞ്ചാലി. |
| യജ്ഞസ്തംഭം, ത്തിന്റെ. s. See യൂല. |
| യജ്ഞാംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. The glomerous fig tree, |
| Ficus glomerata. അത്തി. (Rox.) 2. a part of any sacrifi- |
| cial ceremony. |
| യജ്ഞാന്തം, ത്തിന്റെ. s. A supplimentary sacrifice. |
| യജ്ഞസ്നാനം, ത്തിന്റെ. s. An ablution made after |
| the conclusion of a sacrifice. |
| യജ്ഞിയതരു, വിന്റെ. s. 1. The glomerous fig-tree. അ |
| ത്തി. 2. the holy fig-tree, Ficus religiosa. അരെയാൽ, |
| 3. the Palása tree, Butea frondosa. 4. the tree that yields |
| the Mimosa catechu. കരിങ്ങാലി. 5. another tree, Fla- |
| courtia sapida. (Rox.) വയ്യങ്കതക. |
| യജ്ഞിയം, &c. adj. Proper for or suitable to a sacrifice. |
| യാഗത്തിന യൊഗ്യം. |
| യജ്ഞിയശാല, യുടെ. s. A temple, a shrine, a place | of sacrifice. യാഗശാല. |
| യജ്വാവ, ിന്റെ. s. A sacrificer in due form, or agree- |
| ably to the ritual of the Védas. യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ. |
| യതനം, ത്തിന്റെ. s. Effort, exertion, perseverance, |
| energy. യത്നം. |
| യതൻ, ന്റെ. s. One who used effort, exertion, energy. |
| യത്നം ചെയ്യുന്നവൻ. |
| യതസ഻. ind. Because, as, since, whence. |
| യതി. adv. This year. ഇയ്യാണ്ട. |
| യൽ. ind. See യതസ. |
| യത്നം, ത്തിന്റെ. s. Effort, exertion, perseverance, |
| energy. യത്നം ചെയ്യുന്നു, To labour, to struggle, to |
| endeavour strenuously and perseveringly. |
| യത്നവൽ. adj. Persevering, diligent, making effort or |
| exertion. |
| യഥാ. adv. As, according to, to the extent of. adj. Usu- |
| al, customary. യഥാപ്രകാരം, As usual, as formerly. |
| യഥാകാമം, &c. adj. Wilful, independant, uncontrolled, |
| following one's own inclinations, optional. മനസ്സിൻ |
| പ്രകാരം നടക്കുന്ന. |
| യഥാക്രമം, adv. Orderly, in order, successively, methodi- |
| cally. |
| യഥാഗാമി, &c. adj. Wilful, independant, uncontrolled, |
| following one's own inclination. തന്നിഷ്ടക്കാരൻ. |
| യഥാഗുണം, adv. Advantageously, opportunely, profit- |
| ably. |
| യഥാജാതൻ. adj. 1. A foolish, stupid person. 2. a fool. |
| 3. a barbarian, an outcast. |
| യഥാജാതം, &c. adj. 1. Foolish, stupid. 2. barbarous, |
| outcast. |
| യഥാതഥം. adv. Properly, suitably. ഉചിതമായി. |
| dj. Right, true. നെരായുള്ള. |
| യഥാപൂൎവ്വം. adv. In order, or succession, formerly. |
| യഥാബലം. ind. To the extent of ability, as much as |
| possible. പ്രാപ്തിക്കതക്കവണ്ണം. |
| യഥാമുഖീനം, &c. adj. Like, resembling, shewing simi- |
| larity or reflecting. |
| യഥായഥം. adv. As, thereto, appertaining. |
| യഥായൊഗം. ind. Properly, according as is required, |
| according to circumstances. സംഗതിക്കതക്കവണ്ണം. |
| യഥായൊഗ്യം, ind. According as is meet, fit. യൊ |
| ഗ്യതയ്ക്കതക്കവണ്ണം. |
| യഥാൎത്ഥം. adv. 1. Properly, suitably. 2. truly. adj. True, |
| real. |
| യഥാൎഹം. adv. Properly, suitably. യൊഗ്യമാകുംവ |
| ണ്ണം. |
[ 657 ]
| യഥാൎഹവൎണ്ണൻ, ന്റെ. s. A spy, a secret emissary, |
| a disguised agent, &c. ഒറ്റുകാരൻ. |
| യഥാവൽ. ind. As, according to. |
| യഥാവിധി, adv. According to rule, or established cus- |
| tom. വിധിപൊലെ. |
| യഥാശക്തി. ind. To the extent of capacity, as much |
| as possible. ശക്തിക്കതക്കവണ്ണം. |
| യഥാശാസ്ത്രം. adv. According to the Shastras, agree- |
| able to scripture. ശാസ്ത്രപ്രകാരം. |
| യഥാസംഖ്യം. ind. According to number. സംഖ്യക്ക |
| തക്കവണ്ണം. |
| യഥാസുഖം. ind. Comfortably, well. സുഖത്തിനത |
| ക്കവണ്ണം. |
| യഥാസ്ഥാനമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To restore |
| to its former or proper state. |
| യഥാസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. Former state, usual con- |
| dition, proper state or place. യഥാസ്ഥാനപ്പെടുത്തു |
| ന്നു, To restore to its former state. മുമ്പിലിരുന്നപൊ |
| ലെ ആക്കുന്നു. |
| യഥാസ്ഥിതം. adj. Right, proper, fit, true. |
| യഥാസ്ഥിതി. ind. As before, as it was. |
| യഥാസ്വം. adv. As, according to or appertaining to, |
| properly, peculiarly. |
| യഥെപ്സിതം. adv. 1. Willingly, voluntarily. 2. wilfully, |
| independantly. ഇഷ്ടംപോലെ. |
| യഥെഷ്ടഗാമി, യുടെ. s. One who walks as he pleases, |
| independant. തന്നിഷ്ടം പൊലെ നടക്കുന്നവൻ. |
| യഥെഷ്ടം. ind. At one's will, as one pleases. തന്നി |
| ഷ്ടം പൊലെ. |
| യഥൊചിതം, &c. adj. Sufficient, suitable, proper. ഉ |
| ചിതത്തിനതക്ക. adv. As much as may be fit; pre- |
| cisely what is required, neither more nor less. |
| യദാ. ind. When, at what time. എപ്പൊൾ. |
| യദി. ind. If, a particle of suspicion or doubt. എങ്കിൽ. |
| യദു, വിന്റെ. s. The name of a king, the ancestor of |
| Crishna and the elder son of Yagati, and fifth monarch |
| of the lunar race. |
| യദൃച്ഛ. s. Wilfulness, independance, following |
| one's own fancies. adv. Of one's own accord, suddenly, |
| spontaneously, accidentally. |
| യദ്വാ. ind. As, according to. പൊലെ. |
| യന്താ, വിന്റെ. s. 1. A charioteer. സാരഥി. 2. an |
| elephant-keeper. ആനപ്പാപാൻ. 3. a check, a re- |
| straint, any person or thing that restrains, &c. തടവ. |
| യന്ത്രകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hand-mill. 2. a potter's |
| lathe. | യന്ത്രക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. An engineer. 2. a craftsman. |
| യന്ത്രപ്പണി, യുടെ. s. 1. An engine. 2. machinery. |
| യന്ത്രപ്പണിക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. An engineer. 2. a |
| machine-maker. |
| യന്ത്രപ്പാലം, ത്തിന്റെ. s. A draw-bridge. |
| യന്ത്രപ്പാവ, യുടെ. s. An automaton. |
| യന്ത്രപെഷണി, യുടെ. s. A hand-mill. |
| യന്ത്രപ്രയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Machine working, |
| or working of machinery. 2. witch-craft. |
| യന്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A machine in general, any im- |
| plement, apparatus or contrivance. 2. a neck ornament |
| worn by women. 3. a diagram of a mystical nature, or |
| astrological character, a talisman, an amulet, a thin piece |
| of metal, &c. having some magical letters inscribed on |
| it, and worn by persons who think they are possessed of |
| a devil, or are afflicted with sickness. യന്ത്രംകെട്ടുന്നു, |
| To wear such an amulet. |
| യന്ത്രി, യുടെ. s. A contriver, a plotter, a schemer, a pro- |
| jector. |
| യന്ത്രികൻ, ന്റെ. s. 1. An engineer. 2. a machine |
| maker, an artizan, a mechanic. യന്ത്രക്കാരൻ. |
| യന്ത്രിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To contrive, to plan, to |
| project, to scheme, to invent. |
| യന്ത്രിതം, &c. adj. 1. Bound, tied, chained, fettered. |
| കെട്ടപ്പെട്ട. 2. checked, restrained. അടക്കപ്പെട്ട. |
| യമകം, ത്തിന്റെ. s. Alliteration, rhyme, the repetition |
| of similar sounds either in the course of a sentence or |
| line, or at the end of two corresponding stanzas. adj. |
| Twin, fellow, one of a pair or twins. |
| യമതാട, യുടെ. s. A kind of dagger. |
| യമദണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. Great agony, torment. |
| യമദിക്ക, ിന്റെ. s. 1. The south quarter. 2. the place |
| of the deceased; the region of YAMA. |
| യമദൂതൻ, ന്റെ. s. A messenger or minister of YAMA, |
| or death. |
| യമദൂതി, യുടെ. s. The fourth of the four poisonous teeth |
| of the Cobra capell. |
| യമനം, ത്തിന്റെ. Binding, confining. ബന്ധി |
| ക്കുക. 2. controlling, restraining. അടക്കുക. |
| യമൻ, ന്റെ. s. YAMA, the deity of Naraca or hell, |
| where his capital is placed, in which he sits in judg- |
| ment on the dead, and distributes rewards and punish- |
| ments, sending the good to Swerga and the wicked to |
| the division of Naraca or Tartarus appropriated to their |
| crimes; he corresponds with the Grecian god PLUTO, and |
| the judge of hell Minos, and in Hindu mythology is of- |
[ 658 ]
| ten identified with death or time; he is the son of SÚ |
| RYA or the sun, and brother of the personified YAMANA |
| or Jumna river. |
| യമപുരം, ത്തിന്റെ. s. Hell, the capital of YAMA. |
| യമപുരി, യുടെ. s. Hell, the capital of YAMA. നരകം. |
| യമഭടൻ, ന്റെ. s. A messenger or emissary of YAMA |
| or death. |
| യമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Restraining the passions. 2. for- |
| bearance, refraining. 3. restraining, controlling. 4. a |
| brace, a couple, a pair. |
| യമരാജൻ, ന്റെ. s. YAMA, the Indian Pluto. കാലൻ. |
| യമലൊകം, ത്തിന്റെ. s. The world of departed souls. |
| കാലപുരി. |
| യമളം, ത്തിന്റെ. s. A pair, brace, or couple. |
| യമി, യുടെ. s. A sage, a Muni or person restraining the |
| passions. അടക്കമുള്ളവൻ. |
| യമിതം. adj. Restrained, controlled. അടക്കപ്പെട്ട. |
| യമുന, യുടെ. s. The river Yamuna, or Jumna which |
| rises from the south of Himalaya and merges in the |
| Ganges immediately below Allahabad. |
| യമുനാഭ്രാതാ, വിന്റെ. s. A name of YAMA. യമൻ. |
| യയാതി, യുടെ. s. A monarch of India, the fifth of the |
| lunar race. |
| യവകം, ത്തിന്റെ. s. Barley. |
| യവക്യം. adj. Fit for or producing barley, a field, &c. |
| യവം വിളയുന്നെടം. |
| യവനൻ, ന്റെ. s. A Yamana, apparently at first a |
| Greek, but since applied to both the Mahomedan and |
| European invaders of India. |
| യവനം or യവനദെശം, ത്തിന്റെ. s. A country, most |
| probably Bactria, or it may be extended from that colony |
| to Ionia, to which word it bears some resemblance, or |
| still further to Greece. By late Hindu writers, it is most |
| commonly applied to Arabia. |
| യവനിക, യുടെ. s. A screen, an outer tent, a cloth |
| wall surrounding a tent or tents. മറ. |
| യവഫലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bamboo. മുള. 2. Indian |
| spikenard. 3. a medicinal plant, Wrightea antidysenteri- |
| ca. കുടകപ്പാല. |
| യവം, ത്തിന്റെ. s. Barley, Hordeaum hetastichon. |
| യവസം, ത്തിന്റെ. s. Meadow or pasture grass. പൈ |
| പ്പുല്ല. |
| യവസുരം, ത്തിന്റെ. s. Spirituous or fermented liquor |
| distilled from barley. യവത്തിൽനിന്നെടുത്ത മദ്യം. |
| യവക്ഷാരം, ത്തിന്റെ. s. Alcaline salt, saltpetre, |
| nitre, nitrate of potash, യവത്തിന്റെ ഒകുചുട്ടുണ്ടാ | ക്കുന്ന ഉപ്പ, വെടിയുപ്പ. |
| യവക്ഷൊദം, ത്തിന്റെ. s. Barley meal. യവത്തി |
| ന്റെ മാവ. |
| യവാഗൂ, വിന്റെ. s. Sour gruel, prepared by the |
| spontaneous fermentation of water in which rice has been |
| boiled. പഴങ്കഞ്ഞി. |
| യവാഗ്രജം, ത്തിന്റെ. s. Saltpetre. വെടിയുപ്പ. |
| യവാനി, യുടെ. s. Bishopsweed. അയമൊതകം. |
| യവാനിക, യുടെ. s. 1. Bishopsweed, Sasom ammi. |
| (Lim.) അയമൊതകം. 2. cummin seed. ചീരകം. |
| യവാഷം, ത്തിന്റെ. s. A kind of nettle, hemp-leaved |
| Tragia. കൊടിത്തൂവ. |
| യവീയാൻ, ന്റെ. s. A younger brother, or a man |
| younger than one's self. അനുജൻ. |
| യവ്യം. adj. Fit for barley, sown with barley. യവം |
| വിളയുന്നെടം. |
| യശസ്വൽ. adj. Famous, celebrated. കീൎത്തിയുള്ള. |
| യശസ്വി. adj. Famed, renowned, celebrated. കീൎത്തി |
| യുള്ള. |
| യശസ്സ, ിന്റെ. s. 1. Fame, glory, celebrity, reputation. |
| കീൎത്തി. 2. praise, eulogium. സ്തുതി. |
| യശഃപടഹം, ത്തിന്റെ. s. A drum, a double-drum. |
| മദ്ദളം. |
| യഷ്ടാവ, ിന്റെ. s. A sacrificer, one who employs |
| priests for a sacrifice. യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ. |
| യഷ്ടി, യുടെ. s. 1. A staff, a stick. വടി. 2. a staff armed |
| with iron, &c. used as a weapon, a club or mace. 3. a |
| necklace. മാല. 4. liquorice. ഇരട്ടിമധുരം. 5. a string |
| or thread especially of pearls. 6. the name of a poison- |
| ous and very bitter tree, Strychnos nux vomica. കാഞ്ഞി |
| രം. 7. a flagstaff. കൊടിമരം. 8. a woman of bad cha- |
| racter. ദുഷ്ട സ്ത്രീ. |
| യഷ്ടികം, ത്തിന്റെ. s. A bird, the lapwing. ഒരു വ |
| ക പക്ഷി. |
| യഷ്ടിത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Folly. 2. baseness, villany. |
| യഷ്ടിത്വംകാട്ടുന്നു, To act foolishly, basely. |
| യഷ്ടിമധുകം, ത്തിന്റെ. s. Liquorice or the root of |
| the Abrus precatorius which is used for it in India. ഇര |
| ട്ടിമധുരം. |
| യഷ്ടിഹെതികൻ, ന്റെ. s. A club-bearer, one carry- |
| ing a staff or stick. ൟട്ടിക്കാരൻ. |
| യക്ഷകൎദ്ദമം, ത്തിന്റെ. s. A cosmetic, perfumed san- |
| dal, mixed with camphor, agallochum, musk, and saffron, |
| in various proportions. കുറിക്കൂട്ട. |
| യക്ഷധൂപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Resin in general. 2. tur- |
| pentine, the resinous exudation of the pine. |
[ 659 ]
| യക്ഷൻ, ന്റെ. s. A demi-god, attendant especially on |
| CUBÉRA, the god of riches. |
| യക്ഷരാജൻ, ന്റെ. s. CUBÉRA, the deity of wealth, |
| and lord of the demi-gods called Yacshas. |
| യക്ഷി, യുടെ. s. 1. The wife of CUBÉRA. 2. the wife |
| of a Yarsha. |
| യക്ഷിണി, യുടെ. s. 1. The wife of CUBÉRA. കുബെ |
| രന്റെ ഭാൎയ്യ. 2. the wife of a Yacsha. യക്ഷന്റെ |
| ഭാൎയ്യ. 3. a sort of female fiend, attached to the service |
| of Durga, and frequently maintaining like a sylph or |
| fairy an intercourse with mortals. |
| യക്ഷിപീഡ, യുടെ. s. Demoniacal possession. |
| യക്ഷ്മാ, വിന്റെ. s. Pulmonary consumption. ക്ഷയ |
| രൊഗം. |
| യാഗകൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. A sacrificial ceremony. |
| യാഗപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. A sacrificial vessel. |
| യാഗം, ത്തിന്റെ. s. A sacrifice, any ceremony in |
| which offerings and oblations are presented. യാഗം |
| ചെയ്യുന്നു, To sacrifice, to perform a sacrificial ceremony. |
| യാഗശാല, യുടെ. s. The place where a sacrifice or |
| oblation is offered. |
| യാചകൻ, ന്റെ. s. 1. A beggar, one who asks or |
| solicits. ഇരക്കുന്നവൻ. 2. a mendicant. |
| യാചകം, ത്തിന്റെ. s. Begging, asking. ഇരക്കുക. |
| adj. Begging. |
| യാചകവൃത്തി, യുടെ. s. Living on alms. ഇരന്നു ഭ |
| ക്ഷിക്ക. |
| യാചന, യുടെ. s. Begging, asking, requesting, beseech- |
| ing, entreaty, solicitation. |
| യാചനകൻ, ന്റെ. s. A beggar, one who asks or soli- |
| cits. ഇരപ്പാളി. |
| യാചിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To beg, to ask, to soli- |
| cit, to beseech, to entreat. |
| യാചിതകം, ത്തിന്റെ. s. A thing borrowed for use. |
| ഇരവൽ. |
| യാചിതം. adj. Asked, begged, solicited. യാചിക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| യാച്ഞ, യുടെ. s. Asking, begging. യാചന. |
| യാജകൻ, ന്റെ. s. Any officiating priest, a Brahman |
| who conducts any part of a sacrifice. യാഗം ചെയ്യുന്ന |
| വൻ. |
| യാജനം, ത്തിന്റെ. s. Conducting a sacrifice. യാഗം |
| ചെയ്യിക്കുക. |
| യാജ്യം, ത്തിന്റെ. s. Property or presents derived from |
| officiating at sacrifices. |
| യാജ്ഞവാല്ക്യൻ, ന്റെ. s. A celebrated saint and legis- | lator; the supposed author of a celebrated code of laws, |
| and the first reputed teacher of the white portion of the |
| Yajur Véda revealed to him by the sun. |
| യാജ്ഞസെനി, യുടെ. s. A name of Draupadi the wife |
| of the Pandus. |
| യാജ്ഞികൻ, ന്റെ. s. 1. A sacrificer, an institutor of |
| a sacrifice. 2. an officiating priest at a sacrificial cere- |
| mony. യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ. |
| യാതന, യുടെ. s. Pain, agony, sharp or acute pain, the |
| pains or torments of hell, punishments inflicted by YAMA. |
| and his agents. കൊടിയ ദണ്ഡം. |
| യാതനാദുഃഖം, ത്തിന്റെ. s. The torments of hell. |
| നരകവെദന. |
| യാതം, ത്തിന്റെ. s. Driving or guiding an elephant with |
| a goad. ആനമെയ്ക്കുക. adj. Gone, went. പൊയ. |
| യാതയാമം. adj. Old, used, impared. |
| യാതാ, വിന്റെ. s. A husband's brother's wife. ഭൎത്താ |
| വിന്റെ സഹോദരന്റെ ഭാൎയ്യ. |
| യാതു, വിന്റെ. s. A demon, a goblin, an imp or evil |
| spirit. പിശാച. |
| യാതുധാനൻ, ന്റെ. s. A goblin, an evil spirit. |
| യാതൊന്ന. adj. What, whatever: the correlative of |
| അത. |
| യാതൊരളവ. adv. 1. As much as. 2. as many as. 3. |
| as far as, unto, until. . |
| യാതൊരിക്കൽ. adv. Whenever. |
| യാതൊരുത്തൻ. adj. pron. Whoever. |
| യാതൊരുത്തി. adj. pron. fem. Whoever. |
| യാത്ര, യുടെ. s. 1. Going, moving, proceeding, march- |
| ing, travelling, a journey. 2. a pilgrimage. 3. the proces- |
| sion of an idol car, at any holy festival; or the festival |
| itself. 4. the march of an assailing force. 5. livelihood, |
| subsistence. യാത്രപുറപ്പെടുന്നു, To set out, to pro- |
| ceed, to march, to set out on a journey. യാത്രപറയു |
| ന്നു, To take leave, to bid good bye. യാത്രയയക്കു |
| ന്നു, To accompany for a short distance. യാത്രയാകു |
| ന്നു, To go, to start, to set out. യാത്രയാക്കുന്നു, To |
| send on a journey. യാത്രവഴങ്ങുന്നു, 1. To take or |
| ask leave. 2. to accompany for a short distance. |
| യാത്രായൊഗം, ത്തിന്റെ. s. An auspicious time for |
| setting out on a journey. |
| യാദസാംപതി. യുടെ. s. 1. WARUNA, the Indian Nep- |
| tune. വരുണൻ. 2. the ocean. സമുദ്രം |
| യാദസ്പതി, യുടെ. s. The sea or ocean. സമുദ്രം. |
| യാദസ്സ, ിന്റെ. s. An aquatic or amphibious animal. |
| ജലജന്തു. |
[ 660 ]
| യാദൃശം, &c. adj. As like, low like, which like. |
| യാദൊനിധി, യുടെ. s. The Ocean. സമുദ്രം. |
| യാനപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. A vessel, a ship, a boat. ക |
| പ്പൽ, വള്ളം. |
| യാനമുഖം, ത്തിന്റെ. s. The forepart of a carriage, |
| the pole, or part where the yoke is fixed. രഥത്തിന്റെ |
| മുൻഭാഗം. |
| യാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Any vehicle or form of convey- |
| ance, as a carriage, a litter, a horse, an elephant, &c. |
| വാഹനം. 2. going, marching, proceeding. 3. invading, |
| marching against an enemy. യാനംചെയ്യുന്നു, To go, |
| to march, to proceed. |
| യാപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Spending, or passing away |
| time. കാലം കഴിക്കുക. 2. staying, abiding, being. ഇ |
| രിപ്പ. 3. rejection, ejection, expelling, expulsion. ഭൃഷ്ട. |
| 4. livelihood, living, subsistance. ഉപജീവനം. |
| യാപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To maintain a liveli- |
| lood, or subsistance. ഉപജീവനം കഴിക്കുന്നു. |
| യാപ്യം, &c. adj, Low, vile, contemptible. ഹീനം. |
| യാപ്യയാനം, ത്തിന്റെ. s. A litter, a palankeen. പ |
| ല്ലക്ക. |
| യാഭം, ത്തിന്റെ. s. Copulation. ക്രീഡ. |
| യാമൻ, ന്റെ. s. A demi-god. |
| യാമം, ത്തിന്റെ. s. 1. The eighth part of a day, a |
| watch of three hours. 2. forbearance. |
| യാമാൎദ്ധം, ത്തിന്റെ. s. A half watch, the middle of |
| a watch. മൂന്നെമുക്കാൽ നാഴിക. |
| യാമികൻ, ന്റെ. s. A patrole, moving round at every |
| watch. കാവല്ക്കാരൻ. |
| യാമിനി, യുടെ. s. A night. രാത്രി. |
| യാമിനീചരൻ, ന്റെ. s. 1. One who walks about in |
| the night, a giant. രാക്ഷസൻ. 2. a thief. കള്ളൻ. |
| 3. a goblin, A fiend. ഭൂതം. 4. a ghost, an evil spirit. പി |
| ശാച. 5. an owl. മൂങ്ങാ. |
| യാമീ, യുടെ. s. 1. A daughter or daughter-in-law newly |
| married, പുത്രി. 2. the south. തെക്ക. |
| യായജൂകൻ, ന്റെ. s. The performer of frequent sa- |
| crifices. യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ. |
| യാവകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Half ripe barley, യവം. 2. |
| awnless barley. 3. a kind of pulse, തുവര. 4. sealing |
| wax. അരക്ക. 5. lac, the red animal dye. ചെമ്പഞ്ഞി. |
| യാവജ്ജീവം. ind. For life, as long as life. |
| യാവന, യുടെ. s. Livelihood, sustenance, maintenance. |
| കഴിച്ചിൽ. |
| യാവനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Incense. കുന്തുരുക്കം. 2. |
| livelihood, subsistance, sustenance, maintenance, adj. | Produced in the country Yawan. |
| യാവം, ത്തിന്റെ. s. Lac, the red animal dye. ചെമ്പ |
| ഞ്ഞി. |
| യാവൽ, ind. 1. As much as. 2. as many as. 3. as far |
| as, unto, until. 4. wholly, entirely, altogether. 5. cer- |
| tainly ; the correlative of താവൽ. |
| യാവർ ചിലർ. adj. plu. Some. |
| യാവസം, ത്തിന്റെ. s. Meadow or pasture grass. |
| പൈപ്പുല്ല. |
| യാവിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To subsist, to obtain a |
| livelihood or maintenance. |
| യാഷം, ത്തിന്റെ. s. A kind of nettle, hemp-leaved |
| Tragia. കൊടിത്തൂവ. |
| യാഷ്ടികൻ, ന്റെ. s. A warrior armed with a club. ൟ |
| ട്ടിക്കാരൻ. |
| യിയംസാ, യുടെ. s. Desire or wish to go. പൊകുവാ |
| നുള്ള ആഗ്രഹം. |
| യിയക്ഷു, വിന്റെ. s. One desirous of performing a |
| sacrifice. യാഗം ചെയ്യുന്നതിന ആഗ്രഹമുള്ളവൻ. |
| യിയിക്ഷു, വിന്റെ. s. One desirous of going. പൊ |
| കുവാൻ ആഗ്രഹമുള്ളവൻ. |
| യിയൈയഷി, യുടെ. s. A woman desirous of going. |
| പൊകുവാൻ ആഗ്രഹമുള്ളവൾ. |
| യിയൈഷ, യുടെ. s. Desire or wish to go. പൊകു |
| വാൻ ആഗ്രഹം. |
| യുക്തം, &c. adj. 1. Right, just, fit, proper. യൊഗ്യം. 2. |
| joined, combined, united with. യൊജിക്കപ്പെട്ട. 3. |
| proved, concluded by inference. |
| യുക്തരസ, യുടെ. s. A plant, commonly Elani, Mimosa |
| Octandra, ചിറ്റരത്ത. |
| യുക്തി, യുടെ. s. 1. Propriety, fitness. 2. union, connexi- |
| on, combination. 3. inference, deduction from circum- |
| stances or argument. 4. an approved or good argument |
| or plea. 5. an excellent expedient. 6. a happy thought, |
| wit, attention. 7. plausibility. s. reason. 9. advice, coun- |
| sel. 10. insertion of circumstances in written evidence, |
| specification in writing of place, time, &c. considered |
| as one of the means of verifying such evidence. 11. a |
| figure of rhetoric, emblematic or mystical expression of |
| purpose so as to conceal it from all but its immediate |
| object. 12. reply, answer. |
| യുക്തിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A man of wit, a man of ready |
| apprehension, a quick-sighted person. |
| യുക്തിഭംഗം. adj. Improper, unfit. |
| യുക്തിഭാഗ്യം, ത്തിന്റെ. s. A lucky conjuncture, good |
| fortune. |
[ 661 ]
| യുക്തിഭാഷ, യുടെ. s. A work on geography and astro- |
| nomy. |
| യുക്തിഭെദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Impropriety, unfitness. |
| 2. unjust inference, &c. |
| യുക്തിമാൻ, ന്റെ.s. A man of wit, or ready appre- |
| hension. |
| യുക്തിമുട്ട, ിന്റെ . Inability to reply or answer. |
| യുക്തിയുക്തം. adj. Proper, fit, to be admitted. |
| യുൿ, ക്കിന്റെ. s. 1. A pair, a brace, a couple. ഇരട്ട. |
| 2. a joiner, one who joins or unites. |
| യുഗകീലകം, ത്തിന്റെ. s. The pin or peg of a yoke. |
| നുകക്കഴി. |
| യുഗന്ധരം, ത്തിന്റെ.s. The pole of a carriage, or wood |
| to which the pole is fastened. രഥത്തിന്റെ മെലെ |
| നുകം. |
| യുഗപത്രം, ത്തിന്റെ. s. Mountain ebony, Bauhinia |
| variegata. കൊങ്ങമന്താരം. |
| യുഗപൽ. ind. At one time, equally. |
| യുഗപാൎശ്വഗൻ, ന്റെ. . A young ox in training. |
| യുഗപ്രളയം, ത്തിന്റെ. s. 1. A destruction of the |
| universe. 2. the end of an age. |
| യുഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A pair, a couple, a brace. 2. a |
| yoke. 3. an age, as applied to that of mankind, a period |
| of time. 4. an age of the would, as the Crita, Tréta, |
| Dwápura and Cali. See each in its place. |
| യുഗള, ത്തിന്റെ.s. A pair, a brace, a couple. ഇരട്ട. |
| യുഗാന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. A destruction of the uni- |
| verse. 2. the end of a Yuga or age. |
| യുഗ്മം, ത്തിന്റെ. s. 1. A pair, a couple, a brace. ഇരട്ട, |
| രണ്ട. 2. mixing, uniting. |
| യുഗ്മരാശി, യുടെ. s. A name given to four signs in the |
| zodiac, as possessing a double figure, viz. മിഥുനം, ക |
| ന്നി, ധനു, മീനം. |
| യുഗ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Any vehicle, or conveyance. 2. |
| any yoked animal. തെരിൽ പൂട്ടുന്ന കുതിരമുതലായ |
| വ. |
| യുഞ്ജാനൻ, ന്റെ. s. 1. A charioteer. സാരഥി. 2. |
| a Brahman engaged in the religious exercise called Yoga. |
| യുതം, &c. adj. 1. Joined, united, connected, combined, |
| identified. കൂടിയ. 2. attached to, engaged in or by. |
| യുത്ത, ിന്റെ. s. War, battle. യുദ്ധം. |
| യുദ്ധക്കളം, ത്തിന്റെ.s. The field of battle. പൊൎക്കളം. |
| യുദ്ധകൊലാഹലം, ത്തിന്റെ. s. Military pomp or |
| display. |
| യുദ്ധഘൊഷം, ത്തിന്റെ. s. Military display, sound |
| of war. | യുദ്ധനാദം, ത്തിന്റെ. s. The sound of war or of an |
| army. |
| യുദ്ധനിലം, ത്തിന്റെ. s. The field of battle. പൊ |
| ൎക്കളം. |
| യുദ്ധനിവൃത്തൻ, ന്റെ. s. A conqueror. ജയിച്ച |
| വൻ. |
| യുദ്ധനിവൃത്തി, യുടെ. s. Victory, cessation of war. |
| ജയം. |
| യുദ്ധഭൂമി, യുടെ. s. A field of battle. |
| യുദ്ധം, ത്തിന്റെ. s. War, battle, contest, conflict, com- |
| bat. യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു, To war, to fight, to engage or |
| contend in battle, conflict, combat, to make war. യു |
| ദ്ധം തുടങ്ങുന്നു. To commence war or battle. |
| യുദ്ധയാത്ര, യുടെ. s. A military expedition. |
| യുദ്ധവെഷം, ത്തിന്റെ. s. Military attire, armour, |
| mail. |
| യുദ്ധവൈദഗ്ദ്ധ്യം, ത്തിന്റെ. s. Military skill or dex- |
| terity. യുദ്ധത്തിനുള്ള സാമൎത്ഥ്യം. |
| യുദ്ധസന്നദ്ധൻ, ന്റെ. s. One armed or accoutred |
| for war, a warrior. യുദ്ധത്തിന ഒരുമ്പെട്ടവൻ. |
| യുദ്ധസന്നാഹം, ത്തിന്റെ. s. Warlike array, or pre- |
| paration, armour. |
| യുദ്ധസാമൎത്ഥ്യം , ത്തിന്റെ. s. Military skill, skill in |
| warlike exploits. |
| യുദ്ധാങ്കണം, ത്തിന്റെ. s. The field of battle. പൊ |
| ൎക്കളം. |
| യുദ്ധാരംഭം, ത്തിന്റെ. s. Raising or commencing war. |
| യുദ്ധം തുടങ്ങുക. |
| യുദ്ധൊദ്യമം, ത്തിന്റെ. s. Military exercise, readiness |
| for war. യുദ്ധത്തിന ശീലിക്കുക. |
| യുധിഷ്ഠിരൻ, ന്റെ. s. The elder of the five Pandu |
| princes and leader in the great war between them and |
| the Curus in the beginning of the fourth age. |
| യുയുത്സു, വിന്റെ. s. One desirous of engaging in com |
| bat. യുദ്ധത്തിന ആഗ്രഹമുള്ളവൻ. |
| യുവ, യുടെ. s. The ninth year of the Hindu cycle of |
| sixty. അറുപത വൎഷത്തിൽ ഒമ്പതാമത. |
| യുവതി, യുടെ. s. A young woman, one from sixteen to |
| thirty years of age. ബാല്യക്കാരി, യവ്വനമുള്ളവൾ. |
| യുവരാജൻ, ന്റെ. s. A young prince, especially the |
| heir apparent and associated to the throne. ഇളയ രാ |
| ജാവ. |
| യുവാ, വിന്റെ. s. A young man or one of the virile |
| age, or from sixteen to seventy. യവ്വനമുള്ളവൻ. |
| യൂക, യുടെ. s. A louse. പെൻ. |
| യൂഥനാഥൻ, ന്റെ. s. A large elephant or leader of |
[ 662 ]
| a wild herd. ആനക്കൂട്ടത്തിൽ തലവൻ. |
| യൂഥപൻ, ന്റെ.s. The leader of a wild herd of ele- |
| phants. ആനത്തലവൻ. |
| യൂഥം, ത്തിന്റെ.s. A multitude of birds and beasts. |
| മൃഗങ്ങളുടെയും പക്ഷികളുടെയും കൂട്ടം. |
| യൂഥിക, യുടെ. s. A sort of jasmine. Jasminum auricu- |
| latum. മുറുമുഴി. |
| യൂപകടകം, ത്തിന്റെ. s. A wooden ring on the top |
| of a sacrificial post, or according to some authorities an |
| iron ring at its base. യജ്ഞസ്തംഭത്തിന്റെ മെലെ |
| വളയം. |
| യൂപം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sacrificial post to which the |
| victim at a sacrifice is bound. യജ്ഞസ്തംഭം. 2. the |
| mulberry tree, Morus Indica. 3. a trophy, a column |
| erected in honour of a victory. വിരുതത്തൂൺ. |
| യൂപാഗ്രം, ത്തിന്റെ. s. The top of the sacrificial post. |
| യജ്ഞസ്തംഭത്തിന്റെ മുകൾ. |
| യൂഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Pease soup, pease porridge, the |
| water in which pulse of various kinds has been boiled. |
| 2. the mulberry tree, Morus Indica. |
| യൊക്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. The tie of the yoke of a plough. |
| അമിക്കയറ. |
| യൊഗക്കാർ, രുടെ. s. The members of an assembly or congregation. |
| യൊഗജ്ഞൻ, ന്റെ.s. A devotee, one who is con- |
| versant with the Yoga Shastra or rules for religious and |
| abstract meditation. യൊഗത്തെ അറിയുന്നവൻ. |
| യൊഗപീഠം, ത്തിന്റെ.s. A seat used by a devotee |
| or one addicted to abstract meditation. യൊഗത്തിനു |
| ള്ള പീഠം. |
| യൊഗബലം, ത്തിന്റെ. s. 1. Force, or power of |
| combination or union. 2. good fortune. |
| യൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Junction, joining, union, con- |
| junction monimuo. 2.combination, association meet- |
| ing, conflux, assembly, congregation. ഒരുമ്പാട, സം |
| ഘം. 3. religious and abstract meditation.ധ്യാനം. 4. |
| a means, an expedient. ചതുരുപായത്തിലൊന്ന. 5. |
| armour. 6. putting on armour. സന്നാഹം. 7. a lucky |
| conjuucture; good fortune. യുക്തിഭാഗ്യം. 8. keeping the |
| body in a fixed posture. 9. (in astronomy) the twenty-se- |
| venth part of 360° of a great circle measured on the plane |
| of the ecliptic, and used in calculating the longitudes |
| of the sun and moon; each Yoga has a distinct name; |
| astrologers also enumerate twenty-eight, or according to |
| some twenty-seven, Yogas differently named from the |
| foregoing, and corresponding with the twenty-eight | (twenty-seven) Nacshatras, or the divisions of the moon's |
| path, but varying according to the day of the week. 10. |
| consequence, result, the main end or object of any thing |
| or act. 11. a drug, a medicament. 12. thing, substance. |
| 13. magic, or the acquisition of supernatural powers by |
| the mystical and magical worship of SIVA and DURGA |
| especially. 14. propriety, fitness. 15. acquisition of some- |
| thing not possessed before, accession of property or wealth: |
| in grammar this application is assigned to any unu- |
| sual construction of words or compounds, unauthorized |
| by rule, but sanctioned by the authority that employs |
| them. 16. wealth. 17. a rule, an aphorism. 18. side, |
| part, cause or argument to be maintained or defended. |
| 19. connexion of one thing with another, as of cause |
| with effect, predicate with subject, quality with sub- |
| stance, &c. 20. devotion, spiritual worship of GOD, or |
| union with the Supreme Being by means of abstract |
| contemplation; this however does not necessarily imply |
| an abandonment of the world, or relinquishment of the |
| usual observances of religion, but it involves an internal |
| indifference to objects of pleasure, and pain, and ut- |
| ter disregard of the consequences or fruit of ceremonial |
| rites. 21. the particular practice of the preceding sort of |
| devotion, or the exercise of that abstraction by which |
| union with GOD is supposed to be obtained; in the Gitá |
| it is described as sitting on Cusa grass, with the body |
| firm, the eyes fixed on the tip of the nose, and the mind |
| intent on the deity; in the Tantras a fanciful operation |
| is described, by which the vital spirit seated in the lower |
| part of the body, and the etherial spirit placed in the |
| head, are supposed to be brought into combination in the |
| brain, when the devotee becomes united with BRAHME. |
| 22. the system of philosophy, which treats of the union |
| of the soul with BRAHME; it is the same as the Pátan- |
| jali doctrine, and constitutes one of the six Dersanas or |
| philosophical schools of the Hindus. 23. coition, copu- |
| lation. യൊഗം കൂടുന്നു, 1. To assemble a company |
| together. 2. to unite, to join, to combine. |
| യൊഗവട്ടം, ത്തിന്റെ. s. See യൊഗാഭ്യാസം. |
| യൊഗവിഷം, ത്തിന്റെ. s. A virulent sore. |
| യൊഗശക്തി, യുടെ. s. 1. Force of union. 2. good |
| fortune. |
| യൊഗശാലി, യുടെ.s. A fortunate man. |
| യൊഗശാസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. Rules for religious and |
| abstract meditation. |
| യൊഗക്ഷമം, ത്തിന്റെ. s. Welfare. |
[ 663 ]
| യൊഗാഭ്യാസം, ത്തിന്റെ. s. Contemplative or reli- |
| gious exercises, the keeping of the body in a fixed pos- |
| ture for abstract meditation. |
| യൊഗാസനം, ത്തിന്റെ. s. A religious posture, the |
| position in which the devotee sits to perform the religi- |
| ous exercises called Yoga. |
| യൊഗി, യുടെ. s. 1. A devotee, an ascetic in general. |
| 2. the religious or devout man who performs worldly ac- |
| tions and ceremonies without regard to their results and |
| keeps his mind fixed on BRAHME or GOD alone. 3. the per- |
| former of the particular exercises termed Yoga. സന്യാ |
| സി. 4. a magician, a conjurer, one supposed to have ob- |
| tained supernatural powers. ഇന്ദ്രജാലക്കാരൻ. 5. a plaintiff. |
| യൊഗിപ്രതിയൊഗികൾ, Plaintiff and defendant. |
| യൊഗിനി, യുടെ. s. 1. A female devotee. 2. a female |
| fiend attendant on and created by Durga. |
| യൊഗീശ്വരൻ, ന്റെ.s. A respectable devotee. |
| യൊഗെശ്വരൻ, ന്റെ. s. 1. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| 2. the saint and legislator YAJNYAWALCYA. |
| യൊഗെഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. Lead. കാരീയം. |
| യൊഗ്യത, യുടെ. s. 1. Ability, cleverness. 2. worthi- |
| ness, fitness, capacity. 3. deservedness. 4. merit. |
| യൊഗ്യൻ, ന്റെ. s. 1. A fit, proper, suitable, worthy |
| deserving person. 2. a comely person in appearance. |
| യൊഗ്യഭാഗ്യം, ത്തിന്റെ. s. Good fortune, luck, fate, |
| hazard, danger, risk. യൊഗ്യഭാഗ്യം പരീക്ഷിക്കുന്നു, |
| To risk one's money, &c. in merchandise, agriculture, |
| &c. to try one's fortune. |
| യൊഗ്യമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be fit, proper, |
| suitable, to be worthy, to deserve, to merit. |
| യൊഗ്യം, ത്തിന്റെ.s. A drug commonly Riddhi. ഋ |
| ദ്ധി. adj. 1. Fit, proper, suitable, worthy, deserving. 2. |
| decent, decorous. 3. clever, skilful, able, meritorious. |
| യൊജന, യുടെ. s. A measure of distance equal to four |
| Crosas, which at 4000 yards to the Crosa or cos will be ex- |
| actly nine miles, but it is variously computed; by some |
| it is said to be 10 Narigas. |
| യൊജനഗന്ധി, യുടെ. s. A name of SATYAWATI, the |
| mother of the sage and poet VYÁSA. |
| യൊജനവല്ലി, യുടെ. s. Bengal madder, Rubia man- |
| jith. മഞ്ചട്ടി. |
| യൊജനീയം, &c. adj. Reconcileable, capable of renew- |
| ed kindness. |
| യൊജിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be reconciled, |
| to agree together in sentiment. 2. to join, to unite, to |
| mix. 3. to use, to apply, | യൊജിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Reconciliation, agreement in |
| sentiment. 2. union, junction, fellowship. 3. favour re- |
| stored. |
| യൊജിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To reconcile, |
| to make friends, to restore to favour, to cause to agree. |
| 2. to join, to unite. |
| യൊജ്യത, യുടെ. s. l. Reconciliation, reconcilement, |
| favour restored. 2. conjunction, union. 3. harmony. |
| യൊജ്യതകെട, ിന്റെ. s. Disagreement, difference, |
| dissimilitude; difference of opinion; want of harmony, |
| or order. |
| യൊത്രം, ത്തിന്റെ. s. The tie that fastens the yoke of |
| the plough to the neck of the ox. അമിക്കയറ. |
| യൊദ്ധാ, വിന്റെ. A warrior, a combatant. യുദ്ധം |
| ചെയ്യുന്നവൻ. |
| യൊധൻ, ന്റെ.s. A warrior, a combatant. യുദ്ധം |
| ചെയ്യുന്നവൻ. |
| യൊധസംരാവം, ത്തിന്റെ. s. Mutual defiance, |
| challenging or braving each other. പൊൎക്കുവിളി. |
| യൊനി, യുടെ. s. 1. The vulva. 2. cause, origin. 3. |
| place of birth in general. |
| യൊനിരഞ്ജനം, ത്തിന്റെ.s. The menstrual secretion. |
| ആൎത്തവം. |
| യൊന്യൎശസ, ിന്റെ.s. An affection of the vulva, |
| Menorrhagia, or prolapsus uteri. |
| യൊഷ, യുടെ. s. A woman. സ്ത്രീ. |
| യൊഷിത്ത, ിന്റെ. A woman in general. സ്ത്രീ. |
| യൌതകം, ത്തിന്റെ.s. A nuptial gift, presents made |
| to a bride at her marriage by her father or friends; some |
| consider it also as implying a gift to the bridegroom. |
| സ്ത്രീധനം. |
| യൌവതം, ത്തിന്റെ. s. An assemblage of young |
| women. യുവതിസമൂഹം. |
| യൌവനകണ്ടകം, ത്തിന്റെ. s. Pimples on the face, |
| especially in young persons. മുഖക്കുരു. |
| യൌവനമുള്ളവൻ, ന്റെ.s. A young man. |
| യൌവനമുള്ളവൾ, ളുടെ. s. A young woman. |
| യൌവനം, ത്തിന്റെ.s. Youth, youthfulness, manhood. |
| യൌവനലക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. 1. The breast, |
| the bosom. 2. beauty, handsomeness. |
| ര |
| ര. The twenty-seventh consonant of the Malayalim al- |
| phabet, corresponding to the letter R. |
| രക്തകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A plant bearing a red blossom, |
[ 664 ]
| Pentapetes phænicea; it is also applied to the Ixora ban- |
| dhuca. ഉച്ചമലരി. 2. the globe amaranth, the red va- |
| riety, Gomphræna globosa. 3. red garments or cloth. |
| രക്തകാസം, ത്തിന്റെ. s. Spitting of blood, hemoptysis. |
| രക്തചന്ദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Red wood, red saunders, |
| Pterocarpus santolinus. 2. saffron. കുങ്കുമം. |
| രക്തചൊരിച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. Voluntary flow of |
| blood. 2. shedding blood. 3. bleeding. |
| രക്തധാതു, വിന്റെ. s. 1. Red chalk or red orpiment, |
| red ochre. 2. one of the seven pulses in the human body. |
| രക്തൻ, ന്റെ. s. 1. A man affected with passion or |
| fondness. 2. a gamboler, a player, one who plays or |
| sports. |
| രക്തപാ, യുടെ. s. A leech. നീരട്ട. |
| രക്തപാരദം, ത്തിന്റെ. s. A leech. നീരട്ട. |
| രക്തപിത്തം, ത്തിന്റെ. s. Plethora, spontaneous hæ- |
| morrhages from the mouth, nose, rectum and cuticle, ac- |
| companied with fever, and headache, vomiting, purging, |
| &c. |
| രക്തപുഷ്പകം, ത്തിന്റെ. s. The Palása tree, Butea |
| frondosa. |
| രക്തപുഷ്പം, ത്തിന്റെ.s. 1. The oleander plant, Nerium |
| odorum, the red variety. കണവീരം. 2. any tree or |
| plant bearing red flowers. |
| രക്തപ്പക, യുടെ. s. Blood-guiltiness. |
| രക്തപ്രസാദനം, ത്തിന്റെ. s. Purifying of the blood. |
| രക്തപ്രസാദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Lustiness, stoutness, |
| 2. a red face. |
| രക്തപ്രിയൻ, ന്റെ.s. A blood thirsty or bloody man. |
| രക്തഫല, യുടെ. s. A cucurbitaceous plant, Momordica |
| monadelpha. കൊവൽവള്ളി. |
| രക്തബീജ, യുടെ.s. The fruit of the Abrus precatorius. |
| കുന്നി. |
| രക്തബീജം, ത്തിന്റെ. s. The pomegranate, from its |
| red seeds. |
| രക്തമണ്ഡലി, യുടെ. s. A viper. |
| രക്തമന്ദാരം, ത്തിന്റെ. s. The purple or variegated |
| Bauhinia, or mountain ebony, Bauhinia purpurea. |
| രക്തമാല്യം, ത്തിന്റെ. s. A garland of red flowers. ചു |
| വന്ന പുഷ്പംകൊണ്ടുള്ള മാല. |
| രക്തമൊഷണം, ത്തിന്റെ.s. Bleeding, or blood- |
| letting, venesection. |
| രക്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. Blood. 2. the colour red. 3. saf- |
| fron. കുങ്കുമം. 4. copper. ചെമ്പ. 5. minium. 6. vermi- |
| lion. ചായില്യം. 7. the fruit of the Flacoutria cata- |
| phracta. 8. the life. ജീവൻ. adj. 1. Dyed, tinged, co- | loured, stained. 2. red, of a red colour. 3. fond of, attached |
| to, affected with love or interest towards any object. 4. |
| sporting, engaging in play or pastime. രക്തം ചൊരിയു |
| ന്നു, To bleed, to loose blood. രക്തം ചൊരിയിക്കുന്നു, |
| To shed blood, to kill. രക്തം കളയുന്നു, To bleed, to |
| draw or take blood from a person. |
| രക്തവസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. Red garments or red cloth. |
| രക്തവാൎച്ച, യുടെ. s. An issue of blood. |
| രക്തവിന്ദു, വിന്റെ. s. 1. A drop of blood. 2. a red |
| spot forming a flaw in a gem. |
| രക്തശാകം, ത്തിന്റെ.s. A kind of edible greens; |
| Amaranthus. |
| രക്തസങ്കൊചം, ത്തിന്റെ. s. Safflower. കുങ്കുമം. |
| രക്തസന്ധ്യകം, ത്തിന്റെ. s. The red lotus or water |
| lily, Nymphæa rubra. ചെന്താമര. |
| രക്തസംബന്ധം, ത്തിന്റെ. s. Consanguinity, rela- |
| tionship by blood. |
| രക്തസരൊരുഹം, ത്തിന്റെ. s. The red lotus. ചെ |
| ന്താമര. |
| രക്തസാന്നിദ്ധ്യം, ത്തിന്റെ. s. Lustiness, stoutness. |
| രക്തസാക്ഷി, യുടെ. s. 1. A witness of a murder. 2. a |
| martyr for the truth. |
| രക്തസാക്ഷിക, ന്റെ. s. 1. A martyr. 2. a witness. |
| രക്തസ്രാവം, ത്തിന്റെ. s. Gonorrhæa considered as |
| an urinary complaint. |
| രക്തക്ഷയം, ത്തിന്റെ. s. Consumption, impoverish- |
| ment of the blood. |
| രക്താ, യുടെ. s. 1. A wonian red from passion or anger. |
| രാഗംകൊണ്ടെങ്കിലും കൊപംകൊണ്ടെങ്കിലും ചു |
| വന്നവൾ. 2. the fruit of the Abrus precatorius. കു |
| ന്നി. 3. the fruit of the മഞ്ചാടി. |
| രക്താംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Coral. പൌഴം. 2. a medi- |
| cinal plant. കമ്പിപ്പാല. |
| രക്താംഗി, യുടെ. a. A plant, Celtis orientalis. |
| രക്താംബരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Purple, the colour. 2. |
| purple or red cloth. |
| രക്താൎശസ, ിന്റെ.s. Hæmorrhoids. |
| രക്താക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. A buffalo. പൊത്ത. 2. a |
| pigeon. പ്രാവ. |
| രക്താക്ഷി, യുടെ. s. The fifty-eighth year in the Hindu |
| cycle of sixty. |
| രക്തി, യുടെ. s. 1. Affection, attachment. സ്നെഹം. 2. |
| excessive joy or pleasure. മഹാസന്തൊഷം. |
| രക്തൊല്പലം, ത്തിന്റെ. s. 1. The red lotus, Nymphoeos |
| rubra. ചെന്താമരപ്പൂ. 2. a water lily, Pontederia. |
| (Lin.) |
[ 665 ]
| രഘു, വിന്റെ. s. The name of a sovereign of Oude, |
| the great grand-father of RÁMACHANDRA. |
| രഘുവംശം, ത്തിന്റെ. s. The race or family of RAGHU, |
| whence also the name of a poem by CÁLIDASA which |
| treats of the ancestors of RÁMA from DILIPA to that |
| prince, and his descendants to AGNIVERA. |
| രങ്കൻ, ന്റെ.s. A poor, indigent, avaricious man, a |
| miser. |
| രങ്കു, വിന്റെ. s. A sort of deer, (the spotted axis.) |
| ഒരു വക മാൻ. |
| രംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A place where acting, &c. is |
| exhibited, a stage; a theatre. 2. a field of battle. 3. tin. |
| 4, paint, colour, tint, dye. 5. a temple. |
| രംഗാജീവൻ, ന്റെ. s. 1. A painter. ചിത്രം എഴുതു |
| ന്നവൻ. 2. an actor, a dancer. വെഷക്കാരൻ. |
| രചന, യുടെ. s. 1. Orderly and becoming arrangement |
| or disposition in general. 2. decoration or dressing of |
| the hair. 3. making or preparing any thing. 4. literary |
| composition. |
| രചിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To make, to manufac- |
| ture. ഉണ്ടാക്കുന്നു. 2. to write, to compose. എഴുതുന്നു. |
| രചിതം, &c. adj. 1. Made, manufactured. ഉണ്ടാക്കപ്പെ |
| ട്ട. 2. written, composed. എഴുതപ്പെട്ട. 3. strung. |
| രജകൻ, ന്റെ. s. A washerman. വെളുത്തടൻ. |
| രജകി, യുടെ. s. A washerman's wife or a washerwoman. |
| രജകസ്ത്രീ. |
| രജതം, ത്തിന്റെ. s. 1. A necklace. മാല. 2. silver. |
| വെള്ളി. 3. gold. പൊന്ന. 4. white, the colour. വെ |
| ളുപ്പ. 5. the name of a mountain. adj. White. വെളുത്ത. |
| രജനി, യുടെ. s. 1. Night. രാത്രി. 2. turmeric. മഞ്ഞൾ. |
| 3. wood-turmeric. മരമഞ്ഞൾ, |
| രജനികരൻ, ന്റെ. s. The moon. ചന്ദ്രൻ. |
| രജനിചരൻ, ന്റെ. s. 1. A Rácshasa, a friend, a goblin, |
| a ghost. രാക്ഷസൻ. 2. a watchman. കാവല്ക്കാരൻ. |
| 3. a thief. കള്ളൻ. |
| രജനിചരി, യുടെ. s. A female friend, imp, ghost. രാ |
| ക്ഷസി. |
| രജനീനാഥൻ, ന്റെ. s. The moon. ചന്ദ്രൻ. |
| രജനീമുഖം, ത്തിന്റെ. s. Evening, beginning of the |
| night. സന്ധ്യാസമയം. |
| രജസ്വലാ, യുടെ. s. A woman during menstruation. |
| ആൎത്തവമുള്ളവൾ. |
| രജസ്സ, ിന്റെ. s. 1. The second condition of humanity, |
| the quality or property of passion, that which produces |
| sensual desire, worldly coveting, pride and falsehood, and |
| is the cause of pain. 2. the menstrual evacuation. 3. | dust. 2. the dust or pullen of a flower. പൊടി. |
| രജൊഗുണം, ത്തിന്റെ. s. See രജസ, first meaning. |
| രജ്ജു, വിന്റെ. s. A rope, a cord, a tie, a string. ക |
| യറ. |
| രഞ്ജകൻ, ന്റെ. s. A colourist, a painter, a dyer. ചാ |
| യക്കാരൻ. |
| രഞ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Colouring, dyeing, painting. |
| 2. affecting the heart, exciting passion, &c. 3. union, |
| agreement. 4. red sandal or Sappan wood. |
| രഞ്ജനി, യുടെ. s. 1. The indigo plant, Indigofera tinc- |
| toria. അമരി. 2. a flower, Nyctanthes tristis. |
| രഞ്ജിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To agree, to unite, to |
| join. 2. to be reconciled, united. |
| രഞ്ജിതം, &c. adj. Agreed, united, reconciled, ചെര |
| പ്പെട്ട. |
| രഞ്ജിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Agreement, union. 2. fellowship. |
| 3. reconciliation, restoration to favour. |
| രഞ്ജിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To reconcile, to unite, |
| to restore to favour. |
| രടനം, ത്തിന്റെ. s. A sound, a noise. ശബ്ദം. |
| രടിതം, ത്തിന്റെ. s. The noise of a burning flame. ജ്വാ |
| ലശബ്ദം. |
| രട്ട, ിന്റെ. s. Sackcloth. |
| രട്ട. adj. Two, twin. |
| രണകം, ത്തിന്റെ. s. Anxiety, regret. ആകുലം. |
| രണനിപുണൻ, ന്റെ. s. A skilful warrior. |
| രണനൈപുണൻ, ന്റെ. s. A skilful warrior. യു |
| ദ്ധത്തിന സമൎത്ഥൻ |
| രണഭൂമി, യുടെ. s. A field of battle. പൊൎക്കളം. |
| രണം, ത്തിന്റെ. s. 1. War, battle. പട, യുദ്ധം. 2. |
| sound, noise. ശബ്ദം. |
| രണരണകം, or രണരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Anxiety, |
| regret. ആകുലം. 2. love, desire. ഇഛ. |
| രസങ്കുലം, ത്തിന്റെ. s. Mixed or tamultuary |
| combat. ഇടകലൎന്ന യുദ്ധം. |
| രണിതം, ത്തിന്റെ. s. Sound, noise, ശബ്ദം. |
| രണഭംഗം, ത്തിന്റെ. s. Defeat, discomfiture. തൊ |
| ലി. |
| രണെസാധു, വിന്റെ. s. A skilful warrior. യുദ്ധ |
| ത്തിന സമൎത്ഥൻ. |
| രണ്ട. adj. 1. Two, double. 2. some. രണ്ടെ, Only two. |
| രണ്ടുപ്രകാരം, In two ways. |
| രണ്ടാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. 1. To separate, to be- |
| come divided in two. 2. to be disagreed, to be disunited. |
| രണ്ടാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To separate, to divide |
| in two, to bisect. 2. to disunite, to cause to disagree. |
[ 666 ]
| രണ്ടാന്തരം, ത്തിന്റെ. s. The second sort. |
| രണ്ടാമത. adj. Second, secondly, twice. |
| രണ്ടാമത്തെ. adj. The second, second. |
| രണ്ടാമത്തെ ഗ്രഹം, ത്തിന്റെ. s. A secondary planet. |
| രണ്ടാമൻ, ന്റെ. s. A second person, an assistant. |
| രണ്ടാം. adj. Second, secondary. |
| രണ്ടാംപണി, യുടെ. s. Doing a thing over again. |
| രണ്ടാംചൊറ, റ്റിന്റെ. s. A second course of rice. |
| രണ്ടാംമുഹൂൎത്തം, ത്തിന്റെ. s. A certain matrimonial |
| ceremony among the Brahmans. |
| രണ്ടാംവെളി, യുടെ. s. A second marriage. |
| രണ്ടിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To separate, to become |
| divided in two. 2. to disagree, to become disunited. |
| രണ്ടിലൊന്ന, ിന്റെ. s. One of two, either the one or |
| the other. |
| രണ്ടുനെരം. adv. Twice a day. |
| രണ്ടുപക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Two parties. 2. two opi- |
| nions. 3. doubt, uncertainty. 4. the light and dark fort- |
| night in the lunar month. adj. Doubtful, uncertain. |
| രണ്ടുപ്രാവശ്യം. adj. Twice, two times. |
| രണ്ടുംകെട്ടനെരം, ത്തിന്റെ. s. The dubious or faint |
| light before sun-rise and after sun-set, twilight. |
| രണ്ടുംകെട്ടവൻ, ന്റെ. s. 1. An indifferent person, |
| neither good nor bad. 2. one who is destitute of home |
| and friends, a vagabond. |
| രണ്ടുവട്ടം. adj. Twice, two times. |
| രണ്ടൂടെ. adj. Twice. |
| രണ്ടൊന്ന. part. Doing two things at the same time, or |
| on the same journey. |
| രണ്ഡ, യുടെ. s. 1. A widow. വിധവ. 2. a plant, Sal- |
| vinia cucullata. എലിച്ചെവിയൻ. |
| രതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Coition, copulation, combination. |
| 2. a private part, a privity. adj. Intent on, actively oc- |
| cupied or engaged in. |
| രതി, യുടെ. s. 1. The wife of CÁMADÉVA, or the Hindu |
| Cupid. കാമന്റെ ഭാൎയ്യ. 2. coition, copulation ക്രീഡ. |
| 3. attachment, desire, passion. അനുരാഗം. |
| രതിക്രിയ, യുടെ. s. Copulation. |
| രതിപതി, യുടെ. s. CÁMADÉVA, the deity of love. കാമ |
| ദെവൻ. |
| രത്നകമ്പളി, യുടെ. s. A figured carpet. |
| രത്നകിരീടം, ത്തിന്റെ. s. A crown set with jewels. ര |
| ത്നം പതിച്ച കിരീടം. |
| രത്നകുണ്ഡലം, ത്തിന്റെ. s. An ear-ring set with |
| jewels. രത്നം പതിച്ച കടുക്കൻ. |
| രത്നഗൎഭ, യുടെ. s. The earth. ഭൂമി. | രത്നപരീക്ഷ, യുടെ. s. The art of examining and |
| choosing gems. |
| രത്നപ്രഭ, യുടെ. s. 1. The first of the seven hells or |
| purgatories according to the Jainas. 2. the splendour of |
| a jewel. |
| രത്നം, ത്തിന്റെ. s. 1. A jewel, a gem, a precious stone. |
| 2. any thing the best of its kind, or figuratively the |
| jewel of the species. |
| രത്നസാനു, വിന്റെ. s. The mountain Menu. മഹാ |
| മെരു. |
| രത്നാകരമെഖല, യുടെ. s. 1. The earth. ഭൂമി. 2. a |
| jewel mine. രത്നംവിളയുന്നസ്ഥലം |
| രത്നാകരം, ത്തിന്റെ. s. The ocean. സമുദ്രം. |
| രത്നാംഗുലീയകം, ത്തിന്റെ. s. A ring set with preci- |
| ous stones. കല്ലുവെച്ച മൊതിരം. |
| രത്നി, യുടെ. s. 1. A sort of cubit, measured from the |
| elbow to the end of the closed fist; it is also computed |
| at twenty-one breadths of the thumb. മുളം. 2. the closed |
| hand, or fist. മുഷ്ടി |
| രഥകഡ്യ, യുടെ. s. A multitude of carriages or cars. |
| തെർക്കൂട്ടം. |
| രഥകാരൻ, ന്റെ. s. A car maker, a coach-maker, |
| a carpenter, a man sprung from the male of the Mahi- |
| shya and woman of the Carena or writer caste; by profes- |
| sion a maker of cars, a coach-maker. കരണിയിൽ മ |
| ഹിഷ്യന ഉണ്ടായ പുത്രൻ, തെരുണ്ടാക്കുന്നവൻ. |
| രഥകുഡുംബി, യുടെ. s. A charioteer. സാരഥി. |
| രഥഗുപ്തി, യുടെ. s. A piece of wood or an iron net- |
| work, encompassing a war chariot to secure it from being |
| injured by weapons or collision. തെരുമറെക്കുന്ന മറ. |
| രഥദ്രു, വിന്റെ. s. A timber tree, Dalbergia ougeiniensis. |
| തൊടുക്കാര. |
| രഥപാദം, ത്തിന്റെ. s. A wheel. തെരുരുൾ. |
| രഥം, ത്തിന്റെ. s. 1. A car, a war chariot. തെര. 2. a |
| car, a carriage in general, any vehicle or mode of convey- |
| ance. 3. a sort of cane, Calamus rotang. രഥംനടത്തി |
| ക്കുന്നു, To drive a carriage. |
| രഥയാനം, ത്തിന്റെ. s. Riding in a carriage. രഥ |
| ത്തിൽ കരെറിനടക്ക. |
| രഥവ്രജം, ത്തിന്റെ. s. A multitude of chariots, or |
| carriages. തെൎക്കൂട്ടം. |
| രഥാംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A wheel. തെരുരുൾ. 2. |
| any part of a chariot, or carriage. 3. the discuss of VISHNU. |
| വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രം. 4. the ruddy goose. |
| രഥികൻ, ന്റെ. s. The owner of a carriage, or one who |
| rides in it. രഥക്കാരൻ. |
[ 667 ]
| രഥീ, യുടെ. s. 1. A warrior who fights in a car. തെരാ |
| ളി. 2. the owner of or rider in a car. |
| രഥീരൻ, ന്റെ. s. The owner of or rider in a car. ര |
| ഥക്കാരൻ. |
| രഥൊത്സവം, ത്തിന്റെ. s. A festival at which an |
| idol-car is drawn in procession. |
| രഥ്യ, യുടെ. s. 1. A number of carriages. 2. a high street. |
| തെരുവീതി. 3. a main or carriage road. വഴി. |
| രഥം, ത്തിന്റെ. s. A chariot or carriage horse. രഥ |
| ക്കുതിര. |
| രദനഛദം, ത്തിന്റെ. s. A lip. ചുണ്ട. |
| രദനം, ത്തിന്റെ. s. A tooth, a tusks. പല്ല. |
| രദനവാസസ഻, ിന്റെ. s. A lip. ചുണ്ട. |
| രദം, ത്തിന്റെ. s. 1. A tooth. പല്ല. 2. splitting, tear- |
| ing, dividing. |
| രദസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Speed, velocity. വെഗം. 2. |
| joy, delight. സന്തൊഷം. |
| രന്തുകാമൻ, ന്റെ. s. A voluptuous or libidinous per- |
| son. മഹാ കാമി. |
| രന്ധ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hole, a fissure, a cavity, a |
| chasm. പൊത, ദ്വാരം. 2. fault, defect. കുറ്റം. 3. 0c- |
| casion, opportunity. സമയം. 4. foible, dissension, di- |
| vision, discord. യൊജ്യതകെട. |
| രമകൻ, ന്റെ. s. A lover, a gallant. സ്നെഹിതൻ. |
| രമണൻ, ന്റെ. s. 1. A lover, a gallant. സ്നെഹിതൻ. |
| 2. a husband. ഭൎത്താവ. |
| രമണപ്പൂ, ിന്റെ. s. A flower tree, Sterculia guttata. |
| രമണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sporting; play. കളി. 2. dalli- |
| ance, amorous sport. ഉല്ലാസം. |
| രമണി, യുടെ. s. 1. A wife. ഭാൎയ്യ. 2, a beautiful or |
| handsome woman. സുന്ദരി. |
| രമണീയം, &c. adj. Beautiful; pleasing, charming, de- |
| lightful. സൌന്ദൎയ്യമുള്ള. |
| രമണ്യം, ത്തിന്റെ. s. Sport, pleasure, wanton sport or |
| dalliance. ഉല്ലാസം. |
| രമാ, യുടെ. s. A name of LECSMI. ലക്ഷ്മി. |
| രമാപതി, യുടെ. s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| രമാവരൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| രമാവല്ലഭൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| രമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To love, to please, to |
| delight, to satisfy. 2. to sport. 3. to copulate. 4. to unite. |
| രമെശൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. |
| രമ്യത, യുടെ. s. 1. Union. 2. delight, pleasure, gladness, |
| satisfaction, contentment. |
| രമ്യം. adj. Delightful, charming; pleasing, agreeable, |
| content, commodious. | രംഗസ്സ, ിന്റെ. s. Velocity, speed. വെഗം. |
| രംഭ, യുടെ. s. 1. A plantain. വാഴ. 2. one of the Ap- |
| saras or courtezans of Swerga. |
| രംഭൻ, ന്റെ. s. The name of a monkey. |
| രംഭം, ത്തിന്റെ. s. A bamboo. മുള. |
| രയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Speed, velocity, precipitation. |
| വെഗം. 2. the stream or current of a river. ഒഴുക്ക. |
| രല്ലകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A blanket. കംബലം. 2. a |
| sort of deer. ഒരു വക മാൻ. |
| രവണൻ, ന്റെ. s. 1. A clamorous person. 2. a jester. |
| 3. the Indian Cuckoo. കുയിൽ. |
| രവണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A camel. ഒട്ടകം. 2. bell- |
| metal. es. adj. Sounding, sonorous. നാദമുള്ള. |
| രവം, ത്തിന്റെ. s. Sound in general, cry, noise, cla- |
| mour, &c. ശബ്ദം. |
| രവാന, യുടെ. s. 1. A custom-house certificate. 2. a |
| pass, or pass-port. |
| രവി, യുടെ. s. The sun. ആദിത്യൻ. |
| രവികാന്തം, ത്തിന്റെ. s. The sun stone, a kind of |
| gem. സൂൎയ്യകാന്തം. |
| രവിവാസരം, ത്തിന്റെ. s. Sunday. ഞായറാഴ്ച. |
| രശന, യുടെ. s. 1. A woman's girdle, a sort of chain |
| worn round the loins. അരഞ്ഞാൺ. 2. the tongue. |
| നാവ. |
| രശ്മി, യുടെ. s. 1. A ray of light, radiance. 2. lustre. ര |
| ശ്മിയുള്ള, Radiant. |
| രസകൎപ്പൂരം, ത്തിന്റെ. s. A white sublimate or a mu- |
| riate of mercury, the preparation of which is particularly |
| explained by AINSLIE. in his Materia medica of Hin- |
| dustan. It corresponds very nearly with calomel. |
| രസകെട, ിന്റെ. s. 1. Displeasure, dislike. 2. taste- |
| lessness, incipidity. |
| രസഗന്ദം, ത്തിന്റെ. s. Gum myrrh. നറുമ്പശ. |
| രസഗൎഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. A mineral preparation used |
| as a stibium. 2. vermilion. ചായില്യം. |
| രസഗുളിക, യുടെ. s. Mercurial pills. |
| രസജ്ഞ, യുടെ. s. The tongue as discriminating tastes. |
| നാവ. |
| രസജ്ഞൻ, ന്റെ. s. 1. A poet, a writer who under- |
| stands the different Rasas or sentiments to be described. |
| 2. an alchymist, one who has obtained a command over |
| the magical properties of mercury. 3. a physician, a medi- |
| cal preparer and administerer of mercurial and chymical |
| compounds. |
| രസധാതു, വിന്റെ. s. 1. Quicksilver. രസം. 2. one |
| of the seven essential parts of the human body, the fluids. |
[ 668 ]
| രസന, യുടെ. s. 1. The tongue. നാവ. 2. taste. 3. |
| juice, sap. |
| രസനെന്ദ്രിയം, ത്തിന്റെ. s. The tongue, as the organ |
| of taste. നാവ. |
| രസപാഷാണം, ത്തിന്റെ. s. A kind of prepared |
| arsenic. |
| രസഭംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Loss of flavour or juice, |
| tastelessness. 2. dislike, displeasure. |
| രസഭസ്മം, ത്തിന്റെ.s. A kind of muriate of mercury |
| or calomel, mercurial powder. |
| രസമണി, യുടെ. s. A kind of bead made of mercury. |
| രസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Juice, sap, exudation, fluid, liquid. |
| 2. mercury, quicksilver. 3. flavour, taste, savour, as sweet, |
| sour, salt, pungent, bitter, astringent. 4. taste, sentiment |
| or emotion, as an objection of descriptive poetry, or com- |
| position, of which nine are enumerated, viz. Sringára or |
| love, Hásya or mirth, Caruna or tenderness, Raudra or |
| anger, Vérya or heroism, Bhayancara or terror, Vibhalsa |
| or disgust, Adbuta or surprise, and Sánta, tranquillity or |
| content, or Vátsalya paternal affection. 5. affection of |
| the mind, passion, &c. 6. poison. 7. semen virile. 8. |
| water. 9. the primary or essential juice or fluid of the |
| human body, whence blood, serum, sweat, &c. are suppos- |
| ed to be engendered, it corresponds best with chyle. 10. |
| gum myrrh. |
| രസവതി, യുടെ. s. A kitchen. അടുക്കള. |
| രസവൽ. adj. 1. Juicy. രസമുള്ള. 2. savoury, well |
| flavoured. രുചിയുള്ള. 3. tasteful, applied to composi- |
| tion, &c. |
| രസവാദം, ത്തിന്റെ. s. Alchymy, and Chymistry. ര |
| സവാദം ചെയ്യുന്നു, To pursue the science of Alchymy. |
| രസവാദി, യുറ്റെ. s. An alchymist, a chymist. |
| രസസിദ്ധൻ, ന്റെ. s. An Alchymist, a chymist. |
| രസസിദ്ധി, യുടെ. s. The knowledge of Alchymy, the |
| possession of peculiar familiarity with mercury, obtained |
| by the performance of chymical operations, conjoined |
| with certain mystical and magical rites, and the securing |
| thence to the adept of happiness, health and wealth, the |
| power of transmuting metals, and the art of prolonging |
| life. |
| രസസിന്ദൂരം, ത്തിന്റെ. s. A sort of factitious cinna- |
| bar, made with zinc, mercury, blue vitriol and nitre, |
| fused together; the compound is used as an escharotic. |
| രസസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. A bed-room. ഉറക്കറ, ശ |
| യനപ്പുര. |
| രസക്ഷയം, ത്തിന്റെ. s. Displeasure, dislike, disgust. | രസാ, യുടെ. s. 1. The earth. 2. the tongue. നാവ. 3. |
| a plant or vine, Sissampelos hexandra. പാടവള്ളി. 4. |
| the frankincense tree, Boswellia thurifera. ൟന്ത. |
| രസാഞ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. A sort of collyrium, prepared |
| either with the calx of brass or with the Amomum an- |
| thorhiza. |
| രസാതലം, ത്തിന്റെ. s. Hell. പാതാളം. |
| രസാദാനം, ത്തിന്റെ. s. Sucking, suction. കുടിക്കുക. |
| രസാഭാസം, ത്തിന്റെ. s. Concealment of sentiment |
| attributing evident emotions to some cause different from |
| the real one. |
| രസായനൻ, ന്റെ. s. An alchymist. |
| രസായനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A medicine preventing |
| old-age and prolonging life, the Elixir vitæ of the Alchy- |
| mists. 2. butter-milk. മൊര. 3. Alchymy, chymistry, |
| രസാലം, ത്തിന്റെ. s. Frankincense. |
| രസാലസ, യുടെ. s. A nerve. ഞരമ്പ. |
| രസാഹ്വം, ത്തിന്റെ. s. Turpentine, resin. |
| രസാള, യുടെ. s. Curds mixed with sugar and spices. |
| രസാളം, ത്തിന്റെ. s. 1. The mango-tree, Mangifera |
| Indica. മാവ. 2. the sugar-cane. കരിമ്പ. 3. the jack- |
| tree, Artocarpus integrifolia. പ്ലാവ. 4. the olibanum |
| tree, Boswellia thurifera. ൟന്ത. |
| രസിക, യുടെ. s. 1. Curds with sugar and spice. 2. |
| molasses, the juice of the sugar-cane. കരിമ്പിൻനീര. |
| 3. the tongue. നാവ. |
| രസികൻ, ന്റെ. s. A man of taste, especially as it |
| regards literary composition, &c. |
| രസികം, &c. adj. 1. Flavoured, having taste or flavour. |
| 2. tasteful, as composition, &c. രുചിയുള്ള. |
| രസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To taste, to relish, to |
| have a relish for. 2. to love, to regard. |
| രസിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sound, noise in general. ശ |
| ബ്ദം. 2. the rattling of thunder. ഇടിമുഴക്കം. adj. |
| Gilded, plated, washed or spread over with gold, &c. പൂ |
| ചപ്പെട്ട. |
| രസിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To please, to delight. |
| രസൊനകം, ത്തിന്റെ. s. A kind of garlick. ഒരു വ |
| ക ഉള്ളി. |
| രസൊനം, ത്തിന്റെ. s. Garlick ഉള്ളി. |
| രഹദാരി, യുടെ. s. A pass or pass-port, specifying the |
| duties to have been paid. |
| രഹസ്യക്കാരൻ, ന്റെ. s. A secret lover, or gallant. |
| രഹസ്യം, ത്തിന്റെ. s. A secret, a mystery, any thing |
| hidden or mysterious. adj. Secret, private; mysterious, |
| obscure, hidden. രഹസ്യം പറയുന്നു, 1. To speak |
[ 669 ]
| privately, to whisper. 2. to tell a secret. |
| രഹസ്സ, ിന്റെ. s. 1. Solitariness, secrecy, privacy. 2. |
| a privity. adv. Solitary, private, in private, secretly, |
| privily. |
| രഹിതം, &c. adj. Left, quitted, abandoned, destitute, |
| bereft. ഉപെക്ഷിക്കപ്പെട്ട. |
| രക്ഷ, യുടെ. s. 1. Preserving, saving, protecting, pro- |
| tection. 2. salvation, redemption. 3. an amulet, a charm. |
| രക്ഷകൻ, ന്റെ. s. A preserver, protector, saviour, |
| a redeemer. |
| രക്ഷകം, &c. adj. Preserving, protecting, saving. രക്ഷി |
| ക്കുന്ന. |
| രക്ഷകെട, ിന്റെ. s. 1. Want of protection, preserva- |
| tion, care, or nourishment. 2. negligence. |
| രക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. Preservation, protection, guard- |
| ing, defence. രക്ഷണം ചെയ്യുന്നു, To preserve, to |
| protect, to cherish, to nourish. |
| രക്ഷണീയൻ, ന്റെ. s. One deserving of protection. |
| രക്ഷിക്കപ്പെടുവാൻ യോഗ്യൻ. |
| രക്ഷണീയം, &c. adj. Deserving of protection. രക്ഷി |
| ക്കപ്പെടുവാൻ യൊഗ്യം. |
| രക്ഷഃപതി, യുടെ. s. A preserver, a protector. |
| രക്ഷസ്സ, ിന്റെ. s. Racshas, an evil sqirit, apparent- |
| ly distinguished into three classes ; one sort of Racshas |
| is of a demi-celestial nature, and is ranked with the at- |
| tendants of CUBÉRA; another corresponds to a goblin, an |
| imp, or ogre, haunting cemeteries, animating dead bodies, |
| disturbing sacrifices, and ensnaring and devouring human |
| beings; the third kind approaches more to the nature of |
| the Titan or relentless and powerful enemy of the gods. |
| രക്ഷസ്സഭം, ത്തിന്റെ. s. A multitude or assembly of |
| goblins. |
| രക്ഷാകരൻ, ന്റെ. s. A preserver. രക്ഷിക്കുന്ന |
| വൻ. |
| രക്ഷാഗൃഹം, ത്തിന്റെ. s. A house or place of refuge, |
| an asylum. |
| രക്ഷാപരം, &c. adj. Preserving, protecting. |
| രക്ഷാഭൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Tax paid to a protector. |
| രക്ഷാശിക്ഷ, യുടെ. s. Protection and punishment, as |
| the duties of a king, lord, &c. |
| രക്ഷി, യുടെ. s. A guard, a sentinel. കാക്കുന്നവൻ. |
| രക്ഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To preserve, to save, |
| protect and defend, to deliver. 2. to nourish, cherish, |
| keep. രക്ഷിച്ചുകൊള്ളുന്നു, 1. To preserve, &c. one's- |
| self. 2. to nourish or protect another for one's own use |
| or advantage. | രക്ഷിതം, &c. adj. Preserved, saved, protected, defended. |
| രക്ഷിക്കപ്പെട്ട. |
| രക്ഷിതാ, വിന്റെ. s. A saviour, a preserver, a pro- |
| tector. |
| രക്ഷിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To cause to protect, |
| to procure protection. |
| രക്ഷിവൎഗ്ഗൻ, ന്റെ. s. A guard, a sentinel. |
| രക്ഷൊവരൻ, ന്റെ. s. The king of the south-west |
| country. |
| രക്ഷ്ണം, ത്തിന്റെ. s. Preserving, guarding, defence, |
| protection. |
| രാ, വിന്റെ. s. The night. രാക്കാലം, Night time. രാ |
| പ്പകൽ, Night and day. രാപ്പകൽ പ്രയാസപ്പെടു |
| ന്നു, To labour or toil night and day. |
| രാക, യുടെ. s. 1. The full moon, or day of the full moon. |
| പൂൎണ്ണചന്ദ്രൻ. 2. a girl in whom menstruation has |
| commenced. തീണ്ടായവൾ. |
| രാകാനിശാകരൻ, ന്റെ. s. The full moon. പൂൎണ്ണ |
| ചന്ദ്രൻ. |
| രാകുന്നു, കി, വാൻ. c. a. To file, to rasp. |
| രാക്ക, ിന്റെ. s. Filing, the act, rasping. |
| രാക്കുപണി, യുടെ. s. File-work, filing. |
| രാക്കുപൊടി, യുടെ. s. File-dust. |
| രക്കൂറ, ിന്റെ s. The night. |
| രാഗച്ഛായ, യുടെ. s. Red colour. ചുവപ്പുനിറം. |
| രാഗദ്വെഷം, ത്തിന്റെ. s. Envy and hatred, enmity, |
| malice. അസൂയ. |
| രാഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A tune or mode in music of |
| which the Hindus reckon many, and frequently personify |
| them in poetry and mythology. 2. mental affection in |
| general, as sorrow, joy, &c. 3. envy, impatience at an- |
| other's success. 4. affection, pre-possession, love, desire. |
| 5. the Rága guna, or the property of passion. 6. colour, |
| hue, dye, tint. രാഗം പാടുന്നു, To sing a tune or hymn. |
| രാഗാദി, യുടെ. s. Envy, malice, impatience. |
| രാഗാദികൾ, ളുടെ. s. plu. The affections. |
| രാഗാദിക്കാരൻ, ന്റെ. s. An envious, malicious, ill- |
| natured, passionate person. |
| രാഗി, യുടെ. s. 1. A passionate man. 2. a |
| libertine, a lover. കാമി. 3. a kind of grain, Rágy or Natchenny, |
| Cynosaurus coracanus. പഞ്ഞപ്പുല്ല. |
| രാഘവൻ, ന്റെ. s. A name of RÁMACHANDRA. രാമ |
| ചന്ദ്രൻ. |
| രാങ്കവം. adj. Woollen, made of the hair of a sort of |
| deer or any other animal. രൊമജമായ. മാൻമയി |
| ൎപ്പട. s. A woollen garment. |
[ 670 ]
| രാജ. acts. 1. Royal, of or belonging to a king. 2. eminent, |
| chief, excellent. |
| രാജകകുദം, ത്തിന്റെ. s. An ensign or symbol of royal- |
| ty, as the white parasol, &c. രാജചിഹ്നം. |
| രാജകം, ത്തിന്റെ. s. An assembly of princes. രാജ |
| സമൂഹം. |
| രാജകരം, ത്തിന്റെ. s. Royal tax or tribute. |
| രാജകല്പന, യുടെ. s. A royal command or edict, the |
| command of a sovereign, |
| രാജകശെരു, വിന്റെ. s. A fragrant grass, Cyperus. |
| നീൎക്കിഴങ്ങിൽ ഒരു വക. |
| രാജകാൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Affairs of state or govern- |
| ment. 2. news, information. |
| രജകുഞ്ജരൻ, ന്റെ. s. A royal elephant. |
| രാജകുമാരൻ, ന്റെ. s. A king's son, a prince. |
| രാജകുമാരി, യുടെ. s. A king's daughter, a princess. |
| രാജാവിൻറെ പുത്രി. |
| രാജകുരു, വിന്റെ. s. A large ulcer, a rajah boil. |
| രാജകുലം, ത്തിന്റെ. s. A royal, noble or illustrious |
| family. |
| രാജകൊപം, ത്തിന്റെ. s. Royal displeasure. |
| രാജഗുരു, വിന്റെ. s. A king's spiritual preceptor. |
| രാജഗൃഹം, ത്തിന്റെ. s. A palace. |
| രാജചിഹ്നം, ത്തിന്റെ. s. 1. The male or female or- |
| gans of generation. 2. royalty, symbols of royalty. |
| രാജചൊദ്യം, ത്തിന്റെ. s. Oppression by Govern- |
| ment, the tyranny of a king. |
| രാജതം. adj. Silver, made of silver. |
| രാജത്വം, ത്തിന്റെ. s. Royalty, sovereignty. |
| രാജദ്രൊഹം, ത്തിന്റെ. s. Treason against the king, |
| rebellion. |
| രാജദ്രൊഹി, യുടെ. s. A traitor to a king, a rebel. |
| രാജദ്വെഷം, ത്തിന്റെ, s. Hatred of a king. |
| രാജധനം, ത്തിന്റെ. s. Royal property |
| രാജധൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. The duties incumbent on a |
| king or sovereign. |
| രാജധാനി, യുടെ. s. A metropolis, a capital, a royal |
| city or residence, a palace. |
| രാജനന്ദനൻ, ന്റെ. s. A king's son, a prince. |
| രാജനിന്ദ, യുടെ. s. Reviling or despising the king. |
| രാജനീതി, യുടെ. s. 1. Justice, and other conduct be- |
| coming a king, 2. the laws of a country. |
| രാജൻ, ന്റെ. s. A king, a prince, a sovereign, |
| രാജന്യകം, ത്തിന്റെ. s. A number of Cshetriyas or |
| men of the military tribe. ക്ഷതിയക്കൂട്ടം. |
| രാജന്യൻ, ന്റെ. s. A Cshetriya or man of the mili- | tary or royal tribe, being the second pure Hindu caste. |
| രാജന്വൽ. adj, Possessing of or governed by a just and |
| active monarch, a country, &c. |
| രാജപത്നി, യുടെ. s. A queen. രാജഭാൎയ്യ. |
| രാജപഥം, ത്തിന്റെ. s. A royal path, a high road. |
| രാജപദവി, യുടെ. s. Royalty, sovereignty, dignity. |
| രാജപുംഗവൻ, ന്റെ. s. A Brahmani bull. |
| രാജപുത്രൻ, ന്റെ. s. 1. A king's son, a prince. 2. a |
| Cshetriya or man of the military tribe. 3. a soldier by |
| profession. |
| രാജപുത്രി, യുടെ. s. A king's daughter, a princess. |
| രാജപുരൊഹിതൻ, ന്റെ. s. A priest attached to the |
| royal household. |
| രാജബല, യുടെ. s. A plant, Pederia fætida. പ്രസാ |
| രിണി. |
| രാജബുദ്ധി, യുടെ. s. Royal prudence. |
| രാജഭണ്ഡാരം, ത്തിന്റെ. s. The royal treasury, രാ |
| ജാവിന്റെ ധനം. |
| രാജഭയം, ത്തിന്റെ. s. Fear or reverence of the king |
| രാജഭവനം, ത്തിന്റെ. s. A palace, a royal house. |
| രാജഭാരം, ത്തിന്റെ. s. Reign, government, |
| രാജഭാൎയ്യ, യുടെ. s. A queen, the consort of a king, |
| രാജഭൃത്യൻ, ന്റെ. s. A king's minister or servant. |
| രാജഭൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Royal tribute. |
| രാജമത്സരം, ത്തിന്റെ. s, Sedition, rebellion. |
| രാജമന്ത്രി, യുടെ. s. A king's minister. |
| രാജമന്ദിരം, ത്തിന്റെ. s. A palace, a royal residence. |
| രാജമല്ലിക, യുടെ. s. Arabian jasmine. |
| രാജമാൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. The high-way, a royal road, |
| one passable for horses and elephants. 2, the customs of |
| a king, |
| രാജമാഷം, ത്തിന്റെ. s. The pulse termed Dolichoe |
| catiang. |
| രാജമുടി, യുടെ. s. A royal or king's crown. |
| രാജമുദ്ര, യുടെ. s. A king's seal or signet. |
| രാജമൃഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A lion. 2. a royal tiger, |
| രാജയക്ഷ്മാ, വിന്റെ. s. Pulmonary consumption. |
| രാജയൊഗം. adj. Prosperous, most excellent. |
| രാജയൊഗ്യം, &c. adj. Proper or suitable for a sove- |
| reign, princely, royal. |
| രാജരത്നം, ത്തിന്റെ. s. A nobleman. |
| രാജരക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. The preservation of the |
| king, kingly protection. |
| രാജരാജൻ, ന്റെ. s. 1. The king of sings; an emperor |
| or universal monarch. 2. a name of CUBÉRA the god of |
| wealth. |
[ 671 ]
| രാജൎഷഭൻ, ന്റെ. s. A bull of high breed. |
| രാജൎഷി, യുടെ. s. A kind of saint, that holy and super- |
| human personage which a king or man of the military |
| class may become by the practice of religious ansterities: |
| seven classes of Rishis are entmerated, the Dévershi, |
| Brahmershi, Mahershi, Paramershi, Rájershi, Cánder- |
| shi, and Srutershi; the order is variously given, but the |
| Rájershi is inferior to the four preceding ones, (see the |
| story of WISWÁMITRA in the first book of the Rámáyana,) |
| and the two last appear to mean the inspired saints of |
| the Hindu scriptures. |
| രാജവംശം, ത്തിന്റെ. s. A royal family, royal lineage. |
| രാജവംശ്യം, &c. adj. Of royal parentage or descent. |
| രാജവള്ളി, യുടെ. s. A small gourd, Momordica cha- |
| ranthia. |
| രാജവഴി, യുടെ. s. The king's high road. |
| രാജവാൽ. adj. Governed by a just and able monarch, |
| (a country, &c.) kingly, royal. |
| രാജവി, യുടെ. s. The blue-jay. |
| രാജവിരൊധം, ത്തിന്റെ. s. Sedition, rebellion. |
| രജവീജി. adj. Sprung from a royal race; a prince. |
| രാജവീഥി, യുടെ. s. The king's street, a high street. |
| രാജവൃക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. The Piyal tree, Bucha- |
| nania latifolia. 2. a tree, Cassia fistula. കൊന്ന. (Lin.) |
| രാജവെശ്മം, ത്തിന്റെ. s. A palace, a royal residence, |
| a city. രാജധാനി. |
| രാജവെഷം, ത്തിന്റെ. s. Royal attire. |
| രാജവൈദ്യൻ, ന്റെ. s. A royal physician. |
| രാജവ്രണം, ത്തിന്റെ. s. A large ulcer, a rajah boil. |
| രാജശക്തി, യുടെ. s. Royal power, or authority. |
| രാജശാൎദ്ദൂലം, ത്തിന്റെ. s. A royal tiger. രാജമൃഗം. |
| adj. (In composition.) Pre-eminent, excellent. |
| രാജശാസനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A royal command or |
| edict. 2. regal government. |
| രാജശിക്ഷ, യുടെ. s. Punishment inflicted agreeable to |
| royal laws. |
| രാജശ്രി, യുടെ. s. Excellency, royal highness, (a title,) |
| most noble. |
| രാജശ്രെഷ്ഠൻ, ന്റെ. s. A nobleman. |
| രാജസക്കാരൻ, ന്റെ. s. A proud, arrogant, presump- |
| tuous, ostentatious person. വസ്ത്രാഭരണങ്ങളെ ധരി |
| ച്ച നടക്കുന്നവൻ. |
| രാജസദനം, ത്തിന്റെ. s. A palace. രാജഭവനം. |
| രാജസഭ, യുടെ. s. A royal assembly or court. |
| രാജസമൂഹം, ത്തിന്റെ. s. An assembly of kings or |
| princes. | രാജസം, ത്തിന്റെ. s. Pride, arrogance, presumption. |
| രാജസമ്മാനം, ത്തിന്റെ. s. A royal gift or present. |
| രാജസൎപ്പം, ത്തിന്റെ. s. A large species of snake. |
| രാജസിംഹം, ത്തിന്റെ. s. A valiant king. |
| രാജസിംഹാസനം, ത്തിന്റെ. s. A throne. |
| രാജസൂയം, ത്തിന്റെ. s. A sacrifice performed only |
| by a universal monarch, attended by his tributary prin- |
| ces, as in the case of Yudhishthira and others. |
| രാജസെവ, യുടെ. s. The king's service. |
| രാജസെവകൻ, ന്റെ. s. A king's minister or servant. |
| രാജസൈന്യം, ത്തിന്റെ. s. Royal forces. |
| രാജസ്ത്രീ, യുടെ. s. A queen, a princess. |
| രജസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A king's residence, a |
| palace. 2. a royal court. 3. kingship. |
| രാജസ്നെഹം, ത്തിന്റെ. s. Royal favour. |
| രജഹത്യ, യുടെ. s. The murder of a king, regicide. രാ |
| ജാവിനെ കൊല്ലുക. |
| രാജഹംസം, ത്തിന്റെ. s. A superior kind of white |
| swan or goose with red legs and bill, or more properly |
| the flamingo. കൊക്കും കാലും ചുവന്ന ദെഹം വെളു |
| ത്തുള്ള അരയന്നം. |
| രാജക്ഷൊഭം, ത്തിന്റെ. s. Royal displeasure. |
| രാജാവ, ിന്റെ. s. 1. A king, a prince, a sovereign. 2. |
| a man of the regal and military tribe, a Cshetriya. 3. a |
| master. യജമാനൻ. 4. the moon. ചന്ദ്രൻ. |
| രാജാദനം, ത്തിന്റെ. s. A tree, Buchanunia latifolia. |
| പഴമൂൺപാല. |
| രാജാധികാരം, ത്തിന്റെ. s. Reign, government, king- |
| ly authority. രാജാധികാരം ചെയ്യുന്നു, To reign. |
| രാജാധിരാജാവ, ിന്റെ.s. A king of kings, a universal |
| sovereign. |
| രാജാഭിഷെകം, ത്തിന്റെ. s. The anointing or crown- |
| ing of a king. രാജാഭിഷെകം ചെയ്യുന്നു, To anoint |
| or crown a king. |
| രാജാൎഹം, ത്തിന്റെ. s. Aloe wood, Amyris agallochum. |
| (Rox.) adj. Royal, noble, fit or proper for a king. രാജ |
| യൊഗ്യമായുള്ള. |
| രാജാവൎത്തം, ത്തിന്റെ. s. A gem, described as an |
| inferior sort of diamond, brought from the country Viráta. |
| രാജി, യുടെ. s. 1. A row, a line. 2. an unbroken row, |
| a continuous line. 3. a written agreement, an acknow- |
| ledgment of a cause being finally settled, given by a |
| plaintiff. |
| രാജിക, യുടെ. s. 1. Black mustard, Sinapis dichotoma, |
| or racemosa. കറുത്ത കടുക. 2. a species of grain, Nat- |
| chenny, Cynosurus coracanus. |
[ 672 ]
| രാജിതം, &c. adj. 1. Luminous, shining, bright. 2. illus- |
| trated. ശൊഭിതം. |
| രാജിലം, ത്തിന്റെ. s. A sort of snake, Amphisbæna. |
| ഒരു വക പാമ്പ |
| രാജീവം, ത്തിന്റെ. s. 1. A large fish. പരൽമീൻ. 2. |
| a lotus. താമരപ്പൂ. |
| രാജ്ഞി, യുടെ. s. 1. A queen, a princess, the wife of a |
| king, a Rannee. രാജാവിന്റെ ഭാൎയ്യ. 2. deep coloured |
| brass, consisting of three parts copper to one of zinc or tin. |
| രാജ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. A kingdom, country, or province. |
| 2. the administration of sovereignty. |
| രാജ്യവംശം, ത്തിന്റെ. s. The royal family. |
| രാജ്യവാസികൾ, ളുടെ. s. plu. The inhabitants of a |
| country. |
| രാജ്യവിചാരം, ത്തിന്റെ. s. The office of a prime |
| minister, the administration of the affairs of a country. |
| രാജ്യാധികാരം, ത്തിന്റെ. s. The office of a prime |
| minister, administration of the affairs of a country. |
| രാജ്യാധിപത്യം, ത്തിന്റെ. s. See the last. |
| രാജ്യാംഗം, ത്തിന്റെ. s. A requisite of regal admini- |
| stration, variously enumerated as seven, eight or nine, |
| viz. first, the king; second, the prime minister; third, a |
| friend or ally; fourth, treasure; fifth, territory; sixth, a |
| strong hold; seventh, an army; the eighth is the popu- |
| lation or companies of citizens, and ninth, the Purohit |
| or spiritual adviser. |
| രാത്രകൻ, ന്റെ. s. A man frequenting at night the |
| houses of harlots. |
| രാത്രി, യുടെ. s. 1. Night. 2. turmeric. മഞ്ഞൾ. 3. |
| wood turmeric. മര മഞ്ഞൾ. adv. By night, in the night. |
| രാത്രിചരൻ, ന്റെ. s. 1. A goblin, or fiend. രാക്ഷ |
| സൻ. 2. a thief, a robber. കള്ളൻ. 3. a patrole, a |
| guard, a night-walker. കാവല്ക്കാരൻ. |
| രാത്രിജം, ത്തിന്റെ. s. A star. നക്ഷത്രം. |
| രാത്രിജാഗരം, ത്തിന്റെ. s. A dog. നാ. |
| രാത്രിഞ്ചരൻ, ന്റെ. s. See രാത്രിചരൻ. |
| രാദ്ധാന്തം, ത്തിന്റെ. s. Demonstrated truth; proved |
| and established fact or conclusion. നിശ്ചയം. |
| രാധ, യുടെ. s. 1. The asterism in which the moon is |
| full in the month Vaisác'ha; the sixteenth of the lunar |
| asterisms. വിശാഖം നക്ഷത്രം. 2. the name of a cele- |
| brated Gopi, the favourite mistress of CRISHNA during his |
| residence in Vindrávan amongst the cow-herds. 3. light- |
| ning, lustre. |
| രാധം, ത്തിന്റെ. s. The month Vaisác'ha (April-May.) |
| ഇടവമാസം. | രാധെയൻ, ന്റെ. s. A name of CARNA, celebrated in |
| the Mahábhárat. |
| രാപ്പകൽ. ind. Day and night. |
| രാഭൊജനം, ത്തിന്റെ. s. Supper, an evening repast. |
| രാമ, യുടെ. s. A woman, a female, a pleasing or beauti- |
| ful woman. രമ്യയായ സ്ത്രീ. |
| രാമചന്ദ്രൻ, ന്റെ. s. The hero RAMACHANDRA, the |
| second incarnation of VISHNU, under the name of RÁMA. |
| രാമച്ചം, ത്തിന്റെ. s. Sweet rush, lemon grass or camel's |
| hay, Cuss-cuss, Andropogon schænanthus or muricatum: |
| the root of this fragrant grass is used in India for tatties |
| or screens, against the hot winds and for Visaries or fans, |
| commonly called Cuss-cuss fans. |
| രാമഠം, ത്തിന്റെ. s. Assafætida. പെരുങ്കായം. |
| രാമൻ, ന്റെ. s. 1. A name common to three incarna- |
| tions of VISHNU; or PARASURAMA, the son of the Muni |
| JAMADAGNI, born at the commencement of the second, or |
| Tréta Yuga, for the purpose of punishing the tyrannical |
| kings of the Cshetriya race; RÁMACHANDRA, the son of |
| DASARAT´HA, king of Oude, born at the close of the se |
| cond age, to destroy the demons who infested the earth, |
| and especially RÁWANA the Daitya sovereign of Ceylon; |
| and BALARÁMA, the elder and half-brother of CRISHNA, |
| the son of ROHINI, born at the end of the Dwapara or third |
| age. 2. a name of WARUNA or Neptune, regent of the |
| waters. 3. a black man. 4. a white man. 5. a beautiful |
| and pleasing man. |
| രാമം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sort of deer. പെൺ്പരുമാൻ. |
| 2. a horse. കുതിര. adj. 1. Black. കറുത്ത. 2. white. |
| വെളുത്ത. 3. beautiful, pleasing. |
| രാമാനം. ind. The night. |
| രാമായണം, ത്തിന്റെ. s. The second epic poem of the |
| Hindus recording the adventures and exploits of RÁMA |
| the son of DASARAT´HA sovereign of Oude, written by the |
| poet Valmici. |
| രാമെശ്വരം, ത്തിന്റെ. s. Ráméswaram, a Hindu sacred |
| place, with a celebrated temple, situated between the |
| Island of Ceylon and the Coromandel Coast; where the |
| Hindu deity RÁMA is said to have formed what is called |
| Adam's bridge and thereby to have passed from India |
| to Ceylon. |
| രാംഭം, ത്തിന്റെ. s. The bamboo staff of a religious |
| student or mendicant. സന്യാസിയുടെ വെണുദ |
| ണ്ഡം. |
| രായം, ത്തിന്റെ. s 1. Gold. പൊന്ന. 2. wealth. |
| ധനം. |
[ 673 ]
| രായസക്കാരൻ, ന്റെ. s. A Ráyasum, or native se- |
| cretary. |
| രായസം, ത്തിന്റെ. s. The office of a secretary, se- |
| cretariship. |
| രാവ, ിന്റെ. s. The night, the morning. |
| രാവണൻ, ന്റെ. s. The sovereign of Lanca or Ceylon, |
| killed by RÁMACHANDRA. |
| രാവണി, യുടെ. s. The eldest son of RÁWANA. രാവ |
| ണന്റെ മൂത്ത മകൻ. |
| രാവപൂ, വിന്റെ. s. A species of jasmine, Jasminum |
| hirsutum. |
| രാവിലെ. adv. In the morning, at day break. |
| രാശി, യുടെ. s. 1. A sign of the zodiac. 2. a heap, pile, |
| quantity, multitude. സമൂഹം. 3. a gold coin or Rasi |
| fanam. രാശിവെക്കുന്നു, To try one's fortune. |
| രാശിചക്രം, ത്തിന്റെ. s. The zodiac. |
| രാശിസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. The zodiac. |
| രാശീശ്വരൻ, ന്റെ. s. The regent of a sign in the zo- |
| diac. |
| രാഷ്ട്രകം, ത്തിന്റെ. s. A kingdom, a realm. രാജ്യം. |
| രാഷ്ട്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. An inhabited country or realm, |
| a region. രാജ്യം. 2. any public calamity, as plague, fa- |
| mine, &c. ബാധ. |
| രാഷ്ട്രിക, യുടെ. s. A prickly sort of night-shade, Sola- |
| num jacquini. കണ്ടകാരിചുണ്ട. |
| രാഷ്ട്രീയൻ, ന്റെ. s. A king's brother-in-law, (in |
| theatrical language.) നാട്യത്തിൽ രാജാവിന്റെ അ |
| ളിയന്റെ പെർ. |
| രാസഭം, ത്തിന്റെ. s. An ass. കഴുത. |
| രാസ്ന, യുടെ. s. 1. A plant, Mimosa octandra. 2. another |
| plant (the serpent ophioxylon?) 3. a kind of perfume. |
| അരത്ത. |
| രാഹിത്യം, ത്തിന്റെ. s. Separation. |
| രാഹു, വിന്റെ. s. The ascending node or Caput dra- |
| conis: in mythology, the son of Sinhica, and the eighth |
| planet of the Hindus. He is a daitya with the tail of a |
| dragon, whose head was severed from his body by VISHNU, |
| but the head and tail retained their separate existence, |
| and being transferred to the stellar sphere are said to |
| cause eclipses, especially the former by attempting to |
| swallow the sun and moon. |
| രാഹുഗ്രസ്തൻ, ന്റെ. s. The sun or moon eclipsed. |
| രാഹുഗ്രാഹം, ത്തിന്റെ. s. An eclipse of the sun or |
| moon. ഗ്രഹണം. |
| രാഹുരശ്മി, യുടെ. s. An eclipse. ഗ്രഹണം. |
| രാഹുവെള, യുടെ. s. An eclipse. | രാളം, ത്തിന്റെ. s. Resin, the resinous and fragrant ex- |
| udation of the Shorea robusta. ചെഞ്ചല്യം. |
| രാക്ഷസൻ, ന്റെ. s. A giant, an evil spirit, a demon, |
| a vampire, a fiend, but who appears to be of various de- |
| scriptions, and is either a powerful Titan, or enemy of |
| the gods, in a superhuman or incarnate form, as RÁWA- |
| NA and others; an attendant on CUBÉRA, and guardian |
| of his treasures, or a mischievous and cruel goblin, or |
| ogre, haunting cemetries, animating dead bodies and de- |
| vouring human beings. |
| രാക്ഷസം, adj. Infernal, demoniacal. |
| രാക്ഷസി, യുടെ. s. 1. A giantess, a female fiend, the |
| female of the Rácshasa. 2. a kind of perfume. കാടുക |
| ച്ചൊലം. |
| രാക്ഷസെന്ദ്രൻ, ന്റെ. s. 1. The demon RÁWANA. |
| രാവണൻ. 2. CUBÉRA. കുബെരൻ. |
| രാക്ഷാ, യുടെ. s. Lac, the red animal dye. അരക്ക. |
| രിക്ത, യുടെ s. The fourth, ninth, or fourteenth days of |
| the lunar fortnight. |
| രിക്തകം. adj. Empty, void. ഒഴിഞ്ഞ. |
| രിക്തപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. An empty vessel. വെറു |
| മ്പാത്രം. |
| രിക്തം. adj. 1. Empty, void. ഒഴിഞ്ഞ. 2. poor, indigent. |
| വകയില്ലാത്ത. |
| രിക്തഹസ്തൻ, ന്റെ. s. One who is empty-handed, |
| poor. വെറുങ്കൈക്കാരൻ. |
| രിക്ഥം, ത്തിന്റെ. s. Substance, property, wealth. സ |
| മ്പത്ത. |
| രിക്ഥഹാരി, യുടെ. s. An heir, one who succeeds to |
| the property of the deceased, and gives the funeral cake. |
| അവകാശി. |
| രിംഖണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Creeping as a child on all |
| fours. നീന്തുക. 2. tumbling, slipping, sliding. ഇടൎച്ച. 3. |
| deviating from rectitude, sliding from virtue. തെറ്റുക. |
| രിടി, യുടെ. s. The crackling or roaring of a flame. ജ്വാ |
| ലശബ്ദം. |
| രിപു, വിന്റെ. s. An enemy. ശത്രു. |
| രിപുത്വം, ത്തിന്റെ. s. Enmity. ശത്രുത. |
| രിഫം, ത്തിന്റെ. s. Any twelfth sign. |
| രിഷി, യുടെ. s. A saint, a Rishi. |
| രിഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. 1. Happiness, prosperity. ശുഭം. |
| 2. good luck, fortune. ഭാഗ്യം. 3. bad luck, ill fortune. |
| നിൎഭാഗ്യം. 4. destruction, loss, privation. നാശം. 5. |
| the soap nut tree, Sapindus detergens. (Rox.) പുളിഞ്ചി. |
| adj. 1. Hurt, injured. 2. fortunate, lucky. 3. unfortu- |
| nate, unlucky. |
[ 674 ]
| രിഷ്ടി, യുടെ. s. 1. A sword. വാൾ. 2. prosperity, hap- |
| piness, good fortune. ഭാഗ്യം. |
| രീഢ, യുടെ. s. Disrespect, irreverence, disregard. നിന്ദ. |
| രീഢകം, ത്തിന്റെ. s. The spine, the back-bone. ത |
| ണ്ടെല്ല. |
| രീണം. adj. Oozing, dripping, leaking, distilling. ഒഴു |
| കിയ. |
| രീതി, യുടെ. s. 1. Manner, mode, method, way, usage, |
| custom, practice. 2. form. 3. idiom of a language. 4. ooz- |
| ing, leaking, distilling. 5. brass, pale brass, prince's me- |
| tal. 6. going, motion. 7. natural property or disposition. |
| രീതിപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. Calx of brass. |
| രീതിപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To arrange in |
| proper order, &c. |
| രുൿ, ക്കിന്റെ. s. 1. Sickness, disease, illness. രൊഗം. |
| 2. light, lustre, splendour. ശൊഭ. |
| രുക്പ്രതിക്രിയ, യുടെ. s. The practice of physic, curing, |
| remedying. ചികിത്സ. |
| രുക്മകാരൻ, ന്റെ. s. A goldsmith. പൊൻ പണി |
| ക്കാരൻ. |
| രുക്മം, ത്തിന്റെ. s. Gold. സ്വൎണ്ണം. |
| രുഗ്ണം, &c. adj. Bent, crooked, curved. വളഞ്ഞ. |
| രുചകം, ത്തിന്റെ. s. 1. The citron, Citrus medica. 2. |
| an ornament for the neck or breast. 3. salt. 4. natron. |
| 5. a stomachic. |
| രുചി, യുടെ. s. 1. Taste, relish, appetite. 2. wish, desire. |
| 3. light, lustre. 4. beauty. 5. intent application to any |
| object or undertaking. രുചിനൊക്കുന്നു, To try, (lit. |
| to see) the taste of any thing. |
| രുചികരം, adj. Delicious to the taste, savory, palatable. |
| സ്വാദുള്ള. |
| രുചിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To yield a taste or |
| relish. 2. to be to one's liking. |
| രുചിതം, &c. adj. 1. Sweet. 2. sharpened as the appetite. |
| രുചിരം, adj. 1. Beautiful, handsome, charming, pleas- |
| ing. ഭംഗിയുള്ള. 2. sweet. 3. stomachic. |
| രുച്യം, &c. adj. Beautiful, pleasing, captivating. |
| രുജ, യുടെ. s. 1. Sickness, disease. രൊഗം. 2. over- |
| throw, destruction. നാശം. |
| രുട്ട, ിന്റെ. s. Anger, wrath, passion. കൊപം. |
| രുതം, ത്തിന്റെ. s. 1. The cry of birds, &c. 2. any cry |
| or noise. ശബ്ദം. |
| രുദിത, ത്തിന്റെ. Crying, weeping. കരച്ചിൽ. |
| രുദ്ധം, &c. adj. 1. Surrounded as with a fence or river, |
| &c. begirt. വളയപ്പെട്ട. 2. secured, protected from ac- |
| cess. 3. obstructed, stopped, shut up. അടെക്കപ്പെട്ട. | 4. opposed, stopped, impeded. തടുക്കപ്പെട്ട. |
| രുദ്ര, യുടെ. s. A name of the 6th Asterism. |
| രുദ്രൻ, ന്റെ. s. 1. A name or form of SIVA. ശിവൻ. |
| 2. a demi-god, an inferior manifestation of SIVA; the |
| Rudras are said to be eleven in number, and are sever- |
| ally named, Ajaicapáda, Ahivradhna, Virúpacsha, Suré- |
| swara, Jayanta, Bahurúpa, Tryambaca, Aparajita, Sa- |
| vitra and Hara. |
| രുദ്രപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. Red cotton not yet cleared of |
| the seeds. ചെമ്പരുത്തി. |
| രുദ്രപൂജ, യുടെ. s. An oblation to SIVA. ശിവപൂജ. |
| രുദ്രഭൂ, വിന്റെ. s. A burying ground, a cemetery. ചുട |
| ലക്കളം. |
| രുദ്രാണി, യുടെ. s. A name of DURGA or PÁRWATI wife |
| of SIVA. പാൎവതി. |
| രുദ്രാക്ഷക്കാ, യുടെ. s. The berry of the Elæocarpus of |
| which rosaries are usually made by the worshippers of |
| SIVA. |
| രുദ്രാക്ഷമാല, യുടെ. s. A rosary made of the berries |
| of the following tree. |
| രുദ്രാക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. A tree, Eælocarpus ganitrus. |
| (Rox.) |
| രുധിരൻ, ന്റെ. s. The planet Mars. ചൊവ്വാ. |
| രുധിരം, ത്തിന്റെ. s. Blood. രക്തം. |
| രുമ, യുടെ. s. 1. The salt mines in Sambhar, a town in |
| Ajmere. ഉപ്പുപടന. 2. the wife of the monkey Sugríva. |
| സുഗ്രീവന്റെ ഭാൎയ്യ. |
| രുരു, വിന്റെ. s. A kind of deer. ഒരുവകമാൻ. |
| രുശതി, യുടെ. s. 1. A bad word, malediction, impre- |
| cation. അശുഭവാക്ക. 2. a curse, cursing. പ്രാക്ക. |
| രുഷ, യുടെ. s. Anger, wrath, rage. കൊപം. |
| രുഷിതം. adj. Enraged, angry. കൊപിതം. |
| രുഷ്ടം. adj. Enraged, angry. കൊപിതം. |
| രുഹ, യുടെ. s. Linear-bent grass, Agrostis Linearis. ക |
| റുക. |
| രുഹം. adj. 1. Springing up, growing. മുളെക്കുന്ന. 2. |
| mounting, ascending. കരെറുന്ന. |
| രൂഢം, &c. adj. 1. True, certain, ascertained. നിശ്ചയ |
| മുള്ള. 2. public, common, famous, notorious. പ്രസി |
| ദ്ധം. 3. budded, blown. 4. born, produced. 5. traditi- |
| onal, or known, applied especially to words of foreign or |
| unknown origin. |
| രൂഢി, യുടെ. s. 1. Fame, notoriety. ശ്രുതി. 2. experi- |
| ence, practical knowledge. 3. traditional, or customary |
| meaning of words, as opposed to their etymological sig- |
| nification. |
[ 675 ]
| രൂപകം, ത്തിന്റെ. 1. A drama, or dramatic poem. |
| 2. shape, form, figure. 3. a figure of rhetoric in general. |
| രൂപക്കെട, ിന്റെ.s. 1. Ugliness, deformity. 2. igno- |
| rance, folly. 3. want of order or regularity. |
| രൂപഗുണം, ത്തിന്റെ. s. The quality of beauty. |
| സൌന്ദൎയ്യം. |
| രൂപമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To make an effigy |
| or form of any person or thing. 2. to form, to model. |
| രൂപമാക്ഷികം, ത്തിന്റെ. s. Silver Máschica which |
| answers in appearance to the Hepatic pyrites of iron. |
| രൂപമില്ലായ്മ, യുടെ. s. 1. Want of form, or shape, ugli- |
| ness. 2. any thing unknown, a secret. 3. ignorance. |
| രൂപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Form, shape, figure, mien. 2. |
| an image or figure, a reflection or resemblance of any real |
| object. 3. appearance, semblance. 4. beauty. 5. know- |
| ledge, information. 6. acquiring familiarity with any book |
| or authority by frequent perusal. 7. colour, form, any |
| object of vision. 8. a play, a dramatic poem. adj. Like, |
| resembling, (in composition.) |
| രൂപംകെട്ടവൻ, ന്റെ. s. An ignorant, foolish person. |
| രൂപലാവണ്യം, ത്തിന്റെ. s. Beauty. സൌന്ദൎയ്യം. |
| രൂപവാൻ, ന്റെ.s. A well shaped handsome man. |
| സുന്ദരൻ. |
| രൂപശാസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. A work on dramatic science. |
| രൂപസൌന്ദൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Handsomeness, beauty. |
| രൂപാ, യുടെ. s. A rupee. |
| രൂപാജീവ, യുടെ. 8. A whore, a harlot. വെശ്യ. |
| രൂപിക, യുടെ. s. A rupee. |
| രൂപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To form, to express form, |
| to represent shape either to the eye, or the understanding. |
| രൂപി, യുടെ. s. A handsome man. |
| രൂപിണി, യുടെ. . A beautiful woman. സുന്ദരി. |
| രൂപ്യൻ, ന്റെ.s. A handsome man. രൂപവാൻ. |
| രൂപ്യമയം. adj. Made of silver. വെള്ളികൊണ്ടുള്ള. |
| രൂപ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Silver. വെള്ളി. 2. wrought |
| silver. 3. a rupee. adj. 1. Made of silver. 2. handsome, |
| beautiful. |
| രൂപ്യാദ്ധ്യക്ഷൻ, ന്റെ. s. The master of the mint, |
| the superintendant of the silver, or silver coinage. കമ്മി |
| ട്ടവിചാരിപ്പുകാരൻ. |
| രൂഷിതം. adj. 1. Pounded, reduced to dust or powder. |
| പൊടിക്കപ്പെട്ട. 2. covered, spread over, coated, inlaid. |
| രൂക്ഷത, യുടെ. s. 1. Harshness, unkindness, unfriendli- |
| ness, sternness, severity. വിസ്നെഹം, പരുഷ.2. harsh- |
| ness, roughness, want of smoothness or softness. 3. rough- |
| ness to the taste. | രൂക്ഷം, &c. adj. 1. Harsh, unkind, unfriendly, stern, |
| severe, cruel. 2. harsh, rough, not soft or smooth. 3. |
| rough to the taste. പരുഷമുള്ള. |
| രെഖ, യുടെ. s. 1. A line, a continuous line, a row. 2. |
| a streak, a line or stripe. 3. a comma in writing. 4. the |
| lineaments or features of the face, the lines on the hand, |
| &c. 5. the outlines of a drawing. 6. knowledge, in- |
| formation. |
| രെചകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A purge. വയറിളക്കം. 2. |
| the purging nut plant, Croton tiglium. adj. Purgative, |
| aperient. വയറിളക്കുന്ന. |
| രെചകി, യുടെ. Caducca. Yellow myrobolan or ink- |
| nut chebulic myrobolan, Terminalia Chebula. (Willd.) |
| കടുക്ക. |
| രെചന, യുടെ. s. A drug, commonly Sundáróchani. |
| രെചനം, ത്തിന്റെ. s. Purging, looseness. വയറിളക്കം. |
| രെചനി, യുടെ. s. The square-stalked bind-weed or Indi- |
| an Jalap, Convolvulus turpethum. ത്രികൊല്പക്കൊന്ന. |
| രെചിതം, ത്തിന്റെ.s. A horse's paces, gallop. കുതിര |
| യൊട്ടം. |
| രെണു, വിന്റെ.s. 1. Dust, powder. പൊടി. 2. a |
| a medicinal plant. |
| രെണുകയുടെ. s. 1. A sort of perfume and medicine, |
| of a bitter and slightly pungent taste and greyish colour; |
| it is procured in grains about the size of those of pepper. |
| അരെണുകം. 2. the name of the wife of Jamadagni and |
| mother of Parasurama. പരശുരാമന്റെ മാതാ. |
| രെതസ഻, ിന്റെ. s. The seminal fluid. |
| രെഫം, ത്തിന്റെ. s. 1. The letter R, ര. 2. passion, |
| affection of the mind. രാഗം. adj. 1. Low, vile, con- |
| temptible, wicked. കുത്സിതം. 2. defamed, reviled. ദു |
| ഷിക്കപ്പെട്ട. |
| രെവ, യുടെ. s. A name of a river, the Nerbadda or |
| Nermada. |
| രെവതി, യുടെ. s. 1. The 27th lunar asterism. 2. a name |
| of the wife of BALARÁMA, brother of CRISHNA. |
| രെവതീരമണൻ, ന്റെ. s. The husband of Réwati. |
| രെഷണം, ത്തിന്റെ. 8. Roaring, howling. |
| രൈവതകം, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of a mountain, |
| the eastern part of the Vindhya range, or that part in |
| which the Réwa rises. 2. a tree, Cassia fistula. കൊന്ന. |
| രൈവതൻ, ന്റെ. s. 1. A name of Siva. ശിവൻ. 2. a |
| Daitya or demon. 3. the fifth Muni of the present Calpa. |
| രൊക്കം. ind. Ready money, cash. |
| രൊക്കവില, യുടെ.s. Ready money price, buying with |
| ready money. |
[ 676 ]
| The െ-ാ at the commencement of the following words |
| pronounced long. |
| രൊകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hole, a chasm, a vacuity. |
| പൊത. 2. light. പ്രകാശം. 3. buying with ready money. |
| രൊക്ക, ിന്റെ. s. A plane. |
| രൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Sickness, disease in general or |
| a disease. |
| രൊഗലക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. The symptoms or signs |
| of a disease or of its progress. |
| രൊഗശാന്തി, യുടെ. s. Recovery from sickness. |
| രൊഗഹാരി, യുടെ. s. A physician. വൈദ്യൻ. |
| രൊഗി, യുടെ. s. A sick person, a patient. |
| രൊഗിതൻ, ന്റെ. s. A sick person, a patient. |
| രൊചകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Hunger, appetite. വിശപ്പ. |
| 2. a stomachic, carminitive. |
| രൊചന, യുടെ. s. A yellow pigment commonly Góró- |
| chana, which see; it is used as a medicine, a dye, and a |
| perfume. |
| രൊചനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A species of silk cotton tree. |
| 2. a tree, Andersonia rohitaka. 3. the lime tree. 4. citron. |
| 5. a stomachic, a carminitive. adj. 1. Splendid, beautiful. |
| 2. irradiating, illuminating, beautifying. 3. whetting, |
| sharpening, (the appetite.) |
| രൊചനി, യുടെ. s. 1. A plant, commonly Sundáróchuni. |
| 2. the square-stalked bind-weed or Indian Jalap, Convol- |
| vulus turpetham. ത്രികൊല്പക്കൊന്ന. |
| രൊചമാനം, ത്തിന്റെ. s. A tuft or curl of hair round |
| the neck of a horse, or on the lower part of it. കുതിര |
| യുടെ കുഞ്ചിരൊമം. |
| രൊചിതം. adj. Illuminated, brilliant. |
| രൊചിഷ്ണു. adj. 1. Elegantly dressed or ornamented. |
| അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട. 2. splendid, brilliant. ശൊഭയുള്ള. |
| രൊചിസ഻, ന്റെ. s. A light. ശൊഭ. |
| രൊദനം, ത്തിന്റെ. s. Weeping, crying, lamentation. |
| കരച്ചിൽ. |
| രൊദനി, യുടെ. s. A species of tragia or nettle. കൊടി |
| ത്തൂവ. |
| രൊദസ, ിന്റെ. s. 1. Heaven. ആകാശം. 2. earth. ഭൂമി. |
| രൊദസി, യുടെ. s. 1. Heaven. ആകാശം. 2. earth. ഭൂമി. |
| രൊദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. 2. m. To weep, to cry, to la- |
| ment. കരയുന്നു. |
| രൊദിതം, &c. adj. Lamented. കരയപ്പെട്ട. |
| രൊധനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Impeding, obstructing. 2. |
| an obstacle, a hindrance. തടവ. | രൊധം, ത്തിന്റെ. s. An impediment, obstruction, im- |
| peding, obstructing. തടവ. |
| രൊധസ, ിന്റെ. s. A shore, a bank. തീരം. |
| രൊധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To impede, to obstruct, |
| to hinder. |
| രൊധിതം, &c. adj. Impeded, obstructed, hindered.ത |
| ടുക്കപ്പെട്ട. |
| രൊപണം, ത്തിന്റെ. s. A disturbing or bewildering |
| of the mind, a confusing or confusion of ideas. ഭ്രമം. |
| രൊപം, ത്തിന്റെ. s. 1. An arrow. അമ്പ. 2. a bewil- |
| dering of the mind, confusion of ideas. ഭ്രമം. 3. a hole, |
| a vacuity, a chasm. പൊത. |
| രൊമകൎണകം, ത്തിന്റെ. s. A hare. മുയൽ. |
| രൊമകൂപം, ത്തിന്റെ. s. A pore of the skin. രൊമ |
| ദ്വാരം. |
| രൊമകെസരം, ത്തിന്റെ. s. A Chowrie, a sort of |
| whisk. |
| രൊമക്കാൽ, ലിന്റെ. s. A pore of the skin. |
| രൊമക്കുത്ത, ിന്റെ. s. A pore of the skin. |
| രൊമദ്വാരം, ത്തിന്റെ. s. A pore of the skin. |
| രൊമന്ഥം, ത്തിന്റെ. s. Riminating, chewing the cud, |
| or also eating without chewing what has been once swal- |
| lowed and again brought into the mouth. അയവെൎക്കു |
| ക, അയറുക. |
| രൊമം, ത്തിന്റെ. s. The hair of the body; a hair. |
| രൊമവികാരം, ത്തിന്റെ. s. Horripilation, the erec- |
| tion or rigidity of the hair of the body, conceived to be |
| occasioned by, and to express, exquisite delight. |
| രൊമഹൎഷണം, ത്തിന്റെ. s. Horripilation; see the |
| preceding. |
| രൊമാഞ്ചം, ത്തിന്റെ. s. Horripilation, rigidity and |
| erection of the hair of the body. രൊമാഞ്ചമുണ്ടാകു |
| ന്നു, The hair of the body to be erected. |
| രൊമാഞ്ചിതം, &c. adj. Having the hair of the body |
| erect considered as a proof of exquisite pleasure, enrap- |
| tured, delighted. |
| രൊമാവലി, യുടെ. s. A line of hair across the middle |
| of the belly or navel. |
| രൊമാളി, യുടെ. s. A line of hair, extending across the |
| navel. |
| രൊമൊദ്ഗമം, ത്തിന്റെ. s. Horripilation. രൊമാഞ്ചം. |
| രൊഷം, ത്തിന്റെ. s. Anger, wrath. കൊപം. |
| രൊഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. 1. 1. To be angry, കൊപി |
| ക്കുന്നു. |
| രൊഷിതം, &c. ady. Angry, passionate. കൊപിതം. |
| രൊഹകൻ, ന്റെ. s. A rider, riding, mounted; one |
[ 677 ]
| who rides on an animal, or is carried in a vehicle. വാ |
| ഹനമെറിയവൻ. |
| രൊഹണം, ത്തിന്റെ. s. Rising in or on, mounting, |
| ascending, growing, as a plant. കരെറുക. |
| രൊഹം ത്തിന്റെ. s. A bud, a blossom. മൊട്ട, തളിർ. |
| രൊഹി, യുടെ. s. 1. A tree, Andersonia rohitaka. (Rox.) |
| 2. the Indian fig-tree. 3. the holy fig-tree. |
| രൊഹിണി, യുടെ. s. 1. The fourth lunar asterism figu- |
| red by a wheeled carriage, and containing five stars, |
| probably Tauri: in mythology the asterism is personi- |
| fied as one of the daughters of Dacha and wives of the |
| moon. 2. the mother of BALARÁMA. 3. a girl nine years |
| of age. ഒമ്പത വയസ്സുചെന്ന പെണ്ണ. 4. a cow of |
| a good breed. 5. a woman stained with red pigment, or |
| red with passion. 6. the name of a medicinal plant. കടു |
| കരൊഹിണി. 7. the moon plant, Asclepias acida. 8. |
| yellow myrobalan, Terminalia chebula. |
| രൊഹിതകം ത്തിന്റെ. s. A tree, Andersonia rohitaka. |
| (Rox.) |
| രൊഹിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Red (the colour.) ചുവപ്പ. |
| 2. a kind of deer. ഒരു വക മാൻ. 3. the Rohi fish, |
| Cyprinus denticulatus. 4. INDRA's bow unbent and invi- |
| sible to mortals. 5. blood. രക്തം. 6. safflower, Cartha- |
| mus tinctorius. കുസുംഭം. adj. Red, of a red colour. |
| ചുവന്ന. |
| രൊഹിതശ്വൻ, ന്റെ.s. A name of Agni, the god of |
| fire, as mounted on a red or fiery steed. അഗ്നി. |
| രൌദ്രത, യുടെ. s. 1. Wrath, rage, (the sentiment as |
| an object of poetical description.) ക്രൊധം. 2. heat, |
| warmth. ഉഷ്ണം. |
| രൌദ്രം, &c. adj. 1. Formidable, fearful, terrible, terrific. |
| ഭയങ്കരമായുള്ള. 2. sharp, acute. കൂൎമ്മയുള്ള. 3. wrath- |
| ful, violent, irascible. ക്രൂരമായുള്ള. |
| രൌദ്രി, യുടെ. s. 1. The twenty-fourth year in the Hindu |
| cycle of sixty. 2. Gauri the wife of SIVA. |
| രൌമകം, ത്തിന്റെ. s. A kind of salt, according to some |
| authorities, brought from a mountain in Ajmere, but in |
| fact produced from a salt lake near the town of Sámbher, |
| about 20 miles west of Jayanagar. ഒരു വക ഉപ്പ. |
| രൌരവം, ത്തിന്റെ. s. One of the divisions of Naraca |
| or Tartarus. adj. 1. Formidable, terrible, terrific. ഭയങ്ക |
| രമായുള്ള. 2. dishonest, fraudulent. വ്യാജമുള്ള. 3. |
| unsteady, slippy. വഴുതലുള്ള. |
| രൌഹിണെയൻ, ന്റെ. s. 1. A name of BALARÁMA. |
| ബലഭദ്രൻ. 2. the planet Mercury. ബുധൻ. |
| രൌഹിഷം, ത്തിന്റെ.s. A kind of deer. | ല |
| ല. The twenty-eighth consonant of the Malayalim alpha- |
| bet corresponding to the letter L. |
| ലകാരം, ത്തിന്റെ. s. The name of the letter ല. |
| ലകുചം, ത്തിന്റെ. s. A species of the bread fruit tree, |
| Artocarpus lacucha. |
| ലക്ക, ിന്റെ. s. 1. Opportunity. 2. aim, scope. 3. a butt |
| and mark to shoot or aim at. ലക്കനൊക്കുന്നു, To |
| aim at. |
| ലക്കം, ത്തിന്റെ. s. Number. ലക്കം പതിക്കുന്നു, To |
| number. |
| ലക്തകം, ത്തിന്റെ. s. A rag, old or tattered cloth. കീ |
| റ്റുതുണി. |
| ലഗുഡം, ത്തിന്റെ. s. 1. A stick, a staff. 2. an iron |
| club or one bound with iron. കുറുവടി. |
| ലഗ്നകം, ത്തിന്റെ. s. A security, a surety. |
| ലഗ്നം, ത്തിന്റെ. s. The rising of a sign, its appear- |
| ance above the horizon; the oblique ascension or the di- |
| visions of the equator, which rise in succession with each |
| sign, in an oblique sphere. adj. 1. Attached to, intent |
| on. 2. ashamed. 3. joined to, connected with. |
| ലഗ്നാധിപൻ, ന്റെ. s. A rising sign. |
| ലഗ്നിക, യുടെ. s. A young girl ten years old. പത്തു |
| വയസ്സചെന്ന പെണ്ണ. |
| ലഘിമാ, വിന്റെ. s. Excessive lightness, absence of |
| weight, especially as an attribute of supernatural power. |
| മഹാ ലഘു. |
| ലഘു, വിന്റെ. s. 1. A black kind of aloe wood or Agal- |
| lochum. കാരകിൽ. 2. the root of the Andropogon muri- |
| catum. രാമച്ചം. 3. a plant, Trigonella corniculata. adj. |
| 1. Light, not heavy. 2. swift, quick. 3. easy, not diffi- |
| cult. 4. soft, beautiful, pleasing. 5. better in health. 6. |
| less severe, abating, on the decrease, as applied to disease. |
| 7. trivial, trifling, small, little. 8. short, (as a vowel.) |
| adv. Quickly, swiftly. |
| ലഘുത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Lightness, absence of weight. |
| 2. easiness, softness. 3. trivialness, meanness, littleness. |
| ലഘുലയം, ത്തിന്റെ. s. The root of a fragrant grass, |
| Andropogon muricatum. രാമച്ചം. |
| ലങ്ക, യുടെ. s. 1. The capital of Rawana in Ceylon, the |
| name is extended also to the island of Ceylon itself, which |
| according to the notions of the Hindus is much more |
| considerable in size, and lies further from the continent |
| than in reality; it is described as being equal to 1/12 of |
| the equatorial circumference of the earth, and is one of |
[ 678 ]
| the places lying under the first meridian, whence the long- |
| itude is computed. It is thus placed in the eastern ocean |
| south of Ceylon, and according to Wilford is the penin- |
| sula of Malacca ; according to some Hindu accounts also |
| it is distinct from Ceylon, from which island Lanca is said |
| to be just visible. 2. an unchaste woman. 3. any island. |
| ലംഘനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Abstinence, fasting. 2. trans- |
| gression, passing over. 3. violation, deviation from recti- |
| tude. 4. leaping, springing, passing over. 5. contempt. |
| 6. one of a horse's paces, curvetting, bounding. |
| ലംഘിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To transgress, to |
| pass over, to break, to violate, to deviate from. 2. to de- |
| spise. |
| ലംഘിതം, &c. adj. Transgressed, passed over, violated. |
| ലജ്ജ, യുടെ s. Shame, modesty, bashfulness, timidity. |
| ലജ്ജകെട, ിന്റെ. s. 1. Shamelessness, impudence, |
| want of modesty, or decency. 2. disgrace, ignominy. |
| ലജ്ജാശീലം, ത്തിന്റെ, &c. adj. Modest, bashful, of a modest |
| disposition. |
| ലജ്ജിക, യുടെ. s. A whore, a harlot. വെശ്യ. |
| ലജ്ജിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To be ashamed, to be |
| modest, bashful. |
| ലജ്ജിതം, &c. adj. Ashamed, modest. |
| ലട്വ, യുടെ. s. A sweetmeat. |
| ലഡ്ഡുകം, ത്തിന്റെ. s. A particular kind of sweetmeat; |
| a sort of ball made with flour fried with oil or ghee |
| and mixed with sugar and spices. |
| ലത, യുടെ. s. 1. A creeper, a creeping or winding plant |
| in general. വള്ളി. 2. a plant, commonly Priyangu. 3. a |
| gramineous plant, Trigonella corniculata. 4. heart-pea, |
| Cardiospermum haliacacabum. 5. the large Bengal creep- |
| er, Gærtnera racemosa. |
| ലതാഗൃഹം, ത്തിന്റെ. s. An arbour, or bower, formed |
| of creeping plants. വള്ളികുടിൽ. |
| ലതാന്തം, ത്തിന്റെ. s. A flower. പുഷ്പം. |
| ലതാപ്രതാനിനി, യുടെ. s. A spreading creeper. |
| ലതാൎക്ക, യുടെ. s. A green onion, Allium cepa. പച്ചനി |
| റമുള്ളി. |
| ലതിക, യുടെ. s. A twining plant. വള്ളി. |
| ലന്ത, യുടെ. s. The Jujube tree, Zizyphus Jujuba. |
| (Lin.) ഇലന്ത. |
| ലന്തക്കുരു, വിന്റെ. s. The fruit of the Jujube tree. |
| ലപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The mouth, face or counte- |
| nance. മുഖം. 2. talk, talking. വാക്ക. |
| ലപിതം, ത്തിന്റെ. s. Voice or speech. വാക്ക. adj. |
| Spoken. | ലബ്ധം,, &c. adj. Obtained, gained, acquired, received, |
| got. ലഭിക്കപ്പെട്ട. |
| ലബ്ധവൎണ്ണൻ, ന്റെ. s. A, learned man, a sage. വി |
| ദ്വാൻ. |
| ലബ്ദി, യുടെ. s. Acquisition, gain. ലാഭം. |
| ലഭിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. 1. 2. To get, to obtain. |
| ലഭ്യം, &c. adj. 1. Obtainable, attainable, procurable. ലഭി |
| ക്കപ്പെടുവാൻതക്ക. 2. fit, right, proper. യൊഗ്യം. |
| ലംപടൻ, ന്റെ. s. A lecher, a libertine, a whoremon- |
| ger, a gallant. കാമൻ. |
| ലംബനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A long necklace, one which |
| depends from the neck to the navel. നീളമുള്ള മാല. 2. |
| depending, descending, falling. ഇറങ്ങുന്ന. |
| ലംബം, adj. 1. Spacious, capacious. 2. great, large, broad, |
| long, extended, either in breadth or length, or both. വി |
| സ്താരമുള്ള. 3. pendulous, depending. ഞാന്നുകിടക്കു |
| ന്ന. |
| ലംബിക, യുടെ. s. The uvula or soft palate. അണ്ണാ |
| ക്ക. |
| ലംബിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To be suspendled, to |
| depend, to hang down. ഞാന്നുകിടക്കുന്നു. |
| ലംബിതം. adj. Suspended, depending, falling or hang- |
| ing down. ഞാന്നുകിടക്കുന്ന. |
| ലംബൊദരൻ, ന്റെ. s. 1. A name of GENÉSA, the |
| Hindu deity always represented with a large paunch. |
| ഗണെശൻ. 2. a glutton. വളരെ ഭക്ഷിക്കുന്നവ |
| ൻ. |
| ലംഭനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Abuse, reviling. ശകാരം, |
| നിന്ദ. 2. gaining, getting. ലാഭം. |
| ലംഭിതം, &c. adj. Abused, reviled. ദുഷിക്കപ്പെട്ട. |
| ലയകാലം, ത്തിന്റെ. s. 1. Time of destruction, end |
| of the world. 2. a fatal time. |
| ലയപുത്രി, യുടെ. s. An actress, a dancer. നൃത്തം ചെ |
| യ്യുന്നവൾ. |
| ലയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Destruction, loss, rain. നാശം. |
| 2. fusion, melting, absorption. ദ്രവണം. 3. the root of |
| the Andropogon muricatum or cuss-cuss grass. രാമച്ചം. 4. |
| equal time in music and dancing. നൃത്തഗീതാദികൾ |
| ഒത്ത പ്രയൊഗിക്കുക. 5. adhering or clinging to, em- |
| bracing, uniting. മുറുക പിടിക്കുക. 6. sport, pastime, |
| വില്ലാസം. |
| ലയാലംബൻ, ന്റെ. s. An actor, a dancer, a mime. |
| നൃത്തം ചെയ്യുന്നവൻ. |
| ലയിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To perishi, to be de- |
| stroyed. നശിക്കുന്നു. 2. to the fused, melted. ദ്രവി |
| ക്കുന്നു. 3. to be absorbed, 4. to sport, to play. |
[ 679 ]
| ലയിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To destroy. ന |
| ശിപ്പിക്കുന്നു. 2. to fuse, to melt, to absorb. ദ്രവിപ്പി |
| ക്കുന്നു. 3. to flatter, to allure, to woo. ഉല്ലാസപ്പെടു |
| ത്തുന്നു. |
| ലലനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Pleasure, sport, pastime. ഉല്ലാ |
| സം. 2. lolling the tongue. |
| ലലനാ, യുടെ. s. 1. A woman in general. സ്ത്രീ. 2. a |
| wanton woman. കാമസ്ത്രീ. 3. the tongue. നാവ. |
| ലലന്തിക, യുടെ. s. A necklace hanging as low as |
| the navel. |
| ലലാടം, ത്തിന്റെ. s. The forehead. നെറ്റി. |
| ലലാടാസ്ഥി, യുടെ. s. The frontal bone. നെറ്റിയി |
| ലെ അസ്ഥി. |
| ലലാടിക, യുടെ. s. 1. An ornament for the forehead, a |
| jewel or star suspended there, or a kind of tiara bound |
| over it. നെറ്റിയാഭരണം. 2. a mark made with san- |
| dal wood on the forehead. തൊടുകുറി. |
| ലലാമം, ത്തിന്റെ. s, 1. A mark or sign. അടയാളം. |
| 2. a banner, or flag, a symbol or ensign. കൊടി. 3. a |
| mark on the forehead. തൊടുകുറി. 4. a tail. വാൽ. 5. |
| majesty, dignity. പ്രധാനത. 6. chief, principal. പ്ര |
| മാണം. 7. a horse's ornament. അശ്വാലങ്കാരം. 8. an |
| ornament. ആഭരണം. atj. 1. Chief, principal. 2. |
| beautiful, agreeable, charming. |
| ലലാമകം, ത്തിന്റെ. s. A chaplet of flowers, hanging |
| over the forehead. പൂമാല. |
| ലലിതം or ലളിതം, ത്തിന്റെ. s. A branch of femi- |
| nine action, arising from the passion or sentiment of |
| love; lolling, languishing, languid signs and gestures |
| indicative of passion. adj. 1. Wished, desired. ആഗ്ര |
| ഹിക്കപ്പെട്ട. 2. beautiful, lovely. സൌന്ദൎയ്യമുള്ള. 3. |
| wanton, dallying. 4. shaken, tremulous. |
| ലവങ്കം, ത്തിന്റെ. s. See the following. |
| ലവംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. The clove tree, Myristica or |
| Eugenia caryophyllata. 2. cloves, the fruit. കരയാമ്പു. |
| 3. the cassia or cinnamon tree, Laurus cassia. ഇലവം |
| ഗം. |
| ലവണ, യുടെ. s. The saline or salt taste, saltness. ഉ |
| പ്പുരസം. |
| ലവണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Salt, sea salt. 2. rock or fos- |
| sil salt. 3. factitious salt or salt obtained by boiling clay |
| found near the sea shore or any earth impregnated with |
| saline particles. ഉപ്പ. adj. Salt, saline. |
| ലവണസമുദ്രം, ത്തിന്റെ. s. The salt sea. ഉപ്പുകടൽ. |
| ലവണാകരം, ത്തിന്റെ. s. A salt mine. ഉപ്പുവിള |
| യുന്ന സ്ഥലം. | ലവണൊദം, ത്തിന്റെ. s. The sea of salt water. ഉ |
| പ്പുവെള്ളം. |
| ലവനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Reaping. കൊയിത്ത. 2. cut- |
| ting. കണ്ടിക്കുക. |
| ലവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Reaping. 2. cutting. 3. loss, de- |
| struction. നാശം. 4. small, little. 5. smallness, little- |
| ness. അല്പം. 6. a minute division of time, the sixtieth |
| part of the twinkling of an eye. |
| ലവാണകം, ത്തിന്റെ. s. A sickle or reaping hook. |
| അരുവാൾ. |
| ലവിത്രം, ത്തിന്റെ. s. A sickle, or reaping hook. അ |
| രുവാൾ. |
| ലശുനം, ത്തിന്റെ. s. Garlic, Allium. വെള്ളുള്ളി. |
| ലസത്ത, &c. adj. Luminous, splendid. ശൊഭയുള്ള. |
| ലസനം, ത്തിന്റെ. s. Light, splendour, brilliancy. |
| ശൊഭ. |
| ലസിക, യുടെ. s. Saliva, spittle. വായിലെ നീർ. |
| ലസ്തകം, ത്തിന്റെ. s. The middle of a bow where it |
| is grasped. |
| ലസ്തം. adj. 1. Grasped, embraced. 2. skilled, skilful. |
| ലസ്തിക, യുടെ. s. A bow. വില്ല. |
| ലഹരി, യുടെ. s. 1. A large wave or surf. 2. intoxica- |
| tion, inebriety, drunkenness. ലഹരിപിടിക്കുന്നു, To |
| be intoxicated. |
| ലഹരിദ്രവ്യം, ത്തിന്റെ. s. Any thing that intoxicates. |
| ലളിതം, ത്തിന്റെ. s. See ലലിതം. |
| ലളിതാ, യുടെ. s. 1. A woman in general. 2. a beautiful |
| woman. 3. a wanton. |
| ലക്ഷണ, യുടെ. s. 1. The female of the Indian crane. |
| വണ്ടാരങ്കൊഴിപ്പെട. 2. a goose. 3. an ellipsis, a word. |
| &c. understood though not expressed. |
| ലക്ഷ്മണൻ, ന്റെ. s, 1. The younger brother of RÁMA. |
| 2. the Indian male crane. വണ്ടാരങ്കൊഴി |
| ലക്ഷണമുള്ളവൻ, ന്റെ. s. One who possesses good |
| qualities. |
| ലക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A mark, spot or sign. അ |
| ടയാളം. 2. a symptom of disease, &c. 3. an indication, |
| a predicate, any thing by which an object is designated |
| or distinguished. 4. a rule in science. 5. perfection in out- |
| ward form or shape, comeliness, beauty, proportion of |
| parts. 6. quality or property. 7. elegance of style. 8. de- |
| cency, honesty, politeness, good disposition. 9. fortune |
| telling, prognostication, divination. ലക്ഷണം പറയു |
| ന്നു, To divine, to soothsay, to foretel, to predicate. |
| ലക്ഷണം പറയുന്നവൻ, ന്റെ. s. A soothsayer, a |
| fortune-teller, a prognosticator, a diviner. |
[ 680 ]
| ലക്ഷണഹീനൻ, ന്റെ. s. 1. A deformed, ugly per- |
| son, one void of proper qualities. 2. an indecent person, |
| one of a bad disposition. |
| ലക്ഷദീപം, ത്തിന്റെ. s. A religious ceremony, per- |
| formed with great illumination. |
| ലക്ഷം, ത്തിന്റെ; or ലക്ഷ, യുടെ. s. 1. A lace, one |
| hundred thousand. 2. fraud, disguise. ചതിവ. 3. a |
| mark or butt. 4. aim. |
| ലക്ഷാധികാരി, യുടെ. s. A person of property, wealth, |
| fortune. |
| ലക്ഷിതം. adj. Divined, prognosticated, predicated. |
| ലക്ഷ്മണ, യുടെ. s. The female of the Sāras or Indian |
| crane. പണ്ടാരങ്കൊഴിപ്പെട. |
| ലക്ഷ്മണൻ, ന്റെ. s. 1. The son of DASARAT́HA by |
| SUMITRA. 2. the Indian male crane. |
| ലക്ഷ്മണം, &c. adj. Prosperous, fortunate. |
| ലക്ഷ്മാ, വിന്റെ. s. 1. A mark, a spot, a sign. അട |
| യാള. 2. chief, principal, മുഖ്യത. |
| ലക്ഷ്മി, യുടെ. s. 1. LECSHMI, one of the three principal |
| female deities of the Hindus, the wife of VISHNU and |
| goddess of wealth and fortune. 2. prosperity, success, for- |
| tune, riches, wealth. 3. a name of Sita, the wife of RÁMA. |
| 4. beauty, splendour. ശൊഭ. 5. the name of a medicinal |
| root. തരുതാള. 6. turmeric. മഞ്ഞൾ. |
| ലക്ഷ്മീപതി, യുടെ. s. 1. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| 2. a king, a sovereign, a prince. രാജാവ. |
| ലക്ഷ്മീവല്ലഭൻ, ന്റെ. s. See the last. |
| ലക്ഷ്മീവാൻ, ന്റെ. s. A prosperous, fortunate, wealthy |
| man. ശ്രീയുള്ളവൻ. |
| ലക്ഷ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. A mark, or butt. 2. aim. ലാ |
| ക്ക. 3. a mark, a sign, a token. അടയാളം. 4. a lac, a |
| hundred thousand. 5. fraud, disguise. |
| ലാക്ക, ിന്റെ. s. 1. Aim. 2. butt or mark. ലാക്കുനൊ |
| ക്കുന്നു, To take aim. ലാക്കമുറിക്കുന്നു, To hit the |
| mark. |
| ലാഘവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Lightness, Slightness, deli- |
| cacy, minuteness. 2. easiness, facility. 3. health. |
| ലാംഗലദണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. The pole or shaft of a |
| plough. ൟയക്കൊൽ. |
| ലാംഗലപദ്ധതി, യുടെ. s. A farrow. ഉഴപ്പൊളി. |
| ലാംഗലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A plough. കലപ്പ. 2. the |
| penis. 3. the palm tree. |
| ലാംഗലികി, യുടെ. s. 1. A shrub. 2. a small fruit tree. |
| ലാംഗലീ, യുടെ. s. 1. An aquatic plant, Jussieua re- |
| pens. നീർതിപ്പലി. 2. a cocoa-nut tree. തെങ്ങ. |
| ലാംഗൂലം, ത്തിന്റെ.s. 1. A hairy tail, as a horse's, &c. | വാൽ. 2. a granary, a basket or shed for holding grain |
| or corn. |
| ലാജം, ത്തിന്റെ. s. 1. Parched or fried grain. മലർ. |
| 2. grain wetted or sprinkled. |
| ലാഞ്ഛനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A mark, a sign. അടയാ |
| ളം. 2. a name, an appellation. പെർ. |
| ലാഞ്ഛിതം, &c. adj. 1. Marked. അടയാളപ്പെട്ട. 2. |
| named. പെർപെട്ട. |
| ലാടൻ, ന്റെ. s. 1. The name of a country in the north. |
| 2. an inhabitant or mendicant of that country, |
| ലാടം, ത്തിന്റെ. s. 1. A horse-shoe. 2. cloth, clothes. |
| 3. fault, defect, |
| ലാപം, ത്തിന്റെ. s. Speaking, talking. സംസാരി |
| ക്കുന്ന. |
| ലാഭമുള്ള. adj. Profitable, advantageous, available. |
| ലാഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Gain, profit, lucre, advantage. 2. |
| gain in general, acquisition, acquirement. ലാഭച്ചെതം, |
| Profit and loss. ലാഭത്തിൽ ചെതം, Loss of profit. ലാ |
| ഭം വരുത്തുന്നു, To gain, to obtain profit. |
| ലാമജ്ജകം, ത്തിന്റെ. s. The root of a fragrant grass |
| termed cuss-cuss, Andropogon mauricatum. രാമച്ചം. |
| ലായം, ത്തിന്റെ. s. A stable, a horse stable. |
| ലായം വിചാരിപ്പിന്റെ. s. Superintendance of the |
| stables. |
| ലാല, യുടെ. s. Saliva, spittle. വായിലെ വെള്ളം. |
| ലാലസ, യുടെ. s. 1. Ardent desire. ആഗ്രഹം. 2. |
| soliciting, begging, യാചന. 3. the longing of preg- |
| nant women. 4. wanton sport, dalliance. |
| ലാലസം, ത്തിന്റെ. s. Avarice. അത്യാഗ്രഹം. |
| ലാലസീകം, ത്തിന്റെ. s. Sauce, gravy. ചാറ. |
| ലാലാടികൻ, ന്റെ. s. 1. An attentive servant, one |
| who watches his master's countenance, and learns by it |
| what is necessary to be done. യജമാനൻറ മനസി |
| നെ അറിയുന്ന ഭൃഭത്യൻ. 2. an idler. മടിയൻ. 3. one |
| who is incapable for business. കാൎയ്യങ്ങൾക്കു പ്രാപ്തി |
| യില്ലാത്തവൻ. |
| ലാലിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To caress, to fondle, to |
| indulge, to favour. |
| ലാവണ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Beauty, loveliness. സൌ |
| ന്ദൎയ്യം. 2. saltness, the taste or property of salt. ഉപ്പു |
| രസം. |
| ലാവണ്യസാരം, ത്തിന്റെ. s. Saltness, the taste or |
| property of salt. ഉപ്പുരസം. |
| ലാവണ്യാൎജിതം, ത്തിന്റെ. s. Property belonging to |
| a woman, consisting of that which has been presented |
| to her at her marriage as a token of respect, as a mark |
[ 681 ]
| of kindness, or by her father or mother-in-law. |
| ലാവം, ത്തിന്റെ. s. A sort of quail, Perdix Chinensis. |
| കാടപക്ഷി. |
| ലാസകൻ, ന്റെ. s. A dancer, an actor or mime. ആ |
| ട്ടക്കാരൻ. |
| ലാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dancing in general. 2. danc- |
| ing practised by women. |
| ലസിക, ലാസകി, യുടെ. s. An actress, a danc- |
| ing girl. ആടുന്നവൾ. |
| ലാസ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dancing in general. ആട്ടം. |
| 2. symphony or union of song, dance, and instrumental |
| music. 3. a mode of dancing. |
| ലാഹിരി, യുടെ. s. Intoxication, inebriety, drunkenness. |
| ലാളനം, or ലാലനം, ത്തിന്റെ. s. Caressing, fondling, |
| fondness, indulgence. |
| ലാളിക്കുന്നു, or ലാലിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To |
| fondle, to favour, to indulge. |
| ലാളിതം., &c. adj. Caressed, fondled. |
| ലാള്യമാന, യുടെ. s. 1. A woman in general. 2. a wan- |
| ton woman. |
| ലാക്ഷ, യുടെ. s. 1. Lac, a red dye, or an insect which |
| is analogous to the cochineal insect, and like it forms, |
| when dried and prepared, a dye of a red colour; the nest |
| is formed of a resinous substance, which is used in seal- |
| ing wax, and is usually termed Shellac. 2. gum lac. അ |
| രക്ക. |
| ലാക്ഷതരു, വിന്റെ. s. The Palás tree, Butea fron- |
| dosa. പ്ലാശ. |
| ലാക്ഷാപ്രസാദനം, ത്തിന്റെ. s. The red Lodh, a |
| tree from the bark of which an astringent infusion is |
| prepared, which is used to fix colours in dyeing. മലങ്ക |
| മുക. |
| ലാക്ഷാരസം, ത്തിന്റെ. s. A kind of red dye. |
| ലികുചം, ത്തിന്റെ.s. A sort of bread fruit tree, Ar- |
| tocarpus lacucha. |
| ലിഖിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Scripture, writing. 2. a writ- |
| ing, a manuscript, a written book or paper. എഴുത്ത. adj. |
| 1. Written. എഴുതപ്പെട്ട. 2. drawn, delineated, painted. |
| ലിംഗധാരി, യുടെ. s. One who wears a Lingum. ലി |
| ഗംധരിച്ചവൻ. |
| ലിംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A mark, a spot, a stain, a sign, |
| a token. 2. the penis. 3. the phallus or Shiva under that |
| emblem. 4. inference, probable conclusion. 5. the pre- |
| mises leading to a conclusion. 6. nature or Pracriti, ac- |
| cording to the Sanchya philosophy, which considers this |
| as the active power of creation. 7. gender or sex in ge- | neral, thus, പുല്ലിംഗം, The masculine gender; സ്ത്രീലിം |
| ഗം, the feminine gender; നപുംസകലിംഗം, the neu- |
| ter gender. |
| ലിംഗവൃത്തി, യുടെ. s. A religious hypocrite, one who |
| assumes the dress, &c. of an ascetic in order to get a |
| livelihood. |
| ലിപി, യുടെ. s. 1. Writing in general, handwriting. എ |
| ഴുത്ത. 2. a writing, a written paper or book, &c. 3. paint- |
| ing, drawing. ചിത്രമെഴുത്ത. |
| ലിപികരൻ, ന്റെ. s. 1. A writer, a scribe. 2. a painter. |
| എഴുത്തുകാരൻ. |
| ലിപികാരൻ, ന്റെ. s. A writer, a scribe. എഴുത്തു |
| കാരൻ. |
| ലിപ്തകം, ത്തിന്റെ. s. A poisoned arrow. വിഷം |
| തെക്കപ്പെട്ട അമ്പ. |
| ലിപ്തം, &c. adj. 1. Smeared, anointed, plastered, spread. |
| പൂചപ്പെട്ട. 2. eaten. തിന്നത. 3. envenomed, spread |
| or touched with any poisonous substance. വിഷം തെ |
| ക്കപ്പെട്ട. 4. embraced, united, connected with, &c. |
| ലിപ്സ, യുടെ. s. Wish, desire. വാഞ്ഛ. |
| ലിബി, യുടെ. s. See ലിപി. |
| ലിക്ഷ, യുടെ. s. A nit, a young louse or the egg of a |
| louse. |
| ലീഢം, &c. adj. 1. Licked. നക്കപ്പെട്ട. 2. eaten. ഭ |
| ക്ഷിക്കപ്പെട്ട. |
| ലീനം, &c. adj. Adhered, attached, united to. |
| ലീല, യുടെ. s. 1. A branch of feminine action proceed- |
| ing from love. വിലാസം. 2. play, sport, pastime in |
| general. കളി. 3. personation or imitation of the appear- |
| ance, or manner of another person. വെഷം. 4. amorous |
| or wanton sport. ഉല്ലാസം. |
| ലീലാഗാരം, ത്തിന്റെ. s. A play house. ക്രീഡാഗൃ |
| ഹം. |
| ലീലാവതി, യുടെ. s. A book on accounts. |
| ലീലാവിലാസം, ത്തിന്റെ. S. A play, amorous or |
| wanton sport. ഉല്ലാസം. |
| ലുഞ്ഛിതകെശൻ, ന്റെ. s. One whose head is shaven. |
| തല ചിരച്ചവൻ. |
| ലുഞ്ഛിതം, &c. adj. Shaved, clipped. ചിരക്കപ്പെട്ട. |
| ലുഠനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A horse's rolling himself on the |
| ground. പുരളുക. 2. rolling on the ground with sorrow |
| or vexation, &c. ഉരുളക. |
| ലുഠിതം. adj. Rolling on the ground, as a horse, &c. പു |
| രളുന്ന. |
| ലുണ്ടാകൻ, ന്റെ. s. A thief, or robber. കള്ളൻ. |
| ലുപ്തം, ത്തിന്റെ. 4. Booty, plunder. കൊള്ള. |
[ 682 ]
| ലുബ്ധ, ന്റെ. s. Avarice, niggardliness, sparingness, |
| covetousness. |
| ലുബ്ധകൻ, ന്റെ. s. 1. A hunter, a fowler. കാട്ടാളൻ. |
| 2. a covetous or greedy person. ലുബ്ധൻ. |
| ലുബ്ധത്വം, ത്തിന്റെ. s. Covetousness, avarice, nig- |
| gardliness. |
| ലുബ്ധൻ, ന്റെ. s. A miser, a covetous, greedy, cupi- |
| dinous person, a niggard. |
| ലുബ്ധം, &c. adj. Covetous, greedy, desirous, cupidinous. |
| ലുലാപം, ത്തിന്റെ. s. A buffalo. |
| ലുളിതം, &c. adj. Shaken, trembling, tremulous, agitated, |
| stirred. ചഞ്ചലപ്പെട്ട. |
| ലൂത, യുടെ. s. 1. A spider. ചിലന്നി. 2. an ant. ഇരു |
| മ്പ. 3. local inflamation produced by the urine of a spider. |
| ലൂനം, &c. adj. Cut. മുറിക്കപ്പെട്ട. |
| ലൂനി, യുടെ. s. Cutting, reaping. കൊയ്യുക. |
| ലൂമം, ത്തിന്റെ. s. A tail, a hairy tail as a horse's or |
| monkey's, &c. കുതിര മുതലായവയുടെവാൽ. |
| ലെഖകൻ, ന്റെ. A writer, a scribe, a clerk, a copyist, |
| &c. എഴുത്തുകാരൻ. |
| ലെഖനതൂലിക, യുടെ. s. 1. A brush, a pencil. 2. a |
| pen. |
| ലെഖനം, ത്തിന്റെ. s. A writing, a letter, an epistle, |
| scripture. എഴുത്ത. ലെഖനം ചെയ്യുന്നു, To write, |
| എഴുതുന്നു. |
| ലെഖനി, യുടെ. s. A pen. |
| ലെഖനികൻ, ന്റെ. s. 1. A letter carrier, an express, |
| a post-man. അഞ്ചൽക്കാരൻ. 2. one who signs a pa- |
| per by proxy, who makes his mark from inability to |
| write, &c. |
| ലെഖൻ, ന്റെ. s. A god, a deity. ദെവൻ. |
| ലെഖൎഷഭൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| ലെഖചൂൎണ്ണിക, യുടെ. s. A brush, a pencil. ലെഖ |
| നതൂലിക. |
| ലെഖ്യം, ത്തിന്റെ. s. A letter, an epistle. എഴുതിയ ഒ |
| ല. 2. a manuscript. എഴുത്ത. 3. a drawing, delinea- |
| tion, painting. |
| ലെഖ്യസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. An office, a counting |
| house, &c. എഴുത്തുപുര, കണക്കുപുര. |
| ലെഞ്ചി, യുടെ. s. A handkerchief or shawl to tie round |
| the head. |
| ലെപകൻ, ന്റെ. s. A plasterer, a bricklayer. പൂചു |
| ന്നവൻ. |
| ലെപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Plastering, smearing. പൂ |
| ചൽ. 2. rubbing, anointing (the body.) തെക്കുക. ലെ |
| പനംചെയ്യുന്നു, To plaster, to smear. | ലെപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Plaster, mottar, cement. ചു |
| ണ്ണാമ്പ. 2. a medical external application. |
| ലെപ്യം, ത്തിന്റെ. s. Plastering, spreading or smear- |
| ing ointment, morta, &c. പൂചുന്നക്രിയ. |
| ലെശം, ത്തിന്റെ. s. A small quantity, smallness, lit- |
| tleness. adj. Small, little. |
| ലെഷ്ടു, വിന്റെ. s. A clod of earth. മൺ്കട്ട. |
| ലെസ, ിന്റെ. s. A handkerchief. |
| ലെഹനം, ത്തിന്റെ. s. Licking, or tasting with the |
| tongue. ലെഹനം ചെയ്യുന്നു, To lick, to taste with |
| the tongue. |
| ലെഹനി, യുടെ. s. Borax. പൊൻ കാരം. |
| ലെഹപാകം, ത്തിന്റെ. s. Preparation of food. |
| ലെഹം, ത്തിന്റെ. s. 1. An electuary in medicine. 2. |
| food. |
| ലെഹ്യം, ത്തിന്റെ. s. The food or beverage of the gods, |
| nectar, ambrosia. അമൃതം. |
| ലൊകഗുരു, വിന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| ലൊകകാൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Worldly concerns out af- |
| fairs. |
| ലൊകജനനി, യുടെ. s. LECSHMI, the wife of VISHNU, |
| and goddess of wealth and fortune. ലക്ഷ്മി. |
| ലൊകജിത്ത, ിന്റെ. s. A Budd´ha or Budd´ha deified |
| teacher. |
| ലൊകത, യുടെ. s. The custom of the world. ലൊക |
| മൎയ്യാദ. |
| ലൊകനാഥൻ, ന്റെ. s. 1. One of the Jaina or Bud- |
| d´ha saints. 2. lord of the world. |
| ലൊകനായകൻ, ന്റെ. s. A king, a sovereign. രാജാ. |
| ലൊകനാശം, ത്തിന്റെ. s. The destruction of the |
| world. |
| ലൊകനീതി, യുടെ, s. The name of a treatise on morality. |
| ലൊകപാലൻ, ന്റെ. s. 1. A king, a sovereign. രാ |
| ജാവ. 2. the governor or preserver of the world. ലൊ |
| കത്തെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ. |
| ലൊകപീഡ, യുടെ. s. Any public calamity, as war, |
| famine, &c. ജനൊപദ്രവം. |
| ലൊകബാന്ധവൻ, ന്റെ. s. The sun. ആദിത്യൻ. |
| ലൊകമാതാ, വിന്റെ. s. LECSHMI, the wife of VISH- |
| NU and goddess of wealth and fortune. ലക്ഷ്മി. |
| ലൊകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A world, or division of the |
| universe. In general, three Locas are enumerated, or |
| heaven, hell, and earth; another classification enume- |
| rates seven, exclusive of the infernal regions, Bhú-lóca |
| the earth, Bhuwar-lóca the space between the earth and |
| the sun, the region of the Munis, Siddhis, &c.; Swer-lóca, |
[ 683 ]
| the heaven of INDRA, between the sun and the polar star |
| ; Maharlóca, the usual abode of Bhrigu and other saints, |
| who are supposed to be co-existent with BRAHMA; du- |
| ring the conflagration of the lower worlds, the saints as- |
| cend to the next, or Jana-lóca which is described as the |
| abode of BRAHMA's sons SANACA, SANANDA, SANÁTANA, |
| and SANATCUMÁRA; above this is the fifth world or the |
| Tapo-lóca, where the deities called Vairágis reside; the |
| seventh world Satya-lóca or Brahma-lóca is the abode of |
| BRAHMA, and translation to this world exempts beings |
| from further birth; the three first worlds are destroyed |
| at the end of each Calpa, or day of BRAHMA, the three |
| last at the end of his life, or of one hundred of his years; |
| the fourth Lóca is permanent, but is uninhabitable from |
| heat, at the time the three first are burning. Another |
| enumeration calls these seven worlds earth, sky, heaven, |
| middle region, place of births, mansion of the blest and |
| abode of truth, placing the sons of BRAHMA in the |
| sixth division, and stating the fifth, Jana-lóca, to be that |
| where animals destroyed in a general conflagration are |
| born again. 2. man, mankind. 3. sight, seeing. 4. a |
| multitude of people. |
| ലൊകർ, രുടെ. s. plu. People, the inhabitants of this |
| world. |
| ലൊകരൂഢി, യുടെ. s. 1. Public fame or notoriety. |
| ലൊകപ്രസിദ്ധം. 2. the custom of the world. |
| ലൊകവാദം, ത്തിന്റെ. s. Public or unfounded ru- |
| mour or report. |
| ലൊകവാൎത്ത, യുടെ. s. Report, rumour. |
| ലൊകവാസം, ത്തിന്റെ. s. Residence in this world. |
| ലൊകാചാരം, ത്തിന്റെ. s. The custom of the world. |
| ലൊകാന്തം, ത്തിന്റെ. s. Heaven. പരലൊകം. |
| ലൊകാപവാദം, ത്തിന്റെ. s. Public disgrace, in- |
| famy. |
| ലൊകായതം, ത്തിന്റെ. s. The system of atheistical |
| philosophy taught by CHÁRVÁCA. |
| ലൊകായതികൻ, ന്റെ. s. A follower of the Chárváca |
| doctrine, an atheist, an unbeliever. |
| ലൊകാലൊകം, ത്തിന്റെ. s. A mountainous belt, sur- |
| rounding the outermost of the seven seas, and bounding |
| the world. |
| ലൊകാവസാനം, ത്തിന്റെ. s. The end of the world. |
| ലൊകെശൻ, ന്റെ. s. 1. A name of BRAHMA. ബ്ര |
| ഹ്മാ. 2. a Jaina deified sage. |
| ലൊകൊത്തരം, &c. adj. Excellent, elegant, pleasing, |
| agreeable to, or liked by all. സമ്മതം. | ലൊകൊപകാരം, ത്തിന്റെ. s. Any public benefit; |
| as plenty, prosperity, &c. |
| ലൊകൊപദ്രവം, ത്തിന്റെ. s. Any public calamity, |
| as a famine, war, &c. |
| ലൊചകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A ball or lump of flesh or |
| meat. 2. the pupil of the eye. 3. stibium or lamp black, |
| &c. so used. 4. an ornament worn by women on the fore- |
| head. 5. blue or black, vesture. 6. an ear-ring. 7. the |
| plantain tree. വാഴ. s. a bow-string. 9. a wrinkled or |
| contracted eye-brow. |
| ലൊചന, യുടെ. s. A goddess of the Jainas. |
| ലൊചനം, ത്തിന്റെ. s. The eye. കണ്ണ. |
| ലൊചനാമയം, ത്തിന്റെ. s. Diseased affection of |
| the eye, Ophthalmia. |
| ലൊചമസ്തകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Black cumin. കരി |
| ഞ്ചീരകം. 2. a flower, Celosia cristata. |
| ലൊതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Plunder, booty, stolen goods. |
| കവൎച്ച, കൊള്ള. 2. a tear, tears. |
| ലൊദ്ധ്രം, ത്തിന്റെ. s. A tree, the bark of which is |
| used in dyeing, Symplocos racemosa. പാച്ചൊറ്റി. |
| ലൊപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Rejection, cutting off in gene- |
| ral, especially used as a grammatical term for dropping |
| letters, syllables, &c. ഛെദനം. 2. disappearance, de- |
| struction. നാശം. |
| ലൊപമുദ്ര, യുടെ. s. The wife of the saint AGASTYA. |
| ലൊപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be cut off, re- |
| jected. ഛെദിക്കുന്നു. 2. to disappear, to suffer elision |
| in grammar. |
| ലൊപ്ത്രം, or ലൊത്രം, ത്തിന്റെ. s. Plunder, booty, |
| stolen goods. കൊള്ള. |
| ലൊഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Covetousness, avarice, cupidity, |
| intense or greedy desire. 2. niggardliness, illiberality |
| , meanness. |
| ലൊഭി, യുടെ. s. A covetous, cupidinous, greedy, avari- |
| cious man, a miser, a niggard. ലുബ്ധൻ. |
| ലൊഭിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v.a. To desire, to covet. |
| ലൊമം, ത്തിന്റെ. s. 1. A tail, a hairy tail. വാൽ. 2. |
| the hair of the body. രൊമം. |
| ലൊമശ, യുടെ. s. 1. Indian spikenard, Varleria Jata- |
| mansi. മാഞ്ചി. 2. a sort of Bonduc. 3. a plant, Leea hirta. |
| ലൊമഹൎഷണം, ത്തിന്റെ. s. Horripilation, erection |
| of the hair of the body. രൊമഞ്ചം. |
| ലൊലൻ, ന്റെ. s. 1. One who is fickle or unsteady. |
| ചലസ്വഭാവൻ. 2. greedy, covetous, cupidinous. |
| അത്യാഗ്രഹി. |
| ലൊലം, &c. adj. 1. Shaking, tremulous, moving, un- |
[ 684 ]
| steady, flickle. ചലനമുള്ള. 2. desiring, wishing, cupi- |
| dinous. ആഗ്രഹമുള്ള. |
| ലൊലുപം, &c. adj. Very desirous, or covetous. അത്യാ |
| ഗ്രഹമുള്ള. |
| ലൊലുഭം, &c. adj. Very cupidinous, excessively desirous, |
| very covetous or greedy. അതാഗ്രഹമുള്ള. |
| ലൊഷ്ടഭെദനം, ത്തിന്റെ. s. A harrow. |
| ലൊഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. 1. A clod, a lump of earth. മ |
| ൺകട്ട. 2. rust of iron or iron filings. ഇരിമ്പു കിട്ടം. |
| ലൊഷ്ടു, വിന്റെ. s. A clod, a lump of earth. മൺകട്ട. |
| ലൊഷ്ടുഘ്നം, ത്തിന്റെ. s. A harrow. |
| ലൊഹകാന്തം, ത്തിന്റെ. s. The load-stone. കാന്ത |
| ക്കല്ല. |
| ലൊഹകാരകൻ, ന്റെ. s. A blacksmith, an ironsmith. |
| കൊല്ലൻ. |
| ലൊഹകിട്ടം, ത്തിന്റെ. s. Rast of iron, or iron filings. |
| ഇരിമ്പുകിട്ടം. |
| ലൊഹജിത്ത, ിന്റെ. s. The diamond, as superior to |
| iron in hardness. വജ്രം. |
| ലൊഹദ്രാവി, യുടെ. s. Borax, as that which fuses me- |
| tal. പൊങ്കാരം. |
| ലൊഹപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. An iron or metal vessel, |
| a pot, a boiler. ഇരിമ്പുപാത്രം. |
| ലൊഹപൃഷ്ഠം, ത്തിന്റെ. s. A heron. ഞാറപക്ഷി. |
| ലൊഹപ്രതിമ, യുടെ. s. 1. An image of iron. ഇരി |
| മ്പുകൊണ്ടുള്ള രൂപം. 2, an anvil. |
| ലൊഹമയം. adj. Made of iron. ഇരിമ്പുകൊണ്ടുള്ള. |
| ലൊഹം, ത്തിന്റെ. s. 1. Iron, either crude, or wrought. |
| ഇരിമ്പ. 2. any metal. 3. steel. |
| ലൊഹലൻ, ന്റെ. s. One who lisps or speaks inarti- |
| culately. |
| ലൊഹലം, &c. adj. Iron, irony. ഇരിമ്പുകൊണ്ടുള്ള. |
| ലൊഹാഭിസാരം, ത്തിന്റെ. s. Lustration of arms, |
| ceremonies performed on the ninth of the light half of |
| the month Aswini; formerly a celebration observed by |
| princes before opening a campaign, but now usually con- |
| fined to the domestic decoration and worship of the sol- |
| dier's arms. |
| ലൊഹാഭിഹാരം, ത്തിന്റെ. s. Lustration of arms. |
| ലൊഹിത, യുടെ. s. A woman red with anger, or with |
| colour, &c. ചുവന്നവൾ. |
| ലൊൎഹിതകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A ruby. ചുവപ്പ കല്ല. |
| 2. the planet Mars. ചൊവ്വാ. |
| ലൊഹിതചന്ദനം, ത്തിന്റെ. s. Saffron. |
| ലൊഹിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Blood. രക്തം. 2. red, (the |
| colour.) ചുവപ്പ. 3. a red kind of Agallochum. ചുവ | ന്ന അകിൽ. 4. red saunders. adj. Red, or of a red |
| colour. ചുവന്ന. |
| ലൊഹിതാംഗൻ, ന്റെ. s. The planet Mars. ചൊ |
| വ്വാ. |
| ലൊഹിതാശ്വൻ, ന്റെ. s. Agni, the god of fire. അ |
| ഗ്നി. |
| ലൊഹിതിക, യുടെ. s. A woman red with passion, an- |
| ger, or colour, &c. ചുവന്നവൾ. |
| ലൊഹിനി, യുടെ. A woman red with passion or an- |
| ger or painted red. ചുവന്നവൾ. |
| ലൊഹിനിക, യുടെ. s. See the preceding. |
| ലൌകായതികൻ, ന്റെ. s. An atheist, a materialist, |
| a Budd´ha. |
| ലൌകികൻ, ന്റെ. s. A secular, as opposed to a spi- |
| ritual man; one of the secular, as opposed to the regular, |
| or religious Brahmins. |
| ലൌകികം, &c. adj. Mundane, secular, worldly, human, |
| what prevails amongst or is familiar to mankind, popu- |
| lar. ലൊകസംബന്ധമായുള്ള. |
| ലൌഹികം, &c. adj. Reddish, like or resembling red, |
| &c. ചുവന്ന. |
| ലൌഹിത്യം, ത്തിന്റെ. s. Redness. ചുവപ്പ. |
| വ |
| വ. The twenty-ninth consonant of the Malayalim al- |
| phabet, or more properly the semi-vowel V, or rather W. |
| വക, യുടെ. s. 1. A part, a portion. 2. a division, a sec- |
| tion. 3. means, expedient. 4. goods, property, possessions, |
| estate. 5. species, kind, manner. 6. principal sum, stock |
| in trade. 7. kindred, kin, family. വകപൊലെ, Accord- |
| ing to one's ability. വകയുണ്ടാക്കുന്നു, To provide |
| means. വകവെക്കുന്നു, To place to the account of. |
| വക വെച്ചുകൊടുക്കുന്നു, To make allowance of, to |
| place to account. |
| വകക്കാരൻ, ന്റെ. s. A kinsman, a relation, a re- |
| lative. 2. a partner, a companion. |
| വകക്കാരി, യുടെ. s. A kinswoman, a female relative. |
| വകച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. Composition of a work. 2. ma- |
| king a trench round the root of trees for watering them. |
| വകതിരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To distinguish, to |
| discriminate. 2. to sort, to separate, to divide into sorts, |
| to classify. |
| വകതിരിവ, ിന്റെ. s. 1. Distinguishing, discriminating, |
| discrimination. 2. sorting, dividing into sorts, classifica- |
| tion. |
[ 685 ]
| വകപുഷ്പം, ത്തിന്റെ.s. A tree, Æschynomene grandi- |
| flora. |
| വകമാറ്റം, ത്തിന്റെ.s. Alteration, change of things, |
| putting one thing for another. |
| വകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A crane. 2. a tree, Æschynomene |
| grandiflora. |
| വകയാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To provide means. |
| വകയിടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. a. To divide, to put in sorts. |
| വകയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. a. 1. To compose a work. |
| 2. to make a trench round the root of trees. |
| വകയുള്ളവൻ, ന്റെ. s. A man of property, a rich man, |
| an able man, a man who has means at his command. |
| വകുക്കുന്നു, ത്തു, പ്പാൻ. v. a. To divide, to separate, |
| to divide into sections. |
| വകുപ്പ, ിന്റെ.s. A section, a paragraph, a division, a |
| class. |
| വകുളം, ത്തിന്റെ. s. A tree, Mimusops elengi. |
| വക്ക, ിന്റെ.s. 1. A brim, edge, brink. 2. a border, a hem. |
| 3. hemp. 4. anger or rage, applied to pigs. വക്കിടുന്നു, |
| To be angry. |
| വക്ക, യുടെ. s. A thick rope used for elephants to drag |
| timber with. |
| വക്കയിടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. a. To fasten such rope to a |
| timber. |
| വക്കത്തഴമ്പ, ിന്റെ. s. A mark or scar made on the |
| trunk, &c. of an elephant by the friction of the rope |
| in dragging timber. |
| വക്കനാര, ിന്റെ. s. Hemp. |
| വക്കൽ, ലിന്റെ. Singing, scorching, burning slightly |
| or superficially. |
| വക്കാണക്കാരൻ, ന്റെ.s. A quarrelsome person, a |
| disputer. |
| വക്കാണം, ത്തിന്റെ.s. Quarrel, dispute. |
| വക്കാണിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To quarrel, to dis- |
| pute. |
| വക്കീൽ, ലിന്റെ.s. An agent, ambassador, or repre- |
| sentative, an attorney, a Vakeel. വക്കീലാക്കുന്നു, To |
| appoint a Vakeel or an attorney. |
| വക്കീൽമൎയ്യാദ, യുടെ. s. Fees paid to a Vakeel or at- |
| torney. |
| വക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To singe, to scorch, to burn |
| slightly or superficially. |
| വക്തവ്യം. adj. 1. Fit or proper to be said or spoken. |
| പറവാൻ യൊഗ്യമുള്ള. 2. vile, bad, reprehensi- |
| ble. നിന്ദ്യം. 3. subject, dependant. വശം. 4. low, base. |
| ഹീനം. | വക്താ, വിന്റെ. s. 1. A speaker, an eloquent person. |
| വാചാലൻ. 2. a loquacious, talkative person. 3. a wise |
| or learned person. |
| വക്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. The face, the countenance, the |
| mouth. മുഖം. 2. a sort of garment. 3. metre, verse, es- |
| pecially of the Védas. |
| വക്ത്രവരണം.s. A veil, or covering for |
| the face. Odom. |
| വക്ത്രസംയൊഗം, ത്തിന്റെ.s. Kissing; embracing. |
| വക്രഗതി, യുടെ. s. 1. A winding or crooked course, or |
| motion, retrogade motion or movement. 2. flight, retreat. |
| വക്രഗ്രീവം, ത്തിന്റെ.s. A camel. ഒട്ടകം. |
| വക്രത, യുടെ. s. 1. Crookedness, distortion, curve, wind- |
| ing, bend, the winding of a river. 2. cruelty, violence, |
| malignity. 3. dishonesty, fraudulence. 4. perverseness. 5. |
| heaviness. 6. disorder, confusion. |
| വക്രൻ, ന്റെ.s. 1. A name of the planet Mars. ചൊ |
| വ്വാ. 2. a man of a perverse or violent temper, a cruel, |
| malignant person. ക്രൂരൻ. |
| വക്രബുദ്ധി, യുടെ. s. Perverseness, a perverted mind. |
| വക്രമം, ത്തിന്റെ. s. Flight, retreat. |
| വക്രം, ത്തിർന്റെ.s. 1. The winding course of a river |
| or waterfall, the arm or bend of a river. 2. curve, bend. |
| വളവ. adj. 1. Crooked, curved, bowed or bent, awry, |
| distorted. വളഞ്ഞ. 2. cruel, violent, malignant. 3. |
| dishonest, fraudulent. |
| വക്രാംഗം, ത്തിന്റെ.s. A bird with a bent neck, the |
| swan or ruddy goose. അരയന്നം. |
| വക്രാംഗി, യുടെ. s. 1. A plant, കടുകുരൊഹിണി. 2. |
| a tall woman. |
| വക്രി. adj. Speaking falsely, uttering untruths, prevari- |
| cating, lying. വ്യാജം പറയുന്ന. |
| വക്രിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be crooked, bent, |
| curved. 2. to be retrogade (as planets.) 3. to prevaricate, |
| to lie, to speak untruths, to be perverse. |
| വക്രൊക്തി, യുടെ. s. Equivocation, evasion, pun, the |
| covert expression of something else than the words used |
| naturally imply, either from the manner in which they are |
| uttered, or some other sense of which they are susceptible. |
| വങ്ക, ിന്റെ. s. A form, a seat. |
| വങ്കൻ, ന്റെ. s. A base, vile, a bad man. |
| വങ്കഭസ്മം, ത്തിന്റെ.s. A kind of sugar of lead. |
| വങ്കം, ത്തിന്റെ. s. 1. The bend or elbow of a river, |
| the winding course of a stream. വളവ. 2. lead. 3. tin. |
| ൟയ്യം. |
| വങ്കസിന്ദൂരം, ത്തിന്റെ. s. A preparation of lead. |
[ 686 ]
| വംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Lead. ൟയം. 2. tin. വെ |
| ള്ളീയം. 3. Bengal province, or country. 4. the egg-plant, |
| Solanum melongena. |
| വങ്ങൾ, ലിന്റെ. s. 1. A being singed. 2. cutting. |
| വങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. v. n. To be singed, scorched, or |
| burnt slightly. v. a. To cut. |
| വച, യുടെ. s. Orris root. വയമ്പ. |
| വചനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A word, speech, speaking. 2. |
| a sentence, phrases, verse. 3. a dictum, aphorism, rule. |
| വചനീയം. adj. 1. To be spoken or said. 2. censurable, |
| to be noticed, or reproved. |
| വചനെസ്ഥിതം, &c. adj. Compliant, conformable, |
| submissive, humble. |
| വചസ്സ, ിന്റെ. s. A word, speech, voice. വാക്ക. |
| വചിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To say, to speak, to |
| tell, to inform. Loco. 2. to address. |
| വജ്രകണ്ടകം, ത്തിന്റെ. s. Euphorbia. |
| വജ്രദ്രു, വിന്റെ. s. Euphorbia of various species. ച |
| തുരക്കള്ളി. |
| വജ്രനിഷ്പെഷം, ത്തിന്റെ. s. A clap of thunder. ഇ |
| ടിവെട്ട. |
| വജ്രപാണി, യുടെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വജ്രപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. The blossoms of the sesa- |
| mum. എൾപൂ. |
| വജ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A thunderbolt in general, the |
| thunderbolt or weapon of INDRA. ഇടിവാൾ. 2. the dia- |
| mond, (the diamond being considered analogous in hard- |
| ness to the thunderbolt, or in fact to be the same sub- |
| stance.) 3. a species of euphorbia, or twisted spurge, |
| Euphorbia tortilis. |
| വജ്രവല്ലി, യുറ്റെ. s. A shrub, the four-angled Cissus, |
| Cissus quadrangularis. ചങ്ങലമ്പിരണ്ട. |
| വജ്രക്ഷാരം, ത്തിന്റെ. s. An alkaline earth, an im- |
| pure carbonate of soda. |
| വജ്രാംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A species of euphorbia. ച |
| തുരക്കള്ളി. 2. a snake. പാമ്പ. |
| വജ്രായുധൻ, ന്റെ.s. A name of INDRA, as having |
| the thunderbolt for a weapon. ഇന്ദ്രൻ. |
| വജ്രായുധം, ത്തിന്റെ. s. The weapon of Indra or |
| the thunderbolt. |
| വജ്രി, യുടെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വഞ്ചകൻ, ന്റെ. s. 1. A rogue, a cheat, a deceiver, a |
| knave; an impostor; a fraudulent, crafty person. 2. a |
| jackall. |
| വഞ്ചകം, &c. adj. Deceitful, fraudulent; crafty, dishonest. |
| വഞ്ചന, യുടെ. s. Deceit, fraud, cheating. | വഞ്ചനം, ത്തിന്റെ. s. Deceit, cheating, fraud, delusion, |
| trick. |
| വഞ്ചി, യുടെ. s. 1. A boat. 2. a kind of cane or reed |
| growing by the river side. 3. a tree. |
| വഞ്ചിക, യുടെ. s. A treasury. |
| വഞ്ചിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A boat-man. |
| വഞ്ചിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To deceive, to cheat, |
| to trick, to embezzle, to defraud, to delude. |
| വഞ്ചിതം, &c. adj. Tricked, deceived, cheated. വഞ്ചി |
| ക്കപ്പെട്ട. |
| വഞ്ചിനാഗം, ത്തിന്റെ. s. A kind of green snake. |
| വഞ്ചിപ്പാട്ട, ിന്റെ. s. A boat song. |
| വഞ്ചിപ്പുര, യുടെ. s. A boat house. |
| വഞ്ചിഭൂപതി, യുടെ. s. The Rajah of Travancore. |
| വഞ്ചിഭൂമി, യുടെ. s. The country of Travancore. |
| വഞ്ചിവിരുത്തി, യുടെ. Land or gardens granted by |
| government free of tax or assessment on condition of |
| furnishing boats for the Government on certain occasions. |
| വഞ്ചിക്ഷ്മാ, യുടെ. s. The country of Travancore. തി |
| രുവിതാംകൂർ രാജാവ. |
| വഞ്ചിക്ഷ്മപതി, യുടെ. s. The king of Travancore. തി |
| രുവിതാംകൂർ രാജാവ. |
| വഞ്ചീശൻ, ന്റെ. s. The king of Travancore. |
| വഞ്ചീശ്വരൻ, ന്റെ. s. See the preceding. |
| വഞ്ചുളദ്വാദൎശി, യുടെ. s. A particular day observed |
| by the Hindus. |
| വഞ്ചുള, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of a tree, Dal- |
| bergia ougeiniensis. 2. the Asoca tree, Jonesia asoca. അ |
| ശൊകവൃക്ഷം. |
| വഞ്ഞി, യുടെ. s. A kind of reed, a cane growing by |
| the river side. |
| വട, യുടെ. s. A pulse cake, made with oil and butter. |
| വടകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Pulse ground and fried, in oil |
| or butter. 2. a weight of eight Máshas. |
| വടകിഴക്ക, ിന്റെ. s. North-east. |
| വടക്ക, ിന്റെ. s. North. |
| വടക്കൻ, ന്റെ, s. An inhabitant of the north, a north |
| country man, northern. വടക്കൻ കാറ്റ, The north |
| wind. |
| വടക്കിനി, യുടെ. s. A room on the north side or wing |
| of a house. |
| വടക്കിനെത, ിന്റെ. s. See the preceding. |
| വടക്കുനൊക്കി, യുടെ. s. A compass. |
| വടക്കെ, adj. Northern |
| വടക്കെദിക്ക, ിന്റെ. s. The north quarter. |
| വടക്കൊട്ട. adv. Northward. |
| വടതി. adj. Northern, north. |
[ 687 ]
| വടം, ത്തിന്റെ. s. 1. The large Indian fig-tree, or Banian |
| tree, Ficus Indicus. പെരാൽ. 2. a string, a rope, a tie. |
| കയറ. 3. a round figure, a circle, a cypher, a ball or |
| globe. 4. a cable. നങ്കൂരകയറ |
| വടവൃക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. The large Indian fig-tree. പെ |
| രാൽ. |
| വടശുംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A species of Amaranth. |
| Gomphrena globosa. വാടാമല്ലി. 2. a bud of the Indian |
| fig-tree. പെരാൽ മൊട്ട. |
| വടാരകം, ത്തിന്റെ. s. A cord, a string, a rope. കയറ. |
| വടി, യുടെ. s. A stick, a cane, a rod, a staff. |
| വടിക്കാരൻ, ന്റെ. s. One armed with a stick, or staff. |
| വടിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To scrape off. 2. to |
| scrape or make even. 3. to shave. 4. to strike a measure. |
| വടിച്ചളക്കുന്നു, To measure by striking. |
| വടിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Scraping off. 2. making even. 3. |
| shaving. 4. measuring. |
| വടിപ്പൻ, ന്റെ. s. 1. A measure of quantity. 2. a piece |
| of stick or iron used to strike corn, &c. off the top of a |
| measure. |
| വടിപ്പയറ്റ, ിന്റെ. s. Fencing with sticks. |
| വടിയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. 1. To overflow, to flow |
| downwards, to drip down, or trickle. 2. to become dry, |
| to dry up. |
| വടിവ, ിന്റെ. s. 1. Beauty. 2. any form, or figure. 3. |
| a form of writing. 4. appearance. |
| വടു, വിന്റെ. s. 1. The Brahmachári or religious stu- |
| dent after his investiture with the sacred thread. ബ്ര |
| ഹ്മചാരി. 2. a lad, a youth in general. ബാലൻ. 3. |
| a scar, a mark of a stripe, wound, burn, &c. |
| വടുക, ിന്റെ. A scar, a mark of a stripe, of a |
| wound, burn, &c. 2. a wart, a mole. 3. an indent in a |
| metal vessel. |
| വടുകത്തി, യുടെ. s. The wife of a വടുകൻ, or a wo- |
| man of that class. |
| വടുകൻ, ന്റെ. s. 1. A bondsman, a servant. 2. a man |
| of a certain tribe, a Teloogu man. |
| വട്ട, ിന്റെ. s. 1. The rim of a carriage wheel. 2. folly. |
| 3. a round ball, any thing round, a ball to play with, a |
| foot-ball. 4. the notch of a bow. |
| വട്ട, യുടെ. s. A common tree, the branches and leaves |
| of which when cut produce a quantity of gum. |
| വട്ടക, യുടെ. s. 1. A bowl, a charger, a large plate. 2. |
| a salver. |
| വട്ടക്കളി, യുടെ. s. A certain play perfomed by women |
| going round in a circle. | വട്ടക്കാക്കക്കൊടി, യുടെ. s. A plant, Asclepias volubilis. |
| വട്ടച്ചണായി, യുടെ. s. Peas, pulse. |
| വട്ടച്ചുറിയണം, ത്തിന്റെ. s. A species of nettle, Ar- |
| tica pilulifera. |
| വട്ടൻ, ന്റെ. s. 1. A tick, or louse of cows, dogs and |
| sheep. 2. a kind of fritter made of slices of plantains, &c. |
| വട്ടൻകൊത്തി, യുടെ. s. A species of Maina. |
| വട്ടപ്പാലം, ത്തിന്റെ. s. A play of children by turning |
| round. |
| വട്ടപ്പുണ്ണ, ിന്റെ. s. A sort of leprosy with large round |
| spots. |
| വട്ടപ്പൂന്താളി, യുടെ. s. Indigo. |
| വട്ടമൊതിരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A ring having a round |
| signet. 2. the iron rim of a round measure. |
| വട്ടം, ത്തിന്റെ. s. 1. A circle. 2. roundness, any thing |
| of a circular form. 3. a hand bell or sort of cymbal. 4. |
| a potter's wheel, a mill. 5. profit or loss in exchanging |
| money. 6. the value of gold. 7. time, term. s. commence- |
| ment, beginning. 9. preparation. 10. state, condition. |
| 11. musical time or measure. വട്ടംകൂട്ടുന്നു, To make |
| preparations, to prepare. വട്ടമിടുന്നു, 1. To circle, to |
| make a circle. 2. to go round. |
| വട്ടംതിരിച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. Turning round or motion |
| in a circle, circulation. 2. whirling round like a wheel, |
| revolution. |
| വട്ടംതിരിയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. 1. To turn round. 2. |
| to go round in a circle. 3. to whirl round like a wheel. |
| വട്ടവര, യുടെ. s. A circular line. |
| വട്ടവാശി, യുടെ. s. 1. Gain or loss in exchanging money. |
| 2. the value of gold. |
| വട്ടി, യുടെ. s. 1. Interest on money. 2. a grass basket, |
| or one made of split palmira leaves, &c. |
| വട്ടുപ്പില്ല, ിന്റെ. s. A sort of grass of which little bas- |
| kets are made. |
| വട്ടിവയറ, റ്റിന്റെ. s. A potbelly. |
| വട്ടിള, ത്തിന്റെ.s. A large brass pan or caldron. |
| വട്ടുകളി, യുടെ. s. A kind of play at ball or draughts. |
| വഡഭി, യുടെ. s. The wooden frame of a thatch. മെൽ |
| കൂട്ട. |
| വഡിശി, യുടെ. s. A fish-hook. ചൂണ്ടൽ. |
| വഡ്രം, ത്തിന്റെ. adj. 1. Large, great. വലിയ. 2. small. ചെറിയ. |
| വഡ്രെലം,ത്തിന്റെ. s. 1. Large cardamoms. എലം. |
| 2. small cardamoms. ചിറ്റെലം |
| വണക്കമുള്ളവൻ, ന്റെ. s. A respectful, civil, polite, |
| or humble man. |
| വണക്കം, ത്തിന്റെ. s. 1. Reverence, worship. 2. re- |
[ 688 ]
| spect, civility. 3. obeisance. 4. submission, obedience. 5. |
| humility. |
| വണക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ v. a. 1. To subdue, to humble, |
| to make one obedient. 2. to bend. |
| വണങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. v. a. 1. To reverence, to |
| adore, to venerate, to respect, to salute respectfully. 2. |
| to submit one's-self. 3. v. n. To bend, to bow. |
| വണിക്ക, ിന്റെ. s. 1. A merchant, a trader, one of the |
| three principal Hindu tribes, the Vaisya. 2. a sign in the |
| zodiac, Libra. തുലാംരാശി. |
| വണിക്പഥം, ത്തിന്റെ. s. A street with shops on each |
| side. |
| വണിജ്യം, ത്തിന്റെ. s. Traffic, trade, commerce. കച്ച |
| വടം. |
| വണ്ട, ിന്റെ. s. A kind of black beetle, or large bee. |
| വണ്ടകം, ത്തിന്റെ. s. A part, a portion, a share. പങ്ക. |
| വണ്ടവാഴി, യുടെ. s. A plant, perhaps the ichneumon |
| plant, Ophioxylon serpentinum. രാസ്ന. |
| വണ്ടാരംകൊഴി, യുടെ. The Indian crane. |
| വണ്ടാർകുഴലി, യുടെ. s. A woman, especially a woman |
| with long black hair. |
| വണ്ടി, യുടെ. s. 1. A cart, a carriage, a wain or waggon. |
| 2. the nave of a wheel. |
| വണ്ടിക്കടുക്കൻ, ന്റെ. s. An ear-ornament worn by men. |
| വണ്ടിക്കയറ, റ്റിന്റെ. s. A cart-rope, a wain-rope. |
| വണ്ടിക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A charioteer, a waggoner. |
| 2. a cleaner of vessels at temples. |
| വണ്ടിക്കാള, യുടെ. s. A draft bullock. |
| വണ്ടിക്കുതിര, യുടെ. s. A carriage horse. |
| വണ്ടിപ്രവൃത്തി, യുടെ. s. The work or service of clean- |
| ing vessels at temples and victualling houses. |
| വണ്ടൊട, ിന്റെ. s. The shelly wings of a beetle. |
| വണ്ണ, യുടെ. s. 1. The leg. 2. the calf of the leg. 3. a |
| woman who has borne a child or who is recently delivered. |
| വണ്ണക്കാരൻ, ന്റെ. s. A stout, robust, corpulent man. |
| വണ്ണത്താൻ, ന്റെ. s. A washerman. |
| വണ്ണൻ, ന്റെ. s. A kind of plantain tree. |
| വണ്ണൻപഴം, ത്തിന്റെ. s. A kind of ripe plantain. |
| വണ്ണം, part. In composition, way, manner or method. |
| ൟവണ്ണം, In this way or manner. അതിൻവണ്ണം, |
| According to, in like manner. |
| വണ്ണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Thickness, bigness. 2. stoutness, |
| robustness, corpulency. വണ്ണംവെക്കുന്നു, To grow |
| thick, big, large, &c. |
| വണ്ണിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To thicken, to become |
| thick, stout, big, large. | വത഻. ind. 1. A particle analogous to ah, oh, &c. expres- |
| sive of sorrow. 2. compassion. 3. pleasure. 4. oh, ho, a |
| vocative particle. |
| വതംസം, ത്തിന്റെ. s. 1. A crest. ശിരൊലങ്കാരം. |
| 2. an ear-ring. കൎണ്ണാലങ്കാരം. |
| വൽ. ind. As, like, similar. This is more generally consider- |
| ed as an affix to words technically termed വതി; which |
| see. |
| വതി, A Sanscrit affix to nouns, as ഭാഗ്യവതി, from |
| ഭാഗ്യം. (blessed or happy) and വതി, A blessed woman. |
| വത്സ, യുടെ. s. A term of endearment used to children, |
| scholars, &c. |
| വത്സകം, ത്തിന്റെ. s. A medicinal tree, Wrightea |
| antidysenterica. കുടകപ്പാല. |
| വത്സതരം, ത്തിന്റെ. s. A steer. മുലകുടിമാറിയ കി |
| ടാവ. |
| വത്സനാഭം, ത്തിന്റെ. s. An active poison, apparently |
| the root of a vegetable, and said to be brought from Nepal. |
| വത്സനാഭി, യുടെ. s. See the preceding. |
| വത്സൻ, ന്റെ. s. 1. A son. 2. a bull calf. 3. a year. |
| വത്സം, ത്തിന്റെ. s. 1. The breast, the chest. 2. a calf. |
| 3. a year. |
| വത്സരം, ത്തിന്റെ. s. A year. |
| വത്സല, യുടെ. s. An affectionate, kind woman. വാ |
| ത്സല്യമുള്ളവൾ. |
| വത്സലൻ, ന്റെ. s. An affectionate, kind man. വാ |
| ത്സല്യമുള്ളവൻ. |
| വത്സലം, ത്തിന്റെ. s. Affection, fondness. വാത്സ |
| ല്യം. adj. Affectionate, kind, fond. |
| വത്സാദനി, യുടെ. s. A plant, heart-leaved moon seed, |
| Menispermum cordifolium. ചിറ്റമൃത. |
| വദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The mouth. 2. the face, counte- |
| nance, visage. മുഖം. |
| വദൻ, ന്റെ. s. A speaker, an orator, one who speaks |
| well and sensibly. |
| വദന്തി, യുടെ. s. Speech, discourse, talk. വാക്ക. |
| വദന്യം, or വദാന്യം, &c. adj. 1. Munificent, generous, |
| liberal, bountiful. ഔദാൎയ്യമുള്ള. 2. speaking kindly or |
| agreeably. നല്ലവണ്ണം പറയുന്ന. |
| വദം, &c. adj. Speaking, able to speak, speaking well or |
| sensibly. നല്ലവണ്ണം പറയുന്ന. |
| വദാവദൻ, ന്റെ. s. A speaker, one able to speak, an |
| eloquent man. സംസാരിക്കുന്നവൻ. |
| വദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To speak, to converse. |
| സംസാരിക്കുന്നു. |
| വധം, ത്തിന്റെ. s. Slaughter, killing, murder. കുല. |
[ 689 ]
| വധസ്ഥലം, ത്തിന്റെ. s. A place of slaughter, a |
| slaughter-house. കുലനിലം. |
| വധാൎത്ഥകം, ത്തിന്റെ. s. The sacrifice of a sheep, &c. |
| വധാൎഹൻ, ന്റെ. s. One deserving of death. വധ്യൻ. |
| വധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To kill, to slay, to mur- |
| der. കൊല്ലുന്നു. |
| വധു, വിന്റെ. s. 1. A wife. ഭാൎയ്യ. 2. a bride, a young |
| wife. 3. a daughter-in-law, a son's wife. പുത്രഭാൎയ്യ. 4. |
| a woman in general, a female.സ്ത്രീ. 5. a gramineous |
| plant, Trigonella corniculata. ജൊനകപ്പുല്ല. |
| വധൂജനം, ത്തിന്റെ. s. A woman. |
| വധൂടി, യുടെ. s. 1. A son's wife. പുത്രഭാൎയ്യ. 2. a young |
| woman living in her father's house whether married or |
| unmarried. |
| വധൊദ്യതൻ, ന്റെ. s. One who endeavours to kill |
| or slay. |
| വധൊദ്യമൻ, ന്റെ. s. One who endeavours to kill |
| or slay. |
| വധൊദ്യമം, ത്തിന്റെ. s. Attempt or endeavour to |
| kill or slay. |
| വധ്യചിഹ്നം, ത്തിന്റെ. s. A mark or symbol shew- |
| ing the desert of execution. |
| വധ്യൻ, ന്റെ. s. One deserving of death. കൊല്ലപ്പെ |
| ടുവാൻ യൊഗ്യൻ. |
| വനകരി, യുടെ. s. A wild elephant. കാട്ടാന. |
| വനഗൊചരൻ, ന്റെ. s. A hunter, a fowler, &c. any |
| one living or following his business in forests and thickets. |
| വനചരൻ, ന്റെ. s. A forester, a hunter. കാട്ടാളൻ. |
| വനചരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A wild elephant. കാട്ടാന. |
| 2. a monkey. കുരങ്ങ. |
| വനചാരി, യുടെ. s. The wife of a forester. കാട്ടാളസ്ത്രീ. |
| വനജന്തു, വിന്റെ. s. A wild beast, a forest animal. |
| കാട്ടുമൃഗം. |
| വനജം, ത്തിന്റെ. s. 1. A lotus. താമര. 2. a fragrant |
| grass, Cyperus rotundus. മുത്തങ്ങ. 3. an elephant. ആ |
| ന. The term is applicable to any wild plants or animals. |
| വനതരു, വിന്റെ. s. A forest tree. |
| വനതിക്തിക, യുടെ. s. A climbing plant, Cissampelos |
| hexandra. പാടവള്ളി. |
| വനദനൻ, ന്റെ. s. A forest fire. കാട്ടുതീ. |
| വനദീപം, ത്തിന്റെ. s. The flower termed Michelia |
| champaca, as illuminating a garden. |
| വനദെവത, യുടെ. s. A forest demon. |
| വനദ്വിപം, ത്തിന്റെ. s. A wild elephant. കാട്ടാന. |
| വനനിധി, യുടെ. s. The ocean, the sea. |
| വനപാദപം, ത്തിന്റെ. s. A forest tree. | വനപാവകൻ, ന്റെ. s. A forest fire or conflagration. |
| കാട്ടുതീ. |
| വനപ്രദെശം, ത്തിന്റെ. s. A woodland country, a |
| forest, a wilderness. |
| വനപ്രിയം, ത്തിന്റെ. s. The Cocila or Indian cuckoo. |
| കുയിൽ. |
| വനഭൂമി, യുടെ. s. A woodland country. |
| വനഭൊജനം, ത്തിന്റെ. s. Eating in a forest. |
| വനമല്ലിക, യുടെ. s. A wild jasmine.കാട്ടുമുല്ല. |
| വനമഹിഷം, ത്തിന്റെ. s. A wild buffalo. കാട്ടുപൊ |
| ത്ത. |
| വനമക്ഷിക, യുടെ. s. A gadfly. കാട്ടീച്ച. |
| വനമാല, യുടെ. s. The garland or chaplet worn by |
| Crishna. കൃഷ്ണന്റെ മാല. |
| വനമാലി, യുടെ. s. A name of CRISHNA. കൃഷ്ണൻ. |
| വനമൃഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A wild animal. 2. a monkey. |
| വനമൃദ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. A sort of kidney bean, Phase- |
| olus lobatus. കാട്ടുപയറ. |
| വനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A forest, a wood, an uncultivated |
| and open country. കാനനം. 2. a grove, a garden. തൊ |
| പ്പ. 3. water. വെള്ളം. 4. a place for burning or bury- |
| ing dead bodies. ചുടലക്കളം. |
| വനവാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dwelling or abiding in a |
| wilderness. 2. the abode or residence of a hermit. |
| വനവാസി, യുടെ. s. An anchorite, a hermit. |
| വനശൃംഗാടം, ത്തിന്റെ. s. A plant, Ruellia longifolia. |
| വനസഞ്ചാരം, ത്തിന്റെ. s. Residence, or wandering |
| about, in a wilderness. |
| വനസഞ്ചാരി, യുടെ. s. 1. One who wanders about in |
| a wilderness; a hermit. 2. a monkey. |
| വനസമൂഹം, ത്തിന്റെ. s. A multitude of groves or |
| forests. വലിയകാട. |
| വനസൂരണം, ത്തിന്റെ. s. A species of wild yam. |
| വനസ്ഥം, &c. adj. Wild, savage, forest, or grove-abid- |
| ing. |
| വനസ്ഥലീ, യുടെ. s. A place or site of ground in a |
| forest prepared for a residence. |
| വനസ്പതി, യുടെ. s. A tree that bears fruit but no |
| apparent blossoms, as several species of the fig, the jack, |
| &c. |
| വനഹുതാശനൻ, ന്റെ. s. A forest conflagration. കാ |
| ട്ടുതീ. |
| വനാന്തരം, ത്തിന്റെ. s. A desert, or uninhabited place. |
| വനായു, വിന്റെ. s. The name of a country distin- |
| guished for its breed of horses. |
| വനായൂജം, ത്തിന്റെ. s. A horse of the Vanáya breed. |
[ 690 ]
| വനാശനം, ത്തിന്റെ. s. Living or eating in a forest. |
| വനിത, യുടെ. s. 1. A woman in general. സ്ത്രീ. 2. a |
| beloved woman, a wife, a mistress. |
| വനീപകൻ, or വനീയകൻ, ന്റെ. s. A beggar, a |
| mendicant. ഇരക്കുന്നവൻ. |
| വനെചച്ചരൻ, ന്റെ. s. 1. A forester, a hunter, one of |
| a savage tribe inhabiting woods. കാട്ടാളൻ, വെടൻ. |
| 2. an imp, a demon. |
| വനൊദ്ഭവം, ത്തിന്റെ. a. 1. Wild jasmine. കാട്ടുമുല്ല. |
| 2. wild cotton. |
| വനൌകസ്സ, ിന്റെ. s. A monkey, an ape. കുരങ്ങ. |
| വങ്കരിമാൻ, ന്റെ. . A sort of deer. |
| വന്തി, യുടെ. s. Detaining any thing for the payment of |
| a debt. വന്തിപിടിക്കുന്നു, To detain any thing for |
| the payment of a debt. |
| വന്ദ, യുടെ. s. 1. A parasite plant, Epidendrum tes- |
| salantum, &c. ഇത്തിൾകണ്ണി. 2. any parasite plant. |
| 3. a female beggar. ഇരക്കുന്നവൾ. |
| വന്ദന, യുടെ. s. Praise, praising, adoration. |
| വന്ദനമാല, യുടെ. s. The ornamented arch of a gate- |
| way; a triumphal arch. |
| വന്ദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Reverence, worship, adoring. |
| 2. obeisance, respect, civility, homage. 3. praise, praising. |
| വന്ദനീയം. adj. Praise-worthy, to be eulogised or praised. |
| വന്ദിക്കപ്പെടുത്തക്ക. |
| വന്ദാരു. adj. Civil, polite, complimentary. വന്ദനശീ |
| ലമുള്ള. |
| വന്ദി, യുടെ. s. A panegyrist, a bard, a herald, a ser- |
| vant whose duty it is to proclaim the titles of a great |
| man, as he passes along, or a poet who sings the praises |
| of a prince in his presence, or accompanies an army to |
| chant martial songs ; a praiser, a flatterer, സ്തുതിക്കുന്ന |
| വൻ. |
| വന്ദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To worship, to adore, |
| to reverence, to revere. 2. to salute reverently, to make |
| obeisance. 3. to praise, to panegyrise, to eulogise, |
| വന്ദിതം, &c. adj. 1. Reverenced, worshipped, atored. |
| വന്ദിക്കപ്പെട്ട. 2. praised, eulogised. സ്തുതിക്കപ്പെട്ട. |
| വന്ദീ, യുടെ. s. mas. & fem. A captive, a prisoner, a man |
| or woman confined. |
| വന്ദ്യം, &c. adj. Reverential, adorable, worthy of reve- |
| rence, respect, &. വന്ദിക്കപ്പെടുവാൻ യൊഗ്യം. |
| വന്ധകി, യുടെ. s. A whore, a harlot. വെശ്യ. |
| വന്ധകീസുതൻ, ന്റെ. s. The son of a harlot. വെ |
| ശ്യാാപുത്രൻ. |
| വന്ധ്യ, യുടെ. s. A barren woman. മച്ചി. | വന്ധ്യം, ത്തിന്റെ. s. An unfruitful tree, or one that |
| bears no fruit. കായിക്കാത്ത വൃക്ഷം. |
| വൻ. adj. In composition, 1. Great. 2. strong. 3. cruel. |
| വൻകാറ്റ, ിന്റെ. s. A strong wind. |
| വന്നി, യുടെ. s. The name of a tree, the Sumi tree, Mi- |
| mosa suma. (Rox.) |
| വൻതെൻ, നിന്റെ. s. Wild honey. |
| വൻപ, ിന്റെ. s. Boasting, pride, arrogance. വൻപ |
| പറയുന്നു, To boast, to vaunt. |
| വൻപട, യുടെ. s. A large army. |
| വൻപൻ, ന്റെ. s. 1. A boaster, a proud, arrogant |
| man. 2. a stout, robust or large man. |
| വൻപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To vaunt, to be puf- |
| fed up with pride, to grow arrogant or great. |
| വമ്പുലി, യുടെ. s. A large tiger. |
| വമ്പെ. ind. A particle expressing, 1. Surprise, astonish- |
| ment. 2. fear. |
| വന്മദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Excessive intoxication. 2. great |
| fury. |
| വന്മരം, ത്തിന്റെ. s. A large timber or tree, |
| വന്മഴ, യുടെ. s. Heavy or excessive rain. |
| വന്മീകം, ത്തിന്റെ. s. See മല്മീകം. |
| വന്മൊഹം, ത്തിന്റെ. s. Excessive lust, desire, greedi- |
| ness, covetousness. |
| വന്യ, യുടെ. s. 1. A multitude of groves, വന സമൂ |
| ഹം. 2. a quantity of water. |
| വനഭൊജനം, ത്തിന്റെ. s. Eating or feeding in a |
| wood or forest. |
| വനഭൊജ്യം, ത്തിന്റെ. s. Feeding in a forest. |
| വന്യം, &c. adj. Forest, savage, wild, produced in a wood, |
| &c. വനത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന. |
| വന്യാശനൻ, ന്റെ. s. One who eats or feeds in a forest. |
| വപ, യുടെ. s. 1. The mucous or glutinous secretion |
| of the flesh or bones; according to some also the marrow |
| of the bones. മെദസ്സ. 2, a hole, or cavity. പൊത. |
| വപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sowing seed. വിത. 2. shav- |
| ing. ക്ഷൌരം. 3. semen virile. ലിംഗം. |
| വപുസ്സ, ിന്റെ. s. 1. The body. ശരീരം. 2. a land- |
| some form or figure. |
| വപ്പ, ിന്റെ. s. The under lip. |
| വപ്പുകടി, യുടെ. s. Biting the lover lip. |
| പപ്പി, യുടെ. s. An Ugly face, a sullen countenance, a term |
| of reproach. |
| വപ്രക്രിയ, യുടെ. s. Wording in a field. |
| വപ്രക്രീഡ, യുടെ. s. Butting, as of an elephant, or |
| bull, &c. |
[ 691 ]
| വപ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A field. വയൽ. 2. a rampart, |
| a mud wall. കൊട്ട. 3. the foundation of any building. |
| അടിസ്ഥാനം. 4. the gate of a fortified city. |
| ഗൊപു |
| രവാതിൽ. 5. a shore or bank. കര. 6. lead. ൟയ്യം. |
| വമഥു, വിന്റെ. s. 1. Vomiting, ejecting any thing from |
| the mouth. ഛൎദി. 2. water ejected from an elephant's |
| trunk. തുമ്പിക്കയിലെ വെള്ളം. |
| വമനം, ത്തിന്റെ. s. Vomiting, ejecting any thing from |
| the mouth. ഛൎദി. |
| വമം, ത്തിന്റെ. s. Vomiting. ഛൎദി. |
| വമി, യുടെ. s. Vomiting, sickness. ഛൎദി. |
| വമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To vomit, to be sick. |
| വമിതം. adj. Vomited. ഛൎദിക്കപ്പെട്ട. |
| വംശകൎത്താവ, ിന്റെ. s. The original progenitor of a |
| race or family. |
| വംശചരിതം, ത്തിന്റെ. s. A chronicle or genealogi- |
| cal history. |
| വംശചരിത്രം, ത്തിന്റെ. s. A genealogical table or |
| list, the history of a race or dynasty, &c. |
| വംശപാരമ്പൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Genealogy, pedigree. |
| വംശം, ത്തിന്റെ. s. 1. Race, lineage, family, tribe, |
| extraction. കുലം. 2. assemblage, multitude. കൂട്ടം. 3. a |
| bamboo. മുള. |
| വംശരൊചന, യുടെ. s. An earthy concretion of a |
| milk white colour, formed in the hollow of the bamboo, |
| and known by the name of bamboo manna. |
| വംശവഴി, യുടെ. s. Generation, genealogy, lineage, |
| family line. |
| വംശശലാക, യുടെ. s. 1. The bamboo pipe that forms |
| the body of the Vina or lute. 2. any small bamboo pin or |
| stake, as the bar of a cage, &c. |
| വംശാങ്കുരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Family blood. 2. offspring |
| of a family. |
| വംശാദിക, ത്തിന്റെ.s. A pipe, a fife, a flute. |
| വംശികം, ത്തിന്റെ. s. Aloe wood. |
| വംശ്യൻ, ന്റെ. s. 1. A son. 2. a pupil, a scholar. |
| വംശ്യം, &c. adj. Of a good family. |
| വയനാ, വിന്റെ. The name of a knotty tree. |
| വയനാവടി, യുടെ. s. A knotty stick. |
| വയനാട, ിന്റെ.s. The name of a country in Mala- |
| bar, Wayanad. |
| അയമ്പ, ിന്റെ. s. 1. Orris root. 2. sweet flag, Acorus |
| calamus. 3. a kind of fish. |
| വയല഻, ിന്റെ. s. A field, an open spot of ground. |
| വയല്പുള്ളി, യുടെ. s. The long-leaved Barleria, bearing |
| a dark blue flower, Barleria longifolia. | വയസ്ഥ, യുടെ. s. 1. The moon plant, Asclepias aci- |
| da. മീനങ്ങാണി. 2. emblic myrobalan, Phyllanthus |
| emblica. നെല്ലി. 3. yellow myrobalan, Terminalia che- |
| bula. കടുക്കാമരം. 4. a woman's female friend or com- |
| panion, a confidante. |
| വയസ്ഥൻ, ന്റെ. s. 1. A man in the prime of life, a |
| mature, middle aged person, one past childhood or from |
| sixteen to seventy. 2. a friend, an associate, a cotempo- |
| rary. |
| വയസ്യൻ, ന്റെ. s. A friend, a contemporary an as- |
| sociate or companion. ചങ്ങാതി. |
| വയസ്യാ, യുടെ. s. A woman's female friend, compa- |
| nion or confidante. |
| വയസ്വി, യുടെ. s. An old man. |
| വയസ്വിനി, യുടെ. s. An old man. |
| വയസ഻, ിന്റെ.s. 1. Age, time of life. 2. youth. 3. |
| a bird. വയസ്സുചെല്ലുന്നു, വയസ്സുപൂകുന്നു, To |
| grow old, to become aged. |
| വയസ്സുചെന്നവൻ, ന്റെ. s. An old man. |
| വയറ, റ്റിന്റെ. s. 1. The belly, the abdomen. 2. the |
| stomach. വയറിളക്കുന്നു, To evacuate the bowels by |
| medicine. വയറിളകുന്നു, The bowels to be evacuated. |
| വയറ, യുടെ. s. Meadow or pasture grass. |
| വയറൻ, ന്റെ. s. A man with a large or potbelly. |
| വയറി, യുടെ. s. A woman with a large abdomen. |
| വയറിളക്കം, ത്തിന്റെ. s. Evacuation or purging of |
| the bowels by medicine. |
| വയറ്റാട്ടി, യുടെ. s. A midwife. |
| വയറ്റുനൊവ, ിന്റെ. s. Pain in the bowels. |
| വയൊധികൻ, ന്റെ. s. A young or middle aged |
| man. |
| വയൊവൃദ്ധൻ, ന്റെ. s. An old man. |
| വയ്ക്കൊൽ, ലിന്റെ. s. 1. Straw. 2. unfruitfulness, the |
| being seedless. |
| വയ്ക്കൊൽതുറു, വിന്റെ. s. A heap of straw. |
| വയ്ക്കൊൽപിരി, യുടെ. s. A band of twisted straw. |
| വയ്ക്കൊൽപുര, യുടെ. s. A straw hut. |
| വയ്ക്കൊൽപുറ, യുടെ. s. A heap of straw. |
| വയ്യങ്കതക, ിന്റെ. s. The name of a tree, Flacourtia |
| sapida. (Rox.) |
| വയ്യാകരണൻ, ന്റെ. s. A grammarian. |
| വയ്യാവെലി, യുടെ. s. A causeless dispute, molestation |
| or oppression. |
| വയ്യാവെലിക്കാരൻ, ന്റെ. s. One who raises a dis- |
| pute without any cause, an unjust oppressor. |
| വര, യുടെ. s. 1. A line, a continuous line. 2. a mark, a |
[ 692 ]
| streak. 3. a line, or furrow of the forehead. 4. a wrinkle |
| on the body. 5. lines or marks on the joints of the fin- |
| gers inside, also on the palms of the hand. 6. a square |
| on a chess-board. 7. a die. 8. learning to write. 9. the |
| three myrobalans. 10. a sort of perfume, Rénuca. 11. a |
| plant, Cissampelos hexandra. |
| വരക, ിന്റെ. s. A specious of grain, Paspalum frumen- |
| tum. There are different kinds of വരക. |
| വരകരി, യുടെ. s. Seed of the above. |
| വരകൊൽ, ലിന്റെ. s. 1. A carpenter's guage. 2. a |
| rule, a ruler. |
| വരച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. Drawing a line. 2. ruling, |
| marking. 3. the state of being wrinkled. |
| വരട, ിന്റെ. s. A dry cocoa-nut. ഉണക്കുതെങ്ങ. |
| വരട, യുടെ. s. 1. A goose or female swan. അരയ |
| ന്നപ്പെട. 2. a wasp. കടുന്നൽ. |
| വരടം, ത്തിന്റെ. s. 1. The many-flowered jasmine. 2. a |
| wasp. കടുന്നൽ. |
| വരടി, യുടെ. s. 1. A goose or female swan. അരയ |
| ന്നപ്പെട. 2. a wasp. കടുന്നൽ. |
| വരട്ടുകാ, യുടെ. s. Dry fruit. |
| വരട്ടുചാണകം, ത്തിന്റെ. s. Dry cow-dung. |
| വരട്ടുതെങ്ങാ, യുടെ. s. A ripe or dried cocoa-nut. |
| വരട്ടുന്നു, ട്ടി, വാൻ. v. a. 1. To dry. 2. to fry, to broil. |
| 3. to cure, to heal a wound, or to apply medicine to dry |
| up a sore. |
| വരട്ടുപിടിത്ത, ത്തിന്റെ. s. A species of disease, a bi- |
| lious complaint. |
| വരട്ടുമഞ്ഞൾ, ളിന്റെ. s. Dried turmeric. |
| വരണ, യുടെ. s. The smooth Tapia or garlic pear, |
| Cratæva tapia, or Capparis trifoliata. നീരമാതളം. |
| വരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Appointing, selecting, choos- |
| ing. 2. surrounding, enclosing. 3. screening, covering. |
| 4. nourishing, supporting. 5. an outer building, an en- |
| closure, a wall of masonry, &c. മതിൽ. 6. a tree, Cap- |
| paris trifoliata. |
| വരണസി, യുടെ. s. The city Benares. കാശിനഗരം. |
| വരണ്ടുന്നു, ണ്ടി, വാൻ. v. a. 1. To harrow. 2. to rake |
| or collect grass, weeds, &c. 3. to hoe up grass. |
| വരണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. 1. Eruption or pimples on the |
| face. മുഖക്കുരു. 2. a portico. 3. a heap of grass or straw. |
| വയ്ക്കൊൽ തുറു. 4. the string of a fish-hook. 5. a pack- |
| et, a package. |
| വരത്തൻ, ന്റെ. s. 1. A stranger. 2. an uninvited |
| guest. |
| വരത്ര, യുടെ. 1. An elephant's leathern girth. ആന | യുടെ കച്ചക്കയറ. 2. a thong, a stripe of leather. |
| വരദ, യുടെ. s. A girl, a virgin. കന്യക. |
| വരദൻ, ന്റെ. s. One who grants a prayer, or confers |
| a boon, a benefactor. വരത്തെ കൊടുക്കുന്നവൻ. |
| വരദം, &c. adj. 1. Granting a prayer, conferring a boon. |
| 2. propitious, favourable, indulgent. |
| വരദാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Granting a boon, or blessing. |
| വരത്തെ കൊടുക്കുക. 2. a place of pilgrimage. |
| വരൻ, ന്റെ. s. 1. A husband. ഭൎത്താവ. 2. a bride- |
| groom. മണവാളൻ. 3. an excellent man. ശ്രെഷ്ഠ |
| ൻ. 4. a name of SIVA. ശിവൻ. 5. the elder brother. |
| വരപ്രസാദം, ത്തിന്റെ. s. A gift, a benefit, a favour, |
| a blessing. |
| വരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A boon, favour, blessing, especially |
| a supernatural or divine gift. അനുഗ്രഹം. 2. a gift, a |
| talent. 3. excellency. ശ്രെഷ്ഠത. 4. requesting, solicit- |
| ing, especially prevailing on any person by entreaty to |
| undertake any business. അപെക്ഷ. 5. saffron. കുങ്കു |
| മം. adj. 1. Best, excellent. ശ്രെഷ്ഠം. 2. eldest. മൂത്ത. |
| 3. a little approved, slightly liked, better, preferable. ind. |
| Better, sooner, rather, preferable. |
| വരമ്പ, ിന്റെ. s. 1. A bank, a low ridge thrown up in |
| corn fields to retain water or to separate them. 2. a cause- |
| way. 3. a limit, a border, a boundary. 4. a pathway. വ |
| രമ്പിടുന്നു, To make a bank, to bank. വരമ്പുകുത്തു |
| ന്നു, To repair a bank. |
| വരമ്പുവഴി, യുടെ. s. A causeway. |
| വരയാട, ഇന്റെ. s. A kind of sheep, marked with |
| streaks. |
| വരരുചി, യുടെ. s. The name of a poet, and philosopher. |
| വരവ, ിന്റെ. s. 1. Coming, advent. 2. income, revenue, |
| receipts, emolument, profit, pay. |
| വരവചിലവ, ിന്റെ. s. Income and expenditure, re- |
| ceipts and disbursements. |
| വരവൎണ്ണിനി, യുടെ. s. 1. An excellent woman. ഉത്ത |
| മ സ്ത്രീ. 2. a virtuous woman. 3. a woman in general. 4. |
| turmeric. മഞ്ഞൾ. 5. lac. 6. a brownish yellow pigment. |
| ഗൊരൊചന. 7. a name of GUARI. 8. SARASWATI. 9. |
| LECSHMI. |
| വരവാണി, യുടെ. s. An eloquent speaker, a good ora- |
| tor. മധുരവാക്ക പറയുന്നവൻ. |
| വരളി, യുടെ. s. Dry cow-dung. |
| വരളുന്നു, ണ്ടു, വാൻ. v. n. 1. To become dry. 2. to be |
| fried or broiled. |
| വരാ, യുടെ. s. 1. A plant. 2. the three myrobalans. 3. |
| a sort of perfume. |
[ 693 ]
| വരാംഗകം, ത്തിന്റെ. s. Cassia bark, or woody cas- |
| sia. ലവംഗത്തൊലി. |
| വരാംഗന, യുടെ. s. An excellent woman. |
| വരാംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. The head. ശിരസ്സ. 2. a |
| privity, a private part, male or female. 3. the vulva. യൊ |
| നി. 4. cassia bark. ലവംഗത്തൊലി. 5. an elegant |
| form or body. |
| വരാംഗരൂപൊപെതം. adj. Handsome and well- |
| shaped. |
| വരാടകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A small shell termed a cowrie |
| used as money in some parts of India. കവടി. 2. the |
| seed vessel of the lotus. താമരക്കാ. 3. a rope, a cord, a |
| string. |
| വരാടി, യുടെ. s. A small shell termed a cowrie. കവടി. |
| വരാടിക, യുടെ. s. The Nagésara plant. |
| വരാരൊഹ, യുടെ. s. An excellent or elegant woman. |
| ഉത്തമസ്ത്രീ. |
| വരാൽ, ലിന്റെ. s. The name of a fish. |
| വരാസി, യുടെ. s. Coarse cloth. സ്ഥൂലവസ്ത്രം. |
| വരാഹൻ, ന്റെ. s. 1. The gold coin termed a pagoda. |
| 2. a name of VISHNU in the third avatar in which he |
| assumed the form of a boar. വിഷ്ണു. |
| വരാഹമിഹിരൻ, ന്റെ. s. The name of a celebrated |
| astronomer. |
| വരാഹമൂൎത്തി, യുടെ. s. An avatar of VISHNU when he |
| assumed the form of a boar. വിഷ്ണുവിന്റെ ഒരു അ |
| വതാരം. |
| വരാഹം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hog, a boar. പന്നി. 2. a |
| mountain. പൎവതം. 3. a fragrant grass. മുത്തങ്ങാ. 4. |
| one of the eighteen smaller Dripas or divisions of the |
| universe. |
| വരാളി, യുടെ. s. A division of music. ഒരു രാഗം. |
| വരി, യുടെ. s. 1. A kind of paddy growing spontaneously, |
| the grains are oblong, and armed with rough beards. 2. |
| a line, a row. 3. a mark, or dot in writing. 4. a plant, |
| Asparagus racemosus. 5. tribute, tax, a levy. 6. spots on |
| the face and on the breast. 7. length, distance. 8. rice- |
| corn, paddy. 9. the lines on the inside joints of the fingers. |
| 10. a course, or layer, of stones or bricks in a wall, &c. |
| 11. a collection, contribution. 12. the penis of animals. |
| വരിയിടുന്നു, 1. To make or put a line. 2. to levy a |
| contribution. വരിപിഴെക്കുന്നു, To miss the line. വ |
| രികൊടുക്കുന്നു, To subscribe to a contribution. |
| വരിക്ക. adj. Good, sweet, applied to fruits only. |
| വരിക്കണ്ണി, യുടെ. s. A kind of creeper, or woodbine. |
| Smilax aspera. | വരിക്കമാങ്ങാ, യുടെ. s. A sweet or good kind of man- |
| go, Mangifera Indica. |
| വരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To receive, to take, to accept. |
| വരിച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. Tying, binding rods, &c. a- |
| long a roof in a regular order at a certain distance from |
| each other. 2. tying a rope round a vessel in a kind of |
| net work. 3. oppression. |
| വരിനെല്ല, ിന്റെ. s. A superior kind of paddy or rice |
| grain, which grows spontaneously in rivers and tanks, &c. |
| വരിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. A ledge. 2. a ginger, or turmeric |
| bed. വരിപ്പ താങ്ങുന്നു, To raise a ginger bed. |
| വരിപ്പണം, ത്തിന്റെ. s. Tribute money, tax. |
| വരിപ്പുലി, യുടെ. s. A striped tiger. |
| വരിമാൻ, നിന്റെ. s. A deer said to resemble an ass. |
| വരിമീൻ, നിന്റെ. s. A sort of carp. |
| വരിയൻ. adj. Striped, variegated. |
| വരിയൻപുലി, യുടെ. s. A tiger with long stripes on |
| its skin, the royal tiger. |
| വരിയാത്തകിഴങ്ങ, ിന്റെ. s. Indian or China Rhu- |
| barb, Rheum Palmatum. |
| വരിയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. a. 1. To write, to draw |
| lines. 2. to bind lathes or sticks in a regular order for |
| covering a roof with cocoa-nut leaves, &c. 3. to tie to- |
| gether. 4. to tie a net work over a vessel. 5. to oppress |
| by tying a rope round the arms. 6. to tie up bundles. |
| വരിവസിതം, &c. adj. Served, honoured, adored as a |
| deity or spiritual teacher. |
| വരിവസ്യ, യുടെ. s. Service, honour, especially such |
| devoted obedience as a pupil pays his spiritual preceptor. |
| വരിവെള്ളം, ത്തിന്റെ. s. A stream of running water |
| after a shower of rain. |
| വരിഷകാലം, ത്തിന്റെ. s. 1. The rainy season. 2. |
| the space or period of a year. |
| വരിഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. A year. 2. the rains, or rainy |
| season. |
| വരിഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To rain, to shower |
| down. |
| വരിഷ്ഠ, യുടെ. s. A most excellent woman. മഹാശ്രെ |
| ഷ്ഠ. |
| വരിഷ്ഠൻ, ന്റെ. s. A most excellent man. മഹാശ്രെ |
| ഷ്ഠൻ. |
| വരിഷ്ഠം. adj. 1. Largest, greatest. 2. best, most prefer- |
| able. അതിശ്രെഷ്ഠം. 3. heaviest, mightiest. |
| വരീയസ. adj. 1. Very large, largest, most large. മഹാ |
| വലിയ. 2. best, most preferable. 3. extremely young, |
| tender, infantine. |
[ 694 ]
| വരീയാൻ, ന്റെ. s. A most excellent person. മഹാ |
| ശ്രെഷ്ഠൻ. |
| വരുണദിൿ, ിന്റെ. s. The west point or quarter. പ |
| ടിഞ്ഞാറെ ദിൿ. |
| വരുണൻ, ന്റെ. s. 1. Waruna, the Hindu Neptune, |
| or deity of water, and regent of the west. 2. one of the |
| twelve A´dityas. |
| വരുണമണ്ഡലം, ത്തിന്റെ. s. The watery region, |
| ruled by WARUNA. |
| വരുതി, യുടെ. s. 1. Command, order. 2. authority, power. |
| 3. report. |
| വരുത്തം, ത്തിന്റെ. s. Labour, trouble, toil, difficulty, |
| sorrow. |
| വരുത്തിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To send for by means |
| of another person. |
| വരുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. n. To cause to come, to |
| send for. |
| വരുന്നു, ന്നു, വാൻ. v. n. 1. To come. 2. to arrive. 3. |
| to happen, to occur. വന്നുകൂടുന്നു, To occur, to hap- |
| pen. |
| വരുംകാലം, ത്തിന്റെ. s. 1. The future time, the fu- |
| ture. 2. the future tense in Grammar. |
| വരുംകൊല്ലം, ത്തിന്റെ. s. The coming or next year. |
| വരുംഫലം, ത്തിന്റെ. s. Future or remote conse- |
| quence. |
| വരുംവഴി. adv. In the way, on the road, when coming. |
| വരൂഥം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sort of ledge, round a car- |
| riage, as a defence from the effects of collision. 2. ar- |
| mour, mail. |
| വരൂഥിനി, യുടെ. s. Ar army. സെന. |
| വരെ. part. As far as, until, till, to, up to. |
| വരെക്ക. part. Up to, until. |
| വരെക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To mark, to draw a |
| line. 2. to describe, to delineate. 3. to rule. 4. to write. |
| വരെണ്യൻ, ന്റെ. s. A chief person. പ്രധാനൻ. |
| വരെണ്യം, &c. adj. Chief, noble, principal, pre-emi- |
| nent. പ്രധാനമായുള്ള. |
| വരെയും, postpos. Up to, as far as. |
| വൎക്കരം, ത്തിന്റെ. s. A young animal. |
| വൎക്കത്ത, ിന്റെ. s. Richness. |
| വൎക്കൊപുലൊഞ്ചി, യുടെ. s. A tree, Sapindus corni- |
| folius. (Willd.) also ഉരിഞ്ഞി. |
| വൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A class, tribe or species. 2. a |
| multitude of similar things as Cawargam, the class of |
| guttural letters, Tri-warga a class of three (objects, &c. |
| as love, duty and wealth.) 3. a chapter, a book, a section. | 4. a square number (in arithmetic.) |
| വൎഗ്ഗിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To multiply. |
| വൎച്ചസ഻, ിന്റെ. s. 1. Form, figure, shape. ആകൃതി. |
| 2. light, lustre. തെജസ഻. 3. fæces. മലം. |
| വൎച്ചസ്കം, ത്തിന്റെ. s. Fæces, excrement. മലം. |
| വൎജ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Quitting, abandonment, |
| shunning, avoiding. ത്യാഗം. 2. injury, hurting. 3. kil- |
| ling. കുല. |
| വൎജ്ജനീ, യുടെ. s. Wood turmeric. മരമഞ്ഞൾ. |
| ലൎജ്ജനീയം. adj. 1. Improper, censurable, wicked; pro- |
| per to be avoided. 2. irregular, to be excepted. ത്യജി |
| ക്കത്തക്കത. |
| വൎജ്ജിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To relinquish, give up, |
| abandon ; to quit. വിട്ടകളയുന്നു. |
| വൎജ്ജിതം. adj. 1. Abandoned, avoided. ത്യജിക്കപ്പെട്ട. |
| 2. excluded, excepted. നീക്കപ്പെട്ട. |
| വൎജ്ജ്യം. adj. 1. Improper, censurable, wicked; proper |
| to be avoided. ത്യജിക്കെണ്ടുന്ന. 2. irregular, to be ex- |
| cepted. |
| വൎണ്ണക, യുടെ. s. 1. A paint, a pigment, as indigo, or- |
| piment, &c. ചായം. 2. touch, standard, fineness, pu- |
| rity of gold. മാറ്റ. |
| വൎണ്ണകൻ, ന്റെ.s. A panegyrist, a bard, a poetical |
| encomiast by tribe and profession. സ്തുതിക്കുന്നവൻ. |
| വൎണ്ണകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Perfume for the person, es- |
| pecially pounded or ground. 2. sandal. ചനന്ദം. |
| വൎണ്ണതൂലി, യുടെ. s. A pen. എഴുത്തുതൂവൽ. |
| വൎണ്ണനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Describing, expatiating, ex- |
| plaining ; pointing out qualities or excellencies, &c. 2. |
| painting, colouring, writing, &c. 3. praise, panegyric. |
| വൎണ്ണനീയം. adj. Describable, &c. വൎണ്ണിക്കത്തക്ക. |
| വൎണ്ണപത്രം, ത്തിന്റെ. s. A pallet, a leaf, &c. on which |
| a painter mixes his colours. |
| വൎണ്ണഭെദം, ത്തിന്റെ. s. 1. A difference of tribe. 2. |
| difference or variety of colour. |
| വൎണ്ണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A tribe, class, caste, or order. |
| 2. colour, hue, tint. 3. coloured cloth thrown over the |
| back of an elephant, an elephant's housings. ചെമ്പാരി |
| പ്പടം. 4. praise. സ്തുതി. 5. quality, property. ഗുണം. |
| 6. fame, celebrity. ശ്രുതി. 7. the order or arrangement |
| of a song or poem. 8. a musical mode. 9. a letter in the |
| alphabet. 10. form, figure. ആകൃതി. 11. sort, kind. 12. |
| touch, the purity of gold as ascertained by its streak on |
| the touchstone. മാറ്റ. 13. staining the body with co- |
| loured unguents. |
| വൎണ്ണസംകരം, ത്തിന്റെ. s. A mixed race or tribe. |
[ 695 ]
| വൎണ്ണി, യുടെ. s. 1. A painter. 2. a scribe, a writer. 3. |
| a religious student. |
| വൎണ്ണികൻ, ന്റെ. s. A writer, a scribe, a secretary, &c. |
| എഴുത്തുകാരൻ. |
| വൎണ്ണിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To praise, to extol. |
| 2.to describe, to explain, to point out qualities. വൎണ്ണി |
| ച്ചു പറയുന്നു.3. to colour, to paint, to dye. 4. to ex- |
| aggerate, to colour, to varnish. |
| വൎണ്ണിതം. adj. 1. Praised, eulogised, extolled, panegy- |
| rised. സ്തുതിക്കപ്പെട്ട. 2. described, pointed out. |
| വൎത്തകൻ, ന്റെ.s. A merchant, a trader. |
| വൎത്തകം, ത്തിന്റെ s. 1. A sort of quail. 2. a horse's |
| hoof. 3. trade, traffic, commerce. |
| വൎത്തനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Staying, abiding, being, the |
| property of a fixed presence. ഇരിപ്പ. 2. profession, oc- |
| cupation, livelihood. വൃത്തി, തുഴിൽ. 3. a road, a way. |
| വഴി 4. a ball at one end of a spindle to assist its rotary |
| motion. 5. a ball of cotton from which the threads are |
| spun. adj. Fixed, stationary, stable. സ്ഥിരമായുള്ള. |
| വൎത്തനി, യുടെ. s. 1. The eastern country, eastern In- |
| dia. 2. a road. വഴി. |
| വൎത്തമാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. News, intelligence, in- |
| formation, intimation, notice. 2. a matter, a business. 3. |
| in grammar, the present tense. |
| വൎത്തി, യുടെ. s. 1. Sandal, or any other perfume for the |
| person. 2. the wick of a lamp. തിരി. 3. a lamp. വിള |
| ക്ക. 4. a tent, a bougie. 5. a collyrium prepared from |
| various substances, and dried in a lozenge form; it is ex- |
| hibited ground with water or milk. അജ്ഞനം. 6. a |
| line, a ruled line. വരി. 7. the ends of a cloth. |
| വൎത്തിക, യുടെ. s. 1. A quail. കാട. 2. the wick of a |
| lamp. തിരി. |
| വൎത്തിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To act, to behave. 2. |
| to be going on in a state of action. |
| വൎത്തിഷ്ണു. adj. Stationary, fixed, abiding, staying. സ്ഥി |
| രമുള്ള. |
| വൎത്തുളം. adj. Round, circular, globular, spherical. ഉരു |
| ണ്ട. |
| വൎത്മാ, വിന്റെ. s. 1. A road, path, way. വഴി. 2. |
| eyelid. കണ്ണിന്റെ പൊള. |
| വൎദ്ധകൻ, ന്റെ. s. A plant. |
| വൎദ്ധകി, യുടെ. s. A carpenter. തച്ചൻ. |
| വൎദ്ധന, യുടെ. s. Increase, growth, enlargement, aug- |
| mentation. |
| വൎദ്ധനൻ, ന്റെ. s. One who is prosperous, thriving. |
| വൎദ്ധനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Increase, growth, enlarge- | ment, augmentation, prosperity. 2. cutting, dividing. |
| adj. Increasing, growing, thriving, prosperous. |
| വൎദ്ധനി, യുടെ. s. 1. A small water jar. ചെറുക്കുടം. |
| 2. a brush, a broom. ചൂൽ. |
| വൎദ്ധമാനകം, ത്തിന്റെ. s. A lid, a cover. മൂടി. |
| വൎദ്ധമാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The castor-oil tree. ആ |
| വണക്ക. 2. a lid, a cover, especially a shallow earthen |
| platter or saucer used also as a top to water jars, &c. മൂ |
| ടി. adj. Increasing, thriving, prosperous. |
| വൎദ്ധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To increase, to grow, |
| to be multiplied to thrive, to prosper, to flourish. |
| വൎദ്ധിതം. adj. Increased, grown, enlarged, thriven. വ |
| ൎദ്ധിധിക്കപ്പെട്ട. |
| വൎദ്ധിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To increase, to aug- |
| ment, to cause to grow, prosper, &c. |
| വൎദ്ധിഷ്ണു. adj. Growing, or thriving. വൎദ്ധിക്കുന്ന. |
| വൎദ്ധ്രി, യുടെ. s. A lather thong. തൊൽപാറ. |
| വൎമ്മൻ, ന്റെ. s. A title affixed to the names of prin- |
| ces or persons of rank. |
| വൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. Mail, armour. കവചം. |
| വൎമ്മി, യുടെ. s. One armed with a coat of mail. കവ |
| ചമിട്ടവൻ. |
| വൎമ്മിതം, &c. adj. Armed, accoutred. |
| വൎയ്യ, യുടെ. s. A girl choosing her own husband. ഭൎത്താ |
| വിനെ വരിപ്പവൾ. |
| പൎയ്യം, &c. adj. Chief, principal, excellent. പ്രധാനം. |
| വൎവ്വരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sort of basil, Ocimum pilo- |
| sum. ഒരു വക തുളസി. 2. a sort of potherb. 3. a regi- |
| on, a country, the country inhabited by barbarians. 4. |
| woolly or curly hair, as the hair of an African. |
| വൎഷ, യുടെ. s. The rains or rainy season. |
| വൎഷകരി, യുടെ. s. A cricket. |
| വൎഷകാലം, ത്തിന്റെ. s. The rainy season, the mon- |
| soon. |
| വൎഷണം, ത്തിന്റെ. s. Raining, rain. മഴ. |
| വൎഷപ്രതിബന്ധം, ത്തിന്റെ. s. Failure of rain. |
| വൎഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Rain. മഴ. 2. a year. 3. a great |
| division of the known continent, nine of which are |
| reckoned ; Curu, Hiranmaya, Románaca, Ilávrata, Hari, |
| Cétumála, Bhadráswa, Cinnara and Bharata. 4. Jumbu |
| Dwípa, or India. 5, a cloud. |
| വൎഷംതൊറും. adv. Every year, yearly, year by year. |
| വൎഷത്തു, വിന്റെ. s. One of the six seasons, the rainy |
| season. |
| വൎഷവരൻ, ന്റെ. s. A eunuch, an attendant on the |
| women's apartment. |
[ 696 ]
| വൎഷവിഘാതം, ത്തിന്റെ. s. Stoppage or failure of |
| rain. |
| വൎഷാഗമം, ത്തിന്റെ. s. The beginning of a year or |
| of the rainy season. |
| വൎഷാഭൂ, വിന്റെ. s. 1. A frog. തവള. 2. the spread- |
| ing hog-weed. തവിഴാമ. |
| വൎഷഭ്വീ, യുടെ. s. 1. Hog-weed. തവിഴാമ. 2. an |
| earth worm. ഞാഞ്ഞൂൽ. 3. a she frog, or any small |
| frog. |
| വൎഷാരംഭം, ത്തിന്റെ. s. The beginning of a year, the |
| beginning of the rainy season. |
| വൎഷാശനം, ത്തിന്റെ. s. A yearly pension. അടു |
| ത്തൂൺ. |
| വൎഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To rain. v. a. To slower |
| down flowers, arrows, &c. |
| വൎഷിഷ്ഠൻ, ന്റെ. s. A very old man. അതിവൃദ്ധ |
| ൻ. |
| വൎഷീയാൻ, ന്റെ. s. A very old, or aged man. അ |
| തിവൃദ്ധൻ. |
| വൎഷ്ഠകം. adj. Rainy, watery. വൎഷിക്കുന്ന. |
| വൎഷ്ഠകാബ്ദം, ത്തിന്റെ. s. A rainy cloud. പെയ്യുന്ന |
| മെഘം. |
| വൎഷൊപല, യുടെ. s. Hail. ആലിപ്പഴം. |
| വൎഷ്മം, ത്തിന്റെ. s. 1. The body. ശരിരം. 2. measure. |
| അളവ. 3. elevation, height. ഉന്നതി. |
| വല, യുടെ. s. 1. A net. 2. a spider's web. വലയിടു |
| ന്നു, വലവീചുന്നു, (To throw or cast a net. വലവെ |
| ക്കുന്നു, To set a net. വലകെട്ടുന്നു, To make a net. |
| വലകെട്ട, ിന്റെ. s. Net-making. |
| വലക്കണ്ണ, ിന്റെ. s. The meshes of a net. |
| വലക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A fisherman. 2. a hunter |
| using nets. 3. a clever, able man. |
| വലച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. Weakness, weariness, fati- |
| gue. 2. poverty, need. 3. distress, embarrassment in cir- |
| cumstances. 4. loss. 5. pledging, pawning. 6. dimness of |
| sight. |
| വലഘാട്ടീരൽ, ലിന്റെ. s. The liver. |
| വലജ, യുടെ. s. A beautiful woman. സുന്ദരി. |
| വലജം, ത്തിന്റെ. s. The door of a temple, the door |
| of a house. ക്ഷെത്രദ്വാരം. |
| വലത്ത. adj. Right, not left. adv. On the right side. s. |
| Reverential salutation, by circumambulating a person or |
| object, keeping the right side towards them. വലത്ത |
| വെക്കുന്നു, വലത്തിടുന്നു, To circumambulate a per- |
| son or object. |
| വലത്തെകൈ, യുടെ. s. The right hand. | വലത്തെകൈകാരൻ, ന്റെ. s. A right handed man. |
| വലത്തുഭാഗം, ത്തിന്റെ. s. The right side. |
| വലത്തൂടെ. adv. On the right. |
| വലത്തെ. adj. Right, not left. |
| വലൻ, ന്റെ. s. The name of an ASUR. |
| വലപ്പാട, ിന്റെ. s. 1. The extent of a net. 2. a village |
| of fishermen. 3. the right side. |
| വലഭാഗം, ത്തിന്റെ. s. The right side. |
| വലമണി, യുടെ. s. Metal weights fixed to the bottom |
| of fishing nets. |
| വലമഥനൻ, ന്റെ. s. A name of DÉVÉNDRA or IN- |
| DRA. ദെവെന്ദ്രൻ. |
| വലം, ത്തിന്റെ. s. 1. The right side. 2. reverential |
| salutation by circumambulating a person or object വലം |
| വെക്കുന്നു, To circumambulate. |
| വലയഗ്രഹണം, ത്തിന്റെ. s. An annular eclipse. |
| വലയം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bracelet, an armlet. വള, |
| കടകം. 2. a boundary, an enclosure. 3. a circle. 4. sore |
| throat, inflammation of the larynx. |
| വലയിതം, ത്തിന്റെ. adj. Surrounded, encompassed. ചുറ്റപ്പെട്ട. |
| വലയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. 1. To be fatigued, weary. |
| 2, to be in need. 3. to be in reduced circumstances, to |
| be distressed, embarrassed. 4. to wander or roam about. |
| വലരിപു, വിന്റെ. s. A name of INDRA. ദെവെന്ദ്ര |
| ൻ. |
| വലവരി, യുടെ. s. A tax paid by fishermen. |
| വലശാസനൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ദെവെ |
| ന്ദ്രൻ. |
| വലാക, യുടെ. s. A small kind of crane. വെള്ളിപ്പ |
| ക്ഷി. |
| വലാകിനി, യുടെ. s. A floclk of small cranes. |
| വലാരാതി, യുടെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വലാഹകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A cloud. മെഘം. 2. a |
| fragrant grass. മുത്തങ്ങാ. 3. a mountain. പൎവതം. |
| വലി, യുടെ. s. 1. A wrinkle, a line on the neck. 2, |
| dragging, drawing. 3. a pull, a tug. 4. rowing, pulling. |
| 5. attraction. 6. convulsion, spasm, the fainting sickness. |
| 7. panting. |
| വലികം, ത്തിന്റെ. s, The edge of a thatch. ഇറമ്പ. |
| വലിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To drag, to draw a- |
| long. 2. to pull, to tug. 3. to row, or pull with oars. 4. |
| to pull tight. 5. to attract. വലിച്ചുകെട്ടുന്നു, To tie |
| tight. |
| വലിച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. Drying up, or in. 2. absorp- |
| tion. 3. drawing or pulling in. 4. extending, extention. |
| വലിത്രയം, ത്തിന്റെ. s. Three lines on the neck con- |
[ 697 ]
| sidered as indicative of exalted fortune. |
| വലിനൻ, ന്റെ. s. One who has the above lines. വ |
| ലികള്ളവൻ. |
| വലിപ്പം, ത്തിന്റെ. s. 1. Greatness, bigness. 2. honour, |
| dignity. 3. pride, laughtiness. വലിപ്പംകാട്ടുന്നു, To |
| be proud, haughty, ostentatious. വലിപ്പംഭാവിക്കു |
| ന്നു, To be proud, haughty. |
| വലിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To eatise to pull, |
| drag, tug, row, &c. |
| വലിഭൻ, ന്റെ. s. See വലിനൻ. |
| വലിമ, യു ടെ. s. 1. Greatness, majesty. 2. strength, |
| power. |
| വലിയ. adj. Great, large, strong. |
| വലിയആവണക്ക, ിന്റെ. s. A large species of the |
| castor oil plant. |
| വലിയഉപ്പുതെളി, യുടെ. s. A plant, Ruellia zeylanica. |
| വലിയഎരുത, ിന്റെ. s. A large bull, or ox. |
| വലിയകടലാടി, യുടെ. s. A large species of the plant |
| termed Achyranthes aspera. |
| വലിയകപ്പൽമുളക, ിന്റെ. s. Cayenne pepper, Cap- |
| sicum longum, or frutescens. |
| വലിയചീര, യുടെ. s. A large kind of greens. |
| വലിയചീരകം, ത്തിന്റെ. s. A large species of Cumin |
| seed. |
| വലിയചൊറിവള്ളി, യുടെ. s. The large nettle, cow- |
| hage. |
| വലിയഛൻ, ന്റെ. s. A maternal uncle, also the |
| mother's eldest brother. |
| വലിയത. adj. What is great, large, strong. |
| വലിയതകര, യുടെ. s. A large species of the Cassia |
| Tora, Cassia Arborea. |
| വലിയതന്തലകൊട്ടി, യുടെ. s. The five leaved Croto- |
| laria, Crotolaria Verrucosa. |
| വലിയതാകുന്നു, വലുതാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To |
| be or become great, to be enlarged, to be augmented. |
| വലിയതാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To enlarge, to aug- |
| ment. |
| വലിയതൊക്ക, ിന്റെ. s. A cannon, or large gun. |
| വലിയനന്തിയാർവട്ടം, ത്തിന്റെ. s. A plant, Ta- |
| bernæmontana coronaria. |
| വലിയപയറ, റ്റിന്റെ. s. A large kind of bean. |
| വലിയപാൽവള്ളി, യുടെ. s. A large species of the |
| plant, used as a substitute for Sarsaparilla, Echites frutes- |
| cens. |
| വലിയപീരപ്പെട്ടി, യുടെ. s, A large species of a gourd |
| bearing a bitter fruit. | വലിയപ്പൻ, ന്റെ. s. 1. A father's or mother's elder |
| brother. 2. a grandfather. |
| വലിയമാങ്ങാനാറി, യുടെ. s. A plant, Verbesina bi- |
| flora. |
| വലിയമുക്കാപ്പീരം, ത്തിന്റെ. s. A large species of |
| the rough Bryony, Bryonia scabra. |
| വലിയമ്മ, യുടെ. s. 1. A mother's or father's elder sis- |
| ter. 2. a grandmother. |
| വലിയമ്മാവൻ, ന്റെ. s. A mother's eldest brother. |
| വലിയവൻ, ന്റെ. s. A great, a strong man. |
| വലിയവെടി, യുടെ. s. Firing of cannon, cannonade. |
| വലിയവെടിപ്പുള്ളി, യുടെ. s. A company of artillery |
| men. |
| വലിയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. 1. To become dry. 2. to |
| be absorbed. 3. to extend, to become lengthened. 4. to |
| creep as young children before they can walk. 5. to pant. |
| വലിയെ. adv. 1. Suddenly, instantly. 2. without cause, |
| unreasonably. 3. with constraint, forcibly. |
| വലിരൻ, ന്റെ. s. A squint-eyed person. കൊങ്കണ്ണ |
| ൻ. |
| വലിവ, ന്റെ. s. 1. Panting, palpitation. 2. becoming |
| dry, absorption, sucking up. |
| വലീകം, ത്തിന്റെ. s. The edge of a roof. ഇറമ്പ. |
| വലീമുഖം, ത്തിന്റെ. s. A monkey. കുരങ്ങ. |
| വലീവൎദ്ദം, ത്തിന്റെ. s. A bullock. കാള. |
| വലുത. adj. What is great, large. |
| വലുതായുള്ള. adj. Great, large, big. |
| വലക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To weary, to teaze. 2. |
| to distress, to embarrass, to oppress. 3. to pawn, to pledge. |
| വല്കം, ത്തിന്റെ. s. The bank of a tree. മരത്തിന്റെ |
| തൊലി. |
| വല്കലം, ത്തിന്റെ. s. The bark of a tree. മരത്തി |
| ന്റെ തൊലി. |
| വല്ഗ, യുടെ. s. A bridle, a rein. കടിഞ്ഞാൺ. |
| വല്ഗത്ത. adj. Gentle, soft. |
| വല്ഗീതം, ത്തിന്റെ. s. A horse's gallop. കുതിരയുടെ |
| പതിഞ്ഞ നട. |
| വല്ഗുകം, &c. adj. Handsome, beautiful. |
| വല്ഗുദൎശന, യുടെ. s. A fascinating woman. |
| വല്ഗുഹാസം, ത്തിന്റെ. s. A smile, a gentle laugh. |
| പുഞ്ചിരി. |
| വല്മീകം, ത്തിന്റെ. s. A hillock, a mole hill, &c. but |
| especially the large accumulation of soil sometimes made |
| by the white ants. പുറ്റ. |
| വല്ല. adj. Any. Also a particle meaning impossibility, |
| cannot, &c. |
[ 698 ]
| വല്ലകി, യുടെ. s. The Vina or Indian lute. വീണ. |
| വല്ലജാതിയും. adv. Somehow, any how. |
| വല്ലതും. ind. Any, any thing, any thing whatever. |
| വല്ലതെങ്കിലും. ind. Any, any thing whatever, any how. |
| വല്ലന്തി, യുടെ. s. Misfortune, evil. |
| വല്ലപ്പാട, ിന്റെ. s. A place, or space of ground used |
| as a dam for watering fields or for letting out water. |
| വല്ലപ്പൊഴും. adv. At any time, whensoever. |
| വെല്ലഭ, യുടെ. s. 1. A beloved wife. ഭാൎയ്യ. 2. a mistress. |
| വല്ലഭത്വമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To magnify, to |
| make great. |
| വല്ലഭത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Majesty, dignity, greatness, |
| might. 2. supremacy, superintendancy. 3. the state of a |
| husband. |
| വല്ലഭൻ, ന്റെ. s. 1. A superintendant, an overseer. 2. |
| a husband, a lover, a friend. ഭൎത്താവ. 3. a chief |
| herdsman. 4. a mighty, powerful man. |
| വല്ലഭം. adj. 1. Beloved, desired, dear. 2. suprem e, su- |
| perintending. |
| വല്ലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A large basket, or receptacle of |
| basket work, &c. for keeping grain, &c. 2. a dam or |
| place for watering fields or for letting out water. |
| വല്ലരി, യുടെ. s. 1. A creeping or climbing plant. വ |
| ള്ളി. 2. a compound pedicle. 3. a bunch of flowers. പൂ |
| ക്കുല. |
| വല്ലവട്ടി, യുടെ. s. A basket, a safe, any place in which |
| provisions are kept. |
| വല്ലവനും. adj. pron. Any one. |
| വല്ലവൻ, ന്റെ. s. 1. A cook. പാചകൻ. 2. a herds- |
| man or cowherd. ഇടയൻ. |
| വല്ലവി, യുടെ. s. The wife of a herdsman. ഇടച്ചി. |
| വല്ലവിധത്തിലും. adv. Somehow, in some way, in any |
| way, any how. |
| വല്ലാത്ത. adj. Bad, ill, corrupt; vicious, hurtful, un- |
| wholesome, pernicious, adverse, dangerous. |
| വല്ലായ്മ, യുടെ. s. 1. Wickedness, badness, viciousness, |
| perniciousness. 2. adversity, distress. 3. contrariety. 4. |
| danger. |
| വല്ലി, യുടെ. s. 1. A creeper, a climbing or creeping |
| plant. 2. hire or wages paid to Pulayas or slaves. 3. a |
| plant, Ligusticum ajwaen. |
| വല്ലിജം, ത്തിന്റെ. s. Pepper. കൊടിമുളക. |
| വല്ലിയാൾ, ളുടെ. s. A Pulaya, or slave. |
| വല്ലീസൻ, ന്റെ. s. A name of Subrahmanya. സുബ്ര |
| ഹ്മണ്യൻ. |
| വല്ലൂരം, ത്തിന്റെ. s. An arbour, a bower, a place over- | grown with creeping plants. വള്ളിക്കുടിൽ. |
| വല്ലുവൊൻ, or വല്ലൊൻ, ന്റെ. s. Some one, any one. |
| വല്ലൂരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dried flesh. ഉണങ്ങിയ ഇ |
| റച്ചി. 2. hog's flesh, the flesh of the wild hog. പന്നി |
| യിറച്ചി. 3. an uncultivated field or one overrun with |
| grass. 4. a thicket. |
| വല്ലെടത്തും. adv. Any where, somewhere. |
| വല്ലെടവും. adv. Any where, somewhere. |
| വല്ലൊനും. adj. Some one. |
| വശ, യുടെ. s. 1. A husband's sister. ഭൎത്താവിന്റെ |
| സൊദരി.. 2. a wife. ഭാൎയ്യ. 3. a female elephant. പി |
| ടിയാന. 4. a barren woman. മച്ചി. |
| വശക്കെട, ിന്റെ. s. 1. Infirmity, weakness. 2. inex- |
| perience, inexpertness, unskilfulness, inaptness. 3. disor- |
| der, loss of health. 4. state of being disabled. |
| വശക്രീയ, യുടെ. s. Subduing or overpowering by drugs, |
| gems, charms or incantations. |
| വശത, യുടെ. s. 1. Skilfulness, dexterity. 2. experience, |
| practice. 3. influence, power, possibility. 4. study, learn- |
| ing. 5. subjection, dependence. 6. property, possession. |
| 7. good order, regularity. |
| വശൻ, ന്റെ. s. One who is under the influence of |
| another. |
| വശമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To subdue, to tame, |
| to subject. 2. to learn, to practice. 3. to assume possession. |
| വശം, ത്തിന്റെ. s. 1. Wish, desire. ഇഛ. 20. 2. posses- |
| sion, custody, charge. 3. dependence, subjection, sub- |
| mission, the state of being completely tamed and over- |
| powered. 4. authority, supremacy, mastership. 5. possi- |
| bility, power, ability. 6. learning, study. 7. prudence, |
| expertness, skill. 8. experience, practice. 9. side, party. |
| adj. 1. Humbled, subdued, tamed, overpowered. 2. en- |
| thralled, subdued by charm and incantations, fascinated, |
| charmed, enchanted. വശപ്പെടുന്നു. |
| വശവൎത്തി, യുടെ. s. A servant, one who is subject to |
| another, a dependant. |
| വശള, വശളച്ചീര, യുടെ. s. A kind of potherb. |
| വശി, യുടെ. s. 1. One of the eight superhuman attri- |
| butes of SIVA. 2. an ascetic, one who has subdued the |
| passion. |
| വശികം, ത്തിന്റെ. adj. Void, empty. ഇല്ലാത്ത, വെറും. |
| വശിത, യുടെ. s. 1. A woman. സ്ത്രീ. 2. a female ele- |
| phant. പിടിയാന. |
| വശിത്വം, ത്തിന്റെ. s. See വശത. |
| വശിഷ്ഠൻ, ന്റെ. s. WASISHT´HA, a Rishi or sage of the |
| first order. |
[ 699 ]
| വശീകരക്കാരൻ, ന്റെ. s. An enticer, an allurer, a |
| charmer. |
| വശീകരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. The art of bringing one |
| over to one's side or interest, enticement, allurement, at- |
| traction. 2. subduing, overpowering, or obtaining of, by |
| drugs, charms, incantations, &c. enchanting, charming. |
| വശീകരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Enticement, allurement, at- |
| traction. 2. charm, enchantment. വശീകരം ചെയ്യു |
| ന്നു, To enchant, to charm. |
| വശീകരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To bring one over |
| to one's side or interest. 2. to entice, to allure, to attract. |
| 3. to enchant, to charm. |
| വശീകൃതം, &c. adj. Brought over to one's party or in- |
| terest, subdued, overpowered by drugs, charms, &c. en- |
| ticed, allured, enchanted. വശീകരിക്കപ്പെട്ട. |
| വശീരം, ത്തിന്റെ. s. Sea salt. കടലുപ്പ. |
| വശ്യ, യുടെ. s. A docile and obedient wife. അനുസ |
| രണമുള്ള ഭാൎയ്യ. |
| വശ്യൻ, ന്റെ. s. A dependant, an obedient servant, a |
| slave. വശനായുള്ളവൻ. |
| വശ്യപ്രയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Enticement, allurement, |
| subduing, overpowering by drugs, charms, incantations. |
| &c. magical performance. |
| വശ്യം, ത്തിന്റെ. s. See വശീകരണം. adj. Docile, |
| tame, humble, governable. |
| വഷളത്വം, ത്തിന്റെ. s. Baseness, vileness, depravity. |
| വളഷൻ, ന്റെ. s. A bad man, a wicked, vile, depraved |
| person. |
| വഷളാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To corrupt, to deprave, |
| to debase. |
| വഷൾ. adj. Bad, depraved, base. s. An exclamation |
| used on making an oblation to a deity by fire. |
| വഷൾ. ind. An exclamation used in making an obla- |
| tion to a deity with fire. |
| വഷൾകാരം, ത്തിന്റെ. s. Burnt-offering, oblation |
| with fire. ഹൊമം. |
| വഷൾകൃതം. adj. Offered in sacrifice with fire. |
| വസ, യുടെ. s. 1. The serum or marrow of the flesh. |
| മെദസ്സ. 2. the marrow of the bones. 3. adeps, fat, suet. |
| വസതി, യുടെ. s. 1. A house, a dwelling, a residence. ഭ |
| വനം. 2. abiding, abode, residence. വാസം. 3. night. |
| രാത്രി. |
| വസനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Cloth or clothes. വസ്ത്രം. |
| 2. covering, clothing. ആഛാദനം. 3. a dwelling, a |
| house. ഭവനം. 4. an ornament worn by women round |
| the loins. | വസന്തകാലം, ത്തിൻറ. s, The season of spring. |
| വസന്തഘൊഷി, യുടെ. s. The Indian cuckoo or coil. |
| കുയിൽ. |
| വസന്തജ്വരം, ത്തിൻറ. s. A pestilential fever, a fe- |
| ver prevalent in the spring. |
| വസന്തഭൈരവി, യുടെ. s. A Raga or musical mode. |
| ഒരു രാഗം. |
| വസന്തം, ത്തിൻറ. s. 1. Wayanta, Spring, or its dei- |
| fied personification. പുഷ്പസമയം. 2. dysentery, diar- |
| rhæa. |
| വസന്തൎത്തു, വിന്റെ. s. The season of spring. വസ |
| ന്തകാലം. |
| വസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To dwell, to reside or |
| lodge, to abide, to stay. |
| വസിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dwelling, inhabiting. 2. a- |
| biding, residence. |
| വസിരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sea salt. കടലുപ്പ. 2. a pun- |
| gent fruit considered as a sort of pepper, Pothos officina- |
| lis. അത്തിതിപ്പലി. |
| വസിഷ്ഠൻ, ന്റെ. s. A celebrated Muni. |
| വസു, വിന്റെ. s. 1. A species of demmi-god, of whom |
| eight are enumerated, viz. Dhawa, Dhruwa, Soma or |
| the moon, Vishnu, Anila or wind, Anala or fire, Prabhúsha, |
| and Prabháva. 2. a ray of light. രശ്മി. 3. wealth, sub- |
| stance, riches. ധനം. 4. Agni or fire. അഗ്നി. 5. a gem, |
| a jewel. രത്നം. 6. gold. പൊന്ന. 7. the 23rd lunar |
| asterism of the Hindus. s. water. വെള്ളം. |
| വസുകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A fossil salt brought from a |
| district in Ajmere, sámbher salt. ഒരു വക ഉപ്പ. 2. the |
| Gigantic swallow-wort, Asclepias Gigantea. (Lin.) എരി |
| ക്ക. 3. a tree, Æschynomene grandiflora. |
| വസുകീടൻ, ന്റെ. s. A suppliant, a beggar, a petition- |
| er. യാചകൻ. |
| വസുദെവൻ, ന്റെ. Wasudéva the proper name of |
| the father of Crishna. |
| വസുധ, യുടെ. s. The earth. ഭൂമി. |
| വസുന്ധര, യുടെ. s. The earth, as having wealth. ഭൂമി. |
| വസുമതി, യുടെ. s. The earth, as possessing wealth. ഭൂമി, |
| വസൂരി, യുടെ. s. The small-pox. |
| വസൂരിക, യുടെ. s. The small-pox. |
| വസൂരിക്കല, യുടെ. s. A small-pock marks. |
| വസ്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. A goat. വെള്ളാട. 2. a house. |
| ഭവനം. |
| വസ്തി, യുടെ. s. 1. The abdomen, or lower part of the |
| belly. 2. the end of a cloth. പുടവയുടെ കര. 3. a sy- |
| ringe. വസ്തിപിടിക്കുന്നു, 10 administer an injection. |
[ 700 ]
| വസ്തു, വിന്റെ. s. 1. Thing, article, matter, substance. |
| 2. natural disposition, essential property, nature, essence. |
| വസ്തുത, യുടെ. s. Matter, affair, circumstance. |
| വസ്തുവക, യുടെ. s. Property, personal or real, posses- |
| sions, goods and chattels. |
| വസ്തുവൃത്തം, ത്തിന്റെ. s. News, affair, circumstance. |
| വസ്ത്ര്യം, ത്തിന്റെ. s. A house. ഭവനം. |
| വസ്ത്രകുട്ടിമം, ത്തിന്റെ. s. An umbrella. കുട. |
| വസ്ത്രപുത്രിക, യുടെ. s. A doll, a puppet. പാവ. |
| വസ്ത്രപുഷ്ടി, യുടെ. s. Abundance of apparel. |
| വസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. 4. 1. Cloth, clothes, raiment, a robe. |
| അന്നവസ്ത്രം, Food and raiment. 2. covering, a cover. |
| വസ്ത്രയൊനി, യുടെ. s. The basis, or material of cloth, |
| as cotton, silk, wool, &c. |
| വസ്ത്രവെശ്മം, ത്തിന്റെ. s. A tent. കൂറക്കുടിഞ്ഞിൽ, |
| കൂടാരം. |
| വസ്ത്രഹീനം, &c. adj . Destitute of clothing, naked, |
| bare. നഗ്നം. |
| വസ്നകം, ത്തിന്റെ. s. Salt. ഉപ്പ. |
| വസ്നം, ത്തിന്റെ. s. 1. Price. വില. 2. wages, hire, |
| കൂലി, ശമ്പളം. 3. cloth, clothes. വസ്ത്രം. 4. wealth. |
| വസ്നസ, യുടെ. s. A tendon, a nerve, a fibre, described |
| as a hollow tube resembling a string attached to the |
| bones, and supposed to be for the passage of the vital air. |
| വലിയ ഞരമ്പ. |
| വസ്വൌകസാര, യുടെ. s. 1. The capital of INDRA. |
| 2. Alaca, the residence of CUBÉRA. അളകാപുരി. |
| വഹനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A boat, a raft, a float. തൊ |
| ണി. 2. bearing, conveying. ചുമക്കുക. |
| വഹം, ത്തിന്റെ, s. 1. The shoulder of an ox. കാളയുടെ |
| ചുമൽ. 2. any vehicle or means of conveyance, as a |
| horse, a car, &c. |
| വഹിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To bear, to support, |
| to sustain. 2. to carry, to convey. |
| വഹിത്രം, ത്തിന്റെ. s. A boat, a vessel, a raft, a float. |
| തൊണി, ചെങ്ങാടം. |
| വഹിയ, A negative verb, meaning, Cannot, not able, |
| must not, ought not. |
| വഹിയായ്മ, യുടെ. s. Impossibility, inability. |
| വഹിസ഻. ind. Outwards, external. പുറത്ത. |
| വഹ്നി, യുടെ. s. 1. Fire, or its deity Agni. അഗ്നി. 2. |
| Ceylon leadwort, Plumbago Zeylanica. കൊടുവെലി. 3. |
| the marking nut tree. ചെരുവൃക്ഷം. 4. appetite, di- |
| gestion, the metaphorical fire of the stomach. 5, the third |
| asterism, Pleiades. കാൎത്തിക നക്ഷത്രം. |
| വഹ്നികൊൺ, ണിന്റെ. s. The south east point, | over which the god of fire is supposed to preside. |
| വഹ്നിച്ചമുത, യുടെ. The Sami tree, Mimosa suma. |
| ശമീ. |
| വഹ്നിമഡലം, ത്തിന്റെ. s. The element of fire. |
| വഹ്നിശിഖം, ത്തിന്റെ. s. Safflower, Carthamus tinc- |
| torius. കുസുമ്പപൂ. |
| വഹ്നിസജ്ഞകം, ത്തിന്റെ. s. Ceylon leadwort, Plum- |
| bago Zeylanica. കൊടുവെലി. |
| വഹ്യം, ത്തിന്റെ. s. A vehicle, a conveyance of any |
| sort. |
| വള, യുടെ. s. 1. A bracelet in general. 2. a wooden |
| needle driven into the rafters of a native roof to fasten |
| them together. 3. a ring. |
| വളകഴിപ്പൻ, ന്റെ. s. A kind of venomous snake with |
| black and white rings. |
| വളങ്കടി, യുടെ. s. The bite of a small worm which is |
| accompanied by an itchy sensation. |
| വളച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. Arching. 2. bending, crooken- |
| ning. 3. encompassing, enclosing, surrounding, besieging, |
| hemming in. |
| വളഞ്ഞ. adj. Crooked, bent. |
| വളപുര, യുടെ. s. A kind of small cabin, tilt, or cover |
| put on a native boat. |
| വളപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Arch-work. 2. enclosure. 3. circuit- |
| ous or round about (road.) |
| വളപ്പുഴു, വിന്റെ. $, A small worm. |
| വളഭി, യുടെ.s. The wooden frame of a thatch. |
| വളം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dung, muck, manure. 2. a small |
| worm, വളംചെയ്യുന്നു, To manure. വളം ഇടുന്നു, To |
| put manure to trees, &c. |
| വളയം, ത്തിന്റെ. s. A ring, a bracelet, an armlet. |
| വളയലുപ്പ, ിന്റെ. s. A kind of salt. |
| വളയർവട്ടക, യുടെ. s. 1. A spittoon or spitting pot. |
| 2. a round bird-cage. പതൽഗൃഹം. |
| വളയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v, N. To bend, to be or become |
| crooked, to bow, to curve. V. a. To surround, environ, to |
| beseige, to compass about, to hem in. |
| വളര, ിന്റെ. s. 1. A stick or bamboo, with a sharp iron |
| head used for guiding an elephant. 2. a plant. 3. a small |
| beam put on the main beam of a roof to which the rafters |
| are fixed. |
| വളരുന്നു, ൎന്നു, വാൻ. v. n. To grow, to grow up, to |
| increase, to vegetate, to increase in stature. |
| വളരെ, വളര. adv. Much, many, very. വളരദൂരെ, |
| Very far. |
| വളർ, രിന്റെ. s. See വളര. |
[ 701 ]
| വളൎക്കുന്നവൾ, ളുടെ. s. 1. A foster mother. 2. a female |
| servant who brings up a child. |
| വളൎക്കുന്നു, ൎത്തു, ൎപ്പാൻ. v. a. 1. To bring up, to rear. |
| 2. to nourish, to foster. 3. to educate, to train up. |
| വളൎച്ച, യുടെ. s. 1. Growth, increase, increase of sta- |
| ture. 2. tallness, height. |
| വളൎത്തൽ, ലിന്റെ. s. The act of bringing up, nour- |
| ishing, cherishing. |
| വളൎത്തുന്നു, ൎത്തി, വാൻ. v. a. To bring up. |
| വളൎമ്മ, യുടെ. s. See. വളൎച്ച. |
| വളക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. White, the colour. വെളുപ്പ. |
| adj. White. വെള്ള, or വെളുത്ത. |
| വളവ, ിന്റെ. s. 1. An arch, a vault. 2. a circle. 3. a |
| bend, a bow. 4. the bend of a river. 5. crookedness, a |
| curve. 6. an enclosure, household premises. |
| വളവുതടി, യുടെ. s. A crooked timber. |
| വളവുപടി, യുടെ. s. A curved piece of wood fixed on |
| the top of a baggage boat or of a boat used for merchan- |
| dise. |
| വളി, യുടെ. s. Wind from behind, breaking wind. |
| വളിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To grow mouldy, to ufst, |
| to taste or smell ill, to spoil. 2. to be foolish, to blush, to |
| betray shame or confusion. |
| വളിച്ചി, യുടെ. s. 1. A fool, a blockhead, an ignoramus. |
| 2. one who betrays shame or confusion. |
| വളിപ്പ, ിന്റെ. s. Mouldiness, fustiness; the state of be- |
| ing spoiled. |
| വളുസം, ത്തിന്റെ. s. A tie, an untruth, a fiction. |
| വളെക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v.a. 1. To arch over, to vault. |
| 2. to curve, to bend, to bow, to make crooked. 3. to en- |
| close, to encompass, to surround, to environ. |
| വള്ളക്കാരൻ, ന്റെ. s. A boat-man, a rower. |
| വള്ളത്തടി, യുടെ. s. A timber roughly cut in the shape |
| of a canoe. |
| വള്ളത്തുടർ, രിന്റെ. s. The lock chain of a boat. |
| വള്ളപ്പടി, യുടെ. s. A piece of wood fixed across a boat |
| and used as a seat. |
| വള്ളപ്പലക, യുടെ. s. A plank or board put in the bot- |
| tom of a canoe to sit or lie on. |
| വള്ളപ്പാട, ിന്റെ. s. A boat song. |
| വള്ളം, ത്തിന്റെ. s. A boat, a canoe, made of the trunk |
| of a tree. |
| വള്ളൽ, ലിന്റെ. s. Indentation, the state of being |
| bulged in. |
| വള്ളി, യുടെ. s. 1. A creeper, a creeping, climbing or |
| winding plant in general. 2. the sweet potatoe plant, | Convolvulus Batatas. വള്ളിഎടുക്കുന്നു, To receive an |
| earnest. വള്ളികൊടുക്കുന്നു, To give an earnest. |
| വള്ളിക്കാഞ്ഞിരം, ത്തിൻറ. s. A medicinal plant, Coc- |
| culus radiatus. |
| വള്ളിക്കാണം, ത്തിൻറ. s. Earnest money. |
| വള്ളിക്കിഴങ്ങ, ിന്റെ. s. The sweet potatoe. |
| വള്ളിക്കുടിൽ, ലിന്റെ. s. A shrub, an arbour, a bower, |
| a place overgrown with creepers. |
| വള്ളിക്കെട്ട, ിന്റെ. s. An arbour, a power, a place grown |
| over with creepers. |
| വള്ളിക്കൊട്ട, യുടെ. s. A basket. |
| വള്ളിത്തുള, യുടെ. s. A hole made in the end of a log |
| of timber to put a rope, &c. in to tie or drag it ; also a |
| hole in the end of a canoe through which the lock |
| chain is passed. |
| വള്ളിത്തെരകം, ത്തിന്റെ. s. A tree, Ficus aquatica. |
| (Willd.) |
| വള്ളിനാരകം, ത്തിന്റെ. s. The common citron tree, |
| Citrus medica. |
| വള്ളിനാരങ്ങാ, യുടെ. s. The citron fruit. |
| വള്ളിപ്പലാശം, ത്തിന്റെ. s. A species of the Palása |
| tree. |
| വള്ളിപ്പുലി, യുടെ. s. A small kind of leopard. |
| വള്ളിമൊടകം, ത്തിന്റെ. s. A creeping or climbing |
| plant. |
| വള്ളിവഴുതിന, യുടെ. s. A species of the egg plant. |
| വള്ളുവക്കൊനാതിരി, യുടെ. s. The title of the king of |
| Wallawanád. |
| വള്ളുവനാട, ിന്റെ. s. Wallawanád, the name of a |
| country or district. |
| വള്ളുവൻ, ന്റെ. s. One of a certain class of slaves. |
| വള്ളൊടി, യുടെ. s. One of a certain class. |
| വക്ഷസ഻, സ്സിന്റെ. s. The breast, the bosom, the |
| chest. മാറിടം. |
| വക്ഷസ്ഥലം, ത്തിന്റെ. s. The breast, the bosom. മാ |
| റിടം. |
| വക്ഷൊജം, ത്തിന്റെ. s. The female lbreast. മുല. |
| വക്ഷൊരുഹം, ത്തിന്റെ. s. A female's breast. മുല. |
| വക്ഷ്യമണം, &c. adj. Utterable. |
| വഴക്ക, ിന്റെ. s. 1. An action, a cause, a law-suit, a |
| plaint, a claim. 2. dispute, quarrel. 3. enmity. വഴക്കു |
| പറയുന്നു, വഴക്കടിക്കുന്നു, To claim, to make a com- |
| plaint, to dispute. വഴക്കുതീൎക്കുന്നു, To settle a dispute |
| or decide a cause. വഴക്കുണ്ടാക്കുന്നു, to create a |
| quarrel, to raise or cause a dispute. വഴക്കുപിടിക്കുന്നു, |
| To commence a quarrel or dispute. വഴക്കറുന്നു, A cause |
[ 702 ]
| or dispute is settled. വഴക്കൊഴിയുന്നു, To give up a |
| claim, cause, or quarrel. |
| വഴക്കം, ത്തിന്റെ s. 1. Submission. 2. humility, obe- |
| dience. 3. bending, flexibleness. 4. withering, fading. |
| വഴക്കുകാരൻ, ന്റെ. s. 1. An adversary. 2. a quarrel- |
| some person. 3. a complainant, a plaintiff. |
| വഴക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To subdue, to tame, to |
| humble, to train. 2. to bend, to make flexible. |
| വഴങ്ങൽ, ലിന്റെ. s. 1. Submission, succumbing. 2. |
| obedience, docility. 3. flexibility. 4. withering, fading. |
| വഴങ്ങില, യുടെ. s. Dried or withered, plantain leaves, |
| &c. |
| വഴങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. v. n. 1. To submit to, to suc- |
| cumb. 2. to obey, to be tame, docile. 3. to wither, to dry, |
| to fade. 4. to bend, to be flexible. |
| വഴന, യുടെ. s. Cassia, (the tree,) Laurus cassia. |
| വഴി, യുടെ. s. 1. A way, a road, a path. 2. original cause. |
| 3. access. 4. a way, manner, means, expedient, a medi- |
| um or way by which any thing takes place or is effected |
| 5. usage. 6. lineage, descent. 6. propriety, justice. വഴി |
| കാട്ടുന്നു, To shew one the way or road, to guide, to di- |
| rect. വഴികാണുന്നു, 1. To find the way. 2. to find out |
| means or an expedient. വഴിമാറുന്നു, To go out of the |
| way, to go aside. വഴി നടക്കുന്നു, To travel, to go a |
| journey, to go on the way or along the road. വഴി നട |
| ത്തിക്കുന്നു, To put one into the right way, to direct. |
| വഴിതെറ്റുന്നു, To err, to lose or miss the road. വഴി |
| പിഴെക്കുന്നു, To go astray, to miss the way. പഴി പ |
| റയുന്നു, To tell one the way, to instruct വഴിയടെക്കു |
| ന്നു, To stop the way, to impede. |
| വഴികാട്ടി, യുടെ. s. A guide, lit. &. met. |
| വഴികെട, ിന്റെ. s. Impropriety, injustice. |
| വഴിക്കരി, യുടെ. s. Provender or provisions, &c. for a |
| journey. |
| വഴിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A traveller, a wayfarer. |
| വഴിച്ചിലവ, ിന്റെ. s. Travelling expenses. |
| വഴിച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. Running over, overflowing. |
| വഴിച്ചെരി, യുടെ. s. A bye path frequented by custom |
| house officers in order to apprehend smugglers. |
| വഴിച്ചൊറ, റ്റിന്റെ. s. Provision, or provender, &c. |
| for a journey |
| വഴിതെറ്റ, ിന്റെ. s. 1. Error. 2. going out of the way. |
| വഴിത്തടവ, ിന്റെ. s. Impediments or hindrance in the |
| way or journey. |
| വഴിത്തല, യുടെ. s. The road side, the junction of roads. |
| വഴിത്താര, യുടെ. s. A trodden path. | വഴിത്തിരി, യുടെ. s. Touch line, or train of a cracker. |
| വഴിത്തിരിച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. A place where two or |
| more ways meet. |
| വഴിത്തിരിവ, വിന്റെ. s. 1. A place where two or |
| more ways meet. 2. knowing the way. |
| വഴിത്തുണ, യുടെ. s. 1. Assistance by the way. 2. a |
| companion, a fellow traveller. |
| വഴിനടപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Walking, going on foot. 2. |
| passing of people on a road. 3. a frequented road. |
| വഴിപാട, ിന്റെ. s. 1. An offering, a present, a gift, a |
| vow. 2. line, race, lineage, family. വഴിപാട കഴിക്കു |
| ന്നു, To perform an offering, &c. |
| വഴിപാട്ടുകാരൻ, ന്റെ. s. 1. One who makes an of- |
| fering. 2. one of a race or family. |
| വഴിപൊക്കൻ, ന്റെ. s. 1. A traveller, a wayfaring |
| man. 2. a stranger. |
| വഴിമരുന്ന, ിന്റെ. s. A train of gunpowder. |
| വഴിമാറ്റം, ത്തിന്റെ. s. Going out of the way, turn- |
| ing aside. |
| വഴിയമ്പലം, ത്തിന്റെ. s. An inn, a resting place for |
| travellers. |
| വഴിയാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a To achieve, to accom- |
| plish. |
| വഴിയായി. postpos. By, through. |
| വഴിയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. To run over, to overflow. |
| ways, Londo. s. Victuals or food given to travelling |
| Brahmans by Government. |
| വഴിയെ. adv. By the way, behind. |
| വഴിയൊട്ട. adv. Backwards. |
| വഴുക, യുടെ. s. The fibrous part of the stem of a pal- |
| mira or cocoa-nut tree. വഴുകപിരിക്കുന്നു, To twist |
| rope of the fibres of the palmira stem. |
| വഴുക്ക, യുടെ. s. The tender pulpy substance inside a |
| young cocoa-nut. |
| വഴുക്കൽ, ലിന്റെ. s. Sliding, slipping. |
| വഴുക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. n. 1. To slide, to slip. 2. to |
| slip out of the hand. 3. to forget. |
| വഴുതൽ, ലിന്റെ. s. 1. Sliding, slipping, a slip, a false, |
| step. 2. escaping, slipping out of the hand. 3. forbear- |
| ance, mistake. |
| വഴുതിന, യുടെ. s. The vegetable usually termed Brin- |
| jal, the egg plant, or Solanum melongena. |
| വഴുതിനങ്ങ, യുടെ. s. The fruit of the egg plant. |
| വഴുതുന്നു, തി, വാൻ. v. n. 1. To slip, to slide. 2. to |
| err. 3. to escape, to retreat, to abscond. 4. to be defeat- |
| ed. 5. to forbear, to suffer. |
[ 703 ]
| വഴുത്തി, യുടെ. s. A small species of the egg plant. ചെ |
| റുവഴുതിന. |
| വഴുപ്പ, ിന്റെ. s. Slipperiness, glibness. |
| വഴുവഴുപ്പ, ിന്റെ. s. Slipperiness, smoothness. |
| വഴുവഴെ. adj. Slippery, smooth, glib. |
| വറ, യുടെ. s. 1. Frying, grilling. 2. a gummy substance, |
| a kind of glue. വറതെക്കുന്നു, To glue, to varnish. |
| വറകലം, ത്തിന്റെ. s. A frying pan. |
| വറകൊഴി, യുടെ. s. A kind of bird. |
| വറട്ടുന്നു, ട്ടി, വാൻ. v. a. 1. To fry, to grill. 2. to scorch, |
| to parch, to dry up. 3. to heal as a wound by the appli- |
| cation of medicine. |
| വറവ, ിന്റെ. s. 1. Frying, parching. 2. famine, scar- |
| city. 3. the dry season. 4. drought, dryness. |
| വറളി, യുടെ. s. Cow-dung dried for fuel. |
| വറളുന്നു, ണ്ട, വാൻ. v. n. 1. To grow dry. 2. to grow |
| very lean. 3. to dry up, to be healed. |
| വറൾ്ച. യുടെ. s. 1. Drying, drying up. 2. healing. |
| വറുക്കുന്നു, ത്തു, പ്പാൻ. v. a. To fry, to grill, to parch. |
| വറുത്തിടുന്നു, To season with spices, &c. |
| വറുതി, യുടെ. s. 1. Dryness, drought. 2. heat, the heat |
| of the sun. 3. famine, dearth. |
| വറുത്തൽ, ലിന്റെ. s. Frying, grilling, parching, roast- |
| ing. |
| വറുത്തുപ്പെരി, യുടെ. s. Fried fruit or vegetables. |
| വറുത്തെരിശ്ശെരി, യുടെ. s. A kind of curry. |
| വറ്റ, ിന്റെ. s. Grains of boiled rice. |
| വറ്റൽ, ലിന്റെ. s. 1. Dried vegetables, fruits. 2. a be- |
| ing dry. 3. reducing by boiling, evaporation. |
| വറ്റൽചുണ്ട, യുടെ. s. A kind of prickly night-shade. |
| വറ്റൽമുളക, ിന്റെ. s. Dried pepper or chillies. |
| വറ്റിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To dry, to drain off. |
| 2. to decoct, to reduce by boiling, to evaporate. |
| വറ്റുന്നു, റ്റി, വാൻ. v. n. 1. To grow or become dry, |
| to be drained. 2. to be reduced, diminished. 3. to be dec- |
| octed, to be evaporated. |
| വാ, ind. A particle of, 1. Comparison, (as, like, so.) 2. |
| alternative or option, (or, either, else, sometimes.) 3. doubt |
| and consideration, (or, whether.) 4. exception, (only, |
| no other.) 5. asseveration, or confirmation, (indeed, |
| even, very.) 6. a conjunction, (and.) 7. an expletive. |
| വാ, യുടെ. s. 1. The mouth. 2. the mouth of a bag, of |
| a wound, &c. 3. the edge of any cutting instrument. |
| വാപൊത്തുന്നു, 1. To stop the mouth. 2. to cover the |
| mouth out of respect. വാ മുറുക്കുന്നു, To close the |
| mouth fast. വാ മൂടുന്നു, To cover the mouth with the | hands. വാ പിളൎക്കുന്നു, To open the mouth. വാ പ |
| റയുന്നു, To talk much or ill. |
| വാക, യുടെ. s. 1. A tree, Mimosa strisha ; also called ക |
| രുവാക, കണ്ണൻവാക, നിലവാക, നെന്മെനിവാ |
| ക. 2. a kind of fish. 3. a species of yam. |
| വാകുചി, യുടെ. s. A medicinal plant, Congu or ser- |
| palata anthelmmatica. കാൎകൊലരി, or കാൎപ്പൊകിൽ. |
| വാൿ, ക്കിന്റെ. s. See the following. |
| വാക്ക, ിൻറ. s. 1. A word. 2. speech, language. 3. |
| speaking. 4. a phrase, a proverb or adage. വാക്കുകൊടു |
| ക്കുന്നു, To promise. |
| വാക്കത്തി, യുടെ. s. A large knife, a hill, a cleaver. |
| വാക്കിലെറ്റം, ത്തിന്റെ. s. Abuse, scurrility, wordy |
| violence. |
| വാക്കെട്ട, ിന്റെ. s. 1. A muzzle. 2. muzzling. വാക്കെ |
| ട്ടുന്നു, To muzzle, to tie the mouth. |
| വാക്കെറ്റം, ത്തിന്റെ. s. Abuse, scurrility, wordy vio- |
| lence. |
| വാക്ചാതുൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Eloquence, elocution. |
| വാക്ചാപല്യം, ത്തിന്റെ. s. Gossipping, chattering, idle |
| or improper talk. |
| വാക്ഛലം, ത്തിന്റെ. s. Prevarication, equivocation. |
| സംശയം വെച്ചുപറക. |
| വാക്തൎക്കം, ത്തിന്റെ. s. A verbal dispute, or alterca- |
| tion, a quarrel, wordy violence. |
| വാക്പതി, യുടെ. s. 1. An eloquent man. സംസാരി. 2. |
| a name of VRIHASPATI or JUPITER. വ്യാഴം. |
| വാക്പാരുഷ്യം, ത്തിന്റെ. s. Abuse, scurrility, defama- |
| tion, wordy violence or assault. |
| വാക്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sentence. 2. a rule or apho- |
| rism. 3. a verse. |
| വാക്യാൎത്ഥം, ത്തിന്റെ. s. The meaning of a word or |
| sentence. |
| വാഗീശൻ, ന്റെ. s. 1. An eloquent man, a fluent |
| speaker. വശ്യവാക്കായുള്ളവൻ. 2. an author, an |
| orator, a poet, &c. 3. BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| വാഗീശ്വരി, യുടെ. s. A name of SARASWATI, goddess of |
| speech. സരസ്വതി. |
| വാഗുര, യുടെ. s. 1. A snare, or trap. 2. a net for con- |
| fining deer, &c. നായാട്ടുവല. |
| വാഗുരികൻ, ന്റെ. s. A hunter, a deer-catcher. നാ |
| യാട്ടുകാരൻ. |
| വാഗ്ജാലം, ത്തിന്റെ. s. A multitude of words. |
| വാഗ്ദത്തം, ത്തിന്റെ. s. A promise, lit, that which is |
| given by word, or giving one's word. വാഗ്ദത്തം ചെ |
| യ്യുന്നു, To promise. |
[ 704 ]
| വാഗ്ദുഷ്ടം, &c. adj. Abusive, ill-spoken, speaking ill, |
| either morally or grammatically. |
| വാഗ്ദെവി, യുടെ. s. A name of SARASWATI. |
| വാഗ്ദൊഷം, ത്തിന്റെ. s. Abuse, reproach, speaking |
| ill of. നിന്ദവാക്ക. |
| വാഗ്ഭവം. adj. Produced or created by speech. |
| വാഗ്മി, യുടെ. s. 1. A loquacious, talkative person, one |
| who talks much. സംസാരി. 2. an eloquent man, a fluent |
| speaker. വാക്കിന സാമൎത്ഥ്യമുള്ളവൻ. 3. a name of |
| VRIHASPATI. വ്യാഴം. |
| വാഗ്വാദം, ത്തിന്റെ. s. 1. A verbal dispute, strife, quar- |
| rel, altercation. 2. an argument, discussion. വാക്തൎക്കം. |
| വാഗ്വിശെഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. An effective speech |
| or word. 2. word of mouth, viva voce. |
| വഗ്വൈഭവം, ത്തിന്റെ. s. Eloquence, elocution, rhe- |
| toric. |
| വാങ്ങൽ, ലിന്റെ. s. 1. Taking, receiving. 2. purchas- |
| ing. 3. removing. 4. retraction, drawing back. 5. reduc- |
| tion in arithmetic. 6. removing from the fire. |
| വാങ്ങിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To cause to receive, |
| take or buy. |
| വാങ്ങിയം, or വാങ്യം, ത്തിന്റെ. s. Taking in addi- |
| tional space for a room. |
| വാങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. v. a. 1. To take a thing offered |
| or given, to receive. 2. to buy, to purchase. 3. to draw |
| back, to retract. 4. to take from the fire. 5. to take or |
| cut off. 6. to remove. 7. to reduce. |
| വാങ്മയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Eloquence. 2. rhetorical |
| composition, rhetoric, belles-lettres. |
| വങ്മാധുൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Agreeable or pleasant speech. |
| വാങ്മുഖം, ത്തിന്റെ. s. The opening of a speech, an |
| exordium. വാക്കിന്റെ ആരംഭം. |
| വാങ്മൂലം, ത്തിന്റെ, s. A deposition made before a |
| judge or before arbitrators. |
| വാചകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A word, diction, a phrase. |
| 2. dictation. 3. prose, as distinguished from verse. വാ |
| ചകംചൊല്ലുന്നു, To dictate. |
| വാചംയമൻ, ന്റെ. s. A holy sage, practising rigid |
| taciturnity, devoid of passion, and unmoved by pain or |
| pleasure. |
| വാചസ്പതി, യുടെ. s. A name of VRIHASPATI. വ്യാഴം. |
| വാചാടം, &c. adj. Talkative, talking much and idly or |
| blameably. |
| വാചാലൻ, ന്റെ. s. A talkative man, a chatterer, one |
| who talks much and idly or blameably. വളരെപറയു |
| ന്നവൻ. | വാചികപത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A letter, a despatch. |
| കുറി. 2. a newspaper, a gazette. വൎത്തമാനകടലാസ. |
| വാചികം, ത്തിന്റെ. s. News, tidings, intelligence. |
| വൎത്തമാനം. |
| വാചികശിക്ഷ, യുടെ. s. Reproof, correction. |
| വാചികഹാരകൻ, ന്റെ. s. A messenger, a carrier. |
| വാചൊയുക്തം. adj. Speaking much or well. |
| വാചൊയുക്തി.യുടെ. s. Speaking much or well. |
| വാചൊയുക്തിപടു, വിന്റെ. s. An eloquent man, one |
| who speaks well and much. വാക്പ്രയൊഗനിപുണൻ. |
| വാച്ചി, യുടെ. s. 1. A carpenter's adze. 2. a scraper. |
| വാച്ചിപ്പുറം, ത്തിന്റെ. s. The place where the sweep- |
| ings, &c. of a house are thrown. |
| വാച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. See the last. |
| വാച്ചൊൽ, ല്ലിന്റെ. s. A by-word. |
| വാച്യം, adj. 1. Fit or proper to be spoken. പറവാൻ |
| തക്ക. 2. attributive, adjective, to be predicated of any |
| thing. 3. declinable as an adjective, taking the three |
| genders. 4. bad, vile. 5. contemptible, low. |
| വാച്യലിംഗം, ത്തിന്റെ. s. A gender in grammar. |
| വാജപെയം, ത്തിന്റെ. s. A particular sacrifice. യ |
| ജ്ഞഭെദം. |
| വാജം, ത്തിന്റെ. s. 1. The feather of an arrow. അ |
| മ്പിന്റെ തൂവൽ. 2. a wing or feather. 3. speed, haste, |
| celerity. വെഗം. 4. sound. ശബ്ദം. 5. Ghee or clari- |
| fied butter. നൈ. |
| വാജി, യുടെ. s. 1. A horse. കുതിര. 2. an arrow. അ |
| മ്പ. 3. a bird. പക്ഷി. 4. a plant. ആടലൊടകം. |
| വാജിദന്തകം, ത്തിന്റെ. s. A plant, Justicia adhena- |
| toda. ആടലൊടകം. |
| വാജിമെധം, ത്തിന്റെ. s. The sacrifice of a horse. |
| വാജിശാല, യുടെ. s. A stable. കുതിരപ്പന്തി. |
| വാഞ്ഛ, യുടെ. s. Wish, desire. ആഗ്രഹം. |
| വാഞ്ഛിരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. 2. a. To desire, to wish, to |
| long for. ആഗ്രഹിക്കുന്നു. |
| വാഞ്ഛിതം, &c. adj. Wished, desired. ആഗ്രഹിക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| വാട, യുടെ. s. 1. Scent, smell, perfume. 2. a bulwark, |
| a mud wall or any enclosure of a town or village. |
| വാടക, യുടെ. s. The hire of cattle. |
| വാടക്കിടങ്ങ, ന്റെ. s. The moat or trench of a fort. |
| വാടക്കുഴി, യുടെ. s. A moat, a fort ditch. |
| വാടതിരുവി, യുടെ. s. Velvet leaf, Cissampelos pareira. |
| വാടം, ത്തിന്റെ. s. 1. An enclosure, a piece of enclosed |
| ground, whether a simple enclosure as a courtyard, or one |
| for trees and plants, as an orchard, a garden, a planta- |
[ 705 ]
| tion, &c. വളപ്പ. 2. a road, a way. വഴി. 3. the groin. |
| വാടൽ, ലിന്റെ. s. 1. Fading, withering. 2. wearing |
| away, pining away, decaying. |
| വാടാങ്കുറിഞ്ഞി, യുടെ. s. Globe amaranth, Gomphrena |
| globosa. |
| വാടാമഞ്ഞൾ, ളിന്റെ. s. The name of a drug. |
| വാടാമല്ലിക, യുടെ. s. An amaranth plant. |
| വാടാവിളക്ക, ിന്റെ. s. A perpetual light, one always |
| kept burning. |
| വാടി, യുടെ. s. 1. The site of a house or building. 2. a |
| house, a dwelling. ഭവനം. 3. a flower garden. പൂങ്കാ |
| വ. 4, an enclosure, a fenced place. വളപ്പ. |
| വാടിക, യുടെ. s. 1. A garden, an orchard. പൂങ്കാവ, |
| തൊട്ടം. 2. the site of a house. |
| വാടിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പൻ. v. a. To dry, to cause to wither |
| or fade away. |
| വാടുന്നു, ടി, വാൻ. v. n. 1. To wither, to fade, to grow |
| dry, to dry up. 2. to decay, to pine away. 3. to become |
| lean. 4. to be sad or of a sad countenance. |
| വാട്ടം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dryness, decay, decline. 2. with- |
| eredness, deadness, 3. leanness. 4. sadness. 5. paleness. |
| വാട്ടുന്നു, ട്ടി, വാൻ. v. a. To cause to wither, or fade away. |
| വാട്യാലകം, ത്തിന്റെ. s. A plant, Sida cordifolia. കു |
| റുന്തൊട്ടി. |
| വാഢം, adv. 1. Much, excessive, excessively. വളരെ. 2. |
| well, very well. നന്നായി. adj. Much, abundant, ex- |
| ceeding. അധികം. |
| വാണക്കാരൻ, ന്റെ. s. One who makes or fires a |
| rocket. |
| വാണക്കുറ്റി, യുടെ. s. A rocket case. |
| വാണക്കൊൽ, ലിന്റെ. s. 1. The shaft of a rocket. |
| 2. the shaft of an arrow. |
| വാണൻ, ന്റെ. s. The name of a sovereign, consider- |
| ed also as an Asur. |
| വാണം, ത്തിന്റെ. s. 1. An arrow. അമ്പ. 2. a rocket. |
| വാണി, യുടെ. s. 1. Speech, sound. വാക്ക. 2. SARA- |
| SWATI, the goddess of speech. സരസ്വതി. 3. weaving. |
| നൈത്ത. |
| വാണിജൻ, ന്റെ. s. A merchant, a trader, a dealer. |
| ചെട്ടി. |
| വാണിജ്യം, ത്തിന്റെ. s. Trade, traffic. കച്ചവടം. |
| വാണിനി, യുടെ. s. 1. A sharp or clever woman, an |
| intriguing woman. 2. an actress, a dancer. നൎത്തകി. |
| 3. a furious woman, one literally or figuratively intoxi- |
| cated. മദിച്ചവൾ. |
| വാണിഭക്കാരൻ, ന്റെ. s. A merchant, a trader. | വാണിഭച്ചരക്കിന്റെ. s. Merchandise, goods. |
| വാണിഭം, ത്തീന്റെ. s. Trade, traffic, merchandise. |
| വാണിയക്കാരൻ, ന്റെ. s. A merchant, a trader. |
| വാണിയൻ, ന്റെ. s. 1. A merchant, a trader. 2. an |
| oil merchant, an oilman. |
| വാണിയം, ത്തിന്റെ. s. Commerce, trade, traffic. |
| വാണീഭഗവതി, യുടെ. s. A name of SARASWATI. സ |
| രസ്വതി. |
| വാണീവിലാസം, ത്തിന്റെ. s. Eloquence, fluency |
| of speech. വാഗ്വൈഭവം. |
| വാത, ിന്റെ. s. A bet, a wager, a stake. വാതകൂറുന്നു, |
| To bet, to lay a wager. |
| വാതകം, ത്തിന്റെ. s. A plant, Marsilea quadrifolia. |
| വാതകീ, യു ടെ. s. A person afflicted with rheumatism |
| or gout. വാതരൊഗമുള്ളവൻ. |
| വാതകൊപം, ത്തിന്റെ. S. Acute rheumatism. |
| വാതക്കാരൻ, ന്റെ. s. A person afflicted with acute |
| rheumatism or gout. |
| വാതക്കുരു, ിന്റെ. s. An inflammatory boil. |
| വാതക്കൊടി, യുടെ. s. A kind of potherb described as |
| growing in marshy ground, Justicia grandanissa. |
| വാതധാതു, വിന്റെ. s. See the following. |
| വാതനാഡി, യുടെ. s. A flatulent pulse, or that which |
| is considered to be governed by a flatulent principle. |
| വാതനീര, ിന്റെ. s. Rheumatic humour, or swelling. |
| വാതപൊതം, ത്തിന്റെ. s. The Palása tree, Butea |
| frondosa. പലാശം. |
| വാതപ്പനി, യുടെ. s. 1. Rheumatic fever. 2. fever at- |
| tending elephantiasis. |
| വാതപ്രമി, യുടെ. s. A swift antelope, surpassing the |
| wind in speed. പെരുമാൻ. |
| വാതഫുല്ലാന്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. Cholic, flatulency, bor- |
| borygmi. |
| വാതമണ്ഡലി, യുടെ. s. A whirlwind. ചുഴലിക്കാറ്റ. |
| വാതമൃഗം, ത്തിന്റെ. s. A swift antelope. |
| വാതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Air, wind. 2. rheumatism, gout, |
| inflammation of the joints. 3. air, wind as one of the hu- |
| mours of the body. |
| വാതംകൊല്ലി, യുടെ. s. A kind of potherb described |
| as growing in marshy ground, Justicia grandanissa. |
| വാതരക്തം, ത്തിന്റെ. s. Acute rheumatism or gout. |
| വാതരൊഗം, ത്തിന്റെ. s. A rheumatic disease, acute |
| rheumatism, or gout. |
| വാതരൊഗി, യുടെ. s. One afflicted with acute rheu- |
| matism or gout. |
| വാതവൽ. adj, Windy, gusty, കാറ്റുള്ള. |
[ 706 ]
| വാതവായു, വിന്റെ. s. Flatulency. |
| വാതശൊണിതം, ത്തിന്റെ. s. Acute rlheumatism or |
| gout. |
| വാതസഖൻ, ന്റെ. s. Agni, fire, അഗ്നി. |
| വാതസാരഥി, യുടെ. s. Agni, the god of fire. അഗ്നി. |
| വാതസ്കന്ധം, ത്തിന്റെ. s. The portion of the atmo- |
| sphere were the wind blows. വായുമണ്ഡളം. |
| വാതായനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A window, an air-hole, |
| or loop-hole. കിളിവാതിൽ. 2. a porch, a portico, a co- |
| vered shed or pavilion. പൂമുഖം. |
| വാതായു, വിന്റെ. s. An antelope, a deer. മാൻ. |
| വാതാശനൻ, ന്റെ. s. A snake, a serpent. സൎപ്പം. |
| വാതാളി, യുടെ. s. A whirlwind, a gale. ചുഴലികാറ്റ. |
| വാതിൽ, ലിന്റെ. s. A door, a doorway, the entrance |
| to a house, a gateway. വാതില്ക്കൽ, At the door. |
| വാതിൽകാപ്പവൻ, ന്റെ. s. A door-keeper, a warder, |
| a porter. |
| വാതിൽപടി, യുടെ. s. The door-sill. |
| വാതിൽമാടം, ത്തിന്റെ. s. An upstair house surround- |
| ed by windows. |
| വാതുലം, ത്തിന്റെ. s. A whirlwind, a gale, a hurri- |
| cane. ചുഴലികാറ്റ, കൊടുങ്കാറ്റ. adj. 1. Gouty, rheu |
| matic. 2. mad, insane. |
| വാത്യ, യുടെ. s. A whirlwind, or hurricane, a strong |
| wind, a gale. |
| വാത്സകം, ത്തിന്റെ. s. A herd of calves. കിടാക്കളു |
| ടെ കൂട്ടം. |
| വാത്സല്യം, ത്തിന്റെ. s. Tenderness, affection, fond- |
| ness, paternal love. |
| വാത്സല്ലിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To caress, to fondle. |
| വാത്സ്യായനൻ, ന്റെ. s. The name of a Muni. |
| വാത്സ്യായനം, ത്തിന്റെ. s. The name of a book. |
| വാദനം, ത്തിന്റെ. s. Sound, sounding (as musical in- |
| struments.) ശബ്ദം. |
| വാദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Discourse, dissertation, discus- |
| sion. 2. debate, dispute, disputation, argument. 3. strife, |
| contention. |
| വാദലം, ത്തിന്റെ. s. Liquorice, or the root of the Ab- |
| rus precatorius, which is used for it. എരട്ടിമധുരം. |
| വാദാലം, ത്തിന്റെ. s. A sheat fish. മത്സ്യഭെദം. |
| വാദി, യുടെ. s. 1. A disputant, a disputer, a debater. 2. |
| a complainant, a plaintiff in a law-suit, an accuser. 3. a |
| sage, a pleader, an expounder of the law and Shátras. 4. |
| the leading or key note (in music.) |
| വാദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To argue, to discuss, to |
| debate, to dispute, to plead, to discourse, to contend. | വാദിത്രം, ത്തിന്റെ. s. A musical instrument. വാദ്യ |
| ങ്ങളുടെ സമഷ്ടി. |
| വാദിപ്രതിവാദികൾ, ളുടെ. s. plat. Plaintiff and de- |
| fendant. |
| വാദിസാക്ഷി, യുടെ. s. A plaintif's witness. |
| വാദ്യക്കാരൻ, ന്റെ. s. A musician, a player on music. |
| വാദ്യഘൊഷം, ത്തിന്റെ. s. The sound of musical |
| instruments. |
| വാദ്യധ്വനി, യുടെ. s. The sound of musical instru- |
| ments. വാദ്യഘൊഷം. |
| വാദ്യപ്രയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Practice of music. |
| വാദ്യഭാണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. A multitude of musical |
| instruments, a band of music. |
| വാദ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Any musical instrument. 2. mu- |
| sic. വാദ്യം കൂടുന്നു, 1. To join in a band of music. 2. |
| to commence music. |
| വാധ്യായൻ, or വാധ്യാൻ, ന്റെ. s. An instructor, a |
| teacher, a spiritual preceptor. |
| വാധ്യായപ്രവൃത്തി, യുടെ. s. The duty of a spiritual |
| preceptor. |
| വാന, ിന്റെ. s. 1. Dry wood. 2. dry fruit. 3. heaven. |
| വാനപ്രസ്ഥൻ, ന്റെ. s. A Hindu in the third pre- |
| scribed stage of life, when he leaves his wife and fami- |
| ly, for the life of a hermit in the woods, the hermit, the |
| anchorite. |
| വാനപ്രസ്ഥം, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of a tree, |
| Bassia latifolia. ഇരിപ്പ. 2. the Palása tree, Butea fron- |
| dose. പലാശ. |
| വാനമല്ലി, യുടെ. s. The narrow leaved Jasmine, Jas |
| -minum angustifolia. |
| വാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Heaven. 2. dry fruit. 3. a trench |
| dug for the foundation of a building. വാനം തൊണ്ടു |
| ന്നു, to dig a trench for a foundation. |
| വാനമ്പാടി, യുടെ. s. The sky lark. |
| വാനരൻ, ന്റെ. s. A monkey, an ape. കുരങ്ങ. |
| വാനവർ, രുടെ. s. plu. Deities. ദെവകൾ. |
| വാനവർകൊൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്ര |
| ൻ. |
| വാനസ്പത്യം, ത്തിന്റെ. s. A tree bearing fruit from |
| blossoms, as the mango, eugenia, &c. |
| വാനാറ്റം, ത്തിന്റെ. s. A bad smell from the mouth, |
| a fetid breath. |
| വാനീര, ിന്റെ. s. Saliva, spittle. |
| വാനീരം, ത്തിന്റെ. s. A sort of reed or cane, Cala- |
| mus rotamg. ആറ്റുവഞ്ഞി. |
| വാനൊർ, രുടെ. s. plu. See വാനവർ. |
[ 707 ]
| വാന്താന്നം, ത്തിന്റെ. s. Vomited, ejected food. ഛ |
| ൎദിച്ച ചൊറ. |
| വാന്തി, യുടെ. s. Vomiting, ejecting from the mouth. |
| വാപദണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. A weaver's loom. നെയി |
| ത്തുകാരന്റെ പടപ്പ. |
| വാപനം, ത്തിന്റെ. s, Sowing. വിത. |
| വാപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sowing. വിത. 2. shaving. |
| ക്ഷൌരം. 3. weaving. നെയിത്ത. |
| വാപി, യുടെ. s. A large oblong pond, a pool, a lake. |
| പൊയ്ക. |
| വാപിതം. adj. 1. Sown, as seed. വിതെക്കപ്പെട്ട. 2. |
| shaven. വടിക്കപ്പെട്ട. |
| വാപീതടം, ത്തിന്റെ. s. The banks of a pond. കുളവ |
| രമ്പ. |
| വാപ്പിരട്ട, ിന്റെ. s. Abuse, scurrility, wordy violence, |
| assault. |
| വാപ്പുണ്ണ, ിന്റെ. s, Ulceration of the mouth, a quinsy. |
| വാപ്യം, ത്തിന്റെ. s. A sort of costus, Costus speciosus. |
| കൊട്ടം. |
| വാമ, യുടെ. s. A woman. സ്ത്രീ. |
| വാമദെവൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| വാമനൻ, ന്റെ. s. 1. A dwarf, a short man. 2, a low, |
| vile person. ഹീനൻ. 3. VISHNU in the character of a |
| dwarf, in which he appeared on his fifth Awatár to pre- |
| vent Bali from obtaining dominion of the three worlds. |
| 4. the elephant that supports the south quarter. പിതൃ |
| പതിയുടെ ഗജം. |
| വാമനം, ത്തിന്റെ. s. 1. One of the 18 Puranas. അ |
| ഷ്ടാദശപുരാണങ്ങളിൽ ഒന്ന. 2. shortness of stature. |
| വാമനി, യുടെ. s. A female dwarf. മുണ്ടി. |
| വാമൻ, ന്റെ. s. 1. elegant man. സുന്ദരൻ. 2. |
| an adversary. വിരുദ്ധൻ. 3. a name of SIVA. ശിവൻ. |
| വാമഭാഗം, ത്തിന്റെ. s. The left side. ഇടത്തുഭാഗം. |
| വാമമൂൎത്തി, യുടെ. s. VISHNU in the character of a dwarf. |
| വാമം, &c. adj. 1. Left, not right. ഇടത്തെ. 2. reverse, |
| contrary, inverted. പ്രതികൂലം. 3. beautiful, pleasing. |
| ഭംഗിയുള്ള. |
| വാമലൂരം, ത്തിന്റെ. s. An ant or mole hill, especi- |
| ally the hillocks of ground thrown up by the white ants. |
| പുറ്റ. |
| വാമലൊചന, യുടെ. s. A handsome woman. സുന്ദരി. |
| വാമാംനി, യുടെ. s. A woman. സ്ത്രീ. |
| വാമി, യുടെ. s. 1. A mare. പെൺ്കുതിര. 2. a she ass. |
| പെൺ്കഴുത. 3. a young female elephant. പിടിയാന. |
| വാമുള്ള, ിന്റെ. 4. 1. The croup. 2. keen or scurrilous |
| language. | വാമൊഴി, യുടെ. s. A deposition, a declaration. |
| വാമൊതിരം, ത്തിന്റെ. s. The iron rim round a mea- |
| sure. |
| വാംശി, യുടെ. s. The manna of the bamboo. മുളനൂറ. |
| വാംശികൻ, ന്റെ. s. A flute player, a piper, a fifer. |
| ഓടക്കുഴല്ക്കാരൻ. |
| വായദണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. A weaver's loom. നെ |
| യിത്തുകാരന്റെ പടപ്പ. |
| വായന, യുടെ. s. 1. Reading, learning, study. 2. play- |
| ing a finger instrument. |
| വായനക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A reader. 2. a learner, a |
| student. 3. a player on a musical instrument. |
| വായനക്കൊൽ, ലിന്റെ. s. The quill or bow of a |
| lute, a fiddlestick, &c. |
| വായനം, ത്തിന്റെ. s. Sweetmeats or cakes, the eat- |
| ing of which is no breach of a religious fast. |
| വായസം, ത്തിന്റെ. s. 1. A crow. കാക്ക. 2. turpen- |
| tine. തിരുവട്ടപ്പയൻ. |
| വായസി, യുടെ. s. 1. An esculent vegetable. 2. the |
| name of a tree, black ebony. കരിന്തകാളി. |
| വായസൊളി, യുടെ. s. A medicinal root, commonly |
| Cácóli. കാകൊളി. |
| വായസ്ഥരാതി, യുടെ. s. An owl. മൂങ്ങാ. |
| വായാടി, യുടെ. s. A very talkative, loquacious person, |
| a babbler. |
| വായാളി, യുടെ. s. A talkative, loquacious person. |
| വായിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To read, to peruse. |
| 2. to learn. 3. to play on a musical instrument, as a |
| lute, &c. |
| വായിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. 1. To cause to read. |
| 2. to teach. 3. to teach one to play on a musicalinstrument. |
| വായു, വിന്റെ. s. 1. Wind, air. 2. a vital air of the |
| body. 3. flatulency, indigestion, rheumatic distemper. 4. |
| a personification of wind, Wáyu. |
| വായുകൊൺ, ണിന്റെ. s. The north west quarter |
| of the world. |
| വായുകൊപം, ത്തിന്റെ. s. 1. The violence or raging |
| of the wind. 2. acute pain from flatulency. |
| വായുഗണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. Flatulency, indigestion, |
| dyspepsy. |
| വായുഗുല്മം, ത്തിന്റെ. s. 1. A whirlpool, an eddy. |
| നീർച്ചുഴിവ. 2. a kind of disease. |
| വായുഗുളിക, യുടെ . s. Medicinal pills to dispel flatu- |
| lency. |
| വായുപുത്രൻ, ന്റെ. s. A name of Bhíma, son of Wá- |
| yu by the wife of Pandu. |
[ 708 ]
| വായുമണ്ഡലം, ത്തിന്റെ. s. The region of the air. |
| വായുമാൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. The atmosphere, sky. |
| വായുമുട്ടൽ, ലിന്റെ. s. Stoppage of breath, or diffi- |
| culty of breathing, cough, catarrh. |
| വായുരൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Flatulency considered as |
| a disease. |
| വായുവാസ്പദം, ത്തിന്റെ. s. Ether, atmosphere. |
| വായുസഖൻ, ന്റെ. s. Fire. അഗ്നി. |
| വായുസ്തംഭനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Stoppage of breath. |
| 2. cessation of wind. |
| വായുക്ഷൊഭം, ത്തിന്റെ. s. Flatulency, indigestion. |
| വായൊല, യുടെ. s. A written agreement making over |
| land, &c. to another person. |
| വായ്കര, യുടെ. s. The sea shore, a river side. |
| വായ്കരി, യുടെ. s. A funeral ceremony among the |
| heathen. |
| വായ്കല്ല, ിന്റെ. s. A large stone placed on the mouth |
| or side of a well. |
| വായ്ക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To increase, to thrive, to |
| grow, to flourish. 2. to succeed, to prosper. 3. to occur, |
| to happen. |
| വായ്തല, യുടെ. . The sharp edge of a cutting instrument. |
| വായ്താരി, യുടെ. s. A shout, huzza. |
| വായ്താളം, ത്തിന്റെ. s. A shout or kind of chorus. |
| വായ്പ, ിന്റെ. s. Growth, increase, flourishing. |
| വായ്പ ഒർ വായിപ്പ, യുടെ. s. 1. A loan. 2. a debt. വാ |
| യ്പ മെടിക്കുന്നു, വായ്പ വാങ്ങുന്നു, To borrow. വാ |
| യ്പകൊടുക്കുന്നു, To lend, to give on loan. വായ്പവീട്ടു |
| ന്നു, To pay or discharge a debt. |
| വായ്പട, യുടെ. s. A bravado, boast, bag. |
| വായ്പാടം, ത്തിന്റെ. s. Learning by heart or rote. |
| വാർ, രിന്റെ. s. 1. Water. വെള്ളം. 2. the name of a |
| sweet scented medicinal grass, a drug. |
| വാരണതുണ്ഡൻ, ന്റെ. s. A name of GANAPATI. |
| ഗണപതി. |
| വാരണബുഷ, യുടെ. s. The plantain tree, Musa sa- |
| pientum. വാഴ. |
| വാരണമുഖൻ, ന്റെ. s. A name of a GANAPATI. ഗ |
| ണപതി. |
| വാരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Defence, resistance, oppo- |
| sition, prohibition, obstacle or impediment. തടവ. 2. |
| warding off a blow, guarding, warding. 3. armour, a |
| cuirass, or mail for the body. കവചം. 4. an elephant. |
| ആന. |
| വാരണവദനൻ, ന്റെ. s. A name of GENÉSA. ഗ |
| ണപതി. | വാരണശാല, യുടെ. s. An elephant stall. |
| വാരനാരി, യുടെ. s. A harlot. വെശ്യ. |
| വാരമുഖ്യ, യുടെ. s. The head of a set of harlots. വെ |
| ശ്യമാരിൽ പ്രധാനി. |
| വാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A multitude, a quantity. വൃന്ദം. |
| 2. occasion, opportunity. സമയം. 3. a week, a day of |
| the week. ആഴ്ച. 4. the veranda of a house. 5. rent or |
| share of the produce of a field belonging to the land-lord |
| 6. the declivity or side of a mountain. 7. a garden bed. |
| വാരമിടുന്നു, To adjust the share of produce of a field, |
| belonging to each party, i. e. to the owner and the culti- |
| vator. |
| വാരൽ, ലിന്റെ. s. 1. Cutting or preparing olas to |
| write on, cutting shreds off. 2. taking up by handsful. |
| 3. taking up or putting in, filling. |
| വാരവധു, വിന്റെ. s. The chief of a set of harlots. |
| വാരവാണം, ത്തിന്റെ. s. Armour for the body or |
| breast, an iron cuirass or a thick quilted jacket worn for |
| the same purpose. പടച്ചട്ട. |
| വാരസ്ത്രീ, യുടെ. s. A whore, a prostitute. വെശ്യ. |
| വാരാണസി, യുടെ. s. The city Benares. കാശി. |
| വാരാന്നിധി, യുടെ. s. The ocean. സമുദ്രം. |
| വാരാഹപുടം, ത്തിന്റെ. s. A method of preparing |
| medicines. |
| വാരാഹംപുരാണം, ത്തിന്റെ. s. One of the 18 Pu- |
| ránas. പതിനെട്ടു പുരാണങ്ങളിൽ ഒന്ന. |
| വാരാഹി, യുടെ. s. 1. An esculent root, a yam, Dioscorea. |
| 2. one of the divine mothers. അഷ്ടമാതൃക്കളിൽ ഒ |
| ന്ന. 3. a plant. നിലപ്പന. |
| വാരി, യുടെ. s. 1. Water. വെള്ളം. 2. a place or stall, |
| where elephants are tied or fastened. ആനകെട്ടുന്ന |
| തറി. 3. a hole or trap to catch elephants. ആനക്കുഴി. |
| 4. a post to which an elephant is bound, ആനകെട്ടു |
| ന്ന കുറ്റി. 5. a rope that fastens an elephant. ആന |
| കെട്ടുന്ന കയറ. 6. a full river, a reservoir, any deep |
| water. 7. a flood, an inundation. പ്രളയവെള്ളം. 8. |
| abundance. 9. prosperity. 10. a lathe, a reaper. 11. a |
| kind of scented grass. |
| വാരിഎല്ല, ിന്റെ. s. A rib. |
| വാരികണം, ത്തിന്റെ. s. A drop of water. വെള്ള |
| ത്തുള്ളി. |
| വാരിക്കുഴി, യുടെ. s. A hole, or trap, for catching ele- |
| phants, a pitfall. |
| വാരിചരം, ത്തിന്റെ. s. An amphibious animal. |
| വാരിജം, ത്തിന്റെ. s. 1, A lotus. താമര. 2. any aqua- |
| tic plant. |
[ 709 ]
| വാരിജസംഭവൻ, ന്റെ. s. A name of BRAHMA. ബ്ര |
| ഹ്മാവ. |
| വാരിദം, ത്തിന്റെ. s. A cloud. മെഘം. |
| വാരിധരം, ത്തിന്റെ. s. A cloud. മെഘം. |
| വാരിധാര, യുടെ. s. See ജലധാര. |
| വാരിധി, യുടെ. s. The sea. സമുദ്രം. |
| വാരിനിധി, യുടെ. s. The ocean. സമുദ്രം. |
| വാരിപൎണ്ണി, യുടെ . s. An aquatic plant, Pistia stratioles, |
| നീൎച്ചീര. |
| വാരിപൂരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A flood, an inundation, a |
| torrent of rain water. വെള്ളപ്പെരുപ്പം. 2. the flow of |
| the tide. വെലിയെറ്റം. |
| വാരിപ്പുറം, ത്തിന്റെ. s. 1. The side opposite the ribs. |
| 2. the top of a roof. |
| വാരിപ്രവാഹം, ത്തിന്റെ. s. A water-fall, a cascade, |
| a torrent. അരുവി. |
| വാരിയൻ, ന്റെ. s. One of a certain class, a servant at |
| a temple. |
| വാരിരാശി, യുടെ. s. The ocean or sea. സമുദ്രം. |
| വാരിവാരണം, ത്തിന്റെ. s. A dam or bank to con- |
| fine water. ചിറ. |
| വാരിവാഹം, ത്തിന്റെ. s. A cloud. മെഘം. |
| വാരിവൃദ്ധി, യുടെ. s. The flow of the tide. വെലി |
| യെറ്റം. |
| വാരിശ്യാര, രുടെ. s. The wife of a വാരിയൻ, or a wo- |
| man of that class. |
| വാരുണം, ത്തിന്റെ. s. 1. One of the 18 Puránas. |
| പതിനെട്ടു പുരാണത്തിലൊന്ന. 2. the ocean. സമു |
| ദ്രം. 3. the west, the region of WARUNA. പടിഞ്ഞാറെ |
| ദിക്ക. 4. the 24th lunar asterism of the Hindus. ചത |
| യം നക്ഷത്രം. |
| വാരുണി, യുടെ. s. 1. A name of the saint AGASTYA. |
| അഗസ്ത്യൻ. 2. any distilled spirituous liquor. മദ്യം. |
| 3. the west, the region of WARUNA. പടിഞ്ഞാറെദിക്ക. |
| 4. the 24th lunar asterism of the Hindus. ചതയം ന |
| ക്ഷത്രം. |
| വാരുന്നു, രി, വാൻ. v. a, 1. To take up by the hands- |
| ful. 2. to take away. വാരിക്കൊടുക്കുന്നു, To give liber- |
| ally. വാരിക്കൂട്ടുന്നു, To heap up. വാരിയിടുന്നു, To |
| throw earth, sand, &c. upon another. |
| വാരുന്നു, ൎന്നു, വാൻ. v. a. To trim a palmira leaf to |
| write upon, &c. to cut straight. |
| വാരുറ്റ. adj. Strong, robust. |
| വാൎക്കളമാൻ, ന്റെ. s. A kind of animal, according to |
| some authorities, a young deer. |
| വാൎക്കാരൻ, ന്റെ. s. A peon or sipahi. | വാൎക്കുന്നു, ൎത്തു, പ്പാൻ. v. a. 1. To pour, to strain. 2. |
| to cast melted metal. |
| വാൎച്ച, യുടെ. s. Effusion, issue, pouring out, a run- |
| ning or flowing down. |
| വാൎത്ത, യുടെ. s. 1. Tidings, intelligence, news. വൎത്ത |
| മാനം. 2. rumour, report. ജനശ്രുതി. 3. livelihood, |
| business, profession. ജീവിതം. |
| വാൎത്തകഞ്ഞി, യുടെ. s. The water of boiled rice, or |
| rice gruel. |
| വാൎത്തതിരുവുടമ്പ, ിന്റെ. s. An iron image, a molten |
| image. |
| വാൎത്തൻ, ന്റെ. s. 1. One who is well, or in health. |
| 2. one who follows any business or profession. |
| വാൎത്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. Health. സൌഖ്യം. 2. chaff. |
| പതിര. adj. 1. Well, healthy. 2. following any busi- |
| ness or profession. |
| വാൎത്താകം, ത്തിന്റെ. s. The egg plant, or its unripe |
| vegetable fruit, Solanum melongena. വഴുതിന, വഴുതി |
| നങ്ങാ. |
| വാൎത്താകി, യുടെ. s. The Brinjal or egg plant, Solanum |
| melongena. ചെറുവഴുതിന. |
| വാൎത്തായനൻ, ന്റെ. s. 1. A spy, an emissary, an |
| agent. ഒറ്റുകാരൻ. 2. an ambassador, an intelligencer. |
| സ്ഥാനാപതി. |
| വാൎത്താവഹൻ, ന്റെ. s. 1. A chandler. തിരികൾ |
| വില്ക്കുന്നവൻ. 2. a messenger. ദൂതൻ. 3. one who |
| carries a letter or news, or goes on an errand. |
| വാൎത്താവൃത്തി, യുടെ. s. 1. A householder. 2. the duty |
| of a householder, or of a domestic. |
| വാൎത്തികൻ, ന്റെ. s. 1. An intelligencer, an informer, |
| an agent or envoy. വൎത്തമാനമറിയിക്കുന്നവൻ. 2. |
| a man of the third or merchantile tribe. വൈശ്യൻ. |
| വാൎത്തിക്യം, adj. Relating to news, intelligence, &c. |
| വാൎദ്ധകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Old age. വൃദ്ധത. 2. the |
| infirmity, &c. of age. 3. a number of old men. വൃദ്ധ |
| ന്മാരുടെ കൂട്ടം. |
| വാൎദ്ധക്യം, ത്തിന്റെ. s. Old age. വൃദ്ധത. |
| വാൎദ്ധുഷി, യുടെ. s. An usurer. പലിശക്ക കൊടു |
| ക്കുന്നവൻ. |
| വാൎദ്ധുഷികൻ, ന്റെ. s. An usurer. പലിശക്കുകൊ |
| ടുക്കുന്നവൻ. |
| വാൎദ്ധുഷ്യം, ത്തിന്റെ. s. Interest, usury, usurious loan. |
| പലിശ. |
| വാൎപ്പട്ടാളം, ത്തിന്റെ. s. A regiment wearing belts. |
| വാൎപ്പ, ിന്റെ. s. 1. The act of casting or founding me- |
| tal. 2. a caldron, a boiler. |
[ 710 ]
| വാൎപ്പപപണി, യുടെ. s. 1. Founding, working in brass, |
| &c. 2. any article that has been cast, or molten. |
| വാൎപ്പപണിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A caster of metals, a |
| brasier, a brass or iron founder. |
| വാൎപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To cause, or order, to cast. |
| വാൎമ്മണം, ത്തിന്റെ. s. A number of coats of mail. |
| കവചങ്ങളുടെ കൂട്ടം. |
| വാൎമ്മിണം, ത്തിന്റെ. s. A number of men in armour, |
| കവചികളുടെ കൂട്ടം. |
| വാൎഷികം, ത്തിന്റെ. s. The name of a drug, ബ്രഹ്മി. |
| adj. 1. Yearly, annual or belonging to a year. 2. grow- |
| ing, &c, in the rainy season or fit or suited to it, &c. |
| വാൎഹതം, ത്തിന്റെ. s. The fruit of the Solanum jac- |
| quini, ചുണ്ടക്കാ. |
| വാലക്യ, യുടെ. s. Incense. കുന്തുരുക്കം. |
| വാലധി, യുടെ. s. A hairy tail. പുച്ശം. |
| വാലവെക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To place for strain- |
| ing, or running off. |
| വാലം, ത്തിന്റെ. s. 1. The hair of the head. തലമുടി. |
| 2, a scented grass. ഇരുവെലി. 3. cast in weighing. |
| 4. negligence. |
| വാലാക്കുഴ, യുടെ. s. An ornamented wooden lance, an |
| emblem of royalty, |
| വാലാക്കുഴക്കാരൻ, ന്റെ. s. A person who bears the |
| above emblem before a king or prince. |
| വാലാട്ടിപ്പക്ഷി, യുടെ. s. The wagtail. |
| വാലിക, യുടെ. s. A kind of ear ornament. |
| വാലുകം, ത്തിന്റെ. s. 1. White sand. വെളുത്ത മ |
| ണൽ, 2. a granulated substance, apparently vegetable, |
| and used as a drug or perfume. എലാവാലുകം. |
| വാലുന്നു, ന്നു, വാൻ. v. n. 1. To take root or grow as |
| potatoes, yams, &c. 2. to be strained, to run, drip, or |
| flow down. |
| വാൽ, ലിന്റെ. s. 1. A tail, in general, 2. a trail, or |
| train. 3. a neck of land. 4. a cue. |
| വാല്കം, ത്തിന്റെ. s. Cloth made of the bark of trees. |
| ചണത്തൊലി മുതലായതുകൊണ്ട നൂൽ ചമച്ചു |
| ണ്ടാക്കുന്ന വസ്ത്രം. |
| വാല്കാണം, ത്തിന്റെ. s. Duty or toll levied on cattle. |
| വാല്കൊഞ്ച, ിന്റെ. s. The tail of a horse, or of any |
| hairy animal. |
| വാല്കൊതമ്പ, ിന്റെ. s. 1. Barley. 2. a bearded wheat. |
| വാൽനക്ഷത്രം, ത്തിന്റെ. s. A comet. |
| വാൽമികി, യുടെ. s. The author of the Rámáyana. |
| വാല്മീകൻ, ന്റെ. s. WALMÍCA or WALMÍCI the author |
| of the Rámáyana. | വാല്മീകം, ത്തിന്റെ. s. A name of the Rámáyana, by |
| WALMÍCA. |
| വാല്മീൻ, നിന്റെ. s. A comet. |
| വാല്മുളക, ിന്റെ. s. Cubebs, Piper cubeba. |
| വാല്ഹികം, ത്തിന്റെ. s. 1. Assafætida. കായം. 2. the |
| name of a country. 3. a horse of the Wálhica breed. |
| വാവ, ിന്റെ. s. 1. The time of the change of the moon |
| or of the full moon. 2. a holiday in general. |
| വാവട, യുടെ. s. 1. A thin narrow board nailed on the |
| lover ends of the small rafters of a roof. 2. a kind |
| of sweetmeat made at the വാവ festival. |
| വാവടയൊട, ിന്റെ. s. Edge tiles. |
| വാവദൂകൻ, ന്റെ. s. A fluent, bold or loquacious |
| speaker. വാക്പ്രയൊഗനിപുണൻ. |
| വാവൽ, ലിന്റെ. s. A large bat. |
| വാവളയം, ത്തിന്റെ. s. See വാമൊതിരം. |
| വാവിടാജന്തു, വിന്റെ. s. A dumb animal. |
| വാവിഷ്ഠാണം, ത്തിന്റെ. s. Abuse, censure, cursing, |
| rude reproach. വാവിഷ്ഠാണം പറയുന്നു, To abuse, |
| to censure, to reproach. |
| വാവൃത്ത. adj. Chosen, appointed. |
| വാവൃത്തം, &c. adj. Chosen, appointed. വരിക്കപ്പെട്ട, |
| വാശ, യുടെ. s. A plant, Justicia ganderussa. ആടലൊ |
| ടകം. |
| വാശകം, ത്തിന്റെ. s. a plant, Justicia ganderussa. |
| ആടലൊടകം. |
| വാശി, യുടെ. s. 1. Obstinacy, stubbornness, 2. surplus or |
| deficiency in measurement, or weight. 3. the being out |
| of measurement in carpenters' work, &c. 4. the state of |
| being better either in health or quality. adj. Better, |
| either in health or as to quality, preferable. വാശി is |
| also affixed to words denoting fractions, as a mere ex- |
| pletive, as അരവാശി, Half. കാൽവാശി, A quarter |
| part. വാശികാണുന്നു, To find excess or deficiency |
| in quantity in measuring. വാശിപിടിക്കുന്നു, 1. To |
| be obstinate, stubborn. 2. to take account of what is out |
| of measurement. |
| വാശിക, യുടെ. s. A plant, Justicia gunderussa. ആട |
| ലൊടകം. |
| വാശിക്കാരൻ, ന്റെ, s. An obstinate, stubborn fellow. |
| വാശിത, യുടെ. s. 1. A woman. സ്ത്രീ. 2. a female ele- |
| phant. പിടിയാന. |
| വാശിതം, ത്തിന്റെ. s. The cry of birds, or animals. |
| മൃഗാദികളുടെ ശബ്ദം. adj. Perfumed, scented. |
| വാശുര, യുടെ. s. Night. രാത്രി. |
| വാശ്ശതും. ind. Any thing. |
[ 711 ]
| വാഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. 1. Vapour, hot mist, steam, &c. |
| ആവി. 2. a tear. കണ്ണുനീർ. |
| വാസകുടി, യുടെ. s. A tent. കൂടാരം. |
| വാസഗൃഹം, ത്തിന്റെ. s. A bed-chamber, an inner |
| or sleeping room. ഉള്ളറ. |
| വസതെയി, യുടെ. s. Night. രാത്രി. |
| വാസന, യുടെ. s. 1. Smell, odour, scent, fragrance, |
| flavour. 2. the knowledge of any thing derived from |
| memory, the present consciousness of past conceptions. |
| 3. practice, experience. 4. elegance, neatness. ഭംഗി. 5. |
| natural inclination. വാസനപിടിക്കുന്നു, 1. To yield |
| or emit fragrance or smell. 2. to smell at. |
| വാസനക്കാരൻ, ന്റെ. s. An experienced person. |
| വാസനപൊടി, യുടെ. s. Sweet scented powder. |
| വാസനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A wrapper, a cover. 2. cloth, |
| clothes. 3. abiding, abode. 4. perfuming, fumigation, |
| fumigating or perfuming with fragrant vapour or with |
| incense, &c. |
| വാസനശീല, യുടെ. s. A woman of a good or ami- |
| able disposition. |
| വാസനശീലൻ. s. A man of an amiable dis- |
| position. |
| വാസനാബലം, ത്തിന്റെ. s. 1. The influence of |
| experience. 2. natural inclination. |
| വാസന്തി, യുടെ. s. 1. A large creeper, Gærtnera |
| racemosa. കുരുക്കുത്തിമുല്ല. 2. a species of jasmine, |
| Jasminum auriculatum. |
| വാസന്തികം. adj. 1. Relating or belonging to spring, |
| vernal. 2. suitable to the spring season. |
| വാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. A house, dwelling, habitation. |
| 2. site, situation, abode, place of staying. 3. cloth, clothes. |
| 4. perfuming. |
| വാസയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Fragrant powder sprink- |
| led on the clothes. |
| വാസയൊഗ്യം. adj. Suitable or proper for a |
| residence. വസിപ്പാൻ യൊഗ്യമായുള്ള. |
| വാസരം, ത്തിന്റെ. s. A day. ദിവസം. |
| വാസരാന്തം, ത്തിന്റെ. s. Evening. സന്ധ്യ, |
| വാസവൻ, ന്റെ. s. A name of Indra. ഇന്ദ്രൻ. |
| വാസവി, യുടെ. s. The daughter of Indra and mother |
| of VYÁSA. ഇന്ദ്രന്റെ പുത്രി. |
| വാസസജ്ജിക, യുടെ. s. A woman dressed in all her |
| ornaments to receive her lover. |
| വാസസ഻, സ്സിന്റെ. s. Cloth, clothes. വസ്ത്രം. |
| വാസിത, യുടെ. s. 1. A woman. സ്ത്രീ. 2. a female |
| elephant. പിടിയാന. | വാസിതം, &c. adj. Perfumed, scented. സുഗന്ധം |
| പിടിക്കപ്പെട്ട. |
| വാസിഷ്ഠം, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of a book. ഒ |
| രു പുസൂകം. 2. part of the Védas. വെദത്തിൽ ഒര |
| അംശം. |
| വാസുകി, യുടെ. s. The serpent Wásuci, sovereign of |
| snakes. സൎപ്പരാജൻ. |
| വാസുദെവൻ, ന്റെ. s. A name of CRISHNA. കൃഷ്ണൻ. |
| വാസൂ, വിന്റെ. s. A young girl, in theatrical lan- |
| guage. നാട്യത്തിൽ ബാലസ്ത്രീ. |
| വാസൊചിതം. adj. Suitable for a dwelling or residence. |
| വസിപ്പാൻ യൊഗ്യമായുള്ള. |
| വാസൊരത്നം, ത്തിന്റെ. s. Excellent or elegant rai- |
| ment. വിശെഷ വസ്ത്രം. |
| വാസ്തവം, ത്തിന്റെ. s. 1. An appointment. 2. determi- |
| nation, demonstration, നിശ്ചയം. 3. news, intelligence. |
| adj. Determined, demonstrated, fixed, substantiated. നി |
| ശ്ചയിക്കപ്പെട്ട. |
| വാസ്തവ്യം. adj. To be appointed, to be determined. |
| വാസ്തു, വിന്റെ. s. 1. The site of a habitation. 2. a |
| house, a habitation. ഭവനം. |
| വാസ്തുകം, ത്തിന്റെ. s. A potherb, Chenopodium al- |
| bum. വാസ്തുച്ചീര. |
| വാസ്തുച്ചീര, യുടെ. s. See the preceding. |
| വാസ്തുദെവത, യുടെ. s. A demon. |
| വാസ്തുബലി, യുടെ. s. A ceremony performed after the |
| erection of a new house or building. |
| വാസ്തൊഷ്പതി, യുടെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വാസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. Cloth, made or covered with |
| cloth. വസ്ത്രം കൊണ്ടുള്ളത. |
| വാഹകൻ, ന്റെ. s. 1. A bearer, a carrier, a porter. |
| 2. a horseman. |
| വാഹകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A horse. 2. a bullock. 3. a |
| vehicle, a carriage or conveyance of any kind. |
| വാഹടൻ, ന്റെ. s. The learned author of the medi- |
| cal book called അഷ്ടാംഗഹൃദയം. |
| വാഹടാൎയ്യൻ, ന്റെ. s. See വാഹടൻ. |
| വാഹദ്വിഷൽ, ത്തിന്റെ. s. A buffalo. പൊത്ത. |
| വാഹനം, ത്തിന്റെ. s. A vehicle or conveyance of any |
| kind, as a horse, an elephant, a carriage, &c. |
| വാഹം, ത്തിന്റെ. s, 1. A horse. കുതിര. 2. a mea- |
| sure of capacity. അളവ. 3. a bull. കാള. 4. air, wind. |
| വായു. 5. an army. സൈന. 6. a buffalo. പൊത്ത. 7. a |
| vehicle, a carriage or conveyance of any kind. വാഹനം. |
| വാഹസഞ്ചൊദനം, ത്തിന്റെ. s. Driving a carriage, |
| &c. |
[ 712 ]
| വാഹസം, ത്തിന്റെ. s. A large snake, the Boa con- |
| strictor. പെരുമ്പാമ്പ. |
| വാഹികം, ത്തിന്റെ. s. 1. A large drum. 2. a car, &c. |
| drawn by oxen. |
| വാഹിത്വം, ത്തിന്റെ. s. The part of an elephant's fore- |
| head, below the frontal globes. ആനയുടെ മസ്തക |
| ത്തിൽ താഴത്തടം. |
| വാഹിനി, യുടെ. s. 1. A river. നദി. 2. an army, a |
| body of forces, consisting of 81 elephants, 81 cars, 243 |
| horse, and 405 foot, a cohort, a battalion. സെന. |
| വാഹിനീപതി, യുടെ. s. 1. A general, a leader or |
| commander of an army. സെനാപതി. 2. the ocean. |
| സമുദ്രം. |
| വാഹു, വിന്റെ. s. The arm. കൈ. |
| വാഹുലെയൻ, ന്റെ. s. A name of the deity Carticéya. |
| വാഹ്ലാകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A country lying north-west |
| of Affghanista, Balkh. 2. a horse from Balkh, considered |
| as of a good breed. 3. saffron. കുങ്കുമം . 4. asafætida. |
| കായം. |
| വാള, യുടെ. s. A kind of fish. |
| വാളകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bracelet. വള. 2. a finger |
| ring. കെമൊതിരം. |
| വാളൻ, ന്റെ. s. 1. A man of the sawyer class, a saw- |
| yer. 2. a fisherman. |
| വാളൻപുളി, യുടെ. s. The tamarind, Tamarindus In- |
| dica. |
| വാളമര, യുടെ. s. The sword bean, Dolichos gladiatus. |
| വാളം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bar of iron. 2. the name of a |
| scented grass. ഇരുവെലി. |
| വാളലക, ന്റെ. s. The blade of sword. |
| വാളി, യുടെ. s. A golden ornament which women wear |
| on the upper part of the ear. |
| വാളിക, യുടെ. s. An ear ornament, see the last. |
| വാളുന്നു, ളി, വാൻ. v. a. To sow, to cast seed into the |
| ground. വിതെക്കുന്നു. |
| വാളുറ, യുടെ. s. The sheath of a sword, a scabbard. |
| വാളെറ, ിന്റെ. s. Sword fencing, throwing a sword up |
| and catching it again. |
| വാൾ, ളിന്റെ. s. 1. A sword. 2. a saw. |
| വാൾകാരൻ, ന്റെ. s. 1. A swordsman, a soldier arm- |
| ed with a sword. 2. a sawyer. |
| വാൾപലകക്കാരൻ, ന്റെ. s. A soldier armed with |
| a shield. |
| വാൾപാട, ിന്റെ. s. The length of a sword in distance. |
| വാൾപുലി, യുടെ. s. A rhinoceros. |
| വാൾമീൻ, നിന്റെ. s. The sword fish. | വാഴ, യുടെ. s. A plantain tree, Musa sapientia or para- |
| disiaca. |
| വാഴക്കാ, യുടെ. s. A green or unripe plantain. |
| വാഴക്കാച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. A kind of large yam plant- |
| ed round plantain trees. |
| വഴക്കാലാ, യുടെ. s. A place from which plantain trees |
| have been cut away. |
| വാഴക്കുല, യുടെ. s. An entire bunch or cluster of plan- |
| tains. |
| വാഴച്ചീപ്പ, ിന്റെ. s. A comb, or section of a bunch |
| of plantains. |
| വാഴപ്പഴം, ത്തിന്റെ. s. A ripe plantain. |
| വാഴപ്പിണ്ടി, യുടെ. s. The stem of a plantain tree. |
| വാഴപ്പൊള, യുടെ. s. The rind or bark of the plantain tree. |
| വാഴമാണം, ത്തിന്റെ. s. The large bulbous root of |
| the plantain tree. |
| വാഴയില, യുടെ. s. A plantain leaf. |
| വാഴാനിലം, ത്തിന്റെ. s. Uncultivated land, barren |
| or waste land. |
| വാഴി, യുടെ. s. A governor, a ruler. |
| വാഴിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v.c. 1. To cause to govern. 2. to |
| appoint one to a high office or dignity. 3. to consecrate. |
| വാഴുന്നവർ, രുടെ. s. 1. Governors. 2. cultivators of |
| land. 3. inhabitants, dwellers. |
| വാഴുന്നു, ണു, വാൻ. v.a. 1. To reign, to govern. 2. |
| to cultivate, to farm. 3. to live. 4. to live well, happily, |
| prosperously, to fare well. |
| വാഴ്ച, യുടെ. s. 1. Reign, government. 2. cultivation, |
| culture, farming. 3. living well or prosperously. |
| വാഴ്ത്തൽ, ലിന്റെ. s. 1. Praising, lauding. 2. blessing, |
| congratulation. |
| വാഴ്ത്തുന്നു, ഴ്ത്തി, വാൻ. v. a. 1. To praise, to laud. 2. to |
| bless, to wish one well. |
| വാഴ്വ, ിന്റെ. s. 1. Prosperity, health, and happiness. |
| 2. blessing, wishing well. |
| വാറ, ിന്റെ. s. 1. A leather belt or thong. 2. a peon's |
| or soldier's belt. 3. an affix to verbs having the signifi- |
| cation of when. 4. a kind of fish. |
| വാറിട, യുടെ. s. A shred of a palmira leaf taken off |
| lengthwise. |
| വാറുമീൻ, നിന്റെ. s. A kind of fish. |
| വാറൊല, യുടെ. s. An anonymous writing on ola sus- |
| pended on trees or in any public place, a placard. |
| വാറ്റ, ിന്റെ. s. 1. Straining, pouring off, decanting. 2. |
| distilling. |
| വാറ്റൽ, ലിന്റെ. s. The act of straining, pouring off. |
[ 713 ]
| വാറ്റുന്നു, റ്റി, വാൻ. v. a. 1. To strain, to pour off, |
| to decant. 2. to distil. |
| വി, A Sanscrit particle, prefixed to words of that language |
| and implying, 1. Certainty, ascertainment. 2. separation, |
| disjunction. 3. aversion, repugnance. 4. impatience, |
| intolerance. 5. variety, difference. 6. cause, motive. 7. |
| motion, progress. 8. privation. It generally corresponds |
| to the English adjuncts a, ex, dis, in, un, &c., and is |
| frequently an expletive. |
| വി, യുടെ. s. A bird in general. പക്ഷി. |
| വികങ്കതം, ത്തിന്റെ. s. The name of a small tree. |
| വൈയങ്കത. |
| വികചം. adj. Blown, opened, expanded, spread, as a |
| flower, &c. വിടൎന്ന. |
| വികടക്കാരൻ, ന്റെ. s. An opposer, a perverse, ob- |
| stinate, wicked, malicious, or ill-tempered person ; a |
| disturber; a meddler. |
| വികടൻ, ന്റെ. s. An opposer, a perverse, obstinate, |
| wicked, malicious or ill-tempered person, a disturber. |
| വികടമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. 1. To be contrary, |
| perverse. 2. to disagree with the health. |
| വികടമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v.a. To pervert, to throw |
| obstacles in the way, to frustrate. |
| വികടം, ത്തിന്റെ. s. 1. A malicious obstacle, or impe- |
| diment. 2. a contradiction. 3. disagreement, disunion. |
| 4. opposition, perverseness; contrariness. adj. 1. Large. |
| great. 2. formidable, frightful, terrific. 3. contrary, |
| perverse. 4. changing in form or appearance. |
| വികടസരസ്വതി, യുടെ. s. One who speaks perversely, |
| one who speaks ill or blameably. |
| വികടിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v.a. 1. To throw impedi- |
| ments in one's way, to frustrate. 2. to contradict, to |
| oppose, to thwart. 3. to disturb. |
| വികടിപ്പ, ിന്റെ. s. See വികടം. |
| വികഥനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Irony, ironical or unmerit- |
| ed praise. 2. praise. 3. egotistical boasting. |
| വികമ്പിതം, &c. adj. 1. Trembling, tremulous, agitated. |
| ചഞ്ചലമുള്ള. 2. palpitating, heaving. |
| വികരം, ത്തിന്റെ. s. Sickness, disease. വ്യാധി. |
| വികരുണൻ, ന്റെ. s. An unmerciful, unfeeling man, |
| one destitute of compassion or tenderness. |
| വികൎത്തനൻ, ന്റെ. s. 1. The sun. ആദിത്യൻ. 2. |
| a son who has usurped his father's kingdom. പിതാവി |
| ന്റെ രാജ്യത്തെ അപഹരിച്ചവൻ. |
| വികൎഷണം, ത്തിന്റെ. s. Pulling, drawing, attrac- |
| tion. വലിക്കുക. | വികലം. adj. 1. Defective, imperfect. ഊനമുള്ള. 2. |
| decayed, impaired, withered, waned. 3. confused, con- |
| founded, agitated. ചഞ്ചലപ്പെട്ട. |
| വികലാംഗൻ, ന്റെ. s. A cripple, one who is deformed |
| or maimed. അംഗഹീനൻ. |
| വികല്പം, ത്തിന്റെ. s. 1. Error, ignorance, mistake. തെ |
| റ്റ. 2. alternative, option. 3. doubt, indecision. സംശ |
| യം. 4. change. മാറ്റം. |
| വികല്പിതം. adj. 1. Optional, admitting of two uses. 2. |
| doubtful, undecided. സംശയമുള്ള. |
| വികസ, യുടെ. s. Bengal madder, Rubia manjith. മ |
| ഞ്ചട്ടി. |
| വികസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To blow, open, or |
| expand, as a flower. വിടരുന്നു. 2. to be spread abroad. |
| വികസിതം. adj. 1. Blown, as a flower, budded, opened, |
| expanded. വിടൎന്ന. 2. spread abroad. |
| വികസ്വരം, ത്തിന്റെ, &c. adj. Opening, expanding. വിടരുന്ന. |
| വികാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Change, transmutation, trans- |
| formation, alteration, or deviation from the natural state. |
| 2. sickness, disease, change from a state of health. 3. |
| emotion, sensibility, passion, feeling, transition from the |
| natural or quiescent condition of the soul. 4. ugliness, |
| deformity. adj. 1. Ugly, deformed. 2. unnatural. |
| വികാരി, യുടെ. 1. The thirty-third year in the Hindu |
| cycle of sixty. 2. a Bicar of a church, an adopted phrase. |
| വികാശനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Opening, expanding, |
| blowing. വിടൎച്ച. 2. appearance, display. 3. loneliness. |
| വികാശം, ത്തിന്റെ. s. 1. Display, manifestation, open |
| or splendid appearance. 2. opening, expanding. 3. bud- |
| ding, blowing, as a flower. വിടൎച്ച. 4. solitude, lonel- |
| iness, privacy. 5. pleasure, enjoyment. സുഖാനുഭവം. |
| 6. ether, heaven. ആകാശം. |
| വികാസം, ത്തിന്റെ. s. Expanding display, expansion, |
| opening, budding, blowing. വിടൎച്ച. |
| വികാസി. adj. Expanding, opening, blowing, budding. |
| വികിരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bird in general. പക്ഷി. |
| 2. scattering. |
| വികീരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Gigantic swallow-wort, |
| Asclepias gigantea. എരിക്ക. 2. scattering, spreading |
| about or abroad. വിതറൽ. |
| വികുൎവ്വാണം, ത്തിന്റെ, &c. adj. Joyful, cheerful, happy. സ |
| ന്തൊഷമുള്ള. |
| വികൃതൻ, ന്റെ. s. 1. One who is sick, diseased. രൊഗി. |
| 2. one who entertains a feeling of disgust, aversion, &c. |
| വികൃതം, ത്തിന്റെ. s. Disgust, aversion. രുചികെട. |
| adj. 1. Entertaining a feeling of disgust, averse, estrang- |
[ 714 ]
| ed. 2. sick, diseased. 3. imperfect, unfinished, incomplete. |
| 4. changed, altered. |
| വികൃതി, യുടെ. s. A base, vile, wicked, depraved, filthy, |
| or nasty person, a liar. |
| വികൃതി, യുടെ. s. 1. Change, or alteration of any kind, |
| whether of purpose, mind, form, nature, &c. either per- |
| manent or temporary. മാറ്റം. 2. sickness, disease, change |
| from a state of health. രൊഗം. 3. fear, apprehension. |
| പെടി. 4. baseness, wickedness, depravity. ദുഷ്ടത. 5. |
| ill-naturedness, perverseness. 6. the twenty-fourth year |
| of the Hindu cycle of sixty. വികൃതികാട്ടുന്നു, To shew |
| ill-will or perverseness. വികൃതിപറയുന്നു, To speak |
| perversely, or wickedly. |
| വികൃതിത്വം, ത്തിന്റെ. s. Filthiness, baseness, depra- |
| vity, corruption, grossness. |
| വികൊഷം, adj. Uncovered, denuded, unsheathed. ഊ |
| രിയ, നഗ്നമായുള്ള. |
| വിക്ക, ിന്റെ. s. An impediment in the speech. |
| വിക്കൻ, ന്റെ. s. A stammerer, one who has an impedi- |
| ment in his speech. |
| വിക്കൽ, ലിന്റെ. s. Stammering, speaking with diffi- |
| culty. |
| വിക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v a. 1. To stammer, to speak |
| with hesitation. 2. to rise in the throat, as water, &c. |
| when drunk hastily. |
| വിക്രമ, യുടെ. s. The fourteenth year in the Hindu |
| cycle of sixty. |
| വിക്രമൻ, ന്റെ. s. A hero, a valiant or brave man, a |
| warrior. |
| വിക്രമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Heroism, prowess, heroic |
| valour, bravery. 2. great power, or strength. 3. walking, |
| going, proceeding. 4. overpowering, overcoming, വിക്ര |
| മംകാട്ടുന്നു, To display one's valour or power. |
| വിക്രമശാലി, യുടെ. s. A hero, a valiant or brave man. |
| വിക്രമാദിത്യൻ, ന്റെ. s. The name of a celebrated |
| prince, the sovereign of Ougein: there are however many |
| princes of this name, and it has been applied to Raja |
| BHOJA, to SALIVÁHANA, to PRITHVI Raja, as well as to |
| five or six others; the name also occurs variously written, |
| as VICRAMA, ADITYA, VICRAMASÉNA, VICRAMASINHA |
| VICRAMÁRCA, &c. |
| വിക്രമാബ്ദം, ത്തിന്റെ. s. The era supposed to have |
| been founded by VICRAMÁDITYA, still in use among the |
| Hindus, commencing 56 years before the Christian era. |
| വിക്രമാൎക്കൻ, ന്റെ. s. A name of a famous Hindu |
| sovereign, VICRAMÁDITYA. | വിക്രമി, യുടെ. s. 1. A hero, a valiant or brave man, a |
| warrior. 2. a lion. സിംഹം. |
| വിക്രയം, ത്തിന്റെ. s. Sale, selling, vending. ക്രയ |
| വിക്രയം, lit. Buying and selling, trade, traffic. കച്ച |
| വടം. വിക്രയംചെയ്യുന്നു, To sell, to vend. വില്ക്കു |
| ന്നു. |
| വിക്രയി, യുടെ. s. A seller, a vender. വില്ക്കുന്നവൻ. |
| വിക്രയികൻ, ന്റെ. s. A vender, a seller, a dealer. |
| വില്ക്കുന്നവൻ. |
| വിക്രാന്തൻ, ന്റെ. s. 1. A hero, a warrior. വിക്രമി. |
| 2. a lion. സിംഹം. |
| വിക്രാന്തം, ത്തിന്റെ. s. Prowess, heroic strength and |
| valour. വിക്രമം. |
| വിക്രാന്തി, യുടെ. s. 1. Prowess, lieroic strength and |
| valur. 2. great power or strength. വിക്രമം. |
| വിക്രാന്തിമാൻ, ന്റെ. s. A hero, a warrior. വിക്രമി. |
| വിക്രായികൻ, ന്റെ. s. A vender, a seller. വില്ക്കുന്ന |
| വൻ, കച്ചവടക്കാരൻ. |
| വിക്രിയ, യുടെ. s. Change of mind, form, purpose, &c. |
| മനാമാറ്റം. |
| വിക്രീതം. adj. Sold, vended. വില്ക്കപ്പെട്ട. |
| വിക്രെതാ, വിന്റെ. s. A vender, a seller. കച്ചവട |
| ക്കാരൻ. |
| വിക്രെയം, adj. Vendible, saleable, വില്ക്കത്തക്ക. |
| വിക്ലബം, adj. Overcome with fear or agitation; con- |
| fused, confounded, lost, bewildered. പരിഭ്രമിക്കപ്പെട്ട. |
| വിഖ്യാതൻ, ന്റെ. s. One well known, a celebrated |
| man. പ്രസിദ്ധൻ. |
| വിഖ്യാതം, &c. adj. Iamous, notorious, known. പ്ര |
| സിദ്ധമായുള്ള. |
| വിഖ്യാതി, യുടെ. s. Fame, celebrity, notoriety. കീൎത്തി, |
| ശ്രുതി. |
| വിഖ്യാപതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Explaining, expounding, |
| exposition. പൊരുൾതിരിപ്പ. 2. communicating, de- |
| claring. അറിയിക്കുക. |
| വിഗതനാസികൻ, ന്റെ. s. One deprived of his nose. |
| മൂക്കില്ലാത്തവൻ. |
| വിഗതനെത്രൻ, ന്റെ. s. One depyrived of his eyes. |
| കണ്ണില്ലാത്തവൻ. |
| വിഗതൻ, ന്റെ. s. One who is gone, departed, |
| separated. വെർപെട്ടവൻ. |
| വിഗതം, &c. adj. 1. Gloomy, dark, obscured. 2. gone, |
| departed, disappeared, severed, parted. |
| വിഗതവസ്ത്ര, യുടെ. s. A naked woman. |
| വിഗതായുധൻ, ന്റെ. s. One deprived of this weapons, |
| an unarmed man. |
[ 715 ]
| വിഗതാൎത്തവ, യുടെ. s. A woman past child learing. |
| പെറുമാറിയവൾ. |
| വിഗതി, യുടെ. s, Returning, going backwards. പി |
| ന്നാക്കംപൊക. |
| വിഗൎഹണം, ത്തിന്റെ. s. Abuse, abusing, censure, |
| reproach. ശകാരം. |
| വിഗൎഹിതം, &c. adj. 1. Abused, reviled. 2, low, vile, |
| base. ശകാരിക്കപ്പെട്ട. |
| വിഗളിതം. adj. 1. fallen, dropped, oozed. 2. removed. |
| വിഗാഡം, &c. adj. Immersed, plunged, battled, bathing. |
| മുഴുകപ്പെട്ട. |
| വിഗാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Ill-report, detraction, scan- |
| dal. അപശ്രുതി. 2. censure, reproach. കുത്സനം. |
| വിഗ്രൻ, ന്റെ. s. One who is noseless. മൂക്കില്ലാത്ത |
| വൻ. |
| വിഗ്രം, &c. adj. Noseless. മൂക്കില്ലാത്ത. |
| വിഗ്രഹം, ത്തിന്റെ. s. 1. The body. ദെഹം. 2. ex- |
| tension, diffusion. പരപ്പ. 3. an idol, an image. 4. form, |
| shape. രൂപം. 5. war, battle, contest. യുദ്ധം. |
| വിഗ്രഹാരാധന, യുടെ s. Idolatry, the worship of |
| images. |
| വിഗ്രഹാരാധനക്കാരൻ, ന്റെ. s. An idolater, a |
| worshipper of images. |
| വിഘസം, ത്തിന്റെ. s. 1. The residue, or remains of |
| food which has been offered to the gods, to the manes, |
| to a venerable guest; or to a spiritual preceptor, ഉഛി |
| ഷ്ടം. 2. food in general. ഭക്ഷണം. |
| വിഘാതം, ത്തിന്റെ. s. 1. An impediment, in obstacle; |
| a prohibition, prevention or obstruction. തടവ. 2. de- |
| struction. നാശം. |
| വിഘ്നം, ത്തിന്റെ. s. Impediment, obstacle, hindrance. |
| വിഘ്നപ്പെടുത്തുന്നു, വിഘ്നംവരുത്തുന്നു, To hinder, |
| to impede, to obstruct; to prevent; to raise an obstacle, |
| to cause an impediment. വിഘ്നപ്പെടുന്നു. To be hin- |
| dered, or impeded; to be obstructed. |
| വിഘ്നരാജൻ, ന്റെ. s. A name of GENÉSA ask, ഗണ |
| പതി. |
| വിഘ്നെശൻ, ന്റെ. s. A name of GENÉSA. ഗണപ |
| തി. |
| വിങ്ങൽ, ലിന്റെ. s. Throbbing with pain, ache. |
| വിങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. 1. 2. To throb with pain, to |
| ache. വിങ്ങിപറയുന്നു, To complain from pain, to |
| grieve. |
| വിചകിലം, ത്തിന്റെ. s. A particular kind of jasmine. |
| വിചയനം, ത്തിന്റെ. s. Search, research, seeking. |
| അന്വെഷണം. | വിചയം, ത്തിന്റെ.s. Search, research. അന്വെഷ |
| ണം. |
| വിചൎച്ചിക, യുടെ. s. Scab, herpes, itch. ചിരങ്ങ. |
| വിചലം, &c. adj. Unsteady, unfixed; moving, going. |
| ചലനമുള്ള. |
| വിചക്ഷണൻ, ന്റെ. s. 1. A learned person or |
| Pundit, a holy teacher. വിദ്വാൻ. 2. one who is wise, |
| learned, clever, able, sensible. അറിവുള്ളവൻ. |
| വിചക്ഷണം, &c. adj. 1. Wise, learned, clever, able, |
| sensible. 2. proficient, skilful. അറിവുള്ള. |
| വിചാരക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. An inquirer, an investiga- |
| tor. 2. a superintendent; a manager, a conductor. 3. a |
| counsellor. |
| വിചാരണകൎത്താവ, ിന്റെ. s. 1. An inquirer, an |
| investigator. 2. a superintendent. |
| വിചാരണ, യുടെ. s. 1. Investigation, inquiry, deli- |
| beration, the exercise of judgment or decision after due |
| examination or discussion. 2. superintendance, manage- |
| ment. വിചാരണ ചെയ്യുന്നു, To investigate, to in- |
| quire into, to deliberate, to make examination. ദൈവ |
| വിചാരണ, Divine providence, dispensation. |
| വിചാരം, ത്തിന്റെ. s. The exercise of judgment or |
| reason, on a present subject, investigation, consideration, |
| deliberation. 2. discussion, dispute. 3. thought, re- |
| flection. 4. superintendance, management, charge. 5. |
| grief, sorrow; care, solicitude, anxiety. വിചാരപ്പെടു |
| ന്നു, വിചാരം പിടിക്കുന്നു, 1. To care, to be anxious |
| or solicitous, to take thought for, to be concerned. 2. to |
| be sorrowful. |
| വിചാരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To investigate, to |
| inquire into, to search out. 2..to think, to consider, to |
| reason, to reflect, to deliberate upon. 3. to manage, to |
| superintend, to conduct. 4. to condole with; to console. |
| 5. to take care. 6. to provide or procure. |
| വിചാരിതം, &c. adj. Investigated, judged, discussed. |
| വിചാരിക്കപ്പെട്ട. |
| വിചാരിപ്പ, ിന്റെ.s. Superintendance, management, |
| stewardship. |
| വിചാരിപ്പുകാരൻ, ന്റെ.s. A superintendent, ma- |
| nager, a steward: |
| വിചാൎയ്യം, adj. 1. To be investigated, or inquired into. |
| 2. manageable. വിചാരിപ്പാനുള്ള. |
| വിചികിത്സ, യുടെ. s. 1. Doubt, uncertainty. സംശ |
| യം. 2. error, mistake. തെറ്റ. |
| വിചികിൎഷ, യുടെ. s. Desire to obtain, desire to make, |
| ഉണ്ടാക്കുവാനുള്ള ആഗ്രഹം. |
[ 716 ]
| വിചിത്രം, ത്തിന്റെ. s. Any thing variegated, beautiful, |
| or wonderful. adj. 1. Variegated, spotted. 2. beautiful, |
| handsome. 3. wonderful, surprising. |
| വിച്ച, യുടെ. s. 1. Wonder, surprise. 2. a play. |
| വിച്ചക്കളീ, യുടെ. s. A kind of play of young children. |
| വിഛന്ദകം, ത്തിന്റെ. s. A building of several stories |
| and surrounded by a portico, or having a portico to the |
| east, and west only; a palace, a temple. |
| വിഛായം, ത്തിന്റെ. s. The shadow of a flock of birds. |
| വിഛിത്തി, യുടെ. s. Loss, disappearance, destruction. |
| നാശം |
| വിഛിന്നം, adj. 1. Disunited, parted, portioned, divided. |
| വെർപെട്ട. 2. shared equally. വിഭാഗിക്കപ്പെട്ട. 3. |
| cut, separated, severed, scattered. ഖണ്ഡിക്കപ്പെട്ട. |
| വിഛെദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Separation, disjunction, |
| removal. വെർപാട. 2. prohibition, prevention. വി |
| രൊധം. 3. dividing, cutting. 4. the division of a book. |
| a section, a chapter. കാണ്ഡം. |
| വിജനനം, ത്തിന്റെ. s. Birth, bearing, delivery. ജ |
| നനനം. |
| വിജനപ്രദെശം, ത്തിന്റെ. s. 1. A solitary, or desert |
| place. 2. an uninhabited country. |
| വിജനം, ത്തിന്റെ. s. A private, lonely or solitary place. |
| വിജയ, യുടെ. s. 1. The twenty-seventh year, in the |
| Hindu cycle of sixty. 2. a peculiar lunar day; the third, |
| eighth or thirteenth day of a lunar fortnight; it is also |
| applied to the tenth day of the light half of the month |
| Aswini (Sept-Oct.) on which the image of Durga, set up |
| during the great festival in honour of her, is cast into the |
| water. 3. hemp, Cannabis sativa. കഞ്ചാവ. |
| വിജയച്ഛന്ദം, ത്തിന്റെ. s. A kind of necklace of |
| 504 rows or strings. |
| വിജയദശമി, യുടെ. s. A peculiar lunar day. See വി |
| ജയ, 2nd meaning. |
| വിജയനഗരം, ത്തിന്റെ. s. Vizayanagaram, a town |
| in the Vizagapatam district. |
| വിജയൻ, ന്റെ. s. 1. A name of Arjuna. അൎജ്ജു |
| നൻ 2. the porter at Vishnu's gate. വിഷ്ണുവിന്റെ |
| വാതിൽ കാവല്ക്കാരൻ. |
| വിജയം, ത്തിന്റെ. s. Conquest, triumph, victory. |
| വിജയി, യുടെ. s. A conqueror, one who is victorious, |
| triumphant. ജയിച്ചവൻ |
| വിജയിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To conquer, to gain |
| the victory, to defeat, to overcome. |
| വിജാനൻ, ന്റെ. s. A wise, learned, sensible man. |
| അറിവുള്ളവൻ. | വിജിഗീഷ, യുടെ, s. Desire of victory, anxiety to |
| overcome or conquer. ജയിപ്പാനുള്ള ആഗ്രഹം. |
| വിജിതം, &c. adj. Desirous to conquer or overcome; |
| hence signifying a warrior, an invader, an antagonist, a |
| disputant, an opponent in general. ജയത്തിന ആഗ്ര |
| ഹമുള്ള. |
| വിജിതം, &c. adj. Conquered, overcome, defeated. ജ |
| യിക്കപ്പെട്ട. |
| വിജിലം. adj. Sauce or condiments, &c. mixed with the |
| water of boiled rice. |
| വിജൃംഭണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Pastime, sport, especi- |
| ally amorous. ഉല്ലാസം. 2. opening, expanding, blos- |
| soming, unfolding. വിടൎച്ച. |
| വിജൃംഭിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To open, to unfold, |
| to expand. വിടരുന്നു. |
| വിജൃംഭിതം. adj. Expanded, opened, unfolded. വിടര |
| പ്പെട്ട. s. 1. Wish, desire. ആഗ്രഹം. 2. pastime, |
| sport. ഉല്ലാസം. |
| വിജ്ഞപ്തി, യുടെ. s. Information, representation, re- |
| spectful communication of information or opinion on |
| any subject. ബൊധിപ്പിക്കുക. |
| വിജ്ഞം, &c. adj. 1. Skilful, able, clever, conversant. |
| വിദഗ്ദ്ധം. 2. wise, learned. അറിവുള്ള. |
| വിജ്ഞതം, &c. adj. Celebrated, famous, known; notori- |
| ous. ശ്രുതിപ്പെട്ട. |
| വിജ്ഞാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Knowledge, science, learn-i |
| ng; worldly knowledge or wisdom, that which compre- |
| hends any subject; also the being conversant with the |
| arts of painting, architecture, &c. and with books, works |
| on law and other branches of science and literature. 2. |
| business, employment. |
| വിജ്ഞാനി, യുടെ. s. A skilful, clever, conversant person. |
| വിദഗ്ദ്ധൻ. |
| വിജ്ഞാപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Teaching, instruction, |
| communication of knowledge not religious. പഠിപ്പിക്കു |
| ക. 2. address, representation, communication, solicita- |
| tion, or application. അറിയിപ്പ. |
| വിജ്ഞാപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To teach, in- |
| struct. പഠിപ്പിക്കുന്നു. 2. to represent, address, com- |
| municate, apply, or solicit. അറിയിക്കുന്നു. |
| വിജ്ഞാപിതം, &c. adj. 1. Taught, instructed. പഠി |
| പ്പിക്കപ്പെട്ട. 2. communicated, represented. അറിയി |
| ക്കപ്പെട്ട. |
| വിജ്ഞാപെശ്വരീയം, ത്തിന്റെ. s. The famous book |
| in Hindu law, also named Mitachera, written by വി |
| ജ്ഞാപെശ്വരൻ. |
[ 717 ]
| വിജ്ഞെയം. adj. Cognizable, comprehensible, what is |
| to be or may be known or understood. അറിയപ്പെടു |
| വാൻ തക്ക. |
| വിട, യുടെ. s. 1. Leave, dismission, sending. 2. വിട |
| വാങ്ങുന്നു, To take leave to go. |
| വിടകൊള്ളുന്നു, ണ്ടു, വാൻ. v. n. 1. To go. 2. to say, |
| to speak (honorific;) a term used by inferiors in speak- |
| ing to superiors. |
| വിടക്ക, ിന്റെ. s. 1. The dead body of an animal. 2. |
| decay. 3. badness. |
| വിടങ്കം, ത്തിന്റെ. s. An aviary, a dove-cot. പ്രാക്കൂ |
| ട, പക്ഷിക്കൂട. |
| വിടൻ, ന്റെ. s. 1. A cheat, a rogue. ധൂൎത്തൻ. 2. a |
| debaucher, a gallant, a lover. കാമുകാനുചരൻ. |
| വിടപം, ത്തിന്റെ. s. 1. The expansion of a tree, or |
| its branches with new shoots. മരത്തിന്റെ പടൎപ്പ. |
| 2. expansion, spreading. പടൎപ്പ. 3. a shrub, a bush. കു |
| റുന്തൂവൽ. 4. a new shoot. 5. a clump, a cluster. മര |
| ക്കൂട്ടം. 6. the perinæum or septum of the scrotum. |
| വിടപി, യുടെ. s. 1. A tree. വൃക്ഷം. 2. the large In- |
| dian fig-tree, Ficus Indicus. പെരാൽ. |
| വിടരുന്നു, ൎന്നു, വാൻ. v. n. 1. To blow, open or ex- |
| pand, as a flower. 2. to open, to split, to separate. |
| വിടൎക്കുന്നു, ൎത്തു, പ്പാൻ. v.a. & n. 1. To open, to split, |
| to burst asunder. 2. to separate, to be divided. 3. to |
| spread, to open out, to open, to unfold. |
| വിടൎച്ച, യുടെ. s. Opening, splitting, cleaving, rending, |
| a fissure. |
| വിടൎത്തുന്നു, ൎത്തി, വാൻ. v. a. 1. To open, to split. 2. |
| to separate, to divide. |
| വിടൎപ്പ, ിന്റെ. s. 1. A division, a cleft, a crack, a rent. |
| 2. separation, parting. |
| വിടർവ, ിന്റെ. s. See the last. |
| വിടല, യുടെ. s. A cocoa-nut nearly ripe. |
| വിടവ, ിന്റെ. s. 1. An opening, an aperture, a breach, |
| a gap. 2. a crevice, a crack, a cleft, a fissure, a narrow |
| opening. 3. breach of friendship, separation, disagree- |
| ment, disunion. |
| വിടവഴക്കം, ത്തിന്റെ. s. Taking leave to go. |
| വിടവഴങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. v. a. To take leave to go. |
| വിടവിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be cracked, to |
| be opened ; to be divided, cleft, split, broken. 2. to dis- |
| agree, to separate. |
| വിടാതെ, A negative particle meaning, Incessantly, |
| without intermission, or stopping. |
| വിടുക്കുന്നു, ത്തു, വാൻ. v. a. See വിടൎക്കുന്നു. | വിടുതൽ, ലിന്റെ. s. 1. Sending, dismissing. 2. liberty, |
| release. |
| വിടുകയ്യൻ, ന്റെ. s. An abandoned character, a riot- |
| ous liver, a prodigal. |
| വിടു. adj. In composition only, Abandoned, vile, mean, |
| base. |
| വിടുതി, യുടെ. s. A lodging, a temporary residence. വി |
| ടുതി പിടിക്കുന്നു, To lodge, to abide for a short time, |
| to stay. |
| വിടുതിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A guest, a lodger. |
| വിടുതിമുറി, യുടെ. s. A lodging room, a guest-chamber. |
| വിടുതിസ്ഥലം, ത്തിന്റെ. s. A lodging place or room. |
| വിടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. 1. To open, to spread. |
| 2. to break, to crack. |
| വിടുധൂൎത്തൻ, ന്റെ. s. An abandoned character, a |
| riotous liver, a prodigal. |
| വിടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. 1. To become loose, slack, |
| separate or untied, to part. 2. to open, to expand. 3. to |
| shoot, to put forth as a root. 4. to cease, to terminate. |
| v.a. 1. To set at liberty, to let go, to let loose; to loosen, |
| to slacken; to untie, to undo. 2. to leave, to quit, relin- |
| quish, abandon, or give up. 3. to depart. 4. to shoot, or |
| discharge. 5. to forget. 6. to pardon, to remit, to cancel. 7. |
| to send. വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു, To surrender, to deliver up, |
| to give, to remit, to abate. വിട്ടുകളയുന്നു, To omit, to |
| leave off, to quit entirely. വിട്ടൊഴിയുന്നു, To leave, to |
| abandon. വിട്ടുപൊകുന്നു, 1. To leave. 2. to forget. 3. |
| to omit. |
| വിടുപണി, യുടെ. s. Service, servitude, dependance. |
| വിടുഭൊഷൻ, ന്റെ. s. A perfect fool. |
| വിടുവാക്ക, ിന്റെ. s. Useless or unprofitable language, |
| idle talk. |
| വിടുവായൻ, ന്റെ. s. A babbler, an idle talker; one |
| who talks much. |
| വിടുവിഡ്ഡി, യുടെ. s. A perfect fool. |
| വിടുവെർ. രിന്റെ. s. The root of a tree, a fibrous root. |
| വിട്ടം, ത്തിന്റെ. s. A tie-beam in a roof. |
| വിഡം, ത്തിന്റെ. s. A factitious salt procured by boil- |
| ing soil found near the sea shore, or any earth impreg- |
| nated with saline particles. |
| വിഡംഗം, ത്തിന്റെ. s. A vegetable and medicinal |
| substance considered of great efficacy in vermifuge. വി |
| ഴാൽ. |
| വിഡംബനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Afflicting, distressing. |
| 2. imitation, copying, especially assuming a similar ap- |
| pearance or dress. |
[ 718 ]
| വിഡൌജസ഻, ിന്റെ. s. A name of Indra. ഇന്ദ്രൻ. |
| വിഡ്വരം, ത്തിന്റെ. s. A tame or village hog. നാട്ടു |
| പന്നി. |
| വിഡ്വരാഹം, ത്തിന്റെ. s. A village or tame hog. നാ |
| ട്ടുപന്നി. |
| വിഡ്ഡി, യുടെ. s. A fool. ഭൊഷൻ. |
| വിഡ്ഢിത്വം, ത്തിന്റെ. s. Folly. ഭൊഷത്വം. |
| വിണ്ണ, ിന്റെ. s. Heaven, the etherial region. ആകാശം. |
| വിണ്ണ, യുടെ. s. S. Greediness, eagerness of appetite or |
| desire. |
| വിണ്ണർ, രുടെ. s. plu. Deities. ദെവകൾ. |
| വിണ്ണർകൊൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വിത, യുടെ. s. Sowing, dispersion of seed. വിതപിടി |
| ക്കുന്നു, Seed sown to take root, to grow. |
| വിതച്ചടി, യുടെ. s. Harrowing after sowing. വിതച്ച |
| ടിക്കുന്നു, To plough or harrow after sowing. |
| വിതണ്ഡ, യുടെ. s. 1. Criticism; refutation, subverting |
| another's opinion or interpretation, and establishing one's |
| own. 2. hostility. 3. an esculent root, Arum colocasia. |
| വിതതം. adj. 1. Spread, expanded, stretched. വിടര |
| പ്പെട്ട. 2. pervaded, diffused. വ്യാപിക്കപ്പെട്ട. |
| വിതതി, യുടെ. s. 1. A quantity, collection, or multitude. |
| 2. a clump, a cluster (of trees, &c.) കൂട്ടം. 3. spreading, |
| expansion. പരപ്പ. |
| വിതഥം, ത്തിന്റെ. s. A falsehood, a lie. ഭൊഷ്ക. |
| adj. False, untrue. സത്യമില്ലാത്ത. |
| വിതംസം, ത്തിന്റെ. s. A cage, a net, a chain or any |
| apparatus for confining beasts or birds. കൂട. |
| വിതരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Gift, donation. ദാഹം. |
| 2. cleverness, ability. മിടുക്ക. 3. abandoning, quitting. |
| വിട്ടൊഴിയുക. |
| വിതൎക്കം, ത്തിന്റെ. s. 1. Reasoning, discussion, deli- |
| beration. 2. doubt; perverse speech, controversy. 3. con- |
| sideration of probabilities, mental anticipation of alterna- |
| tives, conjecture. |
| വിതൎദ്ധി, യുടെ. s. 1. A raised quadrangular building, |
| a sort of covered terrace of wood in the centre of the |
| courtyard of a temple or palace. 2. a quadrangular resting |
| place made of wood, a seat, a bench. 3. a place in a |
| courtyard for sitting in or standing under. 4. a floor on |
| four pillars or posts in the midst of a quadrangular house. |
| 5. a terrace furnished with pillars, a verandah, a balcony. |
| വിതറൽ, ലിന്റെ. s. Seattering, strewing, dispersing, |
| disperging. |
| വിതറുന്നു, റി, വാൻ. v.a. To scatter, to disperge, to |
| strew, to disperse. | വിതസ്തി, യുടെ. . A long span measured by the ex- |
| tended thumb, and little finger, considered equal to |
| twelve fingers. നെടുഞ്ചാൺ. |
| വിതാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. An awning, a canopy. മെ |
| ല്ക്കെട്ടി. 2. a tester, a ceiling. മെൽതട്ട. 3. spreading, |
| expansion. വിസ്താരം. 4. sacrifice, offering, oblation. |
| യാഗം. 5. a kind of metre. 6. leisure, rest, interval of |
| occupation. |
| വിതാനിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To spread, to adorn |
| with a canopy. |
| വിതുന്നം, ത്തിന്റെ. s. 1. A potherb, Marsilia quadri- |
| folia. 2. a tree, Grislea tomentosa. ധാതകി. 3. another |
| plant. അപരാജിതം. |
| വിതുന്നകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A plant, Flacourtia cata- |
| phracta. താലീശപത്രം. 2. coriander seed. കൊത്ത |
| മ്പാലയരി. 3. blue vitriol. തുരിസ. |
| വിതുമ്പൽ, ലിന്റെ. s. Desiring, longing for. |
| വിതുമ്പുന്നു, മ്പി, വാൻ. v. a. To desire, to long for. |
| വിതുമ്പികരയുന്നു, To cry for. |
| വിൽ, ത്തിന്റെ. s. 1. One who is clever, able, skilful, |
| conversant. സമൎത്ഥൻ. 2. a conqueror. |
| വിത്ത, ിന്റെ. s. 1. Seed of plants. 2. race, posterity. വി |
| ത്തിടുന്നു, To sow, or plant seed. |
| വിത്തനാഥൻ, ന്റെ. s. A wealthy or rich man. ദ്ര |
| വ്യസ്ഥൻ. |
| വിത്ത, ത്തിന്റെ. s. Wealth, property, substance, |
| thing, riches. സമ്പത്ത. adj. 1. Investigated, examin- |
| ed, discussed, judged. 2. known, notorious, famous. 3. |
| gained, acquired. |
| വിത്തര, യുടെ. s. A certain rent paid by a cultivator |
| to the landlord or proprietor, or as tax to the Govern- |
| ment, amounting to half the quantity of seed sown. |
| വിത്തി, യുടെ. s. 1. Discussion, discrimination, judg- |
| ment. 2. knowledge. അറിവ. 3. gain, acquisition. സ |
| മ്പാദ്യം. 4. probability, likelihood. |
| വിത്തുകാൽ, ലിന്റെ.s. A certain rent or tax amount- |
| ing to a quarter of the seed sown. |
| വിത്ത്കെട്ടൽ, ലിന്റെ. s. Moistening seed for sow- |
| ing. |
| വിത്തുകൊട്ട, യുടെ. s. A seed basket in which seed is |
| moistened for sowing. |
| വിത്തുപാട, ിന്റെ. s. The quantity of ground sown. |
| വിത്തുപാട്ടം, ത്തിന്റെ. s. A certain rent on land a- |
| mounting to the quantity of seed sown. |
| വിത്തുപാതി, യുടെ. s. An agreement entered into be- |
| tween the cultivator and the proprietor of land, the |
[ 719 ]
| proprietor allowing the cultivator half the quantity of |
| seed and receiving half the produce. |
| വിത്തുമാറ്റം, ത്തിന്റെ. s. 1. Harrowing after sow- |
| ing. 2. changing seed. |
| വിത്തെറ്റി, യുടെ. s. A kind of large wooden scraper |
| used in collecting corn together. |
| വിത്തെശൻ, ന്റെ. s. 1. A name of CUBÉRA the god |
| of wealth. കുബെരൻ. 2. a rich man. ധനവാൻ. |
| വിത്രസ്തം, &c. adj. Frightened, alarmed, afraid. ഭയ |
| പ്പെട്ട. |
| വിത്രാസം, ത്തിന്റെ. s. Fear, alarm. പെടി. |
| വിത്സന്തം, ത്തിന്റെ. s. A bird in general. പക്ഷി. |
| വിദഗ്ദ്ധത, യുടെ. s. 1. Sharpness, shrewdness, clever- |
| ness, wit. സാമൎത്ഥ്യം. 2. intrigue. |
| വിദഗ്ദ്ധൻ, ന്റെ. s. 1. A learned or clever man, a |
| scholar. സമൎത്ഥൻ, വിദ്വാൻ. 2. one who is skilful |
| shrewd, witty. 3. an intriguer, a libertine. |
| വിദഗ്ദ്ധം, &c. adj. 1. Clever, shrewd, sharp, knowing, |
| witty. സാമൎത്ഥ്യമുള്ള. 2. intriguing. |
| വിദരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Tearing, rending. പിളൎക്കുക. |
| 2. the Indian prickly pear, Cactus Indicus. ഇലക്കള്ളി. |
| വിദലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A shallow basket made of |
| split bamboos, a vessel of wicker work. ധാന്യപാത്രം. |
| 2. split peas. മുല്ഗം. 3. pomegranate bark. |
| വിദളം, ത്തിന്റെ. s. 1. Split peas or pulse. 2. pome- |
| granate bark. 3. a piece of any split substance. പൂള ഇ |
| ത്യാദി. 4. dividing, splitting, separating. പിളൎക്കുക. 5. |
| a shallow basket made of split bamboos, a vessel of wick- |
| er work. ധാന്യപാത്രം. |
| വിദൎഭ, യുടെ. s. 1. A district and city, said to be to the |
| S. W. of Bengal, and supposed by Wilford to be Berar |
| proper. 2. a dry or desert soil. |
| വിദ്വാരകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A tree or rock in the mid- |
| dle of a stream, dividing its course. 2. a hole or pit for |
| water sunk in the bed of a dry river, &c. ആറ്റുമണ |
| ലിൽ കുഴിച്ചകുഴി. |
| വിദാരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Tearing, breaking, split- |
| ting, severing, dividing, പിളൎക്കുക, ചീന്തുക. 2. pain- |
| ing, afflicting. വെദനപ്പെടുത്തുക. 3. killing, slaying. |
| വധം. |
| വിദാരി, യുടെ. s. 1. A plant, Hedysarum gangeticum. |
| 2. Asiatic Gmelina, Gmelina Asiatica. 3. the panicled |
| bindweed, Convolvulus paniculatus. വെണ്മുതുക്ക. |
| വിദാരിക, യുടെ. s. A plant, Hedysarum alhagi. |
| വിദാരിഗന്ധ, യുടെ. s. A plant, Hedysarum gange- |
| ticum. ദീൎഗ്ഘമൂല. | വിദിതം, adj. 1. Known, understood. അറിയപെട്ട. 2. |
| promised, agreed, assented. പ്രതിജ്ഞചെയ്യപ്പെട്ട. 3. |
| represented, submitted, solicited. |
| വിദിമരം, ത്തിന്റെ. s. A tree, the smooth-leaved myxa, |
| Cordia myxa. |
| വിദിശ, യുടെ; or വിദിൿ, ിന്റെ. s. An intermediate |
| point of the compass. |
| വിദീൎണ്ണം, ത്തിന്റെ. adj. 1. Torn, split, burst, broken. കീറപ്പെട്ട. |
| 2. expanded, opened. തുറക്കപ്പെട്ട. |
| വിദു, വിന്റെ. &. The hollow between the frontal globes |
| of an elephant. ആനയുടെ മസ്തകത്തിൻ മദ്ധ്യം. |
| വിദുട`, ട്ടിന്റെ. s. An intelligent or learned man. |
| വിദുരൻ, ന്റെ. s. 1. An intelligent, learned or clever |
| man. അറിവുള്ളവൻ. 2. the younger brother of DHRI |
| TARÁSHTRA, and counsellor of DURYODHANA. 3. a liber- |
| tine, an intriguer. |
| വിദുരം, &c. adj. Wise, knowing, intelligent. അറിവുള്ള. |
| വിദുഷി, യുടെ. s. A learned female. അറിവുള്ളവൾ. |
| വിദുളം, ത്തിന്റെ. s. A sort of reed, Calamus rotang, |
| also the same growing in water. ആറ്റുവഞ്ഞി. |
| വിദൂരം. adj. Very far or remote. |
| വിദൂഷകൻ, ന്റെ. s. 1. An actor, especially, an in- |
| terlocutor in the prelude or prologue to a drama. 2. a |
| detractor or an abuser of other people. ദൂഷണക്കാര |
| ൻ. 3. a wag, a jester. |
| വിദൂഷണം, ത്തിന്റെ. s. Censuring, reviling, abuse, |
| satire. |
| വിദെഹ, യുടെ. s. A district in the province of Behar, |
| corresponding with the ancient Mithila and the modern |
| Tirhut. |
| വിദെഹം. adj. Incorporeal, without body. ദെഹമില്ലാ |
| ത്ത. |
| വിദ്ധകൎണം, ത്തിന്റെ. s. The name of a plant, Cis- |
| sampelos hexandra. വാട. |
| വിദ്ധം, &c. adj. 1. Bored, perforated, pierced. തുളക്ക |
| പ്പെട്ട. 2. thrown, cast, directed, sent. അയക്കപ്പെട്ട. |
| 3. like, resembling. സമമായുള്ള. 4. opposed, impeded. |
| വിരൊധിക്കപ്പെട്ട. 5. beaten, whipped. അടിക്കപ്പെട്ട. |
| വിദ്യ, യുടെ. s. 1. Science, knowledge, learning, whether |
| sacred or profane, though more especially the former ; |
| it is sometimes classed into fourteen divisions; or the four |
| Védas, the six Védangas or grammar, astronomy, &c. |
| the Puránas as the eleventh class, and the Mimánsa or |
| theology, Nyáya or logic, and Dharma or law, as the |
| remaining three. 2. art. 3. magic, juggling. |
[ 720 ]
| വിദ്യമാനം, ത്തിന്റെ. s. Circumstance, situation, con- |
| dition, being, being present or in existence. |
| വിദ്യാധാനം, ത്തിന്റെ.s. Property acquired by science, |
| as instruction, &c. |
| വിദ്യാധരൻ, ന്റെ. s. A demi-god of a particular order |
| or class. |
| വിദ്യാഭ്യാസം, ത്തിന്റെ. s. Exercise in sciences, study |
| of arts and sciences, experimental science. |
| വിദ്യാൎത്ഥി. adj. Desirous of acquiring science, whether |
| sacred or profane, though more especially the former. s. |
| A student. |
| വിദ്യുജിഹ്വൻ, ന്റെ. s. The name of a certain king |
| and brother-in-law of Ráwana. |
| വിദ്യുത്ത, ിന്റെ. s. Lightning. മിന്നൽ പിണർ. |
| വിദ്യുന്മാല, യുടെ. s, A flash of lightning. മിന്നൽ |
| പിണർ. |
| വിദ്യുന്മാലി, യുടെ. s. A cloud. മെഘം. |
| വിദ്യൊതം, ത്തിന്റെ. s. Shining, brightness. പ്രകാ |
| ശം. |
| വിദ്യൊതിതം. adj. Shining, vivid, bright. പ്രകാ |
| ശിക്കപ്പെട്ട. |
| വിദ്രധി, യുടെ. s. Phlegmonoid inflammation, especi- |
| ally deep seated, or internal abscess. ഒരു രോഗം. |
| വിദ്രവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Flight, retreat, escape, run- |
| ning away. ഒടുക. 2. intellect, understanding. ബുദ്ധി. |
| s. censure, blame, reproach. നിന്ദ. 4. liquifaction. 5. |
| flowing out, oozing. ഇറ്റു വീഴുക. |
| വിദ്രാവണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Liquifaction. 2. flowing |
| out. 3. oozing. |
| വിദ്രാവം, ത്തിന്റെ. s. Flight, retreat, running away. |
| ഓടിപ്പൊകുക. |
| വിദ്രവ്യം. adj. To be liquified, &c. |
| വിദ്രുതം. adj. 1. Liquid, liquified as an oily or metallic |
| substance on being heated. ഉരുകിയ. 2. flown, fled. |
| വിദ്രുമം, ത്തിന്റെ, s. 1. Coral. പവിഴം. 2. a young |
| sprout or shoot. മുള. |
| വിദ്രുമലത, യുടെ. s. A sort of vegetable perfume. പ |
| വിഴക്കൊടി. |
| വിദ്വാൻ, ന്റെ. s. A learned man, a man of let- |
| ters, a sage, a theologian, an intelligent or wise man; |
| a Pundit, a scientific man. പണ്ഡിതൻ. |
| വിദ്വിഷത്ത, ിന്റെ. s. An enemy, an adversary. ശത്രു. |
| വിദ്വെഷണം, ിന്റെ. s. Resentment, hatred, enmity. |
| വൈരം. |
| വിദ്വെഷം, ത്തിന്റെ. s. Enmity, hatred, resentment. |
| വൈരം. | വിദ്വെഷി, യുടെ. s. An enemy, an adversary, a per- |
| secutor. വൈരി. |
| വിധ, യുടെ. s. See വിധം. |
| വിധനുഷ്കൻ, ന്റെ. s. An archer deprived of his bow. |
| വിധം, ത്തിന്റെ. s. 1. Manner, way, mole. 2. kind, |
| sort. 3. form, formula, rule. 4. folder, the food of horses, |
| elephants, &c. 5. prosperity, thriving, 6. hire, wages. |
| 7. act, action. |
| വിധവ, യുടെ. s. A widow. |
| വിധവാപുത്രൻ, ന്റെ. s. A widow's bastard. |
| വിധാതാ, വിന്റെ. s. BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| വിധാതൃഭൂ, വിന്റെ. s. Nádreda, the M uni and son of |
| BRAHMA. നാരദൻ. |
| വിധാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Way, form, manner, mode. |
| 2. contrivance, expedient, means, method. 3. rule, pre- |
| cept, ordinance, injunction. 4. evenness, levelness. |
| വിധി, യുടെ. s. 1. A sacred precept, an act or rite pre- |
| scribed by the Vedas for effecting certain consequences. |
| 2. rule, usage, form, formula. 3. destiny, fate, luck. 4, a |
| decree, determination, order, injunction, command. നി |
| യൊഗം. 5. judgment, decision, sentence. തീൎപ്പ. 6. |
| an act, or action. 7. a name of BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| 8. a text, sentence in some authority of law or religion. |
| 9. the fourth asterism. രൊഹണി. വിധിനിഷെധ |
| ങ്ങൾ, Rule and exception. വിധിപ്രകാരം, According |
| to rule, conformably to established ordinances. |
| വിധികൎത്താവ, ന്റെ. s. A judge. |
| വിധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To decree, to judge. |
| 2. to order, to command. 3. to decide, to sentence, to |
| doom, to destine. 4. to do. |
| വിധിദൎശി, യുടെ. s. A priest whose business at a sa- |
| crifice is, to see that every thing is done according to the |
| prescribed rules and to correct any deviation from them. |
| വിധിപെൎപ്പ, ിന്റെ. s. Copy of a decree. |
| വിധിവശം, ത്തിന്റെ. s. Fate, destiny, or doom. |
| വിധിവിഹിതം, ത്തിന്റെ. s. The will of BRAHMA. |
| വിധു, വിന്റെ. s. 1. The moon. ചന്ദ്രൻ. 2. VISHNU. |
| വിഷ്ണു. 3. camphor. കൎപ്പൂരം. 4. a name of BRAHMA. |
| ബ്രഹ്മാവ. |
| വിധുതം. adj. Left, abandoned, relinquished. ഉപെ |
| ക്ഷിക്കപ്പെട്ട, വിടപ്പെട്ട. |
| വിധുനൂദൻ, ന്റെ. s. Ráhu, the personified ascend- |
| ing node. രാഹു. |
| വിധുരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Separation. വെൎപാട. 2. a |
| gitation of mind from terror, or distress. പരിഭ്രമം. adj. |
| 1. Agitated, distressed, overcome with anxiety, distress, |
[ 721 ]
| &c. 2. bewildered, confused (with fear, liquor, &c.) |
| വിധുവനം, ത്തിന്റെ. s. Trembling, tremor. വിറയ |
| ൽ, ഇളക്കം. |
| വിധൂതം, &c. adj. 1. Shaken, trembling, tremulous, un- |
| steady. ഇളക്കപ്പെട്ട. 2. abandoned. വിടപ്പെട്ട. |
| വിധൂനനം, ത്തിന്റെ. s. Shaking, trembling, tremor. |
| വിറയൽ, ഇളക്കം. |
| വിധൃതം. adj. 1. Seized, held. 2. withheld, restrained. |
| പിടിപ്പെട്ട. |
| വിധെയൻ, ന്റെ. s. One who is compliant, obedient, |
| docile, governable. ചൊല്ലുകെൾക്കുന്നവൻ. |
| വിധെയം, &c. adj. Compliant, tractable, obedient, do- |
| cile, governable. ഇണക്കമുള്ള. s. Power, possession. |
| വിധ്വംസനം, ത്തിന്റെ. s. Aversion, disrespect, en- |
| mity, dislike. |
| വിധ്വംസം, ത്തിന്റെ. s. See the last. |
| വിന. ind. Without, except. കൂടാതെ. |
| വിനത, യുടെ. s. The wife of Casyapa and mother of |
| ARUNA and GARUDA. ഗരുഡന്റെ മാതാവ. |
| വിനതം, &c. adj. 1. Bent, bowed, stooping. കുനിഞ്ഞ. 2. |
| crooked, curved. വളഞ്ഞ. 3. humble, modest. അടക്ക |
| മുള്ള. |
| വിനയഗ്രാഹി. adj. Compliant, tractable, humble, go- |
| vernable. വണക്കമുള്ള. |
| വിനയപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. To be humble, mild, |
| obedient. |
| വിനയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Humility, lowliness. 2. mild- |
| ness, modesty, affability. 3. reverence, obeisance. 4. decorum, de- |
| cency, propriety of conduct or behaviour. 5. |
| politeness, civility. |
| വിനയി, യുടെ. s. One who is humble, lowly, modest, |
| &c. |
| വിനശനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A country, north-west of |
| Delhi, Curucshétra, the vicinity of the modern Panniput. |
| കുരുക്ഷെത്രം. 2. destroying, destruction. നാശം. |
| വിനാഡി, യുടെ. s. A minute division of time, an in- |
| stant. |
| വിനാഡിക, യുടെ. s. See the preceding. |
| വിനായകൻ, ന്റെ. s. 1. GENÉSA. ഗണെശൻ. 2. |
| BUDD´HA. ബുദ്ധമുനി. 3. GARUDA the bird and vehi- |
| cle of VISHNU. ഗരുഡൻ. |
| വിനാശകൻ, ന്റെ. s. A destroyer, a destructive per- |
| son an annihilater. നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. |
| വിനാശനം, ത്തിന്റെ. s. Destroying, destruction, |
| വിനാശം, ത്തിന്റെ. s. 1. Ruin, destruction, annihi- |
| lation. 2. disappearance, loss. | വിനാശി, യുടെ. s. A destroyer, a destructive person. |
| നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. |
| വിനാശൊമ്മുഖം. adj. Ripe, mature, പഴുത്ത. |
| വിനാഷിക, യുടെ. s. A minute of time. |
| വിനിദ്രിത, യുടെ. s. Vigilance, wakefulness, awaking. |
| ജാഗരണം. |
| വിനിമയം, ത്തിന്റെ. s. Barter, exchange. തമ്മിൽ |
| മാറുക. |
| വിനിയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Giving or parting with |
| any thing for a consideration or in expectation of some |
| advantage. 2. appointment to an office. |
| വിനിവൃത്തനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Completing, finishing, |
| completion. 2. production, excitement. |
| വിനിവൃത്തം, &c. adj. Stopped, ceased, refrained, rest- |
| ing, or desisting. |
| വിനിവൃത്തി, യുടെ. s. Stoppage, ceasing, desisting. |
| വിനിവൃത്തിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To finish, to com- |
| plete. |
| വിനിഹതൻ, ന്റെ.s. One killed or struck. കൊല്ല |
| പ്പെട്ടവൻ. |
| വിനിഹതം, ത്തിന്റെ.s. 1. A portent, a comet, a |
| meteor. 2. a great or unavoidable calamity. |
| വിനീതൻ, ന്റെ.s. 1. A humble, modest, unassum- |
| ing or unpretending man. 2. a merchant, a trader. കച്ച |
| വടക്കാരൻ. 3. a horse trained for the manage. |
| വിനീതം, &c. adj. 1. Modest, humble, unassuming, |
| unpretending. 2. compliant, governable, tractable. 3. |
| placid, meek, mild, virtuous, gentle. 4. well-behaved, |
| decent, decorous. 5. trained, (as a horse or ox, &c.) |
| വിനീതി, യുടെ. s. 1. See വിനയം. 2. righteousness. |
| വിനുതം. adj. Praised, commended. സ്തുതിക്കപ്പെട്ട. |
| വിനുതി, യുടെ. s. Praise, commendation. സ്തുതി. |
| വിനെതാ, വിന്റെ. s. 1. A guide, an instructor, a |
| teacher. വഴികാട്ടുന്നവൻ. 2. a king, a ruler. രാജാവ. |
| വിനൊദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Eagerness, vehemence. 2. |
| play, sport, pastime, amusement. 3. handsomeness, pomp, |
| splendour. 4. magic, enchantment. |
| വിനൊദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To amuse one's self, |
| to sport. |
| വിന്ത, ിന്റെ. s. A small insect. |
| വിന്ദു, വിന്റെ. s. 1. A drop of water or of any liquid. |
| 2. a spot, a dot, a mark. 3. semen virile. adj. 1. Intelli- |
| gent, knowing. 2. liberal, munificent. |
| വിന്ദുജാലം, ത്തിന്റെ. s. Coloured marks or spots on |
| an elephant's face and trunk, &c. പതകരി. |
| വിന്ധ്യം, ത്തിന്റെ. s. The Vindhya or Bindh moun- |
[ 722 ]
| tain or the mountainous range which runs across India |
| from the province of Behar, nearly to Guzerat, and pro- |
| perly divides Hindustan from the Deckin. |
| വിന്നം. adj. 1. Gained, obtained. ലബ്ധം. 2. judged, |
| discussed. നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട. 3. fixed, placed. സ്ഥാ |
| പിക്കപ്പെട്ട. |
| വിന്യാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Assemblage, collection, |
| collecting or depositing any thing. 2. site, place, recep- |
| tacle, that in or on which any thing is placed or deposited. |
| 3. placing, putting. |
| വിപഞ്ചി, യുടെ. s. A Vína or lute. വീണ. |
| വിപണം, ത്തിന്റെ. s. Sale, contract of sale. വില്ക്കുക. |
| വിപണി, യുടെ. s. 1. A place where things are sold, |
| a shop, a stall. പീടിക. 2. a fair, a street of a market, |
| market, a market place. ചന്ത. 3. a dealer, a trafficker, |
| a shop-keeper or merchant. കച്ചവടക്കാരൻ. |
| വിപത്ത, ിന്റെ. s. 1. Adversity, calamity, distress, |
| misfortune. ആപത്ത. 2. a wrong path or road. |
| വിപത്തി, യുടെ. s. 1. Adversity, distress, misfortune; |
| calamity, danger. ആപത്ത. 2. pain, agony. വെദന. |
| 3. death, dying. മരണം. |
| വിപഥം, ത്തിന്റെ.s. A bad road. ചീത്തവഴി. |
| വിപന്നം, &c. adj. 1. Unfortunate, declined, fallen into |
| adversity or misfortune, suffering under reverse of cir- |
| cumstances. 2. lost, destroyed, annihilated. നശിക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| വിപരീതക്കാരൻ, ന്റെ. s. One who is opposed, an |
| opponent, an adversary, an enemy, a perverse man. |
| വിപരീതം, &c. adj. Contrary, opposite, adverse, against, |
| reverse, inverse, &c. s. Opposition, contrariety, reverse, |
| contradiction. |
| വിപൎയ്യയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Contrariety, opposition. 2. |
| reverse in general, and thence applied to that of which |
| reverse is predicted, as misery, calamity, (the reverse of |
| fortune,) error, misapprehension, (the reverse of reason, |
| or truth); inverted order or succession, (the reverse of |
| that which is usual or prescribed,) &c. |
| വിപൎയ്യാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Contrariety, contradic- |
| tion, opposition. 2. reverse. |
| വിപശ്ചിത്ത, ിന്റെ. s. A Pundit, or learned Brahman, |
| a teacher. പണ്ഡിതൻ. |
| വിപക്ഷൻ, ന്റെ. s. 1. An enemy, a foe, an adversary. |
| ശത്രു. 2. a disputant, an opponent. |
| വിപാകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Cooking, dressing. പാച |
| കം. 2. unexpected or improbable result. 3. change of form |
| or state. 4. ripening, maturing, literally or figuratively. | പക്വത. 5. moderation, temperance. പരിപാകം. |
| വിപാടിക, യുടെ. s. See the following. |
| വിപാദിക, യുടെ. s. 1. A kibe, a sore or blister on the |
| foot. കാലിലെ ആണി. 2. a riddle, an enigma. കട |
| ങ്കഥ. |
| വിപാശ, യുടെ. s. The Vipásá or the Beyah river in |
| the Punjab. |
| വിപിനചരൻ, ന്റെ. s. 1. A Rácshasa. രാക്ഷസ |
| ൻ. 2. a forester. കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ. 3. a |
| hunter. നായാട്ടുകാരൻ. |
| വിപിനതലം, ത്തിന്റെ. s. A wood, a forest. വനം. |
| വിപിനം, ത്തിന്റെ.s. A wood, a forest. വനം. |
| വിപുല, യുടെ. s. 1. The earth. ഭൂമി. 2. a form of the |
| Aryá metre. |
| വിപുലത, യുടെ. s. 1. Largeness, greatness. വലിപ്പം. |
| 2. depth, profundity. ആഴം. |
| വിപുലം. adj. 1. Large, great. വലിയ. 2. deep, pro- |
| found. ആഴമുള്ള. |
| വിപ്രകാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Injury, contumely, abuse. |
| നിന്ദ. 2. wickedness. ദുഷ്ടത. |
| വിപ്രകൃതം, &c. adj. Reviled, abused, treated with |
| contempt or contumely. നിന്ദിക്കപ്പെട്ട. |
| വിപ്രകൃഷ്ടകം, &c. adj. Remote, distant. ദൂരമുള്ള. |
| വിപ്രകൃഷ്ടം, &c. adj. Remote, distant. ദൂരമുള്ള. |
| വിപ്രതിസാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Repentance. അനു |
| താപം. 2. evil, wickedness, evil action. ദൊഷം. |
| വിപ്രൻ, ന്റെ. s. A Brahman. ബ്രാഹ്മണൻ. |
| വിപ്രയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Separation, absence, |
| especially separation of lovers. വെൎപാട. 2. disunion, |
| disjunction. 3. quarrel, disagreement. 4. an assembly of |
| Brahmans. |
| വിപ്രലബ്ധ, യുടെ. s. A woman deceived or tricked |
| by her lover. വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവൾ. |
| വിപ്രലബ്ധൻ, ന്റെ. s. 1. One who is deceived, |
| tricked or cheated. വഞ്ചിതൻ. 2. disappointed. |
| വിപ്രലംഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Tricking, deceiving, dis- |
| appointing, deceiving by a false affirmation, or by not |
| keeping a promise. വഞ്ചന. 2. separation, especially |
| of lovers. 3. disunion, disjunction. വെൎപാട. |
| വിപ്രലാപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Quarrel, wrangling, mu- |
| tual contradiction. വാക്തൎക്കം. 2. idle or unmeaning |
| discourse. വ്യൎത്ഥസംസാരം. |
| വിപ്രശ്നിക, യുടെ. s. A female fortune-teller. പ്ര |
| ശ്നകാരി. |
| വിപ്രാലയം, ത്തിന്റെ. s. The house of a Brahman. |
| ബ്രാഹമണന്റെ ഭവനം. |
[ 723 ]
| വിപ്രിയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Offence, transgression. 2. |
| displeasure, dislike. അനിഷ്ടം. adj. Disliked, unbe- |
| loved. അനിഷ്ടമായുള്ള. |
| വിപ്രുൾ, ട്ടിന്റെ. s. 1. A drop of water, &c. നീൎത്തു |
| ള്ളി. 2. a spot, a mark, a dot. അടയാളം. |
| വിപ്ലവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Affray, assault, a tumultuous |
| contest without weapons. കലഹം. 2. warfare in which |
| the sovereign is not concerned ; depredating war, plun- |
| dering, devastation. കൊള്ള. 3. rapine, extortion. 4. evil, |
| calamity. അനൎത്ഥം, ഉപദ്രവം. |
| വിപ്ലു, വിന്റെ. s. A dark mark on the body. കറുത്തു |
| മറു. |
| വിപ്ലുതം, &c. adj. 1. Depraved, wicked, addicted to evil |
| practices, as gaming, whoring, &c. ദുഷ്ട. 2. contrary, |
| adverse. വിരൊധമുള്ള. |
| വിഫലം. adj. Vain, idle, unmeaning, fruitless, useless. |
| നിഷ്ഫലം. |
| വിബന്ധം, ത്തിന്റെ. s. Ischury, or constupation. |
| മൂത്രകൃച്ശ്രം, മലബന്ധം. |
| വിബുധനദി, യുടെ. s. A name of the river Ganges. |
| ഗംഗ. |
| വിബുധൻ, ന്റെ. s. 1. A god, an immortal. അമൎത്യ |
| ൻ. 2. a Pundit, or learned man. പണ്ഡിതൻ. |
| വിബുധെന്ദ്രൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വിഭ, യുടെ. s. 1. A ray of light. രശ്മി. 2. light, lustre. |
| ശൊഭ. 3. beauty. സൌന്ദൎയ്യം. |
| വിഭക്തൻ, ന്റെ.s. One who has divided, with his |
| coparteners his paternal or hereditary estate. അവകാ |
| ശം പകുതി ചെയ്തവൻ. |
| വിഭക്തം, &c. adj. 1. Divided, portioned, partitioned. |
| പകുക്കപ്പെട്ട. 2. separated, parted. വെർപെടുക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| വിഭക്തി, യുടെ. s. 1. In grammar, The case or inflexion |
| of a noun, declension. 2. part, portion, inheritance, or |
| share of inheritance, &c. പകുതി. |
| വിഭക്തിജ്ഞാനം, ത്തിന്റെ. s. Knowledge of Gram- |
| mar. |
| വിഭജനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Separation. വെർപാട. 2. |
| allotment of shares or portions. പകുതി. |
| വിഭജിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To divide, share, |
| or make a partition. 2. to separate. |
| വിഭവ, യുടെ.s. The second year in the Hindu cycle |
| of sixty. |
| വിഭവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Substance, thing, property, |
| wealth, riches. സമ്പത്ത. 2. emancipation from exis- |
| tence. 3. magnanimity, lofty mindedness. | വിഭാകരൻ, ന്റെ. s. 1. The sun. അദിത്യൻ. 2. fire. |
| അഗ്നി. |
| വിഭാഗത, യുടെ. s. 1. Apportioning, or allotment of |
| shares or portions. 2. capability. പ്രാപ്തി. 3. discerning, |
| distinguishing. തിരിച്ചറിവ. |
| വിഭാഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Share, part, portion. 2. the |
| share or portion of an inheritance. 3. partition of inheri- |
| tance. പകുതി. വിഭാഗപത്രം, A will, a testament. |
| പകുതിക്കുറി. |
| വിഭാഗി, യുടെ. s. A divider, a sharer. പകുക്കുന്ന |
| വൻ. |
| വിഭാഗിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To divide, to share, |
| to apportion, to allot, to make a partition. |
| വിഭാജ്യം. adj. Divisible, portionable, what may be di- |
| vided or apportioned. വിഭാഗിക്കപ്പെടത്തക്ക. |
| വിഭാവന, യുടെ. s. 1. Discussion, examination, dis- |
| crimination. ശൊധന. 2. perceiving, seeing, distin- |
| guishing. തിരിച്ചറിവ. |
| വിഭാവരി, യുടെ. s. 1. Night. രാത്രി. 2. turmeric. മ |
| ഞ്ഞൾ. |
| വിഭാവസു, വിന്റെ.s. 1. The sun. ആദിത്യൻ. 2. |
| fire. അഗ്നി. |
| വിഭാവിതം. adj. 1. Seen, perceived, marked. ഗ്രഹി |
| ക്കപ്പെട്ട. 2. judged, discriminated. നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട. |
| വിഭിദാ. ind. Alternative, either of two ways. |
| വിഭിന്നം. adj. 1. Mixed, intermixed, mingling. കല |
| ൎത്തപ്പെട്ട. 2. scattered, dispersed. ചിതറപ്പെട്ട. |
| വിഭീതകം, ത്തിന്റെ. s. Belleric myrobalan, Terminalia |
| bellerica. താന്നി. |
| വിഭീഷണൻ, ന്റെ. s. The brother of DESAMUKHA. |
| വിദീഷണം, ത്തിന്റെ. s. The property of exciting |
| fear. ഭയങ്കരം. adj. Fearful, formidable, terrific, hor- |
| rible. ഭയങ്കരമായുള്ള. |
| വിഭു, വിന്റെ.s. A master, an owner. നാഥൻ, ഉട |
| യക്കാരൻ. adj. 1. One omnipresent, all-pervading. 2. |
| eternal. നിത്യമായുള്ള. |
| വിഭുത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Omnipresence. 2. lordship, |
| ownership. |
| വിഭൂതി, യുടെ. s. 1. Superhuman power consisting of |
| eight faculties, especially attributed to Siva, and supposed |
| to be attainable by human beings through a course of |
| austere worship, attended with magical rites, in honour |
| of that deity and his spouse DURGA; the eight properties |
| thus supposed to be assumable at will, are അണിമ ex- |
| treme minuteness or invisibility; ലഘിത extreme light- |
| ness or incorporeality; പ്രാപ്തി attaining or reaching. |
[ 724 ]
| any thing or every thing, as illustrated by the power of |
| touching the moon with the tip of the finger; പ്രാകാ |
| മ്യം the fulfilment of every wish; മഹിമ illimitable bulk; |
| ൟശിത supreme dominion over animate or inanimate |
| nature; വശിത the power of enchanting or changing the |
| course of nature, and കാമാവശിയിത the accomplish- |
| ment of every promise or engagement. 2. ashes of cow- |
| dung, &c. with which SIVA is said to have smeared his |
| body, and thence used in imitation of him by his devotees. |
| വിഭൂമാ, വിന്റെ. s. Increase, multiplicity. വൎദ്ധന. |
| വിഭൂഷണം, ത്തിന്റെ. s. Ornament, embellishment, |
| decoration. അലങ്കാരം. |
| വിഭൂഷിതം, &c. adj. Adorned, ornamented, decorated. |
| അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട. |
| വിഭമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Female caprice, whim, playful- |
| ness, wantonness, capriciousness. ശൃംഗാരരസം. 2. |
| error, mistake, blunder. തെറ്റ. 3. doubt, apprehension. |
| സംശയം. 4. giddiness, whirling, going round. പരി |
| ഭ്രമം. |
| വിഭ്രമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be confused, ap- |
| prehensive, to be embarrassed, to be flurried. 2. to err, |
| to mistake. 3. to turn round. പരിഭ്രമിക്കുന്നു. |
| വിഭ്രാജിതം, &c. adj. Elegant, splendid, richly dressed |
| or decorated. അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട. |
| വിഭ്രാൾ, ട്ടിന്റെ. s. One who is elegant, splendid, richly |
| dressed or decorated. അലങ്കൃതൽ. |
| വിഭ്രാണം, &c. adj. Elegant, splendid, shining, beauti- |
| ful. |
| വിഭ്രാന്തം, &c. adj. Hurried, erring, &c. through preci- |
| pitation. ഭ്രമിക്കപ്പെട്ട. |
| വിഭ്രാന്തി, യുടെ. s. 1. Error, mistake, confusion. പരി |
| ഭ്രമം. 2. hurry, flurry. |
| വിമതൻ, ന്റെ. s. An enemy, one adverse. ശത്രു. |
| വിമതം, ത്തിന്റെ. s. Enmity. ശത്രുത. |
| വിമനസ഻, ിന്റെ. s. Sadness, perplexity, disorder, |
| broken-heartedness. മനൊദുഃഖം. adj. Sad, perplexed, |
| disordered, heart-broken. മനൊദുഃഖമുള്ള. |
| വിനസ്കം, &c. adj. Sad, bewildered, heart-broken. |
| വിമൎദ്ദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The trituration of perfumes. |
| അരെച്ചുകൂട്ടുക. 2. grinding, rubbing, pounding. അരെ |
| ക്കുക. 3. killing, destroying. നശിപ്പിക്കുക. |
| വിമൎശനം, ത്തിന്റെ. s. Discussion, investigation, |
| reasoning, examination by reason. വിചാരണ. |
| വിമല, യുടെ. s. The name of a plant. ചൎമ്മലത. |
| വിമലത, യുടെ. s. 1. Cleanness, clearness, purity. 2. |
| transparency. നിൎമ്മലത. | വിമലം, &c. adj. 1. Immaculate, undefiled. നിൎമ്മലം. |
| 2. clean, pure, (either literally as clothes, or figuratively |
| as the heart or mind.)നിൎമ്മലം. 3. white. വെളുത്ത. |
| 4. transparent. |
| വിമളം, ത്തിന്റെ. s. A sort of collyrium, a substance |
| prepared from the calx of brass. മാക്കീരക്കല്ല. |
| വിമാതൃജൻ, ന്റെ. s. A step-mother's son, a step-son. |
| ഭാൎയ്യയുടെ പുത്രൻ. |
| വിമാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A car, or chariot, of the gods, |
| sometimes serving as a seat or throne, and at others |
| carrying them through the skies self-directed, and self- |
| moving. ദെവരഥം. 2. any car or vehicle. രഥം. 3. a |
| horse. കുതിര. 4. a palace, the palace of an emperor or |
| supreme monarch. രാജധാനി. 5. a shrine in a temple. |
| ദെവാലയം. 6. the fourth lunar asterism of the Hindus, |
| Rohini. രൊഹിണി നക്ഷത്രം. 7. a house of seven |
| stories. എഴ നിലയുള്ള മാളിക. 8. the world of celes- |
| tials. ദെവലൊകം. |
| വിമാംസം, ത്തിന്റെ. s. Unclean meat, as the flesh of |
| dogs, &c. അശുദ്ധ മാംസം. |
| വിമാൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bad road. ചീത്ത വഴി. |
| 2. a broom, a brush. ചൂൽ. |
| വിമിശ്രം, &c. adj. Mixed, blended. ഇടകലൎന്ന. |
| വിമുക്തം, &c. adj. 1. Loosed, liberated, freed. മൊചി |
| ക്കപ്പെട്ട. 2. hurled, thrown. എരിയപ്പെട്ട. |
| വിമുക്തി, യുടെ. s. Liberation, especially final emancipa- |
| tion from future transmigration. മൊചനം, മൊക്ഷം. |
| വിമുഖത, യുടെ. s. 1. Displeasure, a look of dissatisfac- |
| tion. നീരസം, അനിഷ്ടം. 2. an averted or down-cast |
| countenance. മുഖച്ചവഴ്വ. |
| വിമുഖൻ, ന്റെ. s. One who is dissatisfied, or has a |
| down-cast countenance. ദുൎമുഖൻ. |
| വിമുഖം, &c. adj. Averted, having the face cast down |
| or turned away. ദുൎമുഖം. |
| വിമൂഢം, ത്തിന്റെ. s. Stupidity, foolishness. |
| വിമൊനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Relinquishment, quitting, |
| abandoning. ഉപെക്ഷ. 2. remission, expiation. |
| വിമൊചിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To relinquish, |
| to quit, to abandon. ഉപെക്ഷിക്കുന്നു. 2. to remit, to |
| forgive, to absolve. |
| വിമൊചിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To exempt, to |
| free. |
| വിമൊഹനം, ത്തിന്റെ. s. Seducing, tempting, con- |
| founding the mind and exciting the passions, (the act.) |
| adj. Facinating, seducing, bewitching, tempting, (the |
| instrument or agent.) |
[ 725 ]
| വിമോഹം, ത്തിന്റെ. s. Covetousness, greediness. |
| വിമൊക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. Quitting, abandoning, |
| resigning. ത്യാഗം. |
| വിംബം, ത്തിന്റെ. s. See ബിംബം. |
| വിംബിക, യുടെ. s. See ബിംബിക. |
| വിമ്മല്യനാട, ട്ടിന്റെ. s. The name of a country or |
| province on the coast of Malabar, Tekencúr. |
| വിമ്മല്യാധീശൻ, ന്റെ. s. The title of the Tekencúr |
| Rajah. |
| വിമ്മിട്ടം, or വിമ്മിഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. 1. Difficulty, |
| distress. 2. difficulty of breathing, oppression in the |
| chest. |
| വിയൽ, ത്തിന്റെ. s. Sky, heaven, ether, atmosphere. |
| ആകാശം. |
| വിയദ്ഗംഗ, യുടെ. s. The Ganges or river of heaven, |
| the milky way, ആകാശഗംഗ. |
| വിയമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Forbearance, restraint, rest, |
| cessation. അടക്കം. 2. pain, or distress of various kinds. |
| പീഡ. |
| വിയൎക്കുന്നു, ൎത്തു, ൎപ്പാൻ. v. n. To sweat, to perspire. |
| വിയൎപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To cause to perspire. |
| വിയൎപ്പതുള്ളി, യുടെ. s. A drop of sweat. |
| വിയാതൻ, ന്റെ. s. A shameless, impudent fellow. |
| നാണംകെട്ടവൻ. |
| വിയാമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Forbearance, rest, cessation. |
| അടക്കം. 2. pain or distress of various kinds പീഡ. |
| വിയുക്തം. adj. Separated, parted, put asunder. വെർ |
| പെട്ട. |
| വിയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Absence, separation, espe- |
| cially of lovers. 2, disunion, disjunction. വെർപാട. |
| വിയാഗി, യുടെ. s. 1. The ruddy goose. ഹംസഭെ |
| ദം. 2. one who is separate, absent, remote, apart. |
| വിര, യുടെ. s. 1. A worm, a grub. 2. seed of herbs and |
| plants. വിത്ത. |
| വിരകൽ, ലിന്റെ. s. Mixing, |
| വിരകുന്നു, കി, വാൻ. v. a. To mix, to mingle, as clay, |
| &c. കുഴക്കുന്നു, മെതിക്കുന്നു. |
| വിരക്തൻ, ന്റെ. s. 1. One who feels aversion or dis- |
| gust, one who is indifferent about any person or thing, a |
| hater. 2. one who is interested or feels passion or regard |
| for any person or any thing. |
| വിരക്തം, &c. all. 1. Averse, indifferent, free from in- |
| clination or affection. 2. empassioned, interested, feeling |
| passion or regard for any person or any thing. |
| വിരക്തി, യു ടെ . s. 1. A version, disgust, indifference. |
| 2. disregard for one's relations or connexions. | വിരക്തിയാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To have aversion |
| or disgust, to be indifferent about any thing. അലംഭാ |
| വം വരുന്നു. |
| വിരചിതം. adj. 1. Made, prepared; effected. ഉണ്ടാ |
| ക്കപ്പെട്ട. 2. written, composed. |
| വിരട്ടുന്നു, ട്ടി, വാൻ. v. a. To frighten, to terrify, to |
| drive or chase away, to scare. |
| വിരതി, യുടെ. s. Stopping, ceasing, rest, interval, cessa- |
| tion. ഇളവ, നിവൃത്തി. |
| വിരദാനം, ത്തിന്റെ. s. Giving seed corn away after |
| a sufficient quantity has been sown. വിത്തുദാനം. |
| വിരപ്പാട, ിന്റെ. s. A certain quantity of seed land. |
| വിത്തുപാട. |
| വിരമനം, ത്തിന്റെ. s. Rest, repose, cessation from |
| fatigue or labour. അടക്കം . |
| വിരമിക്കുന്നു, ച്ചു, വാൻ. v. n. To rest, to repose, to |
| refresh one's self. അടങ്ങന്നു. |
| വിരലളവ, ിന്റെ. s. Measuring, or measurement by |
| the finger. |
| വിരലായം, ത്തിന്റെ. s. A finger's length. |
| വിരലിട, യുടെ. s. 1. The space between the fingers. |
| 2. a finger's breadth. |
| വിരൽ, ലിന്റെ. s. 1. A finger. 2. a toe. 3. a finger's |
| breadth. |
| വിരൽചുറ്റ, ിന്റെ. s. A whitlow. |
| വിരൽമൊതിരം, ത്തിന്റെ. s. A finger ring. |
| വിരവ, adj. Soon, quick. |
| വിരവിൽ. adv. Soon, quickly. |
| വിരവൊടെ. adv. Soon, quickly. |
| വിരസത, യുടെ. s. Displeasure, dislike. വിമുഖത. |
| വിരസം, ത്തിന്റെ. s. Rupture or disagreement among |
| friends, dislike. രസക്കെട. |
| വിരഹം, ത്തിന്റെ. s. Separation, parting, absence, |
| especially the separation of lovers. വെൎപാട. |
| വിരഹി, യുടെ. s. One who is separate, absent or apart |
| from. വെർപെട്ടവൻ. |
| വിരഹൊതകണ്ഠിത, യുടെ. s. A woman whose lover |
| or husband is absent. |
| വിരളം. adj. 1. Tine, delicate, thin (but with interstices.) |
| 2, apart, wide, separated by intervals. 3. remote, rare, |
| occurring at distant or repeated intervals of time. - |
| വിരളി, യുടെ. s. A scare-crow, any thing put to frighten |
| away birds, beasts, &c. |
| വിരളുന്നു, ണ്ടു, വാൻ. v. n. To be frightened, to be |
| actuated by fear, to be scared. |
| വിരൾച, യുടെ. s. Fear, dread, terror. |
[ 726 ]
| വിരാഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. The absence of desire or |
| passion, indifference to pleasure or pain. 2. dislike, dis- |
| agreement. |
| വിരാഗി, യുടെ. s. One who is destitute of desire or pas- |
| sion; one indifferent to pleasure or pain. |
| വിരാജത്ത. adj. Bright, shining, glittering, splendid. |
| ശൊഭയുള്ള. |
| വിരാജിതം. adj. Splendid, beautiful. ശൊഭിക്കപ്പെട്ട. |
| വിരാട്ട, ിന്റെ. s. 1. GOD, the Supreme Being. എക |
| സ്വരൂപൻ. 2. a man of the regal or military class. |
| ക്ഷത്രിയൻ. 3. splendour, beauty. ശൊഭ. |
| വിരാവം, ത്തിന്റെ. s. Sound, noise. ശബ്ദം, ഒച്ച. |
| വിരാൾപുരുഷൻ, ന്റെ. s. A name of BRAHMA as |
| assumer of the androgynous form in his own person. |
| വിരി, യുടെ. s. 1. A back saddle, a pannel, a painted |
| cloth or blanket used for a saddle. 2. a cover, or cover- |
| ing. 3. a screen. 4. the smooth-leaved myxa, Cordia |
| myxa. നറുവരി. |
| വിരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To open, to lay open, |
| to spread, to extend. 2. to loose or spread, the hair. 3. |
| to hatch. |
| വിരിച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. Opening, spreading, expan- |
| sion. 2. a crack, a split, a rent. 3. shining. 4. hatching, |
| hatch. |
| വിരിഞ്ഞ. adj. 1. Expanded or blown as a flower. 2. |
| split, cracked. 3. hatched. |
| വിരിഞ്ചൻ, ന്റെ. s. A name of BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| വിരിഞ്ചി, യുടെ. s. 1. A name of BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| 2. of VISHNU. വിഷ്ണു. 3. of SIVA, ശിവൻ. |
| വിരിപന്തൽ, ലിന്റെ. s. A shed, or temporary place |
| or house. |
| വിരിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. A mattress or any thing spread to |
| lie or sit on. 2. paddy sown in April and ripening in |
| August. |
| വിരിപ്പാവ, ിന്റെ. s. A cloth, &c. given to a bride on |
| her marriage. |
| വിരിയമ്പാമ്പ, ിന്റെ. s. A viper. |
| വിരിയം, ത്തിന്റെ. s. A paddy bird. |
| വിരിയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. 1. To open, expand, or |
| blow as a flower. 2. to split, to crack. 3. to shine. 4. |
| to be hatched |
| വിരിയെ. adv. Quickly, soon. |
| വിരിയൊല, യുടെ. s. A strip of the Palmira leaf |
| used to put over the head during rain. |
| വിരിവ, ിന്റെ. s. Opening, spreading, expansion, ex- |
| tension, breadth. | വിരിശ, ിന്റെ.s. The name of a tree. വിരിശിൻ പ |
| ഴം, 2. The fruit of it. |
| വിരുത, ിന്റെ. s. 1. A reward or prize gained by con- |
| test with competitors or by any performance. 2. trophy. |
| 3. a distinguishing sign, standard, or banner. 4. dexterity, |
| cleverness. വിരുതകിട്ടുന്നു, To obtain a prize or reward. |
| വിരുതകെട്ടുന്നു, To tie or wear a distinguishing mark |
| of honour. വിരുതകൊടുക്കുന്നു, To bestow a prize or |
| reward. വിരുതിടുന്നു, 1. To challenge to a contest for |
| a prize. 2. to wear any mark of distinction or honour. |
| വിരുതുകൊടി, യുടെ. s. A distinguishing flag or banner. |
| വിരുത്തി, യുടെ. s. Land, &c. granted by the crown |
| free of tax or rent on the condition of performing any |
| service required by Government. |
| വിരുത്തിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A person who holds Go- |
| vernment land free of tax or assessment on the condition |
| of performing any service required by Government with- |
| out pay. |
| വിരുദ്ധൻ, ന്റെ. s. An opponent, an opposer, an |
| enemy. |
| വിരുദ്ധപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To offend, to |
| oppose, to hinder. |
| വിരുദ്ധപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. To be offended, to |
| be opposed, hindered. |
| വിരുദ്ധം, ത്തിന്റെ. s. Opposition, hindrance, a stum- |
| bling block, impediment. adj. 1. Opposed, hindered. 2. |
| reverse, contrary, opposite. 3. excluded, disqualified. |
| വിരുന്ന, ിന്റെ. s. A feast, an entertainment, a banquet. |
| വിരുന്നുകഴിക്കുന്നു, To give an entertainment. വി |
| രുന്നുവിളിക്കുന്നു, To invite to a feast. വിരുന്നുവ |
| രുന്നു, To come to a feast, to come as a guest. |
| വിരുന്നുകാരൻ, ന്റെ. s. A guest. |
| വിരുന്നക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. Invitation to a feast |
| or entertainment. |
| വിരുന്നുവരവ, ിന്റെ. s. Coming as a guest. |
| വിരുന്നുവിളി, യുടെ. s. Invitation to a feast or enter- |
| tainment. |
| വിരുന്നൂട്ട, ിന്റെ. s. A banquet, an entertainment. |
| വിരുന്നൂണ, ിന്റെ. s. A feasting, a feast, an enter- |
| tainment. |
| വിരുന്നൂണി, യുടെ. s. An un-invited guest, one who |
| attends an entertainment for the sake of getting some- |
| thing to eat in order to save his own money. |
| വിരൂപത, യുടെ. s. 1. Ugliness, deformity. 2. distortion. |
| വിരൂപൻ, ന്റെ.s. An ugly or deformed person, a |
| monster. |
[ 727 ]
| വിരൂപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Ugliness, deformity. 2. dis- |
| tortion. adj. 1. Ugly, deformed, mis-shapen. 2. distorted, |
| frightful, hideous, monstrous. |
| വിരൂപപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v.a. To distort, to |
| disfigure. |
| വിരൂപാക്ഷൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA, as having |
| a third, or perpendicular eye, on his forehead. ശിവൻ. |
| വിരൂപി, യുടെ. s. 1. An ugly woman, a monster. 2. |
| the wife of YAMA. |
| വിരൂക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. Censure, blame, reviling, |
| abuse. പാരുഷ്യം. |
| വിരെചനം, ത്തിന്റെ. s. Purging, evacuation by stool. |
| വിരെചിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To purge, to be |
| evacuated. |
| വിരെചിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v.a. To evacuate the |
| bowels by medicine, to administer a purge or purgative. |
| വിരൊചനൻ, ന്റെ. s. 1. The sun. ആദിത്യൻ. 2. |
| the moon. ചന്ദ്രൻ. 3. fire. അഗ്നി. 4. the son of the |
| sovereign Prahláda, and father of BÁLI. |
| വിരൊചനസുതൻ, ന്റെ. s. BÁLI, the sovereign |
| of Mahabalipúr. |
| വിരൊധകൻ, ന്റെ. s. An adversary, an opposer, |
| a foe. |
| വിരൊധനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Opposition, resistance, |
| contradiction. 2. hindering, obstructing, preventing. |
| വിരൊധം, ത്തിന്റെ. s. 1. Enmity, animosity. ദ്വെ |
| ഷം. 2. opposition, contradiction, resistance. 3. preven- |
| tion, hindrance. 4. disobedience. 5. restraint, check, |
| control, confinement. വിരൊധം പറയുന്നു, To |
| speak against, to oppose. വിരൊധം ചെയ്യുന്നു, 1. |
| To oppose, to withstand. 2. to create enmity. 3. to hinder, |
| to prevent. 4. to restrain. |
| വിരൊധാൎത്ഥം, ത്തിന്റെ.s. 1. The contrary meaning. |
| 2. intentional opposition. |
| വിരൊധി, യുടെ. s. 1. An enemy, an opponent. 2. the |
| twenty-third year in the Hindu cycle of sixty. adj. 1. |
| Inimical, adverse, hostile. 2. opposing, preventing. 3. |
| obstructive. 4. exclusive, disqualifying. |
| വിരൊധികൃൽ, ത്തിന്റെ. s. The forty-fifth year in |
| the Hindu cycle of sixty. |
| വിരൊധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To oppose, to |
| withstand, to resist, to contradict. 2. to forbid, to prohi- |
| bit. 3. to hinder, to prevent. |
| വിരൊധൊക്തി, യുടെ. s. Quarrel, dispute, mutual |
| contradiction. വാക്തൎക്കം, വിരൊധവാക്ക. |
| വില, യുടെ. s. Price, value. വിലകെട്ടന്നു, To pay | the value of any thing. വിലവെക്കുന്നു, To set a price. |
| വിലപറയുന്നു,To tell the price, to bargain. വിലെ |
| ക്കുവാങ്ങുന്നു, വിലക്കുകൊള്ളുന്നു, വിലകൊടു |
| ക്കുന്നു. To buy. വിലെക്കുകൊടുക്കുന്നു, വിലവാ |
| ങ്ങുന്നു, To sell. വിലചൊദിക്കുന്നു, To ask the price. |
| വിലയിരുത്തുന്നു, To fix the price of any thing, വില |
| കാണുന്നു, To value, to take an estimate. വിലതീൎക്കു |
| ന്നു, To settle the price. വിലപിടിക്കുന്നു, 1. To go |
| off by sale, to be saleable. 2. to be valuable, to be worth |
| the price. |
| വിലക്ക, ിന്റെ.s. 1. Prohibition, forbidding, exception, |
| contradiction. 2. putting or crossing out, removing. 3. |
| separation, as of a menstruous woman. വിലക്കുവെ |
| ക്കുന്നു, To place something as a token of prohibition. |
| വിലക്കം, ത്തിന്റെ. s. A stitch, colic. |
| വിലക്കിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To cause to prohibit |
| or forbid. |
| വിലക്കുകൊരിക, യുടെ. s. The last course at a meal. |
| വിലക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To prohibit, to forbid. |
| 2. to prevent. 3. to separate quarrelling persons. 4. to |
| cross out writing. |
| വിലക്കുറവ, ിന്റെ. s. A low price, cheapness, decrease |
| in price. |
| വിലങ്ങ, ിന്റെ. s. Fetters, chains. വിലങ്ങിലാക്കു |
| ന്നു, To fetter or put in fetters or irons. |
| വിലങ്ങൻ, ന്റെ. s. A prisoner. |
| വിലങ്ങുകാരൻ, ന്റെ. s. A prisoner. |
| വിലങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. v. n. 1. To go aside or out |
| of the way. 2. to fall across or athwart, to go wrong, to be |
| transverse. 3. to come in contact with, to run or fall foul |
| of. 4. to cross over. 5. to take one across a river, or ferry |
| over. വിലങ്ങിപ്പൊകുന്നു, 1. To go aside or to a dis- |
| tance. 2. to go across. |
| വിലങ്ങെ. adv. Across, athwart. |
| വിലച്ചരക്ക, ിന്റെ. s. 1. Goods exposed for sale. 2. |
| merchandise. 3. a valuable article. |
| വിലച്ചെതം, ത്തിന്റെ. s. Loss in cost price, selling |
| an article for less than the cost price. |
| വിലജ്ജം, &c. adj. Shameless, impudent, unabashed. |
| ലജ്ജയില്ലാത്ത. |
| വിലതീൎവ, ിന്റെ. s. A bill of sale transferring pro- |
| perty without any the smallest reservation or future claim. |
| വിലത്തരം, ത്തിന്റെ. s. Price, value of corn levied |
| as a tax or rent. |
| വിലദ്വാരം, ത്തിന്റെ. s. The entrance to a cave. ഗു |
| ഹാമുഖം. |
[ 728 ]
| വിലനയം, ത്തിന്റെ. s. Cheapness. adj. Cheap. |
| വിലപിടിച്ച. adj. Valuable, precious. |
| വിലമകൾ, ളുടെ. s. A prostitute. |
| വിലമതിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v.a. To appraise, to esti |
| -mate, to value. |
| വിലമതിപ്പ, ിന്റെ. s. Appraisement, valuation, esti- |
| mate. |
| വിലമരുന്ന, ിന്റെ. s. High-priced or valuable me- |
| dicines. |
| വിലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hole, a chasm, a vacuity. |
| പൊത്ത. 2. a cave, a cavern. ഗുഹ. 3. a sort of reed. |
| വഞ്ഞി. |
| വിലംഭം, ത്തിന്റെ. s. Gift, donation, giving. ദാനം. |
| വിലയം, ത്തിന്റെ. s. Destruction of the world. ലൊ |
| കനാശം. |
| വിലയിടിയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. To fall in price. |
| വിലയിടിവ, ിന്റെ. s. Falling in price. |
| വിലയുള്ള. adj. Valuable, precious. |
| വിലയെറിയ. adj. Valuable, precious. |
| വിലവാശി, യുടെ. s. Difference in price either more |
| or less. |
| വിലസത്ത. adj. 1. Shining, beautiful, splendid. 2. |
| sporting, wanton. |
| വിലസഹായം, ത്തിന്റെ. s. Cheapness. adj. Cheap. |
| വിലസിതം. adj. 1. Shining, beautiful, splendid. ശൊ |
| ഭയുള്ള. 2. sporting, wanton. വിലാസമുള്ള. |
| വിലസുന്നു, സി, വാൻ. v. n. 1. To shine. 2. to move. |
| 3. to walk for pleasure, to sport. |
| വിലക്ഷണം, &c. adj. 1. Indecent, uncomely. 2. un- |
| precedented, extraordinary. 3. other, different. s. State |
| or condition for which no cause can be assigned, vain |
| or causeless state. |
| വിലക്ഷം, &c. adj. 1. Astonished, surprised. ആശ്ച |
| ൎയ്യമുള്ള. 2. abashed, ashamed. ലജ്ജയുള്ള. |
| വിലാപം, ത്തിന്റെ. s. Lamentation, bewailing, grief, |
| distress. കരച്ചിൽ, ദുഃഖം. |
| വിലാപിക്കുന്നു,ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To lament, to be- |
| wail, to be in grief or afiliction. ദുഃഖിക്കുന്നു. |
| വിലാപ്പുറം, ത്തിന്റെ. s. The side, the part of the |
| body below the arm. |
| വിലാഭം. adj. Unattaining, unattainable. ലഭിച്ച കൂ |
| ടാത്ത. |
| വിലാവ, ിന്റെ. s. A side of the human body. |
| വിലാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Feminine gesture, affected |
| aversion or bashfulness. 2. sport, pastime, play, especially |
| amorous pastime, dalliance, wantonness. | വിലാസിനി, യുടെ. s. 1. A matron, a lady. 2. a whore, |
| a harlot. |
| വിലാളം, ത്തിന്റെ. s. 1. A cat. പൂച്ച. 2. an instru- |
| ment or machine. യന്ത്രം. |
| വിലിഖിതം. adj. 1. Unwritten. എഴുതപ്പെടാത്ത. 2. |
| well written. നന്നായി എഴുതപ്പെട്ട. 3. dug, delved |
| out. തൊണ്ടപ്പെട്ട. |
| വിലീനം. adj. 1. Liquid, liquified, semi-fluid, as oil or |
| butter, &c. ഉരുക്കപ്പെട്ട. 2. disappeared, perished, re- |
| moved from sight, either temporally or permanently. കാ |
| ണാതെ പൊയ. |
| വിലുളിതം. adj. Shaken, agitated. ഇളക്കപ്പെട്ട. |
| വിലെഖനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Digging, delving, rooting |
| up. തൊണ്ടൽ. 2. dividing, splitting. കീറുക. 3. making |
| marks or furrows. വരെക്കുക. |
| വിലെപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Perfume for the person, |
| unguent or oil of sandal, saffron, camphor, bdellium, |
| &c. 2. smearing the body with fragrant oils, &c. പൂചു |
| ക. 3. plastering. |
| വിലെപനി, യുടെ. s. 1. A woman adorned with |
| perfumes. 2. rice gruel. കഞ്ഞി. |
| വിലെപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Ointment, unguent, especially |
| fragrant unguent of sandal, agallochum, &c. 2. mortar |
| plaster. 3. anointing, plastering. |
| വിലെപി, യുടെ. s. Rice gruel. കഞ്ഞി. |
| വിലെശയം, ത്തിന്റെ. s. 1. A serpent, a snake. പാ |
| മ്പ. 2. a rat. എലി. 3. a hare. മുയൽ. 4. any animal |
| living or burrowing in holes. |
| വിലൊകനം, ത്തിന്റെ. s. Sight, seeing, looking. കാ |
| ഴ്ച. വിലൊകനം ചെയ്യുന്നു, To see, to look. |
| വിലൊചനം, ത്തിന്റെ. s. The eye. കണ്ണ. |
| വിലൊമം, ത്തിന്റെ. s. The reverse, opposite course |
| or order. മറുപാട adj. Reverse, opposite, contrary, |
| backward, against the hair or grain. |
| വിലൊലം, ത്തിന്റെ. s. Shaking, trembling. ഇളക്കം. |
| adj. Shaking, trembling, tremulous. ഇളക്കമുള്ള. |
| വിലൊളനം, ത്തിന്റെ. s. Shaking, stirring, agitating. |
| ചഞ്ചലം. |
| വിലൊളിതം. adj. Shaken, agitated. ഇളകപ്പെട്ട. |
| വില്ക്കഴുന്ന, ിന്റെ. s. The knotched extremity of a bow. |
| വില്ക്കാശ, ിന്റെ. s. A kind of coin. |
| വില്ക്കുന്നവൻ, ന്റെ. s. A seller, a vender. |
| വില്ക്കുന്നു, റ്റു, ല്പാൻ. v. a. To sell, to vend, to dispose |
| of. വിറ്റെടുക്കുന്നു, To raise money by selling one's |
| property. വിറ്റൊടുക്കുന്നു, 1. To complete selling |
| any thing. 2. to consume by selling one's property, to |
[ 729 ]
| destroy wantonly, to squander. വിറ്റുതിന്നുന്നു, വി |
| റ്റുണ്ണുന്നു, To live by selling one's property. |
| വില്ക്കുറുപ്പ, ിന്റെ. s. A class of people who make bows. |
| വില്നടുവ, ിന്റെ. s. The middle of a bow. |
| വില്പാട, ിന്റെ. s. The distance to which an arrow |
| reaches when shot. |
| വില്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To cause to sell. |
| വില്ല, ിന്റെ. s. 1. A bow. 2. the steel spring of a |
| watch, lock, &c. 3. the rainbow. 4. the sign Sagittarius. |
| വില്ലുകുലെക്കുന്നു, വില്ലുപൂട്ടുന്നു, To brace the bow. |
| വില്ലകൊരുന്നു, The rainbow to appear. വില്ലകൂട്ടുന്നു, |
| To be ready to discharge arrows in hunting. |
| വില്ലങ്കക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. One who raises disputes, |
| a quarrelsome, litigous person. 2. a malicious, perverse |
| person. |
| വില്ലങ്കം, ത്തിന്റെ. s. 1. Difficulty, impediment. 2. |
| contest, dispute, wrangling. 3. perverseness, opposition. |
| വില്ലങ്കിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To contend, to dis- |
| pute, to wrangle. |
| വില്ലൻ, ന്റെ. s. 1. An archer, a bowman. 2. a hunter. |
| വില്ലാളി, യുടെ. s. An archer, a bowman. |
| വില്ലിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To be intoxicated, to be |
| tipsy. |
| വില്ലിട, യുടെ. s. The distance to which an arrow reaches |
| when discharged. |
| വില്ലുകാരൻ, ന്റെ. s. An archer, a bowman. |
| വില്ലുവലി, യുടെ. s. Bracing a bow. |
| വില്ലുവല്ലൊൻ, ന്റെ. s. A skilful archer. |
| വില്ലുവിദ്യ, യുടെ. s. Archery. |
| വില്ലൂന്നി, യുടെ. s. A kind of snake. |
| വില്ലെവ, ിന്റെ. s. Shooting or discharging an arrow. |
| വില്ലൊലി, യുടെ. s. The twang of a bow. |
| വില്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. The prickly Cratæva, a fruit |
| tree, commonly named Bel, Ægle marmelos. കൂവളം. 2. |
| also its fruit. 3. the religious Cratæva, Cratæva religiosa. |
| വിവധം, ത്തിന്റെ. s. 1. A road, a high-way. പെരു |
| വഴി. 2. a yoke for carrying burdens. കാവടി. 3. a load. ചുമട. |
| വിവരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Explanation, exposition, |
| gloss, comment. വ്യഖ്യാനം. 2. interpretation, trans- |
| lation. |
| വിവരപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To explain, |
| to detail. |
| വിവരമായി. adv. Particularly, in detail, namely. |
| വിവരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hole, a chasm, a vacuity. |
| പൊത്ത. 2. details, a descriptive account, explanation, | particulars. 3. contents of a speech, letter, &c. 4. affair, |
| circumstance, case. 5. a narrative of all the circumstances |
| in detail. 6. cause, reason. part. Namely, that is to say. |
| വിവരം പറയുന്നു, To state the particulars of any |
| thing, to explain, to narrate. |
| വിവരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To particularize; to |
| detail, to describe, to relate. |
| വിവൎണ്ണൻ, ന്റെ. s. A man of a low caste, one of de- |
| grading occupation, an outcast. ഭ്രഷ്ടൻ. |
| വിവൎത്തനം, ത്തിന്റെ. s. Revolving, turning round, |
| going round, circumambulating an altar, &c. പ്രദക്ഷി |
| ണം. |
| വിവശത, യുടെ. s. 1. Ecstacy, the state in which the |
| mind is for a time absent or lost. 2. distress, oppression; |
| apprehension of death. പരവശത. 3. desire of death, |
| sedateness at that period; or having the mind free from |
| worldly cares, or fears. |
| വിവശൻ, ന്റെ. s. 1. One who is apprehensive of |
| death. പരവശൻ. 2. one who is desirous of death, |
| having the soul free from worldly cares and fears. |
| വിവസ്വാൻ, ന്റെ. s. 1. A god. ദെവൻ. 2. the |
| sun. ആദിത്യൻ. 3. a name of ARUNA, the charioteer |
| of the sun. അരുണൻ. |
| വിവക്ഷ, യുടെ. s. 1. Wish to speak. പറവാനുള്ള |
| ആഗ്രഹം. 2. wish, desire. ആഗ്രഹം. |
| വിവക്ഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To wish, to desire. |
| ആഗ്രഹിക്കുന്നു. |
| വിവക്ഷിതം. adj. 1. Wished, desired. ആഗ്രഹിക്ക |
| പ്പെട്ട. 2. spoken. പറയപ്പെട്ട. |
| വിവക്ഷു, വിന്റെ. s. One who wishes to speak. പ |
| റവാനാഗ്രഹമുള്ളവൻ. |
| വിവാദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Contest, debate, contention, |
| dispute, quarrel. 2. contest in law, a legal dispute, liti- |
| gation, a law-suit. |
| വിവാദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To debate, to dis- |
| pute, to contend, to quarrel. 2. to litigate. |
| വിവാഹഭൎത്താവ, ിന്റെ. s. A husband. |
| വിവാഹം, ത്തിന്റെ. s. Marriage, wedding, matri- |
| mony, wedloclk. വിവാഹം ചെയ്യുന്നു, വിവാഹം ക |
| ഴിക്കുന്നു, To marry. വിവാഹംചെയ്തകൊടുക്കുന്നു, |
| To give in marriage. |
| വിവാഹസ്ത്രീ, യുടെ. s. A married woman. |
| വിവിക്തം. adj. 1. Lonely, solitary, desert. നിൎജ്ജനം. |
| 2. pure.ശുദ്ധം. |
| വിവിധം. adj. Various, diverse, multiform, of many |
| sorts or kinds, different, dissimilar. പലവിധം. |
[ 730 ]
| വിവൃതം, &c. adj. 1. Expanded, extended, extensive, |
| large. വിസ്താരമുള്ള. 2. evident, displayed, made ma- |
| nifest.പ്രകാശിക്കപ്പെട്ട. |
| വിവെകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Discretion, prudence, judg- |
| ment, discrimination, the faculty of distinguishing things |
| by their properties, &c. classing them according to their |
| real, not apparent nature. 2. in the Védanta system it |
| is applied to the power of distinguishing truth from |
| untruth, or reality from delusion. |
| വിവെകാത്മാ, വിന്റെ. s. A reasonable soul. |
| വിവെകാവസ്ഥ, യുടെ.s. The state or years of dis- |
| cretion. |
| വിവെകി, യുടെ. s. A discreet, prudent, or judicious, |
| person; a sage, a person who has acquired the faculty |
| mentioned under വിവെകം. |
| വിവെചനം, ത്തിന്റെ. s. Discrimination, judgment, |
| distinguishing truth from falsehood. വിവെചനം ചെ |
| യ്യുന്നു, To distinguish, to discern. |
| വിവെശനം, ത്തിന്റെ. s. Entrance, pervading. പ്ര |
| വെശനം. |
| വിവെശിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ, v. n. To enter, to per- |
| vade. പ്രവെശിക്കുന്നു. |
| വിവ്വൊകം, ത്തിന്റെ. s. Affectation of indifference, |
| one of the branches of amorous dalliance, or feminine |
| action, tending to excite love or desire. |
| വിശക്കുന്നു, ന്നു, പ്പാൻ. v. n. To hunger; to be hun- |
| gry, (with a dative.) |
| വിശങ്കടം, adj. Great, large. വലിയ. |
| വിശങ്കം, &c. adj. Fearless, undaunted. നിൎഭയമുള്ള. |
| വിശദം, ത്തിന്റെ.s. White, the colour. വെളുപ്പു നി |
| റം. adj. 1. White, of a white colour. 2. pellucid, clean, |
| pure. സ്വഛമായുള്ള. 3. evident; manifest, apparent. |
| വ്യക്തമായുള്ള. |
| വിശപ്പ, ന്റെ.s. Hunger, appetite. |
| വിശം, ത്തിന്റെ. s. 1. The film or fibres of the water |
| lily. താമരവളയം. 2. daily expense or batta. |
| വിശയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Doubt, uncertainty. സംശ |
| യം. 2. refuge, asylum. ശരണം. |
| വിശരണം. adj. Destitute of protection or support, |
| without shelter, hopeless. ആശ്രയമില്ലാത്ത. |
| വിശരം, ത്തിന്റെ. s. Killing, slaying, slaughter. കുല. |
| വിശല്യ, യുടെ. s. 1. The creeping plant termed heart- |
| leaved moon-seed, Menispermum cordifolium. ചിറ്റമൃ |
| ത. 2. a sort of potherb. 3. a plant, commonly Dandi. |
| നാകദന്തി. 4. another plant. മെന്തൊന്നി. 5. the |
| square-stalked bind-weed or Indian jalap, Convolvulus | turpetham. ത്രികൊല്പകൊന്ന. |
| വിശസനം, ത്തിന്റെ. s. Killing, Slaying, slaughter |
| കുല. |
| വിശറി, യുടെ. s. A far. |
| വിശാഖ, യുടെ. s. 1. The sixteenth lunar asterism. 2. |
| a cucurbitaceous plant, Momordica charantia. പാവൽ. |
| വിശാഖൻ, ന്റെ. s. 1. A name of SUBRAHMANYA o |
| r CARTICÉYA. സുബ്രഹ്മണ്യൻ. 2. a solicitor, a petiti- |
| oner, a beggar. യാചകൻ. |
| വിശാഖപട്ടണം, ത്തിന്റെ. s. The name of 2. town |
| or city. |
| വിശാഖം, ത്തിന്റെ. s. 1. An attitude in shooting, with |
| the feet standing a span apart. 2. a spindle. റാട്ടസൂ |
| ചി.. 3. the sixteenth lunar asterism. |
| വിശാപതി, യുടെ. s. The chief of the merchantile tribe. |
| വിശായം, ത്തിന്റെ. s. Sleeping, and watching alter- |
| natively. മാറിമാറി ഉറങ്ങുക. |
| വിശാരദം, &c. adj. 1. Learned, wise. വിദ്യയുള്ള. 2. |
| confident, bold, presuming. ധൈൎയ്യമുള്ള. 3. famous, |
| celebrated. കീൎത്തിയുള്ള. |
| വിശാല, യുടെ. s. 1. The city of Orgein. ഒരു നഗരം. |
| 2. the bitter apple, Cucumis colocynthis. കുമ്മട്ടി. |
| വിശാലത, യുടെ. s. 1. Width, breadth. 2. magnitude, |
| bulk, വലിപ്പം. |
| വിശാലതപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To enlarge, |
| to widen, to extend, to make spacious. വലിയതാക്കു |
| ന്നു. |
| വിശാലത്വൿ, ക്കിന്റെ. s. The name of a tree, Echi- |
| tes scholaris. എഴിലംപാല. |
| വിശാലം. adj. 1. Great, stupendous, large. വലിയ. |
| 2. spacious, extensive, wide, broad. വിസ്താരമുളള. |
| വിശിഖ, യുടെ. s. 1. A high-way, a broad or carriage |
| road. പെരുവഴി. 2, 1 spade, a hoe. തൂമ്പ. 3. a very |
| minute arrow, വ sort of needle or spindle. |
| വിശിഖം, ത്തിന്റെ. s. 1. An arrow. അമ്പ. 2. an |
| iron crow. ഇരിമ്പ പാര. |
| വിശിഷ്ടത, യുടെ. s. Possession of, attachment to, |
| വിശിഷ്ടൻ, ന്റെ. s. One endowed with or possessed |
| of (qualities.) |
| വിശിഷ്ടം, &c. adj. Endowed with, possessed of, having, |
| inherent or attached to. വിശെഷം. |
| വിശുദ്ധൻ, ന്റെ. s. 1. One who is holy, pure, inno- |
| cent. 2. a name of God, as the Holy One. |
| വിശുദ്ധം, &c. ads. 1. Pure, purified, clean, cleansed, |
| holy. 2. pious, virtuous. 3. entire. 4. humble, modest. |
| വിശുദ്ധി, യുടെ. s. 1. Purity, purification, cleanness, |
[ 731 ]
| 2. holiness. 3. removal of doubt. 4. the lower part of |
| the tongue. |
| വിശൃംഖലം, &c. adj. Unchecked, unrestrained, un- |
| fettered, (literally or figuratively.) തടവു കൂടാത്ത. |
| വിശെഷകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A mark on the forehead |
| made with sandal, &c. and worn either as an ornament |
| or sectarial distinction. തൊടുകുറി. 2. an attribute, a |
| predicate. 3. relation, narrative, annunciation. adj. |
| Discriminative, distinguishing, attributive, characteristic. |
| വിശെഷജ്ഞൻ, ന്റെ. s. A person of sound or supe- |
| rior wisdom. |
| വിശെഷജ്ഞാനം, ത്തിന്റെ. s. Sound or superior |
| wisdom. |
| വിശെഷണം, ത്തിന്റെ. s. 1. In grammar, An ad- |
| jective, an epithet, an attribute. 2. distinguishing, |
| discriminating. |
| വിശെഷത, യുടെ. s. 1. Distinction, difference. 2. |
| preference. 3. peculiarity, eminence, excellence. |
| വിശെഷതപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To prefer, |
| to distinguish. |
| വിശെഷദിവസം, ത്തിന്റെ. s. A festival day, a |
| festivity, a particular or special day. |
| വിശെഷബുദ്ധി, യുടെ. s. Excellent or superior ta- |
| lent, or intellect. |
| വിശെഷമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be preferred, |
| to be preferable, to be better, to be distinguished. |
| വിശെഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Distinction, difference, |
| individual or specific identity, &c. consequent distinction |
| from every other individual or species. 2. excellence, |
| eminence. 3. preference, peculiarity. 4. in logic, the |
| peculiar attribute, predicabile proprium. 5. any thing |
| extraordinary or unusual. 6. narrative, detail, particulars. |
| 7. a charitable or virtuous action. 8. a figure of rhetoric, |
| distinguished as of three kinds all implying variety of |
| means or effect. adj. 1. Different, distinct. 2. excellent, |
| eminent, chief, better. 3. peculiar, special. 4. preferred, |
| distinguished. 5. extraordinary, unusual. 6. much, great. |
| 7. charitable. വിശെഷമായുള്ള, Extraordinary. വി |
| ശെഷംപറയുന്നു, 1. To tell news, to communicate |
| intelligence. 2. to speak. |
| വിശെഷാൽ. adv. Chiefly, especially, peculiarly, par- |
| ticularly. |
| വിശെഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To excel, to surpass, |
| to surmount. |
| വിശെഷിച്ച. part. Moreover, and. |
| വിശെഷിച്ചും. part. Moreover, besides. | വിശെഷൊക്തി, യുടെ. s. A figure of rhetoric coupling |
| cause with effect, so as to explain any peculiar manner |
| or condition. |
| വിശെഷം, ത്തിന്റെ. s. In grammar, A substantive. |
| adj. Principal, primary, chief. |
| വിശൊദ്ധ്യം, ത്തിന്റെ. s. Minute investigation or |
| inquiry. |
| വിശൊധനം, ത്തിന്റെ. s. Minute investigation. |
| വിശ്രമം, ത്തിന്റെ. s. Rest, repose; cessation from |
| fatigue or labour. |
| വിശ്രമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To repose, rest, or |
| refresh one'sself. |
| വിശ്രംഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Trust, confidence. വിശ്വാ |
| സം. 2. affection, affectionate inquiry. കുശലപ്രശ്നം. |
| 3. festive, sportive noise or tumult. ആഘൊഷം. |
| വിശ്രവണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Deafness. ചെകിട. |
| 2. inattention. ശ്രദ്ധയില്ലായ്മ. |
| വിശ്രാണനം, ത്തിന്റെ. s. Gift, giving, donation. |
| ദാനം. |
| വിശ്രാണിതം, &c. adj. Given, bestowed. നല്കപ്പെട്ട. |
| വിശ്രാന്തൻ, ന്റെ. s. One at rest, reposing. വിശ്ര |
| മിച്ചവൻ. |
| വിശ്രാന്തം, &c. adj. Rested, reposed. വിശ്രമിക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| വിശ്രാന്തി, യുടെ. s. Rest, repose, cessation from toil |
| or occupation. വിശ്രമം. |
| വിശ്രാമം, ത്തിന്റെ. s. Rest, repose. |
| വിശ്രാവം, ത്തിന്റെ. s. Fame, celebrity. ശ്രുതി. |
| വിശ്രുതം, &c. adj. 1. Known. അറിയപ്പെട്ട. 2. celebra- |
| ted, famous, notorious. ശ്രുതിപ്പെട്ട. 3. pleased, delight-ed, happy. സന്തൊഷമുള്ള. |
| വിശ്രുതി, യുടെ. s. Fame, celebrity, renown, notoriety. |
| ശ്രുതി. |
| വിശ്ലെഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Separation, distance, especi- |
| ally of lovers or husband and wife. വെൎപാട. 2. |
| disunion, disjunction in general. വിയൊഗം. |
| വിശ്വ, യുടെ. s. 1. Dry ginger, ചുക്ക. 2. the name of a |
| tree, the bark of which is said to be used in dyeing red. |
| അതിവിടയം. |
| വിശ്വകദ്രു, വിന്റെ. s. 1. A dog trained for the chase. |
| നായാട്ടുപട്ടി. 2. sound, noise. ശബ്ദം. |
| വിശ്വകൎത്താവ, ിന്റെ. s. 1. A name of BRAHMA. |
| ബ്രഹ്മാവ. 2. the Lord of the universe. |
| വിശ്വകൎമ്മാവ, ിന്റെ. s. 1. The sun. ആദിത്യൻ. 2. |
| the son of BRAIMA and artist of the gods. ദെവത |
| ക്ഷാവ. |
[ 732 ]
| വിശ്വകെതു, ിന്റെ. s. ANIRUDD'HA, an incarnation of |
| CÁMA as the son of PRADYUMNA. |
| വിശ്വജിത്ത, ിന്റെ. s. 1. A particular ceremony or |
| sacrifice. വിശെഷയാഗം. 2. the cord or noose of |
| WARUNA. വരുണപാശം. 3. all conquering. |
| വിശ്വതുളസി, യുടെ. s. White basil or Indian tea, |
| Ocimum album. |
| വിശ്വദെവകൾ, ളുടെ. s. plu. Demmi-gods of a certain |
| class. |
| വിശ്വനാഥൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA, especially |
| as the object of peculiar worship at Benares. ശിവൻ. |
| വിശ്വനായകൻ, ന്റെ. s. A ruler, a king. രാജാവ. |
| വിശ്വൻ, ന്റെ. s. A deity of a particular class in |
| which ten are enumerated; their names are said to be |
| VASU, SATYA, CRATU, DACSHA, CÁLA, CÁMA, DHRITI, |
| CURU, PURURAVA, and MÁDHAVA; they are worshipped |
| particularly at the funeral obsequies in honour of de- |
| ceased progenitors in general, and receive an oblation of |
| clarified butter at the daily and domestic Sradd'ha. |
| വിശ്വപാലകൻ, ന്റെ. s. The governor of the uni- |
| verse. |
| വിശ്വഭെഷജം, ത്തിന്റെ. s. Diy ginger. ചുക്ക. |
| വിശ്വം, ത്തിന്റെ. s. The universe, or tworld. ady. All, |
| entire, whole, universal. |
| വിശ്വംഭര, യുടെ. s. The earth, as bearing and nourishing |
| all. ഭൂമി. |
| വിശ്വംഭരൻ, ന്റെ. s. 1. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| 2. of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വിശ്വരൂപൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU, as having |
| a universal form. വിഷ്ണു. |
| വിശ്വരൂപം, &c. adj. Taking all forms, existing in all |
| forms, universal, omnipresent. സൎവവ്യാപ്തം. |
| വിശ്വസാരകം, ത്തിന്റെ. s. The prickly pear, Cactus |
| Indicus. (Rox.) ഇലക്കള്ളി. |
| വിശ്വസാക്ഷി, യുടെ. s. A universal witness, an |
| epithet of deity. സൎവസാക്ഷി. |
| വിശ്വസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To believe, or give |
| credit to. 2. to confide in, to trust; to rely on; to have |
| faith in. വിശ്വസിച്ച കാത്തിരിക്കുന്നു, To expect. |
| വിശ്വസിതം, &c. adj. Trusted, believed, or confided in. |
| വിശ്വസൃൿ, ക്കിന്റെ. s. The Creator of the universe. |
| ലൊകസൃഷ്ടാവ. |
| വിശ്വസൃജൻ, ന്റെ. s. A title of BRAHMA. ബ്ര |
| ഹ്മാവ. |
| വിശ്വസൃഷ്ടി, യുടെ. s. The creation of the universe |
| or world. ലൊകസൃഷ്ടി. | വിശ്വസ്ത, യുടെ. s. A willow. വിധവ. |
| വിശ്വസ്തൻ, ന്റെ. s. A trust-worthy or confidential |
| person, one to be trusted or confided in. വിശ്വസിക്ക |
| പ്പെടുവാൻ യൊഗ്യൻ. |
| വിശ്വസ്തം, &c. adj. Faithful, trusted, confided in. വി |
| ശ്വാസമുള്ള. |
| വിശ്വാത്മാ, വിന്റെ. s. A name of BRAHMA, or soul |
| of the world. ബ്രഹ്മാവ. |
| വിശ്വാമിത്രൻ, ന്റെ. s. A Muni, the son of Gadhi |
| originally a monarch, but who, by long and painful au- |
| sterities, is said to have become a Brahmarishi. |
| വിശ്വാവസു, വിന്റെ. s. 1. One of the Gandharbas |
| or celestial singers. ഗന്ധൎവൻ. 2. the thirty-ninth |
| year of the Hindu cycle of sixty. അറുപത വൎഷ |
| ത്തിൽ ഒന്ന. |
| വിശ്വാസപാതകൻ, ന്റെ. s. A treachierous man, a |
| perfidious person. |
| വിശ്വാസപാതകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Treachery, perfi- |
| diousness, unfaithfulness. 2. the denying a trust or deposit. |
| വിശ്വാസപതകി, യുടെ. s. A treacherous woman. |
| വിശ്വാസഭക്തി, യുടെ. s. Fidelity, devotedness. |
| വിശ്വാസമുള്ളവൻ, ന്റെ. s. A faithful, or trusty |
| person. |
| വിശ്വാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Belief, faith. 2. credit, |
| trust, confidence, assurance, dependence on. 3. faithful- |
| ness, veracity. 4. kindness, favour. 5. devotion. |
| വിശ്വാസയൊഗ്യം, &c. adj. Worthy of trust, or con- |
| fidence. |
| വിശ്വാസവഞ്ചനം, ത്തിന്റെ. s. Breach of faith or |
| confidence, treachery, perfidy. |
| വിശ്വാസി, യുടെ. s. A believer, one confiding or |
| depending on another. |
| വിശ്വാസ്യം, &c. adj. Trust-worthy, faithful. വിശ്വ |
| സിക്കപ്പെടുവാൻ തക്ക. |
| വിശ്വെശ്വരൻ, ന്റെ. s. SIVA, under a form or ap- |
| pellation in which especially he is worshipped at Benares, |
| where a celebrated temple is appropriated to him in |
| the character of lord or god of the universe. ശിവൻ. |
| വിശ്വൈകനാഥൻ, ന്റെ. s. A universal lord, the |
| only Lord of the world, GOD. |
| വിഷ, യുടെ. s. The name of a tree, the bark of which |
| is used in dyeing red. അതിവിടയം. |
| വിഷകണ്ഠൻ, ന്റെ. s. A name of Siva, as having |
| his throat blackened by eating poison. ശിവൻ. |
| വിഷക്കല്ല, ിന്റെ. s. A fabulous stone applied on the |
| bite of snakes. |
[ 733 ]
| വിഷഖന്ധചൂഡാമണി, യുടെ. s. A kind of an- |
| tidote to poison. China Moræa, Moræa Sinensis. |
| വിഷജ്വാല, യുടെ. s. Deadly poison. |
| വിഷണ്ഡത, യുടെ. s. Dejection, despondency, lassi- |
| tude, want of energy or spirit. |
| വിഷണ്ഡം, &c. adj. Dejected, desponding, spiritless, |
| disinclination to exertion. |
| വിഷദന്തം, ത്തിന്റെ. s. The poisonous tooth of a |
| snake. വിഷപ്പല്ല. |
| വിഷദൻ, ന്റെ. s. A serpent. സൎപ്പം. |
| വിഷദംഷ്ട്രം, ത്തിന്റെ. s. A poisonous snake. സൎപ്പം. |
| വിഷധരൻ, ന്റെ. s. 1. A serpent. സൎപ്പം. 2. a name |
| of SIVA, from having eaten the poison which blackened |
| his throat. ശിവൻ. |
| വിഷധരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A serpent, a snake. പാ |
| മ്പ. 2. a cloud. മെഘം. |
| വിഷധൎമ്മ, യുടെ. s. Cowhage, Carpopogon prairiens. |
| വിഷനരി, യുടെ. s. A mad jackall. |
| വിഷപ്പട്ടി, യുടെ. s. A mad dog. |
| വിഷപ്പല്ല, ിന്റെ. s. A poisonous tooth of a serpent. |
| വിഷപാനം, ത്തിന്റെ. s. Drinking poison. വിഷം |
| കുടിക്ക. |
| വിഷപുഛം, ത്തിന്റെ. s. A scorpion. തെൾ. |
| വിഷഭയം, ത്തിന്റെ. s. Dread of being poisoned. |
| വിഷഭുക്തി, യുടെ. s. Eating poisoned food or taking |
| poison. |
| വിഷഭൊജനം, ത്തിന്റെ. s. Eating food that has |
| been poisoned. വിഷഭക്ഷണം. |
| വിഷമഛദം, ത്തിന്റെ. s. A plant, Echites scholaris. |
| എഴിലംപാല. |
| വിഷമൻ, ന്റെ. s. A malignant, mischievous person. |
| വിഷമന്ത്രക്കാരൻ, ന്റെ. s. A snake-catcher, one who |
| by pretended charms, &c. attracts snakes and cures the |
| bite. |
| വിഷമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Difficulty, pain. 2. unevenness, |
| roughness, inequality. 3. oddness. 4. an inaccessible place, |
| a thicket. adj. 1. Difficult, (of access,) rough, uneven. 2. |
| difficult as a book, &c. (of comprehending.) 3. painful, |
| difficult, troublesome, (in general.) 4. odd, (in numbers.) |
| 5. unparallelled, unequalled. 6. evil, bad. |
| വിഷമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be troubled, to be |
| in a state of difficulty, distress, or perplexity. 2. to be |
| painful, mortal, or difficult of cure, as applied to diseases. |
| വിഷമിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To throw into |
| difficulties, to harass, to vex, to perplex. |
| വിഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Poison, venom, virus. 2. any | thing hurtful or destructive. 3. a particular vegetable |
| poison, see വത്സനാഭി. 4. water. വെള്ളം. വിഷ |
| മെറുന്നു, Poison to mount or take effect, or diffuse |
| itself in the body. വിഷമിറങ്ങുന്നു, Poison to descend, |
| to be counteracted, or expelled. വിഷമിറക്കുന്നു, To |
| counteract, dispel, or expel poison. വിഷംകൊടുക്കു |
| ന്നു, To administer poison. |
| വിഷംതീണ്ടൽ, ലിന്റെ. s. A being bit by a poisonous |
| snake. |
| വിഷംതീണ്ടുന്നു, ണ്ടി, വാൻ. v. n. To be bit by a |
| poisonous animal. |
| വിഷംതെച്ചയമ്പ, ിന്റെ. s. A poisoned arrow. |
| വിഷയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sense, any object of sense; |
| any thing perceivable by the senses, as colour, form, |
| flavour, odour and sound. ശബ്ദാദി. 2. a country |
| whether inhabited or not. ദെശവിശെഷം. 3. depart- |
| ment, sphere, element, home, that which is peculiarly |
| known or frequented, as a particular study by its profes- |
| sors, a particular town by its townsfolk, water by fish, air |
| by birds, &c. 4. an object in general, as of affection or |
| desire, &c. 5. respect, relation, in such phrases as, in this |
| respect, in that respect. When used as a postpos. it means, |
| Respecting, regarding. 6. origin, original cause. 7. se- |
| men virile. |
| വിഷയായി, യുടെ. s. 1. A king. രാജാവ. 2. an or- |
| gan of sense. ഇന്ദ്രയം. 3. CÁMADÉVA. 4. an epicurean, |
| a sensualist, one heedful of objects of sense or attentive |
| to worldly objects. 5. a materialist, one who disbelieves |
| the existence of any thing which is not an object of senses. |
| നാസ്തികൻ. |
| വിഷയി, &c. adj. Attached to objects of sense, carnal, |
| worldly, sensual. ജഡസംബന്ധം. s. An organ |
| of sense. ഇന്ദ്രിയം. 2. a sensualist. കാമി. 3. a mate- |
| rialist, one who denies or disbelieves the existence of |
| any thing, that is not an object of sense. നാസ്തികൻ. |
| 4. a king. രാജാവ. 5. the deity CÁMADÉVA. കാമദെ |
| വൻ. |
| വിഷയെന്ദ്രിയം, ത്തിന്റെ. s. An organ of sense. |
| വിഷയൈഷി, യുടെ. s. A sensualist. |
| വിഷയവൃക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. A tree bearing a small |
| nut nearly the size of a filbert, considered one of the |
| strongest poisons, Andrachne Cadishaw. |
| വിഷവൈദ്യൻ, ന്റെ. s. A dealer in antidotes, one |
| professing by charms, &c. to cure the bite of a snake. |
| വിഷവൈദ്യം, ത്തിന്റെ. s. The administration of |
| antidotes, the cure of poisons by drugs or charms. |
[ 734 ]
| വിഷശിരസ഻ , ിന്റെ. s. 1. A wasp. കടുന്നൽ. 2. a |
| bee. തെനീച്ച. |
| വിഷസൂചകം, ത്തിന്റെ. s. The Greek partridge, |
| Perdian rigfa. ചെമ്പൊത്തു. |
| വിഷഹരം, ത്തിന്റെ. s. Dispelling poison, an antidote. |
| വിഷഹാരി, യുടെ. s. A dealer in antidotes, one pro- |
| fessing by charms, &c. to cure the bite of snakes. |
| വിഷാക്തം. adj. Poisoned, or smeared with poison, |
| as an arrow. വിഷംതെച്ച. |
| വിഷാണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A horn of an animal. |
| പശുക്കളുടെ കൊമ്പ. 2. a tusk of an elephant. ആന |
| ക്കൊമ്പ. 3. the tusk or fang of the boar. പന്നിയുടെ |
| തെറ്റ. 4. a sort of costus, Costus speciosus. കൊട്ടം. |
| വിഷാണി, യുടെ. s. A plant, the fruit of which is |
| compared to the horn of a ram, &c. commonly Mésha |
| Sringi. മെഷശൃംഗി, ആടുതൊടാപ്പാല. |
| വിഷാണിക, യുടെ. s. A plant, see the preceding. |
| വിഷാദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sadness, dejection, lassitude, |
| lowness of spirits. 2. distress, affliction. 3. doubtfulness |
| as to the result of any thing, anxiety. 4. disappointment. |
| വിഷാദി, യുടെ. s. One who is sad, dejected or low |
| in spirits. |
| വിഷാദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ.. 1. 1. To be sad, dejected, |
| low in spirits. 2. to be doubtful as to the result of any |
| thing. |
| വിഷു, വിന്റെ. s. 1. A tropic, a solstice, or tropical |
| point. 2. a Hindu festival, the astronomical new year. |
| 3. the fifteenth year in the Hindu cycle of sixty. |
| വിഷുകണി, യുടെ. s. The first thing seen on awaking |
| in the morning of the day of the equinox. |
| വിഷുക്കൈനെട്ടം, ത്തിന്റെ. s. Gifts or presents |
| received or given at the astronomical new years. |
| വിഷുഫലം, ത്തിന്റെ. s. The supposed result (either |
| good or bad) of the comparison of a person's nativity |
| with a solstice. |
| വിഷുവത്ത, ിന്റെ. s. The equinox. രാവും പകലും |
| ഒത്തിരിക്കുന്ന കാലം. |
| വിഷുവം, ത്തിന്റെ. s. The equinox, the time when |
| the night and day are equal. രാവും പകലും ഒത്തിരി |
| ക്കുന്ന കാലം. |
| വിഷുസങ്ക്രാന്തി, യുടെ. s. The time at which the sun |
| arrives at a tropical point. |
| വിഷൂചി, യുടെ. s. The epidemic cholera morbus. |
| വിഷൂചിക, യുടെ. s. The epidemic cholera morbus. |
| വിഷ്കംഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. The first of the twenty-seven |
| astronomical periods called yógas. ൨൭ യൊഗങ്ങളിൽ | ഒന്നാമത്തെത. 2. obstacle, hindrance, impediment. |
| തടവ. 3. spreading, extension. പരപ്പ. 4. a posture |
| of the devotees called yógis. |
| വിഷ്കിരം, ത്തിന്റെ. s. A bird in general. പക്ഷി. |
| വിഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. The world. ലൊകം. |
| വിഷ്ടരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A seat, a stool, a chair, &c. |
| പീഠം. 2. a tree. വൃക്ഷം. 3. a handful of cusa or |
| sacred grass tied up and used as a seat. കുശ പുല്ലു |
| കൊണ്ടുള്ള ആസനം. |
| വിഷ്ടരശ്രവസ഻, സ്സിന്റെ.s. A name of CRISHNA |
| or Vishnu. വിഷ്ണു. |
| വിഷ്ടി, യുടെ. s. 1. Consigning to torture, casting into |
| hell. കൊടിയദണ്ഡം. 2. unpaid labour, working |
| without wages. കൂലിയില്ലാത്ത വെല. 3. occupation, |
| act, action. പ്രവൃത്തി. 4. hire, wages. ശംബളം. 5. the |
| seventh of the variable Caranas or astronomical periods |
| so termed, each answering to half a lunar day. എഴാമ |
| ത്തെ കരണം. |
| വിഷ്ഠ, യുടെ. s. Fæces, excrement, human ordure. |
| വിഷ്ഠൻ, ന്റെ. s. An outcast, a man of the lowest |
| caste. |
| വിഷ്ഠിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To ease nature. |
| വിഷ്ണു, വിന്റെ. s. 1. VISHNU, one of the three principal |
| Hindu deities, and considered to be the preserver of the |
| world. During the periods of temporary annihilation, he |
| is supposed to sleep on the waters, floating on the serpent |
| Sésha ; BRAHMA is fabled to have sprung from a lotus, |
| which originally grew from the navel of VISHNU, and the |
| holy river Ganges is said to spring from his foot. The dif- |
| ferent Avatárs are considered as emanations of this deity, |
| and in Crishna he is supposed to have been really and |
| wholly incarnate. LECSHMI is his wife, and he is usually |
| represented as a mild and benevolent deity. 2. one of |
| the demi-gods called Vasus. 3. Agni or fire. 4. the name |
| of an ancient lawgiver. |
| വിഷ്ണുകല, യുടെ. s. A form of VISHNU. |
| വിഷ്ണുക്രാന്ത, യുടെ. s. 1. A plant, the chickweed-leaved |
| Evolvulus. വിഷ്ണുക്രാന്തി. 2. a flower, a plant which |
| bears a flower greatly resembling the forget-me-not. |
| വിഷ്ണുക്രാന്തി, യുടെ. s. A medicinal plant, the chick- |
| weed-leaved Evolvulus, Evolvulus alsinoides. |
| വിഷ്ണുഗുപ്തൻ, ന്റെ. s. The saint Chaundilya. ചാ |
| ണക്യൻ. |
| വിഷ്ണുദൈത, യുടെ. s. A medicinal plant the chick- |
| weed-leaved Evolvulus. Evolvulus alsinoides. വിഷ്ണു |
| ക്രാന്തി. |
[ 735 ]
| വിഷ്ണുപദം, ത്തിന്റെ. s. The sky, heaven, atmosphere. |
| ആകാശം. |
| വിഷ്ണുപതി, യുടെ. s. 1. The Ganges. ഗംഗ. 2. one of |
| the twelve Sancránthis or periods at which the sun |
| enters a sign of the zodiac. സങ്ക്രമം. |
| വിഷ്ണുരഥം, ത്തിന്റെ. s. Garuda, the bird and vehicle |
| of VISHNU. ഗരുഡൻ. |
| വിഷ്ഫാരം, ത്തിന്റെ. s. The twang of a bow. ഞാ |
| ണൊലി. |
| വിഷ്യൻ, ന്റെ. s. One who deserves death by poison. |
| വിഷം കൊടുത്ത കൊല്ലെണ്ടുന്നവൻ. |
| വിഷ്വൿ. ind. Every way, all around. |
| വിഷ്വക്സെന, യുടെ. s. A plant, commonly Priyanga. |
| ഞാഴൽ. |
| വിഷ്വക്സെനൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| വിഷ്വക്സെനപ്രിയ, യുടെ.s. 1. A sort of yam, Diosco- |
| rea. 2. LECSHMI. ലക്ഷ്മി. |
| വിഷ്വദ്ര്യൎങ, ിന്റെ. s. One who goes every where. |
| എല്ലാടവും നടക്കുന്നവൻ. |
| വിസകണ്ഠിക, യുടെ. s. A small crane. വെള്ളിപ |
| ക്ഷി. |
| വിഷപ്രസൂനം, ത്തിന്റെ. s. A lotus, Nelumbian |
| peciosum. താമരപ്പൂ. |
| വിസം, ത്തിന്റെ. s. The film or filbres of the stalk of |
| the water-lily. താമരവളയം. |
| വിസമ്മതം, ത്തിന്റെ. 1. Dissent, disagreement, dif- |
| ference of opinion. സമ്മതകെട. 2. unwillingness. ഇ |
| ഷ്ടക്കെട, വിസമ്മതം പറയുന്നു, To dissent, to dis- |
| agree. |
| വിസംവാദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Disappointing, deceiving, |
| falsifying one's word, deceiving by a false affirmation or |
| not keeping a promise. അന്യഥാത്വം. 2. contradiction, |
| disagreement. |
| വിസരണം, ത്തിന്റെ. s. Spreading, extending. വി |
| രിക്കുക, നിവൃത്തുക. |
| വിസരം, ത്തിന്റെ. s. A multitude, an assemblage, a |
| flock. കൂട്ടം. |
| വിസൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. S. 1. Abandoning, relinquishing, |
| getting rid of or free from any thing. വിടുക. 2. evacu- |
| ation, avoiding by stool, &c. 3. the soft aspirate or Vi- |
| ser'ga marked by two perpendicular dots, thus s. 4, a |
| division of the sun's course, the southern course. |
| വിസൎജ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Gift, donation. ദാനം. |
| 2. quitting, relinquishing. ത്യജിക്കുക. 3. sending, dis- |
| patching, dismissing. അയക്കുക. |
| വിസൎജ്ജനീയം, &c. adj. 1. To be quitted, to be relin- | quished, abandoned.വിട്ടകളയെണ്ടുന്ന. 2. to be sent, to |
| be dispatched, to be dismissed. അയക്കപ്പെടെണ്ടുന്ന. |
| വിസൎജ്ജിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To quit, to relin- |
| quish, to abandon. ഉപെക്ഷിക്കുന്നു. |
| വിസൎപ്പണം, ത്തിന്റെ. s. Spreading, extending. നി |
| വൃത്തുക. |
| വിസാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A fish. മത്സ്യം. 2. going |
| smoothly, creeping, gliding. ഇഴവ, ഒഴുകുക. |
| വിസാരിണി, യുടെ. s. Flowing, gliding, creeping. ഒ |
| ഴുകുക. |
| വിസാരിതം. adj. 1. Effected, performed. സാധിക്ക |
| പ്പെട്ട. 2. set on foot, occasioned. |
| വിസിനി, യുടെ. s. An assemblage of lotus flowers, |
| താമരപ്പൊയ്ക. |
| വിസിര, യുടെ. s. A pungent fruit considered as a sort |
| of pepper, Pothos officinalis. തിപ്പലി. |
| വിസൃതം. adj. Spread, extended, expanded. നിവൃത്ത |
| പ്പെട്ട. |
| വിസൃത്വരം, &c. adj. Going smoothly, gliding, creep- |
| ing, flowing. ഒഴുകുന്ന. |
| വിസൃമരം, &c. adj. Creeping, flowing, gliding. |
| വിസ്തം, ത്തിന്റെ. s. A weight of gold, a Cársha or |
| sixteen Máshas, about half an ounce troy. |
| വിസ്തരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Prolixity. 2. spreading, |
| expansion. വിസ്താരം. |
| വിസ്തരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Prolixity. 2. spreading, ex- |
| pansion. വിസ്താരം. |
| വിസ്തരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. 1. 2. 1. To explain, to |
| expound, to enlarge on, to speak at large. 2. to investi- |
| gate, to discuss. 3. to spread out, to extend. 4. to dilate. |
| വിസ്താരക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. An expounder. 2. one who |
| makes long speeches, a boaster. 3. one who investigates. |
| വിസ്താരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Spreading, extension, dif- |
| fusion. 2. width, amplitude, great extent. 3. investiga- |
| tion, examination, trial. വിസ്താരമാക്കുന്നു, വിസ്താ |
| രമുണ്ടാക്കുന്നു, To make wide, to make larger. വി |
| സ്താരം വരുത്തുന്നു, To widen, to enlarge. വിസ്താ |
| രം കഴിക്കുന്നു, to investigate, to discuss. |
| വിസ്തീൎണ്ണത, യുടെ. s. Largeness, vastness, extensive- |
| ness, prolixity. വിസ്താരം. |
| വിസ്തീൎണ്ണം. adj. 1. Expanded, spread. 2. large, great, |
| wide. വിസ്താരമുള്ള. |
| വിസ്തൃതകരം, ത്തിന്റെ. s. Spreading or opening the |
| hand, the open hand. വിടൎത്തിയ കൈ. |
| വിസ്തൃതം. adj. Spread, diffused, extended. നിവൃത്ത |
| പ്പെട്ട, പരന്ന. |
[ 736 ]
| വിസ്ഫാരം, ത്തിന്റെ. s. The twang of a bow. ഞാ |
| ണൊലി. |
| വിസ്ഫൊടം, ത്തിന്റെ. s. A boil, a pustule. കുരു. |
| വിസ്മയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Wonder, surprise, asto- |
| nishment. അത്ഭുതം. 2. pride, arrogance. അഹങ്കാരം. |
| 3. doubt, uncertainty. സംശയം. |
| വിസ്മയരസം, ത്തിന്റെ. s. Expression or appearance |
| of astonishment. അത്ഭുതഭാവം. |
| വിസ്മയാന്വിതം, &c. adj. Astonished, surprised. വി |
| സ്മയത്തൊടുകൂടിയ. |
| വിസ്മയിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To wonder, to be |
| surprised, astonished. |
| വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To surprise, to |
| astonish. |
| വിസ്മാപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Deceit, illusion. വഞ്ച |
| ന. 2. a magical or enchanted city, one that appears and |
| disappears unexpectedly, or in unexpected situations, a |
| city of the Gandharbas. 3. astonishing, surprising, caus- |
| ing wonder or surprise. |
| വിസ്മിതം, &c. ads. Astonished, surprised. വിസ്മയി |
| ക്കപ്പെട്ട. |
| വിസ്മൃതൻ, ന്റെ. s. One who is astounded, confused, |
| bewildered. ഭ്രമിക്കപ്പെട്ടവൻ. |
| വിസ്മൃതം, &c. ads. Forgotten. മറക്കപ്പെട്ട, ഭ്രമിക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| വിസ്മൃതി, യുടെ. s. Forgetfulness, forgetting. മറവി. |
| വിസ്മൃതിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A forgetful person. മറ |
| വിയുള്ളവൻ. |
| വിസ്രഗന്ധം, ത്തിന്റെ. s. A smell like that of raw |
| meat. |
| വിസ്രഗന്ധി, യുടെ. സ്. Yellow orpiment. മനയൊല. |
| വിസ്രബ്ധം, &c. adj. 1. Trusted, confided in. വിശ്വ |
| സിക്കപ്പെട്ട. 2. loved, regarded. സ്നെഹിക്കപ്പെട്ട. |
| 3. placid, tamed, humbled. ഇണക്കമുള്ള. 4. steady, |
| diligent. ജാഗ്രതയുള്ള. |
| വിസ്രം, ത്തിന്റെ. s. A smell like that of raw meat. |
| പച്ച മാംസത്തിന്റെ ഗന്ധം. |
| വിസ്രംഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Trust, confidence. വിശ്വാ |
| സം. 2. affection, regard, affectionate solicitude. സ്നെ |
| ഹം. 3. acquaintance. പരിചയം. |
| വിസ്രസ, യുടെ. s. Old age. decrepitude. വാൎദ്ധക്യം. |
| വിസ്രാവം, ത്തിന്റെ. s. 0ozing, flowing, dripping. |
| ഒലിക്കുക. |
| വിഹഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bird. പക്ഷി. 2. an |
| arrow. അമ്പ. 3. a cloud. മെഘം. 4. the sun. ആദി |
| ത്യൻ. 5. the moon. ചന്ദ്രൻ. | വിഹംഗമം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bird. പക്ഷി. 2. an |
| arrow. അമ്പ. |
| വിഹംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bird. പക്ഷി. 2. an |
| arrow. അമ്പ. |
| വിഹംഗിക, യുടെ. s. A pole for carrying burdens. കാ |
| വടി. |
| വിഹതം, &c. adj. 1. Opposed, impeded, resisted. വി |
| രൊധിക്കപ്പെട്ട. 2. hurt, killed. കൊല്ലപ്പെട്ട. |
| വിഹനനം, ത്തിന്റെ. S. 1. Opposition, obstruction, |
| impediment. വിരൊധം. 2. injury, hurting. 3. killing |
| കൊല്ലുക. |
| വിഹരണം, ത്തിന്റെ. s. Consecration. |
| വിഹരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To move, to walk |
| about for pleasure. 2. to play, to sport. 3. to consecrate. |
| വിഹരിച്ചഅഗ്നി, Consecrated fire. |
| വിഹസനം, ത്തിന്റെ. s. A gentle laugh, a smile. |
| പുഞ്ചിരി. |
| വിഹസിതം, ത്തിന്റെ. s. A gentle laugh, a smile. പു |
| ഞ്ചിരി. |
| വിഹസ്തത, യുടെ. s. 1. Confusion, perplexity, bewilder- |
| ment. ഭ്രമം. 2. negligence, inactivity. അജാഗ്രത. |
| വിഹസ്തം, &e. adj. Confounded, perplexed, bewildered. |
| ഭ്രമിക്കപ്പെട്ട. |
| വിഹാപിതം, ത്തിന്റെ. s. Gift, donation. ദാനം. |
| വിഹായസ, ിന്റെ. s. 1. The sky, the atmosphere. |
| ആകാശം. 2. a bird. പക്ഷി. |
| വിഹാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Walking for pleasure or |
| amusement. ഉല്ലാസമായി നടക്കുക. 2. wandering, |
| roaming, going about. സഞ്ചാരം. 3. a Jaina temple. |
| 4. play, sport, pastime. ഉല്ലാസം. |
| വിഹിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Wish, pleasure. ഇഷ്ടം. 2. |
| displeasure. അനിഷ്ടം. |
| വിഹീനം, &c. adj. Abandoned, left, deserted, deprived |
| of. ഉപെക്ഷിക്കപ്പെട്ട, വെർപെട്ട. |
| വിഹൃതം, ത്തിന്റെ. s. One of the modes of feminine |
| dalliance or those actions arising from and indicating |
| love. വിലാസം. |
| വിഹൃതി, യുടെ. s. Opening, expanding, spreading. വി |
| ടൎച്ച. |
| വിഹ്വലത, യുടെ. s. Agitation, alarm, the state of be- |
| ing overcome with fear or agitation, a being beside one's |
| self, or unable to restrain one's self. ഭയങ്കൊണ്ടുള്ള |
| ചഞ്ചലം, പരിഭ്രമം. |
| വിഹ്വലം, &c. ad. Agitated, alarmed, overcome with |
| fear or agitation, beside one's self, unable to restrain one's |
| self. പരിഭ്രമിക്കപ്പെട്ട. |
[ 737 ]
| വിള, യുടെ. s. 1. A crop of corn. 2. produce of fields, |
| gardens, &c. 3. a garden, high ground. |
| വിളക്ക, ിന്റെ. s. 1. A lamp, a lantern. 2. solder, solder- |
| ing. |
| വിളക്കുകൂട, ിന്റെ. s. A lantern. |
| വിളക്കത്തലയൻ, ന്റെ. s. A barber. |
| വിളക്കം, ത്തിന്റെ. s. 1. Brightness, brilliancy, polish. |
| 2. clearness, illustration. 3. soldering. 4. registry. |
| വിളക്കിൻതിരി, യുടെ. s. The wick of a lamp. |
| വിളക്കുതണ്ട, ിന്റെ. s. A candlestick, a lainp-stand. |
| വിളക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To solder, to cement. |
| 2. to burnish, to polish, to brighten. |
| വിളക്കുമാടം, ത്തിന്റെ. s. A place where lamps are |
| placed and lighted. |
| വിളക്കുമാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Brightness, brilliancy, |
| polish. 2. clearness. |
| വിളക്കുവെക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To light up a |
| place. |
| വിളക്കുവെപ്പ, ിന്റെ. s. The lighting up of lamps. |
| വിളക്കുവെപ്പുകാരൻ, ന്റെ. s. A person appointed |
| to look after the lamps, a lamp-lighter. |
| വിളക്കെണ്ണ, യുടെ. s. Lamp oil. |
| വിളക്കെണി, യുടെ. s. A lamp ladder. |
| വിളക്കെറ, ിന്റെ. s. A certain funeral ceremony. |
| വിളംഗം, ത്തിന്റെ. s. A vermifuge plant. വിഴാൽ. |
| വിളംഗസാരം, ത്തിന്റെ. s. The seed of a vermifuge |
| plant. വിഴാലരി. |
| വിളങ്ങൽ, ലിന്റെ. s. Shining, a being clear, radiant. |
| വിളങ്ങികൂടുതൽ, ലിന്റെ. s. Additional rent. |
| വിളങ്ങിപ്പെർ, രിന്റെ. s. Rent roll. |
| വിളങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. v. n. 1. To shine, to reflect |
| light. 2. to be clear, plain, open, evident. 3. to be po- |
| lished, burnished, cleaned. v. a. To register names. |
| വിളച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. Produce of corn. 2. ripeness |
| of corn in the fields, a full grown crop. 3. production of |
| salt, minerals, &c. 4. play of children. |
| വിളച്ചിൽകെട, ിന്റെ. s. 1. Loss in a crop, or pro- |
| duce, from not being reaped soon enough. 2. partial fai- |
| lure in a crop. |
| വിളനിലം, ത്തിന്റെ. s. A fertile field, a corn field. |
| വിളഭൂമി, യുടെ. s. A field, a fertile soil, a corn field. |
| വിളമ്പൻ, ന്റെ. s. 1. A person who superintends the |
| distribution of food at an entertainment. 2. a superin- |
| tendant of a victualling house. |
| വിളമ്പരം, ത്തിന്റെ. s. A proclamation, publication, |
| notification, advertisement. വിളമ്പരം പ്രസിദ്ധ | പ്പെടുത്തുന്നു, To proclaim, to publish, to announce, to |
| advertise. |
| വിളമ്പൽ, ലിന്റെ. s. Serving out or distributing food |
| to a company. |
| വിളമ്പുകാരൻ, ന്റെ. s. One who serves out food. |
| വിളമ്പുന്നു, മ്പി, വാൻ. v. a. To distribute or serve |
| out food. വിളമ്പികൊടുക്കുന്നു, To distribute or serve |
| out food. |
| വിളംബനം, ത്തിന്റെ. s. Delay, tardiness, slowness. |
| താമസം. |
| വിളംബം, ത്തിന്റെ. s. 1. Slowness, tardiness. താമ |
| സം. 2. falling or hanging down, pendulousness. തൂങ്ങൽ. |
| വിളംബി, യുടെ. s. The thirty-second year in the Hin- |
| du cycle of sixty. അറുപത വൎഷത്തിൽ ഒന്ന. |
| വിളംബിതം, ത്തിന്റെ. s. Slow time in music, ada- |
| gio. adj. 1. Slow, tardy, retarded, താമസമുള്ള. 2. fal- |
| ling, pendulous, hanging or falling down. തൂങ്ങുന്നു. |
| വിളയച്ചെതം, ത്തിന്റെ. s. Loss in a crop, or pro- |
| duce, partial failure in a crop. |
| വിളയാടുന്നു, ടി, വാൻ. v. n. To play. |
| വിളയാട്ടം, ത്തിന്റെ. s. Play. |
| വിളയിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. 1. To cause to grow |
| or be; to set, to plant or propagate. 2. to purify salt. |
| വിളയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. 1. To grow, to grow |
| ripe as corn in a field, or as cocoa-nuts, &c. 2. to be made, |
| to be bred, to be formed, or produced, as salt, minerals, |
| metals, &c. 3. to play. |
| വിളയുപ്പ, ിന്റെ. s. A kind of salt. |
| വിളരക്ഷ, യുടെ. s. 1. Taking care of and protecting the |
| produce of fields, &c. 2. any ugly figure put in a corn field |
| and supposed to act as a charm in protecting the produce. |
| വിളൎക്കുന്നു, ത്തു, ൎപ്പാൻ. v. n. To become pale, white, |
| wan. |
| വിളൎച്ച, യുടെ. s. Paleness from disease. |
| വിളൎപ്പ, ിന്റെ. s. Paleness. |
| വിളവ, ിന്റെ. s. 1. Standing corn. 2. full grown corn. |
| 3. ripeness of corn. 4. a crop, produce of corn, &c. |
| വിളവിടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. a. To cultivate, to sow, to |
| plant. |
| വിളവുകല്ല, ിന്റെ. s. A precious stone. |
| വിളവുകെട, ിന്റെ. s. Failure in a crop. |
| വിളവെടുക്കുന്നു, ത്തു, പ്പാൻ. v. a. To reap the produce. |
| വിളവൊടെ. adv. With the produce. |
| വിളറുന്നു, റി, വാൻ. v. n. To become pale, white, wan. |
| വിളാകം, ത്തിന്റെ. s. A garden. |
| വിളാമ്പശ, യുടെ. s. Gum arabic |
[ 738 ]
| വിളാമ്പഴം, ത്തിന്റെ. s. The wood apple. |
| വിളാവ, ിന്റെ. s. The wood apple tree or the tree |
| which produces the gum arabic. Feronia Elephantum. |
| (Rox.) |
| വിളി, യുടെ. s. 1. Call, caling. 2. summons. 3. invitation. |
| 4. blowing, sounding. വിളികെൾക്കുന്നു, To hear a call. |
| വിളിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. 2. 1. 1. To call, to call out. 2. |
| to summons. 3. to invite. 4. to sound. 5. to publish, to |
| proclaim. വിളിച്ചുകൂടുന്നു. To be called together. വി |
| ളിച്ചുകൂട്ടുന്നു. To call together. വിളിച്ചുചൊല്ലുന്നു, 1. |
| To publish, (as banns.) 2. to call out. വിളിച്ചുചൊദി |
| ക്കുന്നു, To call and ask. വിളിച്ചുപറയുന്നു, 1. To |
| make known, to publish. 2. to call out and say. വിളി |
| ച്ചെകുന്നു, 1. To enumerate, to particularize. 2. to |
| threaten aloud, to scold. |
| വിളികൊള്ളുന്നു, ണ്ടു, വാൻ. v. n. To be published. |
| വിളിപ്പാട, ിന്റെ. s. The distance at which a call can |
| be heard. |
| വിളിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ, v. c. 1. to send one to |
| call another, to send for. 2. to summons. 3. to invite. |
| വിളിമ്പ, ിന്റെ. s. 1. Brim, rim. 2. the margin or edge |
| of any thing. |
| വിൾ, ട്ടിന്റെ. s. 1. A man of the merchantile tribe. |
| വൈശ്യൻ. 2. a man in general. മനുഷ്യൻ. 3. ordure, |
| excrement, lung. വിഷ്ഠ. |
| വിൾഖദിരം, ത്തിന്റെ. s. A fetid Mimosa. വെളു |
| ത്ത കരിങ്ങാലി. |
| വിൾചരം, ത്തിന്റെ. s. The tame or village hog. നാ |
| ട്ടുപന്നി. |
| വിള്ള, ിന്റെ. s. A crack, an aperture. |
| വിള്ളൽ, ലിന്റെ. s. 1. Cracking, breaking, bursting. |
| 2. opening, separating, an aperture. |
| വിള്ളിച്ച, യുടെ. s. See the precedding. |
| വിള്ളുന്നു, ണ്ടു, വാൻ. v. n. 1. To crack, to break, to |
| burst. 2. to separate, to part, to fall in pieces. 3. to open. |
| വിക്ഷതം, &c. adj. Struck, hurt, wounded. മുറിയപ്പെട്ട |
| വിക്ഷവം, ത്തിന്റെ. s. A cough. കാസം, ചുമ. |
| വിക്ഷിപ്തം, &c. adj. 1. Sent, thrown. എറിയപ്പെട്ട. |
| 2. scattered, dispersed. ചിതറപ്പെട്ട. |
| വിക്ഷെപണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Casting, throwing, |
| throwing away. എറിഞ്ഞുകളക. 2. sending, dismissing, |
| dispatching. അയെക്കുക. 3. confusion, perplexity. |
| വിക്ഷെപം, ത്തിന്റെ. s. See the last. |
| വിക്ഷെപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To east, to |
| throw. എറിയുന്നു. 2. to send, to dismiss, to dispatch. |
| അയക്കുന്നു. | വിഴാലരി, യുടെ. s. The seed of the വീഴാൽ. |
| വിഴാൽ, ലിന്റെ. s. A vermifuge plant, a vegetable |
| and medicinal plant, the seed of which is considered of |
| great efficacy as a vermifuge; the plant is perhaps the |
| Embelia ribes. |
| വിഴുക്കുന്നു, ത്തു, പ്പാൻ. v. a. To dirty, to make foul. |
| വിഴുങ്ങൽ, ലിന്റെ. s. Swallowing, devouring, absorb- |
| ing. |
| വിഴുങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. v. a. To swallow, to devour, |
| to absorb. വിഴുങ്ങിപ്പറയുന്നു, To speak inarticulately, |
| to slur or utter with the omission of a letter or syllable. |
| വിഴുത്തിടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. a. To put off dirty clothes. |
| വിഴുപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Dirtiness, filthiness. 2. a dirty or fil- |
| thy garment. വിഴുപ്പുമാറുന്നു, To change dirty clothes. |
| വിഴുപ്പുവസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. A dirty or filthy garment. |
| വിറ, യുടെ. s. Trembling, shaking, shivering, tremor. |
| വിറക, ിന്റെ.s. Fire-wood, fuel. വിറകുപൊത്തുന്നു, |
| To put fuel on the fire. |
| വിറങ്ങലിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To become stiff from |
| cold, to be benumbed, to grow or become stiff, fixed. |
| വിറങ്ങലിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Stiffness, or numbness caus- |
| ed by cold. 2. stiffness of the limbs. |
| വിറപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To cause to tremble |
| or shake. |
| വിറയൻ, ന്റെ. s. One who trembles, a coward. |
| വിറയൽ, ലിന്റെ. s. Trembling, shaking, shivering, |
| tremor. |
| വിറയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. To be covetous. |
| വിറവാതക്കാരൻ, ന്റെ. s. One affected with paralysis |
| or tremor. |
| വിറവാതം, ത്തിന്റെ. s. Paralysis, tremor. |
| വിറുമ, യുടെ. s. A gimblet, an auger. |
| വിറെക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To tremble, to shiver, |
| to shudder as from fear or cold. 2. to fear, to quake. |
| വിറ്റുതീനി, യുടെ. s. One who lives by selling his |
| property. |
| വിറ്റുമുതൽ, ലിന്റെ. s. Produce in money of sale. |
| വിറ്റുമുതൽ ചെയ്യുന്നു, To raise money by selling |
| any thing. |
| വീകാശം, ത്തിന്റെ. s. 1. Solitude, privacy. നിൎജ്ജ |
| നം. 2. display, manifestation. പ്രകാശം. |
| വീക്ക, ിന്റെ. s. 1. A blow, a hit, a stroke. 2. a nail. |
| 3. a kind of large drum. വീക്കപിടിക്കുന്നു, To beat |
| such drum. |
| വീക്കം, ത്തിന്റെ. s. 1. A swelling. 2. intumescence, |
| tumour, any thing puffed out with wind. |
[ 739 ]
| വീക്കാണി, യുടെ. s. A pointed nail. |
| വീക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. . a. To beat, to strike, to hammer. |
| വീങ്കൻ, ന്റെ. s. A stout, lusty, robust person. |
| വീങ്ങൽ, ലിന്റെ. s. Strelling, being puffed out with |
| wind. |
| വീങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. v. n. To swell, to be puffed |
| out with wind. 2. to become stout, robust. |
| വീചി, യുടെ. s. 1. A wave. തിരമാല. 2. hell. നരകം. |
| വീചിമാല, യുടെ. s. A wave. തിരമാല. |
| വീചുന്നു, ചി, വാൻ. 1. 2. To cast, or, throw, a fishing |
| net. |
| വീച്ച, ിന്റെ. s. A throw, a cast. |
| വീച്ചി, യുടെ, s. A fan. |
| വീച്ചുപാള, യുടെ s. A kind of fan made of the thick |
| film or spatha of the betel-nut tree. |
| വീച്ചുവല, യുടെ. s. A casting or fishing net. |
| വീജകൊശം, ത്തിന്റെ. s. 1. The seed vessel of the |
| lotus. താമരക്കാ. 2. any seed vessel. |
| വീജനസാധനം, ത്തിന്റെ. s. A fan. |
| വീജനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A fan. 2. thing, substance. |
| വസ്തു. |
| വീജപൂരം, ത്തിന്റെ. s. Common citron or a variety, |
| Citrus medica. വള്ളിനാരകം. |
| വീജം, ത്തിന്റെ. s. 1. Cause, origin in general. കാര |
| ണം. 2. seed (of plants, &c.) വിത്ത. 3. semen virile. |
| 4. receptacle, place of deposit or preparation. കലവറ. |
| 5. truth, divine truth as the seed or cause of being. |
| തത്വം. |
| വീജാകൃതം. adj. Ploughed or harrowed after sowing, |
| (a field, &c.) വിതച്ചടിച്ച. |
| വീജി, യുടെ. s. A father, a progenitor. പിതാവ. |
| വീജ്യൻ, ന്റെ. s. One sprung from some family. കുല |
| ത്തിൽ പിറന്നവൻ. |
| വീഞ്ഞ, ിന്റെ. s. Wine, the liquor of the grape. |
| വീട, ിന്റെ. s. A house, a dwelling, |
| വീടൻ, ന്റെ. s. A head man, or chief. |
| വീടാരം, ത്തിന്റെ. s. A house, a dwelling. |
| വീടിക, യുടെ. s. 1. The betel plant, Piper betel. വെ |
| റ്റിലക്കൊടി. 2. the preparation of the areca-nut with |
| spices and chunam and enveloped in the leaf of the |
| piper betel; Betel, Paun. വെറ്റിലച്ചുരുൾ. |
| വീടുന്നു, ടി, വാൻ. v. n. 1. To be paid or discharged, as |
| a debt. 2. to be revenged. 3. to be complete, to con- |
| clude, as a fast, &c. |
| വീട്ടി, യുടെ. s. The name of a timber tree, the black- |
| wood. | വീട്ടിപ്പെണ്ണ, ിന്റെ. s. A maid-servant, a female slave. |
| വീട്ടുകാരൻ, ന്റെ. s. A householder, the head of a |
| family, the owner of a house. |
| വീട്ടുകാരി, യുടെ. s. The mother of a household or fa- |
| mily, a female owner of a house. |
| വീട്ടുകാൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Household affairs, including |
| the management of the household and all domestic duties. |
| വീട്ടുടയവൻ, ന്റെ. s. The head of a family, the owner |
| of a house. |
| വീട്ടുന്നു, ട്ടി, വാൻ. v. a. 1. To pay, to discharge, as a |
| debt. 2. to revenge. |
| വീട്ടുമിടുക്ക, ിന്റെ. s. Boldness, self-confidence, assu- |
| rance, as much as to say "my house is my castle, who dare |
| molest me." |
| വീട്ടുമുതൽ, ലിന്റെ. s. Family property. |
| വീട്ടുമുറി, യുടെ. s. 1. A room in a house. 2. a bond for |
| money or for a debt paid, but the bond not returned. |
| വീട്ടുവെല, യുടെ. s. House work. |
| വീട്ടുവെലക്കാരൻ, ന്റെ. s. A domestic, or house ser- |
| vant. |
| വീട്ടുവെലക്കാരി, യുടെ. s. A house maid. |
| വീണ, യുടെ. s. The Hindu Vina, or lute, a fretted |
| instrument of the guitar kind, usually having seven wires |
| or strings, and a large gourd at each end of the finger |
| board: the extent of the instrument is two octaves; it is |
| supposed to be the invention of Náreda the son of BRAH- |
| MA, and has many varieties enumerated according to the |
| number of strings, &c. adj. Spoiled (as sugar in boiling). |
| വീണക്കമ്പി, യുടെ, s. The strings of a Vína or In- |
| dian lute. |
| വീണക്കാരൻ, ന്റെ.s. A player on the Vina, a lu- |
| tanist. |
| വീണത്തരം, ത്തിന്റെ. s. Triflingness, meanness. |
| വീണൻ, ന്റെ. s. A vain, trifling, idle fellow. |
| വീണവായന, യുടെ. s. Playing on the Vína. വീ |
| ണവായിക്കുന്നു, To play on the Vina. |
| വീണശൎക്കര, യുടെ. s. Treacle, or liquid Sarkara, par- |
| ticularly what has been spoiled in boiling. |
| വീണാദണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. The neck of a Vína. |
| വീണാവാദൻ, ന്റെ. s. A player on the Vina, a |
| lutanist. |
| വീണ്ട. adv. Again. |
| വീണ്ടുചവെക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v.a. To ruminate, |
| to chew the cud. |
| വീണ്ടും. adv. Again. |
| വീണ്ടുവരവ, ിന്റെ. s. Return, coming again. |
[ 740 ]
| വീണ്ടുവിചാരം, ത്തിന്റെ. s. Reconsideration. |
| വീണ്ടുവിചാരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To reconsider, |
| to think over again. |
| വീണ്ടുവിടുന്നു, ട്ടു, വാൻ, v. a. 1. To redeem, to ran- |
| som. 2. to reprieve, to respite. |
| വീണ്ടെടുക്കുന്നു, ത്തു, പ്പാൻ. v. a. To redeem, to ran- |
| som, to rescue. |
| വീണ്ടെടുപ്പ, ിന്റെ. s. Redemption, ransom, respite. |
| വീതകവചൻ, ന്റെ. s. A warrior destitute of the |
| coat of mail. |
| വീതകാരൻ, ന്റെ. s. 1. A sharer, 2. one who takes |
| a turn or term. |
| വീതന, യുടെ. s. A side or cartilage of the larynx. |
| വീതം, ത്തിന്റെ. s. 1. A horse or elephant untrained |
| to or unfit for war. യുദ്ധപരിചയമില്ലാത്ത കുതിര |
| യെങ്കിലും ആനയെങ്കിലും. 2. a portion, a share. 3. |
| rate, rule, 4, a turn, a term. adj, At the rate of. വീതം |
| വെക്കുന്നു, To divide, to put into slaves or portions. |
| വീതശങ്കം. adj. Fearless, undaunted. |
| വീതസന്ദെഹം. adj. Undoubted, doubtless, indubitable. |
| വീതി, യുടെ. s. Breadth, width. |
| വീതിഹൊത്രൻ, ന്റെ. s. 1. Agni or fire. അഗ്നി. 2. |
| the sun. ആദിത്യൻ. |
| വീതുളി, യുടെ. s. A carpenter's broad chisel. |
| വീഥി, യുടെ. s. 1. A road. വഴി. 2. 1 street. 3. a row, |
| a line. 4. a terrace in front of a house. 5. a stall, a shop. |
| വീധ്രം, &c, adj. Clean, clear, pure. വെടിപ്പുള്ള. |
| വീപ്പ, യുടെ. s. A cask, a barrel. |
| വീപ്പക്കുറ്റി, യുടെ. s. A cask, a tub. |
| വീമ്പ, ിന്റെ. s. Gratitude. |
| വീമ്പകെട്ടവൻ, ന്റെ. s. An ungrateful man. |
| വീമ്പകെട, ിന്റെ. s. Ingratitude. |
| വീയൽ, ലിന്റെ. s. Fanning. |
| വീയിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To cause to fan. |
| വീയുന്നു, യി, വാൻ. v. a. To fan. |
| വീരകുടിയാൻ, ന്റെ. s. One who is employed by the |
| inhabitants of a place to blow the chank or trumpet both |
| on joyful and mournful occasions. |
| വീരകെരളൻ, ന്റെ. s. The title of the third prince |
| of Cochin, or second brother of the reigning prince. |
| വീരഗംഭീരൻ, ന്റെ. s. A hero, a proud champion. |
| വീരചങ്ങല, യുടെ. s. 1. A warrior's bracelet. 2. a |
| gold bracelet in general. |
| വീരണം, ത്തിന്റെ. s. A fragrant grass. രാമച്ചം. |
| വീരതരം, ത്തിന്റെ. s. A fragrant grass, the cuss-cuss |
| root; Andropogon muricatum. രാമച്ചം. | വീരതരു, വിന്റെ. s. 1. The name of a large tree, |
| Pentaptera arjuna. (Rox.) നീൎമരുത. 2. the long-leaved |
| Barleria, Burleria longifolia വയല്പുള്ളി. |
| വീരതൃണം, ത്തിന്റെ. s. A fragrant grass. രാമച്ച |
| പ്പുല്ല. |
| വീരത്വം, ത്തിന്റെ. s. Heroism, bravery. |
| വീരനാദം, ത്തിന്റെ. s. A battle cry, a war-hoop. പ |
| ടവിളി. |
| വീരൻ, ന്റെ. s. A courageous, brave, valiant man, a |
| hero, a warrior, a champion, a powerful, mighty man. |
| വീരപത്നി,യുടെ. s. The wife of a hero. വീരന്റെഭാൎയ്യ. |
| വീരപാനം, ത്തിന്റെ. s. The drink of warriors taken |
| during the battle for refreshment or before it to elevate |
| courage. |
| വീരപുണ്ഡരികം, ത്തിന്റെ. s. A drug, commonly |
| Pundariya. |
| വീരഭദ്രൻ, ന്റെ. s. 1. A distinguished hero. 2. one of |
| SIVA'S attendants. |
| വീരഭാൎയ്യ, യുടെ. s. The wife of a hero. |
| വീരമൎദ്ദളം, ത്തിന്റെ. s. A war or large drum. |
| വീരമാതാ, വിന്റെ. s. The mother of a hero. |
| വീരമാൎത്താണ്ടൻ, ന്റെ. s. An eminent hero, a hero |
| illustrious as the sun. |
| വീരമുദ്രിക, യുടെ. s. An ornament or ring worn on the |
| middle toe. |
| വീരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Heroism, the heroic Rasa or |
| feeling as an object of poetical description especially, 2. |
| strength. 3. bravery and boasting. adj. 1. Excellent, |
| eminent, (used chiefly in composition.) 2. heroic, brave. |
| 3. powerful, mighty. 4. strong, robust. |
| വീരയുദ്ധം, ത്തിന്റെ. s. A mighty or great battle. |
| വീരരസം, ത്തിന്റെ. s. Heroism, the heroic Rasa or |
| feeling as an object of poetical description especially. |
| വീരരസം നടിക്കുന്നു, To exhibit the heroic Rasa, |
| വീരരായൻ, ന്റെ. s. 1. A gold coin current in Ma- |
| labar. 2. a proper name. |
| വീരവാദക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. One who challenges to |
| combat. 2. a boasting warrior, a boaster. |
| വീരവാദം, ത്തിന്റെ. s. A challenge to combat, de- |
| fiance, bravado. വീരവാദം കൂറുന്നു, വീരവാദം പ |
| റയുന്നു, 1. To challenge to combat, 2, to boast. |
| വീരവാദ്യധ്വനി, യുടെ. s. The sound of war music. |
| വീരവാദ്യം, ത്തിന്റെ. s. War music. വീരവാദ്യമടി |
| ക്കുന്നു, To beat the war drum, to beat to arms. |
| വീരവാളിപ്പട്ട, ിന്റെ. s. A kind of silk stuff of vari- |
| ous colours. |
[ 741 ]
| വീരവൃക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. The marking nut tree, Se- |
| micarpus anacardium. ചെരമരം. |
| വീരശൂരൻ, ന്റെ.s. A valiant, or brave man. |
| വീരശൃംഘല, യുടെ. s. A warrior's bracelet. |
| വീരസൂ, വിന്റെ. s. The mother of a hero. വീരമാ |
| താവ. |
| വീരസെനജൻ, ന്റെ. s. Nala, a prince and hero of |
| several celebrated poems. നളൻ. |
| വീരസെനൻ, ന്റെ. s. The father of Nala. നളന്റെ |
| പിതാവ. |
| വീരഹത്യ, യുടെ. s. Killing a hero. |
| വീരഹത്യദൊഷം, ത്തിന്റെ. s. The crime of killing |
| a hero. |
| വീരഹൻ, ന്റെ. s. A Brahman, who has suffered the |
| sacred domestic fire to become extinct, either from care- |
| lessness, impiety, or absence. |
| വീരഹാ, വിന്റെ. s. One who has killed a hero. വീ |
| രനെ കൊന്നവൻ. |
| വീരാശംസനം, ത്തിന്റെ. s. The post of danger, the |
| place in battle which is the most perilous and exposed. |
| യുദ്ധത്തിൽ വിഷമ സ്ഥലം. |
| വീരാസനം, ത്തിന്റെ. s. A throne. |
| വീരാസസനസ്ഥൻ, ന്റെ. s. A king, a heroic prince. |
| വീരാളി, യുടെ. adj. Variegated, of various colours. |
| വീരാളിപ്പാ, യുടെ. s. A coloured mat. |
| വീരുൽ, ലിന്റെ. s. 1. A creeper or spreading creeper |
| വള്ളി. 2. a branching shoot. |
| വീരെശ്വരൻ, ന്റെ. s. 1. A great hero. 2. VÍRABHA- |
| DRA, one of Siva's attendants. |
| വീൎക്കുന്നു, ൎത്തു, ൎപ്പാൻ. v. n. 1. To breathe, to sigh. 2. |
| to perspire, to sweat. 3. to swell. 4. to be inflated with |
| wind. 5. to grow stout. |
| വീൎപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Breath, breathing, sighing. 2. per- |
| spiration, sweat. 3. swelling tumefaction. 4. inflation. |
| വീൎപ്പുകളയുന്നു, വീൎപ്പകഴിക്കുന്നു, വീൎപ്പുവിടുന്നു, |
| To breathe out. വീൎപ്പുമുട്ടുന്നു, To be suffocated. വീൎപ്പു |
| മുട്ടിക്കുന്നു, To suffocate. |
| വീൎപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. 1. To cause to swell, |
| to inflate. 2. to cause to perspire. |
| വീൎപ്പുമാത്രം. ind. Only one breath or sign. |
| വീൎപ്പുമുട്ട, or മുട്ടൽ, ിന്റെ. s. Stoppage or difficulty of |
| breathing, suffocation. |
| വീൎയ്യപരാക്രമം, ത്തിന്റെ. s. Heroic valour or prowess. |
| വീൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Strength, vigour, power. 2. dig- |
| nity, consequence. 3. fortitude, firmness. 4. bravery, |
| valour, heroism. 5. semen verile. 6. lustre, splendour. | വീൎയ്യവാൻ, ന്റെ. s. 1. A brave or valiant man. 2. |
| a strong, stout, robust man. 3. a conqueror. |
| വീൎയ്യശക്തി, യുടെ. s. Valiancy, prowess. |
| വീൎയ്യശാലി, യുടെ. s. 1. A brave or valiant man. 2. a |
| strong, stout, robust man. |
| വീവധം, ത്തിന്റെ. s. 1. A yoke for carrying burdens. |
| കാവടി. 2. a burden. ചുമട. 3. storing or heaping corn. |
| മൂടകൂട്ടുക. 4. a road. വഴി. |
| വീശക്കണക്ക, ിന്റെ. s. Fractions in arithmetic, a |
| fraction. |
| വീശൽ, ലിന്റെ.s. 1. Blowing as the wind. 2. fanning. |
| 3. brandishing a sword. 4. casting a net, fishing. 5. |
| swinging the arms in walking. |
| വീശം, ത്തിന്റെ. s. 1. The sixteenth part of a whole, 1/16. |
| 2. a weight of gold, equal to that of a grain of rice corn. |
| വീശുന്നു, ശി, വാൻ. v. n. 1. To blow as the wind. 2. |
| v. a. to emit scent, as a flower, 3. to emit rays. 4. to fan. |
| 5. to brandish, or flourish a sword. 6. to cast or let down |
| a net. 7. to swing the arms in walking. 8. to wisk off, |
| as flies, &c. 9. to winnow. |
| വീളി, യുടെ. s. A vile, mean or base person. |
| വീളിത്വം, ത്തിന്റെ. s. Vileness, villany, baseness, |
| meanness, wickedness. |
| വീളുന്നു, ണ്ടു, വാൻ. v. a. To redeem, to ransom. വീ |
| ണ്ടുകൊള്ളുന്നു, വീണ്ടെടുക്കുന്നു, To redeem, to ran- |
| som, to save. |
| വീക്ഷ, യുടെ. s. Sight, seeing. കാഴ്ച. |
| വീക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. Sight, seeing, look, looking. |
| കാഴ്ച, നൊട്ടം. |
| വീക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. A visible object. കാഴ്ച. 2. |
| surprise, astonishment. അത്ഭുതം. |
| വീക്ഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To see, to look. കാ |
| ണുന്നു, നൊക്കുന്നു. |
| വീക്ഷിതം, &c. adj. Seen, beheld, looked upon. കാണ |
| പ്പെട്ട, നൊക്കപ്പെട്ട. |
| വീക്ഷ്യമാണൻ, ന്റെ. s. One who beholds, looks. |
| കാണുന്നവൻ. |
| വീക്ഷ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. A visible object. കാഴ്ച. 2. |
| wonder, surprise. അത്ഭുതം. adj. 1. Visible, perceptible. |
| കാണപ്പെടത്തക്ക. 2. wonderful, astonishing. അത്ഭു |
| തമുള്ള. |
| വീഴില്ലം, ത്തിന്റെ. s. Censure, blame, reviling. വീഴി |
| ല്ലം പറയുന്നു. To censure, to blame, to revile. |
| വീഴുന്നു, ണു, വാൻ. v. n. 1. To fall, to fall down. 2. |
| to perish, to be destroyed, to be overthrown. 3. to be |
| hindered, to be stopped. 4. to be neglected. |
[ 742 ]
| വീഴ്കാട, ിന്റെ. s. Loss, deficiency. |
| വീഴ്ച, യുടെ. s. 1. Fall, falling. 2. neglect. 3. stoppage, |
| hindrance. 4. failing, failure. 5. lapse. 6. destruction, |
| overthrow. |
| വീഴ്ചയാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. 1. To fail. 2. to be |
| neglected. 3. to be stopped, to be hindered. |
| വീഴ്ചവരുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. 1. To neglect, to |
| cause to fail. 2. to stop, to hinder. |
| വീഴ്ത്തൽ, ലിന്റെ. s. 1. Causing to fall, casting or |
| throwing down. 2. pouring out. 3. making water. |
| വീഴ്ത്തുന്നു, ഴ്ത്തി, വാൻ. v. a. 1. To cause to fall, to cast or |
| throw down, to overthrow. 2. to pour out. 3. to make |
| water. |
| വീറ, ിന്റെ. s. 1. Power, strength, valour. 2. greatness, |
| pride, arrogance, pomp. 3. disgust, dislike. വീറകെട്ടു |
| ന്നു, Strength or valour to vanish or be extinguished. |
| വീറകാട്ടുന്നു, 1. To shew strength or valour. 2. to |
| shew pride, arrogance, pomp. |
| വീറുന്നു, റി, വാൻ. v. n. 1. To be puffed up with pride. |
| 2. to be puffed up or inflated with wind. |
| വുങ്ങ, ിന്റെ. s. The name of a tree, commonly Caranj, |
| Galedupa arborea. (Rox.) or the woody Dalbergia, |
| Dalbergia arborea. (Willd.) പുങ്ങ. |
| വൃകധൂപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Compounded perfume. 2. |
| turpentine, തിരുവട്ടപ്പയൻ. |
| വൃകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A wolf. ചെന്നാ. 2. a crow. |
| കാക്ക. 3. the Vacapushpa tree, Æschynomene grandi- |
| flora. വകപുഷ്പം. |
| വൃകൊദരൻ, ന്റെ. s. 1. A name of BRAHMA. ബ്ര |
| ഹ്മാവ. 2. a name of Bhíma. ഭീമൻ. |
| വൃക്ണം, &c. adj. Cut, divided, broken. മുറിക്കപ്പെട്ട. |
| വൃക്യ, യുടെ. s. 1. Excellent meat. മുഖ്യമായുള്ള ഇറ |
| ച്ചി. 2. a grass basket. വട്ടി. |
| വൃജിനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sin, vice, wickedness. ദൊ |
| ഷം. 2. red leather. ചുവന്നതൊൽ. 3. distress, afflic- |
| tion. ദുഖം. adj. 1. Crooked, bent, curved. വളഞ്ഞ. |
| 2. wicked. ദൊഷമുള്ള. |
| വൃണം, ത്തിന്റെ. s. A wound, an ulcer, a sore. |
| വൃണീതം, &c. adj. Chosen, selected, preferred, appointed. |
| വരിക്കപ്പെട്ട. |
| വൃതൻ, ന്റെ.s. One who is chosen, selected. വരിക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| വൃതം, &c. adj. 1. Chosen, selected, preferred. തെരി |
| ഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട. 2. covered, screened, defended. മറെ |
| ക്കപ്പെട്ട. 3. served. സെവിക്കപ്പെട്ട. |
| വൃതി, യുടെ. s. 1. Selecting, choosing, preferring, appoint- | ing. തെരിഞ്ഞെടുപ്പ. 2. soliciting, asking, requesting: 3. |
| surrounding, encompassing, enclosure. ചുറ്റൽ. 4. an en- |
| closure, a place enclosed for particular cultivation. വെലി |
| കൊണ്ട ചുറ്റപ്പെട്ട. 5. hiding, secreting. മറെക്കുക. |
| വൃത്തഭെദം, ത്തിന്റെ.s. 1. Difference in metre. 2. |
| variation of a circle. |
| വൃത്തം ത്തിന്റെ. s. 1. Verse, metre. ശ്ലൊകം. 2. |
| conduct, observance of the enjoined practice in private or |
| social life. 3. practice, profession, means of gaining a |
| subsistence. 4. a circle. 5. a kind of thin cake made of |
| pulse. 6. news. adj. 1. Chosen, selected, appointed. തെ |
| രിഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട. 2. round, circular. വട്ടച്ച. 3. past, |
| gone, been. കഴിഞ്ഞ. 4. firm, hard. ഉറപ്പുള്ള. 5. read, |
| studied. വായിക്കപ്പെട്ട. 6. dead, deceased. മരിച്ച. |
| 7. covered. മൂടപ്പെട്ട. |
| വൃത്തരത്നാകരം, ത്തിന്റെ. s. The name of a book. |
| വൃത്തവാൻ, ന്റെ. s. A neat, cleanly, spruce person. |
| വൃത്തിയുള്ളവൻ. |
| വൃത്താകാരം, adj. Round, of a circular form. വട്ടത്തി |
| ലുള്ള. |
| വൃത്താന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. Tidings, news, intelligence. |
| വൎത്തമാനം. 2. sort, kind, difference. വിധം. 3. mode, |
| manner. പ്രകാരം. 4. whole. മുഴുവൻ. 5. interval, |
| rest, leisure, opportunity. സമയം. 6. topic, subject. |
| കാൎയ്യം. 7. an event or occurrence. സംഗതി. 8. a |
| tale, a story. കഥ. 9. property, nature. ഗുണം. |
| വൃത്താദ്ധ്യയനൎദ്ധി, യുടെ. s. Holiness, sanctity, sup- |
| posed to result from observance of the rules of life and |
| study of the Védas. |
| വൃത്തി, യുടെ. s. 1. Livelihood, profession, means of |
| acquiring subsistence. ജീവിത, ഉപജീവനം. 2. |
| cleanness, cleanliness, spruceness, neatness, elegance |
| without dignity. വെടിപ്പ. 3. neat work. 4. dramatic |
| representation or composition, considered to be of four |
| sorts, or Caúsici, which exhibits love or passion, Bharati, |
| which appears to imply declamation especially, Sátnatí |
| of which the object is virtue and heroism, and A'rabhati, |
| which treats of magic, delusion, wrath, battle. 5. gloss, |
| comment. 6. being, abiding, staying. ഇരിപ്പ 7. seizing, |
| stopping, withholding, restraining. പിടിത്തം, വൃത്തിക |
| ഴിക്കുന്നു, To support life, to obtain subsistence. വൃത്തി |
| കല്പിക്കുന്നു, To appoint means of acquiring subsistence. |
| വൃത്തികെട്ടവൻ, ന്റെ. s. A sloven, a dirty fellow. |
| വൃത്തികെട, ിന്റെ. s. 1. Slovenlines, neglect or want |
| of cleanliness, uncleanness, want of neatness, or ele- |
| gance. 2. ugliness. |
[ 743 ]
| വൃത്തിഹീനൻ, ന്റെ. s. A sloven, one who is negligent |
| of personal cleanliness, a dirty fellow. |
| വൃത്യൎത്ഥം. adj. Preferable, elegible. |
| വൃത്രൻ, ന്റെ. s. 1. An enemy. ശത്രു. 2. darkness. |
| ഇരിട്ട. 3. a demon slain by INDRA. അസുരൻ. |
| വൃത്രഹാ, വിന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വൃത്രാരി, യുടെ. s. 1. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വൃഥാ. ind. 1. Vain, useless, fruitless. 2. wrong, incorrect. |
| 3. in vain. 4. freely. |
| വൃഥാദാനം, ത്തിന്റെ.s. Unprofitable donation, gift |
| to encomiasts, harlots, wrestlers, money lost at play, &c. |
| വൃഥാലാപം, ത്തിന്റെ. s. Vain or unprofitable dis- |
| course or talk. പാഴ്വാക്ക. |
| വൃഥാവൽ. ind. In vain, to no purpose, unprofitably. |
| വൃഥാവാദം, ത്തിന്റെ. s. Vain or unprofitable lan- |
| guage. ഉപകാരമില്ലാത്ത വാക്ക. |
| വൃദ്ധ, യുടെ. s. An old woman, either one past child |
| bearing, or one with grey hair. |
| വൃദ്ധത. s. Old age. വാൎദ്ധക്യം. |
| വൃദ്ധത്വം, ത്തിന്റെ. s. Old age. വാൎദ്ധക്യം. |
| വൃദ്ധദാരകം, ത്തിന്റെ. s. A potherb, Convolvulus |
| argenteus. മറിക്കുന്നി. |
| വൃദ്ധനാഭൻ, ന്റെ. s. 1. One who is pot-bellied, cor- |
| pulent. കുടവയറൻ. 2. one who has a large or project- |
| ing navel. പൊക്കിൾതടിച്ചവൻ. |
| വൃദ്ദനാഭി, യുടെ. s. 1. A pot-belly; corpulency. 2. a |
| large projecting navel. 3. one who is pot-bellied, corpulent. |
| വൃദ്ധൻ, ന്റെ. s. 1. An old man, one past seventy, an |
| elder. 2. a wise or learned man. പണ്ഡിതൻ. 3. a |
| saint, a sage. |
| വൃദ്ധം, ത്തിന്റെ. s. Benzoin, Styrax benzoin. സാ |
| മ്പ്രാണി. adj. 1. Old, aged, ancient. 2. full-grown, large, |
| expanded to the proper size. 3. wise, learned. 4. increas- |
| ed, augmented. 5. heaped, accumulated. |
| വൃദ്ധശ്രവസ഻, സ്സിന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വൃദ്ധസമൂഹം, ത്തിന്റെ.s. An assembly of elders. |
| വൃദ്ധന്മാരുടെ കൂട്ടം. |
| വൃദ്ധസംഘം, ത്തിന്റെ. s. An assembly of old men, |
| a council or meeting of elders. വൃദ്ധന്മാരുടെ കൂട്ടം. |
| വൃദ്ധി, യുടെ. s. 1. Increase, augmentation in general, |
| as in bulk, consequence, wealth, &c. വൎദ്ധനം. 2. the |
| third of the three conditions or objects of regal power, |
| extension of power or revenue, or any indication of |
| progression. 3. use, ascending, mounting. കരെറ്റം. 4. |
| prosperity, success. ശുഭം. 5. one of the eight principal | drugs or medicinal roots, described as mild and cooling, |
| sweet and bitter, &c. as a remedy for phlegm, leprosy |
| and worms. അഷമരുന്നുകളിൽ ഒന്ന. 6. the eleventh |
| of the astronomical yógas. ൨൭ യൊഗങ്ങളിൽ പതി |
| നൊന്നാമത്തെത. 7. a particular period or division |
| of time. 8. the increase of the digits of the sun or moon |
| 9. enlargement of the scrotum. 10. interest, usury; es- |
| pecially returning the principal with a proportionate in- |
| crement, as in the case of seed-corn lent. മുതൽപലി |
| ശ. 11. happiness, pleasure. സുഖം. 12. wealth, pro- |
| perty. സമ്പത്ത. 13. cutting off, abscission. ഛെദനം. |
| 14. (In law,) forfeiture, deduction. |
| വൃദ്ധിക്കാരൻ, ന്റെ. s. One who has an enlarged scro- |
| tum. |
| വൃദ്ധിജീവിക, യുടെ. s. The profession of usury. പ |
| ലിശെക്ക കൊടുക്കുക. |
| വൃദ്ധിമൽ. adj. 1. Wealthy, or prosperous. 2. increasing. |
| വൃദ്ധിമാൻ, ന്റെ. s. A wealthy or prosperous man. |
| വൃദ്ധിവീക്കം, ത്തിന്റെ. s. Enlargement of the scrotum. |
| വൃദ്ധൊക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. An old bull. മുതുകാള. |
| വൃദ്ധ്യാജീവൻ, ന്റെ. s. A usurer. പലിശെക്കകൊ |
| ടുക്കുന്നവൻ. |
| വൃന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. The footstalk of a leaf or fruit. |
| ഞെടുപ്പ. 2. the nipple. മുലക്കണ്ണ. 3. the stand of a |
| water jar. തിരിക. |
| വൃന്ദം, ത്തിന്റെ. s. 1. A heap, a multitude, a quantity. |
| കൂട്ടം. 2. a company, an association. സംഘം. |
| വൃന്ദാരകതമം, &c. adj. 1. Very beautiful or charming. |
| ഏറ്റവും സൌന്ദൎയ്യമുള്ള 2. very excellent or eleva- |
| ted, very reputable or venerable. ഏറ്റവും മുഖ്യമാ |
| യുള്ള. |
| വൃന്ദാരകൻ, ന്റെ. s. 1. A deity, an immortal. ദെ |
| വൻ. 2. a chief, the head or leader of a crowd or herd; |
| &c. തലവൻ. |
| വൃന്ദാരകം. adj. 1. Handsome, agreeable, pleasing. |
| സൌന്ദൎയ്യമുള്ള 2. best, excellent, chief. പ്രധാനമാ |
| യുള്ള. 3. reputable, respectable, eminent. ശ്രെഷ്ഠമാ |
| യുള്ള. |
| വൃന്ദാരകാരാതി, യുടെ. s. An Asur or enemy of the gods. |
| വൃന്ദാരം, &c.adj. 1. Beautiful, handsome, pleasing. സൌ |
| ന്ദൎയ്യമുള്ള. 2. eminent, reputable. ശ്രെഷ്ഠമായുള്ള. |
| വൃന്ദാവനം, ത്തിന്റെ. s. The abode or residence of |
| the gods. |
| വൃന്ദിഷ്ഠം, &c. adj. 1. Very beautiful or charming. എറ്റ |
| വും സൌന്ദൎയ്യമുള്ള. 2. very excellent or elevated, very |
| reputable or venerable. എറ്റവും മുഖ്യമായുള്ള. |
[ 744 ]
| വൃശ്ചികദംഷ്ട്രം, &c. adj. Stung by a scorpion. തെൾ |
| കുത്തിയ. |
| വൃശ്ചികമാസം, ത്തിന്റെ. s. The month of November. |
| വൃശ്ചികം, ത്തിന്റെ. s. 1. A scorpion. തെൾ. 2. a |
| sign in the Zodiac, Scorpio. 3. a crab. ഞണ്ട. 4. the |
| name of the month November, when the sun is in |
| Scorpio. 5. a sort of beetle found in cow-dung. 6. a thorny |
| shrub, Vangueria spinosa. |
| വൃശ്ചീവം, ത്തിന്റെ. s. The spreading hog-weed, |
| Boerhavia diffusa. തഴുതാമ. |
| വൃഷ, യുടെ. s. 1. A plant, the rat-eared plant. Salvinia |
| cucullata, എലിച്ചെവിയൻ. 2. cowhage, Carpopogon |
| or dolichos pruriens. നായ്ക്കുരുണ. |
| വൃഷകെതു, വിന്റെ.s. 1. A name of Siva. ശിവൻ. |
| 2. a cat. പൂച്ച. |
| വൃഷണം, ത്തിന്റെ. s. The testicles or scrotum. |
| വൃഷണ്വസു, വിന്റെ.s. The treasure of INDRA. |
| ഇന്ദ്രന്റെ ഭണ്ഡാരം. |
| വൃഷതം, ത്തിന്റെ. s. A kind of deer. ഒരുവക മാൻ. |
| വൃഷദംശകം, ത്തിന്റെ. s. A cat. പൂച്ച. |
| വൃഷദശ്ചൻ, ന്റെ. s. Wind, or air. വായു. |
| വൃഷദാജ്യം, ത്തിന്റെ. s. A mixture of curds and Ghee |
| used in offerings to the gods. തൈരും നെയ്യും കൂട്ടിയ |
| ഹൊമദ്രവ്യം. |
| വൃഷധ്വജൻ, ന്റെ. s. 1. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| 2. GENÉSA. ഗണെശൻ. |
| വൃഷൻ, ന്റെ.s. 1. An excellent or pre-eminent person. |
| ശ്രെഷ്ഠൻ. 2. a name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. 3. a man |
| of a lecherous disposition, one of the four descriptions |
| into which men are divided in erotick works. 4. a name |
| of VISHNU. വിഷ്ണു. 5. a name of CÁMA. 6. an enemy, an |
| adversary. ശത്രു. 7. a strong athletic man. |
| വൃഷഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bull. കാള. 2. a drug. ഇടവ |
| കം, also Rishabha. 3. (in composition) pre-eminent, |
| excellent. 4. a sign in the Zodiac, Taurus. ഇടവം |
| രാശി. |
| വൃഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bull. കാള. 2. the sign in the |
| Zodiac, Taurus. ഇടവംരാശി. 3. virtue, moral merit. |
| സുകൃതം. 4. virtue personified as a bull or the bull of |
| SIVA. 5. a rat. എലി. 6. a drug. ഇടവകം. 7. a plant, |
| Justicia ganderussa. |
| വൃഷലൻ, ന്റെ. s. 1. A horse. കുതിര. 2. a Súdra |
| or man of the servile tribe. 3. the sovereign Chandra- |
| gupta. 4. a sinner, a reprobate, a wicked or unrighte- |
| ous man. പാപി. |
| വൃഷലി, യുടെ. s. 1. A girl who before marriage arrives | at the age of puberty. 2. a woman of a low caste, a |
| Súdra female. |
| വൃഷവാഹനൻ, ന്റെ. 3. A name of SIVA, whose |
| vehicle is a bull. ശിവൻ. |
| വൃഷസ്യന്തി, യുടെ. s. 1. A lascivious woman. മൈഥു |
| നെച്ശയുള്ളവൾ. 2. a cow in heat. |
| വൃഷാ, വിന്റെ. s. 1. INDRA, as god of the firmament. |
| ഇന്ദ്രൻ. 2. CARNA, the hero. കൎണൻ. 3. a strong or |
| athletic man. ശക്തൻ. |
| വൃഷാകപായി, യുടെ. s. 1. LECSHMI the goddess of |
| riches. ലക്ഷ്മി. 2. GAURI. ഗൌരി. 3. SACHI, the wife |
| of INDRA. 4. SWÁHÁ, the wife of Agni, god of fire. |
| വൃഷാകപി, യുടെ. s. 1. CRISHNA or VISHNU. വിഷ്ണു. |
| 2. SIVA. ശിവൻ. 3. INDRA. ഇന്ദ്രൻ. 4. Agni or fire. |
| അഗ്നി. |
| വൃഷി, യുടെ. s. The seat of the religious student or |
| one used by ascetics formed of Cusa grass, കുശകൊ |
| ണ്ടുള്ള ആസനം. |
| വൃഷ്ടി, യുടെ. s. 1. Rain. മഴ. 2. a red goat. ചുവന്ന |
| ആട. |
| വൃഷ്ടിഘാതം, ത്തിന്റെ. s. The dry season, drought. |
| ഉണക്ക. |
| വൃഷ്യം. adj. Strong, powerful, provocative, strengthening, |
| (food or medicine.) ബലകരം. |
| വൃസി, യുടെ. s. A seat made of Causa grass. കുശപുല്ലു |
| കൊണ്ട ചമച്ച ആസനം. |
| വൃഹതി, യുടെ. s. 1. The Indian night-shade, Solanum |
| Indicaum. ചുണ്ട. 2. a small kind of egg plant. Solanum |
| melongena. ചെറുവഴുതിന. 3. a large lute. വീണ. |
| 4. a form of metre, the stanza in which consists of |
| thirty-six syllables. ശ്ലൊഗം. 5. a mantle, a wrapper. |
| ഉത്തരീയം. |
| വൃഹതിക, യുടെ s. 1. An upper garment, a mantle, a |
| wrapper. ഉത്തരീയം. 2. a small sort of egg plant. ചെ |
| റുവഴുതിന. |
| വൃഹൽ. adj. Great, large. വലിയ. |
| വൃക്ഷഛായ, യുടെ. s. The shade of a single tree. മ |
| രത്തിന്റെ നിഴൽ. |
| വൃക്ഷഛായം, ത്തിന്റെ. s. The shade of many trees |
| or a grove. |
| വൃക്ഷഭെദി, യുടെ. s. 1. A carpenter's chissel, or adze. |
| 2. a hatchet. മഴു. |
| വൃക്ഷമൂലം, ത്തിന്റെ. s. The root or bottom of a tree. |
| വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട. |
| വൃക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. A tree in general. |
| വൃക്ഷരുഹ, യുടെ. s. A parasite plant. ഇത്തിൾകണ്ണി . |
[ 745 ]
| വൃക്ഷവാടിക, യുടെ. s. A garden or grove, attached to |
| the residence of a minister of state, or of a courtezan, |
| &c. മന്ത്രിയുടെ പൂങ്കാവ. |
| വൃക്ഷാദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A carpenter's chisel or |
| adze. 2. a hatchet, a chopper. മഴു. 3. the Indian fig |
| tree. പെരാൽ. |
| വൃക്ഷാദനി, യുടെ. s. A parasite plant, Epidendrum. |
| ഇത്തിൾകണ്ണി. |
| വൃക്ഷാമ്ലം, ത്തിന്റെ.s. 1. The hog plant, Spondias |
| mangifera. അമ്പഴം. 2. acid seasoning, or the fruit of |
| the tamarind so used. പുളിഞ്ചാറ. |
| The െ at the beginning of the following words pronounced |
| short. |
| വെക്ക, യുടെ. s. Heat, warmth of a close place. വെ |
| ക്കകൊള്ളുന്നു, To receive warmth. വെക്കപിടിക്കു |
| ന്നു, To become heated. |
| വെക്കം. adv. Soon, quick, a local term. |
| വെക്കൽ, ലിന്റെ. s. 1. Heating, warming. 2. placing, |
| depositing. 3. cooking. |
| വെക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ.v.a. To heat, to make warm, to boil. |
| വെക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To place, to put, to lay, |
| to deposit. 2. to keep, to detain, to preserve. 3. to leave. |
| 4. to defer, to delay. 5. to cook. 6. to calcine. 7. to build. |
| 8. to suppose. 9. to plant. 10. v n. To accumulate, to |
| collect, to form. വെച്ചെക്കുന്നു, To leave, to abandon. |
| വെങ്കതലി, യുടെ. s. The name of a plant. |
| വെങ്കലം, ത്തിന്റെ. s. Bell metal, queen's metal, any |
| amalgam of tin and copper, or zinc and copper. |
| വെങ്കായം, ത്തിന്റെ. s. An onion, Allium cepa. |
| വെങ്കാറ, ിന്റെ.s. A white cloud. |
| വെങ്കീരി, യുടെ. s. A white mongoose. |
| വെങ്കുട, യുടെ. s. A white umbrella or parasol, especi- |
| ally as one of the emblems of royalty. |
| വെങ്കൊറ്റക്കുട, യുടെ. s. A royal umbrella. |
| വെങ്ങൽ, ലിന്റെ.s. Going, approach, appearing before. |
| വെങ്ങുന്നു, ങ്ങി, വാൻ. v. n. To go, to approach, to |
| appear before. |
| വെച്ച, part. or post-pos. 1. Among, in, at, considering, |
| supposing, thinking, as though. |
| വെച്ചകഞ്ഞി, യുടെ. s. Rice gruel. |
| വെച്ചിങ്ങ, യുടെ. s. A very young cocoa-nut. |
| വെഞ്ചെന്തി, യുടെ. s. The name of a plant, a white |
| species of Ixora, Ixora lanceolata or alba. (Willd.) |
| വെടി, യുടെ.s. 1. The report of a gun, shooting, a |
| shot. 2. idle talk. 3. fiction. വെടിവെക്കുന്നു, To | fire a gun, to shoot. വെടികൊള്ളുന്നു, A shot to take |
| effect, to be shot, to be wounded. വെടിപിഴെക്കുന്നു, |
| To miss fire. വെടിപറയുന്നു, To talk idly. |
| വെടിക്കയറ, റ്റിന്റെ. s. A quick match. |
| വെടിക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A gunner. 2. a sportsman. |
| വെടിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To split, to crack. |
| വെടിക്കുഴൽ, ലിന്റെ. s. 1. The barrel of a gun. 2. a |
| pop-gun. |
| വെടിക്കുഴാ, യുടെ.s. A pop-gun. |
| വെടിക്കെട്ട, ിന്റെ. s. Fireworks in general. |
| വെടിഗന്ധകം, ത്തിന്റെ. s. Brimstone used for mak- |
| ing gunpowder. |
| വെടിച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. 1. A cleft, a split, a crack. 2. |
| leaving, deserting, forsaking. |
| വെടിത്തിരി, യുടെ. s. A fusee, a quick-match. |
| വെടിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Cleanness, cleanliness. 2. neat- |
| ness, tidiness, elegance. |
| വെടിപ്പഴുത, ിന്റെ.s. A hole, perforation, or mark made |
| by a ball. |
| വെടിപ്പാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be clean, neat, |
| tidy, elegant. |
| വെടിപ്പാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To clean, to make |
| neat, tidy, elegant. |
| വെടിപ്പാട, ിന്റെ. s. The distance to which a ball |
| reaches when fired from a gun. |
| വെടിപ്പുര, യുടെ. s. A powder magazine. |
| വെടിമരുന്ന, ിന്റെ. s. Gun-powder. |
| വെടിമുഴക്കം, ത്തിന്റെ. s. The loud noise of firing guns. |
| വെടിമ്പ, ിന്റെ.s. A crack, a cleft, a chasm. |
| വെടിയൽ, ലിന്റെ.s. Abandoning, forsaking, relin- |
| quishing. |
| വെടിയുണ്ട, യുടെ. s. A cannon ball, a bullet. |
| വെടിയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. a. 1. To leave, to aban- |
| don. 2. to let go. v. n. 1. To split as timber, to crack as |
| a wall. 2. to open, to separate. |
| വെടിയുപ്പ, ിന്റെ.s. Nitre, saltpetre, or nitrate of potash. |
| വെട്ട, ിന്റെ.s. 1. A cut, a blow with a sharp instru- |
| ment, a notch. 2. a wound, a gore. 3. engraving. 4. a |
| stroke of the sun. 5. a stitch, a sudden sharp pain. വെട്ടു |
| കൊള്ളുന്നു, To receive a cut, wound, &c. to be wounded. |
| വെട്ടൻ, ന്റെ.s. A vicious or goring buffalo. |
| വെട്ടം, ത്തിന്റെ. s. 1. Light, a light. 2. clearness. വെ |
| ട്ടം വരുന്നു, The light is coming, to become light. |
| വെട്ടം കാട്ടുന്നു, To shew or hold a light. വെട്ടം വീഴു |
| ന്നു, Light to fall on any thing, to dawn. വെട്ടം വെക്കു |
| ന്നു, To light. വെട്ടംവെളിയായി, Publicly, notoriously. |
[ 746 ]
| വെട്ടരുവാൾ, ളിന്റെ. s. A small hoe for weeding or |
| eradicating clusters of gramineous plants. 2. a sickle or |
| instrument for cutting corn, &c. a hook. |
| വെട്ടൽ, ലിന്റെ. s. 1. Cutting, digging, &c. 2. killing. |
| 3. a sudden sharp pain, acute pain. 4. scratching or blotting out. |
| വെട്ടി, യുടെ. s. 1. The name of a tree. 2. worthlessness. |
| വെട്ടിത്താളി, യുടെ. s. 1. The leaves of the വെട്ടി, used |
| in bathing to remove the oil from the skin. 2. the |
| name of a plant. |
| വെട്ടിമരിച്ചവൻ, ന്റെ. s. One who has died from |
| being wounded. |
| വെട്ടിവാളാൻ, ന്റെ. s. 1. A wasp. 2. a hornet. |
| വെട്ടിവെല, യുടെ. s. The work of cutting roads. |
| വെട്ടുകത്തി, യുടെ.s. A large knife, a chopper, a bill. |
| വെട്ടുന്നു, ട്ടി, വാൻ. v. a. 1. To cut with a knife, sword, |
| axe, &c. 2. to hew, to hew down or fell a tree, to cut |
| off or sever the head, to cut down the enemy in battle. |
| 3. to dig a well, or water reservoir. 4. to engrave any |
| hard substance, as a seal, &c. 5. to fence. 6. to gore, as |
| a buffalo. വെട്ടികളയുന്നു, To cut off. വെട്ടിക്കയൎക്കു |
| ന്നു, To become angry in fencing. വെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു, |
| To conquer, or subdue. വെട്ടിയടെക്കുന്നു, 1. To subdue. |
| 2. to cover, to inter. വെട്ടിമൂടുന്നു, 1. To cover in, to |
| inter. 2. to cover with branches, &c. in order to burn them |
| for manure. |
| വെട്ടുപന, യുടെ. s. A palmira tree from which leaves |
| are cut. |
| വെട്ടുപാട, ിന്റെ. s. 1. A cut, a wound. 2. the scar of |
| a wound, &c. |
| വെട്ടുവഴി, യുടെ. s. A frequented way, or road. |
| വെട്ടെ. adv. Openly, plainly, candidly. |
| വെൺ്കഞ്ഞകം, ത്തിന്റെ. s. Basil, the white sort. |
| Ocimum album. |
| വെൺ്കടുമ്പ, ിന്റെ. s. A variety of the കടമ്പ, bear- |
| ing white flowers. |
| വെൺ്കടുക, ിന്റെ. s. White mustard. |
| വെൺ്കനലി, യുടെ. s. The name of a tree. |
| വെൺ്കരിങ്ങാലി, യുടെ. s. A white variety of the |
| Mimosa catechu. |
| വെൺ്കല്ല, ിന്റെ. s. White stone, alabaster. |
| വെൺ്കളാവ, ിന്റെ. s. A Bungalo, or house plastered |
| with lime. |
| വെൺ്കളി, യുടെ. s. Lime, chunam. |
| വെൺ്കളിമാടം, ത്തിന്റെ. s. An upstair house plaster- |
| ed with lime or chunam. | വെൺ്കറുക, യുടെ. s. A kind of linear bent grass with |
| white blossoms. |
| വെൺ്കാമരം, ത്തിന്റെ. s. The name of a tree. |
| വെൺ്കായൽ, ലിന്റെ. s. A large lake. |
| വെൺ്കാര, യുടെ. s. The name of a thorny shrub. |
| വെൺ്കാരം, ത്തിന്റെ. s. White or refined borax. |
| വെൺ്കുന്നി, യുടെ. s. The Abrus precatorius, having a |
| white seed, the root of which is said to be the real liquorice. |
| വെൺ്കുമദം, ത്തിന്റെ. s. The white Nymphea, or |
| lotus. വെളുത്ത ആമ്പൽ. |
| വെൺ്കുറിഞ്ഞി, യുടെ. s. A medicinal plant, Justina |
| betonica. (H. B.) |
| വെൺ്കുറുന്തൊട്ടി, യുടെ. s. A species of Pavonia. |
| വെൺ്കൊട്ടം, ത്തിന്റെ. s. A white species of costus. |
| വെൺ്ചണായി, യുടെ. s. A sort of pulse or lentil, Er- |
| vum hirsutum, or Cicer lens. വെളുത്ത അമര. |
| വെൺ്ചന്ദനം, ത്തിന്റെ. s. Sandal wood, a white sort. |
| വെൺ്ചമരി. യുടെ. s. A kind of deer, or rather the Bos |
| Grunniens, erroneously classed by the Hindus amongst |
| the deer, the white species. |
| വെൺ്ചമരിമാൻ, ന്റെ. s. See the last. |
| വെൺ്ചാമരം, ത്തിന്റെ. s. A Chowri or long brush |
| most usually made of the tail hairs of the Yac or Bos |
| Grunniens, and employed to whisk off insects, flies, &c. |
| വെണ്ട, യുടെ. s. 1. The name of a potherb, the Venda. |
| 2. an ornament tied on a dog's neck. |
| വെണ്ടകം, ത്തിന്റെ. s. The name of a forest tree. |
| വെണ്ടക്കാ, യുടെ. s. The edible fruit of the വെണ്ട. |
| വെണ്ടെല്ല, ിന്റെ. s. An old bone. |
| വെണ്ണ, യുടെ. s. Butter. വെണ്ണയെടുക്കുന്നു, To |
| churn milk and extract butter. |
| വെണ്ണക്കല്ല, ിന്റെ. s. White stone, alabaster. |
| വെണ്ണനൈ, യുടെ. s. 1. Ghee or clarified butter. 2. |
| butter. |
| വെണ്ണീറ, റ്റിന്റെ. s. Ashes. |
| വെണ്ണെഞ്ച, ിന്റെ. s. The breast of animals. |
| വെണ്ണെല്ല, ിന്റെ. s. 1. Old bones. 2. a kind of white |
| rice corn. |
| വെൺതകര, യുടെ. s. The oval-leaved cassia with |
| white flowers, Cassia tora. |
| വെൺതന്തലകൊട്ടി, യുടെ. s. A white species of Cro- |
| talaria, Crotalaria verrucosa. (W. and R.) |
| വെൺതഴ, യുടെ. s. A white emblem or ensign especi- |
| ally as one of the emblems of royalty. |
| വെൺതാമര, യുടെ. s. The pelated white lily, Nelum- |
| bium speciosum. |
[ 747 ]
| വെൺ്പടാവ, ിന്റെ.s. A large leather oil vessel. |
| വെൺ്പട്ട, ിന്റെ. s. 1. Wove silk. 2. linen cloth. |
| വെൺ്പറമ്പ, ിന്റെ.s. An open field. |
| വെൺ്പാട്ടം, ത്തിന്റെ. s. Rent of fields or gardens. |
| വെൺ്പതിരി, യുടെ. s. A plant, commonly Ghantaparali, |
| the white trumpet flower plant. |
| വെൺ്പാല, യുടെ. s. A tree, the oval-leaved rosebay, Ne- |
| rium antidysentericum. |
| വെൺ്പെരിമാൻ, ന്റെ. s. A sort of deer. |
| വെണ്മ, യുടെ. s. 1. Whiteness, white. 2. brightness. |
| വെണ്മവരുത്തുന്നു, To make white, or clean, to bleach. |
| വെണ്മട്ട, ത്തിന്റെ. s. Plain work, not carved. |
| വെണ്മണൽ, ലിന്റെ. s. White sand. |
| വെണ്മതി, യുടെ. s. The moon. |
| വെണ്മഴു, വിന്റെ. s. A hatchet, a battle axe. |
| വെണ്മാടം, ത്തിന്റെ. s. A terraced roof house. |
| വെണ്മുഞ്ഞ, യുടെ. s. A species of the Premna spino- |
| sa or integrifolia. |
| വെണ്മുതക്ക, ിന്റെ. s. A plant, the panicled bindweed, |
| with white flowers, Convolvulus paniculatus. |
| വെണ്മുരിക്ക, ിന്റെ. s. A white species of the Erythri- |
| na Indica. |
| വെതുപ്പ, ിന്റെ. Warmth, warmness, gentle heat. |
| വെതുപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To warm, to heat |
| to a gentle degree, to make warm. |
| വെതുപ്പുന്നു, പ്പി, വാൻ. v. n. To become warm, to be |
| heated to a gentle degree. |
| വെതുമ്പൽ, ലിന്റെ. s. 1. Warmth, gentle heat. 2. |
| heating, making warm. |
| വെതുമ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To make warm, to |
| heat to a gentle degree. |
| വെതുമ്പുന്നു, മ്പി, വാൻ. v. n. 1. To grow warm, or |
| gently heated. 2. to fade. |
| വെന്ത, &c. adj. 1. Boiled. 2. decocted. 3. burnt. 4. baked. |
| വെന്തല, യുടെ. s. A skull. |
| വെന്താൎതാവൽ, ലിന്റെ. s. 1. A species of the shaggy |
| button weed, Spermacose hispida. (Lin.) 2. Bergia ver- |
| ticillata. |
| വെന്തികൾ, ളിന്റെ. s. The full moon. |
| വെന്തിരുതാളി, യുടെ. s. A white species of convolvu- |
| lus, Convolvulus Ipomœa. |
| വെന്തുമ്പ, യുടെ. s. 1. A species of the Malabar cat mint, |
| Nepeta Malabarica. 2. Justicia echioides. |
| വെന്തെക്ക, ിന്റെ.s. A timber tree. |
| വെന്നവൻ, ന്റെ.s. A conqueror, a vanquisher. |
| വെന്നി, യുടെ. s. A kind of Curry. | വെന്നിപ്പറ, യുടെ. s. A drum beaten after a victory. |
| വെന്നിപ്പറ അടിക്കുന്നു, To beat such drum. |
| വെന്നിലാവ, ിന്റെ. s. Full moon. |
| വെന്നീർ, രിന്റെ. s. Pure water. |
| വെന്നൊച്ചി, യുടെ. s. The five-leaved chaste tree, |
| Vitex negundo. |
| വെപ്പൻ, ന്റെ. s. 1. A cook. 2. a person who supplies |
| cane to the sugar mill at the time of crushing the cane. |
| വെപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Putting, placing, depositing. 2. |
| treasure. 3. cooking. 4. building. 5. planting. 6. calci- |
| nation, calcinating. |
| വെപ്പാട്ടി, യുടെ. s. A concubine, a kept woman. |
| വെപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To cause to place, &c |
| the causal of വെക്കുന്നു. |
| വെപ്പുകാടി, യുടെ. s. Sour gruel, the water of boiled |
| rice in a state of fermentation. |
| വെപ്പുകാരൻ, ന്റെ. s. 1. A cook. 2. a person who |
| supplies cane to the sugar mill at the time of crushing |
| the cane. |
| വെപ്പുപുര, യുടെ. s. A cook room, a kitchen. |
| വെപ്പുപൊടി, യുടെ. s. Calcined powder. |
| വെപ്പുവള്ളം, ത്തിന്റെ. s. A built boat, a large boat. |
| വെപ്പുവെള്ളം, ത്തിന്റെ. s. Decoction, maceration. |
| വെമ്പടാവ, ിന്റെ. s. Bright moon-light. |
| വെമ്പൽ, ലിന്റെ. s. 1. Flurry, confusion, perplexity. |
| 2. haste, hurry. 3. fear, terror. |
| വെമ്പറമ്പ, ിന്റെ. s. An open field or garden without |
| trees. |
| വെമ്പാടം, ത്തിന്റെ. s. An open corn field. |
| വെമ്പുന്നു, മ്പി, വാൻ. v. a. 1. To be flurried, confused; |
| perplexed. 2. to be in haste or in a hurry. 3. to fear, to |
| dread. |
| വെയിൽ, ലിന്റെ. s. Sunshine, the heat of the sun. |
| വെയിലത്ത, In the sun. വെയിൽ കൊള്ളുന്നു, To |
| bask in the sun, to expose one's self to the heat of the sun. |
| വെയിൽക്കെട, ിന്റെ. Damage or loss from exces- |
| sive heat, drought. |
| വെരകൽ, ലിന്റെ. s. See വിരകൽ. |
| വെരുക, ിന്റെ. s. A civet cat. വെരുകിഞ്ചട്ടം, The bag |
| of the civet cat wherein the civet collects. |
| വെൎമ്മ, യുടെ. s. A gimlet, an awl. |
| വെലി, യുടെ. s. An oblation, a sacrifice. |
| വെലിക്കൽ, ല്ലിന്റെ. s. A stone on which an offering |
| is placed. |
| വെലിക്കൽപുര, യുടെ. s. A room in which is placed |
| the stone on which offerings are made. |
[ 748 ]
| വെല്കൽ, ലിന്റെ. s. Conquering, overcoming, victory. |
| വെല്ലക്കട്ടി, യുടെ. s. A lump of coarse sugar. |
| വെല്ലം, ത്തിന്റെ. s. 1. Coarse sugar or Sharcara. 2. |
| molasses. |
| വെല്ലൽ, ലിന്റെ. s. Conquering, overcoming, victory. |
| വെല്ലുന്നു, ന്നു, ല്പാൻ. v. a. To conquer, to overcome, to |
| get the victory, to vanquish, to subdue. |
| വെല്ലുവിളി, യുടെ. s. 1. A challenge to fight. 2. a shout |
| of victory. വെല്ലുവിളിക്കുന്നു, To challenge to fight. |
| വെവ്വെറെ. adv. 1. Separately, severally. 2. differently, |
| variously. വെവ്വെറെവെക്കുന്നു, To lay things sepa- |
| rately, or apart from each other. |
| വെവ്വെറ്റുവഴി. adv. In different ways, separate modes, |
| separately, severally. |
| വെളി, യുടെ. s. 1. The air, the atmosphere. 2. an open |
| field, the field. 3. publicity, notoriety. 4. out of doors, |
| outside. 5. a kind of yam of spontaneous growth. വെ |
| ളിയിൽ പൊകുന്നു, To go to the privy, to go out. |
| വെളിയിലാക്കുന്നു, 1. To put out. 2. to release from |
| prison. |
| വെളിച്ചപ്പാട, ിന്റെ. s. An oracle of the gods, a per- |
| son who professes to be possessed by the gods, and to |
| make known their wishes. |
| വെളിച്ചപ്പടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. 1. To be revealed, |
| to be made known. 2. to be manifest or come to light. |
| വെളിച്ചമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. 1. To be light, to |
| be clear, evident. 2. to dawn. |
| വെളിച്ചം, ത്തിന്റെ. s. 1. Light, luminous matter. 2. |
| a light. 3. publicity. വെളിച്ചം കാട്ടുന്നു, To give or |
| shew a light. |
| വെളിച്ചിമരം, ത്തിന്റെ. s. A kind of tree which emits |
| light in the night. |
| വെളിച്ചെണ്ണ, യുടെ. s. Lamp oil. |
| വെളിന്താളി, യുടെ. s. The stem of a kind of yam of |
| spontaneous growth. |
| വെളിപാട, ിന്റെ. s. Revelation, manifestation. |
| വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To make public, |
| to make known, to discover, to reveal. |
| വെളിപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. a. To appear, to come to |
| light, to be manifest. |
| വെളിമ്പറമ്പ, ിന്റെ. s. An open field. |
| വെളിയം, ത്തിന്റെ. s. An open place. |
| വെളിര, ിന്റെ. s. A stork or crane. |
| വെളിവ, ിന്റെ. s. 1. Light. 2. mental view. 3. sensi- |
| bility, sobriety. |
| വെളിവാതിൽ, ലിന്റെ. s. A window. | വെളിവുകെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. 1. To be or become |
| delirious, insensible. 2. to be intoxicated. |
| വെളിവുകെട്ടവൻ, ന്റെ. s. 1. One who is delirious, |
| insensible. 2. an intoxicated man. |
| വെളിവുകെട, ിന്റെ. s. 1. Delirium, insensibility, faint- |
| ing. 2. inebriety, intoxication. |
| വെളുക്കുന്നു, ത്തു, പ്പാൻ. v. n. 1. To dawn, to begin |
| to grow light. 2. to grow white, or clean by washing. |
| 3. to be destroyed, to perish. |
| വെളുക്കെ. adv. 1. At dawn, early in the morning. 2. white. |
| വെളുത്ത. adj. 1. White, of a white or whitish colour. |
| വെളുത്ത അടെക്കാമണിയൻ, ന്റെ. s. Colosia ar- |
| gentea or margariticea, or a species of the Indian Sphe- |
| ranthus. |
| വെളുത്തഅമൽപൊരി, യുടെ. s. Ophioxylon of ser- |
| pents, a white variety. |
| വെളുത്തകരവിര, ന്റെ. s. The name of a plant, the |
| white oleander, Nerium odorum. |
| വെളുത്തകാക്കക്കൊടി, യുടെ. s. Echites matrophylia. |
| വെളുത്തചെമ്പകം, ത്തിന്റെ. s. A flower tree, Mesua |
| ferrea. |
| വെളുത്തചെമ്പരത്തി, യുടെ. s. The white variety of the |
| shoe-flower. |
| വെളുത്തചെമന്തി, യുടെ. s. A white variety of the |
| Nyctanthes arbor tristis. |
| വെളുത്തതുളസി, യുടെ. s. White basil, Ocimum album. |
| വെളുത്തപക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. Crescent, the moon in |
| her state of increase. |
| വെളുത്തമന്താരം, ത്തിന്റെ. s. A species of Bauhinea |
| bearing a white flower, Bauhinia candida or acuminata. |
| വെളുത്തവാടാമല്ലിക, യുടെ. s. A white species of the |
| Amaranthus. |
| വെളുത്തവാവ, ിന്റെ. s. The full moon. |
| വെളുത്തശംഖപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. The white variety |
| of the shell-flower, Clitoria ternatea. |
| വെളുത്തശീല, യുടെ. s. A clean cloth, a cloth that is |
| washed. |
| വെളുത്തീയം, ത്തിന്റെ. s. Tin, white lead. |
| വെളുത്തുപ്പ, ിന്റെ. s. White salt. |
| വെളുത്തെടൻ, ന്റെ. s. A washerman. |
| വെളുപ്പ, ിന്റെ. s. 1. The white leprosy. 2. whiteness. |
| 3. a whitish colour given by washing. 4. paleness caused |
| by sickness. 5. the dawn of day. |
| വെളുപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To make white |
| and clean by washing, to whiten, to bleach. 2. to bur- |
| nish, to polish. |
[ 749 ]
| വെളുപ്പുവ്യാധി, യുടെ. s. The leprosy. |
| വെളുമ്പൻ, ന്റെ. s. A white or fair man. |
| വെളുമ്പി, യുടെ. s. A white or fair woman. |
| വെളുവെളുപ്പ, ിന്റെ. s. Whiteness. |
| വെളുവെളെ. adj. Very white. |
| വെൾവയമ്പ, ിന്റെ. s. A white species of sweet flag |
| or orris root; see വയമ്പ. |
| വെള്ള, യുടെ. s. 1. White, the colour. 2. Chunam. 3. |
| clean cloth. 4. the outside of timber trees. 5. the white |
| kernel of a cocoa-nut after being dried in the sun. 6. |
| any thing white used to frighten fish. 7. truth. 8. a |
| white flag. adj. White, light coloured. വെള്ളയിടുന്നു, |
| 1. To plaster with chunam, to white-wash. 2. to dawn. |
| വെള്ളതെക്കുന്നു, വെള്ളപൂശുന്നു, To white-wash. |
| വെള്ളമാറുന്നു, To put on clean clothes. |
| വെള്ളക്കരിമ്പ, ിന്റെ. s. White sugar-cane. |
| വെള്ളക്കംമ്പളി, യുടെ. s. A white blanket. |
| വെള്ളക്കരു, വിന്റെ. s. The white of an egg. |
| വെള്ളാക്കല്ല, ിന്റെ. s. White stone, alabaster. |
| വെള്ളക്കള്ളൻ, ന്റെ. s. A disguised thief or robber. |
| വെള്ളക്കാച്ചിൽ, ലിന്റെ. s. A white yam. |
| വെള്ളക്കാട, ട്ടിന്റെ. s. A place wholly covered with |
| water. |
| വെള്ളക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A white man, a European. |
| 2. a waterman, one who brings or carries water. 3. a |
| fisherman. |
| വെള്ളക്കാൽ, ലിന്റെ. s. 1. Dawn, (the rays of.) 2. |
| a spring at the bottom of a well, &c. വെള്ളക്കാൽ വീ |
| ശുന്നു, To begin to dawn. |
| വെള്ളക്കിണ്ടി, യുടെ. s. A water pot with a spout. |
| വെള്ളക്കുട, യുടെ. s. A white and large umbrella, an |
| emblem of royalty. |
| വെള്ളക്കുതിര, യുടെ. s. A white horse. |
| വെള്ളക്കുറവ, ിന്റെ. s. Shallowness or want of water. |
| വെള്ളക്കൂവ, യുടെ. s. The white arrow-root. |
| വെള്ളക്കെട, ിന്റെ. s. Loss or damage by water, inun- |
| dation. |
| വെള്ളക്കൊടി, യുടെ. s. A white flag, a flag of truce. |
| വെള്ളക്കൊപ്പരാ, യുടെ. s. White Copra. |
| വെള്ളച്ചായം, ത്തിന്റെ. s. White paint. |
| വെള്ളച്ചീര, യുടെ. s. A species of greens with a white |
| stem. |
| വെള്ളച്ചെമന്തി, യുടെ. s. The white Chrysanthenum |
| Indicum. |
| വെള്ളച്ചൊറ, റ്റിന്റെ. s. Boiled rice kept over night |
| in water for breakfast. | വെള്ളടമ്പ, ിന്റെ. s. Sentia Indica or Convolvulus |
| flagelliformis. |
| വെള്ളതുത്ത, ിന്റെ. s. Sulphur of zinc or white vitriol. |
| വെള്ളൻ, ന്റെ. s. A true, honest man. |
| വെള്ളപ്പട്ട, ിന്റെ. s. 1. White silk. 2. linen cloth. |
| വെള്ളപ്പാഷാണം, ത്തിന്റെ. s. White arsenic. |
| വെള്ളപ്പൊള, യുടെ. s. 1. A water bubble. 2. a para- |
| sitical plant. |
| വെള്ളപ്രാവ, ിന്റെ. s. A domestic or tame pigeon. |
| വെള്ളമന്താരം, ത്തിന്റെ. s. A species of Bauhinia |
| bearing white flowers, Bauhinia candida. |
| വെള്ളം, ത്തിന്റെ. s. 1. Water. 2. a fluid. 3. the |
| twentieth lunar asterism. |
| വെള്ളംകുടി, യുടെ. s. 1. Drinking water. 2. provisions |
| for a journey. 3. a drinking party. |
| വെള്ളംകുടിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To drink water. |
| വെള്ളംകൊടുക്കുന്നു, ത്തു, പ്പാൻ. v. a. To give water, |
| to water. |
| വെള്ളരി, യുടെ. s. A plant, the cucumber, Cucumis uti- |
| latissimus or sativus. വെള്ളാരിക്കാ, Its fruit. 2. rice |
| freed from the husk without previous maceration. |
| വെള്ളവസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. White cloth, a white gar- |
| ment. |
| വെള്ളവിരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. To spread a white |
| cloth. |
| വെള്ളവീശുന്നു, ശി, വാൻ. v. a. To display a white |
| flag in token of a desire for peace, to shew a flag of truce. |
| വെള്ളവെങ്കായം, ത്തിന്റെ. s. Garlic, Allium sativum. |
| വെള്ളാട, ിന്റെ. s. A goat. |
| വെള്ളാട്ടി, യുടെ. s. A slave woman or maid servant. |
| വെള്ളാട്ടിൻകൂട്ടം, ത്തിന്റെ. s. A flock of goats. |
| വെള്ളാന, യുടെ. s. A white elephant. |
| വെള്ളാമ, യുടെ. s. A white tortoise. |
| വെള്ളാമ്പൽ, ലിന്റെ. s. The white Nymphæa or lo- |
| tus. |
| വെള്ളായ്മ, യുടെ. s. Agriculture, farming, husbandry. |
| വെള്ളായ്മക്കാരൻ, ന്റെ. s. An agriculturist. |
| വെള്ളാരങ്കല്ല, ിന്റെ. s. White marble, white stone, |
| white spar. |
| വെള്ളാരമ്പാറ, യുടെ. s. See the above. |
| വെള്ളാളൻ, ന്റെ. s. One of the agricultural tribe. |
| വെള്ളി, യുടെ. s. 1. Silver. 2. the planet Venus. 3. Fri- |
| day. 4. a white speck on the eye. 5. a small silver coin. |
| വെള്ളിക്കച്ചപ്പുറം, ത്തിന്റെ. s. A silver girdle. |
| വെള്ളിക്കമ്പി, യുടെ. s. Silver wire. |
| വെള്ളിക്കശവ, ിന്റെ. s. Silver lace. |
[ 750 ]
| വെള്ളിക്കാറ, യുടെ. s. A silver collar. |
| വെള്ളിക്കാശ, ിന്റെ. s. A silver coin. |
| വെളളിക്കൊൽ, ലിന്റെ. s. A steel yard, a balance. |
| വെള്ളിത്തകട, ിന്റെ. s. Thin plates of silver. |
| വെള്ളിത്തടി, യുടെ. s. A silver staff borne by persons |
| in attendance on a prince or great personage. |
| വെള്ളിത്തടിക്കാരൻ, ന്റെ. s. An attendant on a prince |
| or great personage, bearing a silver staff. |
| പെള്ളിനാണിയം, ത്തിന്റെ. s. Silver coin of any kind. |
| വെള്ളിനൂൽ, ലിന്റെ. s. Silver thread or wire. |
| വെള്ളിപ്പണം, ത്തിന്റെ. s. A silver fanam. |
| വെള്ളിപ്പത്താക്ക, ിന്റെ. s. A Spanish dollar. |
| വെള്ളിപ്പക്ഷി, യുടെ. s. A small kind of crane. |
| വെള്ളിപ്പാത്രം, ത്തിന്റെ. s. A silver vessel. |
| വെള്ളിയരഞ്ഞാണം, ത്തിന്റെ. s. A silver chain |
| worn round the waist. |
| വെള്ളിയാഴ്ച, യുടെ. s. Friday, |
| വെള്ളിരൂപാ, യുടെ. s. A silver Rupee. |
| വെള്ളില, യുടെ. s. A flower plant, Mussænda frondosa. |
| വെള്ളിലാവ, ിന്റെ.s. The name of a tree, Cissus pedata. |
| വെള്ളീയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Tin. 2. pewter. |
| വെള്ളുള്ളി, യുടെ. 4. 1. Garlic, Allium sativum. 2. white |
| onions. |
| വെള്ളൂരകം, ത്തിന്റെ. s. See the following. |
| വെള്ളൂരൻ, ന്റെ. s, The name of a plant used as a |
| substitute for the mallow leaf, Sida populifolia. |
| വെള്ളൂൎപ്പം, ത്തിന്റെ. s. See the last. |
| വെള്ളെരിക്ക, യുടെ. s. White Swallow-wort, Asclepias |
| gigantea. |
| വെള്ളെലി, യുടെ. s A white mouse or rat. |
| വെള്ളെഴുത്ത, ിന്റെ. s. Purblindness, dimness of sight. |
| വെള്ളെഴുത്തുകാൽ, ലിന്റെ. s. A piece of wood or |
| small post between the wall plate and beam that sup- |
| ports the small rafters in a roof. |
| വെള്ളൊട, ട്ടിന്റെ. s. 1. White copper, 2. bell metal. |
| വെള്ളൊവരം, ത്തിന്റെ. s. A sort of creeper from the |
| fibres of which bow strings are made, Sanseviera Zey- |
| lanica. മൂൎവ. |
| വെറി, യുടെ. s. 1. Drunkenness, intoxication, fury from |
| liquor, 2, confusion, perturbation, giddiness. 3. anger. |
| 4. famine. |
| വെറിപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. 1. To become intoxi- |
| cated, drunken from liquor. 2. to be furious, mad, 3. to |
| be confused, giddy. |
| വെറിയൻ, ന്റെ. s. 1. A drunkard; a mad or furious |
| man. 2. a fool. 3. a beggar. | വെറിയാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To intoxicate. 2. |
| to infuriate, to make mad. 3. to spoil an entertainment |
| by not providing a sufficiency, or not having things well |
| prepared. |
| വെറുക്കുന്നു, ത്തു, പ്പാൻ. v. a. 1. To abhor, to hate, |
| to detest, to dislike. 2. to reject, to avoid, to abstain from. |
| 3. to deny, to renounce, to abolish, to abandon. |
| വെറുതെ. adv. 1. In vain, without advantage, uselessly. |
| 2. freely. |
| വെറുപ്പ, ിന്റെ. s. Abhorrence, aversion, disgust, dis- |
| like, repugnance, unbearableness, abomination, detesta- |
| tion, contempt. |
| വെറുപ്പാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. 1. To be abominable, |
| to be disgusting. 2, to have a dislike to. |
| വെറുപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ.v. c. 1. To cause abhorrence, |
| disgust, dislike, &c. 2. to make contemptible. |
| വെറുമ, യുടെ. s. Emptiness, vacuity, poverty. |
| വെറും. adj. Empty, void. വെറുംകൈ, An empty hand. |
| വെറുംചൊറ, Boiled rice only. വെറും കൈപ്പിടു |
| ത്തം, 1. Assault without weapons. 2. wrestling. വെറും |
| ഭൊഷ്ക, A down-right falsehood. വെറുംഭൂമി, An empty |
| or uncultivated piece of ground. |
| വെറുംപൊട്ടച്ചീട്ട, ിന്റെ.s. A lease of land, agreement |
| to pay a certain annual rent. |
| വെറുമ്പാട്ടം, ത്തിന്റെ. s. Rent of land or gardens. |
| വെറുമ്പാത്രം, ത്തിന്റെ. s. An empty vessel. |
| വെറുമ്പൊക്കി, യുടെ. s. A beggar, a poor man. |
| വെറുവെറെ. adv. Separately, severally. |
| വെറ്റത്തരം, ത്തിന്റെ. s. Poverty, destitution. |
| വെറ്റൻ, ന്റെ. s. One destitue of house and proper- |
| ty, a vagabond, a poor man. |
| വെറ്റൻകുട്ടി, യുടെ. s. An orphan child, one without |
| either father or mother. |
| വെറ്റില, യുടെ. s. Betel-leaf, or the Piper betel eaten |
| with the areca nut, chunam, &c. |
| വെറ്റിലക്കൊടി, യുടെ. s. The betel vine, Piper betel. |
| The െ at the beginning of the following words pronounced |
| long. |
| വെ, A particle affixed to words and means, as, whereas, |
| while. |
| വെകട, യുടെ. s. A tune or mode of music. |
| വെകടൻ, ന്റെ. s. 1. A youth, an adolescent. ബാ |
| ലകൻ. 2. a jeweller. 3. an actor. |
| വെകൽ, ലിന്റെ. s. 1. The act of burning, sultriness. |
| 2. heating. 3. cooking. |
[ 751 ]
| വെകുന്നു, ന്തു, വാൻ. v. n. 1. To burn, to be consumed |
| by fire. 2. to seethe, to be boiling hot. 3. to be sultry, |
| hot, warm. 4. to be cooked. 5. to become heated as any |
| thing damp lying on a heap. 6. to spoil, to decay. 7. |
| to decay or become rotten as timber. 8. to be decocted. |
| വെക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To hobble, to stagger, to |
| reel. |
| വെഗമുള്ളവൻ, ന്റെ. s. A runner, a courier, an ex- |
| press, one who is quick, swift, nimble, agile. |
| വെഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Quickness, speed, haste, velocity, |
| swiftness, dispatch. 2. a stream, a current. 3. expulsion or |
| evacuation of the natural excrements. 4. sudden impulse, |
| transition of mind. 5. violence, impetuosity, heat, |
| warmth, wrath. adj. 1. Quick, speedy. 2. violent, impe- |
| tuous. adv. Quickly, speedily. |
| വെഗവാൻ, ന്റെ. s. A runner, a courier, an express, |
| one who is quick, swift, nimble, agile. |
| വെഗസരം, ത്തിന്റെ. s. A mule. കൊവർകഴുത. |
| വെഗി, യുടെ. s. 1. A runner, a courier, an express, |
| one who is swift, quick, nimble. 2. a violent, impetuous, |
| hasty person. |
| വെഗെന, വെഗാൽ. adv. Quickly, swiftly, speedily, |
| hastily. |
| വെങ്ങ, യുടെ. s. The name of a tree, Terminalia alata |
| tomentosa or Pterocarpus. (Lin.) |
| വെങ്ങപ്പുലി, യുടെ. s. A royal tiger. |
| വെട̀ , ടിന്റെ. s. A root growing out of the branch of |
| a tree. |
| വെടത്തി, യുടെ. s. The wife of a Wéden or a woman |
| of that tribe. |
| വെടൻ, ന്റെ. s. 1. A forester, a hunter. 2. one of a |
| tribe of wild people, that live in the woods. This name |
| is given to the rude tribes who seem to have been abori- |
| gines in the peninsula of India. |
| വെടുന്നു, ടി, വാൻ. v. a. To hammer, to beat, to knock. |
| വെട്ട, യുടെ. s. 1. Hunting, chase. 2. fowling. വെട്ട |
| യാടുന്നു, To hunt, to chase. വെട്ടെക്കു പൊകുന്നു, |
| To go a hunting. |
| വെട്ടകാട്ടുന്നു, ട്ടി, വാൻ. v. a. To shew or exhibit what |
| has been taken in hunting, |
| വെട്ടാകൊലുന്നു, ണ്ടു, വാൻ. v. a. To hunt, to chase. |
| വെട്ടക്കാരൻ, ന്റെ. s. A hunter, a sportsman, a fow- |
| ler, a huntsman. |
| വെട്ടക്കുന്തം, ത്തിന്റെ. s. A hunter's spear. |
| വെട്ടക്കൊരുമകൻ, ന്റെ. s. The son of PÁRWATI. |
| വെട്ടവൻ, ന്റെ. s. A married man, a husband. | വെട്ടവൾ, ളുടെ. s. A married woman, a wife. |
| വെട്ടവിളി, യുടെ. s. The cry or shouting of victory |
| made by hunters. |
| വെട്ടാവളയൻ, ന്റെ. s. A wasp. |
| വെട്ടാളാൻ, ന്റെ. s. 1. A wasp. 2. a hornet. |
| വെട്ടുവൻ, ന്റെ. s. 1. One of a tribe of wild people. |
| 2. Maghe, the tenth lunar asterism of the Hindus. |
| വെണം, A defective verb, May, must, ought, desire, |
| want, &c. This verb is frequently added to others as an |
| auxiliary or intensitive verb. |
| വെണാട, ിന്റെ. s. The ancient name of Travancore. |
| വെണാട്ടുകര, യുടെ. s. See the preceding. |
| വെണാട്ടുരാജാവ, ിന്റെ. s. The rajah of Travancore |
| or Wénáde. |
| വെണി, യുടെ. s. 1. Unornamented or braided hair, |
| braided or plaited hair hanging down the back. ഇരു |
| പ്പിരിയൻ മുടി. 2. hair of the head. തലമുടി. 3. a me- |
| dicinal grass, Andropogon serratum. 4. stream, current. ഒ |
| ഴുക്ക. 5. assemblage of water, as the conflux of rivers, &c. |
| വെണു, വിന്റെ. s. 1. A bamboo. മുള. 2. a flute or |
| pipe. ഒടക്കുഴൽ. 3. the name of a king. |
| വെണുകം, ത്തിന്റെ. s. A pike used for driving an |
| elephant. ആനവളർ. |
| വെണുഗാനം, ത്തിന്റെ. s. The art of playing on the |
| flute or pipe. കുഴൽഊത്ത. |
| വെണുധ്മൻ, ന്റെ. s. 1. A player on a fife or flute. |
| ഒടക്കുഴൽ ഊതുന്നവൻ. 2. a goldsmith. |
| വെണുനാദം, ത്തിന്റെ. s. The sound of the flute or |
| pipe. ഒടക്കുഴൽ നാദം. |
| വെണുന്ധമൻ, ന്റെ. s. A player on the flute or pipe. |
| കുഴൽ ഊതുന്നവൻ. |
| വെണുന്ന. part. Necessary, requisite, needful. |
| വെണ്ട, A negative defective verb, May not, must not, |
| ought not, don't want, &c. not necessary, need not. This |
| word is frequently added to other verbs to form a nega- |
| tive. |
| വെണ്ടത. adv. What is requisite, necessary, or needful |
| to be done. |
| വെണ്ടത്തക്കവൻ, ന്റെ. s. A fit, a proper person, a |
| useful man. |
| വെണ്ടാത്ത, A negative relative participle, meaning 1. |
| Unnecessary, not wanted, not required, needless. 2. im- |
| proper, unfit. 3. wicked, evil. |
| വെണ്ടാത്തരം, ത്തിന്റെ. s. Malevolence, wickedness, |
| bad conduct, evil practice. |
| വെണ്ടായ്ക, യുടെ. s. Needlessness, unnecessariness. |
[ 752 ]
| വെണ്ടാസനക്കാരൻ, ന്റെ. s. A malicious, male- |
| volent person, a wicked, ill-disposed person. |
| വെണ്ടാസനം, ത്തിന്റെ. s. Malice, malevolence, |
| malignity, wickedness, evil-doing. വെണ്ടാസനം കാ |
| ട്ടുന്നു, To act maliciously, wickedly. |
| വെണ്ടി. postpos, & part. For, for the sake of, on account |
| of. വെണ്ടിവന്നു, It became necessary or requisite, it |
| was un-avoidable. വെണ്ടിയിരിക്കുന്നു, It is neces- |
| sary, required, needful. |
| വെണ്ടിക, യുടെ. s. 1. Usefulness, fitness. 2. agreeable- |
| ness, concord. |
| വെണ്ടില്ല, or വെണ്ട്വതില്ല, 1. Consenting reluctantly |
| or with pleasure. 2. it does not matter, it is of no con- |
| sequence. |
| വെണ്ടുന്ന. part. Necessary, requisite, required. |
| വെണ്ടും. adj. Necessary, requisite, proper. |
| വെണ്ടുംപ്രകാരം. adv. See the following. |
| വെണ്ടുംവണ്ണം. adv. Well, sufficiently, properly, right. |
| വെണ്ടുവൊളം. adv. Sufficiently, as much as necessary, |
| abundantly. |
| വെത`, ിന്റെ. s. The name of a tree, the leaves of which |
| are used in bathing, especially by women during the |
| time of lying in. |
| വെതനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Wages, hire. ശംബളം കൂലി. |
| 2. livelihood, subsistence. വൃത്തി. 3. silver. വെള്ളി. |
| വെതസം, ത്തിന്റെ. s. A rattan, reed or cane, Calamus |
| ratang, ആറ്റുവഞ്ഞി. |
| വെതസ്വാൻ, adj. Reedy, abounding with reeds or |
| canes (a place or soil, &c.) വഞ്ഞി വളരുന്ന ഭൂമി. |
| വെതാട്ടം, ത്തിന്റെ. s. Bathing; see വെത` |
| വെതാട്ടുകുഴി, യുടെ. s. A pit or hole made to receive |
| the water used by females in bathing. |
| വെതാവ, ിന്റെ. s. A sage, one who knows the nature |
| of the soul and God. |
| വെതാളം, ത്തിന്റെ. s. An evil spirit, a demon, a fa- |
| miliar spirit; a dead body, supposed to be occupied and |
| animated by an evil spirit. |
| വെത്രധരൻ, ന്റെ. s. 1. A porter, a door-keeper. കാ |
| വല്ക്കാരൻ. 2. a staff-bearer, a mace-bearer. വെള്ളി |
| ത്തടിക്കാരൻ. |
| വെത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A reed, a cane, a rattan. വ |
| ഞ്ഞി, പുരമ്പ. 2. a stick, a staff. വടി. |
| വെത്രയഷ്ടി, യുടെ. s. A rattan stick or staff. വടി. |
| വെത്രവതി, യുടെ. s. The Betwah river which runs in |
| the province of Malwah, and following a north easterly |
| direction for about 340 miles, falls into the Jumna be- | low Colpi. വടക്ക ഒരു നദിയുടെ പെർ. |
| വെത്രി, യുടെ. s. A porter, a warder, a door-keeper. കാ |
| വല്ക്കാരൻ. |
| വെദകലഹം, ത്തിന്റെ. s. Religious persecution, |
| massacre. |
| വെദക്കാരൻ, ന്റെ. s. A religionist, a follower of the |
| Védas. |
| വെദജപം, ത്തിന്റെ. s. Inaudible reading or mut- |
| tering of prayers or the Védas. |
| വെദജ്ഞൻ, ന്റെ. s. One skilled in, or conversant |
| with, the Védas. |
| വെദന, യുടെ. s. 1. Pain, agony, distress. 2. affliction, |
| trouble, vexation. 3. sensation, perception, knowledge |
| conveyed by the senses. 4. knowledge. |
| വെദനപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To torment, |
| to torture, to annoy, to vex, to pain, to distress. |
| വെദനപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. 1. To be tormented, |
| to be tortured, to be vexed, to be annoyed. 2. to suffer |
| pain, agony or distress. |
| വെദനായകൻ, ന്റെ. s. 1. An epithet of GOD. ദൈ |
| വം. 2. a name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| വെദനിന്ദകൻ, ന്റെ. s. 1. An atheist, an unbeliever. |
| 2. a Jaina or Buddha or any seceder from the belief |
| of the divine origin and character of the Védas. |
| വെദപാഠകൻ, ന്റെ. s. 1. One skilled or versed in |
| the Védas. 2. an instructor in or teacher of the Védas. |
| വെദപാരകൻ, ന്റെ. s. One skilled or versed in the |
| Védas. വെദജ്ഞൻ. |
| വെദപാരായണം, ത്തിന്റെ. s. Learning or studying |
| the Védas. വെദം പഠിക്കുക. |
| വെദപുസ്തകം, ത്തിന്റെ. s. The Bible, the sacred |
| scriptures, a term of Christian usage. |
| വെദഭെദം, ത്തിന്റെ. s. A division of the Védas. |
| മന്ത്രം. |
| വെദമന്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. The repetition of the mystical |
| syllable Om. |
| വെദമാതാ, വിന്റെ. s. The mystical prayer or Gayatri |
| personified as mother or source of the Védas. |
| വെദം, ത്തിന്റെ. s. 1. A Véda; the general term for |
| the sacred writings of scripture of the Hindus; supposed |
| to have been revealed by BRAHMA, and after being pre- |
| served for a considerable period, to have been arranged |
| in the present form by Vyása; the principal Védas are |
| three in number, the Rich Véda, which chiefly relates |
| to ritual worship, the Vajush Véda, especially concerning |
| the ceremonies observed in sacrifices, and the Sáma |
[ 753 ]
| Véda, containing odes, or hymns which are usually chant- |
| ed, to which a fourth, the Atharva Véda, containing |
| mystical verses, or incantations, or magical formulas, is |
| usually added, and the Ithihása and Puránas or ancient |
| history and mythology are sometimes considered as a fifth. |
| 2. metre. 3. gloss, comment, explanation. 4. knowledge. |
| വെദംചൊല്ലുന്നു, To repeat or study the Védas. |
| വെദംപഠിക്കുന്നവൻ. ന്റെ s. A catechumen, one |
| who is learning the Vedas or scriptures. |
| വെദവാക്യം, ത്തിന്റെ. s. Scripture, sacred writing. |
| വെദവിൽ, ത്തിന്റെ. s. A Brahman versed in the |
| Védas. വെദജ്ഞൻ. |
| വെദവിപരീതം, ത്തിന്റെ. s. Heresy. |
| വെദവിരുദ്ധം, ത്തിന്റെ. s. Heresy, schism. |
| വെദവിരുദ്ധസിദ്ധാന്തി, യുടെ. s. An heretic, an |
| impostor. |
| വെദവിരൊധക്കാരൻ, ന്റെ. s. An heretic. |
| വെദവിരൊധം, ത്തിന്റെ. s. Heresy. |
| വെദവിരൊധി, യുടെ. s. An heretic. |
| വെദവിഹിതം, ത്തിന്റെ. s. The sacred precepts, acts |
| or rites prescribed by the Védas. |
| വെദവ്യാസൻ, ന്റെ.s. A name or epithet of Vyása |
| the compiler and arranger of the Védas. |
| വെദസാരം, ത്തിന്റെ. s. The name of a book, the |
| essence of religion, theology. |
| വെദസിദ്ധാന്തം, ത്തിന്റെ. s. Theology. |
| വെദാംഗം, ത്തിന്റെ. s. A sacred science, considered |
| as subordinate to, and in some sense a part of the Védas; |
| six sciences come under this denomination; Sicsha, or |
| the science of pronunciation and articulation; Calpa, the |
| detail of religious or ritual ceremonies: Vyácarana or |
| grammar, phylology: Ch'handas, prosody: Jyotish or as- |
| tronomy, astrology, and Niructi or the explanation of the |
| difficult or obscure words and phrases that occur in the |
| Védas. |
| വെദാത്മകൻ, ന്റെ. s. God. ദൈവം. |
| വെദാദിവൎണ്ണൻ, ന്റെ. s. The mystical name of |
| God. ദൈവം. |
| വെദാന്തക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. One skilled or versed in |
| the Védánta system. 2. a follower of the Védánta philo- |
| sophy. |
| വെദാന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. Literally, the end, substance, |
| or essence of the Vedas, a refined system of philosophy |
| founded by Vyása in the Uttara Mimamsa, and com- |
| mented on by Madwáchárya, Sancaráchárya, and Rámá- |
| nujachárya in the Dwaita, Adwaita, and Visistka adwaita | systems. The three admit GOD, soul or spirit and matter. |
| The first, and last, admit a distinct existence of matter, |
| but not its eternity. The second denies the real existence |
| of matter and ultimately resolves all existence into that of |
| GOD alone. Simply stated, the Védánta is a system of pan- |
| theism. 2. the 32 books, appendices, called Upanishadas |
| attached to the Védas; and containing, upon the whole, |
| the same system. |
| വെദാന്തസംഗ്രഹം, ത്തിന്റെ. s. The title of one |
| of the Védántas. |
| വെദാന്തി, യുടെ. s. A. Védánti, a follower of the Védánta |
| philosophy. |
| വെദാന്തികൻ, ന്റെ. s. A Védánti, one skilled in the |
| Védántas. |
| വെദഭ്യാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. The study of the scrip- |
| tures. 2. the repetition of the mystical syllable Om. |
| വെദി, യുടെ. s. 1. A raised square piece of ground |
| used for sacrifice, a kind of altar. വെലിക്കൽ. 2. a |
| quadrangular spot in the court-yard of a temple or palace, |
| usually furnished with a raised floor or seat and covered |
| with a roof supported by pillars. 3. a Pundit, a teacher. |
| പണ്ഡിതൻ. 4. a name of SARASWATI the wife of |
| BRAHMA. സരസ്വതി. |
| വെദിക, യുടെ. s. 1. A quadrangular open shed in the |
| middle of a court-yard, erected for various purposes. 2. |
| ground prepared for sacrificial ceremonies, a rude kind |
| of altar. |
| വെദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To know, to learn, to |
| understand. |
| വെദിയൻ, ന്റെ. s. A Pundit, a learned Brahman, |
| a teacher. ബ്രാഹ്മണൻ. |
| വെദൊക്തം, &c. adj. Scriptural, taught or declared in |
| the Vedas. |
| വെദൊക്തി, യുടെ. s. Scripture. വെദവാക്യം. |
| വെദ്യം. adj. 1. To be known or ascertained. അറിയ |
| പ്പെടുവാനുള്ളാത. 2. to be explained or taught. |
| വെധനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Perforation, piercing. തുളെ |
| ക്കുക. 2. depth, (in measurement.) താഴ്ച. |
| വെധസാധനം, ത്തിന്റെ. s. A perforating instru- |
| ment, an auger, an awl, &c. |
| വെധനി, യുടെ. s. 1. An instrument for piercing an |
| elephant's ear. 2. a small gimlet or perforating instru- |
| ment used to pierce gems, shells, &c. വിൎമ്മ. |
| വെധനിക, യുടെ. s. A small pointed perforating in- |
| strument, used especially to make holes in jewels, pearls, |
| shells, &c. an auger, an awl, a gimlet, &c. |
[ 754 ]
| വെധമുഖ്യകം, ത്തിന്റെ. s. Zedoary, Curcuma Ze- |
| rumbet. ചെറുകച്ചൊലം. |
| വെധം, ത്തിന്റെ. s. 1. Piercing, perforation. തുളെ |
| ക്കുക. 2. depth (in measurement.) താഴ്ച. |
| വെധസ`, ിന്റെ. s. 1. BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. 2. VISHNU. |
| വിഷ്ണു. 3. a wise or learned man. വിദ്വാൻ. |
| വെധാവ, ിന്റെ. s. 1. A wise or learned man. വിദ്വാ |
| ൻ. 2. the sun. ആദിത്യൻ. |
| വെധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To bore, to pierce, |
| to perforate. തുളെക്കുന്നു. 2. to divide, to split. പി |
| ളൎക്കുന്നു. |
| വെധിതം. adj. Bored, pierced, perforated. തുളെക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| വെധിനി, യുടെ. s. A leech. അട്ട. |
| വെധ്യം, ത്തിന്റെ. s. A mark, a butt. ലാക്ക. adj. To |
| be perforated or bored. |
| വെനപ്പച്ച, യുടെ. s. Indian turnsole, Heliotropium |
| Indicum. |
| വെനൽ, ലിന്റെ. s. 1. Heat, warmth. 2. summer. |
| വെനൽകാലം, ത്തിന്റെ. s. The hot or summer sea- |
| son. |
| വെനൽചെരി, യുടെ. s. A shed. |
| വെൻ, നിന്റെ. s. A false balance, weighing scales |
| which are not true. |
| വെന്തിരൻ, ന്റെ. s. The name of a venemous snake, |
| a species of Cobra. |
| വെപഥു, വിന്റെ. s. 1. Trembling, tremor. വിറ |
| യൽ. 2. leanness, thinness. മെലിച്ചിൽ. |
| വെപനം, ത്തിന്റെ. s. Trembling, tremor. വിറയൽ. |
| വെപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To tremble, to shake. |
| വെപിതം. adj. 1. Trembling, shaking, tremulous. വി |
| റെക്കുന്ന. 2. thin, lean. മെലിഞ്ഞ. |
| വെപ്പ, ിന്റെ. s. The margosa or Nimb tree, Melia |
| azadirachta. (Lin.) ആൎയ്യവെപ്പ. |
| വെപ്പൽ, ലിന്റെ. s. Staggering, reeling, unsteadiness. |
| വെപ്പില, യുടെ. s. The leaf of the margosa tree. |
| വെപ്പിലക്കട്ടി, യുടെ. s. A kind of curry made of the |
| leaves of the margosa tree, salt, pepper, tamarinds, |
| onions, &c. |
| വെപ്പെണ്ണ, യുടെ. s. Margosa oil. |
| വെമാ, വിന്റെ. s. A loom. നെയിത്തുകൊൽ. |
| വെമ്പ, ിന്റെ. s. See. വയമ്പ. |
| വെമ്പാട, യുടെ. s. Vémpáda, a tree or creeper, the bark |
| of which is used in medicine. |
| വെര, യുടെ. s. The name of a bird, a paroquet. |
| വെർ, രിന്റെ. s. 1. A root in general, whether of a | tree or plant. 2. the cause, origin, or foundation. വെ |
| രറുക്കുന്നു, To cut the root, to root up. വെരിറങ്ങു |
| ന്നു, To take root, or the root to descend. വെരപായു |
| ന്നു, The root to spread. വെരപിടിക്കുന്നു, To take |
| root. വെരൂന്നുന്നു, To take root or the root to become |
| firm. വെരൊടുന്നു, വെരുപാകുന്നു, The root to |
| spread. |
| വെർതിരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To separate, to |
| put asunder. 2. to choose, to select. |
| വെർതിരിയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. 1. To be separated, |
| to be put asunder. 2. to be chosen. |
| വെർതിരിവ, ിന്റെ. s. 1. Separation, putting asunder |
| or apart. 2. choice, selection. |
| വെർപാട, ിന്റെ. s. Separation, division. 2. disse- |
| vering. 3. disunion, disjunction. 4. disagreement, quar- |
| rel. 5. opposition, contrariety. |
| വെർപാടാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. n. 1. To be separated, |
| to be divided. 2. to be adverse, to be opposed to be |
| contrary. |
| വെർപാടാക്കുന്നു, യി, വാൻ. v. n. 1. To separate, |
| to divide. 2. to disunite, to make adverse. |
| വെർപിരിയുന്നു, ഞ്ഞു, വാൻ. v. n. To separate, to |
| part. |
| വെർപിരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To separate, to |
| put asunder. 2. to dismiss. |
| വെർപെടുക്കുന്നു, ത്തു, പ്പാൻ. v. a. To separate, to |
| divide. |
| വെർപെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. See the last. |
| വെർപെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. 1. To separate, to part, |
| to be divided. 2. to be disunited, to be disjointed. 3. to |
| disagree. |
| വെർവിടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. To separate, to part, to |
| be dissevered. |
| വെല, യുടെ. s. 1. Time. 2. tide. 3. limit, boundary, |
| 4. the sea. 5. the sea shore. 6. leisure, interval, oppor- |
| tunity. 7. work, labour, business, service, or employ. 8. |
| effort, exertion. 9. difficulty. വെലെക്കാക്കുന്നു, To |
| employ. വെലചെയ്യുന്നു, വെലയെടുക്കുന്നു, To |
| work, to labour. |
| വെലകം, ത്തിന്റെ. s. The name of a timber tree, |
| probably a species of oak. |
| വെലക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A man servant. 2. a work- |
| man, a labourer, a day-labourer. |
| വെലക്കാരി, യുടെ. s. A maid servant. |
| വെലതുള്ളൽ, ലിന്റെ. s. A dance before a temple. |
| വെലതുള്ളുന്നു, To dance before a temple. |
[ 755 ]
| വെലത്തി, യുടെ. s. The wife of a verb, or a woman |
| of that tribe. |
| വെലൻ, ന്റെ. s. A man of a certain low tribe. |
| വെലപ്പെണ്ണ, ിന്റെ. s. 1. A name of LECSHMII. ല |
| ക്ഷ്മി. 2. a maid servant. |
| വെലയിറക്കം, ത്തിന്റെ. s. 1. The ebb tide. 2. the |
| commencement of a dance at a temple. |
| വെലയെറ്റം, ത്തിന്റെ. s. 1. The flood tide. 2. the |
| conclusion of a dance at a temple. |
| വെലായുധൻ, ന്റെ.s. One armed with a javelin, |
| a spearman, a lancer, a soldier armed with an iron lance. |
| വെലി, യുടെ. s. 1. Tide. 2. a hedge, a fence, an en- |
| closure. വെലി കെട്ടുന്നു, To hedge or fence in. വെ |
| ലിയടെക്കുന്നു, To stop a gap in a fence. |
| വെലിക്കടമ്പ, യുടെ. s. A stile. |
| വെലിക്കഴാ, യുടെ.s. 1. A sliding gate in a fence. 2. a |
| breach or gap in a fence. |
| വെലിക്കിഴങ്ങ, ിന്റെ. s. The tapioca plant. |
| വെലിപ്പരുത്തി, യുടെ. s. A species of Hibiscus tree |
| growing in fences and on the banks of rivers. |
| വെലിപ്പുഴ, യുടെ. s. A gap or breach in a fence, an |
| opening in a fence. |
| വെലിയിറക്കം, ത്തിന്റെ.s. The ebb tide. |
| വെലിയെറ്റം, ത്തിന്റെ. s. The flood tide. |
| വെൽ, ലിന്റെ. s. 1. A weapon in general. 2. a javelin, |
| a lance. |
| വെല്കാരൻ, ന്റെ. s. A spearman, a lancer, a soldier |
| armed with a spear. |
| വെല്ലജം, ത്തിന്റെ.s. Black pepper, Piper nigrum. |
| നല്ലമുളക. |
| വെല്ലം, ത്തിന്റെ.s. The name of a plant, the seed of |
| which is used as a vermifuge. വിഴാൽ. |
| വെല്ലിതം. adj. 1. Shaken. ഇളക്കപ്പെട്ട. 2. trembling, |
| tremulous. വിറെക്കുന്ന. 3. crooked. വളഞ്ഞ. |
| വെവ, ിന്റെ.s. 1. Burning, combustion. 2. seething, |
| boiling. 3. sultriness, heat, warmth. 4. suffocation. 5. |
| dry rot in timber. |
| വെവലാധി, യുടെ. s. 1. Anxiety, care, perplexity, |
| flurry, confusion. 2. tremor, trembling. |
| വെഇക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To burn. 2. to seethe, |
| to boil, to cook. 3: to make hot. |
| വെവുന്നു, ന്തു, വാൻ. v. n. 1. To burn. 2. to seethe, |
| to be boiling hot. 3. to be sultry, hot, to become heated. |
| വെവുപടി, യുടെ. s. A board or piece of wood put at the |
| end and between the beams of timber and stones in a |
| building to prevent the decay of the beams. | വെവെടുക്കുന്നു, ത്തു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be suffocating; |
| to be heated, to be sultry. 2. to become heated or take |
| fire as any accumulation of damp materials. 3. to per- |
| spire, to sweat. |
| വെശ, യുടെ. s. A courtezan. |
| വെശന്തം, ത്തിന്റെ. s. A basin, a small pond. ചെ |
| റുകുഴി. |
| വെശം, ത്തിന്റെ. s.. 1. Dress, decoration. അലങ്കാ |
| രം. 2, outward appearance, disguise. 3. the abode of |
| harlots. വെശ്യാഭവനം. 4. a house in general. ഭവ |
| നം. 5. entrance, ingress. പ്രവെശം. |
| വെശ്മഭൂ, വിന്റെ. s. 1. The site of a house. 2. a gar- |
| den, a compound round a house. |
| വെശ്മം, ത്തിന്റെ.s. A house. ഭവനം. |
| വെശ്യ, യുടെ. s. A harlot, a prostitute, a whore, a |
| fornicatress, a courtezan. |
| വെശ്യാഗൃഹം, ത്തിന്റെ.s. A brothel, the habitation |
| of harlots. |
| വെശ്യാജനസമാശ്രയം, ത്തിന്റെ. s. A habitation |
| of harlots, a brothel. |
| വെശ്യാപതി, യുടെ. s. A debauchee, a fornicator. |
| വിടൻ. |
| വെശ്യാപുത്രൻ, ന്റെ. s. An illegitimate son, the son |
| of a harlot. |
| വെശ്യാവൃത്തി, യുടെ. s. Whoredom, fornication. |
| വെശ്യാസംഗക്കാരൻ, ന്റെ. s. A whoremonger. |
| വെശ്യാസംഗം, അത്തിന്റെ. s. Whoredom. |
| വെശ്യാസ്ത്രീ, യുടെ. s. A whore, a prostitute. |
| വെഷക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A pompous, ostentatious |
| person, one who decorates himself in fine apparel. 2. |
| one who puts on theatrical attire. 3. a masquerader. |
| വെഷണം, ത്തിന്റെ. Entrance, ingress, possession, |
| occupation. പ്രവെശനം. |
| വെഷധാരി, യുടെ. s. 1. A hypocrite, a false devotee. |
| 2. one who puts on a mask, a person in disguise. |
| വെഷധൃൿ, ക്കിന്റെ. s. See the last. |
| വെഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Ornament, dress, decoration. |
| 2. disguise, a mask. 3. outward appearance, shape, show. |
| വെഷമിടുന്നു, To put on an assumed form or disguise. |
| വെഷം കെട്ടുന്നു, To decorate one's self, to put on a |
| disguise or mask. വെഷംമാറുന്നു, To disguise one's |
| -self: |
| വെഷവാരം, ത്തിന്റെ. s. A condiment, as pepper, |
| 2 cloves, mace, &c. |
| വെഷ്ടകം, ത്തിന്റെ. S. 1. Gum, resin. പശ. 2. a |
| turban. തലപ്പാവ. 3. a wall, a fence. വെലി. |
[ 756 ]
| വെഷ്ടനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Surrounding, that which |
| encompasses. ചുറ്റൽ. 2. a turban, a tiara, a diadem. |
| തലപ്പാവ. 3. a wall, an enclosure, a fence. വെലി. |
| 4. an attitude in dancing, a particular position of the |
| hands, also a crossing of the feet. |
| വെഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. 1. A fence, an enclosure. വെലി. |
| 2. surrounding, enclosing. 2 ചുറ്റൽ. 3. exudation, gum, |
| resin. പശ. 4. a turban. തലപ്പാവ. |
| വെഷ്ടി, യുടെ. s. An upper garment. ഉത്തരീയം. |
| വെഷ്ടിക്കുനു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To surround, to en- |
| compass, to enclose. |
| വെഷ്ടിതം, &c. adj. 1. Surrounded, encompassed, enclos- |
| ed. ചുറ്റപ്പെട്ട. 2. stopped, secured from access. അ |
| ടെക്കപ്പെട്ട. |
| വെസ്ഥ, യുടെ. s. Certainty, ascertainment, confirma- |
| tion. വെസ്ഥവരുത്തുന്നു, To make certain or sure, |
| to confirm. |
| വെഹൽ, ത്തിന്റെ. s. A cow miscarrying from taking |
| the bull unseasonably. |
| വെള, യുടെ. s. 1. Time, period. കാലം. 2. leisure, inter- |
| val, opportunity. അവസരം. 3. wild mustard. കാട്ടു |
| കടുക. |
| വെളാൻ, ന്റെ. s. A potter. |
| വെളി, യുടെ. s. 1. Marriage. 2. a wife. വെളികഴിക്കു |
| ന്നു, To marry. |
| വെൾക്കുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. a. To marry. |
| വെറാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. 1. To be separate. 2. to |
| be different. |
| വെറാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To separate, to part. |
| 2. to change. |
| വെറിടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. a. 1. To separate, to part, to |
| put separate. 2. to dissever. |
| വെറു. adj. 1. Other, another. 2. separate. 3. different, |
| various. |
| വെറുകൂറ, ിന്റെ. s. 1. Separation. 2. difference. 3. |
| partiality. |
| വെറുതിരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To separate, to |
| part. 2. to select, to choose. |
| വെറെ. adj. 1. Other. 2. different. 3. separate. adv. |
| Separately, differently. വെറെകാൎയ്യം, Another thing. |
| വെറെവഴി, Another or different way or sect. വെറെ |
| വെക്കുന്നു, 1. To lay aside, or apart by itself. 2. to |
| cook separately. വെറെപാൎക്കുന്നു, To live in another |
| or different place, to live separately. വെറെചിന്ത, 1. |
| Another or different mind or sentiment. 2. inattention, |
| absence of mind. | വെറൊരുത്തൻ, ന്റെ. s. Another one, another person. |
| വെറൊരുത്തി, യുടെ. s. Another woman. |
| വെഴനിലം, ത്തിന്റെ.s. Ground abounding with reeds |
| or rushes. |
| വെഴം, ത്തിന്റെ. s. A reed, Arunda tibialis or karka. |
| വെഴാമ്പൽ, ലിന്റെ. s. A bird, a kind of cuckoo, |
| Cuculus melano-leucus. |
| വെഴ്ച, യുടെ. s. Love, affection, attachment. |
| വൈ. ind. 1. A particle of affirmation, (so, indeed.) 2. |
| an expletive. 3. a vocative particle. |
| വൈകടികൻ, ന്റെ. s. A jeweller, one who cuts and |
| polishes gems. രത്നങ്ങളെ തെക്കുന്നവൻ. |
| വൈകല്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Confusion, agitation. ഇ |
| ളക്കം. 2. defect, imperfection. ഊനം. |
| വൈകക്ഷകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A garland or string of |
| flowers worn as a scarf or like the sacred thread over the |
| left shoulder and under the right arm hanging down |
| below the hip. പൂണൂൽ പൊലെ ധരിക്കുന്ന പൂമാ |
| ല. 2. an upper garment, a rapper. ഉത്തരീയം. |
| വൈകക്ഷ്യകം, ത്തിന്റെ. s. See the last. |
| വൈകാതെ, Without delay, without stopping, quickly. |
| താമസം കൂടാതെ. |
| വൈകാൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Difficulty. 2. difference. |
| വ്യത്യാസം. |
| വൈകിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To detain, to delay, |
| to cause to be late. |
| വൈകീടാതെ, See വൈകാതെ. |
| വൈകുണ്ഠൻ, ന്റെ.s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| 2. INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| വൈകുണ്ഠം, ത്തിന്റെ. s. The paradise or abode of |
| Waicuntha or VISHNU, its locality is uncertain and vari- |
| ously described either as in the northern ocean or on the |
| eastern peak of mount Meru, &c. |
| വൈകുന്നു, കി, വാൻ. v. n. 1. To pass as time, to be- |
| come late. 2. to delay. |
| വൈകുന്നെരം, ത്തിന്റെ. s. Evening, eventide. |
| വൈകൂല്യം, ത്തിന്റെ. s. Contrariety, grudge, hatred; |
| a dissolute state of mind. |
| വൈകൃതം, ത്തിന്റെ. s. Aversion, disgust. നീരസം. |
| adj. 1. Changed, in mind or form. മാറപ്പെട്ട. |
| വൈകൃത്യം, ത്തിന്റെ. s. Aversion, disgust. നീരസം. |
| adj. 1. Changed, in mind or form. മാറപ്പെട്ട. 2. wicked, |
| ദുഷ്ടമായുള്ള. |
| വൈക്രാന്തം, ത്തിന്റെ. s. A kind of gem, said to |
| resemble a diamond and to be of similar properties. ഒരു |
| വക രത്നം. |
[ 757 ]
| വൈഖരി, യുടെ. s. 1. Articulation. 2. distinct speech. |
| വ്യക്തവാക്ക. |
| വൈഖാനസൻ, ന്റെ. s. A name of the third religi- |
| ous order, a hermit, an anchorite. വാനപ്രസ്ഥൻ. |
| വൈചിത്ര്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Variegation of colour. |
| വിചിത്രം. 2. handsomeness, beauty. സൌന്ദൎയ്യം. 3. |
| wonder, surprise. അത്ഭുതം. |
| വൈജനനം, ത്തിന്റെ. s. The last month of uterine |
| gestation. പ്രസവമാസം. |
| വൈജയന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. The palace of INDRA. |
| ഇന്ദ്രന്റെ മാളിക. 2. the banner or emblem of INDRA. |
| ഇന്ദ്രന്റെ കൊടി. |
| വൈജയന്തി, യുടെ. s. 1. A banner, a flag, an ensign. |
| കൊടിക്കൂറ. 2. the name of a book. 3. the name of |
| a tree or plant, Æschynomene sesban. 4. another tree, |
| Premna spinosa, &c. മുഞ്ഞ. |
| വൈജയന്തികൻ, ന്റെ. s. A flag or ensign bearer, |
| an Ensign. കൊടിക്കൂറുക്കാരൻ. |
| വൈജയന്തികം, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of a plant, |
| Æschynomene sesban. 2. a flag, a banner. കൊടി. |
| വൈജാത്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sharpness, shrewdness, |
| cleverness. 2. excellence. |
| വൈജ്ഞാനികം, &c. adj. Skilful, clever, dexterous, |
| proficient. സാമൎത്ഥ്യമുള്ള. |
| വൈഡാലപ്രതികൻ, ന്റെ. s. A hypocrite, a religi- |
| ous impostor, one who under the appearance of piety |
| and virtue is covetous, malicious, and cruel. |
| വൈഡൂൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. One of the nine gems, the |
| cat's eye, Lapis lazuli. |
| വൈണവം, ത്തിന്റെ. s. A bamboo staf. മുളങ്കമ്പ. |
| adj. Produced by or made of a bamboo. |
| വൈണവികൻ, ന്റെ. s. A flute player. കുഴൽകാ |
| രൻ. |
| വൈണികൻ, ന്റെ. s. A lutist, a player on the Vína |
| or Indian lute. വീണവായിക്കുന്നവൻ. |
| വൈണുകം, ത്തിന്റെ. s. A goad or bamboo pike |
| headed with iron, used to drive an elephant. |
| വൈതത്ഥ്യം, ത്തിന്റെ. s. Falsehood, untruth. അ |
| സത്യം. |
| വൈതനികൻ, ന്റെ. s. A hireling, a labourer. സെ |
| വിപ്പവൻ. |
| വൈതംസികൻ, ന്റെ. s. 1. A fowler, a hunter. ക |
| ണിവെച്ചു പക്ഷിമൃഗാദികളെ പിടിക്കുന്നവൻ. |
| 2. a vender of flesh or meat, either of beasts or birds. |
| മാംസം വില്ക്കുന്നവൻ. |
| വൈതരണി, യുടെ. s. 1. The river of hell, or town of | Yama. യമപുരത്തിലുള്ള നദി. 2. the mother of the |
| Rácshasas. 3. a dangerous place. |
| വൈതാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A canopy, an awning. |
| മെക്കട്ടി. 2. a sacrifice, offering, oblation. ബലി. 3. |
| spreading, expansion. |
| വൈതാളികൻ, ന്റെ. s. 1. A bard, whose duty is to |
| awaken the prince at dawn, with music and songs. പാ |
| ടിയുണൎത്തുന്നവൻ. 2. one who has a demon for a |
| familiar, the servant of a Vétála. |
| വൈത്യൻ, ന്റെ. s. A person of a low class. വെലൻ. |
| വൈദഗ്ദ്ധൻ, ന്റെ. s. 1. A clever, skilful man. 2. a |
| sharp, witty man. |
| വൈദഗ്ദ്ധം, ത്തിന്റെ. s. 1. Cleverness, dexterity, |
| skill. സാമൎത്ഥ്യം. 2. acuteness, sharpness. 3. cunning, |
| craft. adj. 1. Clever, dexterous, skilful. 2. sharp, witty. |
| വൈദഗ്ദ്ധ്യം, ത്തിന്റെ.s. 1. Cleverness, dexterity, skill. |
| 2. acuteness, sharpness, wit, knowingness. 3. cunning, |
| craft. |
| വൈദൻ, ന്റെ. s. A learned, knowing person. |
| വൈദൎഭൻ, ന്റെ. s. The sovereign of Viderb’ha, the |
| father of DAMAYANTHI. |
| വൈദൎഭം, ത്തിന്റെ. s. Crafty or indirect speech. 2 ഉ |
| പായവാക്ക. |
| വൈദൎഭി, യുടെ. s. 1. DAMAYANTHI, the wife of Nala. 2. |
| RUCMINI, one of CRISHNA'S's wives. 3. the wife of AGASTYA. |
| വൈദി, യുടെ. S. A learned woman. |
| വൈദികത്വം, ത്തിന്റെ. s. Scriptural character or |
| origin. |
| വൈദികൻ, ന്റെ.s. A Brahman well versed in the |
| Védas, a regular, as opposed to a secular Brahman. വെ |
| ദത്തെ നല്ലവണ്ണം പഠിച്ചവൻ. |
| വൈദികം. adj. Scriptural, derived from or conformable |
| to the Védas; not secular. വെദസംബന്ധമായുള്ള. |
| വൈദുഷ്യം, ത്തിന്റെ. s. Learning, sapience. അറിവ. |
| വൈദെഹകൻ, ന്റെ. s. 1. A trader by profession. |
| ചെട്ടി, കച്ചവടക്കാരൻ. 2. a trader by birth or the |
| offspring of a Vaisya father and Brahman mother. വൈ |
| ശ്യൻ. |
| വൈദെഹി, യുടെ. s. 1. Sita, the daughter of Janaca |
| and wife of Ráma. 2. long pepper. തിപ്പലി. 3. the |
| wife of a trader. |
| വൈദ്യ, യുടെ. s. A drug, commonly Cacoli. കാകൊലി. |
| വൈദ്യക്കാരൻ, ന്റെ. s. A medical man, a doctor. |
| വൈദ്യഗ്രന്ഥം, ത്തിന്റെ. s. A medical book. |
| വൈദ്യചിന്താമണി, യുടെ. s. The name of a medical |
| book. |
[ 758 ]
| വൈദ്യനാഥൻ, ന്റെ. s. A form of SIVA, presiding |
| over one of the divisions of Pátála. ശിവൻ. |
| വൈദ്യൻ, ന്റെ. s. 1. A physician, a doctor, a medi- |
| cal man. 2. a learned man. |
| വൈദ്യമാതാ, വിന്റെ. s. The name of a tree, Justicia |
| ganderussa. ആടലൊടകം. |
| വൈദ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Practice of physic, the science |
| of medicine. 2. medical aid, advice or prescription, heal- |
| ing. adj. Medical, practicing or relating to medicine. |
| വൈദ്യം ചെയ്യുന്നു To apply medicine, to doctor. |
| വൈദ്യശാസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. Science of medicine. |
| 2. a treatise on medicine. |
| വൈധനിക, യുടെ. s. 1. A surgical instrument, as a |
| knife, a lancet, &c. 2. a small pointed perforating instru- |
| ment. |
| വൈധവ്യം, ത്തിന്റെ. s. Widowhood. |
| വൈധാത്രൻ, ന്റെ. s. SANATCUMARA, the son of |
| BRAHMA, and said to be eldest of the progenitors of man- |
| kind. ദെവൎഷി. |
| വൈധൃതം, &c. adj. 1. Seized, held. 2. restrained, |
| withheld. പിടിക്കപ്പെട്ട. |
| വൈധെയൻ, ന്റെ.s. A fool, an idiot, a foolish, |
| ignorant person. മൂഢൻ. |
| വൈധെയം, &c. adj. Foolish, ignorant, idiotic. മൂഢ |
| തതയുള്ള. |
| വൈനതെയൻ, ന്റെ.s. A name of GARUDA, the bird |
| and vehicle of VISHNU. ഗരുഡൻ. |
| വൈനാശികൻ, ന്റെ. s. 1. A dependant, a subject, a |
| slave. ദാസൻ. 2. a spider. ചിലന്നി. 3. an astrologer. |
| ജൊതിഷക്കാരൻ. |
| വൈനീതകം, ത്തിന്റെ. s. A mediate conveyance, as |
| a porter carrying a letter, a horse dragging a chariot, |
| &c. വാഹനം. |
| വൈപരീതത്വം, ത്തിന്റെ. s. Contrariety, opposition, |
| reverse. വിപരീതം. |
| വൈപുല്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Largeness, greatness. വി |
| പുലത. 2. depth, profundity. അഗാധം. |
| വൈഭവം, ത്തിന്റെ.s. 1. Dexterity, cleverness, ability. |
| 2. wealth, riches. സമ്പത്ത. 3. happiness, prosperity. |
| വൈഭൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Wealth, riches. സമ്പ |
| ത്ത. 2. happiness, delight, pleasure. |
| വൈഭൊഗി, യുടെ. s. A voluptuary. |
| വൈമല്യം, ത്തിന്റെ. s. Cleanness, purity. വിമലത. |
| വൈമാത്രെയൻ, ന്റെ. A step-mother's son, a step- |
| son. രണ്ടമ്മയിൽ പിറന്നവരിലെകൻ. |
| വൈമാനികൻ, ന്റെ.s. A charioteer. | വൈമുക്തം, ത്തിന്റെ.s. Liberation, emancipation. adj. |
| Liberated, emancipated, being at liberty or loose. |
| വൈമുഖ്യം, ത്തിന്റെ. s. Disgust, aversion, dislike. |
| നീരസം. |
| വൈമെയം, ത്തിന്റെ. s. Barter, exchange. തമ്മിൽ |
| മാറ്റം. |
| വൈയങ്കത, യുടെ. s. The name of a tree, Flacourtia |
| sapida. |
| വൈയാകരണൻ, ന്റെ. s. A grammarian, a compiler |
| of a grammar. വ്യാകരണശാസ്ത്രജ്ഞൻ. |
| വൈയാകരണം, adj. Grammatical, relating to gram- |
| mar. |
| വൈയാഘ്രം, adj. Covered with a tiger's skin, (a car, |
| &c.) പുലിത്തൊൽകൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞ. |
| വൈരക്കല്ല, ിന്റെ. A diamond, or precious stone. |
| വൈരക്കള്ളി, യുടെ. s. A species of Euphorbia. |
| വൈരച്ചാണ, യുടെ. s. A stone used to polish gems. |
| വൈരത്തൂശി, യുടെ. s. A diamond needle used by |
| glaziers, and lapidaries. |
| വൈരനിൎയ്യാതനം, ത്തിന്റെ. s. Revenge, retaliation, |
| requital of injury. പകമീളുക. |
| വൈരപ്പൊടി, യുടെ. s. A precious stone. |
| വൈരപ്രതിക്രിയ, യുടെ. s. Revenge. |
| വൈരമിന്നി, യുടെ. s. An ear or neck ornament. |
| വൈരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Enmity, hatred, hostility, re- |
| sentment, animosity. 2. heroism, prowess, bravery. 3. a |
| diamond. 4. an angle. വൈരമുണ്ടാക്കുന്നു, To cause |
| enmity, hatred. |
| വൈരശുദ്ധി, യുടെ. s. Revenge, retaliation, satiated |
| revenge. പകമീളുക. |
| വൈരസൂചി, യുടെ. s. A diamond needle used by |
| glaziers, and lapidaries. |
| വൈരസെനി, യുടെ. s. A name of Nala. നളൻ. |
| വൈരസ്യം, ത്തിന്റെ. s. Displeasure, dislike. നീര |
| സം. |
| വൈരാഗി, യുടെ.s. A devotee, an ascetic, one of a |
| particular class of devotees or mendicants. വിരാഗമുള്ള |
| വൻ. |
| വൈരാഗ്യക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A zealous, enthusiastic |
| person. വിരാഗമുള്ളവൻ. 2. an obstinate, pertinacious |
| person. |
| വൈരാഗ്യചതകം, ത്തിന്റെ. s. A book on self deni- |
| al, patience and taciturnity in one hundred verses. |
| വൈരാഗ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Absence of worldly passion |
| or desire. വിരാഗം. 2. the profession of religious medi- |
| city. 3. in local usage, zeal, a sort of perseverance, right or |
[ 759 ]
| wrong, fanaticism. ഭക്തിവൈരാഗ്യം, Religious zeal, |
| fervour; enthusiasm. 4. jealousy. 5. obstinacy, pertina- |
| city. |
| വൈരി, യുടെ. s. 1. An enemy, an adversary. ശത്രു. |
| 2. a hero, a champion. 3. a hawk. |
| വൈരിഞ്ചം. adj. Relating to BRAHMA, VISHNU, SIVA. |
| വൈരിഞ്ചി, യുടെ. s. 1. BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. 2. |
| VISHNU. വിഷ്ണു. 3. SIVA. ശിവൻ. |
| വൈരൂപ്യം, ത്തിന്റെ. s. Deformity, disfiguration, |
| ugliness. വിരൂപം. |
| വൈരൊചനൻ, ന്റെ.s. A name of Mahábali, a |
| sovereign, one of the Chacravartis. മഹാബലി. |
| വൈരൊചനി, യുടെ. s. 1. BUDD’HA. ബുധൻ. 2. |
| Bali. ബലി. 3. the son of Súrya. സൂൎയ്യപുത്രൻ. |
| വൈവധികൻ, ന്റെ. s. A chandler, a vender of |
| grain, oil, ghee, fruit, sweetmeats, &c. എണ്ണ മുതലാ |
| യവയെ വില്ക്കുന്നവൻ. |
| വൈവൎണ്ണ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Change of colour or com- |
| plexion. നിറഭെദം. 2. change of colour in general. 3. |
| deviation or cessation from tribe or caste, &c. 4. hetero- |
| geneousness, difference. |
| വൈവസ്വതൻ, ന്റെ. s. 1. The seventh Menú, or |
| the Menú of the present Manwantara or period so called. |
| 2. a name of Yama. യമൻ. 3. one of the Rudras, 4. |
| the planet Saturn. |
| വൈവാഹം. adj. Nuptial, matrimonial. വിവാഹ |
| സംബന്ധമായുള്ള. |
| വൈശദ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. White, the colour. വെളു |
| പ്പനിറം. 2. purity, cleanness. സ്വച്ശത. adj. 1. White, |
| of a white colour. 2. pure, clean, pelucid. |
| വൈശാഖമാസം, ത്തിന്റെ. s. The month Vaisácha |
| (April-May.) എടവമാസം. |
| വൈശാഖം, ത്തിന്റെ. s. 1. The month in which |
| the moon is full near the southern scale, (April-May) എ |
| ടവമാസം. 2. a churning stick. കടകൊൽ. 3. an |
| attitude of shooting, standing with the feet a span apart. |
| എയ്യുന്നവന്റെ ഒരു നില. |
| വൈശാഖസ്നാനം, ത്തിന്റെ. s. Ablution performed |
| in the morning during April-May. എടവക്കുളി. |
| വൈശിഷ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Excellency, eminence, |
| peculiarity. വിശെഷം. 2. preference. 3. distinction, |
| difference. |
| വൈശിഷ്യം, ത്തിന്റെ.s. Endowment with, possession |
| of, inherence or attachment to. വിശെഷത. |
| വൈശെഷികൻ, ന്റെ.s. A follower of the Vaisé- |
| shica doctrine. | വൈശെഷികം, ത്തിന്റെ. s. A school of philosophy, |
| the Vaiséshica doctrine instituted by Canáda, differing |
| from the system of Gautama. |
| വൈശ്യ, യുടെ. s. A woman of the Vaisya tribe. |
| വൈശ്യൻ, ന്റെ. s. The Vaisya, or a man of the third |
| or agricultural and mercantile tribe. |
| വൈശ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. A ceremony of the Brah- |
| mans performed at noon. ബ്രാഹ്മണൎക്ക ഉച്ചെക്കുള്ള |
| തിൽ ഒരു കൎമ്മം. 2. the third or mercantile tribe. |
| വൈശ്യവൃത്തി, യുടെ. s. The duty or business of a |
| trader or Vaisya. |
| വൈശ്രവണൻ, ന്റെ.s. A name of CUBÉRA the god |
| of wealth. കുബെരൻ. |
| വൈശ്വദെവം, ത്തിന്റെ.s. The twenty-first lunar |
| asterism. ഉത്രാടം. |
| വൈശ്വാനരൻ, ന്റെ. s. 1. Agni, the god of fire. അ |
| ഗ്നി. 2. the Ceylon lead-wort. കൊടുവെലി. |
| വൈശ്വാനരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A solitary place. വി |
| ജന സ്ഥലം. 2. a barren or unfruitful country, or a |
| country subject to famine or scarcity. ക്ഷാമമുള്ള ദിക്ക. |
| 3. Cártica, the third lunar asterism. |
| വൈശ്വി, യുടെ. s. The second of the constellations |
| called A'shárha and the twenty-first of the whole. |
| വൈഷമ്മിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To die, to decease. |
| വൈഷമ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Difficulty, pain. പ്രയാ |
| സം. 2. unevenness, inequality, roughness. 3. solitariness, |
| singleness. വിജനഭാവം. 4. death, demise. മരണം. |
| വൈഷയികൻ ,ന്റെ.s. A sensualist, one addicted |
| to the pleasure of sense. |
| വൈഷ്ട്രം, ത്തിന്റെ. s. A world. ഒരു ലൊകം. |
| വൈഷ്ണവൻ, ന്റെ. s. 1. A Vaishnava or follower of |
| Vishnu, or one of his sect. വിഷ്ണുമതക്കാരൻ. 2. a |
| titular name of a man of a certain tribe who serves at a |
| temple. പിഷാരവടി. |
| വൈഷ്ണാവം, ത്തിന്റെ. s. 1. The Vaishnava system, |
| as distinguished especially from the Saiva or Baudd'ha. |
| വിഷ്ണുമതം. 2. the sect or class of votaries of VISHNU. |
| 3. the Vishnu-purána. പുരാണത്തിലൊന്ന. adj. Re- |
| lating or belonging to VISHNU. |
| വൈഷ്ണവി, യുടെ. e. 1. A name of the goddess DURGA. |
| ദുൎഗ്ഗാ. 2. one of the seven Mátris, the personified energy |
| or sacti of VISHNU. സപ്തമാതൃക്കളിലൊരുത്തി. 3. the |
| shell-flower, Clitoria ternatea. ശംഖപുഷ്പി. |
| വൈസാരിണം, ത്തിന്റെ. s. A fish. മത്സ്യം. |
| വൈഹാസികൻ, ന്റെ. s. A comic actor, a buffoon, |
| an actor. ഗൊഷ്ഠികാട്ടുന്നവൻ. |
[ 760 ]
| വൊഢാ, വിന്റെ. s. 1. A porter, a bearer. ചുമക്കു |
| ന്നവൻ. 2. a charioteer. രഥം നടത്തുന്നവൻ. 3. |
| a guide, a leader. വഴികാട്ടുന്നവൻ. |
| വൊളം, ത്തിന്റെ. s. Gum myrrh. പശ. |
| വൌഷൽ. ind. An exclamation used in offering an |
| oblation to the gods or manes. ആൎപ്പുവിളി. |
| വ്യക്തത, യുടെ. s. 1. Manifestation, appearance. 2. |
| distinctness, clearness, perspicuity. |
| വ്യക്തൻ, ന്റെ. s. A learned or wise man. വിദ്വാൻ. |
| വ്യക്തമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To make evident, |
| manifest, apparent, clear, perspicuous. തെളിയിക്കുന്നു. |
| വ്യക്തം, &c. adj. 1. Evident, manifest, apparent, dis- |
| tinct, absolutely and specifically known or understood. |
| സ്പഷ്ടമായുള്ള. 2. wise, learned. വിദ്യയുള്ള. 3. in- |
| dividual, specific. പ്രത്യെകം. |
| വ്യക്തവൎണ്ണം, ത്തിന്റെ. s. Distinction, clearness, |
| plainness. തെളിവ. |
| വ്യക്തി, യുടെ. s. 1. Individuality, specific appearance |
| or being. 2, appearance, manifestation. പ്രത്യക്ഷം. 3. |
| case, inflexion, or the proper form of any inflected word. |
| വ്യഗ്രത, യുടെ. s. 1. Agitation, alarm, fright. ഭീതി. 2. |
| perplexity, distraction, bewilderment. വ്യാകുലം. |
| വ്യഗ്രൻ, ന്റെ. s. One who is agitated, confounded, |
| perplexed, bewildered. വ്യാകുലൻ. |
| വ്യഗ്രപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. To be agitated, alarmed, |
| perplexed. വ്യാകുലപ്പെടുന്നു. |
| വ്യഗ്രം, &c. adj. 1. Bewildered, perplexed, distracted. |
| ഭ്രമിക്കപ്പെട്ട. 2. agitated, alarmed, frightened. വ്യാകു |
| ലപ്പെട്ട. |
| വ്യംഗൻ, ന്റെ. s. A cripple. മുടന്തൻ. |
| വ്യംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A frog. തവള. 2. a freckle, |
| a natural spot on the skin, a natural blemish. മറു. 3. |
| discolouration of the face, dark spots on the cheek. |
| വ്യംഗ്യം, ത്തിന്റെ. s. Sarcasm, the covert but intelli- |
| gible expression of suspicion or contempt. |
| വ്യജനം, ത്തിന്റെ. s. A fan. വിശറി. |
| വ്യഞ്ജകം, ത്തിന്റെ. s. External indication of passion |
| or feeling. ഹസ്തസംജ്ഞ. |
| വ്യഞ്ജനപ്പുര, യുടെ. s. A store room. |
| വ്യഞ്ജനം, ത്തിന്റെ, s. 1. Sauce, condiment, any thing |
| to give relish to food. കറി. 2. a mark, a spot, a sign, |
| a token. അടയാളം. 3. the beard. മുഖരൊമം. 4. a |
| privy part either male or female. 5. 1 consonant. ക |
| കാരാദ്യക്ഷരം. |
| വ്യഡംബകം, ത്തിന്റെ. s. The castor oil plant, Ri- |
| einus communis. ആവണക്ക. | വ്യതികരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Misfortune, calamity. ദുൎഭാ |
| ഗ്യം. 2. reciprocity, reciprocal action or relation. അ |
| ന്യൊന്യത. |
| വ്യതിക്രമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Inverted or retrogade or- |
| der, inversion, reverse. പ്രതിലൊമം, മറുപാട. 2. con- |
| trariety, opposition in general; as the contrary of what |
| is right or wrong, crime, vice; the contrary of prosperity, |
| adversity, misfortune, &c. വിപരീതം. |
| വ്യതിരിക്തം. adj. Different, distinct. വെറെ. |
| വ്യതിരെകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Difference, separateness. |
| 2. contrariety. 3. a figure in rhetoric, the dissimilitude |
| of things compared in some respects to each other. |
| വ്യതീപാതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Great or portentious cala- |
| mity, or portend, indicating or occasioning it, as a comet, |
| an earthquake, &c. 2. disrespect, contempt. ധിക്കാരം. |
| 3. the seventeenth of the astrological Yógas. പതിനെ |
| ഴാമത്തെ യൊഗം. |
| വ്യത്യയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Contrariety, opposition, re- |
| verse. വിപരീതം. 2. inverted or retrogade order. |
| വ്യത്യസ്തം, adj. 1. Different. വ്യത്യാസമുള്ള. 2. con- |
| trary, opposite. 3. reversed, inverted. |
| വ്യത്യാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Difference. 2. contrariety, |
| opposition, reverse. 3. alteration, change. 4. inverted or |
| retrogade order. വ്യത്യാസം പറയുന്നു, To speak dif- |
| ferently. വ്യത്യാസം വരുത്തുന്നു, 1. To alter, to make |
| different. 2. to reverse. |
| വ്യഥ, യുടെ. s. 1. Pain, distress, trouble. വ്യസനം. |
| 2. fear, alarm, disquietude of mind. മനൊദുഃഖം. |
| വ്യഥിതം, adj. 1. Pained, distressed. വ്യസനപ്പെട്ട. 2. |
| alarmed, frightened. വ്യാകുലപ്പെട്ട. |
| വ്യധം, ത്തിന്റെ. s. 1. Perforating, piercing. തുളെക്കു |
| ക. 2. striking, smiting. അടികുക. |
| വ്യധ്യം, ത്തിന്റെ. s. A butt, a mark to shoot at. ലാക്ക. |
| വ്യധ്വം, ത്തിന്റെ. s. A bad road. ചീത്ത വഴി. |
| വഭിചാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Adultery; prostitution. 2. |
| erring, straying, following improper courses, doing what |
| is prohibited or wicked. വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു, To |
| commit adultery, to go astray. |
| വ്യഭിചാരി, യുടെ. s. 1. An adulterer. 2. one who goes |
| astray (literally or figuratively.) 3. a property, or class of |
| properties into which the consequences and symptoms |
| of amorous desire, as an object of poetical description, |
| are classed: the Bhávas, called Vyabhicháris are thirty- |
| two in number, to which two others are sometimes added, |
| making thirty-four, viz. 1. Nirvéda, humility, self-abase- |
| ment; 2. Gláni, weakness, exhaustion; 3. Sanca, appre- |
[ 761 ]
| hension; 4. Asúya, calamity; 5. Mada, inebriety; 6. |
| Srama, fatigue. 7. A’lasya, indolence. 8. Dainya, inde- |
| gence, distress; 9. Chinta, secret desire, contemplation |
| of the object beloved; 10. Moha, loss of sense or presence |
| of mind from fear, anxiety, &c. 11. Smriti, recollection, |
| but especially the recollection of an absent or faithless |
| lover excited by present objects; 12. Dhriti, the enjoy- |
| ment or consciousness of amatory woe, resignation or |
| abandonment to despair, &c.; 13. Vríla, shame; 14. |
| Chapalata, fickleness, unsteadiness, want of firmness and |
| steadiness; 15. Harsha, delight; 16. Avéga, hurry, flur- |
| ried haste; 17. Jarata, ignorance, imbecility; 18. Garwa, |
| pride, arrogance; 19. Visháda, want of energy or spirits, |
| depression of mind; 20. Autsucya, regret, painful re- |
| membrance of some object lost or absent; 21. Nidra, |
| sluggishness, sleepiness; 22. Apasmara, epilepsy; 23. |
| Sopta, sleep; 24. Vibodha, waking; 25. Amersha, wrath- |
| ful impatience; 26. Avahiťha, dissimulation; 27. Ugrata, |
| passion, rage. 28. Mati, intelligence, knowledge; 29. |
| Upalambha, reviling, railing; 30. Vyádhi, sickness, |
| disease; 31. Unmada, madness, delirium ; 32. Marana, |
| death; the other two are, 33. Trása, fear; 34. Vitarca, |
| doubt, deliberation. |
| വ്യഭിചാരിണി, യുടെ. s. 1. An adultress. 2. a female |
| who follows improper courses. |
| വ്യയം, ത്തിന്റെ.s. 1. Expenditure, expense. 2. ruin, |
| destruction, disappearance. adj. Expended, spent. വ്യ |
| യം ചെയ്യുന്നു, 1. To expend, to disburse, to give away |
| money. ചിലവാക്കുന്നു. 2. to lessen, to diminish. |
| വ്യയിതം. adj. 1. Expended, spent. ചിലവാക്കപ്പെ |
| ട്ട. 2. gone, dissipated, dispersed. |
| വ്യയീകൃതം. ad. 1. Expended, spent ചിലവാക്കപ്പെ |
| ട്ട. 2. dispersed, destroyed. |
| വ്യൎത്ഥകം. ind. In vain, uselessly, fruitlessly. ഉപകാ |
| രം കൂടാതെ. |
| വ്യൎത്ഥം. adj. 1. Useless, vain, fruitless, unprofitable, un- |
| meaning. ഫലമില്ലാതെ. 2. empty. വ്യൎത്ഥമാക്കുന്നു, |
| To make void, useless, or unprofitable. |
| വ്യവധ, യുടെ. s. 1. A covering, a screen, any thing |
| which holds or conceals from sight. മറ, മൂടി. 2. the state |
| of being covered, concealment, disappearance. മറവ. |
| വ്യവധാനം, ത്തിന്റെ.s. 1. Covering, disappearance, |
| either the thing which conceals, or the state of being |
| concealed from sight. മറ, മറവ. 2. intervening, inter- |
| vention. |
| വ്യവധായകം,&c.adj. 1. Concealing, screening, hiding. | മറെക്കുന്ന. 2. intervening, intermediate, separating. |
| വ്യവസായക്കാരൻ, ന്റെ. s. One who is industrious, |
| persevering, &c. അദ്ധ്വാനപ്പെടുന്നവൻ. |
| വ്യവസായം, ത്തിന്റെ. s. 1. Effort, exertion, perse- |
| vering or industrious effort, perseverance, industry. അ |
| ദ്ധ്വാനം, ഒരുമ്പാട. 2. cultivation. 3. plan, device, |
| trick. |
| വ്യവസായി, യുടെ. s. An industrious, persevering |
| man, one who uses effort, exertion, &c. പാടുപെടുന്ന |
| വൻ. |
| വ്യവസിതം ത്തിന്റെ. s. Certainty, ascertainment. |
| നിശ്ചയം. adj. 1. Certain. നിശ്ചിതം. 2. tricked, |
| cheated. വഞ്ചിതം. 3. energetic, taking pains, making |
| effort, or exertion. ഉത്സാഹമുള്ള. |
| വ്യവസ്ഥ, യുടെ. s. 1. Certainty. നിശ്ചയം. 2. a decree, |
| a written declaration of the law; applied in practice to |
| the written extracts from the codes of law stated as the |
| opinions of the Hindu law officers attached to the courts |
| of justice. 3. separating, placing remote or apart. വെറു |
| പിരിക്കുക. |
| വ്യവസ്ഥിതം. adj. 1. Constant, invariable, established. |
| സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട, ഉറപ്പാക്കപ്പെട്ട. 2. separated, dis- |
| tinct. 3. excerpted, extracted. |
| വ്യവസ്ഥിതി, യുടെ. s. Certainty, ascertainment. നി |
| ശ്ചയം. |
| വ്യവഹരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To dispute, to litigate. 2. to |
| argue, to reason, to plead. 3. to make use |
| of. 4. to claim. |
| വ്യവഹൎത്താ, വിന്റെ. s. 1. A judge, an umpire, one |
| conducting a judicial procedure. വിസ്തരിക്കുന്നവൻ. |
| 2. a litigant, a plaintiff, one instituting a dispute at law. |
| വാദി, സങ്കടക്കാരൻ. |
| വ്യവഹാരക്കാരൻ, ന്റെ. s. A disputant, a litigant, |
| a claimant. |
| വ്യവഹാരജ്ഞൻ, ന്റെ.s. A person who has passed |
| his minority, a young man of age, or one who has passed |
| his sixteenth year, at which period he can assert his own |
| rights in a court of law. |
| വ്യവഹാരദൎശനം, ത്തിന്റെ.s. Judicial investigation, |
| trial. |
| വ്യവഹാരപദം, ത്തിന്റെ.s. A title of jurispru- |
| dence, any act cognizable in a court of law. |
| വ്യവഹാരപാദം, ത്തിന്റെ. s. A division of legal pro- |
| ceedings, one of the four parts which are necessary to |
| conduct a regular suit, or the plaint, the defence, the |
| proof and the decision. |
[ 762 ]
| വ്യവഹാരമാതൃക, യുടെ. s. Legal procedure or pro- |
| cess in general, simple judicature, law as in all ordinary |
| cases administered. |
| വ്യവഹാരമാൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. A title of jurisprudence, |
| see വ്യവഹാരവിഷയം. |
| വ്യവഹാരമാല, യുടെ. s. The Vyavaháramála or code |
| of laws by which judicature is to be regulated and de- |
| cisions to be made. |
| വ്യവഹാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Law-suit, litigation, a |
| cause, contest at law. 2. argument, reasoning. 3. civil |
| administration of public affairs. 4. practice of the courts |
| of civil and criminal law, judicial procedure, administra- |
| tive justice as the examination of evidence, &c. 5. usage, |
| custom, profession, business. 6. steadiness, propriety, |
| adherence to law and custom. 7. title of jurisprudence, |
| act cognizable in courts of justice. വ്യവഹാരം ചെ |
| യ്യുന്നു, To administer or conduct public affairs. വ്യവ |
| ഹാരം പറയുന്നു, To dispute, to litigate, to claim. |
| വ്യവഹാരവിധി, യുടെ. s. Law, the law, the precepts |
| or code by which judicature is to be regulated and de- |
| cisions to be made. |
| വ്യവഹാരവിഷയം, ത്തിന്റെ. s. A title of juris- |
| prudence, an act which may become the object of dispute |
| among men, and should therefore be regulated by law: |
| according to Ménu there are eighteen heads, but these |
| are the principal only, and many things not comprised |
| under them may still be actionable: the eighteen are, 1. |
| ഋണദാനം, debt; 2. നിക്ഷെപം, deposit; 3. അ |
| സ്വാമിവിക്രയം, sale without ownership; 4. സംഭൂ |
| യസമുത്ഥാനം, concerns amongst partners; 5. ദന്ത |
| സ്യാനയകൎമ്മം, subtraction of what has been given; |
| 6. വെതനാദാനം, non-payment of wages; 7. സമ്വി |
| ദഃവ്യതിക്രമം, non-performance of agreement; 8. ക്ര |
| യവിക്രയാനുശയം, rescission of sale and purchase; |
| 9. സ്വാമി പാലയൊൎവിവാദം, disputes between |
| master and servant; 10. സീമവിവാദം, disputes about |
| boundaries; വാക്പാരുഷ്യം, defamation, abuse; 12. |
| ദണ്ഡപാരുഷ്യം, assault; 13. സ്തെയം, theft, lar- |
| ceny; 14. സാഹസം, robbery and other violence; 15. |
| സ്ത്രീസംഗ്രഹണം, adultery; 16. സ്ത്രീമ്പുധൎമ്മം, |
| duties of man and wife; 17. വിഭാഗം, portioning of |
| property, inheritance; 18. ദ്യൂതം, gambling of any kind |
| as fighting animals, laying wagers, &c. |
| വ്യവഹാരസഭ, യുടെ. s. A hall of judgment, a court |
| of justice. |
| വ്യവഹാരസ്ഥലം, ത്തിന്റെ. s. A court of judgment. | വ്യവഹാരസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ.s. A title of jurispru- |
| dence, see വ്യവഹാരവിഷയം. |
| വ്യവഹാരിക, യുടെ. s. 1. Usage, custom. 2. a brush, |
| a broom. |
| വ്യവഹാരികം, &c. adj. 1. Customary, usual. 2. engaged |
| in customary duty or avocation. 3. connected with or re- |
| lating to legal process. 4. litigant, being party to a suit. |
| വ്യവഹാരി, യുടെ. s. 1. A disputant, a litigant. 2. a |
| plaintiff, one instituting or engaged in a dispute at law. |
| 3. one following his ordinary affairs or avocation. |
| വ്യവഹിതം. adj. 1. Placed or situated contiguous to, |
| attached or adhering to, &c. ചെൎന്ന, ഉൾപ്പെട്ട. 2. |
| covered, concealed. മറെക്കപ്പെട്ട. |
| വ്യവായം, ത്തിന്റെ. s. 1. Copulation, coition. സം |
| യൊഗം. 2. covering, disappearance. മറവ. |
| വ്യസനപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. To be sorrowful, to |
| grieve, to suffer pain or calamity. |
| വ്യസനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sorrow, grief, affliction, |
| agony, pain, melancholy, sadness. 2. calamity, misfortune. |
| 3. fate. 4. fault, vice, crime, frailty. 5. intent applica- |
| tion or attachment to an object, vehement desire. |
| വ്യസനാൎത്തം, &c. adj. Afflicted or suffering pain or |
| calamity. ദുഃഖിക്കുന്ന. |
| വ്യസനീ. adj. Addicted to evil practices, as gaming, |
| drinking, &c. ദുൎന്നടപ്പുള്ള. |
| വ്യസ്തപദം, ത്തിന്റെ. s. Perplexed and indistinct |
| statement, want of precision in an accusation or defence |
| (in law.) തെളിവകുറഞ്ഞ വ്യവഹാരം. |
| വ്യസ്തം, &c. adj. 1. Confounded, confused, bewildered. |
| ഭ്രമിക്കപ്പെട്ട. 2. pervaded, penetrated, spread. വ്യാപി |
| ക്കപെട്ട. 3. present and essential, or inherent in all |
| the parts of any thing, in opposition to the Samasta, or |
| that which pervades the whole together. |
| വ്യളീകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Pain, torture. വ്യസനം. 2. |
| deceit, delusion, trick, tricking, cheating. 3. fault, trans- |
| gression. കുറ്റം. 4. any thing displeasing. 5. any im- |
| proper act. adj. 1. Disagreeable, displeasing, offensive. |
| 2. improper, unfit to be done. 3. painful. 4. strange. |
| വ്യാകരണക്കാരൻ, ന്റെ. s. A grammarian. |
| വ്യാകരണം, ത്തിന്റെ. s. Grammar. |
| വ്യാകുലപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. a. 1. To grieve, to |
| sorrow, to suffer pain, or calamity. ദുഃഖിക്കുന്നു. 2. to |
| be perplexed, confounded, bewildered. ഭ്രമിക്കുന്നു. |
| വ്യാകുലം, ത്തിന്റെ. s. Grief, distress, anxiety, per- |
| plexity, confusion. adj. Perplexed, confounded, be- |
| wildered, overcome with fear. ഭ്രമിക്കപ്പെട്ട. |
[ 763 ]
| വ്യാകൂതി, യുടെ. s. Fraud, deception, disguise. വഞ്ചന. |
| വ്യാകൊശം or വ്യകൊഷം. adj. Budded, blown, (as |
| a flower.) വിടൎന്ന. |
| വ്യാക്കൂൺ, ണിന്റെ. s. Wish, desire, but especially |
| the longing of pregnant women. |
| വ്യാഖ്യ, യുടെ. s. See വ്യാഖ്യാനം. |
| വ്യാഖ്യാതം, &c. adj. 1. Spoken, said. പറയപ്പെട്ട. 2. |
| conquered, overcome. ജയിക്കപ്പെട്ട. 3. explained, |
| expounded. വിസ്തരിക്കപ്പെട്ട. |
| വ്യാഖ്യാതാ, വിന്റെ. സ് A commentator, an expositor. |
| വ്യാഖ്യാനക്കാരൻ, ന്റെ. s. See the last. |
| വ്യാഖ്യാനപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To ex- |
| plain, to expound: to comment on. |
| വ്യാഖ്യാനം, ത്തിന്റെ. s. Explanation, exposition, |
| comment, commentary or gloss. വ്യാഖ്യാനംചെയ്യുന്നു, |
| To comment on, or make a commentary, to explain. |
| വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. 1. a. To explain, to ex- |
| pound. |
| വ്യാഘാതം, ത്തിന്റെ. s, 1. Striking, beating, അടി. |
| 2. impediment, obstacle. തടവ. 3, the thirteenth astro- |
| nomical Yoga. ജ്യൊതിഷത്തിൽ പതിമൂന്നാമത്തെ |
| യൊഗം. 4. rhetorical figure, the production of two |
| different effects from a similar cause or by similar |
| agency. |
| വ്യാഘ്രചൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. A tiger's slein. കടുവാ |
| ത്തൊകൽ. |
| വ്യാഘ്രചിത്ര, യുടെ. s. A leopard, Felis leopardas. |
| പുലി. |
| വാഘ്രനഖം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sort of perfume. പു |
| ലിച്ചുവടി. 2. a scratch or impression of the finger nails. |
| അള്ളൽ. |
| വ്യാഘ്രപാത, ത്തിന്റെ. s. The name of a tree, Fla- |
| conurtia sapida. (Rox.) വൈയങ്കതക. |
| വ്യാഘ്രപാദം, ത്തിന്റെ. s. The name of a tree, Fla- |
| courtia sapada. വൈയങ്കത. |
| വാഘ്രപുച്ഛം, ത്തിന്റെ. s. The castor oil tree, Palma |
| Christi. ആവണക്ക. |
| വ്യാഘ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A royal tiger, Felis Tigris. |
| കടുവാ. 2. in composition as a prefix, Best, pre-emi- |
| nent. ശ്രെഷ്ഠത. 3. a variety of the castor oil plant. |
| ആവണക്ക. |
| വ്യാഘ്രാടം, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of a tree, Fla- |
| courtia sapida. (Rox, ) വൈയങ്കതക. 2. a sky lark. |
| വാനമ്പാടി. |
| വ്യാഘ്രി, യുടെ. s. A prickly sort of nightshade, Solanum |
| jacquini. കണ്ടകാരി. | വ്യാജക്കാരൻ, ന്റെ.s. A deceiver, defrauder, a liar, |
| an impostor. |
| വ്യാജച്ചരക്ക, ിന്റെ. s. Contraband or smuggled goods. |
| വ്യാജനിന്ദ, യുടെ. s. Apparent censure, but covert |
| praise, a figure of rhetoric. |
| വ്യാജം, ത്തിന്റെ. s. 1. Deceit, fraud, cunning. 2. a |
| lie, a falsehood. 3. a pretence. 4. disguise either of pur- |
| pose or person. 5. wickedness. വ്യാജം ചെയ്യുന്നു, To |
| deceive, to defraud. വ്യാജം പറയുന്നു, To lie, to tell |
| a lie. |
| വ്യാജവൃത്തി, യുടെ. s. Fraudulency, an evil design or |
| project. |
| വ്യാജസ്തുതി, യുടെ. s. Praise or censure conveyed in |
| language that expresses the contrary, affected reproach |
| or ironical commendation. |
| വ്യാജൊക്തി, യുടെ. s. Covert expression of any thing |
| so as to mislead others from its real cause. |
| വ്യാജ്യം, ത്തിന്റെ. s. A law-suit, dispute, or quarrel, |
| a claim. വ്യവഹാരം. |
| വ്യാഡൻ, ന്റെ. s. 1. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. 2. |
| a villain, a rogue. കള്ളൻ. |
| വ്യാഡം, ത്തിന്റെ. s. 1. A snake. പാമ്പ. 2. a car- |
| nivorous animal or beast of prey. വനമൃഗം. |
| വ്യാധൻ, ന്റെ. s. 1. A hunter, or fowler, one who |
| lives by killing deer, &c. നായാടി, കാട്ടാളൻ. 2. a low |
| or wicked man. ഹീനൻ. |
| വ്യാധി, യുടെ. s. 1. Sickness, illness, disease, malady. |
| 2. leprosy. 3. a speck on the eye. 4. proud flesh in a |
| sore. |
| വ്യാധിക്കാരൻ, ന്റെ. s. One who is sick, or diseas- |
| ed. രൊഗി. |
| വ്യാധിഘാതം, ത്തിന്റെ. s. The cassia fistula tree, |
| Cassia fistula. കൊന്ന. |
| വ്യാധിതൻ, ന്റെ. s. A sick man. വ്യാധിക്കാരൻ. |
| വ്യാധിതം, &c. adj. Sick, ill, diseased. രൊഗമുള്ള. |
| വ്യാധുതം., &c. adj. Shaken, shaking, trembling, tremu- |
| lous. ഇളക്കപ്പെട്ട. |
| വ്യാനൻ, ന്റെ. s. One of the five vital airs, that which |
| is diffused throughout the body. പഞ്ച വായുക്കളിൽ |
| ഒന്ന. |
| വ്യാപകൻ, ന്റെ. s. One who is omnipresent, GOD. |
| വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവൻ. |
| വ്യാപകം, &c. adj. 1. Pervading, diffusive, comprehen- |
| sive, spreading or extending widely. 2. (in law,) com- |
| prehending all the points of an argument, pervading the |
| whole plea. s. Essential and inherent property. വ്യാ |
[ 764 ]
| പകം ചെയ്യുന്നു, To pervade, to extend widely. വ്യാ |
| പിക്കുന്നു. |
| വ്യാപനം, ത്തിന്റെ. s. See വ്യാപാരം. |
| വ്യാപന്നം. adj. 1. Dead, deceased, expired. മരിച്ച. |
| 2. hurt, injured, killed. കൊല്ലപ്പെട്ട. |
| വ്യാപരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To operate, to work, |
| to practice. |
| വ്യാപാദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Killing, slaying. ഹിം |
| സ. 2. wishing or seeking to injure any one; ill-will, |
| malice. ഹിംസാചിന്തനം. |
| വ്യാപാദം, ത്തിന്റെ. s. Evil design; malice prepense, |
| the wish, or project to injure another person. ഹിംസാ |
| ചിന്തനം. |
| വ്യാപാരം, ത്തിന്റെ.s. 1. Trade, commerce, mer- |
| chandise. 2. occupation, business, practice. 3. work. 4. |
| enchantment, sorcery. വ്യാപാരം ചെയ്യുന്നു, 1. To |
| trade, to traffic, to deal; to work. 2. to perform enchant- |
| ment. |
| വ്യാപാരശക്തൻ, ന്റെ. s. One who is competent to |
| an action. |
| വ്യാപാരശക്തി, യുടെ. s. Competency to an act. |
| വ്യാപാരശീലൻ, ന്റെ. s. 1. A laborious, industrious, |
| assiduous person. 2. one who perseveres in his duties. |
| വ്യാപാരി, യുടെ. s. 1. A trader, a merchant. 2. one |
| busy or occupied. 3. motive, the cause or agent of mo- |
| tion or occupation. |
| വ്യാപി. adj. Diffusive, comprehensive, the pervading |
| property or power. |
| വ്യാപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To pervade, to spread, |
| to extend. 2. to be omnipresent, to be any where, or |
| every where present. |
| വ്യാപ്തം. adj. 1. Pervaded, occupied or penetrated by. |
| 2. encircled, surrounded, encompassed. |
| വ്യാപ്തി, യുടെ. s. 1. Pervading; inherence, the inherent |
| and essential presence of any one thing or property in |
| another, as of oil in the sesamum seed, heat in fire, or |
| pantheistically as the deity in the universe, &c. 2. uni- |
| versal permeation, omnipresence. 3. dissimulation, trick. |
| വ്യാപ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. An instrument or agent. 2. |
| the cause of an inference, as smoke of the inferred |
| presence of fire, &c. 3. a drug, Costus speciosus. കൊട്ടം. |
| വ്യാമം, ത്തിന്റെ. s. A fathom, the space between the |
| tips of the fingers of each hand when the arms are |
| extended. മാറ. |
| വ്യാമിശ്രം. adj. Mixed, mingled, blended, joined. സ |
| മ്മിശ്രം. | വ്യാമുഖം, ത്തിന്റെ. s. Familiarity, acquaintance. |
| വ്യാമൊഹനവാക്യം, ത്തിന്റെ.s. See the following. |
| വ്യാമൊഹനശ്ലൊകം, ത്തിന്റെ. s. A riddle, an |
| enigma, a conundrum or charade, &c. |
| വ്യാമൊഹം, ത്തിന്റെ. s. Wish, desire. |
| വ്യായതം, &c. adj. 1. Busy, occupied. ബദ്ധപ്പാടു |
| ള്ള. 2. long. ദീൎഘമായുള്ള. 3. hard, firm. ഉറപ്പുള്ള. |
| 4. much, excessive. അധികം. |
| വ്യായാമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Fatigue, labour. അദ്ധ്വാ |
| നം. 2. business, occupation. m jes. 3. athletic exer- |
| cise, as playing with heavy clubs, wielding a bow with |
| a chain in place of a string, alternate rising and falling |
| at full length on the ground, &c. 4. manhood, manliness. |
| 5. difficulty. 6. business, occupation. |
| വ്യവക്രൊശി, യുടെ. s. Mutual imprecation. തമ്മിൽ |
| ശപിക്കുക. |
| വ്വാവഹാരികൻ, ന്റെ. s. A counsellor, a minister. |
| മന്ത്രി. |
| വ്യാവഹാസി, യുടെ. s. Mutual or reciprocal laughter. |
| തമ്മിൽ ചിരിക്കുക. |
| വ്യാവൃത്തം. adj. 1. Chosen, appointed. തെരിഞ്ഞെടു |
| ക്കപ്പെട്ട. 2. encompassed, surrounded. വളയപ്പെട്ട. |
| 3. removed, uncovered. മാറ്റപ്പെട്ട. 4. praised, hymned. |
| കീൎത്തിക്കപ്പെട്ട, സ്തുതിക്കപ്പെട്ട. 5. excepted, exclud- |
| ed. നീക്കപ്പെട്ട. |
| വ്യാവൃത്തി, യുടെ. s. 1. Praise, commendation, eulogium. |
| സ്തുതി. 2. choice, selection. തെരിഞ്ഞെടുപ്പ. 3.rejec- |
| tion, exception, exclusion, തള്ളൽ. |
| വ്യാസക്തൻ, ന്റെ. s. 1. A minister, a member of |
| royal government. മന്ത്രി. 2. one occupied, busy. ബദ്ധ |
| പ്പാടുള്ളവൻ. |
| വ്യാസക്തം, &c. adj. Bewildered, confused, perplexed. |
| ഭ്രമിക്കപ്പെട്ട. |
| വ്യാസൻ, ന്റെ.s. The sage Vyása, the supposed ori- |
| ginal compiler of the Védas and Púranas; also the foun- |
| der of the Védánta system of philosophy. |
| വ്യാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Diffusion, extension, 2. the |
| diameter in geometry. 3. a measure. അളവ. |
| വ്യാസിദ്ധം, &c. adj. 1. Prohibited, forbidden. വിരൊ |
| ധിക്കപ്പെട്ട. 2. contraband, not allowed to be sold but |
| to particular persons or in certain places. അനുവദിക്ക |
| പ്പെടാത്ത. |
| വ്യാഹരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v.a. To speak, to articu- |
| late. പറയുന്നു. |
| വ്യാഹാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Voice, speech. ശബ്ദം. 2. |
| a word, an articulate sound. വാക്ക. |
[ 765 ]
| വ്യാഹൃതം. adj. Spoken, articulated. പറയപ്പെട്ട. |
| വ്യാഹൃതി, യുടെ. s. 1. Voice, speech. ശബ്ദം. 2. a |
| word, an articulate sound. വാക്ക. |
| വ്യാളഗ്രാഹി, യുടെ. s. A snake catcher, one who lives |
| by catching, and exhibiting snakes, പാമ്പുപിടിക്കു |
| ന്നവൻ. |
| വ്യാളം, ത്തിന്റെ. s. 1. A snake. പാമ്പ. 2. a tiger or |
| beast of prey. സിംഹവ്യാഘ്രാദി. 3. a vicious elephant. |
| മദയാന. adj. Wicked, vicious, villainous, bad. |
| വ്യാളായുധം, ത്തിന്റെ. s. A sort of perfume. പുലി |
| ച്ചുവടി. |
| വ്യാഴം, ത്തിന്റെ. s. 1. Jupiter, the planet, also its re- |
| gent as preceptor of the gods. 2. Thursday. |
| വ്യാഴവട്ടം, ത്തിന്റെ. s. l. A cycle, the revolution of |
| Jupiter round the sun in twelve years. 2. every Thurs- |
| day. |
| വ്യാഴാഴ്ച, യുടെ. s. Thursday. |
| വ്യുത്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Independance, following |
| one's own inclination. സ്വാതന്ത്ര്യം. 2. opposition, |
| contradiction, doing that which is prohibited. പ്രതിവി |
| രൊധം. 3. obstruction, prohibition, hindering, or op- |
| posing any one. വിരൊധം. 4. completion of religious |
| contemplation, the end of a period of abstraction. സമാ |
| ധിനിവൃത്തി. |
| വ്യുത്പത്തി, യുടെ. 9. 1. Science, learning, converse |
| with the sacred works. 2. formation of words, deriva- |
| tion, etymology. |
| വ്യുഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dawn, break of day. പ്രഭാ |
| തം. 2. fruit, consequence. ഫലം. |
| വ്യുഷ്ടി, യുടെ. s. 1. Fruit, consequence. ഫലം. 2. in- |
| crease, prosperity. വൎദ്ധന. 3. praise. സ്തുതി. |
| വ്യൂഢകങ്കടൻ, ന്റെ. s. One who is armed, mailed. |
| കവചമിട്ടവൻ. |
| വ്യൂഢം. adj. 1. Arranged, arrayed, placed in order or |
| array. അണിനിരത്തപ്പെട്ട. 2. compact, firm, well |
| limit. ദൃഢസന്ധി. 3. large, great. വലിയ. |
| വ്യൂഢി, യുടെ. s. Array, orderly arrangement or dispo- |
| sition. |
| വ്യൂതം. adj. Woven. നെയ്യപ്പെട്ട. |
| വ്യൂതി, യുടെ. s. Weaving. നെയ്യുക. |
| വ്യൂഹപാൎഷ്ണി, യുടെ. s. The rear of an army. പുറകി |
| ലത്തെ സൈന്യം. |
| വ്യൂഹം, ത്തിന്റെ. s. 1. Military array. അണി. 2. a |
| flock, a multitude. വൃന്ദ്രം. 3. logic, reasoning. തൎക്കം. |
| 4, making, manufacture. ഉണ്ടാക്കുക. |
| വ്യൊകാരൻ, ന്റെ. s. A blacksmith. കൊല്ലൻ. | വ്യൊമകെശൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| വ്യൊമദെശം, ത്തിന്റെ. s. The atmosphere, the sky. |
| ആകാശം. |
| വ്യൊമമാൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. The atmosphere. ആകാ |
| ശമാൎഗ്ഗം. |
| വ്യൊമം, ത്തിന്റെ. s. 1. The sky, heaven, or atmos- |
| phere. ആകാശം. 2. water. വെള്ളം. |
| വ്യൊമയാനം, ത്തിന്റെ. s. A carriage of the gods. |
| ദെവരഥം. |
| വ്യൊഷം, ത്തിന്റെ. s. The aggregate of three spices, |
| or black pepper, long pepper, and dry ginger. ത്രികടു. |
| വ്രജനം, ത്തിന്റെ. s. A stick or bamboo, with a sharp |
| iron head used for guiding an elephant, a goad. |
| വ്രജം, ത്തിന്റെ. s. 1. A cow pen, a station of cow- |
| herds. തൊഴുത്ത. 2. a road. വഴി. 3. a flock, a herd, |
| a multitude. കൂട്ടം. |
| വ്രജിനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sin. പാപം. 2. disease. |
| രൊഗം. 3. heat, heatedness. ഉപതാപം. 4. crooked- |
| ness. വളവ. |
| വ്രജ്യ, യുടെ. s. 1. Wandering about, either as an act |
| of religious austerity, or in quest of alms. തീൎത്ഥയാത്ര. |
| 2. march of an assailant, attack, invasion. 3. march in |
| general. യാത്ര. |
| വ്രണകാരി, യുടെ. s. The marking nut tree, Semicar- |
| pus anacardium. ചെരുമരം. |
| വ്രണം, ത്തിന്റെ. s. A sore, an ulcer, a wound. |
| വ്രതതി, യുടെ. s. 1. Expansion, spreading. പരപ്പ. 2. |
| a creeper, a climbing plant. വള്ളി. |
| വ്രതം, ത്തിന്റെ. s. 1. A vow, any meritorious act of |
| devotion, the voluntary or avowed observance, or impo- |
| sition of any penance, austerity, or privation, as fasting, |
| continence, exposure to heat and cold, &c. 2. eating. |
| വ്രതി, യുടെ. s. 1. An employer of priests. 2. one who |
| performs an act of devotion or vow, a devotee, an asce- |
| tic, one engaged in the performance of a vow or penance. |
| വ്രതം അനുഷ്ടിക്കുന്നവൻ. |
| വ്രശ്ചനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A small saw or chisel. 2. |
| cutting. |
| വ്രഹി, യുടെ. s. A well. കിണറ. |
| വ്രാജിതാ, വിന്റെ. s. A charioteer. തെർ നടത്തു |
| ന്നവൻ. |
| വ്രാതം, ത്തിന്റെ. s. A multitude, an assemblage. കൂട്ടം. |
| വ്രാത്യൻ, ന്റെ. s. A Brahman in whose youth the cus- |
| tomary observances have been omitted and who has not |
| received the investiture with the sacred thread. |
| വ്രീഡ, യുടെ. s. Shame, bashfulness, ലജ്ജ. |
[ 766 ]
| വ്രീഹി, യുടെ. s. Paddy or rice of various kinds, or sorts. |
| ധാന്യം. |
| വ്രീഹിഭെദം, ത്തിന്റെ. s. A sort of grain, Panicum |
| Miliaceum. |
| വ്രീളാവതി, യുടെ. s. A modest, bashful woman. ലജ്ജ |
| യുള്ളവൾ. |
| വ്രീളാവാൻ, ന്റെ. s. modest, bashful ma ലജ്ജ |
| യുള്ളവൻ. |
| വ്രീള, യുടെ. s. Shame, bashfulness. നാണം. |
| വ്രൈഹെയം. adj. Fit for or sown with rice, (a field, |
| &c.) |
| ശ |
| ശ, The thirtieth consonant in the Malayalim alphabet |
| and first of the three sibilants, it is termed the palatal |
| sibilant and corresponds to sh pronounced softly. |
| ശകടം, ത്തിന്റെ.s. 1. A cart, a car. ഗാഡി. 2. a |
| military array, the car shape. 3. in chess, the bishop. |
| ശകൻ, ന്റെ. s. A sovereign, any prince who gives his |
| name to an era, especially applied to Sáliwáhana. |
| ശകലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A part, a portion, a piece. |
| അംശം. 2. bark, rind. തൊലി. |
| ശകലിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To break in pieces. |
| ശകലിതം. adj. Broken, parted. ഒടെക്കപ്പെട്ട. |
| ശകാബ്ദം, ത്തിന്റെ. s. The Sáliwáhana era. |
| ശകാന്തൻ, ന്റെ. s. The prince Vicramárca. 2. a name |
| of Sáliwáhana. |
| ശകാരം, ത്തിന്റെ. s. Abuse, censure, rude reproach, |
| cursing. |
| ശകാരി, യുടെ. s. VICRAMÁDITYA the celebrated so- |
| vereign of Ougein. വിക്രമാദിത്യൻ. |
| ശകാരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To abuse, revile, to |
| censure. |
| ശകുനപ്പിഴ, യുടെ. s. A bad sign or omen. |
| ശകുനം, ത്തിന്റെ.s.1. A bird in general. 2. an omen, |
| an augury, especially as derived from the flight of birds. |
| ശകുനം നൊക്കുന്നു, To augur, to observe signs or |
| omens. |
| ശകുനശാസ്ത്രം, ത്തിന്റെ.s. The science of prognos- |
| ticating by omens and augury. |
| ശകുനി, യുടെ. s. 1. A bird. പക്ഷി. 2. the maternal |
| uncle of the Caurava princes. 3. one of the astronomi- |
| cal periods called Caranas. |
| ശകുന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bird. പക്ഷി. 2. an eagle, |
| the Indian vulture. കഴുകൻ. | ശകുന്തി, യുടെ.s. A bird in general. പക്ഷി. |
| ശകുലം, ത്തിന്റെ. s. A fish. മീൻ. |
| ശകുലാദനീ, യുടെ. s. A medicinal plant, commonly |
| Catuci, Wrightea antidysenterica. കടുരൊഹണി. |
| ശകുലാൎഭകം, ത്തിന്റെ. s. A sort of fish, the gilt head, |
| Sparus emarginatus. |
| ശകുലാക്ഷകം, ത്തിന്റെ. s. Bent grass with white |
| blossoms, Panicum Dactylon. |
| ശകുലി, യുടെ. s. A fish. മത്സ്യം. |
| ശകൃൽ, ത്തിന്റെ.s. Fæces, excrement. വിഷു. |
| ശകൃത്തരി, യുടെ. s. A calf. കിടാവ. |
| ശക്തൻ, തെ. s. A powerful or brave man, an able |
| man. |
| ശക്തം, &c. adj. 1. Able, capable, strong, powerful. 2. |
| diligent, attentive, intent. |
| ശക്തി, യുടെ. s. 1. Power, regal power as resulting |
| from majesty, perseverance, and counsel. 2. power, |
| strength, prowess, force, ability. 3. an iron spear or dart. |
| വെല. 4. the energy or active power of a deity perso- |
| nified as his wife, as GAURI of SIVA, LECSHMI of VISHNU. |
| 5. the female symbol (as the counter part of the em- |
| blem of SIVA,) and worshipped either literally, or figu- |
| ratively by a sect of the Hindus, thence termed Sactas. |
| ശക്തിധരൻ, ന്റെ. s. 1. One who is powerful. 2. one |
| who is armed with a spear, a spearman a lancer. 3. a |
| name of SUBRAHMANIA or CÁRTICÉYA. സുബ്രഹ്മണ്യ |
| ൻ. |
| ശക്തിപൂജ, യുടെ. s. An offering made to a Sacti. |
| ശക്തിമാൻ, ന്റെ. s. A strong, powerful, able man. |
| ശക്തിഹെതികൻ, ന്റെ.s. One who wears an iron |
| spear, a soldier armed with an iron lance, a spearman, |
| a lancer. വെല്കാരൻ. |
| ശക്നു, വിന്റെ. s. One who speaks civilly or kindly. |
| ശക്യത, യുടെ. s. Ability, strength, power. |
| ശക്യതരം, adj. Unfit, unworthy. യൊഗ്യമല്ലാത്ത. |
| ശക്യൻ, ന്റെ.s. 1. A powerful, skilful, able man. സ |
| മൎത്ഥൻ. 2. a friend, a worthy man. യൊഗ്യൻ. |
| ശക്യം. adj. Possible, practicable, to be effected or done. |
| കഴിയുന്ന. |
| ശക്രധനുസ` ,ിന്റെ.s. The bow of INDRA, the rain- |
| bow. മെഘവില്ല. |
| ശക്രൻ, ന്റെ. s. 1. A name of INDRA, the chief of the |
| inferior gods and ruler of Swerga. ഇന്ദ്രൻ. 2. a plant, |
| Wrightea antidysenterica. കുടകപ്പാല. |
| ശക്രപാദപം, ത്തിന്റെ.s. A sort of pine, Pinus |
| devadaru. (Rox.) ദെവതാരം. |
[ 767 ]
| ശക്രപുഷ്പി, യുടെ. s. A sort of potherb, also Visalya. |
| ശക്രഭവനം, ത്തിന്റെ. s. Sky, heaven, the abode of |
| INDRA. |
| ശക്രവല്ലി, യുടെ. s. A sort of creeper. |
| ശക്ലൻ, ന്റെ. s. One who speaks civilly or kindly. |
| പ്രിയം പറയുന്നവൻ. |
| ശക്വരം, ത്തിന്റെ.s. A bull, an ox. കാള. |
| ശങ്ക, യുടെ. s. 1. Fear, awe, terror, apprehension. ഭയം. |
| 2. doubt, uncertainty, hesitation. സംശയം. 3. bash- |
| fulness, modesty. ലജ്ജ. 4. reverence, respect, honour, |
| esteem. |
| ശങ്കകെട, ിന്റെ. s. 1. Fearlessness. 2. dishonour, |
| disrespect. 3. shamelessness, immodesty. |
| ശങ്കരൻ, ന്റെ. s. 1. A name of SIVA. ശിവൻ. 2. the |
| name of a celebrated teacher of the Védánta philosophy. |
| ശങ്കരം, &c. adj. Auspicious, propitious, conferring hap- |
| piness or good fortune. |
| ശങ്കരി, യുടെ. s. A name of PÁRWATI. പാൎവതി. |
| ശങ്കാവിഷം, ത്തിന്റെ. s. Doubt, suspicion. |
| ശങ്കിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To fear, to be appre- |
| hensive. 2. to doubt, hesitate, suspect. 3. to object, to |
| make doubtful. 4. to obey, to reverence, to honour, to |
| respect. 5. to be bashful. |
| ശങ്കിടി, യുടെ. s. Singing together. |
| ശിങ്കിടിക്കാരൻ, ന്റെ. s. One who sings with others, |
| one of a set of singers. |
| ശങ്കിതൻ, ന്റെ.s. One who is alarmed, frightened. |
| ഭയമുള്ളവൻ. |
| ശങ്കിതം, &c. adj. 1. Alarmed, frightened. 2. doubtful, |
| uncertain. 3. weak, unsteady. |
| ശങ്കു, വിന്റെ. s. 1. A peg, a pin, a stake, a pole. കു |
| റ്റി. 2. the trunk of a lopped tree. 3. the scate fish. 4. |
| a javelin. 5. a name of SIVA. ശിവൻ. 6. the penis. 7. |
| a number. 8. the small fibres of a leaf. 9. the gnomon |
| of a dial, usually twelve fingers long. 10. fear, terror. |
| ശങ്കുകൎണം, ത്തിന്റെ. s. 1. An ass.കഴുത. 2. a camel. |
| ഒട്ടകം. 3. a mule. കൊവൎകഴുത. |
| ശങ്കുംകുപ്പി, യുടെ. s. The oval-leaved smooth Volka- |
| meria, Volkameria Inermis. (Lin.) |
| ശങ്കുല, യുടെ. s. A pair of pincers or nippers used to |
| cut the betel nut into small pieces. |
| ശംഖ, യുടെ. s. See ശം.ഖം. |
| ശംഖധവളം, ത്തിന്റെ. s. The whiteness of a shell. |
| ശംഖധ്മാനം, ത്തിന്റെ. s. Blowing the conch. |
| ശംഖനഖം, ത്തിന്റെ.s. 1. A small shell. 2. a perfume, |
| commonly നഖി. | ശംഖനാദം, ത്തിന്റെ. s. The sound of the conch. |
| ശംഖപാലൻ, ന്റെ. s. 1. The sun. ആദിത്യൻ. 2. |
| a Nága or serpent of Pátála. |
| ശംഖപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. The ring-leaved Clitoria, or |
| shell-flower, of which there are several varieties, Clitoria |
| ternatea. |
| ശംഖപുഷ്പി, യുടെ.s. A sort of grass, Andropogon |
| aciculatum. |
| ശംഖം, ത്തിന്റെ. s. 1. A conch or chank, especially as |
| used by the Hindus either in libations or when perforated |
| at one end and blown as a horn. 2. one of CUBÉRA'S |
| treasures. ഒരുനിധി. 3. the temple or frontal bone. |
| നെറ്റിയെല്ല. 4. a large number, ten, or a hundred |
| billions or a number formed by the addition of sixteen |
| cyphers to unity. 5. a perfume. 6. a screw. |
| ശംഖസ്വനം, ത്തിന്റെ.s. The sound of the conch or |
| horn. |
| ശംഖിനി, യുടെ. s. 1. A description of women, one of |
| the four classes into which females are divided in erotic |
| writings. 2. a sort of grass, Andropogon aciculatum. ച |
| ണ്ണ. |
| ശംഖുപിരി, യുടെ. s. 1. The winding in shells. 2. the |
| winding in a screw. |
| ശംഖുവിളി, യുടെ. s. Blowing or sounding the conch. |
| ശചി, യുടെ. s. 1. The wife of INDRA. 2. the astro- |
| nomical Carana or period named Vishti. 3. a plant, |
| Asparagus racemosa. ശതാവരി. |
| ശചിപതി, യുടെ. s. INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| ശടി, യുടെ. s. Zedoary, Curcuma zerumbet, otherwise |
| considered as a synonime of the ambahaldi, or Curcuma |
| amada, the mango smelling ginger, so termed because |
| the fresh root possesses the smell of a green mango. |
| (Rox.) |
| ശഠത, യുടെ. s. 1. Obstinacy, perverseness, depravity, |
| wickedness. 2. dishonesty. ശഠതപറയുന്നു, To speak |
| obstinately or perversely, to dispute improperly. ശഠത |
| പിടിക്കുന്നു, To be or become obstinate, perverse. |
| ശഠൻ, ന്റെ. s. 1. An obstinate, perverse, depraved |
| person. 2. a rogue, a cheat. 3. a blockhead, a fool. |
| ശഠം, &c. adj. Obstinate, perverse, depraved, wicked, |
| dishonest. |
| ശണം, ത്തിന്റെ.s. Indian hemp, Cannabis sativa. |
| ശണപുഷ്പിക, യുടെ. s. Crotolaria of several species. |
| ശണസൂത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A net made of hemp or |
| Sana, or the thread of the Crotolaria juncea. 2. cordage, |
| twine. |
[ 768 ]
| ശണ്ഠ, യുടെ. s. 1. A quarrel, dispute, contention, fight, |
| battle. ശണ്ഠയിടുന്നു, ശണ്ഠകൂടുന്നു, To quarrel, to |
| fight, to contend. ശണ്ഠകൂട്ടുന്നു, To raise quarrels, to |
| excite to battle. ശണ്ഠതുടങ്ങുന്നു, To begin a quarrel. |
| ശണ്ഠി, യുടെ. s. An obstinate, stubborn fellow, an |
| impudent man. |
| ശതകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hundred. നൂറ. 2. a century, |
| a cento, a collection of one hundred stanzas. |
| ശതകുപ്പ, യുടെ. s. 1. Anise, anise seed. 2. a sort of |
| dill or fennel, Anethum sowa or graveolens. |
| ശതകൊടി, യുടെ. s. INDRA's thunderbolt. വജ്രായു |
| ധം. 2. one thousand millions. |
| ശതക്രതു, വിന്റെ. s. INDRA, or one who has offer- |
| ed a hundred sacrifices. ഇന്ദ്രൻ. |
| ശതഘ്നി, യുടെ. s. 1. A weapon. ആയുധം. 2. a |
| moat. |
| ശതദ്രു, വിന്റെ.s. The Sutlej river which rises in the |
| Himalaya mountains, in the vicinity it is supposed of |
| the Ranandrad or lake, and running to the S. W. unites |
| in the Punjab with the Bryati or Vipása, when it forms |
| the Hyphasis of the Greeks, and falls into the Indus be- |
| low Multon. |
| ശതധാ. ind. In many ways, in a hundred ways, a hun- |
| dred-fold. |
| ശതപത്രകം, ത്തിന്റെ. s. The woodpecker. മരങ്കൊ |
| ത്തി. |
| ശതപത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A lotus in general, Nelum- |
| bium speciosum, or Nymphæa nelumbo; the flower of it |
| having a hundred petals. 2. a peacock. മയിൽ. 3. a |
| parrot, the king parrot. |
| ശതപത്രൊദ്ഭവൻ, ന്റെ. s. A name of BRAHMA, as |
| sprung from a lotus. ബ്രഹ്മാവ. |
| ശതപദീ, യുടെ. s. A centipede. പഴുതാര. |
| ശതപൎണ്ണീ, യുടെ. s. A lotus. |
| ശതപൎവ്വാ, വിന്റെ.s. 1. A bamboo. മുള. 2. bent |
| grass, Panicum dactylon, കറുക. 3. orris root. വയമ്പ. |
| 4. the wife of SUCRA. 5. the day of full moon in the |
| month Aswini. |
| ശതപൎവ്വിക, യുടെ. s. 1. Bent grass or Doob. കറുക. |
| 2. orris root. വയമ്പ. 3. barley. യവം. |
| ശതപൎവ്വെശൻ, ന്റെ. s. The planet VENUS or its |
| regent. ശുക്രൻ. |
| ശതപുഷ്പ, യുടെ. s. l. A sort of dill or fennel or bis- |
| hopsweed, Anethum sowa or graveolens. ശതകുപ്പ. 2. |
| anise seed, Pimpinella anisum. |
| ശതപ്രാസം, ത്തിന്റെ. s. The oleander flower, Nerium | dorum or oleander, (Lin.) കണവീരം: the leaves of |
| the plant being compared to a dart. |
| ശതഭിഷിൿ, ിന്റെ. s. The twenty-fourth lunar asterism |
| or mansion, containing 100 stars. ചതയം. |
| ശതഭീരു, വിന്റെ. s. Arabian jasmine, Jasminum Zam- |
| bac. |
| ശതമഖൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA, as having per- |
| formed a hundred sacrifices of horses. |
| ശതമന്യു, വിന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| ശതമാൎജൻ, ന്റെ. s. An armourer, a cutler. |
| ശതമാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A Pala of silver. 2. an |
| A'dhaca or measure so called. |
| ശതമൂലി, യുടെ. s. A plant, Asparagus racemosus. ശ |
| താവരി. |
| ശതം, ത്തിന്റെ. s. A hundred. adj. 1. A hundred. 2. |
| many. |
| ശതയഷ്ടിക, യുടെ. s. A necklace of 100 strings. |
| ശതയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. The name of a medical |
| book. |
| ശതവീൎയ്യ, യുടെ. s. White Doob grass, Panicum dactylon, |
| with white blossoms. വെൺ്കറുക. |
| ശതവെധി, യുടെ. s. A sort of dock or sorrel, Oxalis |
| monadelpha or Rumex vesicarius. പുളിയാരൽ. |
| ശതശം. ind. 1. In many ways. പലപ്രകാരം. 2. in a |
| hundred ways, a hundred-fold. നൂറുപ്രകാരം. |
| ശതഹ്രദ, യുടെ. s. 1. Lightning. മിന്നൽ പിണർ. |
| 2. the thunderbolt. ഇടിവാൾ. |
| ശതഹ്രാസം, ത്തിന്റെ. s. The sweet smelling oleander |
| plant, Nerium odorum. കണവീരം. |
| ശതാംഗം, ത്തിന്റെ. s. A car, a chariot. രഥം. |
| ശതാധിപൻ, ന്റെ. s. A centurion, or captain of 100. |
| ശതാനന്ദൻ, ന്റെ. s. 1. BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. 2. |
| the Muni GAUTAMA, the founder of the logical school of |
| philosophy. 3. the eldest son of GAUTAMA, (according |
| to the Rámáyana,) and Purohit, or religious adviser of |
| Janaca king of Mithila. |
| ശതാനീകൻ, ന്റെ. s. 1. An old man. വൃദ്ധൻ. 2. the |
| name of a sovereign, the second of the lunar kings of the |
| fourth age. |
| ശതാവരി, യുടെ. s. 1. A plant, Asparagus racemosus. |
| 2. the wife of INDRA. |
| ശത്രു, വിന്റെ. s. 1. An enemy, a foe, an adversary. |
| 2. a political enemy, a neighbouring prince as being one |
| with whom disputes are likely to occur. |
| ശത്രുഘ്നൻ, ന്റെ. s. The second brother of RÁMA- |
| CHANDRA, the son of SUMITRA, and brother of Lacshmana. |
[ 769 ]
| ശത്രുജയം, ത്തിന്റെ. s. Conquering of, or victory over, |
| an enemy. |
| ശത്രുത, യുടെ. s. 1. Enmity, hostility. 2. hatred. |
| ശത്രുത്വം, ത്തിന്റെ. s. Enmity, hostility. |
| ശത്രുദമനം, ത്തിന്റെ. s. Subduing or pacifying an |
| enemy. |
| ശത്രുനാശം, ത്തിന്റെ. s. Destruction or slaughter of |
| an enemy. |
| ശത്രുപക്ഷക്കാരൻ, ന്റെ. s. A conspirator, a plotter, |
| an intriguer, a traitor. |
| ശത്രുപക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. A conspiracy, a plot, in- |
| trigue. |
| ശത്രുപീഡ, യുടെ. s. Oppression, molestation. |
| ശത്രുബലം, ത്തിന്റെ. s. The strength, force, or influ- |
| ence of an enemy. |
| ശത്രുഭയം, ത്തിന്റെ. s. Fear of an enemy, fear, cow- |
| ardice in war. |
| ശത്രുഭൂമി, യുടെ. s. An enemy's country. |
| ശത്രുവ്യാപാരം, ത്തിന്റെ. s. Sorcery, conjuring with |
| a view to take away life. |
| ശത്രുസംഹാരം, ത്തിന്റെ. s. Destruction of an enemy |
| or foe. |
| ശത്രുഹരം, ത്തിന്റെ.s. Destruction or slaughter of |
| an enemy. |
| ശദ്രി, യുടെ. s. 1. A cloud. മെഘം. 2. ARJUNA. അ |
| ൎജ്ജുനൻ. 3. an elephant. ആന. |
| ശനകൈസ഻. ind. 1. Slowly, tardily. 2. independantly, |
| at will. മന്ദത്തിൽ. |
| ശനി, യുടെ. s. 1. The planet Saturn or its regent. 2. |
| Saturday. |
| ശനിപിഴ, യുടെ. s. An inauspicious season under the |
| planet Saturn. |
| ശനിപ്രിയം, ത്തിന്റെ. s. The emerald, or sapphire. |
| ശനിയാഴ്ച, യുടെ. s. Saturday. |
| ശനിഭഗവാൻ, ന്റെ. s. The planet Saturn. |
| ശനിവാരം, ത്തിന്റെ. s. Saturday. |
| ശവൈശ്വരൻ, ന്റെ. s. The planet Saturn or its my- |
| thological personification. |
| ശനൈസ഻. ind. 1. Slowly, tardily. പതുക്കെ. 2. |
| independantly, at will. |
| ശപഥം, ത്തിന്റെ. s. 1. An oath; a protestation or |
| asseveration, by oath or ordeal. 2. an imprecation, or |
| curse. 3. cursing, wishing ill to. 4. a vow, a solemn pro- |
| mise. 5. a wager, a bet, a pledge. ശപഥംചെയ്യുന്നു, |
| To bind one's self by an oath. ശപഥമിടുന്നു, To lay |
| a wager, to pledge. | ശപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. An oath, confirmation of the |
| truth by oath or ordeal. 2. imprecation, cursing, maledic- |
| tion, abuse. |
| ശപം, ത്തിന്റെ. s. 1. An oath. 2. an imprecation, a |
| curse. ശാപം. 2. a corpse. ശവം. |
| ശപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To curse, to ana- |
| thematize. 2. to revile, to wish evil to or imprecation on, |
| to imprecate. 3. to devote. |
| ശഫം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hoof in general. കുളമ്പ. 2. |
| the hoof of a horse. കുതിരയുടെ കുളമ്പ. |
| ശഫരീ, യുടെ. s. A sort of carp, Cyprinus chrysoparius, |
| നരിമീൻ. |
| ശബരൻ, ന്റെ.s. A barbarian, or one of the half |
| savage race inhabiting the mountainous districts of India, |
| and wearing leaves, the feathers of the peacock, &c. as |
| decorations. കാട്ടാളൻ. |
| ശബരാലയം, ത്തിന്റെ. s. A hut or abode of a |
| Barbarian or mountaineer. |
| ശബരി, യുടെ. s. The wife of the preceding, or a woman |
| of that tribe. |
| ശബരീമൃഗം, ത്തിന്റെ. s. A kind of deer or rather |
| the Yac or Bos Grunniens. |
| ശബളം. s. 1. A variegated colour. 2. water. |
| വെള്ളം. adj. Variegated, of a variegated colour. |
| ശബളി, യുടെ. s. l. A brindled cow. 2. the cow of |
| plenty, Cámadhénu. കാമധെനു. |
| ശബ്ദഗ്രഹം, ത്തിന്റെ. &. The ear. ചെവി. |
| ശബ്ദനം, &c. adj. Sounding, sonorous. S. Sounding |
| uttering sounds. |
| ശബ്ദബ്രഹ്മം, ത്തിന്റെ. s. BRAHMA. |
| ശബ്ദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sound in general, noise, cla- |
| mour. 2. a sound, a word. 3. a voice. 4. in grammar, a |
| declinable word, as a noun, pronoun, &c. ശബ്ദമിടു |
| ന്നു, To give a sound, to make a noise. |
| ശബ്ദയൊനി, യുടെ. s. The root of a word. |
| ശബ്ദശാസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. Grammar, &c. which |
| treats of words. വ്യാകരണം. |
| ശബ്ദാൎത്ഥം, ത്തിന്റെ. s. The meaning of a word or |
| sentence. |
| ശബ്ദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To sound, to emit |
| sound, to make a noise, to speak. |
| ശബ്ദൊല്പത്തി, യുടെ. s. The origin of sound, the root |
| of a word. |
| ശമകൻ, ന്റെ. s. A pacifier, a pacificator, tranquillizer. |
| ശമഥം, ത്തിന്റെ. s. Quiet, tranquillity, rest, calm. |
| ശമനത, യുടെ. s. See. ശമനം. |
[ 770 ]
| ശമനൻ, ന്റെ. s. 1. A name of YAMA, the ruler of |
| Tartarus. യമൻ. 2. an antelope. മാൻ. |
| ശമനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Mental tranquillity, calmness, |
| stillness, indifference. 2. killing animals for sacrifice, |
| immolation. 3. abuse, malediction. |
| ശമനസ്വസാ, വിന്റെ. s. The river Jumna or its |
| personification. |
| ശമനീ, യുടെ. s. Night. രാത്രി. |
| ശമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Quiet, tranquillity, peace, rest, |
| calm. 2. quiet of mind, stoicism, indifference, the absence |
| of passion as one of the qualities of the Védánti or fol- |
| lower of the Védánta doctrine. 3. abuse, imprecation, |
| malediction. |
| ശമലം, ത്തിന്റെ. s. Fœces, ordure. വിഷു. |
| ശമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. l. To be at rest, to be |
| tranquil, quiet, easy. 2. to be pacified, to be calmed or |
| appeased. 3. to have the passions tamed and quiescent. |
| ശമിതം, &c. adj. 1. Pacified, appeased. 2. quiet, tranquil, |
| sedate, calm. |
| ശമിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To propitiate, to pa- |
| cify, to appease, to mitigate, to calm. 2. to tranquillize, to |
| quiet, to alleviate. 3. to tame. 4. to restrain, to prevent. |
| ശമീ, യുടെ. s. 1. A legume or pod. പുട്ടിൽ. 2. the Sa- |
| mi tree, Mimosa suma. (Rox.) |
| ശമീധാന്യം, ത്തിന്റെ.s. Pulse, grain which grows |
| in legumes or pods. |
| ശമീരം, ത്തിന്റെ. s. A small variety of the Mimosa |
| suma. |
| ശം. ind. Happy, happily, auspiciously. |
| ശമ്പ, യുടെ. s. Lightning. മിന്നൽപിണര. |
| ശമ്പളക്കാരൻ, ന്റെ. s. One who serves for monthly |
| wages, a hired servant. |
| ശമ്പളം, ത്തിന്റെ. s. Wages, salary, stipend, hire. |
| ശംബം, ത്തിന്റെ. s. 1. The thunderbolt or weapon |
| of INDRA. വജ്രായുധം. 2. the iron head of a pestle. |
| പൂണ. 3. an iron chain worn round the loins. |
| ശബരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Water. വെള്ളം. 2. a reli- |
| gious observance. 3. wealth. സമ്പത്ത. 4. war. യുദ്ധം. |
| 5. a sort of deer. ഒരു വക മാൻ. |
| ശംബരാശി, യുടെ. s. CAMA, the Hindu deity of love. |
| കാമദെവൻ. |
| ശംബരി, യുടെ. s. A drug, a medicinal plant. |
| ശംബലം, ത്തിന്റെ. s. Provender for a journey, stock |
| for travelling expenses. വഴിച്ചൊറ. 2. a bank, a shore. |
| കര. 3. envy, impatience or dislike of another's success. |
| അസൂയ. | ശംബാകൃതം. adj. Twice ploughed. ഇരുച്ചാലുഴുത. |
| ശംബൂകം, ത്തിന്റെ. s. A bivalve shell. |
| ശംഭം, ത്തിന്റെ. s. INDRA's thunderbolt. വജ്രായുധം. |
| ശംഭളി, യുടെ. s. A bawd, a procuress. അതിവെശ്യ. |
| ശംഭു, വിന്റെ, s. 1. A name of BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| 2. of Siva. ശിവൻ. 3. of VISHNU. വിഷ്ണു. 4. a Jaina, |
| or Jaina teacher. |
| ശമ്മല, യുടെ. s. 1. Difficulty, hardness, that which is |
| hard to accomplish. 2. perplexity, troublesomeness. 3. |
| entanglement, embarrassment. ശമ്മല തീൎക്കുന്നു. To |
| remove difficulty, to disentangle. |
| ശമ്യ, യുടെ. s. The pin of a yoke. നുകക്കുഴി. |
| ശമ്യാകം, ത്തിന്റെ. s. The Cassia fistula tree. കൊന്ന. |
| ശംവം, ത്തിന്റെ. s. 1. The thunderbolt of INDRA. 2. |
| the iron head of a pestle. |
| ശംവരം, ത്തിന്റെ. s. Water. വെള്ളം. |
| ശംസ, യുടെ. s. 1. Speech. വാക്ക. 2. wish, desire. ആ |
| ഗ്രഹം. 3. praise, commendation, flattery, eulogy. |
| സ്തുതി. |
| ശംസനം, ത്തിന്റെ. s. Speech. വാക്ക. |
| ശംസിതം. adj. 1. Certain, ascertained. നിശ്ചയമുള്ള. |
| 2. calumniated, falsely accused. അപവാദപ്പെട്ട. 3. |
| said, declared. പറയപ്പെട്ട. 4. praised, celebrated. സ്തു |
| തിക്കപ്പെട്ട. 5. wished, desired. ആഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട. |
| ശംസ്താവ, ിന്റെ. s.An encomiast, a panegyrist, a. |
| flatterer. സ്തുതിക്കുന്നവൻ. |
| ശയനഗൃഹം, ത്തിന്റെ. s. A sleeping room. ഉറങ്ങു |
| വാനുള്ള മുറി, കിടക്കുന്ന മുറി. |
| ശയനപ്രിദിക്ഷിണം, ത്തിന്റെ. s. Circumabulation |
| of VISHNU. |
| ശയനപ്രിയൻ, ന്റെ. s. One fond of lying down |
| and sleeping. |
| ശയനമൊഹം, ത്തിന്റെ. s. Wantonness. |
| ശയനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sleep, Sleeping, repose, rest, |
| lying down. കിടക്കുക. 2. a bed or couch. കിടക്ക, |
| കട്ടിൽ. 3. copulation. |
| ശയനീയം, ത്തിന്റെ. s. A bed, a cough. adj. Fit for |
| or suitable to sleep, to be slept on, &c. |
| ശയം, ത്തിന്റെ. s. 1. A and. കൈ. 2. a snake. |
| പെരിമ്പാമ്പ. 3. Sleep, Sleeping. ഉറക്കം. 4. a bed, a |
| coach. കിടക്ക. |
| ശയാനൻ, ന്റെ. s. A sleepy, dull, sluggish person. |
| ശയാലു. adj. Sleepy, slothful, sluggish. s. A snake, |
| the Bon. |
| ശയിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To lie down, to west, to |
| sleep. കിടക്കുന്നു. |
[ 771 ]
| ശയിതൻ, ന്റെ. s. One who is sleepy, slothful, slug |
| gish. ഉറങ്ങുന്നവൻ. |
| ശയിതം, ത്തിന്റെ. s. Sleep, sleeping. adj. Asleep, |
| sleepy. |
| ശയു, വിന്റെ. s. A large snake, the Boa constrictor. |
| പെരിമ്പാമ്പ. |
| ശയ്യ, യുടെ. s. 1. A bed, a couch, a sofa. മെത്ത, കി |
| ടക്ക. 2. tying in knots, stringing. ശയ്യവിരിക്കുന്നു, |
| To make a bed. |
| ശരകൂടം, ത്തിന്റെ. s. A multitude of arrows. |
| ശരക്കൊൽ, ലിന്റെ. s. 1. The shaft of an arrow. 2. |
| a stem of grass. |
| ശരചന്ദ്രൻ, ന്റെ. s. The autumnal moon. |
| ശരജന്മാ, വിന്റെ. s. A name of Cárticéya. കാൎത്തി |
| കെയ. |
| ശരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Refuge, shelter, asylum. 2. a |
| preserver, a protector, that which or who protects or pre- |
| serves. 3. a house. 4. protection, preservation, defence. 5. |
| quarter in battle. ശരണം ചൊല്ലുന്നു. To salute in |
| a humble manner. ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു, To take |
| shelter, to obtain or find refuge. |
| ശരണാഗതൻ, ന്റെ. s. A refugee, an appellant, one |
| who comes for protection or refuge. |
| ശരണാൎത്ഥി, യുടെ. s. An unfortunate, wretched man, |
| one involved in calamity or ruin and dependant on others |
| for protection or aid. |
| ശരണായുധം, ത്തിന്റെ. s. A cock, so called from |
| baving natural spurs. |
| ശരണ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Protection, a protector, that |
| which or who affords refuge, and defence. 2. a house. |
| 3. protection, defence. adj. Fit to be protected, poor, mi- |
| serable, helpless. |
| ശരദൃതു, വിന്റെ. s. The sultry season, or that of |
| autumn. ശരൽക്കാലം. |
| ശരധി, യുടെ. s. A quiver. അമ്പുറ. |
| ശരപുംഖജം, ത്തിന്റെ. s. A medicinal plant. |
| ശരപുംഖം, ത്തിന്റെ. s. The feathers, or feathered |
| part, of an arrow. |
| ശരപ്പാട, ിന്റെ. s. The distance to which an arrow |
| reaches when shot. |
| ശരപ്രയൊഗനിപുണൻ, ന്റെ. s. One skilled in |
| archery. |
| ശരപ്രയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Archery, shooting arrows. |
| ശരഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. A fabulous animal, supposed |
| to have eight legs and to inhabit particularly the snowy |
| mountains. 2. a mountain sheep. വരയാട. 3. a grass- | hopper. 4. a young elephant. 5. a monkey in RÁMA'S |
| army. |
| ശരം, ത്തിന്റെ. s. 1. An arrow. അമ്പ. 2. a sort of |
| reed or grass, Saccharum sara. അമപ്പുല്ല. 3. water. |
| വെള്ളം. 4. mischief, injury, hurt. |
| ശരൽ, ത്തിന്റെ. s. 1. The season of autumn or the |
| sultry season. 2. a year. |
| ശരല്കാലം, ത്തിന്റെ. s. The season of autumn or the |
| sultry season. |
| ശരവ്യം, ത്തിന്റെ. s. A mark, a butt. ലാക്ക. |
| ശരാഭ്യാസം, ത്തിന്റെ. s. Archery, practise with the |
| bow and arrow. |
| ശരാരി, യുടെ. s. A sort of bird, commonly the Ali or |
| Saráli, Tardus ginginiamus. |
| ശരാരു, വിന്റെ. s. A mischievous, noxious, hurtful |
| person. ഹിംസാശീലൻ. |
| ശരാലി, യുടെ. s. The Saráli, a sort of bird. |
| ശരാവതീ, യുടെ. s. The name of a river. |
| ശരാവം, ത്തിന്റെ. s. A lid, a cover. മൂടി. |
| ശരാശരി. ind. On an average. |
| ശരാശ്രയം, ത്തിന്റെ. s. A quiver. അമ്പുറ. |
| ശരാസനം, ത്തിന്റെ. s. A bow. വില്ല. |
| ശരി. ind. 1. Equality. 2. right, proper, exact, correct, |
| 3. even, not odd. ശരിവരെ, Fully, completely, perfect- |
| ly. ശരിയായി, Exactly, rightly, justly, equally. |
| ശരിയാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To make equal, right, |
| just. |
| ശരിയിടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. a. 1. To make equal, to put |
| right. 2. to retaliate. |
| ശരീരഖെദം, ത്തിന്റെ. s. Bodily affliction. |
| ശരീരദുഃഖം, ത്തിന്റെ. s. Bodily affliction, or pain. |
| ശരീരധൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. The natural state of the |
| body, the constitution. |
| ശരീരനാശം, ത്തിന്റെ. s. Bodily decay, corruption. |
| ശരീരപുഷ്ടി, യുടെ. s. Corpulency. |
| ശരീരം, ത്തിന്റെ. s. 1. The human body. 2. the con- |
| stitution, temperament, or health. |
| ശരീരരക്ഷ, യുടെ. s. Preservation or care of the body. |
| ശരീരവൃത്തി, യുടെ. s. Bodily cleanliness. |
| ശരീരസുഖം, ത്തിന്റെ. s. Bodily health. |
| ശരീരസംസ്കാരം, ത്തിന്റെ. s. Decoction or care of |
| the body. |
| ശരീരസാദം, ത്തിന്റെ. s. Bodily cleanliness or purity. |
| ശരീരസൌഖ്യം, ത്തിന്റെ. s. Bodily health. |
| ശരീരസ്മരണം, ത്തിന്റെ. s. Consciousness of one's |
| own existence. |
[ 772 ]
| ശരീരാവസ്ഥ, യുടെ. s. The state of the body, con- |
| stitution. |
| ശരീരി, യുടെ. s. An animal, a sentient being, or the |
| sentient soul as invested with a body. പ്രാണി, ജീ |
| വൻ. |
| ശരു, വിന്റെ. s. 1. Passion, anger. കൊപം. 2. the |
| thunderbolt of INDRA. വജ്രായുധം. 3. an arrow. അ |
| മ്പ. |
| ശൎക്കര, യുടെ. s. 1. Sarcara, clayed or candied sugar. |
| 2. country sugar, പഞ്ചസാര. 3. a stony nodule, or |
| gravel. ചരല. 4. soil abounding in gravel. 5. a potsherd, |
| the fragment of a broken pot or tile. ഓട്ടുനുറുക്ക. |
| ശൎക്കരപ്പാവ, ിന്റെ. s. The inspissated juice of the |
| sugar-cane, sirup. |
| ശൎക്കരപ്പായസം, ത്തിന്റെ. s. Pottage sweetened |
| with sugar. |
| ശൎക്കരയുപ്പെരി, യുടെ. s. Sugar sauce or condiment. |
| ശൎക്കരവാക്കം ിന്റെ. s. Sweet words, sugared words, |
| deceit, flattery. |
| ശൎക്കരാവതീ, യുടെ. s. Gravel, a soil abounding in gravel |
| or gritty and stony fragments. |
| ശൎക്കരിലം, adj. Stony, gravelly, abounding in stony or |
| gravelly particles, (a spot or place.) |
| ശൎമ്മൻ, ന്റെ. s. A name or appellation common to |
| Brahmans. |
| ശൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. Joy, pleasure, happiness. സന്തൊ |
| ഷം. adj. Happy, glad. |
| ശൎവ്വൻ, ന്റെ. s. A name of Siva. ശിവൻ. |
| ശൎവ്വരീ, യുടെ. s. 1. Night. രാത്രി. 2. a woman. സ്ത്രീ. |
| 3. turmeric. മഞ്ഞൾ. |
| ശൎവ്വരീനാഥൻ, ന്റെ. s. The moon. ചന്ദ്രൻ. |
| ശൎവ്വരീശൻ, ന്റെ. s. The moon. ചന്ദ്രൻ. |
| ശൎവ്വാണി, യുടെ. s. A name of PÁRWATI. പാൎവ്വതി. |
| ശലഭം, ത്തിന്റെ. s. A grasshopper. |
| ശലം, ത്തിന്റെ. s. The quill of a porcupine. എയ്യ |
| ന്റെ മുള്ള. |
| ശലലം, ത്തിന്റെ. s. The quill of a porcupine. എയ്യ |
| ന്റെ മുള്ള, |
| ശലലി, യുടെ. s. The quill of a porcupine. |
| ശലാക, യുടെ. s. 1. A javelin, a dart. 2. an arrow |
| അമ്പ. 3. a ramrod, peg or pin. 4. a bar or rod of |
| metal. 5. a surgeon's probe or tent. 6. a rib of an |
| umbrella, the bar of a cage, &c. 7. a small piece of |
| pointed wood or bamboo serving as a tooth-pick, or a |
| larger one serving as a ruler, &c. 8. a bone. 9. a thorny |
| shrub, Vangueria spinosa. മലങ്കാര. | ശലാടു, വിന്റെ. s. Unripe fruit. പച്ചക്ക. |
| ശല്ക്കം, ത്തിന്റെ. s. 1. A part, a portion, a piece. ഖ |
| ണ്ഡം. 2. bark, rind. തൊലി. 3. the scale of a fish. |
| ചെതമ്പൽ. |
| ശല്മലി, യുടെ. s. The silk cotton-tree, Bombax hepta- |
| phyllum. മുള്ളിലവ. |
| ശല്മലീപിഞ്ഛം, ത്തിന്റെ. s. The gum of the silk |
| cotton-tree. എഅലവിൻ പശ. |
| ശല്മലിവെഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. The gum of the silk |
| cotton-tree. |
| ശല്യക്കാരൻ, ന്റെ. s. A mischievous fellow, a common |
| disturber. |
| ശല്യൻ, ന്റെ. s. A king, the maternal uncle of |
| YUDHISHT’HIR. |
| ശല്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. A thorny shrub, Vangueria |
| spinosa. മലങ്കാര. 2. a porcupine. മുള്ളൻ. 3. an arrow. |
| അമ്പ. 4. a dart, a javelin. കുന്തം. 5. an iron crow. |
| ഇരിമ്പുപാര. 6. the point of a goad or iron head of an |
| arrow. 7. a bamboo rod or stake. 8. difficulty, embar- |
| rassment, distress. പ്രയാസം. 9. abuse, defamation. 10. |
| trouble, vexation, molestation, disturbance, mischief. |
| ഉപദ്രവം, ശല്യം ചെയ്യുന്നു, To trouble, to molest, |
| to vex. |
| ശല്ലകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A plant, Bignonia Indica. 2. |
| bark, rind. തൊലീ. |
| ശല്ലകി, യുടെ. s. 1. A porcupine. മുള്ളൻ. 2. the gum |
| olibanum tree. |
| ശല്ലാവ, ിന്റെ. s. Muslin cloth, fine cloth. |
| ശവക്കുഴി, യുടെ. s. A grave. |
| ശവദാഹം, ത്തിന്റെ. s. The burning or burial of a |
| corpse. |
| ശവപ്രായം. adj. Insensible, inanimate, void of life or |
| motion, destitute of feeling, as a dead body. |
| ശവം, ത്തിന്റെ. s. A corpse, a dead body. |
| ശവരൻ, ന്റെ. s. 1. A barbarian, one inhabiting the |
| mountainous district of India and wearing the feathers |
| of the peacock, &c. as decorations. 2. a name of SIVA. |
| ശിവൻ. |
| ശവസംസ്കാരം, ത്തിന്റെ. s. The burial or burning |
| of a corpse. |
| ശശധരൻ, ന്റെ. s. The moon, either from its dark |
| spots resembling a hare, or from that animal being the |
| emblem on her banner. |
| ശശൻ, ന്റെ. s. A man of mild and virtuous character, |
| but uxorious and woman led, one of the four characters |
| in which men are classed by erotic writers. |
[ 773 ]
| ശശം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hare, a rabbit. മുയൽ. 2. the |
| Lodha tree. |
| ശശലൊമം, ത്തിന്റെ. s. The skin of the hare or rabbit. |
| ശശാങ്കചൂഡൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| ശശാങ്കധവളം. adj. As white as the moon. |
| ശശാങ്കൻ, ന്റെ. s. The moon. ചന്ദ്രൻ. |
| ശശാങ്കമൂൎത്തി, യുടെ. s. The moon. ചന്ദ്രൻ. |
| ശശാങ്കശെഖരൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| ശശാദനം, ത്തിന്റെ. s. A hawk, a falcon. പുള്ള. |
| ശശി, യുടെ. s. 1. The moon. ചന്ദ്രൻ. 2. camphor. |
| പച്ചകൎപ്പൂരം. 2. the Mirgashirsha asterism. മൃഗശീ |
| ൎഷനക്ഷത്രം. |
| ശശികല, യുടെ. s. A digit of the moon. ചന്ദ്രക്കല. |
| ശശിഖണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. A digit of the moon. |
| ശശിചൂഡൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| ശശിധരൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| ശശിപ്രഭ, യുടെ. s. Moonlight. നിലാവ. |
| ശശിമണി, യുടെ. s. A kind of moon-gem. ചന്ദ്രകാ |
| ന്തം. |
| ശശിമണിശില, യുടെ. s. A kind of moon-stone. ച |
| ന്ദ്രകാന്തകല്ല. |
| ശശിശകലം, ത്തിന്റെ. s. A digit of the moon. |
| ശശിശെഖരൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| ശശൊൎണ്ണം, ത്തിന്റെ. s. The hair of the hare on rabbit. |
| ശശ്വൽ. ind. Again and again, frequently, repeatedly; |
| perpetually. പിന്നെയും പിന്നെയും, എല്ലായൊഴും. |
| ശഷ്കലി, യുടെ. s. The outer ear or opening of the ex- |
| ternal auditory passage. |
| ശഷ്പൻ, ന്റെ. s. A mean, worthless person. |
| ശഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. 1. Young grass. വയ്പുല്ല. 2. loss |
| of intellect or confidence. |
| ശസ്തം, ത്തിന്റെ. s. Happiness, excellence. സുഖം. |
| adj. 1. Happy, well, right. സുഖമുള്ള. 2. excellent, |
| best. ശ്രഷ്ടതയുള്ള. 3. praised, eulogised. സ്തുതിക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| ശസ്യമഞ്ജരി, യുടെ. s. 1. The ear or spike of corn. ക |
| തിര. 2. the fruit stalk. |
| ശസ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Fruit. 2. good quality, merit. |
| ശസ്യശൂകം, ത്തിന്റെ. s. The beard of corn, the awn. |
| ശസ്ത്രകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Iron. ഇരിമ്പ. 2. steel. ഉ |
| രുക്ക. |
| ശസ്ത്രജീവി, യുടെ. s. A soldier by profession. |
| ശസ്ത്രപ്രയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Surgery, surgical ope- |
| ration, making an incision with a lancet. |
| ശസ്ത്രമാൎജ്ജൻ, ന്റെ. s. An armourer. |
| ശസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A weapon, used in the hand. | 2. a lancet or surgical instrument in general. 3. an arrow, |
| അമ്പ. 4. iron. ഇരിമ്പ. 5. steel. ഉരുക്ക. |
| ശസ്ത്രവൈദ്യൻ, ന്റെ. s. A surgeon. |
| ശസ്ത്രശാല, യുടെ. s.1. An armoury, an arsenal. ആ |
| യുധശാല. 2. a surgery. |
| ശസ്ത്രാജിവൻ, ന്റെ. s. A soldier by profession. ആ |
| യുധക്കാരൻ. |
| ശസ്ത്രാഭ്യാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Military exercise or |
| practice. 2. the practice of surgery. |
| ശസ്ത്രി, യുടെ. s. A knife. |
| ശാകടം, ത്തിന്റെ. s. 1. A draught ox. 2. a cart load. |
| ശാകബൎബ്ബരം, ത്തിന്റെ. s. A. medicinal shrub, |
| Siphonanthus Indica. ചെറുതെക്ക. |
| ശാകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A potherb in general, any leaf, |
| flower, fruit, stalk, root, &c. used as a vegetable. 2. one |
| of the Dwipas, or divisions of the world, being the sixth |
| or that surrounded by the milky or white ocean, and in- |
| cluding according to Wilford the British isles. 3. power, |
| strength. caacl. 4. the Sirisha tree, Mimosa sirisha, |
| 5. the Teak tree, Tectona grandis. |
| ശാകാന്നം, ത്തിന്റെ. s. Vegetable food, living on |
| vegetables. |
| ശാകുനികൻ, ന്റെ. s. A bird catcher, a fowler. പ |
| ക്ഷി പിടിക്കുന്നവൻ. |
| ശാകൊപദംശം, ത്തിന്റെ. s. A vegetable curry. |
| ശാക്തിമാൻ, ന്റെ. s. A spearman, a lancer. |
| ശാക്ത്യം, ത്തിന്റെ. s. The sect of those who worship |
| the female principle or sacti. |
| ശാക്യൻ, ന്റെ. s. BUDD'HA. |
| ശാക്യമുനി, യുടെ. s. A name of BUDD'HA, the real or |
| supposed founder of the Baudd'ha religion. ബുദ്ധമു |
| നി. |
| ശാക്യം, ത്തിന്റെ. s. The Baudd'ha religion. |
| ശാക്യസിംഹൻ, ന്റെ. s. A name of BUDD'HA. |
| ശാഖ, യുടെ. s. 1. A branch, the branch of a tree. 2. |
| a branch or subdivision of the Védas. 3. an arm. 4. a |
| sect, a faction, a party. 5. any subdivision. |
| ശാഖം, ത്തിന്റെ. s. The name of a plant, Galedupa |
| arborea. |
| ശാഖാനഗരം, ത്തിന്റെ. s. A suburb; lit. the branch |
| of a city. |
| ശാഖാമൃഗം, ത്തിന്റെ. s. A monkey, an ape. കുരങ്ങ. |
| ശാഖാശിഫ, യുടെ. s. A root proceeding from a branch, |
| as in the Indian fig tree, the branches of which shoot |
| downwards to the ground and take fresh root there. |
| ശാഖി, യുടെ. s. 1. A tree. വൃക്ഷം. 2. a Véda. |
[ 774 ]
| ശാംഖികൻ, ന്റെ. s. A shell-cutter, a worker in shells. |
| ശംഖ കടയുന്നവൻ. |
| ശാടകം, ത്തിന്റെ. s. A petticoat. സ്വല്പവസ്ത്രം. |
| ശാടി, യുടെ. s. 1. A sheet. 2. a petticoat or dress. |
| ശാഠ്യക്കാരൻ, ന്റെ. s. An obstinate, stubborn, perverse |
| fellow, a wicked or villanous man. |
| ശാഠ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Obstinacy, stubbornness, per- |
| verseness. 2. depravity, wickedness, villany. |
| ശാഡ്വലം, ത്തിന്റെ. s. A place abounding in fresh |
| or green grass, a green meadow. |
| ശാണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A touch-stone. ഉരകല്ല. 2. a |
| whet or grind-stone. ചാണ. |
| ശാണി, യുടെ. s. 1. A touch-stone. ഉരകല്ല. 2. a whet |
| or grind-stone. ചാണ. |
| ശാണ്ഡില്യം, ത്തിന്റെ. s. The name of a tree, Ægle |
| marmelos. കൂവളം. |
| ശാതകുംഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Gold. 2. the Oleander |
| plant, Nerium odorum. കണവീരം. |
| ശാതം, ത്തിന്റെ. s. Joy, pleasure, happiness. adj. 1. |
| Happy, well, prosperous. 2. feeble, thin. 3. sharpened, |
| whetted. മൂൎച്ചകൂട്ടിയ. |
| ശാത്രവൻ, ന്റെ. s. An enemy. ശത്രു. |
| ശാത്രവം, ത്തിന്റെ. s. Enmity, hatred, hostility. ശ |
| ത്രുത. |
| ശാദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Mud, mire. ചെറ. 2. young |
| grass. പയ്പുല്ല. |
| ശാദഹരിതം. adj. Green or fresh with young grass. |
| ശാദ്വലം, adj. Abounding in fresh or green grass. |
| ശാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A touch-stone. ഉരകല്ല. 2. a |
| grinding stone. ചാണ. |
| ശാന്തത, യുടെ. s. 1. Calmness, mildness, meekness, |
| peaceableness, serenity, tranquillity. 2. patience, endu- |
| rance. |
| ശാന്തതപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To calm, to |
| tranquillize, to pacify, to appease, to mitigate. |
| ശാന്തതപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. 1. To become calm, |
| tranquil, serene. 2. to be appeased, pacified. |
| ശാന്തൻ, ന്റെ. s. 1. A meek person, &c. 2. an ascetic. |
| ശാന്തം, &c. adj. Calm, mild, meek, quiet, gentle, serene, |
| tranquil, pacified, patient, &c. |
| ശാന്തശീലം, ത്തിന്റെ. s. A meek disposition. |
| ശാന്തി, യുടെ. s. 1. See ശാന്തത. 2. stoicism, the ab- |
| sence of passion and indifference to objects of pleasure |
| or pain; it is especially applied to the tranquillity of de- |
| votion, or quietism, by which the mind is wholly fixed |
| on the object of its meditation, or worship, and is utterly | regardless of external impressions. 3. good fortune, |
| auspiciousness, felicity. 4. rest, repose. 5. remission, |
| alleviation, mitigation. 6. preliminary ceremonies to |
| avert inauspicious accidents at any religious celebration. |
| ശാന്തി കഴിക്കുന്നു, To perform such ceremonies. |
| ശാന്തിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A stoic, an ascetic, one who |
| performs certain ceremonies at a temple. |
| ശാന്തിവൃത്തി, യുടെ. s. The employment of a Santicara |
| or his allowance. |
| ശാന്ത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Conciliation. 2. comforting, |
| consoling. |
| ശാപമൊക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. Removal of a curse. |
| ശാപം, ത്തിന്റെ. s. 1. A curse, malediction, or impre- |
| cation. 2. an oath, affirmation by oath or ordeal. |
| ശാബകം, ത്തിന്റെ. s. The young of any animal. മൃ |
| ഗകുട്ടി. |
| ശാബം, ത്തിന്റെ. s. The young of any animal. |
| ശാബരം, ത്തിന്റെ. s. 1. The Lodh tree, Symplocos |
| racemosa. പാച്ചൊറ്റി. 2. fault, offence, കുറ്റം 3. |
| sin, wickedness, പാപം. |
| ശാംബരി, യുടെ. s. 1. Juggling, juggle. ഇന്ദ്രജാലം. |
| 2. a female juggler. |
| ശാംബരികൻ, ന്റെ. s. 1. A juggler. 2. a worker in |
| shells. |
| ശാംഭവൻ, ന്റെ. s. A worshipper of SIVA. |
| ശാംഭവം, ത്തിന്റെ. s. A sort of poison. ഒരു വക |
| വിഷം. |
| ശാംഭവി, യുടെ. s. A name of PÁRWATI. പാൎവതി. |
| ശാമം, ത്തിന്റെ. s. Conciliation, appeasing, reconciling. |
| ശാമിത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sacrificing. 2. tying cattle. |
| ശാര, യുടെ. s. A kind of rice corn or paddy, of which |
| there are several varieties. |
| ശാരദ, യുടെ. s. 1. A name of SARASWATI. സരസ്വ |
| തി. 2. a musical instrument, a sort of lute or guitar. |
| ശാരദൻ, ന്റെ. s. 1. A novice. 2 a modest, diffident |
| person. |
| ശാരദം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sort of tree, Echites scholaris. |
| എഴിലമ്പാല. 2. sunshine in autumn. adj. 1. Modest, |
| diffident. 2. new. 3. produced in the sultry season. |
| ശാരദി, യുടെ. s. The name of a tree, Echites scholaris. |
| ശാരൻ, ന്റെ. s. 1. Air, wind. വായു. 2. a piece or |
| man at chess, backgammon, &c. |
| ശാരം, ത്തിന്റെ. s. Variegated colour, adj. Variegated |
| in colour. |
| ശാരിക, യുടെ. s. A bird, the proper or hill Maine, |
| Gracula religiosa. |
[ 775 ]
| ശാരി, യുടെ. s. 1. A piece or man at chess, draughts, |
| &c. 2. an elephant's housings. 3. a bird termed the hill |
| Maina, Gracula religiosa. |
| ശാരിഫലം, ത്തിന്റെ. s. A chequered board, or cloth |
| for chess, &c. ചൂതുപലക. |
| ശാരിബ, യുടെ. s. A plant, the root of which is used as a |
| substitute for sarsaparilla, Periploca Indica. നറുനീണ്ടി. |
| ശാരീരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Excrement, excretion. 2. perso- |
| nal chastisement, corporeal punishment. adj. Corporeal, |
| bodily, belonging to or produced from the body. |
| ശാൎക്കരം, adj. Stony, gravelly, |
| ശാൎങ്ഗധന്വാ, വിന്റെ. s. A name of VISHNU. |
| ശാൎങ്ഗപാണി, യുടെ. s. A name of VISHNU, as holding |
| a bow in his hand. |
| ശാൎങ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bow in general. വില്ല. 2. |
| the bow of VISHNU. വിഷ്ണുവിന്റെ വില്ല. |
| ശാൎങ്ഗി, യുടെ. s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| ശാൎത്രവൻ, ന്റെ. s. An enemy. ശത്രു. |
| ശാൎദ്ദൂലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A royal tiger. വ്യാഘ്രം. 2. |
| (in composition,) pre-eminent, excellent. |
| ശാൎവരം, ത്തിന്റെ. s. Darkness, gloom. |
| ശാൎവരി, യുടെ. s. Night. രാത്രി. |
| ശാല, യുടെ. s. 1. A hall, a charmber, a house, a large |
| room in a house. 2. a large branch of a tree, in compo- |
| sition its meaning is regulated by the word prefixed. |
| ശാലം, ത്തിന്റെ. s. A fish, a sort of gilt head. |
| ശാലി, യുടെ. s.1. Rice in general, but especially in two |
| classes: one like white rice growing in deep water, and |
| the other a red sort, requiring only a moist soil: there |
| are a great many varieties of this grain. 2. in composition |
| it has the meaning of possessing, having, as പരാക്രമ |
| ശാലി, One possessing bravery, a valiant man; ബുദ്ധി |
| ശാലി, One who possesses wisdom, a very wise man; ഗു |
| ശാലി, One who possesses excellent qualities. |
| ശാലിനീ, യുടെ. s. Rice corn. നെല്ല. |
| ശാലിവാഹനൻ, ന്റെ. s. A sovereign of India, con- |
| queror of VICRAMÁDITYA, and institutor of the era now |
| called Saca. |
| ശാലിവാഹനശകാബ്ദം, ത്തിന്റെ. s. The Saca era. |
| ശാലീനത, യുടെ. s. Shame, bashfulness. |
| ശാലീനം, &c. adj. 1. Ashamed, bashful. ലജ്ജയുള്ള. |
| 2. like, resembling. സദൃശമായുള്ള. |
| ശാലൂകം, ത്തിന്റെ. s. The esculent root of the different |
| kinds of nymphæa or water-lily. ആമ്പലിന്റെ കിഴ |
| ങ്ങ. |
| ശാലൂരം, ത്തിന്റെ. s. A frog. തവള. | ശാലെയം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sort of fennel, Anethum |
| sona. കണ്ടിവെണ്ണ. 2. a rice-corn field. നിലം. |
| ശാല്മലി, യുടെ. s. 1.The silk cotton tree, Bombax hepta- |
| phyllum. ഇലവ. 2. one of the seven Dvipas, or divisi- |
| ons of the known continent. സപ്തദ്വീപകളിൽ ഒന്ന. |
| ശാല്മലിവെഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. The gum of the silk |
| cotton tree. ഇലവിൻപശ. |
| ശാല്യന്നം, ത്തിന്റെ. s. Boiled rice. ചൊറ. |
| ശാല്യം, ത്തിന്റെ. s. A rice-corn field. |
| ശാവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Tawny, (the colour.) 2. ima- |
| ginary pollution, proceeding from the death of a relation. |
| പുല. |
| ശാശ്വതൻ, ന്റെ. s. 1. The eternal being, GOD. നിത്യ |
| ൻ. 2. a name of VYÁSA. വ്യാസൻ. |
| ശാശ്വതം, &c. adj. Eternal, perpetual, endless. നിത്യം. |
| s. 1. Eternity, endless duration. നിത്യത്വം. 2. heaven, |
| ether. |
| ശാശ്വതികം, &c. adj. Eternal, perpetual, endless. എ |
| ന്നുമുള്ള. |
| ശാഷ്കലൻ, ന്റെ. s. An eater of flesh or fish. മാം |
| സം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ. |
| ശാഷ്കലികം, ത്തിന്റെ. s. A multitude of pies. ഇറ |
| ച്ചിയൊട കൂടിയ ഒരു വക മുറുക്ക. |
| ശാസന, യുടെ. s. See ശാസനം. |
| ശാസനൻ, ന്റെ. s. 1. A punisher, a reprimander. 2. |
| a killer. |
| ശാസനം, ത്തിന്റെ. s. 1. An order, edict, or com- |
| mand. 2. a royal grant of land or of privileges ; a charter |
| &c. usually inscribed on stone, or copper. 3. a writing, |
| a deed, a written contract or agreement. 4. punishment. |
| 5. reproof, rebuke, reprimand. 6. governing, ruling, |
| government. |
| ശാസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To order, to com- |
| mand, to direct. 2. to reprove, to rebuke, to reprimand. |
| ശാസിതൻ, ന്റെ. s. 1. One who is commanded. 2. |
| reproved, rebuked. |
| ശാസിതം, &c. adj. 1. Ordered, commanded. 2. governed, |
| ruled. 3. reproved, rebuked. 4, punished. |
| ശാസിതാ, വിന്റെ. s. 1. One who orders or com- |
| mmands. 2. a governor, a commander. |
| ശാസ്താ, വിന്റെ. s. 1. One who orders, commands, or |
| sends. 2. a ruler, a governor, a commander. 3. a Budd'ha |
| or Jaina. 4. a teacher, an instructor. |
| ശാസ്തി, യുടെ. s. 1. A command, an order. ശാസനം, |
| ആജ്ഞ. 2. governing, ruling. അധികാരം. 3. pun- |
| ishment, reprimand. ശിക്ഷ. |
[ 776 ]
| ശാസ്തിയൻ, ന്റെ. s. A governor of twelve kingdoms |
| or provinces. പന്ത്രണ്ടു രാജ്യത്തെക്ക അധിപൻ. |
| ശാസ്ത്രകൃൽ, ത്തിന്റെ. s. 1. A Rishi, or sage. മുനി. |
| 2. an author in general. ഗ്രന്ഥകൎത്താവ. |
| ശാസ്ത്രഗൎത്തം, ത്തിന്റെ. s. The profundity of science. |
| ശാസ്ത്രജ്ഞൻ, ന്റെ. s. One acquainted with the Shá- |
| stras, skilled in the knowledge of law and religion espe- |
| cially, one skilled in arts and sciences. ശാസ്ത്രപരി |
| ചയമുള്ളവൻ. |
| ശാസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. Scripture; science; art ; doctrine; |
| institutes of religion, law or letters; especially consider- |
| ed as of divine origin, or authority. Used singly, it |
| implies works of literature or science in general: and it |
| is therefore customarily connected with some other word |
| to limit its application, as the Védánta Shastras, or |
| treatises of philosophical theology; the Dharma Shástras, |
| books of law, &c. It is also applied to less important |
| branches of knowledge, as the Cávya Shastras, or poetical |
| works; Silpi Shástras, works on the mechanical arts; and |
| Cáma Shastras or erotic compositions. In the singular |
| number it is also used comprehensively to signify the |
| body of all that has been written on the subject, as Dhar- |
| ma Shástra, the institutes or codes of law. 2. a book in |
| general. |
| ശാസ്ത്രവിൽ, ത്തിന്റെ. s. One who understands or |
| is conversant with the scriptures, skilled in sacred science. |
| ശാസ്ത്രജ്ഞൻ. |
| ശാസ്ത്രവിദ്യ, യുടെ. s. Science of books, learning, li- |
| terature. |
| ശാസ്ത്രശാല, യുടെ. s. A college, a hall of learning. |
| ശാസ്ത്രാംഗം, ത്തിന്റെ. s. A portion of the Shástras. |
| ശാസ്ത്രി, യുടെ. s. A Pundit, a teacher of sacred sciences, |
| an expounder of the law, a lawyer, a learned man, a |
| doctor, one skilled in arts and sciences. |
| ശാസ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Order, command, compulsion. |
| 2. government, ruling. 3. punishment, reprimand. ശാ |
| സനം. adj. 1. To be regulated or ordained, to be en- |
| forced, to be provided for by any act of government or |
| judicature. 2. punishable, deserving punishment or re- |
| proof. ശാസ്യം ചെയ്യുന്നു, 1. To order, to command, |
| to compel. 2. to rule, to govern. 3. to punish, to re- |
| primand. |
| ശിക്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. The string or loop suspended |
| from either end of a pole to receive a burden. ഉറി. |
| 2. the burden so carried. 3. the strings of a balance. തു |
| ലാസിന്റെ ചരട. | ശിക്യിതം, adj. Carried or suspended in a string or loop; |
| see the last. ഉറിയിൽ ചുമക്കപ്പെട്ട. |
| ശിഖണ്ഡകം, ത്തിന്റെ. s. 1. The crest or lock of hair |
| left on the crown of the head at the time of tonsure. പി |
| റപ്പുമയിർ, കുടുമ. 2. a peacock's tail. മയിൽപീലി. |
| ശിഖണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. 1. The tail of a peacock മ |
| യിൽ പീലി. 2. locks of hair left on the crown or the |
| sides of the head at the period of tonsure in children. |
| കുടുമ. |
| ശിഖണ്ഡി, യുടെ. s. 1. A peacock. മയിൽ. 2. the |
| son of Drupada. |
| ശിഖരം, ത്തിന്റെ. s. 1. The peak or summit of a |
| mountain. കൊടുമുടി. 2. the top of a tree. 3. the point, |
| end, top in general. അഗ്രം. 4. horripilation. രൊമാ |
| ഞ്ചം. 5. the armpit. കക്ഷം. 6. the edge or point of |
| a sword. വാൾമുന. |
| ശിഖരി, യുടെ. s. 1. A mountain. പൎവതം. 2. a tree. |
| വൃക്ഷം. 3. the rough Achyranthes, Achyranthes aspe- |
| ra. വലിയകടലാടി. |
| ശിഖാ, യുടെ. s. 1. Point, top in general. അഗ്രം. 2. |
| a pyramid. 3. a crest. 4. a peacock's crest. മയിൽകുടു |
| മ. 5. a lock of hair on the crown of the head. കുടുമ. |
| 6. a flame. ജ്വാല. 7. a ray of light. രശ്മി. 8. a radi- |
| cating branch. വിടുവെരുള്ളകൊമ്പ. 9. any branch. |
| കൊമ്പ. 10. chief, principal. പ്രധാനം. |
| ശിഖാലംബി, യുടെ. s. A wreath, a long necklace. മാല. |
| ശിഖാവളം, ത്തിന്റെ. s. A peacock. മയിൽ. adj. |
| Crested, pointed. |
| ശിഖാവാൻ, ന്റെ. s. 1. A name of AGNI or fire. അ |
| ഗ്നി. 2. the personified descending node. കെതു. |
| ശിഖാവൃദ്ധി, യുടെ. s. Usurious interest payable daily. |
| ശിഖി, യുടെ. s. 1. A peacock. മയിൽ. 2. fire. അഗ്നി. |
| 3. a bull. കാള. 4. an arrow. അമ്പ. 5. a tree. വൃക്ഷം. |
| 6. Cétu, the personified descending node, Cauda draconis. |
| കെതു. |
| ശിഖിഗ്രീവം, ത്തിന്റെ. s. Blue vitriol. മയുരഗ്രിവ |
| വൎണ്ണാജനം, തുരിശ. |
| ശിഖിപിഞ്ഛം, ത്തിന്റെ. s. A peacock's tail. മയിൽ |
| പീലി. |
| ശിഖിപിഞ്ഛശെഖരൻ, ന്റെ. s. A name of CRISHNA. |
| കൃഷ്ണൻ. |
| ശിഖിവാഹനൻ, ന്റെ. s. A name of Cárticéya or |
| Subrahmanya. സുബ്രഹ്മണ്യൻ. |
| ശിഗ്രു, വിന്റെ. s. 1. The muringa tree, Muringa gui- |
| landina and hyperanthera. മുരിങ്ങ. 2. a potherb in ge- |
| neral. |
[ 777 ]
| ശിഗ്രുജം, ത്തിന്റെ. s. The seed of the Muringa. മുരി |
| ങ്ങകുരു. |
| ശിഗ്രുപത്രം, ത്തിന്റെ. s. The leaves of the Muringa |
| used as a potherb. മുരിങ്ങയില. |
| ശിഗ്രുപല്ലവം, ത്തിന്റെ. s. The branches of the Mu- |
| ringa bearing new leaves. |
| ശിഗ്രുമൂലം, ത്തിന്റെ s. The pungent root of the |
| Muringa, Hyperanthera muringha. മുരിങ്ങവെർ. |
| ശിങ്ക, ിന്റെ. s. Chaff, shrivelled or blighted corn, grain, |
| &c. |
| ശിങ്കിളം, ത്തിന്റെ. s. 1. The country of Ceylon. 2. the |
| Cingalese language. |
| ശിങ്കി, യുടെ. s. A class of people, a Cingalese. |
| ശിങ്കികളി, യുടെ. s. A play or dance of foresters. |
| ശിഞ്ജനം. adj. Tinkling. കിലുങ്ങുന്ന. |
| ശിഞ്ജിതം, ത്തിന്റെ. s. The tinkling sound of silver |
| and other metallic ornaments, worn round the waist, arm |
| or ancles, &c. ആഭരണങ്ങളുടെ ശബ്ദം. |
| ശിഞ്ജിനീ, യുടെ. s. 1. A bow string. ഞാൺ. 2. me- |
| tallic rings worn round the toes, an ornament of the feet. |
| കാലാഴി. |
| ശിതദ്രു, വിന്റെ. s. The Satadru or Sutlej river. |
| ശിതം, &c. adj. 1. Pointed, sharpened, whetted. മൂൎച്ച |
| കൂട്ടിയ. 2. thin, emaciated, wasted, declined. മെലി |
| ഞ്ഞ. 3. weak, feeble. ക്ഷീണതയുള്ള. |
| ശിതി, യുടെ. s. 1. Black, the colour. കറുപ്പ. 2. white, |
| the colour. വെളുപ്പ. 3. the Bhojpatra or birch. |
| ശിതികണ്ഠൻ, ന്റെ. s A name of SIVA. ശിവൻ. |
| ശിതിസാരകം, ത്തിന്റെ. s. A sort of ebony, Dios- |
| pyros glutinosa. പനിച്ചി. |
| ശിഥിലത, യുടെ. s. 1. Slackness, looseness, flaccidity. |
| അയവ. 2. languor, inertness, feebleness. ബലക്ഷ |
| യം. 3. meanness, vileness. നിസ്സാരം. |
| ശിഥിലം. adj. 1. Slack, loose, lax, flaccid, flabby. അ |
| യഞ്ഞ. 2. old, used, decayed. പഴകിയ. 3. languid, |
| inert, feeble. ബലക്ഷയമുള്ള. 4. mean, vile. നിസ്സാ |
| രമായുള്ള. |
| ശിപിവിഷ്ടൻ, ന്റെ. s. 1. A bald headed man. ക |
| ഷണ്ടിത്തലയൻ. 2. a man naturally void of pre- |
| puce. 3. a name of SIVA, ശിവൻ, |
| ശിഫ, യുടെ. s. 1. A fibrous root. 2. the root of the |
| water lily. താമരക്കിഴങ്ങ. |
| ശിഫം, ത്തിന്റെ. s. A branch with a root growing |
| from it. വിടുവെരുള്ളകൊമ്പ. |
| ശിഫാകന്ദം, ത്തിന്റെ. s. The root of the water lily. |
| താമരക്കിഴങ്ങ. | ശിബി, യുടെ. s. The name of a monarch. |
| ശിബിക, യുടെ. s. A palankeen, a litter. പല്ലക്ക. |
| ശിബിരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A camp. പടകുടി. 2. a |
| royal camp or residence. രാജപാളയം. 3. a guard or |
| defence for soldiers. കാവൽ. |
| ശിംബ, യുടെ. s. A legume, a pod. ധാന്യപുട്ടിൽ. |
| ശിംശപ, യുടെ. s. The name of a red kind of timber |
| tree, Dalbergia Sisu. ഇരിവിള്ള. |
| ശിംശപം, ത്തിന്റെ. s. A tree, Dalbergia Sisu. |
| ശിംശുമാരം, ത്തിന്റെ. s. A kind of sea elephant, the |
| sea horse. കടലാന. |
| ശിര, യുടെ. s. A vessel of the body, really or supposed |
| to be of a tubular form, as a nerve, tendon, or gut, &c. |
| ശിരഛെദനം, ത്തിന്റെ. s. Beheading, decapitation |
| ശിരഛെദനം ചെയ്യുന്നു, To behead, to decapitate. |
| ശിരജം, ത്തിന്റെ. s. The hair of the head. തലമുടി. |
| ശിരം, ത്തിന്റെ. s. The head. തല. |
| ശിരസ, ിന്റെ. s. 1. The head. തല. 2. the top of a |
| tree. വൃക്ഷത്തിന്റെ അഗ്രം. 3. the van of an army. |
| മുൻപട. 4. chief, principal, head. പ്രമാണി. |
| ശിരസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A helmet. 2. a cap, a tur- |
| ban, &c. തലപ്പാവ. |
| ശിരസ്ത്രാണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A helmet. തലക്കൊ |
| രിക. 2. a cap, a turban, &c. തലപ്പാവ. |
| ശിരസ്തൊദം, ത്തിന്റെ. s. Diseased affection of the |
| head. ശിരൊരൊഗം. |
| ശിരസ്ഥ, യുടെ. s. The office of a Shirastadar. |
| ശിരസ്ഥദാർ, രുടെ. s. A revenue term, the head na- |
| tive officer of a Cutchery, Shirastadar. |
| ശിരസ്ഥൻ, ന്റെ. s. A chief, a leader; also a head |
| secretary, or head accountant, in native courts. |
| ശിരസ്യം, ത്തിന്റെ. s. Clean, unentangled hair. |
| ശിരി, യുടെ. s. 1. A sword. വാൾ. 2. an arrow. അമ്പ |
| 3. a murderer, a killer. കൊല്ലുന്നവൻ. |
| ശിരീഷം, ത്തിന്റെ, s. A kind of tree, Mimosa Sirisla. |
| നെന്മെനിവാക മരം. |
| ശിരൊഗൃഹം, ത്തിന്റെ. s. An upstair house, a turret. |
| മാളിക. |
| ശിരൊധരം, ത്തിന്റെ. s. The neck. കഴുത്ത. |
| ശിരൊധി, യുടെ. s. The neck. കഴുത്ത. |
| ശിരൊമണി, യുടെ. s. A gem worn in the crest or on |
| the top of the head. മുടിമണി. |
| ശിരൊരത്നം, ത്തിന്റെ. s. A gem worn in the crest. |
| മുടിമണി. |
| ശിരൊരുൿ, ിന്റെ. s. Head-ache, pain or diseased affec- |
| tion of the head. തലകുത്ത, ശിരൊരൊഗം. |
[ 778 ]
| ശിരൊരുഹം, ത്തിന്റെ. s. The hair of the head. ത |
| ലമുടി. |
| ശിരൊരൊഗം, ത്തിന്റെ. s. See ശിരൊരുൿ. |
| ശിരൊലംകാരം, ത്തിന്റെ. s. A chaplet tied on the |
| crown of the head, a head-dress. |
| ശിരൊവള്ളി, യുടെ. s. The crest or comb of the peacock. |
| ശിരൊവെഷ്ടനം, ത്തിന്റെ. s. A turban. തലപ്പാവ. |
| ശിരൊവെഷ്ടം, ന്റെ. s. 1. A turban. തലപ്പാവ. 2. |
| a cap, &c. |
| ശിരൊവെഷ്ടി, യുടെ. s. A cover for the head. തൊപ്പി. |
| ശിരൊസ്ഥി, യുടെ. s. The skull. തലയൊട. |
| ശില, യുടെ. s. 1. A stone, a rock. കല്ല. 2. a flat stone. |
| 3. an image, a statue of stone. |
| ശിലം, ത്തിന്റെ. s. Gleaning ears of corn. കാലാപെ |
| റുക്കുക. |
| ശിലാജതു, വിന്റെ. s. 1. Bitumen, or rock-oil. ഭൂമി |
| തൈലം. 2. red chalk. |
| ശിലാജിൽ, ത്തിന്റെ. s. Bitumen. |
| ശിലാത്മജം, ത്തിന്റെ. s. Iron. ഇരിമ്പ. |
| ശിലാപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. Storax or benzoin. കുന്തു |
| രുക്ക മരം. |
| ശിലാമയം, adj. Made of stone. കല്ലുകൊണ്ടു ചമച്ച. |
| ശിലാരസം, ത്തിന്റെ. s. Incense, benjamin or oliba- |
| num. കുനൂരുക്കം. |
| ശിലാലി, യുടെ. s. The name of a person who wrote |
| on the art of dancing. |
| ശിലീ, യുടെ. s. 1. The timber of a door frame. കട്ടിള. |
| 2. a transverse beam, or a beam or stone placed across |
| the top of a post or pillar. 3. a small earth worm. ഞാ |
| ഞ്ഞൂൽ. |
| ശിലീന്ധ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A mushroom. കൂൺ. 2. |
| the flower of the plantain tree. വാഴയുടെ പൂ. |
| ശിലീമുഖം, ത്തിന്റെ. s 1. A bee. വണ്ട. 2. an arrow. |
| അമ്പ. |
| ശിലെയം, ത്തിന്റെ. s. Storax or benzoin. കുന്തുരു |
| ക്കമരം, ചെലെയകം. adj. Like a stone or rock, as |
| hard as, &c. കല്ലുപൊലുള്ള. |
| ശിലൊച്ചയം, ത്തിന്റെ. s. A mountain. പൎവതം. |
| ശില്പകാരൻ, ന്റെ. s. An artizan, a mechanic. |
| ശില്പകാരിക, യുടെ. s. An independant female artizan. |
| ശില്പം, ത്തിന്റെ. s. 1. An art, any manual or mechani- |
| cal art. 2. happiness, pleasure. സന്തൊഷം. |
| ശില്പവെല, യുടെ. s. The trade or profession of an |
| architect. |
| ശില്പശാല or ശില്പിശാല, യുടെ. s. A workshop, a |
| manufactory. പണിപ്പുര. | ശില്പശാരി, യുടെ. s. An artist, an artificer. |
| ശില്പി, യുടെ. s. An artist, an artificer, an artizan, an |
| architect, a mechanic. ശില്പാശാരി. |
| ശില്പിശാസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. A work or treatise on |
| architecture and mechanical arts. |
| ശില്പിശാസ്ത്രി, യുടെ. s. An architect. |
| ശിവ, യുടെ. s. 1. The goddess DURGA or PÁRWATI. 2. |
| the Sami tree, Mimosa sumi. (Rox.) 3. yellow myrobalan, |
| Terminalia chebula. കടുക്കാ. 4. a jackall. കുറുക്കൻ. |
| 5. emblic myrobalan. നെല്ലിക്കാ. 6. the mother of the |
| twenty-second Jaina. 7. bellows. തുരുത്തി. 8. a furnace. |
| ശിവകം, ത്തിന്റെ. s. A post to which cows and calves |
| are tied. കെട്ടുകുറ്റി. |
| ശിവങ്കരം, &c. adj. Prosperous, auspicious, conferring |
| happiness or good fortune. ശുഭകരം. |
| ശിവധാതു, വിന്റെ. s. The milk stone, opal or chal- |
| cedony. ഒരു വക കല്ല. |
| ശിവൻ, ന്റെ. s. The deity Siva, the most formidable |
| and perhaps the most popular of the Hindu triad, the |
| adoration of which he is the object is of a more gloomy |
| nature than that of the rest, and is the particular god of |
| the Tantricas, or followers of the books called Tantras. |
| ശിവപുരക്കൂർ, റിന്റെ. s. The worshippers of SIVA or |
| Saivas. |
| ശിവപുരം, ത്തിന്റെ. s. 1. The capital of SIVA. 2. a |
| temple dedicated to SIVA. |
| ശിവപുരാണം, ത്തിന്റെ. s. The name of one of the |
| 18 Puránas. |
| ശിവപെരൂർ, രിന്റെ. s. A name of Trichoor. |
| ശിവപുരി, യുടെ. s. The city Benares. കാശി. |
| ശിവഭക്തൻ, ന്റെ. s. A worshipper, or votary of SIVA. |
| ശിവമതക്കാരൻ, ന്റെ. s. A worshipper of SIVA. |
| ശിവമതം, ത്തിന്റെ. s. The worship or sect of SIVA. |
| ശിവമല്ലി, യുടെ. s. The Æschyromine grandiflora. വെ |
| ളുത്ത എരിക്ക. |
| ശിവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Prosperity, happiness, pleasure. |
| സുഭാഗ്യം. 2. auspiciousness, well being. ശുഭം. 3. final |
| emancipation, eternal bliss. മുക്തി. 4. an auspicious |
| planetary conjunction. 5. one of the astronomical periods |
| termed Yógas. യൊഗങ്ങളിൽ ഒന്ന. 6. the phallic |
| emblem of SIVA. ശിവലിംഗം. 7. the penis. 8. water. |
| വെള്ള. 9. quicksilver. രസം. 10. borax. പൊങ്കാരം. |
| adj. Prosperous, happy, auspicious. |
| ശിവരാത്രി, യുടെ. s. The night preceding the new |
| moon in the month of February celebrated among the |
| Saivas by fasting and watching to the honor of SIVA. |
[ 779 ]
| ശിവലൊകം, ത്തിന്റെ. s. The paradise of SIVA. |
| ശിവവിപ്രൻ, ന്റെ. s. A Saiva Brahman. |
| ശിവക്ഷെത്രം, ത്തിന്റെ. s. A temple of SIVA. |
| ശിവിക, യുടെ. s. A palankeen, a litter. പല്ലക്ക. |
| ശിശിരകാലം, ത്തിന്റെ. s. The cold season. മഞ്ഞു |
| ള്ള കാലം. |
| ശിശിരം, ത്തിന്റെ. s. Cold, the cold season. adj. Cold, |
| frigid, chilly, freezing. തണുപ്പുള്ള. |
| ശിശിരൎത്തു, വിന്റെ. s. The cold season. മഞ്ഞുകാലം. |
| ശിശു, വിന്റെ. s. 1. A child, an infant, a babe. 2. |
| the young of any animal, a calf, a pup, &c. 3. a pupil, |
| a scholar. 4. a boy under eight years of age. ബാലകൻ. |
| ശിശുകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A porpoise. കൊഴുമീൻ. 2. |
| another fish resembling the porpoise. 3. a child, a young |
| animal. കുട്ടി. |
| ശിശുക്രന്ദീയം, ത്തിന്റെ. s. A book or work treating |
| of infantine or juvenile grievances. |
| ശിശുത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Infancy, childhood, the |
| period up to eight years of age. 2. boyhood, pupilage, |
| the period before sixteen. |
| ശിശുനായകത്വം, ത്തിന്റെ. s. The government of a |
| kingdom by a young prince during his minority. |
| ശിശുപാലൻ, ന്റെ. s. The sovereign of a country in |
| the central part of India or Chedi, opposed to CRISHNA |
| and slain by him: his death forms the subject of one of |
| the Hindu epic poems called Sisupála Badha, by MÁGHA. |
| ശിശുമാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. The gangetic porpoise. 2. |
| a name or form of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| ശിശ്നം, ത്തിന്റെ. s. The penis. ലിംഗം. |
| ശിശ്വിദാനം, &c. adj. 1. Innocent, virtuous. 2. guilty, |
| sinful, wicked. |
| ശിഷ്ടജനം, ത്തിന്റെ. s. Good people. adj. Good, |
| virtuous. |
| ശിഷ്ടൻ, ന്റെ. s. 1. A pious man. 2. an obedient, |
| docile person. |
| ശിഷ്ടം, &c. adj. 1. Obedient, docile. 2. ordered, com- |
| manded, disciplined, trained. 3. remaining, rest. s. Rest, |
| remainder, what is left. |
| ശിഷ്ടി, യുടെ. s. 1. An order or command. ആജ്ഞ. |
| 2. ruling, commanding. |
| ശിഷ്ടിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To remain, to be left. |
| ശിഷ്ടിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. The remainder, remnant, rest, |
| leavings. 2. balance, what is left, what remains over and |
| above. |
| ശിഷ്ടിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To leave, to spare, |
| to preserve. | ശിഷ്യത്വം, ത്തിന്റെ. s. Pupilage, the state of being a |
| scholar. |
| ശിഷ്യൻ, ന്റെ. s. 1. A disciple, a catechumen, a |
| pupil, a scholar. 2. a servant, a boy. |
| ശിഷ്യപ്രവൃത്തി, യുടെ. s. The duty of a scholar, pupil, |
| &e. |
| ശിക്ഷ, യുടെ. s. 1. Discipline, instruction, learning, |
| study, acquisition of knowledge. അഭ്യാസം. 2. training. |
| 3. punishment, correction, chastisement. 4. putting to |
| death. 5. modesty, good, well. 6. one of the six Védángas |
| or sciences attached to the Vedas, the proper pronun- |
| ciation of the vocal sounds which occur in them as ex- |
| plained by Pánini. ശിക്ഷകഴിക്കുന്നു, To punish, to |
| chastise, to flog, to beat. |
| ശിക്ഷയാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be prepared. |
| ശിക്ഷയാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To prepare, to |
| mend. 2. to clean, to make smart. Also ശിക്ഷ വരു |
| ത്തുന്നു. |
| ശിക്ഷാരക്ഷ, യുടെ. s. Punishment, and protection, |
| the prerogatives of a king, lord, &c. |
| ശിക്ഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To exercise, to |
| discipline, to teach, to instruct, to train. 2. to chastise, |
| to castigate, to punish, to correct. 3. to kill. ശിക്ഷി |
| ച്ചുകളയുന്നു, To punish, to put to death. |
| ശിക്ഷിതൻ, ന്റെ. s. 1. A skilful, clever, conversant |
| person, a learned man. വിദഗ്ദ്ധൻ. 2. a man who has |
| been punished. |
| ശിക്ഷിതം, &c. adj. 1. Skilful, clever, conversant. 2. |
| modest, diffident. 3. tamed, trained (as an animal.) 4. |
| docile. 5. studied, learned. 6. punished, chastised. |
| ശിക്ഷിതാ, വിന്റെ. s. 1. An instructor, a teacher. |
| 2. a trainer. അഭ്യസിപ്പിക്കുന്നവൻ. |
| ശീകരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Thin rain, or rain driven by |
| wind. ചാറൽമഴ. 2. a drop of water. വെള്ളത്തുള്ളി. |
| ശീഘ്രഗതി, യുടെ. s. Going quick or expeditiously. |
| ശീഘ്രഗാമി, യുടെ. s. A quick or expiditious walker. |
| വെഗത്തിൽ നടക്കുന്നവൻ. |
| ശീഘ്രത, യുടെ. s. Speed, velocity, expedition, quickness. |
| ശീഘ്രം, ത്തിന്റെ. s. Speed, velocity, expedition, dili- |
| gence, promptitude, haste. adj. Quick, speedy. adv. |
| Quickly, speedily, swiftly. |
| ശീട്ട, ിന്റെ. s. A note, a bill, a chit or note of hand, a |
| small letter. |
| ശീതകൻ, ന്റെ. c. 1. A lazy man, one who is dilatory |
| or dull, cold, apathetic. asunt. 2. one devoid of care |
| or anxiety. |
[ 780 ]
| ശീതകം, ത്തിന്റെ. s. Cold weather or the cold season, |
| winter. |
| ശീതജം. adj. Produced in the cold season. തണുപ്പു |
| കാലത്ത ഉണ്ടായ. |
| ഗീതജ്വരം, ത്തിന്റെ. s. Ague fever. |
| ശീതഭീരു, വിന്റെ. s. Arabian jasmine, Jasminum |
| Zambac. മുല്ല. |
| ശീതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Cold, coldness, chilliness. തണു |
| പ്പ. 2. water. വെള്ളം. 3. cold weather, the dewy or |
| cold season. മഞ്ഞ കാലം. 4; a small tree, Cordia myxa. |
| നറുവരി. 5. the sandal tree. adj. 1. Cold, chilly, frigid. |
| തണുപ്പള്ള. 2. idle, lazy. മടിയുള്ള. 3. cold, dull, |
| apathetic, stupid, മൂഢതയുള്ള. 4. decocted, boiled. |
| ശീതരശ്മി, യുടെ. s. The moon. ചന്ദ്രൻ. |
| ശീതശിവം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sort of resin, Storax |
| bezoin. കുന്തുരുക്കം. 2. rock salt. ഇന്തുപ്പ. 3. a kind |
| of fennel, Anethum soma. 4. a fragrant wood from which |
| a perfume is prepared. ചെലെയകം. |
| ശീതളം, ത്തിന്റെ. s. 1. Coldness, cold. തണുപ്പ. 2. |
| green vitriol. 3. storax. 4. sandal. 5. white sandal. വെ |
| ഞ്ചന്ദനം. 6. a lotus. താമര. 7. a pearl. മുത്ത. 8. the |
| root of the Andropogon muricatum. രാമച്ചം. 9. a plant, |
| Marsalea quadrifolia. 10. the moon. ചന്ദ്രൻ. 11. the |
| smooth-leaved Myxa, Cordia myxa. നറുവരി. 12. crude |
| camphor. കൎപ്പൂരം. 13. the Champaca tree, Michelia |
| champaca. ചെമ്പകം. |
| ശീതാംഗൻ, ന്റെ. s. A species of paralysis. |
| ശീതാംശു, വിന്റെ. s. 1. Camphor. കൎപ്പൂരം. 2. the |
| moon. ചന്ദ്രൻ. |
| ശീതാലു. adj. 1. Cold, shivering, shrinking from cold. |
| കുളിരുള്ള. 2. lazy, idle. മടിയുള്ള. |
| ശീതി, യുടെ. s. A barber. ക്ഷൌരക്കാരൻ. |
| ശീധു, വിന്റെ. s. Run, distilled from molasses. |
| ശീമ, യുടെ. s. A district, a country, a kingdom : by |
| adopted use, and without any word prefixed, it denotes |
| Europe. |
| ശീൎണം, &c. adj. 1. Thin, small, slender. ലൊലമായു |
| ള്ള. 2. wasted, decayed, withered. ശുഷ്കിച്ച. |
| ശീൎഷകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A helmet. തലക്കൊരിക. |
| 2. the skull. തലയൊട. 3. judgment, award, sentence, |
| the fruit or result of judicial investigation. തീൎപ്പ. |
| ശീൎഷഛെദ്യൻ, ന്റെ. s. One who merits death by |
| decapitation. തലവെട്ടി കൊല്ലപ്പെടെണ്ടുന്നവൻ. |
| ശീൎഷണ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. A helmet. തലക്കൊരിക. |
| 2. clean and unentangled hair. |
| ശീൎഷം, ത്തിന്റെ. s. The lead. തല. | ശീല, യുടെ. s. 1. Cloth in general. 2. the small piece |
| of cloth concealing the privities of men. |
| ശീലക്കെട, ിന്റെ. s. 1. Ill-nature, bad disposition, mis- |
| conduct, ill-behaviour. 2, want of practice, inexperience, |
| inexpertness. |
| ശീലഗുണം, ത്തിന്റെ. s. Good conduct, good be- |
| haviour. |
| ശീലത്തരം, ത്തിന്റെ. s. Cloth of various kinds. |
| ശീലദൊഷം, ത്തിന്റെ. s. Misconduct, ill-behaviour, |
| evil disposition. adj. Unfortunate. |
| ശീലപ്പെൻ, നിന്റെ. s. A body louse. |
| ശീലഭെദം, ത്തിന്റെ. s. Difference or change of con- |
| duct. |
| ശീലം, ത്തിന്റെ. s. 1. Temper, disposition, habit, nature, |
| quality, property. 2. good conduct, steady observance of |
| morals. 3. experience, practice, use. 4. aptness. |
| ശീലവാൻ, ന്റെ. s. A person of a good or amiable dis- |
| position. |
| ശീലിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To accustom one's-self |
| to a thing, to practice, to learn, to become acquainted |
| with, to exercise (as the memory.) |
| ശീലിതം, &c. adj. Skilled, learned, conversant, exer- |
| cised. ശീലിക്കപ്പെട്ട. |
| ശീലിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To teach, to train, |
| to accustom another to any thing. |
| ശീല`, ലിന്റെ. s. A stanza. |
| ശുകതരുണി, യുടെ. s. A female parrot. |
| ശുകനാസം, ത്തിന്റെ. s. The name of a tree, Big- |
| nonia Indica, the flowers being compared to a parrot's |
| beak. പലകപ്പയ്യാനി. |
| ശുകൻ, ന്റെ. s. The son of VYÁSA, the author and nar- |
| rator of the Bhagavat, the minister of Rávana. |
| ശുകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A parrot. കിളി. 2. the Sirisha |
| tree. 3. a plant. 4. a drug and perfume. 5. cloth, clothes. |
| വസ്ത്രം. 6. the ends or hem of a cloth. വസ്ത്രത്തി |
| ന്റെ കര. 7. a turban, a helmet. തലപ്പാവ. 8. a |
| tree, Bignonia Indica. |
| ശുൿ, ിന്റെ. s. 1. Sorrow, grief, distress, regret. ദുഃഖം |
| 2. calamity, affliction. |
| ശുക്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sour gruel. 2. vinegar, acid or |
| any acid preparation. കാടി, പുളിപ്പ. 3. harshness. ച |
| വൎപ്പ. adj. 1. Sour, പുളിയുള്ള. 2. pure, clean. ശുചി |
| യുള്ള. 3. harsh, hard. പാരുഷ്യം. |
| ശുക്തി, യുടെ. s. 1. A pearl oyster. മുത്തുച്ചിപ്പി. 2. |
| a conch. 3. a small shell. 4. a cockle. |
| ശുക്തിക, യുടെ. s. A pearl oyster. മുത്തുച്ചിപ്പി. |
[ 781 ]
| ശുക്തിജം, ത്തിന്റെ. s. A pearl. മുത്ത. |
| ശുക്തിമാൻ, ന്റെ. s. One of the seven principal |
| mountains or mountainous ranges of India. |
| ശുക്രക്കണ്ണ, ിന്റെ. s. A squint-eye. |
| ശുക്രക്കണ്ണൻ, ന്റെ. s. A squint-eyed man. |
| ശുക്രക്കണ്ണി, യുടെ. s. A spuint-eyed woman. |
| ശുക്രൻ, ന്റെ. s. 1. The planet Venus, or its regent, |
| the son of Bhrigu and preceptor of the Daityas or Titans. |
| 2. the name of a month, Jyéshťha, (April-May). 3. a |
| name of fire. അഗ്നി. |
| ശുക്രം, ത്തിന്റെ. s. Semen virile. 2. a morbid af- |
| fection of the iris, change of colour, ulceration, &c. ac- |
| companied with imperfect vision. |
| ശുക്രവാരം, ന്റെ. s. Friday. വെള്ളിയാഴ്ച. |
| ശുക്രശിഷ്യൻ, ന്റെ. s. A demon, a titan, a powerful |
| being opposed to the gods. അസുരൻ. |
| ശുക്ല, യുടെ. s.1. Clayed or candied sugar. ഉണ്ടശൎക്ക |
| ര, പഞ്ചസാര. 2. a name of SARASWATI. സരസ്വ |
| തി. 3. the third year in the Hindu cycle of sixty. 4. a |
| plant or white orris root. വെളുത്ത വയമ്പ. |
| ശുക്ലപതനം, ത്തിന്റെ. s. The voluntary discharge |
| of semen. |
| ശുക്ലപക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. The bright lunar fortnight, |
| or the first 15 days from new to full moon. വെളുത്ത |
| പക്ഷം. |
| ശുക്ലപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. 1. A white species of ama- |
| ranth, Gomphrœna globosa. വെളുത്ത വാടാമല്ലിക. |
| 2. a species of jasmine, Jasminum pudescens. |
| ശുക്ലം, ത്തിന്റെ. s. 1. White, the colour. വെളുപ്പ. |
| 2. one of the astronomical Yógas. 3. a disease of the |
| cornea, opacity, albugo. 4. silver. വെള്ളി. 5. semen |
| virile. ബീജം. adj. White, of a white colour. വെ |
| ളുത്ത. ശുക്ലം പുറപ്പെടുന്നു, Dark |
| fleshy spots to form on the cornea of the eye. |
| ശുക്ലവൎണ്ണം, ത്തിന്റെ. s. The colour white. വെളുപ്പ. |
| ശുക്ലസ്രാവം, ത്തിന്റെ. s. Gonorrhea. |
| ശുക്ലക്ഷയം, ത്തിന്റെ. s. A disease. |
| ശുക്ലാംബരം, ത്തിന്റെ. s. White cloth, or white |
| raiment. വെളുത്ത വസ്ത്രം. |
| ശുചി, യുടെ. s. 1. Purification, mental or corporeal |
| purity. ശുദ്ധി. 2. the colour white, whiteness. വെളു |
| പ്പ. 3. a name of fire. അഗ്നി. 4. mental purity, virtue. |
| goodness. 5. accuracy, correctness. 6. the passion or |
| sentiment of love. ശൃംഗാരരസം. 7. the month |
| A'shadha. 8. a faithful and tried minister and friend. |
| adj. 1. Pure, pious, free from passion or vice. 2. white. | 3. clean, cleansed, purified. 4. correct, free from fault or |
| error. 5. delicate, nice, elegant. |
| ശുചികരം, ത്തിന്റെ. s. Purification by ablution, &c. |
| purgation. adj. Purifying, purgative. |
| ശുചികരസ്ഥശം, ത്തിന്റെ. s. 1. A place of pu- |
| rification. 2. purgatory, an adopted phrase. |
| ശുചീകരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To purify, to make |
| pure. ശുദ്ധമാക്കുന്നു. |
| ശുണ്ഠി, യുടെ. s. 1. Dry ginger. ചുക്ക. 2. anger, pee- |
| vishness. കൊപം. |
| ശുണ്ഠിക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A very angry passionate |
| person. കൊപി. 2. a peevish, irritable, petulent fellow. |
| ശുണ്ഡ, യുടെ. s. 1. A tavern. മദ്യം വില്ക്കുന്ന സ്ഥലം. |
| 2. spirituous liquor. മദ്യം. 3. an animal called the water |
| elephant, the hippopotamus perhaps. 4. an elephant's |
| proboscis or trunk. തുമ്പിക്കൈ. 5. the exudation from |
| an elephant's temples. |
| ശുണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. 1. An elephant's trunk or pro- |
| boscis. തുമ്പിക്കൈ. 2. dust, powder. |
| ശുദ്ധകൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. A sacrament, a holy rite. |
| ശുദ്ധജലം, ത്തിന്റെ. s. Pure or clean water. നല്ല |
| വെള്ളം. |
| ശുദ്ധത, യുടെ. s. 1. Holiness, purity. 2. simpleness, |
| foolishness, want of wisdom, indiscretion. |
| ശുദ്ധൻ, ന്റെ. s. 1. A holy, innocent man. 2. a |
| simpleton. |
| ശുദ്ധബുദ്ധി, യുടെ. s. Simplicity. |
| ശുദ്ധഭൂമി, യുടെ. s. Clear ground, sacred ground. |
| ശുദ്ധഭൊഷ്ക, ിന്റെ. s. An utter falsehood. |
| ശുദ്ധമനസ്സ, ിന്റെ. s. A pure mind. |
| ശുദ്ധമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. 1. To be or become |
| clean, pure, clean. 2. to be holy. |
| ശുദ്ധമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To cleanse, to |
| purify, to clear. 2. to sanctify, to make holy, to hallow. |
| ശുദ്ധം, &c. adj. 1. Holy, pure, purified, clean, cleansed. |
| 2. faultless, correct. 3. entire, complete, perfect, unmin- |
| gled, simple, innocent. 4. white. 5. silly, not wise. adv. |
| Entirely, completely, wholly, perfectly. |
| ശുദ്ധവൃത്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. Approved occupation. |
| 2. work well or completely done. |
| ശുദ്ധശൂന്യം, ത്തിന്റെ. s. Utter destruction. ശുദ്ധ |
| ശൂന്യമാക്കുന്നു, To destroy or annihilate completely. |
| ശുദ്ധാനുമാനം, ത്തിന്റെ. s. A figure of rhetoric. |
| ശുദ്ധാന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. A seraglio, a Haram. 2. |
| the private or women's appartments in the palace of a |
| prince. 3. the king's wife or concubine. |
[ 782 ]
| ശുദ്ധി, യുടെ. s. 1. Holiness, purity, purification. 2. |
| cleanness, cleansing, cleaning. 3. correction, correctness. |
| 4. evacuation of the bowels. ശുദ്ധിചെയ്യുന്നു, ശുദ്ധി |
| വരുത്തുന്നു, To cleanse, to clean, to purify. |
| ശുദ്ധികരം, adj. Cleansing, purifying. |
| ശുദ്ധിമൽ. adj. Holy, pious. |
| ശുദ്ധിമാൻ, ന്റെ. s. A holy or pious person, a saint. |
| ശുദ്ധമുള്ളവൻ. |
| ശുദ്ധീകരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sanctification, purifi- |
| cation, holiness, sanctity. 2. the purifying influence, the |
| medium or author of obtaining moral purity. |
| ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To sanctify, to |
| make holy, to consecrate. 2. to purify, to cleanse. |
| ശുദ്ധൊദനൻ, ന്റെ. s. A proper name. |
| ശുദ്ധൊദം, ത്തിന്റെ. s. Pure or clean water. ശുദ്ധ |
| ജലം. |
| ശുനകൻ, ന്റെ. s. A dog. നാ. |
| ശുനാസീരൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| ശുനീ, യുടെ. s. A bitch. പെൻപട്ടി. |
| ശുഭകൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. An auspicious ceremony. |
| ശുഭകൃത്ത, ിന്റെ. s. The thirty-sixth year in the Hindu |
| cycle of sixty. |
| ശുഭഗതി, യുടെ. s. Bliss, beatitude, glory. |
| ശുഭഗ്രഹം, ത്തിന്റെ. s. An auspicious planet, as Mars, |
| Jupiter and Venus. |
| ശുഭദന്തീ, യുടെ. s. 1. The female elephant of the N. W. |
| quarter. 2. a woman with beautiful teeth. |
| ശുഭദിനം, ത്തിന്റെ. s. A holy or festival day, a good, |
| happy, auspicious or propitious day. |
| ശുഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Welfare, happiness, good, good |
| fortune, auspiciousness, prosperity. 2. any auspicious |
| ceremony. 3. one of the astronomical Yógas. 4. a vale- |
| dictory expression, farewell, &c. adj. 1. Happy, well, |
| right, fortunate, auspicious, prosperous. 2. handsome, |
| beautiful. 3. splendid, shining. ശുഭകാൎയ്യം, A good or |
| happy thing. adj. Happily, prosperously. |
| ശുഭംയു, വിന്റെ. s. A happy, fortunate, prosperous |
| person. അഭ്യുദയയുക്തൻ. |
| ശുഭവാക്ക, ിന്റെ. s. 1. A valediction, a kind salutation. |
| 2. a kind word or expression. |
| ശുഭസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. An auspicious position of |
| a planet. |
| ശുഭാത്മിക, യുടെ. s. A valediction, a kind salutation. |
| ശുഭാമ്പിതം, &c. adj. Happy, prosperous, fortunate. |
| ശുഭാവഹം, &c, adj. Happy, prosperous, fortunate. |
| ശുഭാശുഭം, ത്തിന്റെ. s. Good and evil; better and worse. | ശുഭ്രത, യുടെ. s. 1. Whiteness. വെളുപ്പ. 2. purity, |
| pureness. നിൎമ്മലത. |
| ശുഭ്രദന്തി, യുടെ. s. 1. The female elephant of the N.W. |
| quarter. 2. a woman with white teeth. |
| ശുഭ്രൻ, ന്റെ. s. 1. A person of dignity, consequence. |
| തെജസ്വി. 2. a man of splendour or celebrity. |
| ശുഭ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. White, the colour. വെളുപ്പ |
| 2. purity, cleanness. ശുദ്ധി. 3. sandal. ചന്ദനം. 4. |
| talc. അഭ്രം. 5. silver. വെള്ളീ. adj. 1. White. 2. pure, |
| clean. 3. shining. |
| ശുഭ്രവസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. A white or clean cloth. വെ |
| ളുത്ത വസ്ത്രം. |
| ശുഭ്രാംശു, വിന്റെ. s. 1. The moon, from her white |
| rays. ചന്ദ്രൻ. 2. camphor. കൎപ്പൂരം. |
| ശുംഭത്ത. adj. 1. Shining, splendid. ശൊഭയുള്ള. 2. |
| beautiful, handsome. കൗതുകമുള്ള. |
| ശുല്കം, ത്തിന്റെ. s. 1. Toll, duty, customs or taxes |
| levied at ferries or passes. ചുങ്കം. 2. a present made |
| by the bridegroom to the bride at the time of bringing |
| her home to his family. 3. money given to the parents |
| of the bride. 4. money given at the purchase of any thing |
| to ratify the bargain. 5. the profits of household labour, |
| employment of domestic utensils, care of milch cattle, |
| preservation of ornaments, superintendance of servants, |
| &c. when considered as the perquisite of the wife and |
| her own legal property. |
| ശുല്ബഭസ്മം, ത്തിന്റെ. s. A powdered preparation of |
| copper. ചെമ്പുഭസ്മം. |
| ശുല്ബം, ത്തിന്റെ. s. 1. Copper. ചെമ്പ. 2. a rope, a |
| cord, a string. കയറ. 3. a sacrificial observance. 4. |
| institute, law. |
| ശുശ്രൂഷ, യുടെ. s. Service, serving, ministry, minis- |
| tering. ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നു, To serve, to minister to. |
| ശുശ്രൂഷക്കാരൻ, ന്റെ. s. A servant, a minister. |
| ശുശ്രൂഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To serve, to mi- |
| nister to. |
| ശുഷി, യുടെ. s. 1. A hole, a chasm. 2. drying. ഉണ |
| ക്കം. 3. the hollow or groove in the fang of a snake. |
| ശുഷിയിടുന്നു, To make a hole. |
| ശുഷിരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hole, a vacuity, a chasm. |
| 2. a wind instrument. adj. Perforated, bored, pierced, |
| full of holes or spaces. |
| ശുഷ്കകാഷ്ഠം, ത്തിന്റെ. s. Dried firewood, fuel. ഉ |
| ണക്കവിറക. |
| ശുഷ്കതരു, വിന്റെ. s. A tree that is dried up. |
| ശുഷ്കദരിദ്രൻ, ന്റെ. s. A miserably poor man. |
[ 783 ]
| ശുഷ്കപത്രം, ത്തിന്റെ. s. A dry leaf. ഉണക്കില, |
| കരികില. |
| ശുഷ്കമാംസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dry flesh. ഉണക്കിറ |
| ച്ചി. 2. dried meat. |
| ശുഷ്കം, adj. Dry, dried. ഉണങ്ങിയ. |
| ശുഷ്കവ്രണം, ത്തിന്റെ. s. A scar, a sicatrised sore. |
| ഉണങ്ങിയ വ്രണം. |
| ശുഷ്കാന്തി, യുടെ. s. Diligence, strenuous effort; endea- |
| vour, zeal, attention. |
| ശുഷ്കാന്തിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A diligent, strenuous, |
| zealous person. |
| ശുഷ്കാന്തിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To be diligent, to |
| use effort, to be intent on, to be zealous. |
| ശുഷ്കാന്തിപ്പെടുത്തുന്നു, ട്ടു, പ്പാൻ. 2. m. See the last. |
| ശുഷ്കാന്തിപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To stir up, |
| to encite, to urge forward, to encourage, to stimulate. |
| ശ്രൂഷ്കിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To grow thin, lean. |
| മെലിയുന്നു. 2. to dry, to wither. ഉണക്കുന്നു. |
| ശുഷ്മലൻ, ന്റെ. s. A man of a lecherous disposition. |
| ശുഷ്മാ, വിന്റെ. s. 1. Fire. അഗ്നി. 2. light, lustre. |
| ശൊഭ. 3. ability, strength, power, prowess. ബലം. |
| ശൂകകം, ത്തിന്റെ. s. Barley, or a bearded kind of |
| wheat resembling it. യവം , ഒകുള്ള ധാന്യം. |
| ശൂകകീടം, ത്തിന്റെ. s. 1. A caterpillar. പുഴു. 2. a |
| scorpion. തെൾ. |
| ശൂകധാന്യം, ത്തിന്റെ. s. Barley or any bearded corn |
| resembling it. ഒകുള്ള ധാന്യം. |
| ശൂകം , ത്തിന്റെ. s. 1. The awn or beard of barley or |
| paddy. നെല്ലിന്റെ ഒക. 2. compassion, clemency, ten- |
| derness. കരുണ. |
| ശൂകരം, ത്തിന്റെ. s. A hog. പന്നി. |
| ശൂകശിംബി, യുടെ. s. Cowhage, Carpopogon or doil- |
| chos pruriens. നായ്ക്കുരണ. |
| ശൂദ്ര, യുടെ. s. A woman of the Súdra tribe. ശൂദ്രസ്ത്രീ. |
| ശ്രദ്രധൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. The duty of the Súdra tribe, |
| the service of the other three. |
| ശൂദ്രൻ, ന്റെ. s. A Súdra, a man of the fourth or |
| servile tribe, said to have sprung from the feet of BRAH |
| /MA. അടിജൻ. |
| ശൂദ്രി, യുടെ. s. A woman of the Súdra tribe, or the |
| wife of a Súdra. ശൂദ്രസ്ത്രീ. |
| ശൂന്യഗൃഹം, ത്തിന്റെ. s. An empty or desolate |
| house, one long shut up and neglected. ഒഴിഞ്ഞിരിക്കു |
| ന്ന ഭവനം. |
| ശൂന്യപ്രദെശം, ത്തിന്റെ. s. A desert, a waste coun- |
| try, an uninhabited place. | ശൂന്യമന്ദിരം, ത്തിന്റെ. s. A desolate house, a ruined |
| town, &c. നശിച്ചദിക്ക. |
| ശൂന്യമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be destroyed, to |
| be annihilated, to be or lie waste. |
| ശൂന്യമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To make void, to |
| reduce to nothing, to annihilate, to destroy. നശിപ്പി |
| ക്കുന്നു. |
| ശൂന്യമായിരിക്കുന്നു, ന്നു, പ്പാൻ. v. n. To be void, |
| to be or lie waste. |
| ശൂന്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Emptiness, nothingness, no- |
| thing. 2. a vacuum, a waste. 3. desolation, destruction, |
| 4. sky, other. 5. a dot, a spot. 6. a cypher. 7. enchant- |
| ment, sorcery, magic, witchery, witchcraft. adj. 1. |
| Empty, void, blank, vacant. 2. lonely, desert, waste, un- |
| inhabitated. |
| ശൂന്യവാദി, യുടെ. s. A Sangata, a sceptic, an atheist, |
| one of a class said to have risen out of the followers of |
| Sancarácharya ; they deny the immortality of the soul, |
| the existence of any God or spiritual being, and appear to |
| have a great resemblance to the Cartesians, to whom they |
| were a few centuries anterior in origin. നാസ്തികൻ. |
| ശൂന്യാവാസം, ത്തിന്റെ. s. A lonely or desert abode. |
| ശൂര, യുടെ. s. A valiant or brave woman. |
| ശൂരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. An esculent root, Arum |
| campanulatum. (Rox.) 2. the name of a tree, Bignonia |
| Indica. പലകപ്പയാനി. |
| ശൂരത, യുടെ. s. Courage, prowess, heroism, bravery, |
| valour, valiantness. |
| ശൂരൻ, ന്റെ. s. 1. A hero, a valiant or brave man. |
| ശൌൎയ്യവാൻ. 2. the proper name of a giant. 3. a lion. |
| 4. a boar. |
| ശൂൎപ്പകൻ, ന്റെ. s. A demon, the enemy of CÁMA- |
| DÉVA. |
| ശൂൎപ്പകാരാതി, യുടെ. s. A name of Cáma or Cupid. |
| കാമദെവൻ. |
| ശൂൎപ്പക്രിയ, യുടെ. s. The act of winnowing corn. |
| ശൂൎപ്പനഖ, യുടെ. s. The sister of the Daitya Rávana, |
| whose nails are said to have been as large as a win- |
| nowing basket. രാവണന്റെ സൊദരി. |
| ശൂൎപ്പം, ത്തിന്റെ. s. A winnowing basket. |
| ശൂൎമ്മി, യുടെ. s. 1. An iron image. 2. an anvil. |
| ശൂല, യുടെ. s. A disease, as colic, &c. 2. an instru- |
| ment used for putting criminals to death, an impaling |
| stake. |
| ശൂലനൊവ, ിന്റെ. s. A sharp pain in the belly, as |
| colic, &c. |
[ 784 ]
| ശൂലപാണി, യുടെ. s. A name of SIVA whose weapon |
| is a trident. ശിവൻ. |
| ശൂലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sharp pain in general, or |
| especially in the belly, as colic, &c. 2. a weapon, especi- |
| ally a trident, a pike, a dart. 3. the spear on the top of |
| a banner or ensign. കൊടിക്കുന്തം. 4. an astronomical |
| Yóga. യൊഗം. 5. an iron pin or spit. 6. an impaling |
| stake, or instrument used for putting criminals to death. |
| കഴു |
| ശൂലരൊഗം, ത്തിന്റെ. s. A disease, as colic, &c. |
| ശൂലരൊഗി, യുടെ. s. A person afflicted with the |
| above disease. |
| ശൂലാകൃതം. adj. Roasted on a spit, (as meat.) ഇരു |
| മ്പുകൊലിന്മെൽ കൊൎത്ത ചുട്ടത. |
| ശൂലായുധം, ത്തിന്റെ. s. A trident. |
| ശൂലാരൊപണം, ത്തിന്റെ. s. See the next. |
| ശൂലാരൊഹണം, ത്തിന്റെ. s. Impaling, impalement. |
| കഴുവെറ്റുക. |
| ശൂലി, യുടെ. s. 1. A name of SIVA. ശിവൻ. 2. |
| CÁMADÉVA. |
| ശൂല്കാരം, ത്തിന്റെ. s. Hissing. |
| ശൂല്യം, &c. adj. 1. Roasted on a spit. കൊലിന്മെൽ |
| കൊൎത്ത ചുട്ടത. 2. deserving impalement. കഴുവിന |
| യൊഗ്യമായുള്ള. |
| ശൃഗാലൻ, ന്റെ. s. 1. A jackall. നരി. 2. a coward. |
| a poltroon. 3. a rogue, a cheat. വഞ്ചകൻ. 4. an ill-na- |
| tured or harsh speaking man. ദുൎഭാഷകൻ. |
| ശൃഗാലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A jackall. നരി. 2. the |
| name of a demon. |
| ശൃംഖല, യുടെ. s. 1. A belt or chain worn round a |
| man's body. പുരുഷന്റെ ഉടഞാൺ. 2. a chain or |
| fetter in general. ചങ്ങല. 3. a chain for confining an |
| elephant. ആനച്ചങ്ങല. |
| ശൃംഖലകം, ത്തിന്റെ. s. A young camel with wooden |
| rings or clogs on its feet. ഒട്ടകകുട്ടി. |
| ശൃംഖലിതം, &c. adj. Bound, chained, fettered, captive. |
| ചങ്ങലകൊണ്ട ബന്ധിക്കപ്പെട്ട. |
| ശൃംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. The horn of any animal. കൊ |
| മ്പ. 2. a horn or trumpet. കുഴൽ. 3. a mark, a sign. |
| അടയാളം. 4. the top of a mountain. കൊടുമുടി. 5. a |
| syringe. വസ്തി. 6. sovereignty. പ്രഭുത്വം. 7. dignity, |
| elevation ശ്രെഷ്ഠത. |
| ശൃംഗാടകം, ത്തിന്റെ. s. A place where four roads or |
| streets meet. നാല്കവലവഴി. |
| ശൃംഗാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. The passion or sentiment of |
| love, as an object of poetical description, or dramatic re- | presentation. 2. ornament, decoration, embellishment. |
| അലങ്കാരം. 3. beauty. സൌന്ദൎയ്യം. 4. coition, co- |
| pulation. 5. marks made with red lead on an elephant's |
| head and trunk by way of ornament. 6. cloves. 7. fra- |
| grant powder for the dress or person. |
| ശൃംഗാരയൊനി, യുടെ. s. The Indian Cupid or CÁ |
| MA. കാമൻ. |
| ശൃംഗാരരസം, ത്തിന്റെ. s. The sentiment of love, |
| happy or successful love. |
| ശൃംഗാരവെഷം, ത്തിന്റെ. s. Decoration, embellish- |
| ment. |
| ശൃംഗാരി, യുടെ. s. 1. An empassioned lover. 2. dress, |
| decoration. 3. an elephant. ആന. |
| ശൃംഗാരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To adorn, to decorate. |
| ശൃംഗി, യുടെ. s. 1. A medicinal plant. ഇടവകം. 2. a |
| mountain. പൎവതം. 3. a tree. വൃക്ഷം. 4. an elephant. |
| ആന. 5. any horned animal. കൊമ്പുള്ള മൃഗം. 6. a |
| medicinal tree. അതിവിടയം. 7. a sort of sheat fish. |
| പെരുന്തലമീൻ. |
| ശൃംഗിണി, യുടെ. s. A cow of a good breed. നല്ല വ |
| ക പശു. |
| ശൃംഗിവെരം, ത്തിന്റെ. s. Dry ginger, ചുക്ക. |
| ശൃംഗിവെഷ്ടനം, ത്തിന്റെ. s. Dill seed, a sort of |
| fennel, Anethum graveolens or sova. ശതകുപ്പ. |
| ശൃഗികനകം, ത്തിന്റെ. s. Gold for ornaments. |
| ശൃതജലം, ത്തിന്റെ. s. Boiled water. വെന്ത വെ |
| ള്ളം. |
| ശൃതം. adj. Boiled, (water, milk, ghee, &c.) വെന്ത. |
| s. Decoction. കഷായം. |
| ശൃതാംഭസ`, ിന്റെ. s. Decoction. കഷായം. |
| ശെഖരമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To collect, to bring |
| things properly together, to provide. |
| ശെഖരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A garland of flowers, &c. |
| worn on the crown of the head, a chaplet. ശിരൊല |
| ങ്കാരം. 2. a crest or crown. മുടി. 3. an assemblage, an |
| assembly or gathering together. 4. preparation. 5. col- |
| lection. 6. side, party. |
| ശെഖരികം, ത്തിന്റെ. s. The rough Achyranthes, |
| Achyranthes aspera. വലിയ കടലാടി. |
| ശെഖരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To collect things |
| or persons together, to assemble. 2. to heap or pile up. |
| 3. to prepare or make ready, to provide. |
| ശെഖരിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Preparing, bringing together. |
| 2. collection, heap. |
| ശെഖരിപ്പമുതല്പിടി, യുടെ. s. A Government trea- |
| surer. |
[ 785 ]
| ശെതം, &c. adj. White. വെളുത്ത. |
| ശെഫസ`, ിന്റെ. s. The penis. ലിംഗം. also ശെ |
| പം, ശെഫം. |
| ശെഫാലിക, യുടെ. s. A flower, Nyctanthes arbor- |
| tristis. |
| ശെമുഷി, യുടെ. s. Intellect, understanding, ബുദ്ധി. |
| ശെലു, വിന്റെ. s. The name of a small tree, Cordia |
| myxa. നറുവരി. |
| ശെവധി, യുടെ. s, A treasure or Nidhhi as belonging |
| to CUBERA the god of wealth. നിധി. |
| ശെഷക്കാരൻ, ന്റെ. s. A survivor, a relative. |
| ശെഷക്കാരി, യുടെ. s. A female relative. |
| ശെഷക്കാർ, രുടെ. s. plu. Survivors. |
| ശെഷക്രിയ, യുടെ. s. Funeral rites or ceremonies. |
| ശെഷൻ, ന്റെ. s. The king or chief of the serpent |
| race, as a large snake with a thousand heads considered |
| at once the couch and canopy of VISHNU, and the up- |
| holder of the world which rests on one of his heads. അ |
| നന്തൻ. 2. a name of BALADÉVA. ബലഭദ്രൻ. |
| ശെഷം. part. & postpos. After, after that, afterwards, |
| moreover. |
| ശെഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. The remainder, what remains |
| as in division in arithmetic, 44 divided by 8 the quoti- |
| ent is 5 and the remainder 4. 2. leavings, the rest, ba- |
| lance, residence. 3. what is left, omitted or rejected. |
| ശെഷി, യുടെ. s. 1. Ability, power, capability. പ്രാ |
| പ്തി. 2. use, subjection. |
| ശെഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To remain, to be |
| left. 2. to survive. ശെഷിച്ചിരിക്കുന്നു, To survive. |
| ശെഷിപ്പ, ിന്റെ. s. The remainder, remnant, rest, |
| leavings, balance, what is left, what remains over and |
| above. |
| ശെഷിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To leave, to suffer |
| to remain, to spare, to preserve. |
| ശെഷിയാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be able to be |
| capable of, to be adequate to. |
| ശൈഖരികം, ത്തിന്റെ. s. The name of a plant, |
| Achyranthes aspera. വലിയകടലാടി. |
| ശൈഖരിണം, ത്തിന്റെ. s. A mountain. പൎവ്വതം. |
| ശൈത്യം. adj. Cold, fresh. s. A cold. തണുപ്പ. |
| ശൈഥില്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Looseness, laxity, flaccidi |
| ty, flabbiness. 2. langour, inertness, feebleness, 3. liberty |
| ശൈനകൻ, ന്റെ. യുടെ. s. A proper name. |
| ശൈബ്യ, യുടെ. s. One of the wives of CRISHNA. കൃ |
| ഷ്ണന്റെ ഭാൎയ്യമാരിൽ ഒരുത്തി. |
| ശൈലകന്യ, യുടെ. s. A name of PÁRWATI. പാൎവതി. | ശൈലകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A fragrant grass which |
| grows on the hills. മലയിരുവെലി. 2. storax or ben- |
| zoin. |
| ശൈലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A mountain. പൎവതം. 2. |
| storax. 3. bitumen, adj. 1. Mountainous, mountaineer, |
| &c. 2. stony, rocky. |
| ശൈലനന്ദിനി, യുടെ. s. A name of PÁRWATI. പാ |
| ൎവതി. |
| ശൈലവാസി, യുടെ. s. 1. A mountaineer, a savage, |
| a barbarian. 2. a lion, a tiger, &c. സിംഹം, ഇത്യാദി. |
| ശൈലാടൻ, ന്റെ. s. 1. A lion. സിംഹം. 2. a moun- |
| taineer, a savage, a barbarian. |
| ശൈലാധിവാസൻ, ന്റെ. 3. A mountaineer, a sa- |
| vage, a barbarian |
| ശൈലാലയൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| ശൈലാലി, യുടെ. s. An actor, a dancer, a tumbler, |
| &c. ചാക്കിയാർ. |
| ശൈലൂഷൻ, ന്റെ. s. 1. An actor, a dancer, a tum- |
| bler, &c. നാട്യൻ. 2. a rogue, a cheat. വഞ്ചകൻ. 3. |
| the master of a band, or one who beats time. താളംപി |
| ടിക്കുന്നവൻ. |
| ശൈലൂഷം, ത്തിന്റെ. s. Acting, dancing, tumbling. |
| നാട്യം. |
| ശൈലെയം, ത്തിന്റെ. s. 1. A fragrant resin. (Sto- |
| rax or benzoin.) 2. a vegetable perfume, commonly |
| Mura. |
| ശൈലെയി, യുടെ. s. A name of PÁRVATI. പാൎവതി. |
| ശൈല്യം, ത്തിന്റെ. s. Hardness, stoniness. കടുപ്പം. |
| ശൈവക്കാരൻ, ന്റെ. s. A worshipper of SIVA. |
| ശൈവൻ, ന്റെ. s. A worshipper of SIVA. |
| ശൈവം, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of one of the 18 |
| Puránas. പതിനെട്ടു പുരാണങ്ങളിൽ ഒന്ന. 2. the |
| worship or sect of SIVA. 3. that which relates to SIVA. |
| adj. Relating or appertaining to SIVA. |
| ശൈവലം, ത്തിന്റെ. 4. The name of an aquatic plant, |
| Vallisneria octandra. |
| ശൈവലിനി, യുടെ. s. A river in general. നദി. |
| ശൈവാദ്യഗമജ്ഞൻ, ന്റെ. s. A scholar, a man |
| completely versed in any science. |
| ശൈവലം, ത്തിന്റെ. s. The name of an aquatic |
| plant, പായൽ. |
| ശൈശവം, ത്തിന്റെ. s, Infancy, childhood, pupilage, |
| the period under sixteen. |
| ശൈഷ്യൊപാദ്ധ്യായിക, യുടെ. s. Instruction of |
| youth, tuition. അഭ്യസിപ്പിക്കുക. |
| ശൈക്ഷൻ, ന്റെ. s. A young Brahman in his novi |
[ 786 ]
| ciate, one who has began to read the Védas. |
| ശൊകം, ത്തിന്റെ. s. Grief, sorrow, affliction. ദുഃഖം. |
| ശൊകിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To regret, to grieve, |
| to sorrow. ദുഃഖിക്കുന്നു. |
| ശൊചനം, ത്തിന്റെ. s. Sorrow, grief, grieving. ദുഃ |
| ഖം. |
| ശൊചിഷ്കെശൻ, ന്റെ. s. Fire or its deity. അഗ്നി. |
| ശൊചിസ`, സ്സിന്റെ. s. Light, lustre, radiance, flame. |
| ശൊഭ, രശ്മി, ജ്വാല, |
| ശൊച്യം. adj. Clean, pure, holy. ശുദ്ധം. |
| ശൊഠൻ, ന്റെ. s. 1. A fool, a blockhead. മൂഢൻ. |
| 2. a sluggard, an idler. മടിയൻ. 3. a rogue, a cheat. |
| വഞ്ചകൻ. 4. a low man, one of a degraded tribe or |
| business. ഹീനൻ. 5. a villain, a criminal, a sinner. ദു |
| ഷ്ടൻ. |
| ശൊണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Crimson, the colour of the |
| red lotus. 2. the Sona river in north India, which runs |
| into the Ganges below Patna. ആണാറ. 3. the name |
| of a flower, Bignonia Indica. 4. a red sort of sugar-cane. |
| ചെങ്കരിമ്പ. 5. blood. രക്തം. adj. 1. Of a crimson |
| colour, erimson. 2. red in the face from passion, &e. |
| ശൊണരത്നം, ത്തിന്റെ. s. The ruby. ചുവന്നകല്ല. |
| ശൊണവൎണ്ണ, യുടെ. s. See the following. |
| ശൊണാ, യുടെ. s. A woman red in the face, from |
| passion, ശൊണവൎണ്ണ. |
| ശൊണാകം, ത്തിന്റെ. s. The name of a tree, Big- |
| nonia Indica. |
| ശൊണിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Blood. രക്തം. 2. red, |
| crimson. 3. saffron. adj. Red, crimson, purple. |
| ശൊണീ, യുടെ. s. A woman red in the face from |
| passion. |
| ശൊഥഘ്നി, യുടെ. s. Hog-weed, Boerhavia diffusi-alata. |
| തമിഴാമ. |
| ശൊഥം, ത്തിന്റെ. s. Swelling, intumescence. വീക്കം. |
| ശൊധന, യുടെ. s. 1. Search, examination, research. |
| 2. cleaning, cleansing, purifying. 3. correcting, freeing |
| from faults or errors. 4. the refining of metals. 5. trial, |
| test. 6. subtraction (in arithmetic.) 7. fæces, ordure, |
| evacuation by stools. ശൊധന ചെയ്യുന്നു, To exa- |
| mine, to search, &c. used in all the meanings of the word, |
| ശൊധന. ശൊധന കഴിക്കുന്നു, To search, to |
| examine in a peculiar or artful way, to elicit truth, to |
| detect delinquency, or to try character. ശൊധനകൊ |
| ടുക്കുന്നു, To permit an examination. |
| ശൊധനക്കാരൻ, ന്റെ. s. An examiner, a searcher, |
| a scrutator, an officer of Government. | ശൊധനക്കൊൽ. s. A probe. |
| ശൊധനം, ത്തിന്റെ. s. See ശൊധന. |
| ശൊധനി, യുടെ. s. A broom. ചൂല. |
| ശൊധനീയം, &c. adj. 1. To be examined. 2. to be |
| cleansed or purified. 3. to be corrected. ശൊധനചെ |
| യ്യപ്പെടെണ്ടുന്നത. |
| ശൊധിതം, &c. adj. 1. Examined. ശൊധന ചെയ്യ |
| പ്പെട്ട. 2. cleaned, cleansed. 3. strained. 4. refined. 5. |
| corrected. |
| ശൊദ്ധ്യം, &c. adj. 1. To be examined. ശൊധന |
| ചെയ്യപ്പെടുവാനുള്ള. 2. to be cleansed, purified. 3. |
| to be corrected. |
| ശൊഫഘ്നി, യുടെ. s. The spreading hog-weed, Boer- |
| havia diffusa. തമിഴാമ. |
| ശൊഫം, ത്തിന്റെ. s. Intumescence, swelling. വീ |
| ക്കം. |
| ശൊഭ, യുടെ. s. 1. Light, lustre, radiance, splendour, |
| brilliancy, brightness. 2. beauty. 3. magnificence, pomp. |
| ശൊഭകൃൽ, ത്തിന്റെ. s. The thirty-sixth year of the |
| Hindu cycle of sixty. |
| ശൊഭകെട, ിന്റെ. s. 1. Dishonour, disgrace. 2. want |
| of lustre, or splendour. 3. want of beauty. 4. unpropi- |
| tiousness, inauspiciousness. |
| ശൊഭനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Shining, splendour. 2. beau- |
| ty, handsomeness. 3. propitiousness, auspiciousness. 4. |
| the fifth astronomical Yóga. 5. a planet. 6. consum- |
| mation of marriage, and the ceremony on that occasion. |
| adj. 1. Beautiful, handsome. 2. shining, splendid. 3. |
| propitious, auspicious, well, right. |
| ശൊഭാഞ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. The Muringa tree, the |
| legumes, the blossoms and leaves of which are esculent, |
| and the root of the young tree is used as a substitute for |
| horse radish; in medicine the root is used as a rubefaci- |
| ent externally, as a stimulent internally, and the expres- |
| sed oil of the seeds is employed to relieve arthritic pains, |
| Hyperanthera Moringa. മുരിങ്ങ. |
| ശൊഭാരഹിതം. adj. Obscured, dimmed, darkened. |
| ശൊഭയില്ലാത്ത. |
| ശൊഭിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To shine, to be or |
| become splendid, &c. |
| ശൊഭിതം, adj. 1. Shining, splendid. 2. handsome, |
| beautiful. |
| ശൊഷണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Drying up, withering, |
| wasting away, leanness. മെലിച്ചിൽ. 2. suction, suck- |
| ing. |
| ശൊഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Pulmonary consumption. |
[ 787 ]
| രാജയക്ഷ്മാവ. 2. drying up. 3. intimation, swelling. |
| വീക്കം. |
| ശൊഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To wither, to dry up |
| or be dried up; to lose the strength of the body; to be |
| affected by pulmonary consumption, to waste or pine |
| away, to grow lean or thin. |
| ശൊഷിതം, &c. adj. Dried up, withered, wasting away, |
| affected by pulmonary consumption. |
| ശൊഷിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To make lean. |
| 2. to cause to dry, to wither, to consume. |
| ശൊഷ്യം. adj. Lean, thin. |
| ശൌകം, ത്തിന്റെ, s. A flock of parrots. കിളികൂട്ടം. |
| ശൌക്ലികെയം, ത്തിന്റെ. s. A sort of poison. ഒരു |
| വക വിഷം. |
| ശൌക്ല്യം, ത്തിന്റെ. s. Whiteness. വെളുപ്പ. |
| ശൌചം, ത്തിന്റെ. s, 1. Purification by ablution, &c. |
| cleansing, cleaning. 2. the state or property of freedom |
| from defilement, purity, cleanness. 3. easing nature. ശൌ |
| ചം കഴിക്കുന്നു, ശൌചിക്കുന്നു, To cleanse, to wash. |
| ശൌണ്ഡൻ, ന്റെ. s. An intoxicated person, പാന |
| മത്തൻ. |
| ശൌണ്ഡം, &c. adj. Drunk, intoxicated. മത്ത. |
| ശൌണ്ഡി, യുടെ. s. A distiller, a toddy drawer. ൟ |
| ഴവൻ. |
| ശൌണ്ഡികൻ, ന്റെ. s. A distiller, a vender of spi- |
| rituous liquors. |
| ശൌണ്ഡീ, യുടെ. s. 1. Long pepper. തിപ്പലി. 2. an- |
| other sort, Piper chavya. |
| ശൌദ്ധൊദനി, യുടെ. s. A name of BUDD'HA the |
| founder of the Budd'ha sect. ബുദ്ധമുനി. |
| ശൌരി, യുടെ, s. 1. A name of, VISHNU, or CRISHNA. |
| വിഷ്ണു. 2. the planet Saturn. ശനി. |
| ശൌൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Strength, power, heroism, va- |
| lour, prowess. |
| ശൌൎയ്യവാൻ, ന്റെ. s. A hero, a brave, valiant man. |
| ശൌല്കൻ, ന്റെ. s. A superintendant of tolls or cus- |
| toms, a custom-house officer. ചുങ്കം വിചാരിപ്പുകാര |
| ൻ. |
| ശൌല്കികെയം, ത്തിന്റെ. s. A sort of poison. ഒരു |
| വക വിഷം. |
| ശൌല്ബികൻ, ന്റെ. s. A coppersmith. ചെമ്പുകൊട്ടി. |
| ശ്ച്യൊതം, ത്തിന്റെ. s. Sprinkling, pouring forth, as- |
| persion. ഒലിക്കുക. |
| ശ്മശാനക്കുഴി, യുടെ. s. A grave. ശവക്കുഴി. |
| ശ്മശാനഭൂമി, യുടെ. s. A grave yard. ശവമിടുന്ന |
| സ്ഥലം. | ശ്മശാനം, ത്തിന്റെ. s. A cemetery, a place where |
| dead bodies are burnt or buried. ചുടളക്കളം. ശ്മശാ |
| നവൈരാഗ്യം, A good resolution formed on the oc- |
| casion of a funeral is soon forgotten. |
| ശ്മശ്രു, വിന്റെ. The beard, mustacheos, &c. മുഖ |
| രൊമം. |
| ശ്മശ്രുനികൃന്തകൻ, ന്റെ. s. A barber. ക്ഷൌരക്കാ |
| രൻ. |
| ശ്യാമ, യുടെ. s. 1. A girl within sixteen years of age. |
| യൌവനസ്ത്രീ. 2. night. രാത്രി. 3. a plant, com- |
| monly Priyangu. 4. a sort of convolvulus with black flow- |
| ers, Convolvulus turpethum. നാല്കൊല്പക്കൊന്ന. 5. a |
| sort of grain, Panicum frumentaceum. ചാമ. |
| ശ്യാമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Black or dark blue, (the colour.) |
| കറുപ്പനിറം. 2. green. പച്ചിലനിറം. 3. a cloud. |
| മെഘം. 4. the Cocila or Indian cuckoo. കുയിൽ. 5. a |
| potherb, Convolvulus argenteus. 6. thorn apple, Datura |
| metel. ഉമ്മത്ത. |
| ശ്യാമവൎണ്ണം, ത്തിന്റെ. s. Black, or dark blue colour. |
| കറുത്ത നിറം. adj. Of a black or dark blue colour.ക |
| റുത്ത. |
| ശ്യാമള, യുടെ. s. A name of PÁRWATI. പാൎവതി. |
| ശ്യാമളം, ത്തിന്റെ. s. 1. Black, dark blue. കറുപ്പനി |
| റം. 2. purple. adj. Of a dark blue or purple colour. |
| ശ്യാമാകം, ത്തിന്റെ. s. A kind of grain generally eaten |
| by the Hindus, Panicum frumentaceum. ചാമ. |
| ശ്യാലൻ, ന്റെ. s. A. wife's brother. അളിയൻ. |
| ശ്യാലി, യുടെ. s. A wife's sister. ഭാൎയ്യയുടെ സൊദരി. |
| ശ്യാവം, ത്തിന്റെ. s. Brown (the colour.), മന്തിളിൎപ്പൂ |
| നിറം. adj. Of a brown colour. |
| ശ്യെതം, ത്തിന്റെ. s. White (the colour.) adj. Of a |
| white colour, white. |
| ശ്യെതാ, യുടെ. s. A woman of a white or pale com- |
| plexion. വെളുത്തവൾ. |
| ശ്യെനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hawk, a falcon. പരിന്ന. |
| 2. white (the colour.) 3. whiteness, paleness. |
| ശ്യെനി, യുടെ. s. 1. A woman of a white or pale com- |
| plexion. 2. a female kite. |
| ശ്യൊനാകം, ത്തിന്റെ. s. A plant, Bignonia Indica |
| പലകപ്പയ്യാനി. |
| ശ്രംഗി, യുടെ. s. The name of a medicinal tree, Atis |
| or Betula. അതിവിടയം. |
| ശ്രദ്ധ, യുടെ. s. 1. Earnestness, ardency, diligent atten- |
| tion. താല്പൎയ്യം. 2. faith, belief, devotion, confidence. വി |
| ശ്വാസം. 3. wish, desire, strong inclination. ഇഛ. 4. |
| respect, reverence. |
[ 788 ]
| ശ്രദ്ധായുക്തൻ, ന്റെ. s. A diligent man. See ശ്ര |
| ദ്ധാവാൻ. |
| ശ്രദ്ധാലു, വിന്റെ. s. A woman longing for anything, |
| as in pregnancy. adj. 1. Faithful, believing. 2. wishing, |
| desiring, desirous. |
| ശ്രദ്ധാവാൻ, ന്റെ. s. 1. A laborious, industrious, |
| pains-taking person. 2. a confider, a truster, a faithful |
| person. |
| ശ്രദ്ധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be eager, to be |
| ardent, to be earnest in or attentive to. 2. to confide in |
| to trust. |
| ശ്രന്ഥനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Stringing flowers, &c. പൂ |
| കൊൎക്കുക. 2. tying, binding. കെട്ടുക. 3. loosing, un- |
| tying. അഴിക്കുക. |
| ശ്രമക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A laborious, industrious, |
| persevering, pains-taking person, one who undergoes or |
| incurs weariness or fatigue. 2. an assistant cook. |
| ശ്രമണൻ, ന്റെ. s. 1. A religious character, an asce- |
| tic. 2. a beggar, a religious mendicant. ഭിക്ഷു. |
| ശ്രമദക്ഷിണ, യുടെ. s. Hire given to assistant cooks. |
| ശ്രമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Labour, toil, endeavour, exer- |
| tion. 2. fatigue, weariness. 3. difficulty, trouble. 4. mi- |
| litary exercise, fencing. |
| ശ്രമി. adj. Wearying, tiring, undergoing or incurring |
| weariness or fatigue. 2. a laborious person. |
| ശ്രമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To endeavour, to la- |
| bour, to toil, to use diligent exertion. 2. to be wearied, |
| fatigued. |
| ശ്രയണം, ത്തിന്റെ. s. Asylum, refuge, shelter, pro- |
| tection. അഭയസ്ഥാനം. |
| ശ്രയണി, യുടെ. s. A multitude. |
| ശ്രവണദ്വാദശി, യുടെ. s. A particular day, the |
| twelfth day of the dark lunar fortnight under the |
| twenty-second lunar asterim. |
| ശ്രവണപുടം, ത്തിന്റെ. s. The tymphanum or drum |
| of the ear. |
| ശ്രവണം, ത്തിന്റെ. s. 1. The ear. ചെവി. 2. hear- |
| ing, listening, attention, docility. കെൾക്കുക. 3. service. |
| 4. oozing, dropping. ഒലിക്കുക. 5. the twenty-second |
| lunar mansion of the Hindus. ഒണം. |
| ശ്രവണെന്ദ്രിയം, ത്തിന്റെ. s. The sense of hear- |
| ing. |
| ശ്രവം, ത്തിന്റെ. s. 1. The ear. ചെവി. 2. oozing, |
| dropping. |
| ശ്രവസ`, സ്സിന്റെ. s. The ear. ചെവി. |
| ശ്രവിഷ്ഠ, യുടെ. s. The twenty-third lunar asterism | also called Dhanishťha, corresponding to the Dolphin. |
| അവിട്ടം. |
| ശ്രാണ, യുടെ. s. Rice gruel. അറിക്കഞ്ഞി. adj. Boil- |
| ed, dressed, (any thing except butter-milk or water.) |
| ശ്രാദ്ധദെവൻ, ന്റെ. s. A name of YAMA, the regent |
| of death. |
| ശ്രാദ്ധം, ത്തിന്റെ. s. A funeral ceremony observed at |
| various fixed periods and for different purposes, consist- |
| ing of offerings with water and fire to the gods and ma- |
| nes, and gifts and food to the relations present and |
| assisting Brahmans or priests. It is usually performed for |
| a parent recently deceased, or for three paternal ances- |
| tors, or for all ancestors collectively, and is supposed ne- |
| cessary to secure the ascent and residence of the souls |
| of the deceased in a world appropriated to the manes: |
| the following distributions of this ceremony are speci- |
| fied, some in honour of three ancestors, some in honour |
| of one ancestor, regular, occasional, for the attainment of |
| some particular object, daily, for the obtaining of in- |
| crease of prosperity, and one in which the balls of meat |
| offered to the deceased individually and collectively are |
| blended together. There are many other kinds, those |
| for a person recently deceased are one on the day after |
| mourning expires, and twelve others in twelve succes- |
| sive months; one at the end of the third fortnight, one in |
| the sixth month, and one in the twelfth, concluding with a |
| Sapindana, on the anniversary of the persons death, in |
| general they are all performed in the course of the two |
| or three first days, and the Srádd'ha for the deceased is |
| only annually repeated. ചാത്തം. adj. Faithful, be- |
| lieving. |
| ശ്രാന്തം, &c. adj. 1. Wearied, fatigued. തളൎന്ന. ക്ഷീ |
| ണമുള്ള. 2. calm, tranquil. ശാന്തതയുള്ള. |
| ശ്രാന്തസംഹാനം, ത്തിന്റെ. s. Affording rest or re- |
| lief to the weary, giving them seats, beds, &c. |
| ശ്രാന്തി, യുടെ. s. 1. Weariness, fatigue. തളൎച്ച, ക്ഷീ |
| ണം. 2. calmness, tranquillity. ശാന്തത. |
| ശ്രാമ്പി, യുടെ. s. A tower. |
| ശ്രായം, ത്തിന്റെ. s. Refuge, reliance, shelter or pro- |
| tection. adj. Sacred or belonging to the goddess Srí. |
| ശ്രാവണം, ത്തിന്റെ. s. The month Srávana (July- |
| August.) adj. Produced in or under the asterism Srá- |
| vana. |
| ശ്രാവണികം, ത്തിന്റെ. s. The month Srávana. |
| ശ്രാവ്യം. adj. 1. Harmonious. 2. audible. കെൾപ്പാൻ |
| തക്ക. |
[ 789 ]
| ശ്രിതൻ, ന്റെ. s. One who is served, honoured, reve- |
| renced. |
| ശ്രിതം, &c. adj. 1. Cherished, protected, refuged. ആ |
| ശ്രയിക്കപ്പെട്ട. 2. served, honoured, worshipped. |
| ശ്രീ, യുടെ. s. 1. LECSHMI, the wife of VISHNU and god- |
| dess of riches, plenty, and prosperity. ലക്ഷ്മി. 2. fortune, |
| prosperity, success, thriving. ശ്രെയസ. 3. wealth, |
| riches. ധനം. 4. beauty, splendour, lustre. ശൊഭ. 5. |
| the three objects of life collectively, or love, duty and |
| wealth. 6. a name of Saruswati, the goddess of learning |
| സരസ്വതി. 7. PÁRWATI, the wife of SIVA. പൎവതി. 8. |
| light. പ്രകാശം. 9. fame, glory. ശ്രുതി, 10. cloves. |
| കരയാമ്പൂ. 11. a kind of auspicious invocation at the |
| commencement of any writing, a prefix to the names of |
| deities. 12. a prefix of respect to proper names of persons, |
| as Sri-Jayadeva. Srí-Ráma, also to works, as Srí-Bhaga- |
| wat Gita. 13 an affix to titles, as രാജശ്രീ, Royal |
| state, majesty, excellency, a title. 14. dress, decoration. |
| 15. state, paraphernalia. 16. superhuman power. 17. |
| intellect, understanding. |
| ശ്രീകണ്ഠൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| ശ്രീകണ്ഠം, ത്തിന്റെ. s. The name of a country. N. W. |
| of Delhi or about Tahnesur. |
| ശ്രീകണ്ഠി, യുടെ. s. A mode in music. ഒരു രാഗം. |
| ശ്രീകരം. adj. Giving fortune or prosperity. |
| ശ്രീകാന്തൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| ശ്രീകാൎയ്യക്കാരൻ, ന്റെ. s. The superior of a fane, a |
| superintendant of the affairs of temples, churches, &c.; a |
| church warden. |
| ശ്രീകാൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Any sacred thing or busin- |
| ess. 2. the office of a churchwarden or superintendant |
| of temples. |
| ശ്രീകാലസ്ത്രീ, യുടെ. s. Cálastri, the town and hill. |
| ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ന്റെ. s. CRISHNA. |
| ശ്രീകൃഷ്ണവിലാസം, ത്തിന്റെ. s. The name of a |
| poetical work. |
| ശ്രീകൊവിൽ, ലിന്റെ. s. The sanctuary of a temple. |
| ശ്രീഖണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. Sandal wood. ചന്ദനം. |
| ശ്രീഘനൻ, ന്റെ. s. A Bud'dha or Baud'dha saint. |
| ബുദ്ധൻ. |
| ശ്രീചക്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A magical diagram. 2. an |
| astrological division of the body, the uterine or pubic |
| region. 3. a wheel of INDRA's car. 4. the circle of the |
| globe or earth. |
| ശ്രീജൻ, ന്റെ. s. CÁMA, the Hindu Cupid, or deity |
| of love. കാമൻ. | ശ്രീത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Fortune, prosperity, success, |
| 2. wealth, riches. ധനം. 3. beauty, splendour, lustre. |
| ശൊഭ. |
| ശ്രീദൻ, ന്റെ. s. CUBÉRA, the god of riches. വൈ |
| ശ്രവണൻ. 2. one who gives wealth. |
| ശ്രിദെവി, യുടെ. s. The goddess LECSHMI, the deity |
| of plenty and prosperity. |
| ശ്രീധരൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| ശ്രീനന്ദനൻ, ന്റെ. s. A name of CÁMA, the deity |
| of love. കാമൻ. |
| ശ്രീനാരായണൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. വി |
| ഷ്ണു. |
| ശ്രീനിവാസൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| ശ്രീപതി, യുടെ. s. 1. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. 2. |
| a king, a prince. രാജാവ. |
| ശ്രീപത്മനാഭൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. വി |
| ഷ്ണു. |
| ശ്രീപഥം, ത്തിന്റെ. s. A high way, a royal road. |
| പെരുവഴി. |
| ശ്രീപൎണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A lotus. താമരപ്പൂ. 2. a |
| tree, the wood of which is used to procure fire by attri- |
| tion. Premna spinosa. മുഞ്ഞ. |
| ശ്രീപൎണി, യുടെ. s. 1. A medicinal shrub or tree, com- |
| monly Cayaphal. പെരുകുമിൾ. 2 a shrub, Gmelina |
| arborea. 3. the silk cotton tree. ഇലവ. |
| ശ്രീപൎണിക, യുടെ. s. 1. A shrub, Gmelina arborea. |
| 2. a medicinal plant, commonly Cayaphal. |
| ശ്രീപാദം, ത്തിന്റെ. s. A foot. |
| ശ്രീപീഠം, ത്തിന്റെ. s. An altar for sacrifice. |
| ശ്രീപുത്രൻ, ന്റെ. s. 1. A name of CÁMA. കാമൻ. 2. |
| a horse. കുതിര. |
| ശ്രീഫലം, യുടെ. s. A fruit tree, Ægle marmelos. |
| ശ്രീഫലി, യുടെ. s. 1. The indigo plant, Indigofera |
| tinctoria. അമരി. 2. Emblic myrobalan. നെല്ലി. |
| ശ്രീഭഗവതി, യുടെ. s. The goddess LECSHMI. |
| ശ്രീഭണ്ഡാരം, ത്തിന്റെ. s. A sacred treasury. |
| ശ്രീഭൂതബലി, യുടെ. s. An offering to demons. |
| ശ്രീമതി, യുടെ. s. 1. A pleasing or beautiful woman. |
| 2. a wealthy woman. |
| ശ്രീമിത്ത. adj. 1. Pleasing, beautiful. 2. wealthy, opu- |
| lent. 3. prosperous, fortunate, thriving. ശൊഭയുള്ള. |
| ശ്രീമഹാദെവൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. |
| ശ്രീമാൻ, ന്റെ. s. 1. An opulent or wealthy person. |
| സമ്പന്നൻ. 2. a prosperous, fortunate, thriving person. |
| 3. one who is famous, illustrious. 4. the name of a tree, |
| commonly Tila or Tilaca. മൈലെള്ള. |
[ 790 ]
| ശ്രീമുഖം, ത്തിന്റെ. s. The seventh year in the Hin- |
| du cycle of sixty. |
| ശ്രീയുക്തം, &c. adj. Famous, illustrious. ശ്രുതിയുള്ള. |
| 2. fortunate, wealthy. സമ്പത്തുള്ള. |
| ശ്രീരംഗപട്ടണം, ത്തിന്റെ. s. Srirangapattanam or |
| Seringapatam. |
| ശ്രീരംഗം, ത്തിന്റെ. s. Seringam, near Trichinopoly, |
| renowned for its sanctity and its famous Hindu temple. |
| ശ്രീരാഗം, ത്തിന്റെ. s. The third of the Rágas or |
| personified musical modes. |
| ശ്രീരാമൻ, ന്റെ. s. RÁMACHANDRA, the hero of the Rá- |
| máyana. |
| ശ്രീരാമൊദന്തം, ത്തിന്റെ. 6. The name of a small |
| poem. |
| ശ്രീലൻ, ന്റെ. s. 1. One who is fortunate, prosperous. |
| 2. a rich or wealthy man. ധനവാൻ. |
| ശ്രീവത്സകി, യുടെ. s. A horse having a curl of hair |
| on his breast. നല്ല കുതിര. |
| ശ്രീവത്സം, ത്തിന്റെ. s. 1. A particular mark, usual- |
| ly said to be a curl of hair, on the breast of VISHNU. 2. |
| a hole in the wall made for felonious purposes. തുരങ്കം. |
| ശ്രീവത്സലാഞ്ഛനൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU, |
| as having a particular mark on his breast. വിഷ്ണു. |
| ശ്രീവത്സാങ്കിതൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. വി |
| ഷ്ണു. |
| ശ്രീവത്സാങ്കിതവക്ഷസൻ, ന്റെ. s. A name of |
| VISHNU. |
| ശ്രീവാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Turpentine. 2. the lotus, |
| as the abode of LECSHMI. |
| ശ്രീവിലാസം, ത്തിന്റെ. s. See വിലാസം in both |
| its meanings. |
| ശ്രീവക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. The holy fig-tree, Ficus re |
| ligiosa. അരയാൽ. |
| ശ്രീവെഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. Turpentine. തിരുവട്ടപ്പയ |
| ൻ. |
| ശ്രീശൻ, ന്റെ. s. 1. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. 2. |
| RÁMACHANDRA. രാമചന്ദ്രൻ. |
| ശ്രീശുകൻ, ന്റെ. s. The son of VYÁSA, the author or |
| narrator of the Bhágawat. |
| ശ്രീശൈലം, ത്തിന്റെ. s. The pagoda of Sri Sailam, |
| also termed Parwatam, a place of superior sanctity a- |
| mong the Hindus, situated in the Kurnool country, on |
| the river CRISHNA. |
| ശ്രീസഞ്ജം, ത്തിന്റെ. s. Cloves. കരയാമ്പു. |
| ശ്രീഹസ്തിനി, യുടെ. s. The sun flower, Heliotropium |
| Indicum. വെനപ്പച്ച. | ശ്രീഹാനി, യുടെ. s. Prodigality, extravagance, waste, |
| or destruction of property. വ്യയം. |
| ശ്രുതം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sacred science, holy writ, &c. |
| 2. the object of hearing, that which is heard. adj. 1. |
| Heard. 2. understood. |
| ശ്രുതി, യുടെ. s. 1. The Vedas generally or collectively, |
| scripture, holy writ. വെദം. 2. an ear. ചെവി. 3. hear- |
| ing. 4. intelligence, news, rumour, report, fame, reputa- |
| tion. 5. in music a division of the octave, a quarter tone |
| or interval of which twenty-two are enumerated, four |
| constituting a major tone, three a minor, and two a se- |
| mi-tone; the Srutis are personified as nymphs. 6. a long |
| trumpet. 7. the twenty-second asterism of the Hindus. |
| ഒണം. ശ്രുതികെൾക്കുന്നു. To hear a report or ru- |
| mour. ശ്രുതിപിടിക്കുന്നു, To assist in piping. ശ്രുതികൂട്ടു |
| ന്നു, The sound or tone to be increased. ശ്രുതികൂട്ടു |
| ന്നു, To increase the sound or tone; to play loud or in |
| harmony. |
| ശ്രുതികെട, ിന്റെ. s. Ill fame, infamy, disgrace, dis- |
| honour. |
| ശ്രുതിക്കാരൻ, ന്റെ. s. An assistant piper, or fifer, a |
| trumpeter. |
| ശ്രുതിപിധാനം, ത്തിന്റെ. s. Stopping the ear. ചെ |
| വിപ്പൊത്തുക. |
| ശ്രുതിപുടം. ത്തിന്റെ. s. The tymphanum or drum of |
| the ear. |
| ശ്രുതിപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To report, to |
| make known, to publish. |
| ശ്രുതിയാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To report, to make |
| known, to publish abroad. |
| ശ്രുതിവെധം, ത്തിന്റെ. s. Perforating the ears. കാതു |
| തുളെക്കുക. |
| ശ്രെണി, യുടെ. s. 1. A line, a row, a range. വരി. 2. |
| a street. 3. a company of artizans following the same |
| business. 4. a corporation, a company of traders or those |
| dealing in the same articles. 5. a bucket, a baling |
| vessel. |
| ശ്രെണിക, യുടെ. s. A tent. |
| ശ്രെയസി, യുടെ. s. 1. A plant resembling pepper, |
| Pothos officinalis. അത്തിതിപ്പലി. 2. a shrub Cissam- |
| pelos hexandra. പാട. 3. yellow myrobalan. കടുക്കാ. |
| ശ്രെയസ`, ിന്റെ. s. 1. Fame, reputation, a good name. |
| യശസ്സ. 2. virtue, moral merit. സുകൃതം. 3. final |
| happiness or beatitude. മൊക്ഷം. 4. good fortune, au- |
| spiciousness, prosperity. ശുഭം. |
| ശ്രെയസ്കരം. adj. Preferable, better. |
[ 791 ]
| ശ്രെയാൻ, ന്റെ. s. An excellent, or most excellent |
| man, best. ശ്രെഷ്ഠൻ. |
| ശ്രെഷ്ഠത, യുടെ. s. Excellency, excellence, superiority, |
| pre-eminence, presidence, dignity, preference. |
| ശ്രെഷ്ഠൻ, ന്റെ. s. 1. One who is pre-eminent, a |
| superior person, a most excellent person. 2. oldest, |
| senior. 3. CUBÉRA. കുബെരൻ. 4. a king. രാജാവ. |
| 5. a Brahman. ബ്രാഹ്മണൻ. |
| ശ്രെഷ്ഠം, &c. adj. 1. Superior, excellent, most excellent, |
| pre-eminent, preferable. 2. oldest, senior. |
| ശ്രെഷ്ഠാശ്രമൻ, ന്റെ. s. The householder. ഗൃഹ |
| സ്ഥൻ. |
| ശ്രെഷ്ഠി, യുടെ. An artist eminent by birth. |
| ശ്രൊണ, യുടെ. s. 1. Rice gruel. കഞ്ഞി. 2. the |
| constellation Sravana. ഒണം. |
| ശ്രൊണൻ, ന്റെ. s. A cripple, a lame man. ഇരുകാ |
| ൽമുടവൻ. |
| ശ്രൊണി, യുടെ. s. 1. The hip and loins. കുറക. 2. |
| a road, a way. വഴി. |
| ശ്രൊണിഫലകം, ത്തിന്റെ. s. 1. The hip and loins. |
| or the hip only. കുറക. 2. the hip-bone, the os ilium. |
| ശ്രൊതസ, ിന്റ. s. 1. The ear. 2. an organ of |
| sense. ഇന്ദ്രയം. |
| ശ്രൊതാ, ിന്റെ. s. A hearer, an auditor. |
| ശ്രൊത്രചലനം, ത്തിന്റെ. s. Flapping the ears, as |
| an elephant. |
| ശ്രൊത്രപുടം, ത്തിന്റെ. s. The tymphanum or drum of |
| the ear. |
| ശ്രൊത്രമലം, ത്തിന്റെ. s. Ear-wax. ചെവിപ്പീ. |
| ശ്രൊത്രം, ത്തിന്റെ. s. The ear. ചെവി. |
| ശ്രൊത്രരൊധം, ത്തിന്റെ. s. Deafness. ചെവിയ |
| ടപ്പ. |
| ശ്രൊത്രവിൾ, ട്ടിന്റെ. s. Ear-wax. ചെവിപ്പീ. |
| ശ്രൊത്രാമൃതം, ത്തിന്റെ. s. Harmony, harmoniousness, |
| sweetness of sound. |
| ശ്രൊത്രിയൻ, ന്റെ. s. 1. One versed in the study of |
| the Védas. വെദജ്ഞൻ. 2. a Brahman following a |
| particular branch or school of the Védas. 3. a modest, |
| docile, well behaved man. സാധുശീലൻ. |
| ശ്രൊത്രെന്ദ്രിയം, ത്തിന്റെ. s. The sense of hearing. |
| ശ്രൊത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. Conversancy with the Védas. |
| 2. the ear. ചെവി. |
| ശ്രൌഷൾ. ind. An exclamation used in making an |
| offering with fire to the gods or manes. |
| ശ്ലഥം. adj. Slackened, loose, relaxed. അയഞ്ഞത, മുറു |
| ക്കമില്ലാത്ത. | ശ്ലക്ഷ്ണം, or ശ്ലക്ഷണം. adj. Small, fine, minute. നെ |
| ൎത്ത. 2. gentle, smooth, mild, amiable. മൃദുവായുള്ള. 3. |
| honest, sincere. പരമാൎത്ഥമായുള്ള. |
| ശ്ലാഘ, യുടെ. s. 1. Praise, applause, panegyric, flattery, |
| eulogium, approbation. പ്രശംസ, സ്തുതി. 2. service, |
| obedience. അനുസരണം. |
| ശ്ലാഘനീയം, &c. adj. Laudable, praise-worthy, entitled |
| to praise or veneration, venerable. സ്തുത്യം. |
| ശ്ലാഘിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To praise, to laud, |
| to eulogize. സ്തുതിക്കുന്നു. 2. to flatter, to coax. പ്ര |
| ശംസിക്കുന്നു. 3. to boast. |
| ശ്ലാഘിതം, &c. adj. Praised, applauded, flattered, eu- |
| logized. സ്തുതിക്കപ്പെട്ട. |
| ശ്ലാഘ്യം. &c. adj. Venerable, respectable, praise-worthy, |
| entitled to praise or veneration, distinguished. സ്തുത്യം. s. Dignity, privilege. |
| ശ്ലാഘ്യപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To ennoble, |
| to venerate, to honour, to distinguish any one. ബഹു |
| മാനിക്കുന്നു. |
| ശ്ലിഷ, യുടെ. s. An embrace, embracing. ആലിംഗനം. |
| ശ്ലിപദം, ത്തിന്റെ. s. Elephantiasis, enlargement of the |
| legs. പെരുങ്കാൽ. |
| ശ്ലെഷ, യുടെ. s. 1. Union, junction, the proximity of |
| contact. ചെൎച്ച. 2. association, society, presence. സ |
| ഹവാസം. 3. an embrace, embracing. ആലിംഗനം. |
| 4. adhering or clinging to, &c. 5. a figure of rhetoric, |
| choice or connexion of words, so as to admit of a double |
| interpretation, a species of paronomasia or pun. |
| ശ്ലെഷ്മ, യുടെ; or ശ്ലെഷ്മം, ത്തിന്റെ. s. Phlegm, or |
| the phlegmatic humor, one of the three principal hu- |
| mors or fluids of the body. കഫം. |
| ശ്ലെഷ്മജ്വരം, ത്തിന്റെ. s. Phlegmatic fever. |
| ശ്ലെഷ്മകൊപം, ത്തിന്റെ. s. Increase of phlegm. |
| ശ്ലെഷ്മണൻ, ന്റെ. s. A phlegmatic person. |
| ശ്ലെഷ്മധാതു, വിന്റെ. s. A phlegmatic pulse, or that |
| which is governed by the phlegmatic principle. |
| ശ്ലെഷ്മനാഡി, യുടെ. s. A low pulse. |
| ശ്ലെഷ്മരൊഗി, യുടെ. s. A phlegmatic person. |
| ശ്ലെഷ്മവൃദ്ധി, യുടെ. s. Increase of phlegm. |
| ശ്ലെഷ്മവ്യാധി, യുടെ. s. Phthisis, consumption. |
| ശ്ലെഷ്മളൻ, ന്റെ. s. A phlegmatic person, one who is |
| greatly affected with phlegm, a consumptive person. |
| ശ്ലെഷ്മാതകം, ത്തിന്റെ. s. The smooth-leaved myxa, |
| Cordia myxa. നറുവരി. |
| ശ്ലൊകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A poetical verse or stanza. 2. |
| fame, celebrity. |
[ 792 ]
| ശ്ലൊകാൎത്ഥം, ത്തിന്റെ. The meaning or interpreta- |
| tion of a verse. |
| ശ്വദംഷ്ട്ര, യുടെ. s. The name of a fruit, Flacourtia |
| cataphracta. താലീശപത്രം. |
| ശ്വനിശം, ത്തിന്റെ. s. A night during which dogs |
| bark or howl. |
| ശ്വപശൻ, ന്റെ. s. A man of a low or degraded caste. |
| ശ്വപാകൻ, ന്റെ. s. A man of a degraded tribe, an |
| outcast. |
| ശ്വഭ്രം, ത്തിന്റെ. s. A hole, a gap, a chasm. പൊത. |
| ശ്വയഥു, വിന്റെ. s. Swelling, intumescence, dropsy, |
| വീക്കം. |
| ശ്വവൃത്തി, യുടെ. s. Service, servitude. സെവ. |
| ശ്വശുരൻ, ന്റെ. s. 1. A father-in-law, a wife's or |
| husband's father. 2. a venerable man, one to be treated |
| as a father-in-law, ശ്വശുരന്മാർ, A father and mother- |
| in-law. |
| ശ്വശുൎയ്യൻ, ന്റെ. s. 1. A brother-in-law, a wife's or |
| husband's brother. 2. a husband's younger brother. |
| ശ്വശ്രു, വിന്റെ. s. A mother-in-law. ഭൎത്താവിന്റെ |
| അമ്മ. |
| ശ്വശ്രെയസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Happiness. 2. prosperi- |
| ty, good fortune. adj. 1. Happy, well, right. 2. prosperous. |
| ശ്വസനൻ, ന്റെ. s. 1. Air, wind. വായു. 2. the |
| name of a thorny plant, Vangueria spinosa. മലങ്കാര. |
| ശ്വസനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Breathing, breath. 2. |
| sighing. |
| ശ്വസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To breathe. 2. to |
| live. 3. to open, to expand. |
| ശ്വസിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Breathing, breath. നി |
| ശ്വസം. |
| ശ്വസ`. ind. 1. To-morrow. നാളെ. 2. a particle imply- |
| ing auspiciousness. |
| ശ്വസ്തനം. adj. Future, what will be to-morrow, &c. |
| ശ്വാ, വിന്റെ. s. A dog. നാ. |
| ശ്വാനി, യുടെ. s. A bitch. പെൺനാ. |
| ശ്വാപദം, ത്തിന്റെ. s. A beast of prey in general. |
| ശ്വാവിൽ, ത്തിന്റെ. s. A porcupine. മുള്ളൻ. |
| ശ്വാസവെഗം, ത്തിന്റെ. s. Quickness of breathing. |
| ശ്വാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Breath, breathing, respiration. |
| 2. air, wind. 3. sighing, a sigh. ശ്വാസം വലുക്കുന്നു, |
| 1. To draw a long breath. 2. to breathe hard, to pant. |
| ശ്വാസംവലി, യുടെ. s. 1. Panting. 2. dying breath. |
| ശ്വിത്രം, ത്തിന്റെ. s. The white leprosy. |
| ശ്വെതകാംബൊജി, യുടെ. s. Root of the Fluggea |
| Leucophyrus. | ശ്വെതഗരുൽ, ത്തിന്റെ. s. 1. A goose. 2. a swan. |
| അരയന്നം. |
| ശ്വെതപുനൎനവി, യുടെ. s. The white variety of the |
| one-styled Trianthema, Trianthema decandia. (Willd.) |
| വെളുത്തതമിഴാമ. |
| ശ്വെതമരിചം, ത്തിന്റെ. s. The seed of the Hype |
| ranthera morunga. മുരിങ്ങക്കാ. |
| ശ്വെതം, ത്തിന്റെ. s. 1. White (the colour,) whiteness. |
| 2. silver. വെള്ളി. 3. the planet Venus, or |
| its regent Sucra. ശുക്രൻ. adj. White, of a white |
| colour. |
| ശ്വെതരക്തം, ത്തിന്റെ. s. Pale red or pink (the |
| colour.) പാടലവൎണ്ണം. |
| ശ്വെതവാഹനൻ, ന്റെ. s. 1. ARJUNA, the son of |
| INDRA, from using a white horse. അൎജ്ജുനൻ. 2. the |
| moon. ചന്ദ്രൻ. |
| ശ്വെതസൂരസ, യുടെ. s. A white variety of the Nyc- |
| tanthes arbor tristis. വെളുത്തചെമന്തി. |
| ഷ |
| ഷ. The thirty-first consonant of the Malayalim Alphabet, |
| and second sibilant, corresponding to sh. |
| ഷട. ind. Six. ൬. |
| ഷട്കം. adj. 1. Six. ആറ. 2. having six, six-fold, &c. |
| ഷട്കൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. The holy rites of the Brahmans, |
| six acts or duties, in the first case, adoration, sacred |
| duty, alms-giving, sacrifice, teaching the Vedas, and |
| accepting suitable donations; in the second, the acts that |
| may be performed by magical texts, as killing, infatua- |
| ting, enthralling, expelling, exciting animosity, and the |
| stopping or privation of any faculty. ബ്രാഹ്മണൎക്കുള്ള |
| ആറ കൎമ്മം. |
| ഷട്കൎമ്മി, യുടെ. s. 1. A Brahman. ബ്രാഹ്മണൻ. 2. |
| an adept in the Tantras, &c. |
| ഷട്പദം, ത്തിന്റെ. s. A large bee. വണ്ട. |
| ഷട്പദം, ത്തിന്റെ. s. Six spices collectively, or long |
| pepper, black pepper, dried ginger, the root of long |
| pepper, the fruit of the plumbago, and of the Piper |
| chavya. |
| ഷഡംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Six parts of the body |
| collectively, as the two arms, two legs, and the head |
| and waist. 2. the six supplementary parts of the Védas, |
| or grammar, prosody, astronomy, pronunciation, the |
| meaning of unusual terms, and the ritual of the Hindu |
| religion. 3. six drugs collectively. |
[ 793 ]
| ഷഡംഗുലം, ത്തിന്റെ. s. A measure of six inches |
| or quarter of a Malabar Cole. |
| ഷഡഭിജ്ഞൻ, ന്റെ. s. A Bud'dha, or Bauddh'a sage. |
| ഷഡാധാരം, ത്തിന്റെ. s. The six regions of the |
| human body, which according to the Physiologists are, |
| 1. The posteriors. മൂലാധാരം. 2. the genitals. സ്വാ |
| ധിഷ്ഠാനം. 3. the navel. മണിപൂരകം, നാഭി. 4. |
| the heart and stomach. ഹൃദയം. 5. the lower part of |
| the tongue, വിശുദ്ധി, അടിനാവ. 6. the forehead. |
| ആജ്ഞ, നെറ്റി. |
| ഷഡാനൻ, ന്റെ. s. A name of CÁRTICÉYA, as |
| having six faces. കാൎത്തികെയൻ. |
| ഷഡൂൎമ്മി, യുടെ. s. Six folds or plaits collectively. |
| ഷഡൂഷണം, ത്തിന്റെ. s. Six spices collectively, as |
| long pepper, black pepper, dried ginger, the root of long |
| pepper, the fruit of the plumbago, and of the Piper |
| chavya. |
| ഷഡ്ഗ്രന്ഥ, യുടെ. s. 1. Orris root, Acorus calamus. വ |
| യമ്പ. 2. a variety of the Cæsalpinia bonducella. |
| ഷട്ഗ്രന്ഥം, ത്തിന്റെ. s. A variety of the Cæsalpinia |
| bonducella. |
| ഷട്ഗ്രന്ഥിക, യുടെ. s. Zedoary, Curcuma zerumbet. |
| ഷഡ്ജം, ത്തിന്റെ. s. The fourth note of the Hindu |
| gamut. |
| ഷഡ്ഭാഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. An hexagon, a figure with |
| six sides or angles. ആറപത്തം. 2. a sixth part. |
| ഷഡ്ഭാവം, ത്തിന്റെ. s. The sixth position of a planet. |
| ഷഡ്രസം, ത്തിന്റെ. s. Six flavours or tastes collec- |
| tively, as sweet, salt, pungent, bitter, sour, astringent. |
| മധുരം, ലവണം, എരിവ, കൈപ്പ, പുളി, ചവൎപ്പ. |
| ഷണ്ഡത, യുടെ. s. The state of being a eunuch, her- |
| maphrodite. നപുംസകം. |
| ഷണ്ഡൻ, ന്റെ. s. 1. A eunuch, or impotent man, |
| an hermaphrodite നപുംസകൻ, 2. a bull at liberty. |
| ഷണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. 1. A quantity of lotuses. 2. a |
| multitude, a heap, a quantity. കൂട്ടം. |
| ഷണ്ണയം, ത്തിന്റെ. s. Six military positions, viz. |
| Making peace, war, marching, halting, neutrality, de- |
| fence. സന്ധി, വിഗ്രഹം, യാനം, ആസനം, ദ്വൈവിഭാവം, ആശ്രയം. |
| ഷണ്മുഖൻ, ന്റെ. s. A name of Cárticéya, the Hin- |
| du Mars. |
| ഷത്വം, ത്തിന്റെ. s. Six. |
| ഷഷ്ടി, യുടെ. s. Sixty. adj. Sixty. |
| ഷഷ്ടികം, ത്തിന്റെ. s. A kind of rice of quick growth. നവര. | ഷഷ്ടിക്യം. adj. Fit for rice of quick growth, (a field, &c.) |
| വരവിളയുന്നെടം. |
| ഷഷ്ടിതമം. adj. Sixtieth. |
| ഷഷ്ഠി, യുടെ. s. The sixth lunar day, of either lunar |
| fortnight. ആറാമത്തെതിഥി. |
| ഷഷ്ഠിപൂൎത്തി, യുടെ. s. The end of the sixth lunar day. |
| ഷാണ്മാതുരൻ, ന്റെ. s. A name of Cárticéya. കാ |
| ൎത്തികെയൻ. |
| ഷിഡ്ഗൻ, ന്റെ. s. A gallant, a paramour or libertine. |
| ഷൊഡശം. adj. Sixteen, sixteenth. |
| ഷൊഡശി. adj. Sixteen. |
| സ |
| സ, The thirty-second consonant in the Malayalim Alpha- |
| bet, corresponding to S. |
| സകനിഷ്ഠം. ind. With a younger brother. |
| സകലത്വം, ത്തിന്റെ. s. The aggregate, the whole. |
| സകലൻ, ന്റെ. s. One who is all in all; GOD. |
| സകലമാനം. adj. All, entire, the whole, universal. |
| സകലം, &c. adj. All, entire, whole. s. The aggregate, |
| the whole. When a substantive follows the adjective |
| സകലം, ഉം is added to the substantive, as സകലമ |
| നുഷ്യരും, All men; സകലവസ്തുക്കളും, All things; |
| സകല കാൎയ്യവും, Every thing; സകല ലൊകവും, |
| The whole world. This substantive is declined through |
| all cases except the vocative, and ഉം is suffixed to the |
| word; as സകലത്തിന്റെയും, സകലത്തെയും |
| സകലത്തിനും, സകലത്തിലും, സകലത്തിൽനി |
| ന്നും, സകലത്തൊടും. |
| സകലെശൻ, ന്റെ. s. The Lord of all. |
| സകാമം. ind. With desire. |
| സകാരം, ത്തിന്റെ. s. The name of the letter സ. |
| സകാൎമ്മൻ, ന്റെ. s. One who is equally or alike in- |
| dustrious, laborious. |
| സകാശം. adj. 1. Near. 2. like, similar. |
| സകുലം. adj. Of the same family, akin, related to. |
| സകുല്യൻ, ന്റെ. s. 1. A kinsman, one of the same |
| family name and common origin. 2. a distant kinsman |
| or relation. |
| സകൃൽ. ind. 1. Once. ഒരിക്കൽ. 2. with, together with. |
| കൂടെ. 3. always. സദാ. |
| സക്തൻ, ന്റെ. s. 1. A friend, a lover. 2. one who is |
| attached to. 3. an attentive person. |
| സക്തം, &c. adj. 1. Attached, joined, in contact with, |
| beloved. 2. diligent, attentive, intent. |
[ 794 ]
| സക്താ, യുടെ. s. A female friend, an attached or be- |
| loved female. |
| സക്തി, യുടെ. s. 1. Attachment, love. 2. contact, uni- |
| on, junction, cohesion. |
| സക്തുഫല, യുടെ. s. The Sami tree, Minosa suma. |
| (Rox.) വന്നി. |
| സക്ഥി, യുടെ. s. The thigh. തുട. |
| സഖ, യുടെ. s. See സഖി. |
| സഖി, യുടെ. s. 1. A friend, a companion, an associate. |
| 2. a woman's female friend or companion, a confidante, |
| &c. |
| സഖിത്വം, ത്തിന്റെ. s. Friendship. |
| സഖ്യത, യുടെ. s. 1. Friendship. 2. a league, a covenant. |
| സഖ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Friendship. 2. partnership, |
| league. സഖ്യം ചെയ്യുന്നു, To make a league or |
| covenant. |
| സഗരൻ, ന്റെ. s. The name of a celebrated sovereign |
| of Ayodhya. |
| സഗൎഭ്യൻ, ന്റെ. s. A brother of whole blood, one by |
| the same father and mother. |
| സഗൊത്രൻ, ന്റെ. s. 1. A distant kinsman. 2. a |
| kinsman of the same family name, or one sprung from |
| a common ancestor, and connected by funeral oblations |
| of food and water. |
| സഗൊത്രം, ത്തിന്റെ. s. A family, a race, or lineage. |
| സഗ്ധി, യുടെ. s. Eating together. സഹഭക്ഷണം. |
| സങ്കടക്കാരൻ, ന്റെ. s. A complainant, a plaintiff, a |
| petitioner. |
| സങ്കടപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To molest, to |
| trouble, to torment, to vex. |
| സങ്കടപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. 1. To mourn, to grieve, |
| to be in trouble. 2. to be molested. |
| സങ്കടം, ത്തിന്റെ. s. 1. Complaint, plaint, petition, |
| grievance. 2. molestation, trouble, misfortune. 3. diffi- |
| culty, trouble. 4. illness, indisposition, pain, sorrow. adj. |
| 1. Narrow, contracted. 2. crowded. സങ്കടം പറയുന്നു, |
| To complain. സങ്കടം കെൾക്കുന്നു, To hear or at- |
| tend to a complaint or cause. സങ്കടം തീൎക്കുന്നു, To |
| hear a complaint, to decide or determine a cause. സ |
| ങ്കടം ബൊധിപ്പിക്കുന്നു, To bring a complaint, to |
| petition. |
| സങ്കടവൎയ്യൊല, യുടെ. s. A written complaint, a pe- |
| tition. |
| സങ്കരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dust, sweepings. ചവറ. 2. |
| mixing, blinding, confounding. കുഴക്കൽ. 3. a mixed |
| caste, or race; one proceeding from the promiscuous | intercourse of the four Hindu tribes in the first instance, |
| and again from their commerce with the descendants of |
| such a connection, or the indiscriminate cohabitation of |
| these descendants amongst one another; most Hindus of |
| the present age are of one of the many branches of this |
| race, the highest of which is impure, and inferior to the |
| Súdras. |
| സങ്കൎഷണൻ, ന്റെ. s. A name of BALARÁMA, the |
| elder brother of CRISHNA. ബലഭദ്രൻ. |
| സങ്കൎഷണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Attracting, drawing. ആ |
| കൎഷണം. 2. ploughing, making furrows. ഉഴവ. |
| സങ്കലനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Addition (in arithmetic.) |
| 2. contact, junction. ചെൎച്ച. 3. binding, clinging to, |
| twining, intermixture. ചെൎച്ച. 4. heaping, as corn, &c. |
| സങ്കലിതം, ത്തിന്റെ. s. Arithmetic. adj. 1. Heaped, |
| piled, arranged. 2. brought in contact, blended, inter- |
| mixed. 3. added. |
| സങ്കല്പജൻ, ന്റെ. s. A name of CÁMADÉVA or the |
| Hindu Cupid. കാമൻ. |
| സങ്കല്പനം, ത്തിന്റെ. s. See സങ്കല്പം. |
| സങ്കല്പം, ത്തിന്റെ. s. 1. A resolve, mental determi- |
| nation, or resolution; volition, will, project, design. 2 a |
| religious or solemn vow, or declaration of purpose. |
| സങ്കല്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To resolve, to devise, |
| to determine firmly, to declare solemnly. |
| സങ്കസുകം, &c. adj. 1. Unsteady, fickle, changeable. |
| 2. doubtful, uncertain. 3. weak, feeble. 4. bad, wicked. |
| ചപലം. |
| സങ്കാശം, &c. adj. 1. Like, similar (in composition,) |
| സമം. 2. near. സമീപം. |
| സങ്കീൎണ്ണം, &c. adj. 1. Crowded, confused. 2. miscel- |
| laneous. 3. impure. 4. mixed. 5. of mixed and conse- |
| quently impure origin or caste. കലൎന്ന. 6. contracted, |
| narrow. ഇടുങ്ങിയ. 7. spread, diffused. പരന്ന. |
| സങ്കീൎത്തനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Praising, celebrating. 2. |
| praise, honour. 3. a hymn or psalm. സങ്കീൎത്തനം പാ |
| ടുന്നു, To celebrate, to sing praise. |
| സങ്കുചിതം. adj. 1. Unblown, unopened. 2. closed, |
| shut. 3. narrowed, contracted. വിടരാത്ത. |
| സങ്കുലക്ലിഷ്ടം. adj. 1. Mixed. 2. of mixed and conse- |
| quently impure origin or caste. 3. contradictory, in- |
| consistent. |
| സങ്കുലം, &c. adj. Confused, crowded, impervious. s. 1. |
| Inconsistent and contradictory speech. 2. a crowd, a mob. |
| സങ്കെതമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To engage, to a- |
| gree, to design, to resolve. |
[ 795 ]
| സങ്കെതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Engagement, agreement, |
| design, resolution. 2. rendezvous. 3. a sign, gesture, nod, |
| token. 4. condition, provision. 5. refuge, shelter. സ |
| ങ്കെതമിടുന്നു, 1. To appoint or fix a time or rendez- |
| vous. 2. to make an engagement or appointment. 3. to |
| make a sign. 4. to appoint a place of refuge. |
| സങ്കെതസ്ഥലം, ത്തിന്റെ. s. A place of refuge or |
| shelter. |
| സങ്കൊചപിശുനം, ത്തിന്റെ. s. Saffron, Crocus sa- |
| tivus. കുങ്കുമം. |
| സങ്കൊചം, ത്തിന്റെ. s. 1. Shrivelling up, contract- |
| ing, closing. കൂമ്പൽ. 2. binding, tying. 3. doubt, hesi- |
| tation. സംശയം. 4. timidity, modesty, bashfulness. |
| ലജ്ജ. 5. saffron. കുങ്കുമം. |
| സങ്കൊചിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To shrivel up, |
| to contract, to close. 2. to doubt, to hesitate, &c. |
| സങ്ക്രന്ദനൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| സങ്ക്രമണം, ത്തിന്റെ. s. See the following. |
| സങ്ക്രമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Difficult progress, clamber- |
| ing up rocks, fording rivers, making way through al- |
| most impervious or inaccessible passes. 2. a bridge, or |
| other means of effecting such a passage. 3. the passage |
| of a planetary body through the zodiac. 4. going, mov- |
| ing, travelling. |
| സങ്ക്രമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To pass from one. |
| to another. 2. to encroach on. 3. to move, to go, to travel. |
| സങ്ക്രാന്തം. adj. Passed, gone from one to another, |
| transferred. സങ്ക്രമിക്കപ്പെട്ട. |
| സങ്ക്രാന്തി, യുടെ. s. 1. The actual passage of the sun, |
| or other planetary bodies from one sign of the zodiac |
| into another. 2. passage in general; passing from one |
| time or condition of life to another; from one place to |
| another, &c. 3. going, proceeding in general. |
| സംഖ്യ, യുടെ. s. 1. Number in general. 2. a number, or |
| numeral. 3. counting, reckoning. എണ്ണം. 4. delibera- |
| tion, reasoning, reflection. 5. intellect, understanding. |
| സംഖ്യം, ത്തിന്റെ. s. War, battle. യുദ്ധം. |
| സംഖ്യാതം, &c. adj. Numbered, counted, reckoned. എ |
| ണ്ണപ്പെട്ട. |
| സംഖ്യാവാൻ, ന്റെ. s. 1. A learned person, a Pun- |
| dit, a teacher. പണ്ഡിതൻ. 2. an intelligent, discr |
| i-minating person. ബുദ്ധിമാൻ. 3. having, or being |
| possessed of number, numbered. |
| സംഖ്യെയം, &c. adj. Numerable, to be counted or |
| numbered. എണ്ണപ്പെടതക്ക. |
| സംഗതജാനു, വിന്റെ. s. Knock-knee. കൊട്ടുകൊൽ. | സംഗതജാനുകൻ, ന്റെ. s. A knock-kneeded per- |
| son. കൊട്ടുകാലൻ. |
| സംഗതം. adj. 1. Apposite, proper (as speech.) യുക്തം. |
| 2. mixed, united. ചെൎക്കപ്പെട്ട. 3. met, encountered. |
| എതൃക്കപ്പെട്ട. s. 1. Friendship. 2. union, meeting. |
| സംഗതി, യുടെ. s. 1. Meeting, association, union. 2. |
| subject, purpose, matter, cause, affair, business, circum- |
| stance, occurrence, contents of a writing, article, subject. |
| സംഗതി വരുന്നു, To happen, to occur. |
| സംഗതിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A person to whom any |
| thing, or matter especially belongs. |
| സംഗമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Meeting, union, mixture, junc- |
| tion, association of friends or lovers, the encounter of |
| persons. 2. confluence, as of rivers. 3. the fitness, or |
| suitableness of two things to each other, &c. 4. copula- |
| tion, coition. |
| സംഗമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To meet, to unite, |
| to associate. 2. to be fit, or adapted. 3. to copulate. |
| സംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Meeting, encountering. 2. join- |
| ing, uniting, union. 3. junction, confluence of rivers. 4. |
| desire, wish, cupidity. മൊഹം. |
| സംഗരം, ത്തിന്റെ. s. 1. War, battle, combat. യുദ്ധം. |
| 2. promise, assent, agreement. പ്രതിജ്ഞ. 3. a bargain, |
| a transaction of sale. 4. misfortune, calamity. ആപത്ത. |
| സംഗവചനം, ത്തിന്റെ. s. Junction of words, a |
| compound word. |
| സംഗീതക്കാരൻ, ന്റെ. s. A singer, a songster, a sing- |
| ing master. |
| സംഗീതക്കാരി, യുടെ. s. A songstress, or female singer. |
| സംഗീതം, ത്തിന്റെ. s. Vocal music, singing; a psalm |
| or hymn, a song accompanied with musical instruments. |
| സംഗീതം പാടുന്നു, To sing a hymn. |
| സംഗീതവാദ്യം, ത്തിന്റെ. s. Vocal and instrumen- |
| tal music. |
| സംഗീതവിദ്യ, യുടെ. s. Science of vocal and instru- |
| mental music. |
| സംഗൂഢം, &c. adj. 1. Heaped, piled, arranged. കൂട്ട |
| പ്പെട്ട. 2. united, joined, brought in contact. ചെൎക്ക |
| പ്പെട്ട. 3. contracted, abridged. ചുരുക്കപ്പെട്ട. 4. hid- |
| den, concealed, obscure. |
| സംഗൊപനം, ത്തിന്റെ. s. Hiding, concealment. |
| മറെക്കുക. |
| സംഗ്രഹം, ത്തിന്റെ. s. 1. A compilation, an abridge- |
| ment, analysis, contents. സംക്ഷെപം. 2. collection, |
| acquisition, amassing. കൂട്ടൽ. 3. taking, seizing, receiv- |
| ing. എടുക്കുക. 4. assent, promise. പ്രതിജ്ഞ. 5. ele- |
[ 796 ]
| vation, loftiness. ഉയൎച്ച. 6. clenching the fist. മുഷ്ടി. |
| 7. effort, exertion. പ്രയത്നം. |
| സംഗ്രഹിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To acquire, to |
| amass, to lay up, to hoard up. 2. to collect, to compile. |
| 3. to keep or lay up in mind. |
| സംഗ്രഹിതം, &c. adj. 1. Abridged. സംക്ഷെപി |
| ക്കപ്പെട്ട. 2. collected, acquired, amassed. കൂട്ടപ്പെട്ട. |
| 3. taken, seized. അപഹരിക്കപ്പെട്ട. |
| സംഗ്രാമപടഹം, ത്തിന്റെ. s. A large military drum. |
| യുദ്ധപടഹം. |
| സംഗ്രാമം, ത്തിന്റെ. s. War, battle, combat. യുദ്ധം. |
| സംഗ്രാമംചെയ്യുന്നു, 1. To make war. 2. to fight. |
| യുദ്ധംചെയ്യുന്നു. |
| സംഗ്രാഹം, ത്തിന്റെ. s. 1. The gripe of a shield. |
| കൈനാട. 2. clenching the fist. 3. the fist. മുഷ്ടി. |
| 4. laying hold of forcibly, seizing, griping. പിടിക്കുക. |
| 5. receiving, reception, acceptance. |
| സംഗ്രാഹ്യം, adj. 1. To be amassed, to be compiled. |
| 2. to be seized, or held fast. |
| സംഘക്കാർ, രുടെ. s. plu. People assembled, a congre- |
| gation. |
| സംഘടിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To unite, to meet. |
| to come in contact. ചെരുന്നു. 2. to occur, to happen. |
| സംഭവിക്കുന്നു. |
| സംഘടിതം, &c. adj. United, met, encountered. ചെ |
| ൎന്ന. |
| സംഘടിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To cause to |
| meet, to unite, to bring in contact. സംബന്ധിപ്പി |
| ക്കുന്നു. 2. to bring about. സാധിക്കുന്നു. |
| സംഘട്ടനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Meeting, encountering |
| സംഗം. 2. occurrence. 3. assemblage, an association, |
| a congregation, a company. |
| സംഘം. 4. union, junc- |
| tion, contact. 5. close contact, cleaving or adhering to, |
| the intertwining of wrestlers, the embrace of lovers, &c. |
| സംഘം, ത്തിന്റെ. s. 1. A multitude, an assemblage, |
| association, congregation, a collection or number of |
| living beings either of the same or different species, &c. |
| 2. a heap, a quantity in general. A so. There are said |
| to be eighteen Sanghas in Malabar. |
| സഘൎഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Envy, emulation, rivalry, |
| vieing or contending for superioity. സ്പൎദ്ധ. 2.tri tura- |
| tion, rubbing, grinding. അരെക്കുക. 3. going gently, |
| gliding, flowing. ഒലിക്കുക. |
| സംഘാതം, ത്തിന്റെ. s. 1. A flock, multitude, heap or |
| quantity. കൂട്ടം. 2. a division of Tartarus. നരകഭെദം. |
| 3. killing, striking, hurting. ഹനനം. | സചിവൻ, ന്റെ. 1. A friend, a companion, an |
| associate. സഹായി. 2. a minister, a counsellor. മന്ത്രി. |
| സചെലസ്നാനം, ത്തിന്റെ. s. Bathing with one's |
| clothes on, especially after any great defilement. അടി |
| ച്ച നനച്ചുകുളിക്കുക. |
| സച്ചിദാനന്ദൻ, ന്റെ. s. An epithet of the Deity, as |
| the eternal source of wisdom and happiness. |
| സച്ചിദാനന്ദം, ത്തിന്റെ. s. The eternal source of |
| wisdom and happiness. |
| സച്ചിത്സ്വരൂപൻ, ന്റെ. s. See the following. |
| സച്ചിന്മയൻ, ന്റെ. s. An epithet of the Deity, as |
| the eternal source of wisdom and happiness. |
| സജഗ്ദ്ധി, യുടെ. s. Eating in company. പലർകൂടി |
| ഉണ്ണുക. |
| സജംബാളം. adj. Muddy, clayey. ചെറുള്ള. |
| സജാതി, യുടെ. s. The son of a man and woman of |
| the same tribe. adj. Of the same tribe, of the same sort |
| or species. |
| സജാതീയം, &c. adj. 1. Descended from parents of |
| the same tribe or caste. 2. of the same tribe. 3. of the |
| same species. |
| സജ്ജ, യുടെ. s. 1. Dress, decoration. അലങ്കാരം. 2. |
| armour, mail. കവചം. |
| സജ്ജന, യുടെ. s. 1. Caparisoning an elephant. ആ |
| നയലങ്കാരം. 2. dress, decoration. അലങ്കാരം. 3. |
| arming, accoutring. |
| സജ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. A guard, a sentry, a piquet. |
| adj. 1. Of good family; of honorable parentage; well |
| born. 2. respectable, reputable. 3. good, virtuous. സ |
| ജ്ജനങ്ങൾ, Good people. |
| സജ്ജനസമ്പൎക്കം, ത്തിന്റെ. s. See the following. |
| സജ്ജനസംസൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. Fellowship of, or |
| keeping company with, good people. |
| സജ്ജൻ, ന്റെ. s. 1. One armed, accoutred. സന്ന |
| ദ്ധൻ. 2. prepared, ready. ഒരുങ്ങിയവൻ. |
| സജ്ജം, &c. adj. 1. Armed, accoutred. കവചമിടപ്പെ |
| ട്ട. 2. prepared, got ready. ഒരുക്കപ്പെട്ട. 3. ornamented, |
| decorated. അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട. 4. covered, clothed. മൂ |
| ടപ്പെട്ട. |
| സജ്ജിതം, &c. adj. 1. Armed, accoutred. കവചമിട |
| പ്പെട്ട. 2. dressed, decorated, ornamented. അലങ്കരി |
| ക്കപ്പെട്ട. 3. prepared, made ready. ഒരുക്കപ്പെട്ട. |
| സജ്യൻ, ന്റെ. s. An archer. |
| സജ്യം, ത്തിന്റെ. s. A bent bow. |
| സജ്വരം, ത്തിന്റെ. s. Heat, the heat of fire, burning, |
| scorching, a burn. |
[ 797 ]
| സഞ്ചയനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Collecting, gathering. |
| 2. a funeral ceremony in which the ashes of a body that |
| has been burnt are collected together. |
| സഞ്ചയം, ത്തിന്റെ. s. Heap, quantity, number, multi- |
| tude, a collection. കൂട്ടം. |
| സഞ്ചരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A defile, any narrow or |
| difficult pass, a road along the edge of a mountain, &c. |
| 2. a difficult passage, travelling along almost impracti- |
| cable routes. |
| സഞ്ചരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Travelling, journeying, |
| frequenting. 2. wandering, roaming, going about. |
| സഞ്ചരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To wander, to |
| roam about, to walk about. 2. to travel, to journey. 3. to |
| frequent. 4. to move, to go. 5. to circulate, as wind, air, |
| &c. |
| സഞ്ചലനം, ത്തിന്റെ. s. Trembling, shaking. ചല |
| നം. |
| സഞ്ചായം, ത്തിന്റെ. s. Extra gain or profit; extra |
| income. |
| സഞ്ചാരജീവി, യുടെ. s. One who is indigent, distress- |
| ed, in want of aid or protection. |
| സഞ്ചാരമില്ലാത്ത. adj. 1. Solitary, unfrequented. 2. re- |
| mote. 3. wanting circulation. |
| സഞ്ചാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Traversing, wandering, |
| roaming, moving, going about. 2. difficult progress. 3. |
| difficulty, distress. 4. circulation, as of wind, air, &c. 5. |
| conversation, converse, keeping company with. |
| സഞ്ചാരി, യുടെ. s. 1. A wanderer, one who roams or |
| travels about. 2. a fickle or changeable man. 3. income. |
| 4. a division of the Bhávas, the same as വ്യഭിചാരി, |
| which see, or the reverse of സ്ഥായി, or fixed and steady |
| sentiments. 5. air, wind. adj. 1. Fickle, changeable, not |
| permanent. 2. moving, going. 3. difficult, inaccessible. |
| സഞ്ചാരിക, യുടെ. s. 1. A female messenger or go-be- |
| tween. ദൂതി. 2. a fickle, changeable woman. 3. a bawd. |
| സഞ്ചാരിണി, യുടെ. s. See the preceding. |
| സഞ്ചി, യുടെ. s. A purse, a bag, a pouch. |
| സഞ്ചിക്കാരൻ, ന്റെ. s. One who carries a purse or |
| bag. |
| സഞ്ചിതം, adj. Amassed, collected, gathered together. |
| ചെൎക്കപ്പെട്ട. |
| സഞ്ചിന്തനം, ത്തിന്റെ. s. Thought, meditation. |
| സഞ്ചൊദനം, ത്തിന്റെ. s. Sending, commanding, |
| directing. |
| സഞ്ജമനം, ത്തിന്റെ. s. A cluster or group of four |
| houses. നാലുകെട്ട. | സഞ്ജാതം. adj. Born, produced. |
| സഞ്ജീവനം, ത്തിന്റെ. s. A cluster or group of four |
| houses. നാലുകെട്ട. |
| സട, യുടെ. s. 1. An ascetic's clotted hair, or the hair |
| collected into a loose braid and twisted forwards upon |
| the forehead. ജട. 2. a mane. 3. a crest. |
| സണ്ഡീനം, ത്തിന്റെ. s. Perching, alighting, as a |
| bird. |
| സതതം. adv. Eternally, continually. നിത്യം. adj. Eter- |
| nal, continual, perpetual. നിത്യമായുള്ള. |
| സതാപ്പ, ിന്റെ. s. Rue. |
| സതി, യുടെ. s. 1. A virtuous woman or wife. പാതിവ്ര |
| ത്യമുള്ളവൾ. 2. the goddess Uma. 3. end, destruction. |
| സതീനം, ത്തിന്റെ. s. Peas, or a particular kind of |
| pulse. ഒരു വക പയറ. |
| സതീൎത്ഥ്യൻ, ന്റെ. s. A fellow-student, a pupil of the |
| same spiritual preceptor. സൽബ്രഹ്മചാരി. |
| സതീലകം, ത്തിന്റെ. s. Pulse in general, or a parti- |
| cular kind. പയറ. |
| സൽ. adj. 1. True. 2. good, virtuous. 3. being, existing. |
| 4. excellent, best. 5. venerable, respectable. 6. wise, |
| learned. 7. firm, steady. 8. fit, right, proper. |
| സൽകഥ, യുടെ. s. A good or pleasing story, good news |
| or the Gospel. |
| സൽകരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To salute, to hail, |
| to welcome. 2. to reverence, to honour, to evince or shew |
| respect. 3. to unite, to meet. |
| സൽകൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. 1. In composition only, a |
| solemn engagement. 2. a good or virtuous action. |
| സൽകാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Honour, respect, politeness. |
| 2. salutation, reverence, welcome. |
| സൽകീൎത്തി, യുടെ. s. Good report, reputation, fame. |
| സൽകുലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A respectable or genteel |
| family or tribe. 2. legitimacy. |
| സൽകൃതം, &c. adj. 1. Worshipped, adored. ആരാധി |
| ക്കപ്പെട്ട. 2. respected, revered. 3. welcomed, saluted. |
| സൽകൃതി, യുടെ. s. Doing good, acting properly, virtue, |
| morality. |
| സൽക്രിയ, യുടെ. s. 1. Doing good, a good work, |
| charity, virtue, &c. 2. worship, homage. 3. respectful |
| salutation, welcome, courtesy. 4. funeral or obsequial |
| ceremonies. 5. any purificatory ceremony. |
| സൽഗതി, യുടെ. s. Salvation, a good or happy exit, or |
| departure. |
| സൽഗുണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A good nature, or quality, |
| a kind disposition. 2. goodness, virtue. |
[ 798 ]
| സൽഗുണരഹിതം. adj. 1. Pithless, sapless. സാര |
| മില്ലാത്ത. 2. vain, unprofitable, useless. ഉപകാരമി |
| ല്ലാത്ത. |
| സൽഗുരു, വിന്റെ. s. A spiritual preceptor. |
| സത്ത, or സൽ, ിന്റെ. s. 1. Juice, sap, essence. 2. |
| result, effect, use. 3. power, ability. |
| സത്ത, യുടെ. s. 1. Being, existence. 2. goodness, ex- |
| cellency. adj. Good, excellent, virtuous. |
| സത്തമ, യുടെ. s. A most excellent or virtuous woman. |
| സത്തമൻ, ന്റെ. s. A respectable, excellent person. |
| സത്തമം, &c. adj. 1. Best, excellent. 2. very venerable |
| or respectable. 3. most virtuous. |
| സത്തുക്കൾ, ളുടെ. plu. Good or excellent people. |
| സൽപഥം, ത്തിന്റെ. s. A good road. നല്ലവഴി. |
| സൽപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. Worthiness. യൊഗ്യത. |
| 2. a good vessel. |
| സൽപുത്രൻ, ന്റെ. s. A virtuous son, a legitimate son. |
| സൽപുമാൻ, ന്റെ. s. A good or honest man. |
| സൽപുരുഷൻ, ന്റെ. s. A good or honest man. |
| സൽപ്രയൊജനം, ന്റെ. s. Profitableness. adj. Pro- |
| fitable, beneficial. |
| സൽപ്രിയം, ത്തിന്റെ. s. Lovingkindness, tenderness. |
| സൽപ്രീതി, യുടെ. s. Lovingkindness, tenderness. |
| സൽഫലം, ത്തിന്റെ. s. 1. Good fruit, or reward. 2. |
| the pomegranate. |
| സൽബുദ്ധി, യുടെ. s. 1. Good or sound sense. 2. wit, |
| genius. 3. sobriety, virtue. 4. piety. |
| സൽബൊധം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sobriety. 2. sound |
| sense. |
| സത്ഭക്തി, യുടെ. s. Piety, devotion. |
| സത്ഭാവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Pride, arrogance, haughti- |
| ness, ostentation. അഹംഭാവം. |
| സത്ഭാവി, യുടെ. s. A proud, haughty, arrogant, person. |
| സത്ഭൊജനം, ത്തിന്റെ. s. A good meal, good eating. |
| നല്ല ഭക്ഷണം. |
| സത്മം, ത്തിന്റെ. s. A house, dwelling. ഭവനം. |
| സത്യ, യുടെ. s. A woman who speaks truth. |
| സത്യകം, ത്തിന്റെ. s. Ratification of a bargain. അ |
| ച്ചാരം. adj. True, veracious. സത്യമുള്ള. |
| സത്യകൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. A sacrament, a solemn en- |
| gagement partaking of the nature of an oath. |
| സത്യക്കുറി, യുടെ. s. The written form of an oath. |
| സത്യകാരം, ത്തിന്റെ. s. Ratification of a bargain. |
| അച്ചാരംവെക്കുക. |
| സത്യജ്ഞൻ, ന്റെ. s. God. ദൈവം. |
| സത്യൻ, ന്റെ. s. 1. One who speaks truth, a true, | honest, sincere man. 2. RÁMACHANDRA. രാമചന്ദ്രൻ. |
| സത്യപ്രമാണം, ത്തിന്റെ. s. A fundamental rule, an |
| oath. |
| സത്യപ്രമാണി, യുടെ. s. A trusty or righteous person. |
| സത്യഭംഗം, ത്തിന്റെ. s. Breach of truth. |
| സത്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Truth, verity, veracity, sinceri- |
| ty. 2. an oath. 3. the first Yuga or age, the golden age. |
| 4. demonstrated conclusion. adj. 1. True, veracious. 2. |
| sincere, honest, speaking the truth. adv. Indeed, verily, |
| a term of asseveration, and interrogation. സത്യം ചെ |
| യ്യുന്നു, To make or take oath, to swear. |
| സത്യയുഗം, ത്തിന്റെ. s. The first of the four Yugas |
| or ages, the period of general virtue and purity, or the |
| golden age, comprising a term of 1,728,000 years. |
| സത്യലൊകം, ത്തിന്റെ. s. The upper of the seven |
| Lócas or worlds, and the abode of the Deity, and hea- |
| ven of truth. |
| സത്യവചനം, ത്തിന്റെ. s. A true or faithful saying. |
| സത്യവചസ`, സിന്റെ. s. 1. Rishi, a saint, sage, or |
| seer. 2. a man who speaks the truth. |
| സത്യവതി, യുടെ. s. 1. The mother of Vyása. 2. the |
| wife of NÁREDA. 3. the wife of Rishica, a saint. |
| സത്യവതിസുതൻ, ന്റെ. s. The poet Vyása. വ്യാ |
| സൻ. |
| സത്യവാൿ, ിന്റെ. s. 1. A true or faithful saying. 2. |
| a Rishi, a saint. adj. Speaking truth, veracious, sincere. |
| സത്യവാചകം, ത്തിന്റെ. s. The terms of an oath. |
| സത്യവാദി, യുടെ. s. One who speaks truth, a person |
| of veracity, one who is true, sincere. |
| സത്യവാൻ, ന്റെ. s. 1. One who is true, possessing or |
| practicing truth, honest, sincere, just, a saint. 2. the |
| name of a king. |
| സത്യവൃത്ത. adj. Practicing or speaking the truth. |
| സത്യവെദക്കാരൻ, ന്റെ. s. A Christian, one who |
| adheres to true religion. |
| സത്യവെദം, ത്തിന്റെ. s. 1. The sacred scriptures, or |
| the true Védas. 2. the true religion. |
| സത്യവ്രതൻ, ന്റെ. s. 1. The name of a king, the |
| twenty-fifth of the solar dynasty in the second age. 2. |
| one who practices or adheres to the truth, sincere, honest. |
| സത്യശീലൻ, ന്റെ. s. One who practices or adheres |
| to the truth; one who is honest, sincere. |
| സത്യസങ്കല്പൻ, ന്റെ. s. One who solemnly vows to |
| adhere to the truth. |
| സത്യസങ്കാശം. adj. Likely, probable, plausible, like |
| the truth. |
[ 799 ]
| സത്യസന്ധ, യുടെ. s. Draupati, the wife of the Pandu |
| princes. |
| സത്യസന്ധൻ, ന്റെ. s. BHARATA, the younger bro- |
| ther of RÁMA. |
| സത്യസന്ധം, &c. adj. Veracious, adhering to, or ob- |
| serving the truth. |
| സത്യസ്വരൂപൻ, ന്റെ. s. An epithet of deity, the |
| true GOD. |
| സത്യഹീനൻ, ന്റെ. s. A dishonest, insincere man, |
| one void of veracity. |
| സത്യാകൃതി, യുടെ. s. Ratification of a bargain. അച്ചാ |
| രം. |
| സത്യാനൃതം, ത്തിന്റെ. s. Commerce, trade, traffic. |
| കച്ചവടം. |
| സത്യാപനം, ത്തിന്റെ. s. Ratification of a bargain. |
| അച്ചാരം. |
| സത്രപം. adj. Modest, bashful. ലജ്ജയുള്ള. |
| സത്രപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. 1. To hasten, to be in |
| a hurry. 2. to be flurried. |
| സത്രം or സത്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sacrifice, oblation. |
| യാഗം. 2. liberality, munificence. ദാനം. 3. covering, |
| clothing, concealing. മറവ. 4. fraud, roguery, cheating. |
| 5. a wood, a forest. കൊടുങ്കാട. 6. wealth. |
| സമ്പത്ത. 7. a house. ഭവനം. 8. a choultry, or halting |
| house for travellers. വഴിയമ്പലം. 9. haste, hurry. 10. |
| an entertainment. സത്രംകഴിക്കുന്നു. To perform or |
| offer a sacrifice. |
| സത്രശാല, യുടെ. s. 1. A place of sacrifice. 2. an |
| eating room or apartment in which Brahmans, &c. are |
| presented with food gratuitously. |
| സത്രാ. ind. With, together with, along with. കൂടെ. |
| സത്രി, യുടെ. s. 1. A liberal housekeeper, one con- |
| stantly performing sacrifices and distributing alms. ധ |
| ൎമ്മിഷ്ഠൻ. 2. an ambassador, an agent residing in a |
| foreign country. സ്ഥാനാപതി. 3. a priest superintend- |
| ing or performing a sacrifice. |
| സത്വഗുണം, ത്തിന്റെ. s. See the following. |
| സത്വം or സത്ത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. One of the three |
| Gunas or properties of man and nature; the quality of |
| excellence or goodness; that which enlightens, consti- |
| tutes knowledge, and is the cause of truth, and the pre- |
| dominance of which renders the person, in whom it |
| resides, virtuous, gentle, devout, charitable, chaste, |
| honest, &c. and the thing, pure, mild, &c. 2. substance, |
| thing, either elementary substance, as earth, air, fire, &c. |
| or any thing of which some property may be predicated. | വസ്തു. 3. mind, intellect. ബുദ്ധി. 4. nature, natural |
| property, or disposition. സ്വഭാവം. 5. vigour, power. |
| ബലം. 6. strength. ശക്തി. 7. self-possession, or com- |
| mand. ധൈൎയ്യം. 8. essence, substance. 9. being, exis- |
| tence. പ്രാണൻ. 10. wealth. സമ്പത്ത. 11. certainty. |
| നിശ്ചയം. 12. life, the principle of being. ജീവൻ. |
| 13. a substantive noun. 14. an animal, a being. പ്രാ |
| ണി. |
| സത്വരം, &c. adj. Quick, expeditious. adv. Quickly, |
| expeditiously. |
| സത്വസമ്പത്ത, ിന്റെ. s. Vigour, power. ബലം, വീ |
| ൎയ്യം. |
| സത്വസമ്പന്നം, &c. adj. 1. Equable, even-minded, |
| neither elated by prosperity nor depressed by misfor- |
| tune. 2. good, excellent. |
| സത്വസ്ഥം, &c. adj. Good, pure, virtuous, free from |
| every bad quality or property. സത്വഗുണമായുള്ള. |
| സത്സംഗം, ത്തിന്റെ. s. Good company or fellowship. |
| സജ്ജനസംസൎഗ്ഗം. |
| സത്സെവിതൻ, ന്റെ. s. An epithet of the deity. |
| ദൈവം. |
| സദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A house. ഭവനം. 2. water. |
| വെള്ളം. |
| സദയം. ind. With favour, with kindness. ദയയൊടെ. |
| സദസ, ിന്റെ. s. An assembling, a meeting. സംഘം. |
| സദസ്യാൻ, ന്റെ. s. 1. An assistant or bystander at |
| a sacrifice, &c. 2. one whose business it is to notice and |
| correct mistakes. 3. a spectator, any person present at |
| an assembly. |
| സദാ. ind. Always, at all times. |
| സദാകാലം. ind. For ever, eternally, continually. |
| സദാഗതി, യുടെ. s. 1. The wind, air. കാറ്റ. 2. per- |
| petual motion. 3. final happiness, emancipation from |
| life. 4. the supreme spirit. |
| സദാതനം, &c. adj. Eternal, everlasting, perpetual. |
| നിത്യമായുള്ള. |
| സദാനന്ദൻ, ന്റെ. s. 1. The eternal God. ദൈവം. |
| 2. a name of BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| സദാനന്ദം, ത്തിന്റെ. s. Eternal happiness or joy. |
| നിത്യാനന്ദം. |
| സദാനീര, യുടെ. s. The Caratoya, a small river in |
| the north of Bengal. |
| സദാനെരവും. adv. Always, at all times, continually, |
| without intermission. |
| സദാഫലം, ത്തിന്റെ. s. 1. The cocoa-nut tree. തെ |
| ങ്ങ. 2. the glomerous fig tree. 3. the jack. പിലാവ. |
[ 800 ]
| സദാരൻ, ന്റെ. A husband, a man whose wife is |
| living, a family man. ഭൎത്താവ. |
| സദാവൃത്തി, യുടെ. s. 1. Daily maintenance or sub- |
| sistence. 2. daily work. |
| സദാശിവൻ, ന്റെ. s. SIVA, as always auspicious. |
| സദൂരം, &c. adj. Far off, distant. ദൂരമുള്ള. |
| സദൃൿ. adj. Like, similar, resembling. സദൃശം. |
| സദൃശത, യുടെ. s. Likeness, similitude, resemblance. |
| സദൃശൻ, ന്റെ. s. One who is like, similar. |
| സദൃശം, &c. adj. 1. Like, similar, resembling. 2. fit, |
| proper, right. സദൃശമാകുന്നു, To be like, to resem- |
| ble. സദൃശമാകുന്നു, 1. To liken, to represent as hav- |
| ing a resemblance. 2. to compare. |
| സദൃശിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To liken, to make to |
| resemble. 2. to compare. |
| സദൃശീകരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. See the last. |
| സദൃക്ഷം, &c. adj. Like, similar. |
| സദെശം. adj. 1. Near, proximate. അടുത്തുള്ള. 2. of |
| the same country or place. |
| സദ്മം, ത്തിന്റെ. s. A house, a dwelling. ഭവനം. |
| സദ്യ, യുടെ. s. A feast, an entertainment. സദ്യകഴി |
| ക്കുന്നു, To make a feast, to give an entertainment. |
| സദ്യസ`. adv. At this present instant; now, at present, |
| instantly, momentarily, at the moment, in an instant. |
| സദ്യൊജാതൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| സദ്യഃഫലം, ത്തിന്റെ. s. Instant or present advantage. |
| സദ്വൎത്തമാനം, ത്തിന്റെ. s. Good news, glad tidings, |
| the Gospel. |
| സദ്വസഥം, ത്തിന്റെ. s. A village. ഗ്രാമം. |
| സദ്വൃത്തം, ത്തിന്റെ. s. Amiableness, a good or amia- |
| ble disposition. നല്ലശീലം. adj. 1. Amiable, well-be- |
| haved. 2. well rounded, handsomely orbicular. |
| സദ്വൃത്തി, യുടെ. s. One who is amiable, of a good or |
| amiable disposition, well behaved. |
| സധൎമ്മം. adj. 1. Like, equal, resembling. 2. of the |
| same sect or caste, performing like duties. |
| സധൎമ്മി, &c. adj. Observing the same customs or laws. |
| സധൎമ്മിണി, യുടെ. s. A wife wedded according to |
| the ritual of the Vedas. വെട്ടവൾ. |
| സധ്ര്യൎങ. adj. Accompanying, going with, a companion. |
| സഹായി. |
| സനൽകുമാരൻ, ന്റെ. s. One of the four sons of |
| BRAHMA and the eldest of the progenitors of mankind. |
| സനാ. ind. Always, eternally, perpetually. നിത്യം. |
| സനാതനൻ, ന്റെ. s. 1. BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. 2. |
| VISHNU. വിഷ്ണു. 3. SIVA. ശിവൻ. | സനാതനം, &c. adj. 1. Eternal, continual, perpetual, |
| നിത്യമായുള്ള. 2. firm, fixed, permanent. സ്ഥിരമായു |
| ള്ള. |
| സനാഥ, യുടെ. s. A woman whose husband is living. |
| ഭൎത്താവുള്ളവൾ. |
| സനാഥം. adj. Joined with, placed on. കൂടെ ചെൎന്ന. |
| സനാഭി, യുടെ. s. A kinsman, one of the same family |
| name; it is considered also the same as the Sapinda or |
| gentile, a relation as far as the seventh degree, and |
| qualified to offer the funeral cake. ആടുത്ത സംബ |
| ന്ധക്കാരൻ. adj. 1. Like, resembling. സദൃശമായ |
| ള്ള. 2. affectionate. പ്രിയമുള്ള. |
| സനാശി, യുടെ. s. A song. ഒരു രാഗം. |
| സനി, യുടെ. s. 1. Service, worship. വന്ദനം. 2. a |
| request, solicitation, respectful solicitation as addressed |
| to a spiritual preceptor, &c. അപെക്ഷ. 3. quarter, |
| region, point of the compass. ദിൿ. |
| സനിഷ്ഠീവം, ത്തിന്റെ. s. Speech uttered with emis- |
| sion of saliva or sputtered. |
| സനീഷ്ഠവം, ത്തിന്റെ. s. Sputtered speech, utterance |
| interrupted by saliva. |
| സനീഢം. adj. Near, proximate. സമീപം. |
| സൻ. adj. 1. True. 2. good, virtuous. 3. being, existing. |
| 4. excellent, best. 5. venerable, respectable. |
| സന്തതൻ, ന്റെ. s. The eternal Being. നിത്യൻ. |
| സന്തതം. adv. Always, continually, eternally. എല്ലാ |
| യ്പൊഴും. adj. Eternal, continual. നിത്യം. |
| സന്തതി, യുടെ. s. 1. Race, lineage. 2. a son, a daughter, |
| offspring, progeny, issue, seed. 3. succession, descent. 4. |
| a continuous line, a row, a range. 5. extent, expanse, |
| spreading, stretching. |
| സന്തപ്തം, &c. adj. 1. Suffering pain or distress, distress- |
| ed, afflicted, wretched. തപിക്കപ്പെട്ടു. 2. suffering |
| from extreme heat. 3. burnt, scorched. 4, the state of |
| being red hot. ചൂടപഴത്ത. 5. inflamed with passion. |
| കൊപം കൊണ്ട ജ്വലിച്ചു. |
| സന്തമസം, ത്തിന്റെ. s. Great, or universal darkness, |
| complete or utter darkness. കൂരിരുട്ട, അന്തതമസം. |
| സന്തൎപ്പണ, യുടെ. s. The ceremony of feeding Brah- |
| mans. ബ്രഹ്മണൎക്ക ഭക്ഷണം കൊടുക്കുക. |
| സന്താനകൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. Family usages or duties. |
| സന്താനകാമം, ത്തിന്റെ. s. Desire of ofspring. |
| സന്താനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Family, race, lineage. സ |
| ന്തതി. 2. ofspring, progeny, issue, a son or daughter. |
| 3. one of the trees of the paradise of the gods. കല്പക |
| വൃക്ഷം. 4. spreading, expansion. പരപ്പ. |
[ 801 ]
| സന്താനിക, യുടെ. s. 1. Cream, the coagulum of milk. |
| പാലിന്റെ പാട. 2. a cobweb. ചിലന്നിവല. 3. |
| the blade of a knife or sword. വാത്തല. 4. froth, foam. |
| പത. |
| സന്താപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Burning, scorching. ത |
| പനം. 2. paining, affliction. സന്താപം. 3. exciting |
| passion. 4. one of the arrows of CÁMADÉVA, or love. കാ |
| മബാണം. |
| സന്താപം, ത്തിന്റെ. 1. Heat, burning heat. ചൂട. |
| 2. torment, pain, affliction, distress. വെദന. 3. passion. |
| സന്താപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be afflicted, |
| to be distressed, pained, or sorrowful. 2. to suffer from |
| heat. 3. to be inflamed with passion. |
| സന്താപിതം, &c. adj. 1. Pained, distressed, afflicted. |
| 2. suffering from heat. 3. inflamed with passion. |
| സന്തി, യുടെ. s. 1. End, destruction. അവസാനം. |
| 2. gift, giving. ദാനം. |
| സന്തുഷ്ടം, &c. adj. 1. Delighted, pleased. 2. satisfied, |
| contented. |
| സന്തുഷ്ടി, യുടെ. s. 1. Pleasure, delight. 2. satisfaction, |
| contentment. |
| സന്തൊഷകെട, ിന്റെ. s. 1. Unhappiness, sorrow. |
| 2. displeasure. 3. dejection of spirits, sadness. |
| സന്തൊഷപ്രാൎത്ഥന, യുടെ. s. Affectionate solicita- |
| tion. |
| സന്തൊഷമില്ലായ്മ, യുടെ. s. 1. Joylessness, grief, |
| sorrow, sadness. 2. unhappiness. 3. displeasure. |
| സന്തൊഷം, ത്തിന്റെ. s. Joy, pleasure, delight, glad- |
| ness, satisfaction, happiness. |
| സന്തൊഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ; or സന്തൊഷപ്പെ |
| ടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. To rejoice, to be pleased, glad, |
| delighted, satisfied or happy. |
| സന്തൊഷിതൻ, ന്റെ. s. A joyful man. |
| സന്തൊഷിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To please, to |
| delight, to gladden, to satisfy. |
| സന്ദംശ, യുടെ. s. A pair of tongs or nippers. ചവ |
| ണ. |
| സന്ദൎഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Weaving garlands, collecting |
| flowers into a heap or chaplet, &c. 2. stringing, collecting, |
| arranging. മാലകൊൎക്കുക. |
| സന്ദൎശനം, ത്തിന്റെ. s. Looking, seeing. സന്ദൎശി |
| ക്കുന്നു, To look, to see. കാണുന്നു. |
| സന്ദാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A rope or cord, especially |
| for tying cattle. പശുക്കയറ. 2. the elephant's temples, |
| or part whence the ichorous fluid issues when the |
| animal is in rut. മസ്തകഭാഗം. | സന്ദാനിതം, &c. adj. Bound, tied. കെട്ടപ്പെട്ട. |
| സന്ദാവം, ത്തിന്റെ. s. Flight, retreat. പിന്നൊട്ടം. |
| സന്ദിഗ്ധമതി, യുടെ. s. A sceptic, one who is uncer- |
| tain or doubtful of the result of religious observances, |
| &c. സംശയബുദ്ധി. |
| സന്ദിഗ്ധം. adj. Doubted, questioned. സംശയിക്ക |
| പ്പെട്ട. s. A doubt. സംശയം. |
| സന്ദിഗ്ധാൎത്ഥം, ത്തിന്റെ. s. 1. A disputed debt, either |
| in its amount or existence. തക്കമുള്ള കടം. 2. doubtful |
| interpretation or meaning. സംശയാൎത്ഥം. |
| സന്ദിതം, &c. adj. Bound, tied. കെട്ടപ്പെട്ട. |
| സന്ദിഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. News, tidings, information. |
| വൃത്താന്തം. adj. 1. Told, communicated, related as |
| news or information. അറിയിക്കപ്പെട്ട. 2. promised, |
| agreed, engaged. പ്രതിജ്ഞചെയ്യപ്പെട്ട. |
| സന്ദിഷ്ടാൎത്ഥൻ, ന്റെ. s. A herald, a pursuivant, a |
| royal messenger who communicates oral instructions or |
| orders. |
| സന്ദെശപത്രം, ത്തിന്റെ. s. A letter of correspond- |
| ence, an epistle. |
| സന്ദെശം, ത്തിന്റെ. s. News, tidings, information, |
| a message. വൃത്താന്തം. |
| സന്ദെശവാൿ, ക്കിന്റെ. s. Communication of intel- |
| ligence. |
| സന്ദെശഹരൻ, ന്റെ. s. A messenger, an envoy, an |
| ambassador. ദൂതൻ, സ്ഥാനാപതി. |
| സന്ദെശഹാരകൻ, ന്റെ. s. A messenger, an envoy, |
| an ambassador. ദൂതൻ, സ്ഥാനപതി. |
| സന്ദെഹം, ത്തിന്റെ. s. Doubt, uncertainty, hesitation, |
| suspicion, supposition, scruple. സംശയം. |
| സന്ദെഹിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To doubt, to hesi- |
| tate, to suspect. സംശയിക്കുന്നു. |
| സന്ദൊഹനം, ത്തിന്റെ. s. Assembling, collecting |
| together. കൂട്ടുക. |
| സന്ദൊഹം, ത്തിന്റെ. s. Assemblage, flock, multitude. |
| കൂട്ടം. |
| സന്ദ്രാവം, ത്തിന്റെ. s. Flight, retreat, running away, |
| ഒട്ടം. |
| സന്ധ, യുടെ. s. 1. Promise, vow, assent, agreement. |
| പ്രതിജ്ഞ. 2. state, condition. അവസ്ഥ. 3. steadi- |
| ness, fixation. ഉറപ്പ. 4. the steady continuance in any |
| state. സ്ഥിരത. 5. intimate union or association, iden- |
| tification. 6. twilight. സന്ധ്യം. adj. 1. Possessing as |
| an integrant part, intimately blended with. കൂടിയ. 2. |
| holding, possessing, having placed in or on. 3. joined, |
| united. ചെൎന്ന. |
[ 802 ]
| സന്ധം, ത്തിന്റെ. s. Relation. സംബന്ധം. |
| സന്ധാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Distillation, distilling, the |
| manufacture of spirituous liquors. മദ്യം വാറ്റുക. 2. |
| mixing, joining. ചെൎക്കുക. 3. intimate union, combina- |
| tion, association. 4. a relish, something eaten to excite |
| thirst. ചമ്മന്തി. 5. sour rice gruel. പുളിച്ചകഞ്ഞി. 6. |
| spirtuous lipuor. ചാരായം. 7. reception, receiving, sup- |
| porting, sustaining. താങ്ങുക. 8. association, company. |
| കൂട്ടം. 9. tying, binding. ബന്ധിക്കുക. സന്ധാനം |
| ചെയ്യുന്നു, 1. To join, to unite. ചെരുന്നു. 2. to |
| distil. വാറ്റുന്നു. |
| സന്ധാനി, യുടെ. s. A braziery, a foundery, a place |
| where the base metals are stored or wrought. ലൊഹാ |
| ദികൾ വാൎക്കുന്ന സ്ഥലം. |
| സന്ധാനിതം, &c. adj. United, bound. കെട്ടപ്പെട്ട. |
| സന്ധി, യുടെ. s. 1. Union, junction, connexion, com- |
| bination, conjunction. ഐക്യത. 2. peace, making peace, |
| pacification. സമാധാനം. 3. a hole, or chasm. ദ്വാരം. |
| 4. a hole made in a wall or underneath it to enter a house |
| for hostile or felonious purposes, a breach, a mine, &c. |
| തുരങ്കം. 5. a joint, an articulation of the body. 6. the |
| union of letters, either at the end and beginning of dif- |
| ferent words or in the middle of compound terms, to |
| avoid dissonance or hiatus. 7. a division of a drama, |
| apparently applicable to each subject represented, or |
| sentiment excited, as considered severally and detached |
| from the rest, though contributing to the connexion of |
| the whole, contrast of incident, change of situation, |
| transition of passion or emotion, &c. 8. an interval, a |
| pause or rest. നിറുത്ത. 9. a period at the expiration |
| of each Yuga or age; or one sixth of its duration, inter- |
| vening before the commencement of the next; a Sandhi |
| also of the same length, as the Satya Yuga, occurs at |
| the end of each Manwantara, and each Calpa. 10. the |
| vulva. 11. breaking, dividing. |
| സന്ധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To join, to unite, |
| to combine. 2. to put together, to construct, to compose. |
| 3. to fix, to place. v. n. 1. To meet, to join, to come in |
| contact. 2. to be sufficient, to be adequate or equal to. |
| സന്ധിതം, &c. adj. United, bound, tied, strung, fas- |
| tened together. ചെൎക്കപ്പെട്ട, കെട്ടപ്പെട്ട. |
| സന്ധിനീ, യുടെ. s. A cow with calf, or that has tak- |
| en the bull. ചനയെറ്റ പശു. |
| സന്ധിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Uniting, joining, connecting. |
| 2. pacification. 3. nourishing, maintenance. 4. satiety, |
| sufficiency, enough. | സന്ധിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To cause to join, |
| or meet, to unite, to make equal to. |
| സന്ധിബന്ധനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A tendon, a nerve |
| a ligament ഞരമ്പ. 2. binding or tying fast. |
| സന്ധിബന്ധം, ത്തിന്റെ. s. 1. A tie, a band, a ban- |
| dage. 2. union, connexion. adj. Bound firmly together, |
| tied fast. |
| സന്ധിവെല, യുടെ. s. A particular period, and one |
| which connects the part of the day or fortnight, or morn- |
| ing, noon and evening, new moon, the first or third day |
| of the fortnight and full moon. |
| സന്ധു, വിന്റെ. s. Doubt, uncertainty. |
| സന്ധ്യ, യുടെ. s. 1. Evening, eventide. 2. twilight, |
| either morning or evening. 3. the name of a river. 4. the |
| period that elapses between the expiration of one Yuga |
| or age and the commencement of another. 5. a period |
| of time, forenoon, afternoon, or mid-day. 6. reflexion. |
| 7. promise, assent. 8. boundary, limit. 9. joining, union. |
| 10. a flower, according to some the tuberose, to others, |
| the jasmine. 11. religious abstraction, meditation, repeti- |
| tion of Mantras, sipping water, &c. to be performed by |
| the three first classes of Hindus, at particular and stated |
| periods in the course of every day, especially at sun-rise, |
| sun-set, and also, though less essentially, at noon. 12. |
| twilight, personified as the daughter of BRAHMA, and |
| wife of SIVA. |
| സന്ധ്യാശം, ത്തിന്റെ. s. 1. Twilight. 2. the period |
| at the end of each Yuga. |
| സന്ധ്യാരംഗ, യുടെ. s. Tuberose Polyanthes, Polyanthes |
| tuberosa. (Lin.) |
| സന്ധ്യാവന്ദനം, ത്തിന്റെ. s. The religious prayers |
| and ceremonies of the first three classes of the Hindus |
| performed at particular and stated periods of the day, |
| especially at sun-rise and sun-set. സന്ധ്യാവന്ദനം. |
| കഴിക്കുന്നു, To perform these ceremonies. |
| സന്നകദ്രു, വിന്റെ. s. The name of a tree, commonly |
| Piyal, Buchananiu latifolia, (Rox.) മുരൾവൃക്ഷം. |
| സന്നതൻ, ന്റെ. s. One who is revered, reverenced. |
| നമിക്കപ്പെട്ടവൻ. |
| സന്നതം, &c. adj. Reverenced, revered. നമിക്കപ്പെട്ട. |
| സന്നതി, യുടെ. s. 1. Reverence, obeisance, reverential |
| salutation. ആചാരം. 2. sound. ശബ്ദം. |
| സന്നൎദ, ിന്റെ. s. A written order, a letter. |
| സന്നദ്ധൻ, ന്റെ. s. One who is armed, mailed, |
| accoutred. കവചമിട്ടവൻ. |
| സന്നദ്ധം, &c. adj. 1. Armed, mailed, accoutred. യു |
[ 803 ]
| ദ്ധായുധം ധരിക്കപ്പെട്ട. 2. arrayed, arranged, pre- |
| pared. അണഞ്ഞ. 3. murderous, felonious, provided |
| with arms for the destruction of others. 4. wearing |
| amulets, provided with charms. |
| സന്നമനം, ത്തിന്റെ. s. Reverence, obeisance, re- |
| verential salutation. വണക്കം . സന്നമനം ചെയ്യു |
| ന്നു. To reverence, to reve- |
| re. |
| സന്നമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To revere, to reve- |
| rence, to salute. |
| സന്നം, ത്തിന്റെ. s. 1. A little, a small quantity, small- |
| ness. 2. thinness, leanness. 3. fineness. adj. 1. Little, |
| small, narrow. 2. thin, lean. 3. fine. |
| സന്നയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Multitude, number, quantity. |
| സംഘം. 2. rear, rearguard. പിമ്പട. |
| സന്നഹനം, ത്തിന്റെ. s. Preparation. ഒരുമ്പാട. |
| സന്നാഹം, ത്തിന്റെ. s. 1. Armour, mail, accoutre- |
| ments. കവചം, ആയുധകൊപ്പ. 2. preparation. ഒരു |
| മ്പാട. |
| സന്നി, യുടെ. s. Convulsions, a fit, സന്നിപിടിക്കു |
| ന്നു, To be attacked or afflicted with convulsions or |
| convulsive fits. |
| സന്നികൎഷണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Proximity. 2. ap- |
| proximation, approximating, bringing or approaching |
| near to. അടുപ്പം, അണവ. |
| സന്നികൃഷ്ടം, &c. adj. 1. Near, proximate. അണ |
| ഞ്ഞ. 2. very mean, low, vile. നികൃഷ്ടം. |
| സന്നിജ്വരം, ത്തിന്റെ. s. Fever attended by con- |
| vulsions. |
| സന്നിധാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Presence. 2. proximity, |
| approximation. സമീപം. 3. appearance, perceptibility. |
| പ്രത്യക്ഷം. |
| സന്നിധി, യുടെ. s. 1. Proximity, approximation. 2. |
| perceptibility, presence, appearance, becoming or being |
| visible or perceptible. |
| സന്നിപാതം, ത്തിന്റെ. s. 1. A morbid state of the |
| three humours, a paralytic disease. 2. collection, assem- |
| blage, multitude. |
| സന്നിബദ്ധം. adj. Bound firmly, fast tied, or fettered. |
| മുറുക്കക്കെട്ടിയ. |
| സന്നിബന്ധനം, ത്തിന്റെ. s. Binding or tying fast. |
| മുറുക്കെകെട്ടുക. |
| സന്നിഭൻ, ന്റെ. s. One who is similar, equal to, like. |
| സന്നിഭം, &c. adj. Like, similar. |
| സന്നിവൃത്തി, യുടെ. s. Restraint, forbearance, avoiding, |
| forsaking. അടക്കം. |
| സന്നിവെശം, ത്തിന്റെ. s. 1. An open space, either | in a town or its vicinity, where the people take exercise |
| or diversion. വെളിമ്പ്രദെശം. 2. fabrication, manufac- |
| ture, construction, preparation. 3. vicinity, proximity, |
| neighbourhood. സമീപം. |
| സന്നിഹിതം. adj. Near, proximate, at hand, present. |
| അടുത്ത, അണഞ്ഞ. |
| സന്മനസ`, ിന്റെ. s. A man of good or sound sense, |
| wit, genius, sobriety, virtue, piety. |
| സന്മാൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A good road or way. 2. |
| morality, virtue. 3. true religion. |
| സന്മാൎഗ്ഗി, യുടെ. s. A pious man. |
| സന്യസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To become a San- |
| yási, to renounce, or abandon the world. |
| സന്യാസം, ത്തിന്റെ. s. The profession of a Sanyási. |
| 2. abandonment of all worldly affections and possessions. |
| 3. Indian spikenard. |
| സന്യാസി, യുടെ. s. 1. A Sanyási, a Brahman of the |
| fourth order, a religious mendicant. 2. a devotee, an |
| ascetic, one who has abandoned the world. |
| സപത്നൻ, ന്റെ. s. An enemy, an adversary, or foe. |
| ശത്രു. |
| സപത്നി, യുടെ. s. A woman whose husband has other |
| wives. |
| സപത്നീകൻ, ന്റെ. s. A husband, a man whose wife |
| is alive. ഭാൎയ്യയുള്ളവൻ. |
| സപദി. adv. 1. Instantly, in a moment, at the moment. |
| തൽക്ഷണം. 2. qnickly, swiftly. |
| സപൎയ്യ, യുടെ. s. Worship, reverence; adoration, re- |
| spect. വന്ദനം. |
| സപക്ഷൻ, ന്റെ. s. A partizan, a follower, an ad- |
| herent, one of the same side or party. |
| സപിണ്ഡൻ, ന്റെ. s. A kinsman, especially one |
| connected by the offering of the funeral cake to either |
| or all of the manes of the father, grandfather, and great |
| grandfather, and their wives respectively, as sprung from |
| them in directly collateral lines; the relationship stops |
| with every fourth, as the fifth cannot perform the offering |
| of a cake to the father, even of the deceased. The fol- |
| lowing are enumerated as Sapindas, the son, the son's |
| son, and son's grandson, widow, daughter, and daughter's |
| son: the father, the mother, the brother, brother's son, |
| and brother's grandson; father's daughter's son, father's |
| brother's son and grandson, paternal grandfather's |
| daughter's son; paternal grandfather, paternal grand- |
| mother, paternal grandfather's brother, brother's son and |
| grandson; and lastly the great grandfather's daughter's |
[ 804 ]
| son: these all present oblations in which the deceased is |
| either included or may participate : other enumerations |
| including the oblations he was bound to offer, &c. ex- |
| tend the connexion of Sapinda to seven persons both in |
| an ascending and descending line. |
| സപിണ്ഡി, യുടെ. s. A kinswoman. |
| സപീതി, യുടെ. s. Drinking together. കൂടികുടിക്കുക. |
| സപ്ത. adj. Seven. എഴ. |
| സപ്തകം. adj. 1. Seven. എഴ. 2. seventh. എഴാമത. |
| സപ്തകി, യുടെ. s. A woman's girdle. ഉടഞ്ഞാൺ. |
| സപ്തച്ഛദം, ത്തിന്റെ. s. The name of a tree, Echites |
| scholaris. എഴിലംപാല. |
| സപ്തതന്തു, വിന്റെ. s. A sacrifice, an offering or |
| oblation. യാഗം. |
| സപ്തതി. adj. Seventy. എഴുപത. |
| സപ്തദശ, യുടെ. s. Seventeen. പതിനെഴ. |
| സപ്തദശം. adj. Seventeen. പതിനെഴ. |
| സപ്തധാ. ind. In seven ways. എഴുപ്രകാരം. |
| സപ്തധാതു, വിന്റെ. s. The seven parts of the body, |
| or chyle, blood, flesh, adeps, marrow, bone and semen. |
| സപ്തപൎണ്ണം, ത്തിന്റെ. s. A tree, Echites scholaris. |
| എഴിലംപാല. |
| സപ്തമധാതു, വിന്റെ. s. The seminal fluid. ശുക്ലം. |
| സപ്തമം. adj. Seventh. എഴാം. |
| സപ്തമാതൃക്കൾ. ളുടെ. s. The seven divine mothers. |
| സപ്തമി, യുടെ. s. The seventh lunar day, of either |
| lunar fortnight. |
| സപ്തൎഷികൾ, ളുടെ. s. plu. The constellation Ursa |
| Major, or great bear, the seven stars of which are the |
| seven great saints, Marighi, Arti, Angiras, Pulastya, |
| Pulaha, Cratu, and Vasishtha. |
| സപ്തല, യുടെ. s. 1. The double jasmine. J. Zambac, |
| fl. multiplicatas. പിച്ചകം. 2. a name of a plant, com- |
| monly Charmaghas. 3. the trumpet flower, Bignonia |
| suave-olens. |
| സപ്തസമുദ്രം, ത്തിന്റെ. s. The seven seas. |
| സപ്തസാഗരം, ത്തിന്റെ. s. See the last. |
| സപ്താൎച്ചിസ`, സ്സിന്റെ. s. 1. Agni or fire, as formed |
| of seven flames. അഗ്നി. 2. the planet Saturn. ശനി. |
| സപ്താശീതി, യുടെ. s. Eighty-seven. എണ്പത്തെഴ. |
| സപ്താശ്വൻ, ന്റെ. s. The sun. ആദിത്യൻ. |
| സപ്തി, യുടെ. s. A horse. കുതിര. |
| സഫലമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be productive, |
| fruitful, to bear fruit, to yield profit. |
| സഫലമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To make pro- |
| ductive, fruitful. 2. to effect. | സഫലം, &c. adj. Productive, bearing fruit, fruitful, |
| yielding profit, effective. |
| സബലൻ, ന്റെ. s. One who is powerful, able. |
| സബാന്ധവൻ, ന്റെ. s. A man whose wife is alive. |
| ഭാൎയ്യയുള്ളപുരുഷൻ. |
| സബ്രഹ്മചാരി, യുടെ. s. A fellow student, one engaged |
| in the same studies and observing the same austerities. |
| സഭ, യുടെ. s. 1. An assembly, a meeting. സമൂഹം. |
| 2. a house. ഭവനം. 3. a royal court; an assembly of |
| wise and learned men, a senate. സഭാവാസികൾ. 4. |
| a court or hall of an assembly. 5. the place of assembly. |
| 6. a church. സഭകൂടുന്നു, An assembly or congregation |
| to collect or meet together. സഭകൂട്ടുന്നു, To call to- |
| gether, to summon to a meeting or assembly. സഭകൂട്ടി |
| ക്കുന്നു, To cause a meeting to be called or assembled. |
| ധൎമ്മസഭ, 1. A jury. 2. an assembly of arbitrators. |
| സഭക്കാർ, രുടെ. s. plu. The people or members of a |
| congregation or assembly. |
| സഭൎത്തൃക, യുടെ. s. A woman whose husband is alive. |
| ഭൎത്താവുള്ള സ്ത്രീ. |
| സഭയിൽ ചെൎന്നവർ, രുടെ. s. plu. The members of |
| a congregation, the parishioners. |
| സഭാകമ്പം, ത്തിന്റെ. s. Timidity in haranguing, bash- |
| fulness in speaking in public. |
| സഭാജനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The people of an assembly. |
| 2. courtesy, politeness, civility in receiving or taking |
| leave of a friend. |
| സഭാപതി, യുടെ. s. 1. The head of an assembly. സ |
| ഭയിൽ പ്രധാനി. 2. the keeper of a gaming house. |
| സഭാവാസി, യുടെ. s. An assessor. |
| സഭാസത്ത, ിന്റെ. s. One of a company, or meeting. |
| സഭാസദൻ, ന്റെ. s. See the preceding. |
| സഭാസ്തംഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. The pillar which sup- |
| ports the hall of an assembly. 2. the pillar of state. |
| സഭാസ്താരൻ, ന്റെ. s. One of a company, an assistant |
| at an assembly or meeting. കൂട്ടത്തിലൊരുത്തൻ. |
| സഭികൻ, ന്റെ. s. 1. One of a company, or meeting. |
| സഭയിലൊരുവൻ. 2. the keeper of a gaming house. |
| സഭ്യൻ, ന്റെ. s. 1. One who is fit for an assembly. |
| കൂട്ടത്തിനയൊഗ്യൻ. 2. an assistant at an assembly. |
| 3. a person of honourable parentage. |
| സഭ്യം, &c. adj. 1. Belonging to an assembly, fit for or |
| suitable to an assembly. 2. trusted, confidential, faithful. |
| സമ, യുടെ. s. A year. സംവത്സരം. |
| സമഗതി, യുടെ. s. Sameness, similarity. 2. evenness, |
| equality. |
[ 805 ]
| സമഗ്രം. adj. All, entire, whole, ful, complete. സമ |
| സ്തം. |
| സമംഗ, യുടെ. s. 1. Bengal madder, Rubia manjith. |
| മഞ്ചട്ടി. 2. a sort of fern. Sycopodium imbricatum. |
| സമജം, ത്തിന്റെ. s. 1. A multitude of beasts. മൃഗ |
| ക്കൂട്ടം. 2. a multitude of blockheads. മൂഢകൂട്ടം. 3. a |
| forest, a wood. കൊടുങ്കാട. |
| സമജ്ഞ, യുടെ. s. 1. Reputation, fame, renown, cele- |
| brity. കീൎത്തി. 2. an appellation. പെർ. |
| സമജ്യ, യുടെ. s. 1. An assembly, a meeting. കൂട്ടം. 2. |
| fame, celebrity. കീൎത്തി. |
| സമഞ്ജസം, ത്തി ന്റെ. s. Propriety, fitness. യൊഗ്യ |
| ത. adj. 1. Fit, right, proper, യൊഗ്യം. 2. correct, ac- |
| curate. കുറ്റമില്ലാത്ത. 3. virtuous, good. നല്ല. |
| സമത, യുടെ. s. 1. Sameness, similarity. 2. eveness, |
| equality. തുല്യത. |
| സമത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sameness, similarity. 2. e- |
| venness, equality. |
| സമദ, യുടെ. s. See സമരം or സമ്മതം. |
| സമധികം, &c. adj. Exceeding, very much. എറ്റവും. |
| സമനസ, or സമമനസ. adj. With the mind, mind- |
| ful, attentive. താല്പൎയ്യമുള്ള. |
| സമനില, യുടെ. s. Equilibrium. |
| സമനിലം, ത്തിന്റെ. s. Level ground. |
| സമൻ, ന്റെ. s. One who is similar, like, an equal. തു |
| ല്യൻ. |
| സമന്തതസ. ind. 1. All round, on every side. ചുറ്റും, |
| എല്ലാടവും. 2. wholy, altogether. ആസകലവും. |
| സമചിത്തം, ത്തിന്റെ. s. An equable temper. |
| സമത്നദുഗ്ധ, യുടെ. s. The milk hedge plant, Euphor- |
| bia tirucalli, &c. ചതുരക്കള്ളി. |
| സമന്തഭദ്രൻ, ന്റെ. s. A Jina or Budd'ha. |
| സമന്താൽ. ind. All around, on every side. ചുറ്റും. |
| സമപാദം, ത്തിന്റെ. s. An attitude in shooting, stand- |
| ing with the feet even. |
| സമഭാവം, ത്തിന്റെ. s. The same purpose. |
| സമഭൂമി, യുടെ. s. A plain, even ground, a flat country. |
| സമനിലം. |
| സമമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be or become equal, |
| even, level. |
| സമമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To level, to equalize. |
| 2. to make level or equal, to make even. |
| സമം, &c. adj. 1. Like, similar. 2. full, complete. 3. |
| same, even, equal. 4. equable, uniform. s. A figure of |
| rhetoric, identity or sameness of objects compared with |
| one another. part. With, together with. | സമയകെട, ിന്റെ. s. Unseasonableness. |
| സമയം, ത്തിന്റെ. s. 1. A time. 2. leisure, opportu- |
| nity, interval. 3. season, fit or proper time for any thing |
| 4. an oath, affirmation by oath or ordeal. ശപഥം. 5. |
| a confederation, agreement, or engagement. പരസ്പര |
| നിശ്ചയം. 6. agreement, contract or bargain. 7. re- |
| ligious obligation or observance. 8. order, instruction. ക |
| ല്പന. 9. established moral or ceremonial custom. ആ |
| ചാരം. 10. demonstrated conclusion. സിദ്ധാന്തം. |
| സമയം നൊക്കുന്നു, To watch, or wait for, an oppor- |
| tunity. സമയം ചെയ്യുന്നു, 1. To make oath. 2. to |
| make an agreement, engagement, or appointment. സ |
| മയം പൊയ്പൊയി, The opportunity is lost. |
| സമയാ. ind. 1. Within, midst. മദ്ധ്യം. 2. at such a |
| time, at a fixed or appointed time. 3. duly, seasonably, |
| in due time or season. സമയത്ത. 4. near, nigh. അ |
| ന്തകം. സമയാസമയം, In season and out of season. |
| സമരഭീരു, വിന്റെ. s. A coward in war. യുദ്ധഭീരു. |
| സമരം, ത്തിന്റെ. s. Battle, war, combat, conflict. യു |
| ദ്ധം. |
| സമരാത്രി, യുടെ. s. The equinox. |
| സമൎത്ഥകം, ത്തിന്റെ. s. Aloe wood, Amyris agallocha. |
| അകിൽ. |
| സമൎത്ഥത, യുടെ. s. 1. Strength, power, prowess. 2. a- |
| bility, capability, adequacy, qualification. |
| സമൎത്ഥനം, ത്തിന്റെ. s. Deliberation, deciding on the |
| propriety or impropriety of any thing. 2. reconciling |
| differences, allaying a dispute. യൊജിപ്പ. 3. objecting, |
| objection. 4. perseverance in an arduous undertaking, |
| attempting difficulties or impossibilities. |
| സമൎത്ഥൻ, ന്റെ. s. 1. One who is powerful, strong. |
| 2. able, capable, adequate. 3. perfectly versed in, or |
| master of. 4. an accomplished, qualified person. |
| സമൎത്ഥം, &c. adj. 1. Powerful, strong. 2. able, capable, |
| adequate to, accomplished, qualified. 3. perfectly versed |
| in or master of. |
| സമൎദ്ധകം, &c. adj. Granting a boon. |
| സമൎപ്പണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A gift, an offering. 2. |
| finishing, completion. സമൎപ്പണം ചെയ്യുന്നു, 1. To |
| offer. 2. to finish, to complete. |
| സമൎപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To give, to offer, |
| to present, to hoard up. 2. to finish, to complete. |
| സമൎപ്പിതം. adj. 1. Given, offered, presented. 2. finished, |
| completed. |
| സമൎയ്യാദം, &c. adj. 1. Near, proximate. സമീപമായു |
| ള്ള. 2. bounded, limited. 3. correct in conduct. |
[ 806 ]
| സമവൎത്തി, യുടെ. s. YAMA, the ruler of Tartaras കാ |
| ലൻ. |
| സമവായം, ത്തിന്റെ. s. 1. A flock, multitude, as- |
| semblage, collection, aggregate, quantity. കൂട്ടം. 2. one |
| of the categories, or Padárt'has, in logic, relation. |
| സമവായസംബന്ധം, ത്തിന്റെ. s. One of the |
| categories in logic, relatio. |
| സമവെതൻ, ന്റെ. s. One of a mixed tribe. |
| സമവെതം, &c. adj. 1. Mixed, mingled, blended. 2. |
| collected, assembled. |
| സമഷ്ടി. adj. 1. Collected, assembled. 2. contracted, |
| abridged. |
| സമഷ്ഠീല, യുടെ. s. A sort of potherb said to grow in |
| watery places. |
| സമസനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Contraction, contracting. |
| കുറുക്കൽ. 2. combination, conjunction, formation of |
| compound terms. |
| സമസുപ്തി, യുടെ. s. The end of the Calpa and the |
| destruction of the world. |
| സമസ്തം, &c. adj. 1. All, whole, entire, universal, com- |
| plete. 2. compound, compounded. സംബന്ധിക്കപ്പെ |
| ട്ട. 3. abridged, contracted. ചുരുക്കപ്പെട്ട. s. A whole, |
| the aggregate of all the parts. |
| സമസ്താധാരൻ, ന്റെ. s. An epithet of the Deity |
| as upholding every thing. ദൈവം. |
| സമസ്ഥം. adj. 1. Even, equal, level, uniform. 2. like, |
| similar. സമം. |
| സമസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The king's court. 2. a |
| metropolis or capital, where a king resides. 3. a country. |
| സമസ്യ, യുടെ. s. Part of a stanza proposed by one |
| person to be completed by another as a trial of skill. |
| സമസ്യാൎത്ഥ, യുടെ. s. Part of a stanza to be completed |
| as a trial of skill. |
| സമക്ഷം or സമക്ഷമം, ത്തിന്റെ. s. Presence, sight. |
| adv. Before, in presence, or in sight of. |
| സമാകൎഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To diffuse a fra- |
| grant smell. |
| സമാകൎഷി. adj. Possessing a diffusive fragrance. |
| സമാഖ്യ, യുടെ. s. 1. Fame, reputation. കീൎത്തി. 2. |
| confederation, convention. |
| സമാഗതം, &c. adj. 1. Arrived, approached. അടു |
| ത്ത. 2. met, encountered. 3. united, joined. ചെൎക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| സമാഗതി, യുടെ. s. 1. Arrival, approach. അടുക്കുക. |
| 2. union, joining. 3. encountering, meeting. 4. similar |
| condition or progress. | സമാഗമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Union, junction. ഐക്യ |
| ത. 2. arrival, approach. |
| സമാഘാതം, ത്തിന്റെ. s. 1. War, battle, combat. യു |
| ദ്ധം. 2. beating, striking, killing. അടിക്കുക, കൊല്ലുക. |
| സമാചാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Correctness of conduct. |
| 2. common civility, politeness. 3. news, intelligence. |
| സമാജം, ത്തിന്റെ. s. 1. A crowd, flock or multitude |
| (of any thing except beasts.) കൂട്ടം. 2. an assembly, a |
| meeting. സംഘം. 3. an elephant. ആന. |
| സമാധാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Peace, tranquillity. 2. |
| conciliation, agreement, consent. 3. reconciling differen- |
| ces. സമാധാനം ചെയ്യുന്നു, To make peace, to re- |
| concile adverse parties. സമാധാനമാകുന്നു, To be- |
| come peaceful, to return to a state of peace. സമാധാ |
| നമാക്കുന്നു, To reconcile persons together, to bring to |
| a state of tranquillity, സമാധാനം പറയുന്നു, To |
| treat about peace, to speak peace. |
| സമാധി, യുടെ. s. 1. Deep and devout meditation, re- |
| straining the senses and confining the mind to contem- |
| plation on the true nature of the spirit, &c. the abstract |
| contemplation of an ascetic. 2. silence. മൌനം. 3. |
| promise, assent, engagement. പ്രതിജ്ഞ. 4. reconcil- |
| ing differences, putting a stop to disputes. നിരപ്പാക്കു |
| ക. 5. perseverance in a difficult undertaking, attempt- |
| ing impossibilities. 6. a religious vow or obligation. 7. |
| a figure of rhetoric, connexion or proximity of two events |
| accidentally connected and expressed by a common verb |
| and the government of the verb by a double nominative. |
| 8. demonstrated conclusion. സിദ്ധാന്തം. 9. a grave |
| or tomb. ശവക്കുഴി. സമാധിയിരിക്കുന്നു, To be |
| in deep and devout meditation. സമാധി വെക്കു |
| ന്നു, സമാധി ചെയ്യുന്നു, To inter, to bury. |
| സമാനൻ, ന്റെ. s. 1. One of the five vital airs, that |
| which is considered essential to digestion. 2. an equal. |
| തുല്യൻ. 3. one, uniform, the same. ഒരുത്തൻ. 4. a |
| good, virtuous, or eminent person. |
| സമാനം, &c. adj. 1. Like, similar. 2. one, uniform, |
| same. 3. good, virtuous, eminent. സുകൃതമായുള്ള. s. |
| Corresponding letter of the alphabet, as a long vowel to |
| its short one. |
| സമാനൊദൎയ്യൻ, ന്റെ. s. A brother of whole blood. |
| സൊദരൻ. |
| സമാപനം, ത്തിന്റെ. s. Conclusion, completion, finish. |
| അവസാനം. 2. a section, a chapter, a division. 3. |
| killing, destroying, slaughter, വധം. 4. profound me- |
| ditation. ധ്യാനം. 5. gain, acquisition. ലാഭം. |
[ 807 ]
| സമാപന്നം. adj. 1. Finished, done, complete, con- |
| cluded. 2. got, gained, obtained. 3. distressed, afflicted, |
| 4. killed. 5. accomplished, perfect, in any branch of |
| study.) |
| സമാപ്തം. adj. Finished, done, concluded, completed. |
| സമാപ്തി, യുടെ. s. 1. End, completion, perfection, |
| conclusion, finish. 2. reconciling differences, putting an |
| end to disputes, &c. സമാപ്തിയാക്കുന്നു, To finish, |
| to perfect, to complete. സമാപ്തി വരുത്തുന്നു, To |
| finish, to complete, to bring to an end or conclusion. |
| സമാംശം, ത്തിന്റെ. s. An equal share. പങ്ക. |
| സമാംശി, യുടെ. s. A co-heir entitled to an equal share. |
| പങ്കുകാരൻ, കൂട്ടവകാശി. |
| സമാംസമീന, യുടെ. s. A cow bearing a calf every |
| year. ആണ്ടുതൊറും പെറുന്ന പശു. |
| സമായുതം, &c. adj. 1. Joined, connected, attached to |
| or united with. ചെൎക്കപ്പെട്ട. 2. decorated, adorned. |
| അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട. s. A rhetorical or poetical figure. |
| സമായൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Union, junction, con- |
| nexion, association. ചെൎച്ച. 2. heap, multitude, as- |
| semblage. കൂട്ടം. 3. cause, origin, motive, object. കാര |
| ണം. |
| സമാരംഭം, ത്തിന്റെ. s. Beginning, commencement. |
| സമാരംഭിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To begin. |
| സമാൎത്ഥകം. adj. Of the same meaning. |
| സമാലംഭം, ത്തിന്റെ. s. Smearing the body with |
| coloured perfumes, as with saffron, sandal, &c. കളഭം |
| തെക്കുക. |
| സമാലൊകം, ത്തിന്റെ. s. Sight, seeing, looking. |
| സമാവൎത്തനം, ത്തിന്റെ. s. A ceremony peformed by |
| the Brahmans at the age of sixteen years. |
| സമാവൎത്തം, ത്തിന്റെ. s. See the preceding. |
| സമാവൃത്തൻ, ന്റെ. s. A pupil who has completed |
| his studies and taken leave of his preceptor. |
| സമാവൃത്തം, ത്തിന്റെ. s. See. സമാവൎത്തനം. |
| സമാശ്രയം, ത്തിന്റെ. s. Protection, refuge, asylum. |
| സമാശ്രിതം, &c. adj. Protected, defended, cherished. |
| സമാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Contraction, abridgement. |
| 2. in grammar, Composition of words, formation of |
| compound terms. 3. composition of differences, reconci- |
| ling quarrels. |
| സമാസാദിതം. adj. Done, effected, attained, obtained, |
| accomplished. |
| സമാസാദ്യം. adj. Attainable, what may be obtained |
| or effected. |
| സമാസൎത്ഥ, യുടെ. s. Part of a stanza to be completed. | സമാസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To contract, to |
| abridge. 2. to unite, to join. |
| സമാസീനം, &c. adj. Sitting, seated together. |
| സമാഹതം, ത്തിന്റെ. s. Killing, slaughter. |
| സമാഹരണം, ത്തിന്റെ. s. Uniting, combining, col- |
| lecting, composition. |
| സമാഹരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To unite, to com- |
| bine, to collect, to compose. |
| സമാഹാരം, ത്തിന്റെ. s 1. Assemblage, aggregation, |
| collection, either in fact or thought. 2. contraction, a- |
| bridgement. 3. in grammar, composition of words. 4. |
| conjunction of equal words or sentences, the power of the |
| particle and. |
| സമാഹിതം, &c. adj. 1. Promised, agreed or assented to. |
| 2. absorbed in meditation, absent, abstracted or having |
| the senses steadily held in subjection. 3. concluded, de- |
| monstrated, following from what has been said. 4. |
| composed, reconciled, put an end to, as a contest or |
| dispute. 5. placed, deposited, delivered. 6. pure, purifi- |
| ed. 7. finished, completed. 8. cool, collected, firm. 9. |
| assembled. |
| സമാഹൃതം. adj. 1. Accepted, received, taken. 2. col- |
| lected, combined. |
| സമാഹൃതി, യുടെ. s. Composition, abridgement, an a- |
| bridgement. |
| സമാഹ്ലാദം, ത്തിന്റെ. s. Great joy. ആനന്ദം. |
| സമാഹ്വയം, ത്തിന്റെ. s. 1. A match, a main, a con- |
| test or conflict of animals or birds for sport, cock-fight- |
| ing, &c. കൊഴിപ്പൊരമുതലായത. 2. calling, calling |
| out. വിളി. 3. a name or appellation. നാമധെയം. |
| സമിതി, യുടെ. s. 1. War, battle, combat. യുദ്ധം. 2. |
| assembly, company, multitude. സഭ. 3. association, |
| meeting, union. സംഗം. 4. sameness, likeness, equali- |
| ty. സമത്വം. |
| സമിത്ത, ിന്റെ. s. 1. War, battle, combat. യുദ്ധം. 2. |
| fuel, wood, grass, &c. so employed. വിറക. |
| സമീകം, ത്തിന്റെ. s. 1. War, battle, combat. യുദ്ധം. |
| 2. a spike, a dart. കുന്തം. |
| സമീകൃതം, &c. adj. 1. Equalized, made equal or even. |
| 2. imitated, done in like manner, &c. 3. added, sum- |
| med up. |
| സമീപത, യുടെ. s. Nearness, proximity, contiguity, |
| neighbourhood. |
| സമീപം. adj. Near, proximate, contiguous, at hand. |
| സമീപസ്ഥൻ, ന്റെ. s. A neighbour, one who is near. |
| അയല്ക്കാരൻ. |
[ 808 ]
| സമീപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To approach, to ap- |
| proximate, to draw near. |
| സമീരഗുളിക, യുടെ. s. Pills for dispelling wind or fla- |
| tulency. വായുഗുളിക. |
| സമീരണൻ, ന്റെ. s. Air, wind. വായു. 2. a tra- |
| veller. വഴിപൊക്കൻ. |
| സമീരൻ, ന്റെ. s. Air, wind. വായു. |
| സമീക്ഷ, യുടെ. s. 1. Nature, essential nature or accord- |
| ing to the Sánc'hya system, crude matter or any of its |
| twenty-four essential parts. 2. understanding, intellect. |
| 3. sight, seeing, inspection, looking. 4. effort. 5. a book, |
| a work complementary to the Védas, treating on the |
| modes of sacrifice. 6. search, investigation. |
| സമീക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. Search, looking for, inves- |
| tigation. നൊട്ടം, ശൊധന. |
| സമീക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. The Sánc'hya system of philo- |
| sophy. |
| സമുഖം, ത്തിന്റെ. s. 1. Presence, proximity. 2. face or |
| countenance of a great or honourable person. adj. Elo- |
| quent. വാക്കുസാമൎത്ഥ്യമുള്ള. |
| സമുചിതം, &c. adj. Fit, right, proper. യൊഗ്യം. |
| സമുച്ചയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Assemblage, collection, |
| either in thought or fact. 2. conjunction of words or |
| sentences, the power of the particle and or also. |
| സമുച്ഛ്രയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Height, elevation, exal- |
| tation. ഉന്നതി. 2. opposition, enmity. വിരൊധം. |
| സമുച്ഛ്രിതം, &c. adj. High, elevated, lofty. |
| സമുജ്ഝിതം, &c. adj. Abandoned, left, quitted, re- |
| signed. ഉപെക്ഷിക്കപ്പെട്ട. |
| സമുത്തം. adj. Wet, moist, damp. നനഞ്ഞ. |
| സമുത്ഥം, &c. adj. 1. Rising, risen, getting or got up. |
| ഉയൎന്ന. 2. born, produced. ഉത്ഭവിച്ച. |
| സമുത്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Performance of work, |
| occupation, effort, industry. 2. positive indication or |
| symptom of disease. 3. rising, getting up. 4. common |
| growth or increase, (as of size or wealth, &c.) 5. healing |
| a wound or sore. |
| സമുത്പന്നം, &c. adj. Born, produced. ഉൽപാദിതം. |
| സമുത്പിഞ്ജം, ത്തിന്റെ. s. An army in great disorder. |
| adj. Excessively confused or confounded, bewildered, |
| lost, overcome. |
| സമുത്സുകൻ, ന്റെ. s. One who is sorrowful, regret- |
| ting, missing or grieving for any one absent, &c. ദുഃഖി |
| തൻ. |
| സമുത്സുകം, &c. adj. Sorrowful, regretting, or grieving |
| for any one absent, &c. ദുഃഖിതം. | സമുദക്തം, &c. adj. Drawn, raised, lifted or thrown |
| up from a deep place. ഉയൎത്തപ്പെട്ട. |
| സമുദയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Multitude, number, heap |
| or quantity. കൂട്ടം. 2. war, battle. യുദ്ധം. 3.ascent, rise. |
| ഉയൎച്ച. 4. effort, exertion, perseverance. ഉത്സാഹം. |
| സമുദായം, ത്തിന്റെ. s. 1. Multitude, assembly, num- |
| ber, heap or quantity. കൂട്ടം. 2. war, battle. യുദ്ധം. |
| സമുദിതം, &c. adj. 1. Risen, ascended. ഉയൎത്തപ്പെ |
| ട്ട. 2. produced, excited, occasioned. |
| സമുദ്ഗകം or സമുൽഗകം, ത്തിന്റെ. s. A casket, a |
| covered box. ചെപ്പ. |
| സമുദ്ഗമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Rising, ascent. ഉയൎച്ച. 2. |
| birth, production. ഉൽഭവം. |
| സമുദ്ഗീൎണം. adj. 1. Brought up (as food,) vomited. ഛൎദ്ദി |
| ക്കപ്പെട്ട. 2. raised or lifted up (from a depth, &c.) ഉയ |
| ൎത്തപ്പെട്ട. 3. uttered, exclaimed, raised, (as a cry, &c.) |
| സമുദ്ധത, യുടെ. s. Misbehaviour, ill-manners, dis- |
| creditable conduct. ദുൎന്നടപ്പ. |
| സമുദ്ധതൻ, ന്റെ. s. 1. An ill-behaved, unruly person. |
| 2. a proud, arrogant person. അടക്കമില്ലാത്തവൻ. |
| സമുദ്ധതം, &c. adj. 1. Ill-mannered, misbehaved, con- |
| ducting one's self discreditably. ദുൎന്നടപ്പുള്ള. 2. arro- |
| gant, proud, puffed up with pride.ഗൎവമുള്ള. 3. drawn |
| or raised up. |
| സമുദ്ധരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Food vomited or thrown |
| up. ഛൎദ്ദിച്ചചൊറ. 2. drawing up, raising, lifting, as |
| water from a well, &c. ഉയൎത്തൽ. 3. eradicating a tree, |
| &c. |
| സമുദ്രകഫം, ത്തിന്റെ. s. Cuttle fish bone. കടൽനാ |
| ക്ക. |
| സമുദ്രക്കര, യുടെ. s. The sea shore. |
| സമുദ്രതീരം, ത്തിന്റെ. s. The sea shore. |
| സമുദ്രപത്രം, ത്തിന്റെ. s. Broad-leaved bindweed, |
| Convolvulus speciosus. (Lin.) സമുദ്രാപ്പച്ച. |
| സമുദ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sea or ocean. 2. abundance. |
| adj. 1. Sealed, stamped. 2. abundant. |
| സമുദ്രരാജൻ, ന്റെ. s. A name of the Indian Neptune. |
| വരുണൻ. |
| സമുദ്രലവണം, ത്തിന്റെ. s. Sea salt, കടലുപ്പ. |
| സമുദ്രാന്ത, യുടെ. s. 1. A shrub, Hedysarum alhagi. 2. |
| the cotton plant, നൂല്പരുത്തി. 3. a gramineous plant. |
| Trigonella corniculata. |
| സമുദ്രാപ്പച്ച, യുടെ. s. Broad-leaved bindweed, Con- |
| volvulus speciosus. (Lin.) |
| സമുദ്രീയം, &c. adj. Marine, oceanic, maritime. സമുദ്ര |
| സംബന്ധമുള്ള. |
[ 809 ]
| സമുന്ദനം, ത്തിന്റെ. s. Wetness, damp, moisture. |
| നനവ. |
| സമുന്നതൻ, ന്റെ. s. 1. One who is high, lofty. 2. a |
| man of rank or consequence. 3. a proud, arrogant man. |
| വലിപ്പമുള്ളവൻ. |
| സമുന്നതം, &c. adj. 1. High, lofty, elevated, ഉയൎന്ന. |
| 2. exalted, dignified. |
| സമുന്നതി, യുടെ. s. 1. Height, elevation. 2. conse- |
| quence, rank, dignity, exaltation. 3. pride, loftiness. |
| സമുന്നദ്ധ, യുടെ. s. A conceited or proud woman. |
| ഡംഭുള്ളവൻ. |
| സമുന്നദ്ധൻ, ന്റെ. s. 1. One who thinks himself |
| learned. വിദഗ്ദ്ധനെന്ന ഭാവിക്കുന്നവൻ. 2. a |
| proud, arrogant, self-conceited person. |
| സമുന്നദ്ധം, &c. adj. 1. Conceited of learning, thinking |
| one's self learned. 2. proud, arrogant. 3. produced, born. |
| സമുന്നം, &c. adj. Wet, moist, moistened. നനഞ്ഞ. |
| സമുന്നയം, ത്തിന്റെ. s. Raising, elevating, hoisting. |
| സമുപജൊഷം. adv. Happily, fortunately. സന്തൊ |
| ഷത്തൊടെ. |
| സമൂരു, വിന്റെ. s. A deer, one of the kind of which |
| the skin may be used as a student's seat, &c. മാൻ |
| തൊൽ. |
| സമൂഹക്കാർ, രുടെ. s. plu. People assembled, or belong- |
| ing to an assembly. |
| സമൂഹം, ത്തിന്റെ. s. An assembly, assemblage, ag- |
| gregate in general, a flock, crowd, a multitude, a heap |
| or quantity, &c. |
| സമൂഹിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To assemble or to |
| collect together. |
| സമൂഹ്യം, ത്തിന്റെ. s. Sacrificial fire. യാഗത്തിനു |
| ള്ള അഗ്നി. |
| സമൃദ്ധനകൻ, ന്റെ. s. A prosperous or successful man. |
| പുഷ്ടൻ. |
| സമൃദ്ധം, &c. adj. 1. Happy, prosperous, thriving. തു |
| ഷ്ടിയുള്ള. 2. grown, increased, augmented. വളൎന്ന. |
| സമൃദ്ധി, യുടെ. s. 1. Thriving, increase. 2. prosperity, |
| success. 3. power, supremacy, sway. |
| സമൃദ്ധിയാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. 1. To thrive, to |
| increase. 2. to prosper, to abound. |
| സമൃദ്ധിയാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To increase, to |
| cause to prosper or thrive. |
| സമെതം. adj. Near, approximated, approached. അടു |
| ത്ത. |
| സം. ind. A particle and prefix implying, 1. Union, |
| junction (with, together;) 2. assemblage, collection; 3. | beauty or perfection; 4. intensity; as a prefix it corres- |
| ponds to con, co, com, &c. |
| സമ്പൽ, ത്തിന്റെ. s. 1. Success, prosperity, increase |
| of any favourable kind, or of wealth, fame, power, &c. |
| 2. advancement in good qualities, perfection, excellence. |
| സമ്പൽകരി, യുടെ. s. A name of LECSHMI as the |
| procurer of wealth. ലക്ഷ്മി. |
| സമ്പത്ത, ിന്റെ. s. 1. Riches, wealth, possessions, for- |
| tune, property, affluence. 2. prosperity, success, increase |
| of wealth, power or affluence. |
| സമ്പത്തി, യുടെ. s. Prosperity, success, increase of |
| wealth, power or happiness. |
| സമ്പത്തുകാരൻ, ന്റെ. s. One who is rich, wealthy, |
| prosperous, happy, possessed of, endowed with. |
| സമ്പന്ന, യുടെ. s. 1. A rich woman, a wealthy, fortu- |
| nate or prosperous woman. 2. an accomplished woman. |
| സമ്പന്നൻ, ന്റെ. s. 1. A rich man, a wealthy, fortu- |
| nate or prosperous man. 2. an accomplished man. |
| സമ്പന്നം, &c. adj. 1. Accomplished, completed, effected, |
| obtained. 2. prosperous, fortunate, thriving, happy. 3. |
| possessed of; endowed with. |
| സമ്പരായകം, ത്തിന്റെ. s. War, battle. യുദ്ധം. |
| സമ്പരായം, ത്തിന്റെ. s. 1. Calamity, adversity. അ |
| നൎത്ഥം. 2. futurity. 3. war, battle, യുദ്ധം. |
| സമ്പാകൻ, ന്റെ. s. A reasoner, a logician. താൎക്കി |
| കൻ. |
| സമ്പാകം, ത്തിന്റെ. s. The Cassia fistula tree, Cassia |
| fistula. adj. 1. Reasoning. 2. impudent, shameless. 3. |
| small, little, low. 4. lecherous, libertine. |
| സമ്പാതം, ത്തിന്റെ. 1. Descending, falling, coming |
| down. 2. lighting, as a bird, &c. |
| സമ്പാതി, യുടെ. s. A fabulous bird, the son of ARJUNA. |
| സമ്പാദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Gaining, acquiring; ac- |
| quisition, acquirement; attainment; earning. |
| സമ്പാദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v.a. To procure, obtain, |
| acquire, get or earn. |
| സമ്പാദിതം. adj. Attained, obtained, gained, gotten. |
| സമ്പാദ്യം, ത്തിന്റെ. s. Acquisition, attainment, earn- |
| ing. adj. Attainable, obtainable. |
| സമ്പുടകം, ത്തിന്റെ. s. A casket, a covered box. |
| സമ്പൂൎണ്ണം, &c. adj. 1. Complete, finished. 2. whole, |
| entire. 3. satisfied, satiated, full. |
| സമ്പ്രതി. ind. Now, at present; at this time. ഇപ്പൊൾ. |
| സമ്പ്രതി, യുടെ. s. 1. A head or public accountant to |
| whom others are to give up their accounts. 2. the office |
| of a public accountant. |
[ 810 ]
| സമ്പ്രതികണക്ക, ിന്റെ. s. 1. Public accounts. 2. the |
| office of a Sambrati or public accountant. |
| സമ്പ്രതികാരൻ, ന്റെ. s. See the following. |
| സമ്പ്രതിപ്പിള്ള, യുടെ. s. A head or public accountant |
| of a District. |
| സമ്പ്രതിരൊധകം, ത്തിന്റെ. s. Durance, actual con- |
| finement or restraint. തടവ. |
| സമ്പ്രതീതി, യുടെ. s. Fame, notoriety. ശ്രുതി. |
| സമ്പ്രദായക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A skilful man. 2. one |
| acquainted with usages and customs. 3. one who observes |
| traditional customs. |
| സമ്പ്രദായം, ത്തിന്റെ. s. 1. Traditional doctrine; |
| what has been transmitted from one teacher to another |
| and is established as of sacred authority. 2. usage, |
| custom, habit of a tribe or race. 3. skill, artifice, dexte- |
| rity. 4. means, way. |
| സമ്പ്രദായി, യുടെ. 1. A skilful man. 2. one ac- |
| quainted witle usages and customs. 3. one who observes |
| traditional customs or usages. |
| സമ്പ്രധാരണം, ത്തിന്റെ. s. Determination, deli- |
| beration, the determining on the propriety or impropriety |
| of any thing. നിശ്ചയം. |
| സമ്പ്രയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Connexion, relation; |
| mutual proportion, dependance, or association. 2. order, |
| natural and connected series, or arrangement. 3. copula- |
| tion. 4. magic. 5. union, joining. |
| സമ്പ്രഹാരത്തി, ന്റെ. s. 1. War, battle, combat. യു |
| ദ്ധം. 2. killing, wounding, striking. വധം. |
| സമ്പ്രാപ്തം, &c. adj. 1. Attained, obtained, gotten. 2. |
| effected, accomplished. |
| സമ്പ്രാപ്തി, യുടെ. s. Obtaining, getting, acquisition. |
| സമ്പ്രീതി, യുടെ. s. Love, affection. |
| സംഫുല്ലം. adj. Blown, blossomed, expanded, opened, |
| (as a flower.) വിടൎന്ന. |
| സംബന്ധക്കാരൻ, ന്റെ. s. A relation, relative or |
| connexion. |
| സംബന്ധപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. To become con- |
| nected with or related to, &c. |
| സംബന്ധം, ത്തിന്റെ. s. 1. Connexion, relation; |
| affinity .either natural or essential, as of a property |
| with a substance, subject matter with a work, proper |
| meaning with a word. 2. prosperity, success. 3. fitness, |
| propriety. 4. interest. 5. the application of authority to |
| prove an assertion. adj. 1. Relating or belonging to, con- |
| nected with, endowed with, possessing as a predicate or |
| property. 2. adjunct, annexed, or connected, inherent, &c. | 3. able, capable. 4. fit, right, proper. 5. bound,tied, attach- |
| ed. സംബന്ധം കൂട്ടുന്നു, To form connexion with. |
| സംബന്ധി, യുടെ. s. 1. A relation, a connexion, re- |
| lated to. 2. connected with, belonging or relating to. 3. |
| possessing good qualities, learned, able, liberal, &c. 4. |
| having adjoined or connected with, inherent. |
| സംബന്ധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To be related, |
| or connected, to belong, relate, allude, or appertain, to. |
| സംബന്ധിച്ച. part. Relating or belonging, with re- |
| ference to, in conformity with. |
| സംബരൻ, ന്റെ. s. The name of a demon or daitya. |
| സംബരം, ത്തിന്റെ. 1. Water. വെള്ളം. 2. re- |
| straint, forbearance, self-control. 3. a religious observance |
| of the Baudd'has. |
| സംബളം, ത്തിന്റെ. s. 1. Provender or stock for |
| travelling expenses. 2. wages, salary, hire. ശമ്പളം. |
| സംബാകൃതം. adj. Twice ploughed. രണ്ടുചാലുഴുത. |
| സംബാധം. adj. Narrow, contracted, confined, im- |
| passable, either from being naturally confined or from |
| being blocked up or-crowded. ഇടക്കമുള്ള. |
| സംബൊധനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Addressing, calling, |
| calling to. വിളി. 2. in grammar, the power of the |
| vocative case. സംബൊധനം ചെയ്യുന്നു, To address |
| or speak to. |
| സംബൊധം, ത്തിന്റെ. s. 1. Explaining, instruct- |
| ing, informing. 2. throwing, sending. 3. loss, destruction. |
| നാശം. |
| സംഭരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To provide, to prepare; |
| to get any thing ready or complete. |
| സംഭവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Birth, production. 2. cause, |
| origin, motive. 3. occurrence. 4. possibility. 5. capacity. |
| appropriateness, adaptation, the conformity of the re- |
| ceptacle to the thing received, or supporter to the thing |
| supported. 6. agreement, engagement. 7. mixing, union, |
| combination. 8. acquaintance, intimacy. 9. ability, ade- |
| quacy. 10. loss, destruction. |
| സംഭവിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be born, pro- |
| duced, or to arise. 2. to happen, to occur. |
| സംഭാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Provision, preparation, get- |
| ting any thing ready, or complete. വട്ടം കൂട്ടുക. 2. |
| supporting, maintaining. 3. multitude, number, quantity, |
| heap, assemblage. ശെഖരം. 4. fulness, completion. |
| പൂൎണ്ണത. |
| സംഭാവന, യുടെ. s. 1. Honour, worship. 2. possibility. |
| 3. fame, celebrity. 4. fitness, adequateness, suitableness. |
| 5. (in grammar) the sense of the potential. mood. |
[ 811 ]
| സംഭാവനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Possibility. 2. worship, |
| honour, respect. 3. reward. സംഭാവനം ചെയ്യുന്നു, |
| To reward, to honour. |
| സംഭാവിതം. adj. 1. Possible. 2. honourable, respect- |
| able. 3. equal or adequate to. |
| സംഭാഷ, യുടെ. s. 1. Conversation, discourse. 2. war- |
| cry, watch-word. |
| സംഭാഷണം, ത്തിന്റെ. s. Conversation, discourse. |
| സംഭാഷണം ചെയ്യുന്നു, To converse, to discourse, |
| to associate with. |
| സംഭാഷിതം, &c. adj. Conversed, spoken, discoursed. |
| സംഭിന്നം. adj. 1. Divided, separated, broken. വെൎപ്പെ |
| ട്ട. 2. shaken, agitated. ഇളക്കപ്പെട്ട. |
| സംഭൂതം, &c. adj. 1. Born, produced. ജനിക്കപ്പെട്ട. |
| 2. equal, adequate. |
| സംഭൂയസംഭൂത്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. Partnership, -asso- |
| ciation in trade, joint execution of work or conduct of |
| business. |
| സംഭൃതം. adj. 1. Ready, prepared, complete. ഒരുങ്ങിയ. |
| 2. gained, got, possessed of. ലഭിക്കപ്പെട്ട. 3. collected, |
| assembled. ശെഖരിക്കപ്പെട്ട. 4. filled, full. നിറഞ്ഞ |
| 5. nourished, maintained. പൊഷിക്കപ്പെട്ട. |
| സംഭൃതി, യുടെ. s. 1. Nourishment, support. പൊഷ |
| ണം. 2. plenitude, fulness. പൂൎണത. 3. preparation, |
| provision. ഒരുക്കം. |
| സംഭെദം, ത്തിന്റെ. s. 1. The confluence of two rivers, |
| or the junction of a river with the sea. 2. the mouth of |
| a river. 3. union, junction. ചെൎച്ച. 4. breaking, split- |
| ting, bursting. പിളൎപ്പ. |
| സംഭൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Enjoyment, pleasure, de- |
| light. സന്തൊഷഅനുഭവം. 2. coition, copulation, |
| cohabitation. 3. use, employment. പ്രയൊഗം. |
| സംഭൊഗി, യുടെ. s. 1. A sensualist, &c. കാമി. 2. |
| one who enjoys pleasure or property. |
| സംഭ്രമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Fear, terror. 2. haste, hurry |
| 3. flurry, confusion, haste or hurry arising from joy, fear, |
| &c. 4. honour, respect. 5. turning round, whirling, |
| revolving. |
| സംഭ്രമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be confused, |
| flurried, bewildered. 2. to be elated, &c. |
| സമ്മതകച്ചീട്ട, ിന്റെ. s. A written agreement. |
| സമ്മതക്കാരൻ, ന്റെ. s. One consenting or agreeing, |
| an approver. |
| സമ്മതൻ, ന്റെ. s. 1. One approved, liked. 2. one |
| highly respected. |
| സമ്മതപത്രം, ത്തിന്റെ. s. A will, a testament. | സമ്മതം, ത്തിന്റെ; or സമ്മതി, s. 1. Agree- |
| ment, consent, assent, approval, approbation, accord, |
| acquiescence, compliance, similarity of opinion or pur- |
| pose. 2. pleasure. 3. desire, wish. 4. order, command. 5. |
| leave, permission. 6. regard, affection, love. 7. respect, |
| homage. 8. self or real knowledge. ind. Agreed, be it |
| so. സമ്മതമാക്കുന്നു, സമ്മതമായിരിക്കുന്നു, To |
| consent, to agree with. സമ്മതമാക്കുന്നു, or സമ്മതി |
| പ്പിക്കുന്നു, സമ്മതപ്പെടുത്തുന്നു, സമ്മതംവരുത്തു |
| ന്നു, To persuade, to bring to any particular opinion. |
| സമ്മതിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To consent, to agree |
| to, to acquiesce in, to comply with, to be of the same |
| opinion or mind; to approve, to like, to be pleased. |
| with. |
| സമ്മദം, ത്തിന്റെ. s. Joy, pleasure, happiness. സ |
| ന്തൊഷം. adj. Happy, glad. |
| സമ്മൎദ്ദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. War, battle, combat. യു |
| ദ്ധം. 2. confusion, the state of being crowded. adj. |
| Crowded, confused. |
| സമ്മൎദ്ദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To crowd together, |
| to be confused. |
| സമ്മൎദ്ദിതം. adj. Crowded, confused. |
| സമ്മാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A gift, a present. 2. a prize, |
| a reward. 3. respect, honour. |
| സമ്മാനവാക്ക, ിന്റെ. s. 1. Respectful address, ci- |
| vility, respect, salutation. 2. praise, flattery. |
| സമ്മാനിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To give (a pre- |
| sent), to reward. 2. to honour, to respect. |
| സമ്മാൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Morality, virtue. 2. a good |
| way. 3. true religion. |
| സമ്മാൎജ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. Cleaning, cleansing. വെ |
| ടിപ്പാക്കുക. സമ്മാൎജ്ജനം ചെയ്യുന്നു, To clean, to |
| sweep out. |
| സമ്മാൎജ്ജിനി, യുടെ. s. A broom. ചൂൽ. |
| സമ്മിതം. adj. Like, similar, same. സമം. |
| സമ്മിശ്രം. adj. Mixed, mingled, blended, joined, con- |
| fused. ചെൎക്കപ്പെട്ട, സമ്മിശ്രപ്പെടുന്നു, To meddle |
| in, to be mixed, mingled, blended, joined, to be con- |
| fused. |
| സമ്മിശ്രമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be mixed, |
| mingled, blended, joined, confused. |
| സമ്മിശ്രമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To mix, to blend, |
| to join, to confuse. |
| സമ്മുക്തം, &c. adj. 1. Connected, joined with, attached. |
| ചെൎക്കപ്പെട്ട. 2. mixed. |
| സമ്മുഖം, &c. adj. Encountering, facing, in front of. |
[ 812 ]
| സമ്മുഗ്ധം, &c. adj. Very stupid or ignorant. |
| സമ്മൂൎച്ശനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Uniform or universal |
| expansion or permeation, pervading, co-extension. സ |
| ൎവ്വത്രവ്യാപ്തി. 2. height, elevation. ഉയൎച്ച. 3. fainting, |
| insensibility. മൊഹാലസ്യം. |
| സമ്മൃഷ്ടം. adj. 1. Strained, filtered. അരിക്കപ്പെട്ട. 2. |
| cleansed, cleaned. ശുഛിയാക്കപ്പെട്ട. |
| സമ്മെളനം, ത്തിന്റെ. s. Union, junction, intercourse, |
| fellowship, company. ചെൎച്ച, സഹവാസം. |
| സമ്മൊദം, ത്തിന്റെ. s. Joy, pleasure, delight. |
| സമ്മൊഹനം, ത്തിന്റെ. s. Seduction, enchantment. |
| സമ്മൊഹനാസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. A weapon of en- |
| chantment. |
| സമ്മൊഹം, ത്തിന്റെ. s. Wish, desire. ഇഛ. |
| സംയൿ. adj. 1. True, right. സത്യം. 2. accompanying, |
| going with. 3. pleasant, agreeable. 4. same, common, |
| identical, uniform. 5. accurate, correct. 6. all, entire. |
| ind. 1. All, wholly. 2. properly, fitly, in the right manner. |
| സംയതം, or സംയതം &c. adj. Bound, confined, fettered, |
| imprisoned. കെട്ടപ്പെട്ട. |
| സംയൽ, ത്തിന്റെ. s. War, battle, combat. യുദ്ധം. |
| സംയമനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Binding, confinement. ബ |
| ന്ധനം. 2. restraining, checking. 3. forbearance, self- |
| denial, control. 4. a religious vow or obligation. |
| സംയമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Restraint, forbearance. 2. |
| humanity, avoiding the infliction of pain on others. |
| സംയമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To restrain, to con |
| fine, to check, to control. |
| സംയാനം, ത്തിന്റെ. s. Accompanying, going with. |
| സംയാമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Forbearance, check, control, |
| restraint. 2. humanity, abstaining from giving pain to |
| others. |
| സംയുൿ. adj. 1. Possessed of or endowed with good |
| qualities. 2. connected, associated with. 3. joined, u- |
| nited. |
| സംയുക്തൻ, ന്റെ. s. One who is connected, joined |
| with or attached to. |
| സംയുക്തം, &c. adj. 1. Connected, joined with, united, |
| attached, annexed; compounded. 2. endowed with, pos- |
| sessed of. |
| സംയുഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. War, battle. യുദ്ധം. 2. |
| union, mixture. |
| സംയുതം, &c. adj. Connected, joined, blended, attach- |
| ed to. |
| സംയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Intimate union or as- |
| sociation. 2. concord, agreement, harmony, company. 3. | cohabitation, copulation. 4. accession. സംയൊഗം |
| ചെയ്യുന്നു, 1. To be united, or associated with. 2. to |
| cohabit with. |
| സംയൊഗിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be united |
| or associated with. 2. to cohabit. |
| സംയൊജനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Copulation, coition. |
| 2. joining, uniting. |
| സംയൊജിതം, &c. adj. Joined, attached, annexed. |
| യൊജിപ്പിക്കപ്പെട്ടത. |
| സംയൊജിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To reconcile, |
| to make to agree. 2. to join, to annex. |
| സംയൊജ്യത, യുടെ. s. Reconciliation; agreement; |
| concord; union. |
| സംയൊജ്യതപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To re- |
| concile, to make to agree. |
| സംയൊജ്യതപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. To be recon- |
| ciled, to be united. |
| സംയൊജ്യം, &c. adj. Reconcileable, agreeable. |
| സംരഞ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. Intimate union, agreement, |
| concord. |
| സംരംഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Rage, wrath. കൊപം. 2. |
| arrogance, pride. അഹംഭാവം. |
| സംരക്ഷണ, യുടെ. or സംരക്ഷണം,ത്തിന്റെ. s. |
| Protection, support, maintenance, nourishment. സംര |
| ക്ഷണം ചെയ്യുന്നു, To protect, to support, nourish, |
| cherish, or maintain. |
| സംരാൾ, ട്ടിന്റെ. s. A paramount sovereign, one who |
| rules over other princes, and has performed the Rájasú- |
| ya sacrifice. |
| സംരാവം, ത്തിന്റെ. s. Sound, noise. ഒച്ച. |
| സംരൂഢം, &c. adj. 1. Confident, audacious, presum- |
| ing. ധൈൎയ്യമുള്ള. 2. budded, blossomed. അങ്കൂരിച്ച. |
| സംരൊധം, ത്തിന്റെ. s. 1. Hindering, stopping, |
| opposing, preventing. വിരൊധം. 2. throwing, sending. |
| സംരൊധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To hinder, to |
| stop, to impede, to prevent. വിരൊധിക്കുന്നു. |
| സംലാപം, ത്തിന്റെ. s. Conversation, discourse. സം |
| ഭാഷണം. |
| സംവൽ. ind. 1. A year. 2. a year of VICRAMÁDITYA'S |
| era. |
| സംവത്സരം, ത്തിന്റെ. s. A year. |
| സംവദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Subduing by charms, |
| overpowering any thing or person by magical compounds |
| or drugs, or mystical gems, &c. 2. a charm, an amulet. |
| സംവനനം, ത്തിന്റെ. s. Subduing by magical drugs |
| or charms; see the last. |
[ 813 ]
| സംവരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A causeway, a bridge, |
| a mound, &c. 2. self-control, &c. |
| സംവൎത്തികി, യുടെ. s. BALADÉVA the elder brother of |
| CRISHNA. |
| സംവൎത്തകം, ത്തിന്റെ. s. The plough of BALARÁMA |
| or BALADÉVA which was also his weapon. കലപ്പ. |
| സംവൎത്തനം, ത്തിന്റെ. s. Turning or whirling round. |
| ചുറ്റുക. |
| സവൎത്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. Destruction of the universe. |
| പ്രളയം. 2. a cloud. മെഘം. |
| സംവൎത്തിക, യുടെ. s. The new leaf of a water lily. |
| ആമ്പലിന്റെ പുതിയ ഇല. |
| സംവൎത്തിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To turn or whirl |
| round. ചുറ്റുന്നു. |
| സംവൎദ്ധകം, &c. adj. Augmenting, augmentative, |
| prospering, &c. വൎദ്ധിപ്പിക്കുന്ന. |
| സംവൎദ്ധനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Augmenting, increasing. |
| 2. prospering, thriving. |
| സംവസഥം, ത്തിന്റെ. s. A village. ഒരുഗ്രാമം. |
| സംവസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To dwell, to abide. |
| പാൎക്കുന്നു. |
| സംവഹനം, ത്തിന്റെ. s. Bearing, carrying. ചുമ |
| ക്കുക. |
| സംവഹിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ, v. a. 1. To rub the per- |
| son, to knead the limbs. തിരുമ്മുന്നു. 2. to bear, to |
| carry. ചുമക്കുന്നു. |
| സംവാദം, ത്തിന്റെ. s. Communication of intelli- |
| gence, or news. സംവദിക്കുന്നു, To communicate with, |
| to talk to, or converse with. |
| സംവാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. A house, a dwelling. 2. |
| an open space within or without a town, for the meeting |
| and diversion of the inhabitants. |
| സംവാഹകൻ, ന്റെ. s. An attendant employed in |
| rubbing and kneading the limbs. |
| സംവാഹനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Rubbing the person, |
| kneading the limbs. തിരുമ്മുക. 2. bearing, carrying. |
| ചുമക്കുക. |
| സംവിൽ, ത്തിന്റെ. s. 1. Intellect, understanding. |
| ബുദ്ധി. 2. promise, assent. സമ്മതം. 3. contract, |
| engagement, agreement. ഉടമ്പടി. 4. knowledge. അറി |
| വ. 5. a watchword, a cry of battle. 6. war, battle. യു |
| ദ്ധം. 7. name, appellation. പെർ. s. sign, signal. കൊ |
| ടി, അടയാളം. 9. institute, prescribed custom or ob- |
| servation. ആചാരം. 10. pleasing, delighting. |
| സംവിദിതം, adj. 1. Promised, agreed. പ്രതിജ്ഞചെ |
| യ്യപ്പെട്ട. 2. known, understood. അറിയപ്പെട്ട. | സംവിധാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A cover, a covering |
| 2. concealment. |
| സംവിഷ്ടം. adj. Being, pervading. ഇരിക്കുന്ന. |
| സംവീതം, &c. adj. Surrounded, enclosed, encompassed. |
| ചുറ്റപ്പെട്ട. |
| സംവീക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. Search, inquiry, looking |
| for or after any thing. അന്വെഷണം. |
| സംവൃത്തം, &c. adj. 1. Covered, concealed, hidden. മ |
| റെക്കപ്പെട്ട. 2. furnished with, filled with, possessed of. |
| സംവൃത്തി, യുടെ. s. 1. Hiding, concealing, മറവ. 2. |
| possession, endowment. |
| സംവെഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Hurry, flurry, haste pro- |
| ceeding from fear, &c. ധൃതി. 2. haste, speed. |
| സംവെദം, ത്തിന്റെ. s. Perception, consciousness. |
| അറിവ. |
| സംവെശം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sleep, sleeping: ഉറക്കം |
| 2. dreaming, a dream. സ്വപ്നം. 3. a stool, a chair, a |
| seat. ഇരിപ്പിടം. |
| സംവ്യാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. An upper garment. ഉത്ത |
| രീയം. 2. cloth, clothes, vesture. വസ്ത്രം. 3. covering, |
| a covering. മൂടി. |
| സംശപ്തകൻ, ന്റെ. s. A picked man or soldier, one |
| of a select band sworn never to recede, and stationed to |
| prevent the flight of the rest; a brother in arms, ആയു |
| ദ്ധപാണി. |
| സംശയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Doubt, uncertainty. 2. hesi- |
| tation, scruple, suspicion. 3. irresolution. 4. scepticism. |
| സംശയാപന്നമാനസൻ, ന്റെ. s. One who is ir- |
| resolute, dubious, uncertain; a sceptic. |
| സംശയാലു. adj. Dubious, doubting, sceptic. |
| സംശയിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To doubt, to sus- |
| pect, to hesitate, to be dubious, to be uncertain. |
| സംശയിതം, &c. adj. Doubted, uncertain, dubious. |
| സംശയിക്കപ്പെട്ട. |
| സംശയിതാ, വിന്റെ. s. A sceptic, one who is dubi- |
| ous, sceptical. സംശയിക്കുന്നവൻ. |
| സംശരണം, ത്തിന്റെ. s. Commencement of a com- |
| bat, charge, attack. |
| സംശിതം. adj. 1. Certain, certified, ascertained, estab- |
| lished. 2. completed, effected, finished. 3. completing, |
| effecting, diligent and attentive in accomplishing, |
| സംശുദ്ധി, യുടെ. s. 1. Purification in general. 2. |
| cleansing the body. |
| സംശൊധനം, ത്തിന്റെ. s. Cleansing, deaning, puri- |
| fying the body by ablution, &c. |
| സംശ്രയം, ത്തിന്റെ. s. Protection, refuge, asylum; |
[ 814 ]
| a place of safety. സങ്കെതസ്ഥലം. |
| സംശ്രവം, ത്തിന്റെ. s. Promise, assent, agreement. |
| പ്രതിജ്ഞ. |
| സംശ്രിതൻ, ന്റെ. s. A servant, a follower, a de- |
| pendant. ആശ്രിതൻ. |
| സംശ്രിതൻ, ന്റെ. &c. adj. 1. Protected, supported. 2. united |
| to, joined. ചെൎന്ന. |
| സംശ്രുതം, &c. adj. Promised, agreed, assented. പ്ര |
| തിജ്ഞചെയ്യപ്പെട്ട. |
| സംശ്ലെഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Embrace, embracing. ത |
| ഴുകൽ. 2. union, connexion, junction, contact, associa- |
| tion. |
| സംസക്തം, &c. adj. 1. Near, adjoining, contiguous. |
| അടുത്ത. 2. possessing, endowed with, affected by. 3. |
| connected or acquainted with. |
| സംസക്തി, യുടെ. s. 1. Proximity, contact. സമീപ |
| ത. 2. union, conjunction. ചെൎച്ച. 3. acquaintance, |
| intimacy, connexion with. പരിചയം. |
| സംസൽ, ത്തിന്റെ. s. An assembly, a meeting. |
| സംസരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A high way, the prin- |
| cipal road through a village or town. രാജവഴി. 2. the |
| unrestrained march of troops. പടയുടെ തടവുകൂടാതെ |
| യുള്ള ഗമനം. 3. the beginning of war or battle. യു |
| ദ്ധത്തിന്റെ ആരംഭം. 4. the world. ലൊകം. 5. |
| birth, the production of living beings, especially of ani- |
| mals. ജന്തുക്കളുടെ ജനനം. 6. going, proceeding in |
| general. ഗമനം. 7. a resting place for passengers near |
| the gates of a city. സത്രം. |
| സംസൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Fellowship. intercourse, |
| familiarity, acquaintance. 2. union, contact, proximity, |
| approximation. |
| സംസാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Worldly or mundane ex- |
| istence from birth to death. 2. the world, the habitation |
| of mortals. ലൊകം. 3. conversation, talk, talking. 4. |
| the married state. 5. a family, 6. a wife. |
| സംസാരി, യുടെ. s. 1. A talkative person, a speaker, an |
| orator. 2. a sentient being. 3. a man who has a family. |
| സംസാരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To converse, to |
| speak, to talk. 2. to have intercourse with. |
| സംസിദ്ധി, യുടെ. s. 1. Nature, disposition. ശീലം |
| 2. the natural state or quality. 3. perfection, completion, |
| accomplishment. |
| സംസൃതി, യുടെ. s. 1. The world. ലൊകം. 2. flow, |
| stream, current. ഒഴുക്ക. |
| സംസൃഷ്ടം. adj. 1. United, joined, connected. ചെൎക്ക |
| പ്പെട്ട. 2. clean dressed, clad in clean garments. 3. | re-united, rejoined. 4. connected as partners, or copar- |
| ceners. |
| സംസൃഷ്ടത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Union, association. |
| 2. re-union. 3. (in law) the voluntary co-residence or |
| re-union of father and son or of brothers with each |
| other after partition of property. |
| സംസൃഷ്ടി, യുടെ. s. A coparcener, a brother whether |
| of whole or half blood, who, after the partition of family |
| property, continues or returns to reside with his father, |
| his paternal uncle or his other brothers. |
| സംസ്കരിക്കുന്നു. ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To purify. 2. to |
| complete, to accomplish. |
| സംസ്കാരപൂൎവം, ത്തിന്റെ. s. An eclipse. ഗ്രഹണം. |
| സംസ്കാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Completing, accomplishing, |
| finishing, perfecting. 2. apprehension, conception. 3. the |
| power of memory, the faculty of recollection. 4. faculty |
| in general, one of the twenty-four qualities enumerated |
| by logicians. 5. an essential and purificatory rite or cere- |
| mony amongst the Hindus. 6. embellishment, decoration, |
| elegance. 7. purity, perfection. 8. preparing as an article |
| of medicine or food, cooking, dressing, compound, &c. 9. |
| purification, consecration. 10. burial, or burning of a |
| dead body. |
| സംസ്കാരഹീനൻ, ന്റെ. s. A man of the three first |
| classes who has not been invested with the mystic thread, |
| and who has not received the other ceremonies neces- |
| sary to purification. |
| സംസ്കൃതൻ, ന്റെ. s. 1. A man of the three first |
| classes who has received all the purificatory rites. 2. a |
| learned man. |
| സംസ്കൃതം, &c. adj. 1. Wrought, made, artificially pro- |
| duced. 2. excellent, best. 3. adorned, decorated. അല |
| ങ്കൃതം. 4. prepared, dressed, cooked. പാകംചെയ്യപ്പെ |
| ട്ട. 5. cleansed, purified. ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട. 6. finish- |
| ed, perfect, completed. നിവൃത്തിക്കപ്പെട്ട. s. Language |
| formed by perfect grammatical rules, the classical and |
| sacred language of the Hindus, the Sanscrit language. |
| സംസ്ക്രിയ, യുടെ. s. 1. Funeral ceremonies, as burying |
| a dead body &e. 2. any purificatory rite. |
| സംസ്തരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bed, a couch. കിടക്ക. |
| 2. a bed made of leaves, &c. 3. a sacrifice. യാഗം. |
| സംസ്തവം, ത്തിന്റെ. s. Acquaintance, intimacy. പ |
| രിചയം. |
| സംസ്താവം, ത്തിന്റെ. s. The place occupied at a |
| sacrifice by the Brahmans reciting hymns and prayers, |
| യാഗമണ്ഡപം. |
[ 815 ]
| സംസ്ത്യായം, ത്തിന്റെ. s. 1. An assemblage, col- |
| lection, heap. കൂട്ടം. 2. vicinity, proximity. സമീപം. |
| 3. expansion, difusion, spreading. പരപ്പ. 4. a house. |
| ഭവനം. |
| സംസ്ഥ, യുടെ. s. 1. Continuance in the right way, |
| correct conduct. 2. state or condition of being, time of |
| life, &c. 3. stop, stay. 4. end, completion. 5. an assem- |
| bly or meeting. കൂട്ടം. 6. a royal mandate or ordinance. |
| 7. death, dying. മരണം. 8. loss, destruction. നാശം. |
| 9. manifestation, appearance. 10. resemblance, likeness. |
| സംസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Form, figure, shape. |
| ആകൃതി. 2. a place where four roads meet. നാല്കവ |
| ല. 3. death, dying. മരണം. 4. fabrication, constructi- |
| on. 5. a vicinity, a neighbourllood, a common place of |
| abode. 6. a large hereditary landled estate. 7. a country, |
| a province. |
| സംസ്ഥാപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Completion, finishing. |
| നിവൃത്തി. 2. establishment, fixation. സ്ഥാപനം. |
| സംസ്ഥിതൻ, ന്റെ. s. One who is dead, deceased. |
| മൃതൻ. |
| സംസ്ഥിതം, &c. adj. 1. Dead, deceased. മൃതം. 2. end- |
| ed, finished. 3. established, fixed. സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട. |
| 4. staying, stationary. നില്ക്കുന്ന. 5. placed in or on. |
| വെക്കപ്പെട്ട. |
| സംസ്ഥിതി, യുടെ. s. 1. Death, dying. മരണം. 2. |
| abode, abiding, being or being stationary. വാസം. 3. |
| well being, welfare. ക്ഷെമം. |
| സംസ്പൎശ, യുടെ. s. 1. Touching, contact, laying hold |
| of തൊടുക. 2. a fragrant plant, commonly Chacaivat. |
| സംസ്പൎശനം, ത്തിന്റെ. s. Touching, contact, laying |
| hold of. |
| സംസ്പൃഹ, യുടെ. s. Great desire, longing for. അധി |
| ക ആഗ്രഹം. |
| സംസ്ഫൊടം, ത്തിന്റെ. s. War, battle. യുദ്ധം. |
| സംസ്മരണം, ത്തിന്റെ. s. Remembering, calling to |
| mind. ഒൎക്കുക. |
| സംസ്മൃതി, യുടെ. s. Remembering, remembrance. ഒൎമ്മ. |
| സംഹതജാനുകൻ, ന്റെ. s. A knock knee'd person. |
| മുട്ടിക്കാലൻ. |
| സംഹതം, &c. adj. 1. Strongly knit, well limbed. ശ |
| ക്തിയുള്ള. 2. compact, close. 3. joined, attached or |
| approximated to. 4. closed, shut. അടെക്കപ്പെട്ട. 5. |
| collected, assembled. കൂട്ടപ്പെട്ട. 6. struck, hurt, wounded, |
| killed. കൊല്ലപ്പെട്ട. |
| സംഹതലം, ത്തിന്റെ. s. The two hands open, and |
| the palms brought together. | സംഹതി, യുടെ. s. An assemblage, a flock, multitude, |
| number, heap. സമൂഹം. |
| സംഹനനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The body or constitution. |
| ദെഹം. 2. rubbing the limbs. 3. killing, destroying. |
| സംഹനിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To rub the limbs. |
| 2. to kill, to destroy. |
| സംഹരണം, ത്തിന്റെ. s. Destroying, annihilating, |
| killing. നശിപ്പിക്കുക. |
| സംഹരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To kill, to destroy, |
| to annihilate. നശിപ്പിക്കുന്നു. |
| സംഹാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Destruction, annihilation, |
| killing. നശിപ്പ. 2. the end of the world. ലൊകാവ |
| സാനം. 3. a division of Tartarus. നരകഭെദം. 4. |
| abridgement, abbreviation. ചുരുക്കുക. 5. collection, |
| assemblage. |
| സംഹാരരുദ്രൻ, ന്റെ. s. One of the Rudras. |
| സംഹാരി, യുടെ. s. A destroyer, a killer, a murderer. |
| നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. |
| സംഹിത, യുടെ. s. 1. An arrangement of the text of |
| the Vedas into short sentences, regulated when the |
| style is verse, by the species of verse, and when prose by |
| the subject, and denominated after the person or persons |
| by whom the arrangement was originally made, it is |
| also sometimes considered as synonymous with a Sáchá, |
| a branch or school of the Védas, of which sixteen are |
| reckoned to the Rig Veda, one hundred and one to the |
| Yajush, one thousand in the Sáma, and nine in the |
| Atharvan. 2. in grammar, proximity of two letters with- |
| out an intermediate pause, Sandhi or junction, though |
| usually considered rather as the state preparatory to the |
| actual junction than the junction itself. 3. a compila- |
| tion, a code, a digest. |
| സംഹൂതി, യുടെ. s. Clamour, shout, tumultuous excla- |
| mation. പലർകൂടിക്കുക, ആൎപ്പ. |
| സംഹൃതം, &c. adj. 1. Seized, laid hold of. പിടിക്ക |
| പ്പെട്ട. 2. destroyed. സംഹരിക്കപ്പെട്ട. 3. scattered, |
| thrown. വിതറപ്പെട്ട. |
| സംക്ഷയം, ത്തിന്റെ. s. 1. The destruction of the |
| world. ലൊകനാശം. 2. loss, destruction in general. |
| നാശം. |
| സംക്ഷിപ്തം. adj. Abridged, abbreviated, concise, com- |
| pressed. കുറെക്കപ്പെട്ട, ചുരുക്കപ്പെട്ട. |
| സംക്ഷെപണം, ത്തിന്റെ. s. Abridgement, brevity. |
| ചുരുക്കൽ. |
| സംക്ഷെപം, ത്തിന്റെ. s. Abridgement, abbreviation, |
| conciseness, compression. |
[ 816 ]
| സംക്ഷെപി, യുടെ. s. An abbreviator. കുറെക്കുന്ന |
| വൻ. |
| സംക്ഷെപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To abridge, to |
| abbreviate, to shorten, to compress. |
| സംക്ഷൊഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Overturning, upsetting. |
| മറിച്ചിൽ. 2. shaking, trembling. വിറയൽ. |
| സരഘ, യുടെ. s. A bee. തെനീച്ച. |
| സരടം, ത്തിന്റെ. s. A lizard, a chamelion, a guana. |
| ഒന്ത, ഉടമ്പ. |
| സരണി, യുടെ. s. 1. The name of a plant, Pœderia |
| fætida. പ്രസാരണി. 2. a road, a way, a path. വഴി. |
| 3. a straight or continuous line. വര. |
| സരത്നി, യുടെ. s. A short cubit, from the elbow to the |
| extremity of the closed fist. പിടിമുളം. |
| സരന്ധ്രം, ത്തിന്റെ. s. A hole, a chasm. പൊത. |
| സരമ, യുടെ. s. 1. A bitch. പട്ടിച്ചി. 2. the wife of |
| RÁWANA'S brother. |
| സരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bank, a causeway. ചിറ. 2. a |
| lake, a pool. പൊയ്ക . 3. going, motion. ഗമനം. |
| സരയൂ, വിന്റെ. s. The Saryu river. |
| സരസൻ, ന്റെ. s. 1. One who has a pleasant temper |
| or disposition, an agreeable person. 2. a jester, a baffoon. |
| രസിപ്പിക്കുന്നവൻ. |
| സരസം, ത്തിന്റെ. s. 1. A tank, a pond, a pool, a |
| lake. പൊയ്ക. 2. sport, wanton jest or joke. 3. taste, |
| relish, sentiment, elegance. adj. 1. Tasty, juicy, relishing, |
| sapid. രസമുള്ള. 2. comprising the expression of the |
| poetical Rasas or sentiments, (a work, &c.) |
| സരസി, യുടെ. s. A bank, a causeway. ചിറ. |
| സരസിജം, ത്തിന്റെ. s. A lotus. താമരപ്പൂ. |
| സരസീരുഹം, ത്തിന്റെ. s. A lotus. താമരപ്പൂ. |
| സരസ`, സ്സിന്റെ. s. 1. A tank, a large pond or pool. |
| പൊയ്ക. 2. a piece of water in which the lotus grows |
| or may grow. |
| സരസ്വതി, യുടെ. s. 1. The wife of BRAHMA and |
| goddess of speech and eloquence, the patroness of music |
| and the arts, and said to be the inventress of the Sanscrit |
| language and Dévanágari letters. 2. speech, the faculty, |
| or its exercise. വാക്ക. 3. the name of a river, the |
| Sarsooty in the province of Delhi. 4. a river in general |
| നദി. 5. an excellent woman. 6. the wife of a Muni. |
| സരസ്വാൻ, ന്റെ. s. 1. The sea or ocean. സമുദ്രം |
| 2. a male river. നദിവിശെഷം. |
| സരള, യുടെ. s. Indian jalap. ത്രികൊല്പക്കൊന്ന. |
| സരളദ്രവം, ത്തിന്റെ. s. A fragrant resin, the exu- |
| dation of the Saral or pine tree. തിരുവട്ടയപ്പൻ. | സരളദ്രുമം, ത്തിന്റെ. s. The Saral tree. ചരള വൃ |
| ക്ഷം. |
| സരളൻ, ന്റെ. s. A sincere, honest, candid, upright man. |
| സരളം, ത്തിന്റെ. s. A sort of pine, Pinus longifolia. |
| ചരളം. adj. 1. Honest, sincere, candid. 2. straight, up- |
| right. 3. easy, simple. |
| സരാജകം, ത്തിന്റെ. s. A country governed by a |
| king. രാജാവുള്ള രാജ്യം. |
| സരാവം, ത്തിന്റെ. s. A lid or a shallow cup or |
| saucer used as one. |
| സരിത്ത, ിന്റെ. s. 1. A shallow stream. 2. a river. നദി. |
| സരിത്പതി, യുടെ. s. The ocean. സമുദ്രം. |
| സരീസൃപം, ത്തിന്റെ. s. A snake. പാമ്പ. |
| സരൊജം, ത്തിന്റെ. s. A lotus. താമര. |
| സരൊരുഹൻ, ന്റെ. s. A name of BRAHMA. ബ്ര |
| ഹ്മാവ. |
| സരൊരുഹം, ത്തിന്റെ. s. A lotus. താമരപ്പൂ. |
| സൎഗ്ഗബന്ധം, ത്തിന്റെ. s. A principal or great poem, |
| one containing many Sergas or cantos. |
| സൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Nature, natural property or |
| disposition. ശീലം. 2. relinquishment, abandonment, |
| letting go or getting rid of. വിടുക. 3. certainty, as- |
| certainment. നിശ്ചയം . 4. a chapter, a book, a section. |
| കാണ്ഡം. 5. creation. സൃഷൃ്ടി. 6. effort, exertion. പ്ര |
| യത്നം. 7. assent. സമ്മതം. 8. voiding as excrement. |
| മലശൊധന. |
| സൎജ്ജകം, ത്തിന്റെ. s. 1. The Sál tree. മുളമ്പൂമരു |
| ത. 2. the Pentaptera arjuna. വെങ്ങ. |
| സൎജ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Abandoning, quitting. വി |
| ടുക. 2. voiding as excrement. 3. making, creating. 4. |
| the reserve or rear of an army. പിറകിലെ സൈന്യം. |
| സൎജ്ജം, ത്തിന്റെ. s. The Sál tree, Shorea robusta. മു |
| ളമ്പൂമരുത. |
| സൎജ്ജരസം, ത്തിന്റെ. s. Resin in general or the |
| resinous exudation of the Sál tree. ചെഞ്ചല്യം. |
| സൎജ്ജിക, യുടെ. s. Natron, alkali or the impure car- |
| bonate of Soda, used in India as soap for clearing linen. |
| സൎജ്ജികാക്ഷാരം, ത്തിന്റെ. s. Impure carbonate of |
| Soda, alkali, natron. |
| സൎജ്ജിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To relinquish, to |
| abandon, to let go. 2. to void as excrement. |
| സൎപ്പകഞ്ചുകം, ത്തിന്റെ. s. The skin of a snake. |
| പാമ്പിൻപടം. |
| സൎപ്പക്കല്ല, ിന്റെ. s. 1. An idol in the form of a snake. |
| 2. a place made for serpents to lodge in. |
| സൎപ്പക്കാവിന്റെ. s. A serpent grove. |
[ 817 ]
| സൎപ്പദംശം, ത്തിന്റെ. s. The bite of a snake. പാ |
| മ്പിൻകടി. |
| സൎപ്പന്തുള്ളൽ, ലിന്റെ. s. A dance performed at a |
| serpent grove. |
| സൎപ്പബലി, യുടെ. s. An offering to snakes. |
| സൎപ്പഭൂഷണൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. |
| സൎപ്പമണി, യുടെ. s. The snake stone or carbuncle, or |
| a jewel said to be found in the head of a snake. |
| സൎപ്പം, ത്തിന്റെ. s. 1. A serpent, a snake. 2. gentle |
| or twining motion, gliding, flowing, creeping. ഇഴയുക. |
| 3. the ninth lunar asterism. ആയില്യനക്ഷത്രം. |
| സൎപ്പംപാട്ട, ിന്റെ. s. A song sung to serpents at a |
| grove. |
| സൎപ്പരാജൻ, ന്റെ. s. Vásuci, sovereign of the ser- |
| pent race, inhabiting Pátála or the region under the earth. |
| സൎപ്പശാപം, ത്തിന്റെ. s. A curse said to fall on |
| any one who has been guilty of the sin of killing a |
| snake, &c. or of pulling down their lodging places. |
| സൎപ്പശായി, യുടെ. s. A name of VISHNU whose couch |
| is composed of snakes. വിഷ്ണു. |
| സൎപ്പിസ`, സ്സിന്റെ. s. Ghee or clarified butter, നെ |
| യ്യ. |
| സൎപ്പെന്ദ്രൻ, ന്റെ. s. VÁSUCI, sovereign of the ser- |
| pent race, inhabiting Pátála or the region under the |
| earth. വാസുകി. |
| സൎവ്വകാരണൻ, ന്റെ. s. The first cause or creator of |
| all things; God. |
| സൎവ്വഗൻ, ന്റെ. s. 1. An epithet of the deity, as all |
| pervading. ദൈവം. 2. air, wind. വായു. |
| സൎവ്വഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Water. വെള്ളം. 2. the soul |
| or spirit. ആത്മാവ. 3. the sky, or atmosphere. ആ |
| കാശം. 4. the mind. മനസ്സ. adj. All-pervading. |
| സൎവ്വജിൽ, ത്തിന്റെ. s. 1. One who defeats all, a uni- |
| versal conqueror. 2. the twenty-first year of the Hindu |
| cycle of sixty. |
| സൎവ്വജ്ഞൻ, ന്റെ. s. 1. One who is omniscient, all- |
| wise, God. ദൈവം. 2. BUDD'HA. ബുദ്ധമുനി. 3. a |
| name of SIVA. ശിവൻ. |
| സൎവ്വജ്ഞം, &c. adj. All-wise, omniscient. |
| സൎവ്വതസ്`. ind. 1. Every way, all round. ചുറ്റും. 2. |
| wholly, altogether, entirely. മുഴുവനും. |
| സൎവ്വതാപനൻ, ന്റെ. s. A name of the Hindu Cu- |
| pid. കാമദെവൻ. |
| സൎവ്വതൊഭദ്ര, യുടെ. s. 1. The name of a tree Gmeli- |
| na arborea. പെരുങ്കുമിൾ. 2. an actress or wife of an |
| actor or dancer, &c. ആട്ടക്കാരി. | സൎവ്വതൊഭദ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A temple or palace of |
| a square form with an entrance opposed to each point of |
| the compass. രാജമന്ദിരാണം. 2. the Nimb or mar- |
| gosa tree, Melia azadirachta. വെപ്പ. 3. the carriage of |
| VISHNU. വിഷ്ണുവിന്റെരഥം. 4. a form of military |
| array. അണിഭെദം. 5. a kind of charade, in which |
| the same word answers several questions. 6. a whimsi- |
| cal form of verse, so contrived that the same meanings, |
| and words occur whether the line be read backwards or |
| forwards or in several other directions. |
| സൎവ്വതൊമുഖൻ, ന്റെ. s. 1. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| 2. BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. 3. soul. spirit. ആത്മാവ. |
| സൎവ്വതൊമുഖം, ത്തിന്റെ. s. 1. Water. വെള്ളം. 2. |
| sky, heaven. ആകാശം. 3. Swerga, the heaven of IN- |
| DRA. സ്വൎഗ്ഗം. |
| സൎവ്വത്ര. ind. 1. Every where, in all places. എല്ലാടവും. |
| 2. always, at all times. എല്ലായ്പൊഴും. |
| സൎവ്വത്രഗമനം, ത്തിന്റെ. s. Perambulation, going |
| or wandering round or about. |
| സൎവ്വത്രചാരി, യുടെ. s. 1. Air, wind. വായു. 2. a |
| wanderer. |
| സൎവ്വത്രവ്യാപാരം, ത്തിന്റെ. s. Co-extending, per- |
| vading, omnipresence. |
| സൎവ്വദാ. ind. Always, at all times. എല്ലായ്പൊഴും. |
| സൎവ്വദൃൿ, ക്കിന്റെ. s. One who sees all. എല്ലാം കാ |
| ണുന്നവൻ. adj. All-seeing. |
| സൎവ്വധാരി, യുടെ. s. The twenty-second year of the |
| Hindu cycle of sixty. |
| സൎവ്വധുരാവഹൻ, ന്റെ. s. 1. An ox, &c. fit for any |
| carriage or draught. 2. one capable of any work. |
| സൎവ്വധുരീണൻ, ന്റെ. s. An ox, &c. fit for any car |
| riage or draught. |
| സൎവ്വൻ, ന്റെ. s. 1. A name of SIVA. ശിവൻ. 2. |
| of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| സൎവ്വഭക്ഷകൻ, ന്റെ. s. Fire, as the devourer or |
| destroyer of all things. |
| സൎവ്വമംഗലൻ, ന്റെ. s. 1. An epithet of the deity. |
| ദൈവം. 2. a name of SIVA. ശിവൻ. |
| സൎവ്വമംഗലാ, യുടെ. s. A name of PÁRWATI, as ever |
| auspicious. പാൎവ്വാതീ. |
| സൎവ്വമയം, ത്തിന്റെ. s. Heaven, sky. ആകാശം. |
| adj. General, universal, comprehensive, comprehending. |
| സൎവ്വം. adj. All, whole, complete, universal, entire. |
| സൎവ്വംസഹാ, യുടെ. s. The earth. ഭൂമി. |
| സൎവ്വരസൻ, ന്റെ. s. A scholar, a learned man. നി |
| പുണൻ. |
[ 818 ]
| സൎവ്വരസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Kitchen salt. ഉപ്പ. 2. |
| saltness, saline flavour or taste. 3. resin, the exudation |
| of the pine or Sál tree. ചെഞ്ചല്യം. |
| സൎവ്വല, യുടെ. s. An iron crow. ഇരിമ്പുപാര. |
| സൎവ്വലിംഗി, യുടെ. s. A heretic, an impostor; one |
| who, not belonging to the orthodox faith, wears the dress |
| and assumes the character of an ascetic. |
| സൎവ്വവല്ലഭത്വം, ത്തിന്റെ. s. Omnipotence, almighty |
| power. |
| സൎവ്വവല്ലഭൻ, ന്റെ. s. The Almighty. |
| സൎവ്വവല്ലഭം, &c. adj. Omnipotent, all powerful, al- |
| mighty. |
| സൎവ്വവെദൻ, ന്റെ. s. A Brahman who has read the |
| four Védas. നാലുവെദത്തെയും അറിഞ്ഞവൻ. |
| സൎവ്വവെദാ, വിന്റെ. s. A man who gives away all |
| his property to the priests who have been employed by |
| him at particular sacrifices, of which such a destination |
| of the principal's whole wealth is an essential part. |
| സൎവ്വവ്യാപി, യുടെ. s. The omnipresent GOD. |
| സൎവ്വസംഗത്യാഗം, ത്തിന്റെ. s. Abandoning all ter- |
| restrial objects, thoughts and passions, devoteerism, bi- |
| gotry. |
| സൎവ്വസന്നഹം, ത്തിന്റെ. s. Assembling a com- |
| plete army. പൂൎണ്ണസെനയെ കൂട്ടുക. |
| സൎവ്വസന്നഹനാൎത്ഥകൻ, ന്റെ. s. One who arms |
| or assembles a complete army. |
| സൎവ്വസസ്യാഢ്യ, യുടെ. s. The earth. ഭൂമി. |
| സൎവ്വസാക്ഷി, യുടെ. s. The universal witness, i. e |
| GOD. ദൈവം. |
| സൎവ്വസ്വദക്ഷിണൻ, ന്റെ. s. 1. A Brahman who |
| has studied the four Védas. 2. a clever or skilful man. |
| സൎവ്വസ്വം, adj. All, the whole. |
| സൎവ്വാംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. The whole body, all its |
| members. 2. the Angas or portions of divine knowledge |
| collectively. |
| സൎവ്വാംഗസുന്ദരൻ, ന്റെ. s. One who is all or very |
| beautiful. |
| സൎവ്വാംഗസുന്ദരി, യുടെ. s. A very beautiful woman. |
| സൎവ്വാണി, യുടെ. s. 1. A name of DURGA or PÁRWATI. |
| പാൎവതി. 2. an offering or present to Brahmans. ബ്രാ |
| ഹ്മണൎക്കു ചെയ്യുന്ന ദാനം. |
| സൎവ്വാധി, യുടെ. s. 1. One who is invested with uni- |
| versal power or authority. 2. a chief office or the office |
| of prime minister. |
| സൎവ്വാധികാൎയ്യക്കാർ, രുടെ. s. A chief or prime mi- |
| nister, a chief officer of government. | സൎവ്വാധികാൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Chief authority, the |
| office of a minister of state. |
| സൎവ്വാധിപത്യം, ത്തിന്റെ. s. Supreme power or au- |
| thority. |
| സൎവ്വാധിപതി, യുടെ. s. A chief or prime minister, |
| one invested with supreme power. |
| സൎവ്വാധ്യക്ഷൻ, ന്റെ. s. One who possesses or is in- |
| vested with supreme authority. |
| സൎവ്വാധ്യക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. Supreme authority. |
| സൎവ്വാനുഭൂതി, യുടെ. s. The name of a plant, the Indian |
| Jalap, Convolvulals turpethum. ത്രികൊല്പക്കൊന്ന. |
| സൎവ്വാന്നഭക്ഷകൻ, ന്റെ. s. One who eats every |
| thing or every where. |
| സൎവ്വാന്നഭൊജി, യുടെ. s. One who eats all sorts of |
| food. സകലവക ഭക്ഷണത്തെയും ഭക്ഷിക്കുന്ന |
| വൻ. |
| സൎവ്വാന്നീനൻ, ന്റെ. 1. One who eats all sorts of |
| food. 2. fire, അഗ്നി. |
| സൎവ്വാഭിസന്ധി, യുടെ. s. An impostor, a pretended |
| devotee. |
| സൎവ്വാഭിസാരൻ, ന്റെ. s. One who arms or assembles |
| a complete army. പൂൎണ്ണസെനയെ കൂട്ടുന്നവൻ. |
| സൎവ്വാഭിസാരം, ത്തിന്റെ. s. Assembling a complete |
| army. |
| സൎവ്വാൎത്ഥസിദ്ധൻ, ന്റെ. s. BUDD'HA, the founder |
| of Baudd'ha faith. ബുദ്ധമുനി. |
| സൎവ്വാൎത്ഥസിദ്ധി, യുടെ. s. The name of a monarch. |
| സൎവ്വെശ്വരൻ, ന്റെ. s. 1. A name of SIVA as the uni- |
| versal deity. ശിവൻ. 2. a universal monarch. |
| സൎവ്വെശ്വരി, യുടെ. s. A name of PÁRWATI. പാൎവ്വ |
| തി. |
| സൎവ്വൊഘൻ, ന്റെ. s. One who assembles a com- |
| plete army. |
| സൎവ്വൊഘം, ത്തിന്റെ. s. 1. Assembling a complete |
| army. 2. great speed or despatch. അതിവെഗം. |
| സഷൎപം, ത്തിന്റെ. s. 1. A sort of mustard seed, Si |
| napis dichotoma. ഒരു വക കടുക. 2. a sort of poison. |
| ഒരു വക വിഷം. |
| സലക്ഷണം. adj. Of a good quality or property. |
| സലിലനിധി, യുടെ. s. The sea or ocean. സമുദ്രം, |
| സലിലം, ത്തിന്റെ. s. 1. Water. വെള്ളം. 2. a kind |
| of grass. ഇരുവെലി. |
| സല്ലകി, യുടെ. s. The gum olibanum tree, Boswellia |
| tharifera, ൟന്ത. |
| സല്ലാപം or സംലാപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Conversation, |
| familiar discourse. സംഭാഷണം. 2. a dialogue. |
[ 819 ]
| സല്ലാപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To converse, to talk |
| familiarly. |
| സവനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Bathing as a religious exercise, |
| or preparatory to a sacrifice, purificatory ablution in |
| general. 2. extracting and drinking the juice of the |
| acid asclepias. 3. bearing, as children, bringing forth |
| young. |
| സവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sacrifice, oblation. യാഗം. 2. |
| offspring, progeny. സന്തതി. 3. water. വെള്ളം . 4. the |
| juice or honey of flowers. പൂന്തെൻ. |
| സവയസൻ, ന്റെ. s. A friend, a contemporary. |
| സ്നെഹിതൻ. |
| സവയസ്ഥൻ, ന്റെ. s. An equal in years, one of the |
| same age. ഒരുപ്രായക്കാരൻ. |
| സവിതാ, വിന്റെ. s. The sun. ആദിതൻ. |
| സവിധം. adj. 1. Near, proximate. അടുത്ത. 2. of the |
| same kind. |
| സവിധെ, ind. Near. സമീപെ. |
| സവിസ്മയം, adj. Astonished, surprised. വിസ്മയ |
| പ്പെട്ട. |
| സവെശം. adj. 1. Near, proximate. സമീപം. 2. or- |
| namented, decorated. അലങ്കൃതം. |
| സവ്യൻ, ന്റെ. s. A charioteer. തെരു നടത്തുന്ന |
| വൻ. |
| സവ്യം, ത്തിന്റെ. s. Left, left hand. ഇടത്തുകൈ. |
| adj. 1. Left, not right. ഇടത്ത. 2. south, southern. തെ |
| ക്കൻ. 3. reverse, contrary, backward. പിറകൊട്ട. |
| സവ്യസാചി, യുടെ. s. A name of ARJUNA. അൎജു |
| നൻ. |
| സവ്യാനം, ത്തിന്റെ. s. An outer garment. ഉത്തരീയം. |
| സവ്യെഷ്ഠാവ, ിന്റെ. s. A charioteer. തെരു നടത്തു |
| ന്നവൻ. |
| സശ്രദ്ധൻ, ന്റെ. s. One who is thirsty. ദാഹമുള്ള |
| വൻ. |
| സസ്യമഞ്ജരി, യുടെ. s. The ears of rice corn. നെല്ലി |
| ന്റെ കതിര. |
| സസ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Corn, grain. നെല്ല. 2. herbs, |
| vegetables. |
| സസ്യശൂകം, ത്തിന്റെ. s. The beard or awn of corn |
| നെല്ലിന്റെ ഒക. |
| സസ്യസംവരം, ത്തിന്റെ. s. The Sál tree, Shorea |
| robusta. മരുത. |
| സഹ. ind. 1, With, together with. കൂടെ. 2. even, also, |
| 3. a particle implying association, connexion. 4. union, |
| junction. 5. increase, addition. 6. presence, present time. |
| 7. completeness, entireness. s. resemblance, &c. | സഹകാരം, ത്തിന്റെ. s. A fragrant sort of mango. |
| തെന്മാവ. |
| സഹഗമനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Accompanying, going |
| or associating with, &c. കൂടെപ്പൊക. 2. a woman's |
| burning herself with the dead body of her husband. അ |
| ഗ്നിപ്രവെശനം. |
| സഹചരൻ, ന്റെ. s. A familiar friend or companion, |
| an attendant; a contemporary. കൂട്ടക്കാരൻ. |
| സഹചരി, യുടെ. s. 1. Yellow barleria. പൊന്നിറമുള്ള |
| ചെറുകുറിഞ്ഞി. 2. a wife. ഭാൎയ്യ. 3. a woman's female |
| friend or confidante. തൊഴി. |
| സഹചാൎയ്യ, യുടെ. s. 1. Entire observance of all rites |
| and customs. 2. companionship, association. |
| സഹചാരം, ത്തിന്റെ. s. Accompanying, going or |
| associating with. കൂടപ്പൊക. |
| സഹചാരി, യുടെ. s. A companion, an associate, a |
| contemporary. കൂടെനടക്കുന്നവൻ. |
| സഹജ, യുടെ. s. A sister of whole blood. സൊദരി. |
| സഹജൻ, ന്റെ. s. A younger brother; a brother of |
| whole blood. അനുജൻ. |
| സഹജം, &c. adj. 1. Co-existent; cognate, born or |
| produced together. കൂടെപ്പിറന്ന. 2. innate, inherent, |
| natural. s. Natural state or disposition. സ്വഭാവികം. |
| സഹജാരി, യുടെ. s. A natural enemy, one hostile by |
| birth, as the son of the same father by another woman. |
| സഹദെവൻ, ന്റെ. s. The youngest of the five |
| Pandava princes. |
| സഹദെവി, യുടെ. s. The name of plant bearing a |
| fragrant seed, the ash coloured fleabane, Priyanga. പൂ |
| വാങ്കുറുന്തല. Conyza Cinera. (Lin.) |
| സഹധൎമ്മിണി, യുടെ. s. A woman married according |
| to the ritual of the Védas. ഭാൎയ്യ. |
| സഹനത, യുടെ. s. Patience, endurance, quiet, re- |
| signation. ക്ഷമ. |
| സഹനൻ, ന്റെ. s. A patient or quiet man. ക്ഷമ |
| യുള്ളവൻ. |
| സഹനം, ത്തിന്റെ. s. Bearing, enduring, resignation. |
| ക്ഷമ. adj. Patient, enduring, quiet, resigned. ക്ഷമ |
| യുള്ള. |
| സഹപാനം, ത്തിന്റെ. s. Drinking together. കൂടെ |
| കുടിക്കുക. |
| സഹഭാവി, യുടെ. s. A friend, a companion, an ad- |
| herent or partizan. കൂട്ടുകാരൻ. |
| സഹഭൊജനം, ത്തിന്റെ. s. Eating in company. |
| കൂടിഭക്ഷിക്കുക. |
| സഹയാനം, ത്തിന്റെ. s. Accompanying, going or |
[ 820 ]
| associating with. സഹയാനം ചെയ്യുന്നു, To ac |
| company, to go or associate with. കൂടപ്പൊകുന്നു. |
| സഹവാസം, ത്തിന്റെ. s. Intercourse, friendship, |
| fellowship, association, company, familiarity. സഹവാ |
| സം ചെയ്യുന്നു, To have intercourse, to associate with. |
| സഹസ`, ിന്റെ. s. 1. The month AGRAHAYANA, |
| (November December.) 2. strength, power. ബലം. 3. |
| light. പ്രകാശം. |
| സഹസാ, ind. Quickly, precipitately, inconsiderately, |
| without consideration or pause, rashly, with violence. |
| വിചാരിക്കാതെ. |
| സഹസ്യം, ത്തിന്റെ. s. The month Paasha. (Decem |
| ber—January.) |
| സഹസ്രകിരണൻ, ന്റെ. s. The sun. ആദിത്യൻ. |
| സഹസ്രദംഷ്ട്രം, ത്തിന്റെ. s. A sort of sheat fish. |
| സഹസ്രനാമം, ത്തിന്റെ. s. A ceremony performed |
| by a number of Brahmans together. |
| സഹസ്രനെത്രൻ, ന്റെ. s. 1. An epitlet of the deity, |
| as the all-vigilant, all-seeing, all-perceiving, all-inspect- |
| ing. 2. a name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| സഹസപത്രം, ത്തിന്റെ. s. A lotus. താമരപ്പൂ. |
| സഹസ്രഭൊജനം, ത്തിന്റെ. s. An entertainment or |
| banquet given to a thousand persons. |
| സഹസ്രം, ത്തിന്റെ. s. A thousand. ആയിരം. |
| സഹസ്രരശ്മി, യുടെ. s. The sun, as having 1000 rays. |
| ആദിതൻ. |
| സഹസ്രലൊചനൻ, ന്റെ. s. 1. An epithet of the |
| deity as the all-seeing, all-perceiving. 2. a name of IN- |
| DRA. ദെവെന്ദ്രൻ. |
| സഹസ്രവീൎയ്യ, യുടെ. s. Linear bent grass, Panicum |
| dactylon, the Agrostis linearis of LINNÆUS. കറുക. |
| സഹസ്രവെധി, യുടെ. s. 1. Assafœtida. പെരുങ്കാ |
| യം. 2. a sort of cane, Calamus fasciculatus. |
| സഹസ്രാംശു, വിന്റെ. s. The sun. ആദിതൻ. |
| സഹസ്രാക്ഷൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA, lit. |
| thousand eyed, used figuratively, vigilant, all-perceiving, |
| all-inspecting, all-powerful. ഇന്ദ്രൻ. |
| സഹസ്രി, യുടെ. s. 1. A body of a thousand men, &c. |
| a regiment. 2. a commander or prefect of a thousand, a |
| Colonel. |
| സഹസ്രെക്ഷണൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ഇ |
| ന്ദ്രൻ. |
| സഹാ, യുടെ. s. 1. Barleria, the white sort. ചെറുകു |
| റിഞ്ഞി. 2. globe amaranth. വാടാങ്കുറിഞ്ഞി. |
| സഹായക്കാരൻ, ന്റെ. s. A helper, an assistant, an |
| aider, an abetter. | സഹായത, യുടെ. s. 1. A multitude of companions, a |
| company of associates or followers. സഹായക്കാരുടെ |
| കൂട്ടം. 2. association, assistance, friendship. സഹായം. |
| സഹായത്വം, ത്തിന്റെ. s. Companionship, fellow- |
| ship, friendship. |
| സഹായൻ, ന്റെ. s. An assistant, a helper, a compani- |
| on, a follower or adherent. |
| സഹായം, ത്തിന്റെ. s. 1. Benefit, favour. 2. aid, help, |
| assistance, succour. 3. indulgence, kindness. 4. cheap- |
| ness in price. 5. protection. |
| സഹായവാൻ, ന്റെ. s. An assistant, a helper, a |
| companion. |
| സഹായി, യുടെ. s. An assistant, a helper, a com- |
| panion, a follower. |
| സഹായിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To aid, to assist, |
| to help, to back. |
| സഹാരം, ത്തിന്റെ. s. The mango. മാങ്ങാ. |
| സഹിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To suffer, to support, |
| to endure, to brook, to bear, to undergo. 2. to pardon. |
| സഹിച്ചുകൂടാത്ത. adj. Intolerable, insufferable, unbear- |
| able, unpardonable. |
| സഹിതൻ, ന്റെ. s. A companion, an attendant or |
| adherent. |
| സഹിതം, &c. adj. 1. Accompanied by, in company |
| with, associated with, &c. 2. borne, endured. |
| സഹിതാ, യുടെ. s. A female companion or associate, |
| a female attendant. |
| സഹിത്രം, ത്തിന്റെ. s. Patience, endurance. ക്ഷമ. |
| സഹിയായ്മ, യുടെ. s. Impatience, unbearableness, in- |
| tolerance. |
| സഹിഷ്ണുത, യുടെ. s. Patience, endurance, resignation. |
| സഹിഷ്ണു, വിന്റെ. s. One who is patient, enduring, |
| resigned. ക്ഷമയുള്ളവൻ. adj. Patient, enduring, re- |
| signed. |
| സഹുരി, യുടെ. s. The sun. ആദിത്യൻ. |
| സഹൃദയൻ, ന്റെ. s. One who is good or kind hearted. |
| സഹൊക്തി, യുടെ. s. A figure in rhetoric, the addition |
| of some other circumstance to the principal one. |
| സഹൊദരൻ, ന്റെ. s. A brother of whole blood, one |
| by the same father and mother. |
| സഹൊദരി, യുടെ. s. A sister of whole blood. |
| സഹൊരൻ, ന്റെ. s. A saint, a pious man. |
| സഹ്യം. adj. 1. Sufferable, bearable, tolerable, to be |
| borne or suffered. 2. agreeable, sweet. s. One of the |
| principal ranges of the mountains of India. |
| സഃ The personal pronoun he in Sanscrit. |
[ 821 ]
| സാ. A name of LECSHMI. ലക്ഷ്മി. 2. the goddess, |
| GAURI. ഗൌരി. 3. she, the third personal feminine |
| pronoun in Sanscrit. |
| സാകം. ind. With, together with. കൂടെ. |
| സാകല്യം, ത്തിന്റെ. s. The whole, the entire, all. മു |
| ഴുവൻ. |
| സാകെതം, ത്തിന്റെ. s. A name of Ayodhya or ancient |
| OUDE. |
| സാഗതം. adj. Going together, accompanying. ഒന്നി |
| ച്ചുപൊക. |
| സാഗരം, ത്തിന്റെ. s. The sea, the ocean. സമുദ്രം. |
| സാംഖ്യം, ത്തിന്റെ. s. The Sánc'hya system of phi- |
| losophy ascribed originally to the Muni CAPILA. |
| സാംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. One of the 18 law books. 2. |
| completion, perfection. 3. union, meeting. |
| സാംഗ്രാമികൻ, ന്റെ. s. A commander, a general. |
| സാചി. ind. Crookedly, awry, indirectly, bent. വളഞ്ഞ. |
| സാചികൃതം, ത്തിന്റെ. s. Prejudice, distortion or per- |
| version of mind. adj. 1. Made crooked. 2. seen crookedly |
| or tortuously, distorted, misrepresented. |
| സാചിവ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Ministry, administration. |
| 2. friendship, fellowship. |
| സാതത്യം. adj. Eternal, perpetual. എല്ലായ്പൊഴുമുള്ള. |
| സാതം, ത്തിന്റെ. s. Pleasure, delight. സന്തൊഷം. |
| adj. 1. Given. കൊടുക്കപ്പെട്ട. 2. destroyed. നശിക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| സാതല, യുടെ. s. The name of a shrub, commonly |
| Charmagha. ചൎമ്മലത. |
| സാതി, യുടെ. s. 1. End, conclusion, cessation from action. |
| അവസാനം. 2. gift, giving. ദാനം. 3. destruction. |
| നാശം. 4. sharp pain. അതിവെദന. |
| സാതിസാരൻ, ന്റെ. s. One afflicted with dysentery, |
| dysenteric. |
| സാത്വകി, യുടെ. s. A name of DURGA. ദുൎഗ്ഗ. |
| സാത്വികൻ, ന്റെ. s. 1. A saint, a sage. ഒരു മുനി. 2. |
| BRAHMA, ബ്രാഹ്മാവ. |
| സാത്വികം, ത്തിന്റെ. s. One of the Bhávas or classes |
| into which the affections of the mind or their expression, |
| are distinguished, in poetry and the drama; this class |
| holds a middle place between the Stháyi, and Vyabhi- |
| chári Bhávas, and implies the honest and spontaneous |
| indication of strong feeling, as evinced especially in eight |
| acts, viz. inability to move whilst the faculties or limbs |
| are unaffected, perspiration, horripilation, inarticulate |
| speech, trembling or tremor, change of colour, tears, and |
| mental absorption or indifference, approaching to loss of | sense, to every object but one which engrosses the atten- |
| tion. adj. 1. Spontaneous, sincere (as applied to the ac- |
| tions or signs of the Sátwica Bháva.) 2. relating to or |
| proceeding from the Sátwa quality, honest, true, good, |
| gentle, amiable, &c. |
| സാദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Purity, cleanness. ശുദ്ധി. 2. |
| lassitude, weariness, exhaustion. തളൎച്ച, ക്ഷീണം, |
| ആലസ്യം. 3. perishing, decay. നാശം. |
| സാദി, യുടെ. s. 1. A charioteer, a horseman, a cavalier. |
| 2. a warrior. |
| സാദൃശ്യൻ, ന്റെ. s. One who is like, similar. |
| സാദൃശ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Likeness, similarity, resem- |
| blance. 2. example, proof. |
| സാധകൻ, ന്റെ. s. A wise or learned man. ജ്ഞാന |
| മുള്ളവൻ. |
| സാധന, യുടെ. s. 1. Denial. 2. practice, usage. |
| സാധനക്കെട്ട, ിന്റെ. s. A bundle of ola letters. |
| സാധനദൂഷണം, ത്തിന്റെ. s. The badness or de- |
| fect of any article or thing. സാധനദൂഷണം പറ |
| യുന്നു, To represent the badness or defect of any thing, |
| to depreciate it. |
| സാധനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Accomplishing, effecting. |
| കാൎയ്യനിവൃത്തി. 2. matter, materials, that of which a- |
| ny thing is composed or consists. 3. thing, substance. |
| വസ്തു. 4. means, contrivance, expedient. 5. instrument, |
| agent. 6. authority for the use of a word. 7. the premises |
| leading to a conclusion. 8. cause. കാരണം. 9. the |
| penis. ലിംഗം. 10. enforcement of the delivery of |
| any thing, especially judicially, as the infliction and levy |
| of a fine, &c. 11. going, motion. ഗമനം. 12. following. |
| അനുചരണം. 13. killing, destroying. കൊല്ലുക. 14. |
| obsequies, ceremonies observed after the death of a re- |
| lative. ശെഷക്രിയ. 15. a drug, medicament. മരുന്ന. |
| 16. wealth. ദ്രവ്യം. 17. an army. സെന. 18. friend- |
| ship. സ്നെഹം. 19. killing materials, depriving them |
| (especially mercury) by oxidation, &c. of their metallic |
| properties for medicinal or alchemical purposes. 20. proof, |
| substantiation. 21. an ola letter, a writing, a written do- |
| cument. |
| സാധാരണ, യുടെ. s. 1. The forty-fourth year in the |
| Hindu cycle of sixty. 2. a harlot, a courtezan. |
| സാധാരണധൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. Common or uni- |
| versal duty, conduct to be observed by all castes or or- |
| ders, as humanity, &c. |
| സാധാരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A common rule or pre- |
| cept, one applicable to many persons, or things. 2. a spe- |
[ 822 ]
| cific or generific character, one common to all the indi |
| viduals of a species, or all the species of a genus, &c. |
| adj. 1. Like, similar. തുല്യം. 2. common, vulgar, be- |
| longing to all or many. 3. generic. |
| സാധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. & n. To obtain, to accom- |
| plish a thing or business, to gain, to conquer, to succeed |
| by dint of perseverance, to meet with success, to bring |
| to a head, to bring about, to effect, to achieve, to realize, |
| to execute, to be trained. |
| സാധിതം, &c. adj. 1. Amerced, fined, punished by fine |
| (as a culprit.) 2. awarded (as a thing or fine.) 3. a- |
| warded to or in favour of, (as the person to whom the |
| fine is to be paid.) 4. accomplished, finished. 5. obtained. |
| സാധിതാവ, ിന്റെ. s. One who is capable of accom- |
| plishing any business. |
| സാധിപ്പ, ിന്റെ. s. Accomplishment, completion, per- |
| fection, fulfilment. |
| സാധിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To accomplish |
| by means of others, to give success. 2. to train. |
| സാധിഷ്ഠം. adj. 1. Very hard. എറ്റവും കടുപ്പമു |
| ള്ള. 2. very fit, proper or right. എറ്റവും യൊഗ്യമാ |
| യുള്ള. |
| സാധീയസ`. adj. 1. Very right, or proper. 2. very |
| hard or firm. 3. very handsome. |
| സാധു. adj. 1. Honest, upright, good, virtuous, pious, |
| 2. fit, proper. 3. excellent. 4. handsome, pleasing. 5. |
| well born. 6. tame, docile, tractable, mild, meek, gentle. |
| s. A derivative or inflected noun. |
| സാധുത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Honesty, uprightness, good- |
| ness, virtue, piety. 2. meekness. 3. fitness. 4. excellence. |
| സാധുവാഹി, യുടെ. s. A tractable or well trained horse. |
| സാധുവൃത്തി, യുടെ. s. The institutes or moral and |
| ritual observances of the Hindus. |
| സാധുശീലൻ, ന്റെ. s. A person of a meek, or mild |
| disposition, &c. |
| സാധുശീലം, ത്തിന്റെ. s. A meek or mild dispo |
| sition, &c. adj. Of a mild disposition. |
| സാധ്യനാമം, ത്തിന്റെ. s. A name or appellation |
| given to the different classes; that given to the Brahman, |
| is ശൎമ്മൻ; to the Cshetrya, വൎമ്മൻ; to the Vaisya, |
| ഗുപ്തൻ; and to the Súdra, ദാസൻ. |
| സാധ്യൻ, ന്റെ. s. 1. An inferior deity or demi-god, |
| one of a class of twelve. പന്തിരണ്ട ദെവകളിൽ ഒ |
| ന്ന. 2. a deity in general. 3. A targeted, objected or purposed Person/individual in an action - specially in a medical treatment, prayer, religious rite, or magical ceremony. (pl). സാധ്യർ Group of people in this context. |
| സാധ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Event, effect. 2. object, pur- |
| pose, intention. 3. possibility, practicability. 4. accom- | plishment, completion. 5. the twenty-second astronomi- |
| cal YOGA. 6. (in law) the matter in dispute, the thing |
| to be proved. adj. 1. Possible, practicable, to be accom- |
| plished, or perfected. 2. to be inferred or concluded (in |
| logic.) 3. to be cured, curable (in medicine.) |
| സാധ്യസിദ്ധി, യുടെ. s. 1. Proof, conclusion, the |
| establishment of that which was to be proved. 2. com- |
| pletion, accomplishment, fulfilment നിവൃൎത്തി. |
| സാധ്യസിദ്ധിപാദം, ത്തിന്റെ. s. The fourth stage |
| or division of a suit at law, judgment or decision. തീൎപ്പ. |
| സാധ്വസം, ത്തിന്റെ. s. Fear, terror. ഭയം. |
| സാധ്വീ, യുടെ. s. A chaste woman, a virtuous wife. |
| പാതിവ്രത്യമുള്ളവൾ. |
| സാനന്ദം. ind. Happily, felicitously. ആനന്ദമാകും |
| വണ്ണം. |
| സാനസി, യുടെ. s. Gold. പൊന്ന. |
| സാനു, വിന്റെ. s. 1. Table land, level ground on the |
| top or edge of a mountain. മുകൾപരപ്പ. 2. the sum- |
| mit, top or ridge of a mountain. 3. the declivity or side |
| of a mountain. |
| സാനുജൻ, ന്റെ. s. A mountaineer. |
| സാനുമാൻ, ന്റെ. s. A mountain. പൎവ്വതം. |
| സാന്തപനം, ത്തിന്റെ. s. A sort of penance per- |
| formed by the Hindus; feeding six successive days, |
| severally, on cow's urine, cow's ordure, milk, curds, |
| Ghee, and water in which Cusa grass has been steeped, |
| and fasting on the seventh. |
| സാന്ത്വനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Conciliation, reconcilement. |
| 2. friendly or affectionate salutation, and inquiry. 3. |
| speaking in a kindly and conciliatory manner. 4. en- |
| treating, begging. |
| സാന്ത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Conciliation, reconciling, |
| appeasing. 2. pleasing and consolatory language. 3. cle- |
| verness, dexterity. |
| സാന്ദ്രഷ്ടികം, ത്തിന്റെ. s. Immediate consequence. |
| തല്കാലഫലം. |
| സാന്ദ്രം. adj. 1. Thick, coarse, gross. 2. pleasing, agree- |
| able. പ്രിയമെറുന്ന. 3. close, compact, but having |
| interstices. തിങ്ങിയ. 4. unctuous, oily. |
| സാന്ദ്രസ്നിഗ്ദ്ധം, &c. adj. Thick, and unctuous. |
| സാന്നഹനികം, ത്തിന്റെ. s. Calling to arms, sound |
| ing (as an alarum,) &c. |
| സാന്നായ്യം, ത്തിന്റെ. s. An intended oblation, the |
| thing to be offered with fire, usually clarified butter. |
| സാന്നിധ്യം, ത്തിന്റെ. s. Proximity, vicinity, nearness, |
| presence. സമീപത. |
[ 823 ]
| സാന്നിപാതികം. adj. 1. Complicated, (as disease,) |
| relating to the morbid state of the three humors col- |
| lectively. 2. miscellaneous, promiscuous, collective. |
| സാപത്ന്യം, ത്തിന്റെ. s. Plurality of wives, or the |
| condition of the wife of one who has other wives. |
| സാപ്തദീനം, ത്തിന്റെ. s. Friendship. ചങ്ങാതിത്വം. |
| സാഫല്യം, ത്തിന്റെ. s. Productiveness, fruitfulness. |
| സാമജം, ത്തിന്റെ. s. An elephant. ആന. adj. Pro- |
| ducing from or produced by the Sáma Véda. |
| സാമനീതി, യുടെ. s. The Sáma Véda. |
| സാമന്തൻ, ന്റെ. s. 1. The chief of a district. ഇട |
| പ്രഭു. 2. a king's minister. മന്ത്രി. |
| സാമന്തം, &c. adj. 1. Limitative, boundary, bounding. |
| അതിരുള്ള. 2. bordering, neighbouring. |
| സാമം, ത്തിന്റെ. s. 1. The Sáma or third of the four |
| Védas, the Ch’hándogya Upanishad belongs to his Véda. |
| 2. conciliation, reconciling, appeasing, one of the four |
| political means, or expedients for obtaining an object. |
| ശാന്തത. 3. speaking kindly and tenderly. |
| സാമലികം, &c. adj. 1. Seasonable, punctual, observing |
| time or season. 2. precise, exact, stipulated, according |
| to agreement. |
| സാമൎത്ഥ്യൻ, ന്റെ. s. An able or skilful man. |
| സാമൎത്ഥ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Skill, dexterity, ability, ca- |
| pability, adequacy. 2. fitness, suitableness. 3. power, |
| strength. 4. prowess. |
| സാമവായികൻ, ന്റെ. s. A principal minister or |
| counsellor. പ്രധാന മന്ത്രി. |
| സാമവെദജ്ഞൻ, ന്റെ. s. One skilled in the Sáma |
| Véda. |
| സാമവെദം, ത്തിന്റെ. s. The Sáma Véda. |
| സാമവെദവിൽ, ത്തിന്റെ. s. A reciter of the prayers, |
| &c. of the Sáma Véda. |
| സാമവെദി, യുടെ. s. One skilled in the Sáma Véda, |
| or a follower of its doctrines. |
| സാമാജികൻ, ന്റെ. s. An assistant or spectator at |
| an assembly. സഭ്യൻ. |
| സാമാൻ, ന്റെ; or സാമാനം, ത്തിന്റെ. s. Things, |
| articles, goods, baggage, materials, furniture, apparatus, |
| tools, instruments, &c. |
| സാമാന്യൻ, ന്റെ. s. A common man, one who does |
| not distinguish himself from others. അല്പൻ. |
| സാമാന്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Kind, sort, specific or |
| generic property or character. 2. common, general. 3. a |
| figure of rhetoric, the connexion of different objects by |
| common properties. | സാമാന്യശാസനം, ത്തിന്റെ. s. A general edict or |
| enactment. |
| സാമാന്യെന. adv. Common, commonly, generally. |
| സാമി. ind. 1. അൎദ്ധം. 2. blameably. |
| സാമിധെനി, യുടെ. s. A prayer used on adding fuel |
| to the sacrificial fire. |
| സാമീപ്യം, ത്തിന്റെ. s. Proximity, nearness. സമീ |
| പത. |
| സാമുദ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A spot or mark on the body. |
| 2. sea salt. ഉപ്പ. 3. cuttle fish bone. കടൽനാ |
| ക്ക. adj. Marine, sea, sea born. സമുദ്രത്തിൽനിന്നു |
| ണ്ടായ. |
| സാമുദ്രികൻ, ന്റെ. s. An interpreter of spots on the |
| body. ലക്ഷണം പറയുന്നവൻ. |
| സാമുദ്രികം, ത്തിന്റെ. s. 1. Chiromancy, the inter- |
| pretation of spots on the body. ലക്ഷണം പറയുക. |
| 2. a book on that subject. 3. a sea boat. കടല്വഞ്ചി. |
| adj. Relating to spots on the body, or the circumstance |
| of good or ill fortune supposed to be indicated by them. |
| സാമുദ്രികാലക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. Indication of spots |
| on the body, chiromancy. |
| സാമൊദം. adj. Joyful, pleased. |
| സാമൊപായം, ത്തിന്റെ. s. One of the four political |
| means or expedients for obtaining an object, conciliation. |
| സമാധാനം. |
| സാമ്പരായം, ത്തിന്റെ. s. 1. Misfortune, adversity. |
| ആപത്ത. 2. war. യുദ്ധം. 3. a subsequent or later |
| period. ഉത്തരകാലം. |
| സാമ്പരായികൻ, ന്റെ. s. A warrior, a hero. യൊ |
| ദ്ധാവ. |
| സാമ്പരായികം, ത്തിന്റെ. s. War, battle. യുദ്ധം. |
| സാമ്പ്രതം. ind. 1. Now, at this time. ഇപ്പൊൾ. 2. |
| fitly, properly, opportunely. യുക്തമായി. |
| സാമ്പ്രഹാരം, ത്തിന്റെ. s. War, battle. യുദ്ധം. |
| സാമ്പ്രാണി, യുടെ. s. A fragrant gum, Benjamin, or |
| Benzoin: incense, Styrax Benzoin. |
| സാമ്പ്രാണിത്തൈലം, ത്തിന്റെ. s. Benzoic balsam. |
| സാമ്പ്രാണിധൂപം, ത്തിന്റെ. s. Incense. സാമ്പ്രാ |
| ണിധൂപംകാട്ടുന്നു, To burn, or offer, incense. |
| സാമ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Equality, sameness. 2. likeness, |
| similarity. adj. 1. Equal, same. 2. like, similar. |
| സാമ്രാജ്യം, ത്തിന്റെ. s. Imperial rule, dominion, empire. |
| സായകം, ത്തിന്റെ. s. 1. An arrow. അമ്പ. 2. a |
| sword. വാൾ. |
| സായം, ത്തിന്റെ. s. Evening, close of day. സന്ധ്യ |
| ക്ക, At the close of the day, in the evening. |
[ 824 ]
| സായങ്കാലം, ത്തിന്റെ. s. Eventide, evening. സ |
| ന്ധ്യാസമയം. |
| സായാഹ്നം, ത്തിന്റെ. s. Evening, eventide. സ |
| ന്ധ്യാസമയം. |
| സാരംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of a bird, Chátaca, |
| Cuculus melanoleucos. 2. a deer or antelope. മാൻ. 3. an |
| elephant. ആന. 4. a parasol. കുട. 5. variegated colour. |
| പലനിറം. 6. a garment, cloth, clothes. വസ്ത്രം. 7. a |
| cloud. മെഘം. 8. a peacock. മയിൽ. 9. gold. പൊ |
| ന്ന. 10. a jewel. രത്നം. 11. camphor. കൎപ്പൂരം. 12. a |
| flower. 13. the Coil. കുയിൽ. adj. Variegated, of a |
| variegated colour. |
| സാരംഗി, യുടെ. s. A musical instrument, a kind of |
| fiddle. ഒരു വക വീണ. |
| സാരജ്ഞൻ, ന്റെ. s. A man who understands the |
| importance of any subject, a wise or skilful man. |
| സാരണൻ, ന്റെ. s. A counsellor and ambassador |
| from RÁWANA to RÁMA. |
| സാരണി, യുടെ. s. 1. A small river. ആറ. 2. the |
| name of a plant, Pæderia fetida. 3. a sluice, a drain, a |
| canal or water pipe. ഒക, തൊട. |
| സാരത, യുടെ. s. See തൊട. |
| സാരഥി, യുടെ. s. A charioteer, a coachman. തെർന |
| ടത്തുന്നവാൻ. |
| സാരൻ, ന്റെ. s. 1. A man of prowess, valour, a hero. |
| ശൌൎയ്യവാൻ. 2. a man of consequence. 3. an excellent |
| man. |
| സാരബുദ്ധി, യുടെ. s. Ingenuity, acuteness, genus, |
| wit. |
| സാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. The pith or sap of trees, &c. |
| കാതൽ. 2. strength, vigour. 3. the essence of any thing, |
| the essential or vital part of it. 4. any thing of moment, |
| importance. 5. marrow. 6. firmness, hardness. ഉറപ്പ. |
| 7. the coagulum of curds, &c., cream. 8. prowess, valour, |
| heroism. ശൌൎയ്യം. 9. wealth. 10. propriety, fitness. 11. |
| water. adj. Best, excellent. |
| സാരമെയം, ത്തിന്റെ. s. A dog. |
| സാരരഹിതം, &c. adj. 1. Insipid. 2. worthless, low, |
| mean. 3. trifling, little. |
| സാരവം. adj. Belonging or relating to the Sarya river, |
| (the Setlej.) സരയൂനദിയിൽ ഉണ്ടായത. |
| സാരസനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A woman's zone or girdle, |
| formed of twenty-five strings. ഉടഞ്ഞാൺ. 2. a military |
| belt or girdle worn round the waist or chest, upon the |
| coat of mail, to bind it to the body. |
| സാരസം, ത്തിന്റെ. s. 1. A lotus. ആമ്പൽ. 2. the | Sáras or Indian crane. 3. a woman's zone. ഉടഞ്ഞാൺ. |
| സാരസി, യുടെ. s. A kind of garment or cloth. |
| സാരസ്യം, s. 1. Ingenuousness. 2. sweet- |
| ness, taste. |
| സാരസ്വതം. adj. 1. Belonging or relating to the |
| Saraswata country. 2. eloquent, learned. 3. relating to |
| the goddess Saraswati, or to the river. s. The north |
| west part of the province of Delhi or part of the Punjab. |
| സാരഹിനൻ, ന്റെ. s. A dull, stupid fellow, a block- |
| head, a person of no consequence, a mean, or worthless |
| person. |
| സാരാംശം, ത്തിന്റെ. s. The good part, the important |
| part. |
| സാരി, യുടെ. s. A man at chess or backgammon, &c. |
| സാരിക, യുടെ. s. A kind of bird, Turdus salica, (Buck.) |
| but applied also to the Maina, Gracula religiosa. |
| സാരൂപ്യം, ത്തിന്റെ. s. Obtaining the same form as |
| that of the deity, after the image (of GOD.) |
| സാരൊപദെശം, ത്തിന്റെ. s. Important instruction |
| or doctrine. |
| സാൎത്ഥം, ത്തിന്റെ. s. 1. A multitude of similar ani- |
| mals. 2. a company of traders, a caravan, &c. 3. a num- |
| ber or multitude in general. adj. 1. Opulent, wealthy. |
| 2. of like meaning or purport. 3. significant, importing, |
| having meaning. |
| സാൎത്ഥവാഹൻ, ന്റെ. s. A merchant, a trader. കച്ച |
| വടക്കാരൻ, ചെട്ടി. |
| സാൎദ്രം. adj. Wet, moist, damp. നനഞ്ഞ. |
| സാൎദ്വം. ind. With, together with കൂടെ. |
| സാൎവകാലം. ind. Always, eternally, continually. എ |
| ല്ലായ്പൊഴും. |
| സാൎവ്വഭൌമൻ, ന്റെ. s. 1. The elephant of CUBÉRA, |
| as regent of the north. കുബെരന്റെ ഗജം. 2. an |
| emperor, a universal monarch. ഭൂപാലൻ. |
| സാൎവ്വഭൌമം, &c. adj. Relating to or consisting of the |
| whole earth, known throughout the earth, &c. |
| സാൎവ്വലൌകികം. adj. Universally known, prevailing |
| throughout the universe. |
| സാൎവ്വവെദ്യൻ, ന്റെ. s. A Brahman or any one con- |
| versant with all the Vedas. |
| സാലഗ്രാമം, ത്തിന്റെ. s. The Sálagrámam, or stone |
| sacred to VISHNU said to be found in the bed of the |
| river Gandaca. |
| സാലപൎണ്ണി, യുടെ. s. 1. The name of a shrub, Hedy- |
| sarum gangeticum. ദീൎഘമൂല. 2. the cotton tree. നൂ |
| ല്പരുത്തി. |
[ 825 ]
| സാലഭഞ്ജിക, യുടെ. A doll, a puppet. പാവ. |
| സാലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A wall round any building. മ |
| തിൽ. 2. the Sál tree, Shorea robusta. മരുത. 3. a tree |
| in general. വൃക്ഷം. |
| സാലവാഹനൻ, ന്റെ. s. The sovereign, SÁLAWÁ- |
| HANA. |
| സാലശൃംഗം, ത്തിന്റെ. s. The upper part or coping |
| of a wall. |
| സാലാവൃകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A dog. നാ. 2. a wolf. |
| ചെന്നാ. 3. a jackall. നരി. |
| സാലുവ, യുടെ. s. A shawl, especially a Cashmere |
| shawl. |
| സാലൊകം, ത്തിന്റെ. s. The paradise of VISHNU. |
| സാല്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of a demon, the |
| enemy of VISHNU. 2. the name of a country or place. |
| സാവകം. adj. 1. Generative, productive, causing birth. |
| 2. parturient. |
| സാവകാശം, ത്തിന്റെ. s. Leisure, opportunity. |
| സാവധാനക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A mild, quiet man. |
| 2. a dilatory man. |
| സാവധാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Cautiousness, circum- |
| spection, prudence. 2. attention. 3. quietness, mildness, |
| gentleness. 4. dilatoriness. |
| സാവധാനശീലം, ത്തിന്റെ. s. A mild or gentle |
| disposition. |
| സാവനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The conclusion of a sacri- |
| fice, the ceremonies by which it is terminated. 2. a month |
| of thirty solar days. |
| സാവിക, യുടെ. s. A midwife. |
| സാവിത്രൻ, ന്റെ. s. 1. A Brahman. 2. SIVA. ശിവ |
| ൻ. 3. a Vasu or demi-god so named. 4. the sun. ആ |
| ദിത്യൻ. |
| സാവിത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. The sacrificial string. പൂ |
| ണൂൽ. 2. the embryo or fætus. |
| സാവിത്രി, യുടെ. s. 1. UMA, the wife of Siva. 2. the |
| holy verse of the Védas, the repetition of which forms |
| an essential part of the ceremonies enjoined to the |
| Brahman, as daily observances; the prayer is personified |
| as Saraswati, the wife of BRAHMA, and mystical mother |
| of the Hindu classes, which are said to be regenerated |
| by investiture with the sacrificial thread or string. 3. |
| the wife Satyavána. |
| സാഷ്ടാംഗം, ത്തിന്റെ. s. (From സ with, അഷ്ട |
| eight, and അംഗം the body.) Prostration to the ground, |
| so as to touch it with the two hands, the two feet, the |
| breast, the forehead, and the two shoulders, സാഷ്ടാം | ഗമായിവീഴുന്നു, To prostrate one's-self to the ground. |
| സാസ്ന, യുടെ. s. The dewlap of an ox. കാളയുടെതാട. |
| സാഹചൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Company, association, so- |
| ciety. |
| സാഹസക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A violent, felonious, ra- |
| pacious, brutal, cruel person, an oppressor. 2. a hasty, |
| peevish man. 3. an industrious, laborious man. |
| സാഹസപ്രവൃത്തി, യുടെ. s. An act of violence, cru- |
| elty, inconsideration, precipitation. |
| സാഹസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Punishment, chastisement. |
| 2. violence, the perpetration of any act of rapine or |
| aggression. 3. oppression, cruelty. 4. impatience, rash- |
| ness. 5. hatred. 6. rape, ravishment. 7. precipitation, |
| inconsideration. 8. strenuousness, industry, labouring |
| diligently. സാഹസം കാട്ടുന്നു or ചെയ്യുന്നു, 1. To |
| do violence. 2. to oppress, to act cruelly, to commit any |
| act of rapine, &c. 3. to force. 4. to punish. 5. to labour |
| diligently. |
| സാഹസി, യുടെ. s. 1. A violent, brutal, cruel, ra- |
| pacious man. 2. a peevish, hasty, impatient man. 3. a |
| robber, a freebooter. |
| സാഹസ്രൻ, ന്റെ. s. A commander of a regiment |
| composed of a thousand strong. |
| സാഹസ്രപതി, യുടെ. s. A commander of a regiment |
| of a thousand strong. |
| സാഹസ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. An army or detachment |
| of a thousand strong. 2. an aggregate of many thousands. |
| ആയിരങ്ങളുടെകൂട്ടം. adj. 1. Bought with a thou- |
| sand. 2. paid per thousand, as interest, duty, &c. 3. |
| relating or belonging to a thousand. |
| സാഹായ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Friendship, fellowship. 2. |
| assistance, aid, succour. സഹായം. |
| സാഹിത്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Society, association, con- |
| nexion, combination. 2. composition, or the formation |
| of metrical verses. |
| സാക്ഷ, യുടെ. s. A bar, a bolt. സാക്ഷായിടുന്നു, |
| To bar, to bolt. |
| സാക്ഷരാംഗുലി, യുടെ. s. A signet, a seal ring. |
| സാക്ഷാൽ. ind. Before, in the presence, in sight, |
| evidently, apparently, manifestly, as, as it were, like, in |
| reality, truly, very, real, genuine, sole, proper. |
| സാക്ഷാൽകരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To appear or |
| manifest one's-self. |
| സാക്ഷാൽകാരം, ത്തിന്റെ. s. Appearance, mani- |
| festation. |
| സാക്ഷി, യുടെ. s. 1. A witness, an eye-witness, seeing, |
[ 826 ]
| one who gives testimony. 2. evidence, testimony, wit- |
| nessing, attesting, testifying. സാക്ഷിവെക്കുന്നു, To |
| take one as an evidence, to call to witness. സാക്ഷി |
| പറയുന്നു, To give evidence, to bear testimony, to |
| testify. സാക്ഷി നില്ക്കുന്നു, To stand as witness |
| സാക്ഷി കെൾക്കുന്നു, To hear evidence. സാക്ഷി |
| തെളിക്കുന്നു, To prove by witness, or evidence. സാ |
| ക്ഷി തെളിയുന്നു, To be proved by evidence. |
| സാക്ഷിക്കാണം, ത്തിന്റെ. s. Fee paid to one who |
| witnesses the execution of title deeds. |
| സാക്ഷിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A witness, an evidence. |
| സാക്ഷിത്വം, ത്തിന്റെ. s. Testimony, evidence. |
| സാക്ഷിപട്ടിക, യുടെ. s. A list of witnesses. |
| സാക്ഷിഭൂതൻ, ന്റെ. s. One who has become a wit- |
| ness. |
| സാക്ഷിഭൊജനം, ത്തിന്റെ. s. Dining with kings. |
| സികത, യുടെ. s. 1. Sandy soil. മണൽ പ്രദെശം. |
| 2. gravel, sand. മണല. 3. gravel or stone (the disease.) |
| മൂത്രമടെപ്പ. |
| സികതാമയം, ത്തിന്റെ. s. A sand hill, or sand bank, |
| an island with sandy shores. |
| സികതാവൽ. adj. Sandy, (in general.) മണലുള്ള. |
| സിക്തം. adj. Sprinkled, wet. നനെക്കപ്പെട്ട. |
| സിക്ഥകം, ത്തിന്റെ. s. Bee's wax. മെഴുക. |
| സിക്ഥം, ത്തിന്റെ. s. 1. Bee's wax. മെഴുക. 2. a |
| grain of boiled rice. 3. a handful or mouthful of boiled |
| rice. |
| സിചയം, ത്തിന്റെ. s. Cloth, clothes. വസ്ത്രം. |
| സിത, യുടെ. s. 1. Clayed or candied sugar. പഞ്ചസാ |
| ര. 2. Arabian jasmine. 3. bent grass with white blos- |
| soms. 4. moonlight. നിലാവ. 5. a handsome or well |
| made woman. |
| സിതഛത്രം, ത്തിന്റെ. s. A white umbrella, especial- |
| ly as one of the emblems of royalty. വെൺ്കൊറ്റക്കുട. |
| സിതഛത്രി, യുടെ. s. 1. A sort of fennel, Anethum sowa. |
| ശതകുപ്പ. 2. a mushroom. കൂൺ. |
| സിതൻ, ന്റെ. s. 1. A fair or handsome man. വെളു |
| ത്തവൻ. 2. the planet Venus. ശുക്രൻ. |
| സിതപക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. The light lunar fortnight. |
| വെളുത്ത പക്ഷം. |
| സിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. White, the colour, whiteness. |
| വെളുപ്പ. 2. silver. വെള്ളി. 3. sandal. ചന്ദനം. adj |
| 1. White, fair. 2. bound, tied. 3. finished, destroyed. |
| 4. completed, concluded. |
| സിതവാഹി, യുടെ. s. A white cow. |
| സിതശിവം, ത്തിന്റെ. s. Rock salt. കല്ലുപ്പ. | സിതശൂകം, ത്തിന്റെ. s. Barley. യവം. |
| സിതാഭ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. Camphor. കൎപ്പൂരം. 2. |
| a white cloud. വെളുത്ത മെഘം. |
| സിതാംഭൊജം, ത്തിന്റെ. s. The white lotus. വെളു |
| ത്ത താമര. |
| സിദ്ധൻ, ന്റെ. s. 1. A divine personage of undefin- |
| ed attributes or character; a sort of demi-god or spirit, |
| inhabiting together with the Vidyádharas. Munis, &c. |
| the middle air or the region between the earth and the |
| sun. 2. an inspired or prophetic writer, as Vyása and |
| others, or one to whom the past, present, and future are |
| supposed to be known, a sage, a seer. 3. the twenty-first |
| of the astronomical Yógas. 4. an adept, a magician, one |
| who by the performance of certain mystical and magical |
| rites is supposed to have acquired superhuman powers. |
| 5. an ascetic, who by mystical and austere practices has |
| effected one or all of five purposes, viz. the afluence, |
| the form, or the society of the gods, residence in the |
| divine Locas, or identification with a deity. |
| സിദ്ധധാതു, വിന്റെ. s. Quicksilver. |
| സിദ്ധം, &c. adj. 1. Accomplished, effected, completed, |
| effected. 2. liberated, emancipated. 3. always, eternal. |
| 4. celebrated, famous. ശ്രുതിപ്പെട്ട. 5. judged, decided, |
| terminated, (as a law suit.) 6. adept, initiated, in al- |
| chymy or magic. 7. demonstrated, proved. 8. finished, |
| 9. cooked, dressed. 10. ready, prepared, compounded |
| (in medicine) 11. shining, splendid സിദ്ധംവരുത്തു |
| ന്നു. 1. To demonstrate, to prove. 2. to accomplish, to |
| finish, &c. |
| സിദ്ധരസം, ത്തിന്റെ. s. Quicksilver. adj. Mine- |
| ral, metallic, &c. |
| സിദ്ധാന്തകൌമുദി, യുടെ. s. The name of a gram- |
| mar. |
| സിദ്ധാന്തക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. A man of firm or fix- |
| ed determination. 2. an obstinate, resolute, persisting |
| person, a stubborn man. |
| സിദ്ധാന്തസാരം, ത്തിന്റെ. s. A famous Sanscrit. |
| work. |
| സിദ്ധാന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. Demonstrated conclusion, |
| established truth;. it may be either the result of an ar- |
| gument in which one opinion is refuted and another |
| undeniably established; or the concurrent doctrine of |
| all the authorities on any subject similarly interpreted. |
| 2. obstinacy, stubbornness, persistency, urgency, fixed |
| determination. 3. religious profession or worship. 4. a |
| Sanscrit work on astronomy. |
[ 827 ]
| സിദ്ധാന്തി, യുടെ. s. 1. A follower of the Mimánsa |
| philosophy. 2. a man of firm or fixed resolution. 3. an |
| obstinate, stubborn or resolute person. |
| സിദ്ധാന്തിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To be urgent, to |
| be in earnest, to be zealous, to be resolute. |
| സിദ്ധാൎത്ഥം, ത്തിന്റെ. s. White mustard seed. കടുക. |
| സിദ്ധാൎത്ഥി, യുടെ. s. The fifty-third year in the Hin- |
| du cycle of sixty. |
| സിദ്ധി, യുടെ. s. 1. Fulfilment, accomplishment, the |
| entire completion of any undertaking or attainment of |
| any object. 2. result, effect. 3. success, prosperity. 4. a |
| Yóga, either the sixteenth of the astronomical periods |
| termed Yógas, or the sixteenth of the twenty-eight as- |
| trological Yógas. 5. final emancipation from existence, |
| extreme felicity or beatitude. 6. a medicinalroot, also |
| Riddhi. 7. knowledge, understanding. 8. concealment |
| secreting, covering. 9. firmness, fortitude. 10. the sup- |
| posed acquirement of supernatural powers by the com- |
| pletion of magical, mystical or alehymical rites and pro- |
| cesses. 11. accuracy, correctness, indisputable conclusi- |
| on or position. |
| സിദ്ധിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. & n. 1. To succeed, |
| to take effect, to be accomplished. 2. to effect, to ac- |
| complish, to complete, to finish. 3. to obtain. |
| സിദ്ധൌഷധം, ത്തിന്റെ. s. An approved medicine. |
| സിധ്മം, ത്തിന്റെ. s. A blotch, a scab. ചുണങ്ങ. |
| സിധ്മല, യുടെ. s. 1. Dried or salt fish. ഉണക്കമീ |
| ൻ. 2. a scab. ചുണങ്ങ. 3. a sort of leprosy. ഒരുവ |
| ക കുഷ്ഠം. |
| സിധ്മളൻ, ന്റെ. s. One afflicted with blotches or |
| scabs. ചുണങ്ങുള്ളവൻ. |
| സിധ്യം, ത്തിന്റെ. s. The asterism PUSHYA, stars in |
| cancer. പൂയം. |
| സിധ്രക, യുടെ. s. A plant, so called. കവറ്റു കണ്ണ. |
| സിനീവാലി, or സിനീബാലി, യുടെ. s. 1. The day |
| preceding that of new moon, or that on which the |
| moon rises scarcely visible. 2. the goddess UMA. |
| സിന്ദുകം, ത്തിന്റെ. s. A small tree so called, the |
| three-leaved or five-leaved chaste tree, Vitex negundo or |
| trifolia. കരിനൊച്ചി. |
| സിന്ദുവാരം, ത്തിന്റെ. s. The three-leaved chaste |
| tree, Vitex trifolia. കരിനൊച്ചി. |
| സിന്ദൂരം, ത്തിന്റെ. s. Red lead, minium, vermillion, |
| a medicinal preparation made of minerals. |
| സിന്ദൂരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To prepare സിന്ദൂ |
| രം of minerals. | സിന്ധു, വിന്റെ. s. 1. The ocean, the sea. സമുദ്രം. |
| 2. the Sindh country along the Indus. 3. the river In- |
| dus or Sindh. 4. a river in general. 5. the five-leaved |
| chaste tree. 6. an elephant. ആന. 7. a division of a |
| Raga or musical mode. 8. the juice that exudes from an |
| elephant's temples. |
| സിന്ധുകൎക്കടകം, ത്തിന്റെ. s. A sea crab. |
| സിന്ധുജം, ത്തിന്റെ. s. 1. Rock salt. ഇന്തുപ്പ. 2. a |
| horse. കുതിര. adj. 1. Born or produced in Sindh. 2. |
| river or sea-born, aquatic, marine. |
| സിന്ധുദെശം, ത്തിന്റെ. s. The country of Sindh. |
| സിന്ധുരം, ത്തിന്റെ. s. An elephant. ആന. |
| സിന്ധുവാരം, ത്തിന്റെ. s. A horse of good breed |
| brought probably from Sindh or the borders of India |
| and Persia. |
| സിന്ദുവാരി, യുടെ. s. A mare of good breed. |
| സിന്ധുസംഗമം, ത്തിന്റെ. s. The mouth of a river |
| or its point of junction with the sea. തുറമുഖം. |
| സിപ്ര, യുടെ. s. 1. The Sipra, a river near Ougein. ഒ |
| രു നദിയുടെ പെർ. 2. a woman's zone. 3. a female |
| buffalo. |
| സിമം, ത്തിന്റെ. s. All, entire. |
| സിംഹക്കുട്ടി, യുടെ. s. A young lion, a lion's whelp, or |
| cub. |
| സിംഹകെശരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A lion's mane. 2. the |
| name of a tree, Mimusops elenji. ഇലഞ്ഞി. |
| സിംഹതലം, ത്തിന്റെ. s. The open hands joined. |
| സിംഹനാദം, ത്തിന്റെ. s. 1. War cry, warhoop, |
| shouting or roaring upon making an onset. 2. a lion's roar. |
| സിംഹപുച്ശി, യുടെ. s. The name of a plant, Hedysa- |
| rum lagopodioides. ഒരില. |
| സിംഹമാസം, ത്തിന്റെ. s. The month of August. |
| ചിങ്ങമാസം. |
| സിംഹം, ത്തിന്റെ. 1. A lion. 2. a sign in the |
| zodiac, Leo. ചിങ്ങരാശി. 3. August. ചിങ്ങമാസം. |
| 4. a king. adj. In composition, Pre-eminent. |
| സിംഹയാന, യുടെ. s. A name of DURGA, her vehicle |
| being a lion. ദുൎഗ്ഗ. |
| സിംഹരഥ, യുടെ. s. The goddess DURGA. ദുൎഗ്ഗ. |
| സിംഹസംഹനനം, &c. adj. Handsome, well shaped. |
| സിംഹളം, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of a country, |
| Ceylon. 2. the Cingalese language. |
| സിംഹാന്നം, ത്തിന്റെ. s. 1. Rust of iron. ഇരിമ്പി |
| ൻ കിട്ടം. 2. the mucus of the nose. |
| സിംഹാസനം, ത്തിന്റെ. s. A throne, a royal throne, |
| as supported by figures of lions, &c. |
[ 828 ]
| സിംഹാസ്യം, ത്തിന്റെ. s. The name of a plant, Jus- |
| ticia adhenatoda, &c. ആടലൊടകം. |
| സിംഹി, യുടെ. s. 1. The name of a plant, Justicia. 2. |
| the egg plant. ചെറുവഴുതിന. 3. a prickly nightshade. |
| ചുണ്ട. 4. a lioness. പെൺസിംഹം. 5. the mother |
| of Ráhu. രാഹുവിന്റെ അമ്മ. |
| സിംഹുണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. The milk-hedge plant, the |
| twisted spurge, Euphorbia tirucalli. ചതുരക്കള്ളി. |
| സിപ്ര, യുടെ. s. 1. The Sipra, a river near Ougein. 2. a |
| woman's zone. ഉടഞ്ഞാൺ. 3. a female buffalo. എരുമ. |
| സിപ്രം, ത്തിന്റെ. s. Perspiration, sweat. വിയൎപ്പ. |
| സിര, യുടെ. s. 1. Any tubular vessel of the body, or |
| one so considered, as a nerve, an artery, a tendon, &c. |
| ഞരമ്പ. 2. a bucket, a baling vessel. തെകുന്നപാത്രം. |
| സിഹ്ലകം, ത്തിന്റെ. s. Incense, gum benjamin, or |
| olibanum, &c. കുന്തുരുക്കം. |
| സിഹ്ലം, ത്തിന്റെ. s. Incense, gum benjamin. കുന്തു |
| രുക്കം. |
| സീജ, യുടെ. s. A plant, the oleander-leaved spurge, |
| Euphorbia neriifolia. ഇലക്കള്ളി. |
| സീത, യുടെ. s. 1. A furrow, the track of the plough- |
| share. 2. SÍTA, daughter of JANACA and wife of RÁMA- |
| CHANDRA. 3. one of the four branches into which the |
| Ganges is fabled to divide on its fall from mount Meru. |
| 4. the goddess LECSHMI. ലക്ഷ്മി. 5. UMA, the wife of |
| SIVA. 6. the goddess presiding over fruits, &c. an Indian |
| FLORA or POMONA. |
| സീത്യം. adj. Ploughed, tilled. s. Corn, grain, rice, &c. |
| സീൽകാരം, ത്തിന്റെ. s. Uttering an inarticulate sound, |
| - such as is made with the lips when a person shivers |
| with cold, &c. |
| സീമ, യുടെ. s. 1. A boundary, a limit, a landmark, &c. |
| serving to fix the limits of estates, &c. അതിർ. 2. a |
| country, or district, and hence without any word prefix- |
| ed. 3. applied to designate Europe. 4. the nape of the |
| neck. 5. the scrotum. |
| സീമചുണ്ണാമ്പ. ിന്റെ. s. Chalk, Creta alba. |
| സീമന്തപുത്രൻ, ന്റെ. s. A first born son. പ്രഥമ |
| പുത്രൻ. |
| സീമന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. A separation of the hair on |
| each side, so as to leave a distinct line on the top of the |
| head. 2. a purificatory and sacrificial ceremony performed |
| in the sixth or eighth month of a Hindu female's preg- |
| nancy. |
| സീമന്തൊന്നയനം, ത്തിന്റെ. s. One of the Sans- |
| cáras, or a purificatory and sacrificial ceremony, observed | by Hindu women in the fourth, sixth or eighth month |
| of their pregnancy. |
| സീമന്തിനീ, യുടെ. s. A woman in general. സ്ത്രീ. |
| സീമാ, വിന്റെ. s. 1. A boundary, a limit. 2. a dis- |
| trict. 3. a field. 4. a bank, a shore. 5. rectitude, obser- |
| vances of due bounds in morals, &c. 6. the nape of the |
| neck. 7. the scrotum. |
| സീരപാണി, യുടെ. s. A name of BALADÉVA, the |
| elder brother of CRISHNA, as using the plough for a |
| weapon. ബലദെവൻ. |
| സീരം, ത്തിന്റെ. s. A plough. കലപ്പ. |
| സീരി, യുടെ. s. BALARÁMA. |
| സീവനം, ത്തിന്റെ. s. Sewing, stitching. തയ്യൽ. |
| സീവനസാധനം, ത്തിന്റെ. s. A needle. സൂചി. |
| സീസകം, ത്തിന്റെ. s. Lead. കാരീയം. |
| സീസം, ത്തിന്റെ. s. Lead. |
| സീഹുണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. The milk hedge plant, Eu- |
| phorbia antiquorum, &c. ചതുരക്കള്ളി. |
| സു. ind. 1. A particle and prefix, analagous to good, well, |
| or the Greek Eu, and implying, reverence, worship, |
| honour. 2. well, easy, very, the reverse of. ദുർ. 3. assent. |
| 4. increase, prosperity. 5. excess, exceeding. 6. pain, |
| distress. 7. pleasure, delight. |
| സുകന്ദകം, ത്തിന്റെ. s. An onion. വെള്ളുള്ളി. |
| സുകര, യുടെ. s. A tractable cow. |
| സുകരം. adj. Easy, practicable, attainable. |
| സുകൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. 1. One of the astronomical Yo- |
| gas. യൊഗങ്ങളിൽ ഒന്ന. 2. a virtuous or good action. |
| സല്ക്രിയ. |
| സുകൎമ്മാവ, ിന്റെ. s. 1. The artist or architect of the |
| gods. 2. a virtuous or good man, one who does what is |
| right and proper. 3. one who is active, diligent. |
| സുകലൻ, ന്റെ. s. A man liberal both in giving and |
| using. |
| സുകുമാരൻ, ന്റെ. s. 1. An elegant young man സു |
| ന്ദരൻ. 2. the name of a Daitya. |
| സുകുമാരം. adj. 1. Soft, smooth, tender. 2. young, |
| youthful. |
| സുകുമാരി, യുടെ. s. A beautiful young woman. സുന്ദരി. |
| സുകൃതൻ, ന്റെ. s. A pious man, a well wisher, one |
| well disposed towards others; a virtuous person. |
| സുകൃതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Virtue, moral merit. 2. well- |
| doing. 3. kindness, friendly aid or assistance. 4. fortune, |
| auspiciousness. adj. 1. Virtuous, pious, well disposed. 2. |
| fortunate, auspicious. 3. befriended, assisted, treated |
| with kindness. സുകൃതം ചെയ്യുന്നു. 1. To perform a |
[ 829 ]
| good action. 2. to befriend, to treat with kindness. |
| സുകൃതി, യുടെ. s. 1. Well doing, virtue. 2. kindness, |
| acting in a friendly or kindly manner. adj. 1. Virtuous, |
| pious, good. 2. fortunate. |
| സുകൃൽ. adj. 1. Virtuous, pious. 2. fortunate. |
| സുഖകരം. adj. Conferring or affording pleasure, hap- |
| piness, &c. delighting, pleasing. |
| സുഖക്കെട, ിന്റെ. s. Uneasiness, trouble, perplexity, |
| disquiet, unhappiness. |
| സുഖഗതി, യുടെ. s. A good or happy exit or departure. |
| സുഖം, ത്തിന്റെ. s. 1. Happiness, enjoyment, pleasure, |
| delight, joy. 2. ease. 3. health, welfare. 4. heaven, pa- |
| radise. 5. prosperity. 6. safety, security. adj. 1. Happy, |
| joyful, delighted, &c. 2. healthy. സുഖദുഃഖം. Pleasure |
| and pain; prosperity and adversity. സുഖമായിരിക്കു |
| ന്നു, To be well, to be in health. |
| സുഖവൎച്ചകം, ത്തിന്റെ. s. Natron, alkali. |
| സുഖവൎച്ചലം, ത്തിന്റെ. s. Natron, alkali. |
| സുഖവിരൊധം, ത്തിന്റെ. s. Impediment or inter- |
| ruption to happiness, or pleasure, pain arising from the |
| enjoyment of pleasure. |
| സുഖവൃത്തി, യുടെ. s. A state of happiness, pleasure, |
| living in the enjoyment of ease and prosperity. |
| സുഖസന്ദൊഹ്യ, യുടെ. s. A tractable cow, one easily |
| and quickly milked. ഇണക്കമുള്ള പശു. |
| സുഖസന്നി, യുടെ. s. A species of paralysis. |
| സുഖാധാരം, ത്തിന്റെ. s. Swerga, the heaven of |
| INDRA, and paradise of the Hindus. |
| സുഖിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To feel pleasure or joy, |
| to be happy, to do well, to live in prosperity or pleasure. |
| സുഖിതൻ, ന്റെ. s. A happy man. |
| സുഖിമാൻ, ന്റെ. s. One who lives in the enjoyment |
| of ease, pleasure or prosperity. |
| സുഖിയൻ, ന്റെ. s. A kind of sweet meat. |
| സുഖീ, യുടെ. s. A pleasant, happy, or healthy and weal- |
| thy man, or woman, one possessing happiness or pleasure. |
| സുഖെന. adv. Joyously, pleasantly, happily. |
| സുഗതൻ, ന്റെ. s. A Budd’ha in general, one of the |
| generic terms for a deified sage and teacher of the |
| Baudd'ha sect. ബുദ്ധമുനി. |
| സുഗന്ധ, യുടെ. s. 1. The ichneumon plant. വണ്ട |
| വാഴി. 2. Zedoary, Curcuma zerumbet. 3. a fragrant grass. |
| സുഗന്ധം, ത്തിന്റെ. s. 1. Fragrance, odour, a sweet |
| scent or smell. 2. a fragrant grass. |
| സുഗന്ധവൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. Spices. |
| സുഗന്ധി, യുടെ. s. 1. A perfume; fragrance. 2. a | fragrant grass. 3. a drug and perfume, commonly Elá |
| wáluca. എലാവാലുകം. adj. 1. Fragrant, sweet-smel- |
| ling. 2. virtuous, pious. |
| സുഗന്ധിത, യുടെ. s. Fragrance, pleasing scent, such |
| as is produced by the trituration of perfumes. |
| സുഗമം. adj. 1. Accessible, good, (as a road.) 2. easy, |
| practicable. |
| സുഗഹനാവൃതി, യുടെ. s. An enclosure round the |
| place of sacrifice to exclude profane access or sight. |
| സുഗാത്രം, ത്തിന്റെ. s. A pleasing or elegant form or |
| person. നല്ലദെഹം. |
| സുഗുണം, ത്തിന്റെ. s. A good quality or nature. |
| സുഗൊത്രം, ത്തിന്റെ. s. A good family or race. ന |
| ല്ലവംശം. adj. Of a good family or race. |
| സുഗ്രീവൻ, ന്റെ. s. 1. A monkey king, the son of |
| the sun and sovereign of Cishcindhya and friend and |
| confederate of RÁMACHANDRA. 2. the father of the ninth |
| Jina of the present age. 3. SIVA. 4. INDRA. |
| സുചരിത്ര, യുടെ. s. A virtuous wife. |
| സുചിരം. ind. Very long, a long time. |
| സുചെലകം, ത്തിന്റെ. s. Cloth or fine cloth. |
| സുജനം. adj. Virtuous, good, respectable. |
| സുജാതി, യുടെ. s. A good or respectable tribe or family. |
| നല്ലജാതി. |
| സുത, യുടെ. s. 1. A daughter. പുത്രി. 2. a princess. രാ |
| ജപുത്രി. |
| സുതൻ, ന്റെ. s. 1. A son. പുത്രൻ. 2. a prince. രാ |
| ജപുത്രൻ. |
| സുതരാം. ind. 1. Better, more excellent, 2. consequently, |
| of course. |
| സുതലം, ത്തിന്റെ. s. A division of the four regions, |
| the sixth in descent. |
| സുതശ്രെണി, യുടെ. s. A plant, Salvinia cucullata. |
| എലിച്ചെവി. |
| സുതാത്മജൻ, ന്റെ. s. A grandson, either in the male |
| or female line. |
| സുതാത്മജ, യുടെ. s. A grand daughter, either in the |
| male or female line. |
| സുത്യ, യുടെ. s. Religious bathing. സ്നാനം. |
| സുത്രാമാ, വിന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| സുത്വാ, വിന്റെ. s. A student who has performed |
| his ablutions subsequent, or, according to some, prepara- |
| tory, to a sacrifice. |
| സുദന്തീ, യുടെ. s. 1. The female elephant supposed to |
| support the north-west of the world. 2. an actress, a |
| dancer. |
[ 830 ]
| സുദൎശനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The discuss, or missile |
| weapon of VISHNU. വിഷ്ണുവിന്റെ ആയുധം. 2. |
| Mount Meru. മെരു. 3. the rose apple, Eugenia jambu. |
| ജാംബവം. 4. beauty, handsomeness. സൌന്ദൎയ്യം. |
| adj. Well or good looking, well seeing, easy to be seen. |
| സുദാമാ, വിന്റെ. s. 1. A cloud. മെഘം. 2. a moun- |
| tain. പൎവതം. 3. INDRA's elephant. ഇന്ദ്രഗജം. 4. the |
| name of a cowherd. |
| സുദായം, ത്തിന്റെ. s. 1. A nuptial present, or dowry. |
| സ്ത്രീധനം. 2. a special gift as alms to a student at his |
| initiation. |
| സുദിനം, ത്തിന്റെ. s. A fine day. |
| സുദീൎഘം. adj. Very long, (in space or time.) |
| സുദുർലഭം. adj. Difficult to be attained, unattainable, |
| impracticable. |
| സുദുശ്ചരം. adj. Very arduous or painful, difficult to |
| be performed or attained. |
| സുദൂരം. adj. Very distant. |
| സുദൃഢം. adj. Very hard or firm. |
| സുധ, യുടെ. s. 1. Nectar, the beverage of the immor- |
| tals or gods. അമൃത. 2. lime, mortar, plaster. വെങ്കളി. |
| 3. the milk hedge plant, Euphorbia antiquorum, &c. ക |
| ള്ളി. 4. juice. 5. water. വെള്ളം. 6. lightning. മിന്ന |
| ൽ. adj. Useless, in vain, an exclamation in making an |
| offering to the gods. |
| സുധൎമ്മ, യുടെ. s. The council, or assembly of the gods. |
| സുധൎമ്മൻ, ന്റെ. s. One of the principal disciples of |
| Mahavira, the last Jina of the present age; he survived |
| his master, and the different ascetics or candidates for |
| holiness are traced from him in regular succession, none |
| of the other ten disciples of Mahavira having left suc- |
| cessors. |
| സുധൎമ്മാവ, വിന്റെ. s. A man attentive to the pro- |
| per maintenance of his family. |
| സുധാകരൻ, ന്റെ. s. The moon. ചന്ദ്രൻ. |
| സുധാജീവി, യുടെ. s. A bricklayer, a plasterer, ക |
| ല്ലാശാരി. |
| സുധാപാണി, യുടെ. s. The divine physician DAN- |
| WANTARI, as bearing in his hands the beverage of the |
| gods. |
| സുധാംശു, വിന്റെ. s. The moon as being the supposed |
| repository of the beverage of the gods. ചന്ദ്രൻ. |
| സുധാംശുതൈലം, ത്തിന്റെ. s. Camphorated oil. |
| സുധാശനം, ത്തിന്റെ. s. Nectar, the food of the gods. |
| അമൃത. |
| സുധീ, യുടെ. s. 1. A Pandit, a learned man or teacher. | പണ്ഡിതൻ. 2. a good understanding. നല്ലബുദ്ധി. |
| സുനയനം, ത്തിന്റെ. s. A deer. മാൻ. |
| സുനാസീതൻ, ന്റെ. s. An epithet of INDRA as the |
| leader of the gods. |
| സുനിഷണ്ഡകം, ത്തിന്റെ. s. A potherb, Marsilia |
| quadrifolia. |
| സുനീതി, യുടെ. s. 1. Propriety of behaviour, good man- |
| ners. 2. the mother of DHRUVA. |
| സുന്ദരൻ, ന്റെ. s. A handsome man. |
| സുന്ദരം, &c. adj. Beautiful handsome, fair. s. Beauty, |
| handsomeness, fairness. |
| സുന്ദരാംഗൻ, ന്റെ. s. A handsome well made man. |
| സുന്ദരാംഗി, യുടെ. s. A woman of beautiful form. |
| സുന്ദരി, യുടെ. s. A beautiful or handsome woman. |
| സുപന്ഥാ, വിന്റെ. s. 1. A good road. നല്ലവഴി. 2. |
| a country, &c. having good roads. |
| സുപൎണ്ണൻ, ന്റെ. s. GARUDA, the bird and vehicle |
| of VISHNU, as having a plume of beautiful feathers. ഗ |
| രുഡൻ. |
| സുപൎവ്വാ, വിന്റെ. s. 1. A god, a deity. ദെവൻ. |
| 2. a lunar day in which religious ceremonies are parti |
| cularly performed, as the new moon, the eighth and |
| fourteenth day of each fortnight. |
| സുപാത്രൻ, ന്റെ. s. An able or clever man. |
| സുപാനം, ത്തിന്റെ. s. Drinking well, easily, or |
| deeply. |
| സുപാൎശ്വകം, ത്തിന്റെ. s. The veined leaf fig-tree, Fi- |
| cus venosa. കല്ലാൽ. |
| സുപീഡനം, ത്തിന്റെ. s. Rubbing, kneading the |
| hands and feet. |
| സുപ്തജ്ഞാനം, ത്തിന്റെ. s. Dreaming, a dream. സ്വ |
| പ്നം. |
| സുപ്തം, ത്തിന്റെ. s. Sleep, deep or sound sleep. ഉറ |
| ക്കം. adj. Sleepy, asleep. |
| സുപ്തി, യുടെ. s. 1. Sleep, sleeping. 2. numbness, in- |
| sensibility, paralysis. drowsiness, sleepiness. |
| സുപ്രതീകൻ, ന്റെ. s. 1. The elephant of the north- |
| east quarter. വടക്ക കീഴക്കെ മുക്കിലെ ആന. 2. CÁ |
| MADEVA. കാമദെവൻ. 3. SIVA. ശിവൻ. |
| സുപ്രയുക്തം. &c. adj. 1. Joined, attached, closely con- |
| nected or in contact. 2. well managed, as an instrument |
| or weapon. |
| സുപ്രയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Dexterity, expertness. |
| 2. contact, approximation. |
| സുപ്രയൊഗവിശിഖൻ, ന്റെ. s. A good archer. |
| സുപ്രലാപം, ത്തിന്റെ. s. Eloquence, elegant dis- |
[ 831 ]
| course, speaking or discoursing well. |
| സുപ്രസന്നം, &c. adj. Well pleased, favouring, fa- |
| vourable. |
| സുബന്തം, ത്തിന്റെ. s. Etymology, a grammatical |
| term. |
| സുബുദ്ധി, യുടെ. s. 1. Sobriety, temperance, calmness. |
| 2. good sense. |
| സുബെദാർ, രിന്റെ. s. 1. A Subedar, or mili- |
| tary officer. |
| സുബൊധം, ത്തിന്റെ. s. Soberness, sobriety; tem- |
| perance, calmness, freedom from inordinate passion; |
| seriousness, gravity. സുബൊധം ഉണ്ടാകുന്നു, To |
| become calm, sensible, sober, &c. |
| സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ന്റെ. s. SUBRAHMANYA, a name of |
| the Hindu Mars, or Cárticéya, as being the peculiar |
| guardian of the Brahmans. |
| സുബ്രാഹ്മണൻ, ന്റെ. s. A chief Brahman. ബ്രാ |
| ഹ്മണശ്രെഷ്ഠൻ. |
| സുഭഗ, യുടെ. s. 1. A respectable and auspicious mother. |
| 2. a woman beloved by her husband. |
| സുഭഗത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Pleasure, gratification. 2. |
| auspiciousness. |
| സുഭഗം, &c. adj. 1. Pleasing to the eye, grateful to the |
| sight. സൌന്ദൎയ്യമുള്ള. 2. beloved, liked. പ്രിയമുള്ള. |
| 3. fortunate, auspicious. സുഭമുള്ള. |
| സുഭഗാസുതൻ, ന്റെ. s. The son of an auspicious |
| mother. |
| സുഭദ്ര, യുടെ. s. The wife of ARJUNA and sister of |
| JAGANNÁTHA, whose image is worshipped with those of |
| that deity and his brother BALARÁMA, and carried in |
| procession with them in the Rath Yátra, or anuual |
| ly. 2. movement of the car of JAGANNÁTH. |
| സുഭദ്രൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| സുഭദ്രം, &c. adj. Propitious, auspicious, fortunate. |
| സുഭാഷിതം, ത്തിന്റെ. s. Good language, a good or |
| wise saying, a proverb. adj. 1. Spoken well or eloquent- |
| well spoken, speaking or discoursing well. |
| സുഭിക്ഷ, യുടെ. s. The name of a tree, Grislea tomen- |
| tosa. താതിരി. |
| സുഭിക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. The name of a tree, Grislea |
| tomentosa. 2. plenty, fruitfulness, abundance, fertility, |
| exuberance. |
| സുഭ്രമൻ, ന്റെ. s. A name of Cartivírya, as the eighth |
| Chacrawerti, or universal monarch, according to the |
| Jainas. |
| സുഭ്രു, വിന്റെ. s. A woman. സ്ത്രീ. | സുമതം, &c. adj. Friendly, well or kindly disposed. |
| സുമതി, യുടെ. s. 1. Friendship, kindness. 2. the fifth |
| Jina or Jaina teacher of the present era. |
| സുമന, യുടെ. s. The great flowered jasmine. പിച്ച |
| കം. |
| സുമനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Wheat. കൊതമ്പ. 2. the |
| thorn apple Datura metel. ഉമ്മത്ത. adj. Handsome, |
| beautiful. സുന്ദരം. |
| സുമനസ`, ിന്റെ. s. 1. A god, an immortal. സുരൻ. |
| 2. a flower in general. പുഷ്പം. 3. a Pundit, a learned |
| man or teacher. പണ്ഡിതൻ. 4. a student of the Védas |
| and supplementary sciences. |
| സുമനൊരജസ, ിന്റെ. s. The pollen of a flower. |
| പൂവിൻപൊടി. |
| സുമം, ത്തിന്റെ. s. A flower. പുഷ്പം. |
| സുമംഗലം, &c. adj. Very fortunate or auspicious, |
| prosperous. |
| സുമിത്ര, യുടെ. s. Sumatra, a wife of DASARAT'HA, and |
| the mother of Lacshmana. |
| സുമുഖത, യുടെ. s. Pleasantness, agreeableness, a friend- |
| ly or pleasing countenance, amiability. പ്രസാദഭാവം. |
| സുമുഖൻ, ന്റെ. s. 1. A handsome faced man, an a- |
| miable man. 2. the son of Garuda. 3. one of the ser- |
| pents of Pátála. 4. a Pundit, a learned man or teacher. |
| പണ്ഡിതൻ. |
| സുമുഖം, ത്തിന്റെ. s. A handsome face. adj. 1. Pleas- |
| ing, agreeable, amiable. 2. lovely, handsome faced. |
| സുമുഖി, യുടെ. s. A handsome woman, a woman of a |
| pleasing or amiable countenance. |
| സുമുഹൂൎത്തം, ത്തിന്റെ. s. An auspicious time or sea- |
| son. നല്ല സമയം. |
| സുമെധ, യുടെ. s. Good capacity, or understanding. |
| സുമെരു, വിന്റെ. s. 1. The sacred mountain Meru. |
| മെരു പൎവ്വതം. 2. SIVA. ശിവൻ. adj. Best, excellent. |
| ശ്രെഷ്ഠമായുള്ള. |
| സുയൊധനൻ, ന്റെ. s. A name of DURYO'DHANA, |
| the chief of the Curu family. |
| സുരക്തം. adj. 1. Deeply or well coloured or dyed. 2. |
| deep red, crimson. 3. strongly affected or impassioned. |
| സുരകുലം, ത്തിന്റെ. s. The race of the gods. |
| സുര, യുടെ. s. Spirituous or fermented liquor, ardent |
| spirits. മദ്യം. adj. In composition only of, or belonging |
| to, the deities or gods. |
| സുരഗണം, ത്തിന്റെ. s. The assembly of the gods. |
| സുരഗുരു, വിന്റെ. s. VRIHASPATI, regent of Jupiter |
| and preceptor of the Suras or gods. |
[ 832 ]
| സുരംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hole, such as is made by |
| rats, or by burglars in a wall, or in blasting rocks, a |
| mine in fortification, a trench, a subterraneous passage. |
| തുരങ്കം. 2. red sanders. 3. vermilion. ചായില്യം. സു |
| രംഗം വെക്കുന്നു. To dig a mine. |
| സുരജ്യെഷ്ഠൻ, ന്റെ. s. BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| സുരത, യുടെ. s. Godhead, divinity. |
| സുരതം, ത്തിന്റെ. s. Copulation, coition. ക്രീഡ. adj. |
| Compassionate, tender. |
| സുരദാരു, വിന്റെ. s. A generic name of the five |
| celestial trees which are fabled to yield whatever is |
| desired. |
| സുരദീൎഘക, യുടെ. s. The Ganges of heaven, the milky |
| way. ആകാശഗംഗ. |
| സുരദ്വിൾ, ട്ടിന്റെ. s. An Asur or infernal being, the |
| natural enemy of the gods. |
| സുരധനുസ`, ിന്റെ. s. The rainbow. മെഘവില്ല. |
| സുരനദി, യുടെ. s. The Ganges of heaven. ആകാശ |
| ഗംഗ. |
| സുരനിമ്നഗ, യുടെ. s. The Ganges. ഗംഗ. |
| സുരനിവഹം, ത്തിന്റെ. s. An assembly of the gods. |
| ദെവകളുടെ കൂട്ടം. |
| സുരൻ, ന്റെ. s. 1. A deity, a celestial or demi-god. 2. |
| the sun. ആദിത്യൻ. 3. a sage, a learned man. |
| സുരപണം, ത്തിന്റെ. s. A drug, probably a leaf, |
| commonly called Machi perni, and described as pungent, |
| and bitter, anthelmintic, stomachic, and remover of |
| phlegm and cattarrh. മക്കിപ്പൂ. |
| സുരപതി, യുടെ. s. INDRA, as king of the celestials. |
| ഇന്ദ്രൻ. |
| സുരപുരി, യുടെ. s. The capital of INDRA. |
| സുരഭി, യുടെ. s. 1. A perfume, a fragrant, or sweet |
| smelling substance. സുഗന്ധം. 2. the Michelia Cham- |
| paca. 3. nutmeg. ജാതിക്കാ. 4. spring. വസന്തകാ |
| ലം. 5. the gum olibanum tree, Bosnelia thurifera. ൟ |
| ന്ത. 6. a fabulous cow, the cow of plenty, granting every |
| wish. 7. a sort of drug and perfume, Mura. 8. one of the |
| divine Matris. 9. the earth. ഭൂമി. adj. 1. Fragrant, sweet |
| smelling. 2. pleasing, beloved. 3. friendly, a friend. 4. |
| celebrated, famous. 5. wise, learned. 6. handsome. 7. |
| good, virtuous. |
| സുരലൊകം, ത്തിന്റെ. s. Swerga, the heaven of IN- |
| DRA, and residence of the celestials. |
| സുരവരൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| സുരവൎത്മാ, വിന്റെ. s. Heaven, sky, ether, atmos- |
| phere. | സുരൎഷി, യുടെ. s. A Rishi or sage of a divine order, |
| as NÁREDA, &c. |
| സുരസ, യുടെ. s. 1. The mother of the Nágas. സൎപ്പ |
| ങ്ങളുടെ അമ്മ. 2. holy basil. തൃത്താവ. 3. a plant; |
| commonly Rasan. |
| സുരസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Holy basil. തൃത്താവ. 2. |
| sweetness, good flavour. 3. gum myrrh. 4. cassia or |
| cinnamon bark. ഇലവംഗതൊലി. 5. mercury. ര |
| സം. |
| സുരസംഘം, ത്തിന്റെ. s. An assembly of the gods. |
| ദെവകളുടെ കൂട്ടം. |
| സുരസെവിതൻ, ന്റെ. s. An epithet of the deity |
| as worshipped by the celestials. ൟശ്വരൻ. adj. 1. |
| Sweet. 2. well flavoured, sapid, juicy. |
| സുരസൈന്യം, ത്തിന്റെ. s. A celestial host. |
| സുരക്ഷിതം, &c. adj. Well saved. സുരക്ഷിതമായി |
| പൊകുന്നു, To enjoy a safe conduct. |
| സുരാ, യുടെ. s. Spirituous liquor in general, personified |
| also as a nymph produced at the churning of the sea. |
| സുരാകുണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. A drinking vessel. മദ്യ |
| പാത്രം. |
| സുരാചാൎയ്യൻ, ന്റെ. s. VRIHASPATI, regent of Jupiter |
| and preceptor of the Suras or gods. വ്യാഴം. |
| സുരാപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. A drinking vessel. മദ്യ |
| പാത്രം. |
| സുരാപാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Drinking spirituous li- |
| quor. മദ്യപാനം. 2. an intoxicating drink. 3. eating |
| any thing to excite thirst and promote drinking. |
| സുരാപായി, യുടെ. s. A drunkard, one who drinks |
| spirituous liquors. |
| സുരാഭാണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. A drinking vessel. മദ്യ |
| പാത്രം. |
| സുരാമണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. The upper part or froth |
| of vinous liquor during fermentation, yeast, barm. |
| സുരാരി, യുടെ. s. An Asur or infernal being and ene- |
| my of the gods. |
| സുരാലയം, ത്തിന്റെ. s. 1. The sacred mountain |
| Meru, the extremity of the world's axis and residence |
| of the gods. 2. Swerga or paradise. 3. a tavern. |
| സുരാഷ്ട്രജം, ത്തിന്റെ. s. 1. A fragrant earth. 2. a |
| sort of bean, a black variety of the Phaseolus mungo. |
| സുരാഷ്ട്രം, ത്തിന്റെ. s. A country on the western |
| side of India, the neighbourhood of the modern Surat. |
| സുരുംഗ, യുടെ. s. 1. A hole made under ground, or |
| through the walls of a building for military or felonous |
| purposes, a mine, a breach, &c. തുരങ്കം. 2. the murunga |
[ 833 ]
| tree, Hyperanthera morunga. മുരുങ്ങ. |
| സുരുംഗാഹി, യുടെ. s. A house-breaker. |
| സുരുചിരം, &c. adj. Agreeable, pleasant, beautiful. |
| സുരൂപൻ, ന്റെ. s. 1. A handsome or well formed |
| man. സുന്ദരൻ. 2. a wise, learned man. വിദ്വാൻ. |
| സുരൂപം, ത്തിന്റെ. s. An image, a picture. |
| സുരൂപി, യുടെ. s. masc. and fem. A handsome or fair |
| person. |
| സുരെന്ദ്രൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| സുരെശൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA, the king of |
| the Suras or celestials. |
| സുരെശ്വരൻ, ന്റെ. s. Siva, or a personification of |
| him, especially as one of the eleven Rudras. |
| സുരൊദം, ത്തിന്റെ. s. The fabulous sea of spiritu- |
| ous liquor. |
| സുലഭമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be easy, feasible, |
| facile, to be attainable, &c. |
| സുലഭം. adj. Easy, feasible, facile, attainable, of easy |
| acquisition, or attainment, not difficult, to be obtained |
| or effected. |
| സുലളിതം, &c. adj. Agreeable, pleasant, beautiful. |
| സുലൊചനം, ത്തിന്റെ. s. Spectacles, or eye-glasses. |
| കണ്ണട. |
| സുവചനം, ത്തിന്റെ. s. Eloquence, speaking well or |
| eloquently. നല്ലവാക്ക. |
| സുവൎച്ചസ`, ിന്റെ. s. Speaking much, and elegantly |
| or well. |
| സുവൎണ്ണകം, ത്തിന്റെ. s. The Cassia fistula tree, |
| Cassia fistula. കൊന്ന. |
| സുവൎണ്ണകാരൻ, ന്റെ. s. A goldsmith. |
| സുവൎണ്ണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Gold. 2. a weight of gold |
| equal to sixteen Mashas, which at five Rettis to each |
| Masha makes the Suwarna equal to 176 grains troy. 3. |
| a sort of sandal wood. 4. a kind of red chalk or ochre. 5. |
| wealth, property, 6. the cassia fistula tree. കൊന്ന. 7. |
| a flower, Messua ferrea. adj. 1. Of a fine colour. 2. bril- |
| liant, bright. 3. of a good tribe or caste. |
| സുവല്ലി, യുടെ. s.The name of a medicinal plant, |
| Serralata anthelmintica. കാർപൊകിൽ. |
| സുവഹ, യുടെ. s. 1. The name of a flower, Nyctanthes |
| tristis. 2. a shrub, Mimosa octandia. 3. a scandent shrub, |
| Cissus pedata. 4. Rasan conjectured to be the ichneu- |
| mon plant. 5. the Boswellia thurifera. ൟന്ത. |
| സുവഹം. adj. 1. Bearing or conveying well and plea- |
| santly. 2. pleasant of burthen, to be borne with pleasure. |
| 3. patient, enduring. | സുവാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. A pleasant or respectable |
| dwelling. നല്ല ഇരിപ്പിടം. 2. an agreeable perfume. |
| സുഗന്ധവാസന. |
| സുവാസിനീ, യുടെ. s. A woman married or unmarried |
| residing in her father's house. |
| സുവിനീതം, &c.adj. Well trained, properly behaved. |
| സുവിശെഷകൻ, ന്റെ. s. One who brings good |
| news, an Evangelist. |
| സുവിശെഷം, ത്തിന്റെ. s. Good tidings, joyful news, |
| adopted to express the Gospel. |
| സുവെഷം, ത്തിന്റെ. s. A fine appearance or dress, |
| decoration, ornament. |
| സുവ്രതം, &c. adj. Virtuous, strict, rigidly observing |
| any religious vow or obligation. |
| സുവ്രതാ, യുടെ. s. 1. The mother of the fifteenth |
| Jaina of the present age. 2. a cow easily milked, one |
| of tractable and gentle disposition. 3. a virtuous wife. |
| സുശാസന, യുടെ. s. Good government. |
| സുശീതലം. adj. Very cold or cooling, frigid, freezing. |
| സുശീലം, ത്തിന്റെ. s. Natural amiability, excellence |
| of temper or disposition. adj. Of a good disposition or |
| temper, well disposed, good natured. |
| സുഷമ, യുടെ. s. Exquisite beauty or splendour. |
| സുഷമം, &c. adj. 1. Very beautiful, handsome, pleas- |
| ing. 2. same, even, all. |
| സുഷവി, യുടെ. s. 1. A sort of gourd, Momordica |
| charantia. പാൽവള്ളി. 2. black cumin seed, generally |
| confounded with Calongi, Nigella Indica. കരിഞ്ചീരകം. |
| സുഷി, യുടെ. s. 1. A hole. പൊത. 2. drying. |
| സുഷിരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hole. പൊത്ത. 2. a |
| wind instrument. കുഴൽ. adj. Perforated, pierced. തു |
| ളെക്കപ്പെട്ട. |
| സുഷിരാ, യുടെ. s. A vegetable perfume. പവഴക്കൊടി. |
| സുഷീമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Cold. തണുപ്പ. 2. a sort |
| of snake. പാമ്പ: 3. the moon gem. adj. 1. Cold, frigid. |
| തണുപ്പുള്ള. 2. pleasant, agreeable. |
| സുഷുപ്തൻ, ന്റെ. s. One who is fast asleep. ഉറങ്ങു |
| ന്നവൻ. |
| സുഷുപ്തം, &c. adj. Fast asleep. |
| സുഷുപ്തി, യുടെ. s. Profound or deep sleep or repose, |
| entire insensibility. ഗാഢനിദ്ര. |
| സുഷുമ്നാ, യുടെ. s. A tubular organ of the body. ഒരു |
| നാഡി. |
| സുഷെണൻ, ന്റെ. s. 1. VISHNU. വിഷ്ണു. 2. the |
| physician of the monkey chief SUGRÍVA. |
| സുഷെണം, ത്തിന്റെ. s. 1. The Carinda fruit, Carissa |
[ 834 ]
| carondas. പെരുങ്കളാവ. 2. a cane or reed, the ratan. |
| ചൂരൽ. |
| സുഷെണിക, യുടെ. s. The Indian jalap plant, Con- |
| volvulus turpethum. നാല്ക്കൊപ്പക്കൊന്ന. |
| സുഷ്ഠു. ind. 1. Much, very much, very. അധികം. 2. |
| well, good, excellent. |
| സുഷ്ഠുത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Great abundance. 2. excel- |
| lence. ശ്രെഷ്ഠത. |
| സുസമ്പത്ത, ിന്റെ. s. Fortune, prosperity. |
| സുസംസ്കൃതം. adj. 1. Dressed, seasoned, prepared with |
| condiments, spices, &c. 2. entirely perfected, very highly |
| finished. |
| സുസഹം. adj. Easily borne or suffered. |
| സുസ്ഥത, യുടെ. s. 1. Health. 2. happiness, welfare. |
| സുസ്ഥം, &c. adj. 1. Well, healthy. 2. happy, faring or |
| living well. |
| സുസ്ഥിരം, &c. adj. Firm, steady, stable. |
| സുസ്നാതൻ, ന്റെ. s. A student who has performed |
| his ablutions preparatory or subsequent to a sacrifice. |
| സുത്സ്നിഗ്ദ്ധൻ, ന്റെ. s. A friend, an amiable, kind, |
| affectionate person. നല്ലസ്നെഹമുള്ളവൻ. |
| സുസ്നെഹം, ത്തിന്റെ. s. Friendship, affection. |
| സുസ്വരം, ത്തിന്റെ. s. A pleasant voice. |
| സുഹിതം, &c. adj. 1. Satiate, satisfied. 2. fit, right, suit- |
| able. 3. kind, friendly. |
| സുഹൃത്ത, ിന്റെ. s. 1. A friend. 2. an ally. ബന്ധു. |
| സുഹൃദയം, &c. adj. Kind or good hearted. |
| സൂകതരുണി, യുടെ. s. A sow. |
| സൂകരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A hog, or pig in general. 2. |
| a sort of deer, the hog deer. |
| സൂക്തി, യുടെ. s. Eloquence, speaking well or elegantly. |
| നല്ലവാക്ക. |
| സൂചകൻ, ന്റെ. s. 1. A spy, an informer, a discoverer. |
| ഒറ്റുകാരൻ. 2. a teacher, an instructor. ഉപദെശി, |
| 3. a dog. നാ. 4. a crow. കാക്ക. 5. a cat. പൂച്ച. 6. a |
| scoundrel, a villain. ദുഷ്ടൻ. 7. a manager or chief ac- |
| tor of a company. |
| സൂചകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Information, informing. 2. |
| a hint, gesture, or gesticulation, conveying information |
| by signs. 3. discovery, detection. 4. commencement. |
| സൂചന, യുടെ. s. 1. A hint, gesture, or gesticulation, |
| conveying information by signs. 2. information, inform- |
| ing. 3. piercing. 4. sight, seeing. 5. keenness, acuteness, |
| sharpness, exactness. |
| സൂചനയുള്ളവൻ, ന്റെ. s. One who is accurate, ex- |
| pert. | സൂചി, യുടെ. s. 1. A needle. 2. intimation of a passion |
| or feeling by signs, gesture, gesticulation. 3. piercing, |
| perforating. |
| സൂചിക്കാണം, ത്തിന്റെ. s. A fee given to the per- |
| son who writes title deeds. |
| സൂചിക്കാന്തം, ത്തിന്റെ. s. A loadstone, the mariner's |
| needle. |
| സൂചിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To hint by signs or |
| gesture, to inform, to make known. |
| സൂചിക്കുഴ, യുടെ. s. The eye of a needle. |
| സൂചിതം. adj. Communicated, told, made known. അ |
| റിയിക്കപ്പെട്ട. |
| സൂചിപ്പണി, യുടെ. s. Needle work. |
| സൂചിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. 1. To warn, to ap- |
| prize of. 2. to commence. |
| സൂച്യഗ്രം, ത്തിന്റെ. s. The point of a needle. |
| സൂത, യുടെ. s. A woman lying in. പ്രസവിച്ചവൾ. |
| സൂതകം, ത്തിന്റെ. s. 1. The imaginary pollution, or |
| impurity proceeding from the birth of a child or death of |
| a relation, &c. 2. impurity. |
| സൂതൻ, ന്റെ. s. 1. A charioteer. തെരാളി. 2. a car- |
| penter. 3. a man of a mixed race descended from a |
| Cshetriya father and mother of the sacerdotal tribe. 4. |
| the name of a sage. 5. a bard, an encomiast. |
| സൂതം, ത്തിന്റെ. s. Quicksilver, mercury. പാരതം. |
| adj. 1. Born, engendered. ജനിച്ച. 2. sent, dispatched. |
| അയക്കപ്പെട്ട. 3. drank. കുടിക്കപ്പെട്ട. 4. gone, de- |
| parted. പൊയ. |
| സൂതി, യുടെ. s. 1. Birth, delivery, parturition, bringing |
| forth, child-birth. പ്രസവം. 2. offspring, progeny. സ |
| ന്തതി. 3. sewing. തൈയ്യൽ. |
| സൂതികൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. Attendance on a woman |
| during child-birth. |
| സൂതികാ, യുടെ. s. 1. A woman recently delivered. 2. a |
| midwife. പ്രസവിക്കുന്നവൻ. |
| സൂതികാഗൃഹം, ത്തിന്റെ. s. A part of a house ap- |
| propriated to the women, or to a lying-in woman espe- |
| cially, a nursery. |
| സൂതികാവായു, വിന്റെ. s. An hysterical disease. |
| സൂതിമാസം, ത്തിന്റെ. s. The last month of pregnan- |
| cy. പ്രസവിപ്പാനുള്ളമാസം. |
| സൂത്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. Dexterity, cleverness. മിടു |
| ക്ക. adj. Dexterous, clever. |
| സൂത്പ, യുടെ. s. 1. Religious bathing, ablution pre- |
| paratory or subsequent to a sacrifice. 2. drinking the juice |
| of the acid asclepias at a sacrifice. |
[ 835 ]
| സൂത്രക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. An artist, a contriver, a |
| machinist, a maker of any machinery or complicated |
| mechanical work. 2. a crafty, cunning man. |
| സൂത്രചക്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A water wheel by which |
| water is raised. 2. a compass. |
| സൂത്രധാരൻ, ന്റെ; or സൂത്രധാരി, യുടെ. s. 1. IN- |
| DRA. ഇന്ദ്രൻ. 2. the principal actor or manager of a |
| company, and chief interlocutor in the prelude to a |
| drama. 3. a machinist. 4. one who wears the sacred |
| thread. |
| സൂത്രപട്ടിക, യുടെ. s. An ornamented piece of wood |
| on the centre or over the joining of a folding door. |
| സൂത്രപ്പണി, യുടെ. s. Machinery, engineery, contriv- |
| ance, any complicated piece of workmanship, an engine. |
| സൂത്രപ്പണിക്കാരൻ, ന്റെ. s. A machinist, a con- |
| structor of engines or machines. |
| സൂത്രഭാഷ്യം, ത്തിന്റെ. s. A principal work on gram- |
| mar, &c. |
| സൂത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A thread in general. 2. a rule, |
| a precept, in morals or science, a short, obscure, and |
| technical sentence, enjoining some observance in law |
| or religion, or intimating some rule in grammar, logic, |
| &c. in each case it is the fundamental and primitive |
| part of Hindu learning and is the form in which the |
| works of the early and supposed inspired writers appear; |
| the ingenuity and labour of subsequent authors having |
| expanded and explained the original Sútras in various |
| commentaries and glosses. 3. an opinion or decree in |
| law. 4. a string, a collection of threads, as that worn by |
| the three first classes. 5. a secret, a mystery. 6. an artifi- |
| cial piece of work. 7. artifice, contrivance, craftiness, |
| guile. |
| സൂത്രവെഷ്ടനം, ത്തിന്റെ. s. A weaver's shuttle. ഒടം. |
| സൂത്രാമാ, വിന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| സൂദനം. s. Destroying, killing. കുല. adj. |
| 1. Destructive, destroyer. നാശകരം. 2. dear, beloved. |
| പ്രിയമുള്ള. |
| സൂദൻ, ന്റെ. s. 1. A cook. പാചകൻ. 2. sauce, |
| seasoning. കറി. 3. a made dish, any thing seasoned. |
| സൂന, യുടെ. s. 1. A daughter. പുത്രി. 2. the uvula. |
| ചെറുനാവ. 3. a slaughter house or place where ani- |
| mals are killed. കുലനിലം. 4. a shambles. ഇറച്ചി |
| വില്ക്കുന്നസ്ഥലം. |
| സൂനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A flower. പുഷ്പം. 2. bringing |
| forth (as young.) parturition. പ്രസവം. adj. 1. Blown, |
| budded (as a flower. വിടൎന്ന. 2. empty, vacant. ഒഴിവു | ള്ള. 3. borne, produced. ജനിച്ച. |
| സൂനി, യുടെ. s. A butcher, a hunter, one who kills |
| animals. മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നവൻ. |
| സൂനു, വിന്റെ. s. 1. A son. പുത്രൻ. 2. a daughter. |
| പുത്രി. 3. a younger brother. അനുജൻ. 4. the sun. |
| സൂൎയ്യൻ. |
| സൂനൃതം, ത്തിന്റെ. s. Agreeable discourse or speech |
| but also true. സത്യവാക്ക. adj. 1. True. 2. fortunate, |
| auspicious. 3. agreeable, pleasant (as speech.) 4. dear |
| to, beloved by. |
| സൂപകാരൻ, ന്റെ. s. A cook. പരിപ്പുകാരൻ. |
| സൂപധൂപനം, ത്തിന്റെ. s. Assafœtida. കായം. |
| സൂപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sauce, condiment, split pease |
| dressed. പരിപ്പ. 2. a vessel. പാത്രം. 3. an arrow. |
| അമ്പ. |
| സൂപ്യപൎണ്ണി, യുടെ. s. A sort of bean, Phaseolus tri- |
| lobus. കാട്ടുപയറ. |
| സൂരണം, ത്തിന്റെ. s. An esculent root, Arum cam- |
| panalutum. ചെന. |
| സൂരതൻ, ന്റെ. s. One who is compassionate, tender. |
| ദയയുള്ളവൻ. |
| സൂരതം, &c. adj. 1. Compassionate, tender. ദയയുള്ള. |
| calm, tranquil. ക്ഷമയുള്ള. |
| സൂരൻ, ന്റെ. s. 1. The sun. സൂൎയ്യൻ. 2. a learned |
| man. വിദ്വാൻ. |
| സൂരസൂതൻ, ന്റെ. s. ARUNA, the personification of |
| the dawn, as the charioteer of the sun. അരുണൻ. |
| സൂരി, യുടെ. s. 1. A Pundit, a learned man, a scholar |
| വിദ്വാൻ. 2. the sun, ആദിതൻ. 3. a name of |
| CRISHNA. കൃഷ്ണൻ. |
| സൂൎപ്പം, ത്തിന്റെ. s. A winnowing basket. |
| സൂൎമ്മി, യുടെ. s. An image of metal, chiefly of iron. ഇ |
| രിമ്പുകൊണ്ടുള്ള ബിംബം. |
| സൂൎയ്യ, യുടെ. s. 1. The wife of the sun. ആദിത്യന്റെ |
| ഭാൎയ്യ. 2. a drug, a bitter gourd. |
| സൂൎയ്യകാന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. A gem, sometimes ap- |
| plied to the crystal lens, but usually to a stone of fabu- |
| lous existence or properties. 2. the sun-flower, Helian- |
| this amens. |
| സൂൎയ്യകാന്തി, യുടെ. s. 1. Sunshine, the splendor, or |
| heat of the sun. വെയിൽ. 2. the flower of the sesa- |
| mum plant. എള്ളിന്റെ പൂ. |
| സൂൎയ്യകിരണം, ത്തിന്റെ. s. A beam or ray of the |
| sun. |
| സൂൎയ്യക്രാന്തി, യുടെ. s. A plant, Ipomœa Quamodit. |
| സൂൎയ്യഗ്രഹണം, ത്തിന്റെ. s. 1. The sun. 2. an e |
[ 836 ]
| clipse of the sun. 3. the personified ascending and de- |
| scending node, or Cetu and Rahu. 4. the bottom of a |
| water jar. |
| സൂൎയ്യഛായ, യുടെ. s. Reflection of the sun. |
| സൂൎയ്യതനയ, യുടെ. s. The Jumna or Yamuna river. |
| യമുനാ നദി. |
| സൂൎയ്യൻ, ന്റെ. s. 1. The sun. 2. the gigantic swallow- |
| wort, Asclepias gigantea. എരുക്ക. |
| സൂൎയ്യപടം, ത്തിന്റെ. s. A kind of gold or silver cloth. |
| സൂൎയ്യപഥം, ത്തിന്റെ. s. The sun's course. |
| സൂൎയ്യപുടം, ത്തിന്റെ. s. Exposure to the sun. |
| സൂൎയ്യപുത്രൻ, ന്റെ. s. 1. Sani or the planet Saturn |
| ശനി. 2. Yama. യമൻ. 3. Waruna, the Indian Neptune. |
| വരുണൻ. |
| സൂൎയ്യപ്രഭ, യുടെ. s. 1. The disk or orb of the sun, also |
| a circlet placed around an image. 2. the light or splen- |
| dor of the sun. |
| സൂൎയ്യബിംബം, ത്തിന്റെ. s. The disk, or face of the |
| sun. |
| സൂൎയ്യമണ്ഡലം, ത്തിന്റെ. s. The sun's orbit. |
| സൂൎയ്യവംശം, ത്തിന്റെ. s. The solar race of kings, or |
| race of the sun, originally reigning in Ayodhya or Oude. |
| സൂൎയ്യവൎത്തി, യുടെ. s. Folded Croton, Croton plicatum. |
| (Willd.) |
| സൂൎയ്യവാരം, ത്തിന്റെ. s. Sunday. ഞായറാഴ്ച. |
| സൂൎയ്യവാസരം, ത്തിന്റെ. s. Sunday. ഞായറാഴ്ച. |
| സൂൎയ്യശൊഭ, യുടെ. s. Sunshine, the brightness or |
| splendor of the sun. |
| സൂൎയ്യസാരഥി, യുടെ. s. The charioteer of the sun, A- |
| RUNA or the personified dawn. ആദിത്യന്റെ തെരാളി. |
| സൂൎയ്യാസ്തമനം, ത്തിന്റെ. s. Sunset. |
| സൂൎയ്യെന്ദുസംഗമം, ത്തിന്റെ. s. The day of the new |
| moon when it rises invisible. കറുത്ത വാവ. |
| സൂൎയ്യൊദയം, ത്തിന്റെ. s. Sun-rise. |
| സൂൎയ്യൊപരാഗം, ത്തിന്റെ. s. An eclipse of the sun. |
| സൂൎയ്യഗ്രഹണം. |
| സൂക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. Care, attention, observation, |
| watchfulness. 2. reality, certainty. 3. ingenuity, subtle- |
| ty, craft. 4. exactness, minuteness. adj. 1. Careful, at- |
| tentive, observing. 2. real, true, certain. 3. minute, ex- |
| act. 4. little, small. 5. subtle, crafty. |
| സൂക്ഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To take care of, |
| to watch over, to be attentive, to be careful. 2. to look |
| attentively, to observe. 3. to lay up in store. |
| സൂക്ഷിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To secure, to |
| cause to take care of, to cause to watch. | സൂക്ഷ്മ, യുടെ. s. 1. Small cardamoms. ചിറ്റെലം. 2. |
| a kind of jasmine, Jasminum auriculatum. |
| സൂക്ഷ്മഗ്രാഹി, യുടെ. s. A person of deep, or minute |
| comprehension, a man of acute penetration. സാരജ്ഞ |
| ൻ. |
| സൂക്ഷ്മദൎശി, യുടെ. s. See the following. |
| സൂക്ഷ്മദൃഷ്ടി, യുടെ. s. 1. Acuteness, quickness, sharp- |
| sightedness, intelligence. 2. an acute, quick, sharp- |
| sighted person. |
| സൂക്ഷ്മദെഹം, ത്തിന്റെ. s. The sentient soul, the |
| mind as invested with the living principle and with |
| memory, understanding, reason and will, affection or |
| passion, distinguished from സ്ഥൂലദെഹം, the cor- |
| poreal and material body, and from കാരണദെഹം, |
| the incorporeal and immortal soul. |
| സൂക്ഷ്മബുദ്ധി, യുടെ. s. Acuteness of intellect, ingenui- |
| ty, sagacity. സൂക്ഷ്മബുദ്ധിയുള്ളവൻ, A sagacious |
| man. |
| സൂക്ഷ്മം, ത്തിന്റെ. s. 1. Smallness, minuteness, little- |
| ness. 2. fineness, delicateness, thinness. 3. an atom. 4. |
| dexterity, ingeniousness, craft, subtlety.5. fraud, cheating. |
| 6. the subtle and invisible spirit or soul that pervades |
| the universe. 7. a figure of rhetoric, the subtle expression |
| of act or intention. 8. care, attention. adj. 1. Little, |
| small. 2. minute, atomic. 3. fine, delicate, thin. 4. |
| ingenious, subtle, crafty. |
| സൃൿ, ിന്റെ. s. A creator. സ്രഷ്ടാവ. |
| സൃക്വണി, യുടെ. s. The corner of the mouth. കടവായ. |
| സൃഗം, ത്തിന്റെ. s. A short arrow thrown by the hand. |
| പിന്നെറ്റുതടി. |
| സൃഗാലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A jackall. കുറുക്കൻ. 2. a |
| daitya or demon. അസുരൻ. |
| സൃണി, യുടെ. s. A hook used to drive an elephant. |
| അങ്കുശം. |
| സൃണിക, യുടെ. s. Saliva, spittle. വായിലെവെള്ളം. |
| സൃതം, ത്തിന്റെ. s. A small drop of water. ചെറിയ |
| നീൎത്തുള്ളി. adj. 1. Gone. 2. flowing. |
| സൃതി, യുടെ. s. 1. A road, a path, a way. വഴി. 2. |
| going, proceeding. ഗമനം. 3. hurting, injuring. |
| സൃപാടി, യുടെ. s. A measure. ഒരു അളവ. |
| സൃപാടിക, യുടെ. s. The bill or beak, of a bird. |
| സൃമരം, ത്തിന്റെ. s. A kind of animal, according to |
| some authorities, a young deer. വൎക്കളമാൻ. |
| സൃഷ്ടം, &c. adj. 1. Created, made. 2. much, many. 3. |
| ascertained. 4. joined, attached, connected. 5. ornament- |
| ed, adorned. 6. left, abandoned. |
[ 837 ]
| സൃഷ്ടി, യുടെ. s. 1. Creation, creating. 2. a creature. |
| 3. nature, natural property or disposition. 4. the absence |
| of properties. 5. the existence of properties and qualities. |
| സൃഷ്ടികൎത്താവ, ിന്റെ. s. The Creator, the Lord or |
| Maker of all. |
| സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To create, to make. |
| സൃഷ്ടിജീവൻ, ന്റെ. s. A created being, a creature. |
| സൃഷ്ടിതാവ, ിന്റെ. s. The Creator. |
| സൃഷ്ടിപ്പ, ിന്റെ. s. Creation. |
| സെകപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. A bucket or baling vessel. |
| തെകപാത്രം. |
| സെകം, ത്തിന്റെ. s. Sprinkling, aspersion, as of a |
| fluid. തളിപ്പ. |
| സെചനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A bucket or baling vessel. |
| തെകപാത്രം. 2. sprinkling, aspersion. തളിക്കുക. 3. |
| dripping, oozing. ൟറ്റവീഴുക. |
| സെതു, വിന്റെ. s. 1. A mound, a bank, a causeway, |
| an elevated piece of ground separating fields and serving |
| during their inundation in the rains, for the passage of |
| travellers, a bridge, &c. കെട്ടിയചിറ. 2. a tree, |
| Tapia cratæva. നീൎമാതളം. |
| സെതുബന്ധനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The ridge of rocks |
| extending from the south extremity of the Coramandel |
| coast towards the Island of Ceylon, supposed to have |
| been formed by HANUMÁN by command of RÁMA as a |
| bridge for the passage of his forces when going against |
| RÁVANA, commonly called Adam's bridge. 2. any dyke |
| or dam, &c. |
| സെതുസ്നാനം, ത്തിന്റെ. s. Bathing at or near Adam's |
| bridge. |
| സെന, യുടെ. s. An army, a host, a multitude. സെ |
| ന കൂട്ടുന്നു. To collect troops, to assemble an army. |
| സെനാഗജം, ത്തിന്റെ. s. A war elephant. |
| സെനാഗൃഹം, ത്തിന്റെ. s. A barrack, a military |
| house, or residence. |
| സെനാംഗം, ത്തിന്റെ. s. A component part of an |
| army, as elephants, chariots, infantry, &c. |
| സെനാധിപൻ, ന്റെ. s. A general, or commander |
| of an army. |
| സെനാനായകൻ, ന്റെ. s. See, സെനാപതി. |
| സെനാനി, യുടെ. s. 1. A general, the commander of |
| an army. സെനാപതി. 2. CÁRTICÉYA, the military |
| deity of the Hindus. സുബ്രഹ്മണ്യൻ. |
| സെനാപതി, യുടെ. s. 1. A general, the commander |
| of an army. 2. CÁRTICÉYA. |
| സെനാമുഖം, ത്തിന്റെ. s. A division of an army or | a battalion, a company or three patti, consisting of three |
| elephants, three chariots, nine horse and fifteen foot, the |
| front of an army. |
| സെനാരക്ഷൻ, ന്റെ. s. A guard, a piquet, a sen- |
| tinel, &c. |
| സെനാശ്വം, ത്തിന്റെ. s. A troop horse, a charger. |
| പടക്കുതിര. |
| സെവ, യുടെ. s. 1. Service, servitude, attendance. 2. |
| worship, devotion, homage. 3. courting favour. 4. mili- |
| tary service. സെവയിൽ പതിക്കുന്നു, To enrol as a |
| servant or soldier. |
| സെവക, യുടെ. s. A kind of thread biscuit. |
| സെവകനാഴി, യുടെ. s. A vessel used for making |
| thread biscuit. |
| സെവകൻ, ന്റെ. s. An attendant, a servant, a slave, a |
| man devoted or attached to, a dependant, a peon, a soldier. |
| സെവകാവൃത്തി, യുടെ. s. Servility, dependance, ser- |
| vitude. |
| സെവധി, യുടെ. s. A divine treasure, a substance |
| considered as the treasure of CUBÉRA. |
| സെവനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sewing, darning, stitching. |
| തുന്നുക. 2. a sack. ചാക്ക. 3. service. |
| സെവനി, യുടെ. s. A needle. സൂചി. |
| സെവാബലം, ത്തിന്റെ. s. 1. Influence, of one's |
| situation. 2. military fortitude or courage. |
| സെവാമൂൎത്തി, യുടെ. s. A deity. |
| സെവാവൃത്തി, യുടെ. s. Servitude, servility, dependance, |
| living by daily service. |
| സെവിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To serve, to attend on. |
| v. a. 1. To serve, worship or honour. 2. to court, to |
| flatter, to endeavour to please. 3. to take (as medicine, &c.) |
| സെവിതം, &c. adj. 1. Served, obeyed, honoured, wor- |
| shipped, adored. 2. protected, preserved. |
| സെവ്യൻ, ന്റെ. s. One who is worthy of being served, |
| worshipped, &c. |
| സെവ്യമാനം. adj. 1. Worthy of service or adoration, |
| to be served or obeyed, to be worshipped or honoured. |
| 2. to be taken as medicine, &c. |
| സെവ്യം, ത്തിന്റെ. s. The root of the Andropogon |
| muricatum. രാമച്ചം. adj. 1. Worthy of service or ado- |
| ration, to be served or obeyed, to be worshipped or |
| honoured. 2. to be taken as medicine. |
| സൈകുതം, ത്തിന്റെ. s. A sand bank, or an island |
| with sandy shores. |
| സൈതവാനി, യുടെ. s. The Bahuda river. വിന്ധ്യ |
| ങ്കൽനിന്ന പുറപ്പെടുന്ന നദി. |
[ 838 ]
| സൈനികൻ, ന്റെ. s. A guard, a sentinel, a piquet. |
| സൈനാപത്യം, ത്തിന്റെ. s. The command of an |
| army, the dignity or duty of a general. |
| സൈനികം, ത്തിന്റെ. s. A body of forces in array. |
| സൈന്ധവൻ, ന്റെ. s. 1. A native of Sindh. 2. a horse. |
| സൈന്ധവം, ത്തിന്റെ. s. 1. A horse. കുതിര. 2. |
| rock salt. ഇന്തുപ്പ. adj. 1. Produced or born in Sindh. |
| 2. marine, aquatic, ocean or river born. |
| സൈന്യപൃഷ്ഠം, ത്തിന്റെ. s. The rear or reserve of |
| an army. സൈന്യത്തിന്റെ പിമ്പുറം. |
| സൈന്യം, ത്തിന്റെ. s. An army, military forces, a |
| host. |
| സൈന്യാധിപൻ, ന്റെ. s. A general or commander |
| of an army. |
| സൈന്യാവാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. A camp. 2. a royal |
| camp or residence. |
| സൈരന്ധ്രി, യുടെ. s. 1. An independant female ar- |
| tisan working in another person's house. 2. Draupadi, |
| sister of the Pandu princes. |
| സൈരികൻ, ന്റെ. s. 1. A ploughman. ഉഴക്കാരൻ, |
| 2. a plough ox, &c. ഉഴക്കാള. |
| സൈരിഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. A buffalo. പൊത്ത. 2. |
| Swerga, Indra's heaven. |
| സൈരെയകം, ത്തിന്റെ. s. Barleria, Barleria cris- |
| tata. ചെറുകുറിഞ്ഞി. |
| സൊഢം, &c adj. 1. Borne, suffered, endured. സഹി |
| ക്കപ്പെട്ട. 2. patient, enduring. ക്ഷമയുള്ള. 3. able, |
| clever, powerful. |
| സൊൽപ്രാശം, ത്തിന്റെ. s. 1. Irony, sneering praise |
| and covert censure. നിന്ദാസ്തുതി. 2. a horse laugh. വെ |
| ട്ടിച്ചിരിക്ക. adj. Excessive, much, violent. അതി. |
| സൊദയം. adj. Accumulated, augmented, with interest, |
| with profit.കൂട്ടപ്പെട്ട. |
| സൊദരൻ, ന്റെ. s. A brother of whole blood. |
| സൊദരി, യുടെ. s. A sister of whole blood. |
| സൊദൎയ്യൻ, ന്റെ. s. A brother of whole blood. |
| സൊന്മാദം, adj. Mad, insane. ഉന്മാദത്തൊടുകൂടിയ. |
| സൊപകാരം. &c. adj. 1. Equipped, stocked, furnish- |
| ed or provided with necessary means or implements. 2. |
| assisted, abetted, befriended. |
| സൊപപ്ലവം, ത്തിന്റെ. s. The sun or moon in eclipse |
| ഗ്രഹണത്തോടുകൂടിയ ആദിത്യനും ചന്ദ്രനും. |
| സൊപാനം, ത്തിന്റെ. s. Stairs, steps, or a staircase. |
| കല്പട. |
| സൊമഗ്രഹണം, ത്തിന്റെ. s. An eclipse of the |
| moon. ചന്ദ്രഗ്രഹണം. | സൊമചൂഡൻ, ന്റെ. s. SIVA. ശിവൻ. |
| സൊമജൻ, ന്റെ. s. Budd’ha the son of Sóma, regent |
| of Mercury. |
| സൊമാതീൎത്ഥം, ത്തിന്റെ. s. A place of pilgrimage in |
| the west of India. |
| സൊമദൈവതം, ത്തിന്റെ. s. Budd’ha, regent of |
| Mercury and son of Sóma or the moon. |
| സൊമൻ, ന്റെ. s. 1. The moon. ചന്ദ്രൻ. 2. CUBÉ |
| RA. കുബെരൻ. 3. a monkey chief. 4. SIVA. ശിവ |
| ൻ. 5. one of the demi-gods called VASÚS. 6. camphor. |
| 7. a sort of native cloth. |
| സൊമപൻ, ന്റെ. s. The performer of a sacrifice or |
| a sacrificer who drinks the juice of the acid asclepias. |
| സൊമപാനം, ത്തിന്റെ. s. Drinking the juice of the |
| Sóma plant, or acid asclepias. |
| സൊമപീതി, യുടെ. s. A drinker of the juice of the |
| acid asclepias. |
| സൊമപുത്രൻ, ന്റെ. s. The son of Sóma or the moon,. |
| Budd’ha regent of Mercury. |
| സൊമം, ത്തിന്റെ. s. 1. The moon-plant, Asclepias |
| acida. 2. the acid juice of the asclepias acida, used by |
| Brahmans in their sacrifices. 3. nectar. 4. water. വെ |
| ള്ളം. 5. rice water or gruel. കഞ്ഞി. 6. heaven, sky, |
| ether. ആകാശം. 7. camphor. കൎപ്പൂരം. |
| സൊമയാഗം, ത്തിന്റെ. s. A sacrifice. |
| സൊമയാജി, യുടെ. s. A sacrificer who drinks at the |
| ceremony, the juice of the acid asclepias. |
| സൊമരാജി, യുടെ. s. The name of a medicinal plant, |
| Serraluta anthelmintica. കാൎകൊൽ. |
| സൊമരായം, ത്തിന്റെ. s. 1. The moon-plant or acid |
| asclepias, Asclepias acida. 2. a plant, the common rue, |
| Ruta graveolens. (Lin.) |
| സൊമവതി, യുടെ. s. A priest or sacrificer who uses |
| the juice of the acid asclepias at a sacrifice. |
| സൊമവംശം, ത്തിന്റെ. s. The lunar dynasty or |
| series of princes supposed to descend, through Budd'ha |
| from Sóma or the moon. ചന്ദ്രവംശം. |
| സൊമവല്കം, ത്തിന്റെ. s. A white kind of mi- |
| mosa, Mimosa catechu. 2. a medicinal plant, commonly |
| Cayaphal. |
| സൊമവല്ലരി, യുടെ. s. The moon plant, Asclepias aci- |
| da. മീനങ്ങാണി. |
| സൊമവല്ലി, യുടെ. s. 1. The creeping plant termed |
| heartleaved moon-seed, Menispermum cardifolium. ചി |
| റ്റമൃത. 2. a medicinal plant. കാർപൊകിൽ. 3. the |
| moon-plant. മീനങ്ങാണി. |
[ 839 ]
| സൊമവാരം, ത്തിന്റെ. s. Monday. തിങ്കളാഴ്ച. |
| സൊമശെഖരൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA, whose |
| crest is the moon. |
| സൊമസിദ്ധാന്തൻ, ന്റെ. s. 1. A rationalist of a |
| sect of the Saivas. 2. one of the Buddhas. |
| സൊമസിദ്ധാന്തം, ത്തിന്റെ. s. A particular doc |
| trine, a system of theological philosophy, followed by a |
| branch of the worshippers of SIVA. |
| സൊമൽഭവ, യുടെ. s. The Narmada or Nerbudda ri- |
| ver. വിന്ധ്യങ്കൽനിന്ന പുറപ്പെടുന്ന നദി. |
| സൊമൊപരാഗം, ത്തിന്റെ. s. An eclipse of the |
| moon. ചന്ദ്രഗ്രഹണം. |
| സൊല്ലുണ്ഠനം, ത്തിന്റെ. s. Irony, or apparent praise |
| and covert censure. നിന്ദാസ്തുതി. |
| സൌകൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Easy and extempore com- |
| position, or preparation of food or medicine. 2. anything |
| that is made or done well and easily. |
| സൌഖ്യപ്രദെശം, ത്തിന്റെ. s. A healthy climate. |
| സൌഖ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Pleasure, happiness, pros- |
| perity, delight, health, good condition, pleasant situ- |
| ation. 2. rest, comfort, relief. adj. 1. Pleasant, delight- |
| ful. 2. healthy, in good condition, comfortable. |
| സൌഗതൻ, ന്റെ. s. 1. A Saugata, a heretic, an |
| atheist. നിരീശ്വരൻ. 2. a Baud’dha. |
| സൌഗതികൻ, ന്റെ. s. 1. Baud’dha mendicant. 2. |
| a mendicant Brahman. 3. an atheist, an unbeliever. അ |
| വിശ്വാസി. |
| സൌഗന്ധികം, ത്തിന്റെ. s. 1. The white water li- |
| ly, Nymphea lotus. ചെങ്ങഴനീൎപുഷ്പം. 2. a fragrant |
| grass. കവട്ടപ്പുല്ല. 3. sulphur. ഗന്ധകം. 4. a ruby. |
| ചുവപ്പകല്ല. |
| സൌചികൻ, ന്റെ. s. A tailor. തുന്നക്കാരൻ. |
| സൌജന്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. A free gift, a present, a |
| reward. 2. goodness. |
| സൌദാമിനി, യുടെ. s. 1. Lightning. മിന്നൽപി |
| ണർ. 2. one of the Apsaras or Nymphs of Swerga. |
| 3. a city so named. |
| സൌദായികം, ത്തിന്റെ. s. A present, &c. received |
| by a woman at her marriage from her father or mother |
| or any relative as a mark of regard and thence her own |
| property. |
| സൌധം, ത്തിന്റെ. s. Any grand edifice, a palace |
| or mansion. രാജഭവനം. |
| സൌന്ദൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Beauty, loveliness, hand- |
| someness, fairness. |
| സൌഭഞ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. The muringa tree, Hy- | peranthera morunga. മുരിങ്ങമരം. |
| സൌഭാഗ്നെയൻ, ന്റെ. s. The son of an auspici- |
| ous mother. സുന്ദരിയുടെ പുത്രൻ. |
| സൌഭാഗ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Auspiciousness, good |
| fortune, good success. 2. the fourth of the astronomical |
| Yógas. |
| സൌമിത്രൻ, ന്റെ. s. LACHMANA, the younger brother |
| of RÁMA. ലക്ഷ്മണൻ. |
| സൌമെധികൻ, ന്റെ. s. A sage, a seer, one possessing |
| supernatural knowledge or power. വിശെഷജ്ഞാന |
| മുള്ളവൻ. |
| സൌമ്യ, യുടെ. s. The forty-third year in the Hindu |
| cycle of sixty. |
| സൌമ്യത, യുടെ. s. Meekness, mildness, placidness, |
| gentleness, patience. |
| സൌമ്യൻ, ന്റെ. s. 1. Buddha, the planet Mercury |
| or his regent, so called from being considered to be the |
| son of Sóma or the moon. ബുധൻ. 2. a meek person. |
| 3. an agreeable person. സുമുഖൻ. |
| സൌമ്യം, &c adj. 1. Handsome pleasing. 2. meek, |
| gentle, mild, placid. 3. belonging to Sóma or the moon. |
| സൌരഭെയൻ, ന്റെ. s. An ox. കാള. |
| സൌരഭെയി, യുടെ. s. A cow of good breed. നല്ല |
| വക പശു. |
| സൌരഭ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Fragrance, odour. സുഗ |
| ന്ധം. 2. pleasantness, agreeableness, beauty. 3. fame, |
| character, reputation for learning or other merit. |
| സൌരമയം, ത്തിന്റെ. s. The solar, in contradistinc- |
| tion to the lunar month. സൂൎയ്യമാസം. |
| സൌരം, ത്തിന്റെ. s. The solar month consisting of |
| thirty risings and settings of the sun. സൂൎയ്യമാസം. |
| സൌരാഷ്ട്രകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A musical mode. ഒ |
| രുരാഗം. 2. a sort of white or bell metal. വെള്ളൊട. |
| സൌരാഷ്ട്രം, ത്തിന്റെ. s. Surat. |
| സൌരാഷ്ട്രികം, ത്തിന്റെ. s. A sort of poison. ഒരു |
| വക വിഷം. |
| സൌരി, യുടെ. s. The planet Saturn. ശനി. |
| സൌവൎച്ചലം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sochal salt. 2. natron, |
| alkali. തുവൎച്ചിലക്കാരം. |
| സൌവൎണം, ത്തിന്റെ. s. Gold. സ്വൎണ്ണം. adj. Gold- |
| en, made or consisting of gold. |
| സൌവാസ്തവം. adj. Pleasantly situated, erected on |
| a good site. |
| സൌവിദൻ, ന്റെ. s. A guard or attendant of the |
| women's apartment. സ്ത്രീകളുടെ ഗൃഹം കാക്കുന്നു |
| വൻ. |
[ 840 ]
| സൌവിദല്ലൻ, ന്റെ. s. A guard or attendant of the wo- |
| men's apartment. സ്ത്രീകളുടെ ഗ്രഹം കാക്കുന്നവൻ. |
| സൌവീരം, ത്തിന്റെ. s. 1. The jujube tree or its |
| fruit, 2. sulphuret of antimony. അഞ്ജനം. 3. sour |
| gruel. പുളിച്ചകഞ്ഞി. 4. a district apparently the part |
| of the gangetic provinces, occupied by the Siviras, now |
| called Suirs. |
| സൌവീരാഞ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. Sulphuret of anti- |
| mony. സ്രൊതൊഞ്ജനം. സുവീരദെശത്തുണ്ടാകു |
| ന്ന അഞ്ജനം. |
| സൌഷ്ട്രിക, ന്റെ s. A sort of poison. ഒരു വക വി |
| ഷം. |
| സൌഷ്ഠവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Excess, exceedingness, |
| much. 2. excellence, goodness. ശ്രെഷ്ഠത്വം. 3. beauty. |
| 4. a part of a drama. 5. lightness, fleetness. വെഗം. |
| സൌഹാൎദ്ദം, ത്തിന്റെ. s. Friendship. |
| സൌഹിത്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Satiety, satisfaction. പൂ |
| ൎത്തിയാക. 2. fulness, completion. സമ്പൂൎണ്ണത. |
| സൌഹൃദം, ത്തിന്റെ. s. Friendship. ബന്ധുത്വം. |
| സ്കന്ദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Purging, looseness. മലശൊ |
| ധന. 2. going, moving. ഗമനം. |
| സ്കന്ദൻ, ന്റെ. s. 1. Scanda or Cárticéya, the son of |
| SIVA, and military deity of the Hindus. സുബ്രഹ്മ |
| ണ്യൻ. 2. a king, a prince. 3. a clever or learned man. |
| സ്കന്ധജം, ത്തിന്റെ. s. A tree which grows from |
| a principal stem. |
| സ്കന്ധദെശം, ത്തിന്റെ. s. 1. The withers of an e- |
| lephant, or the part where the rider sits. ആനക്കഴു |
| ത്തിൽ ഇരിക്കുന്നെടം. 2. the shoulder. ചുമല. |
| സ്കന്ധം, ത്തിന്റെ. s. 1. The shoulder or head of the |
| humerus. ചുമല. 2. the body. ശരീരം. 3. the trunk |
| of a tree. കുറ്റി. 4. a multitude, quantity. സംഘം. 5. |
| war, battle. യുദ്ധം. 6. a book, a section, a chapter, es- |
| pecially of the Bhagawat. കാണ്ഡം. 7. any article |
| essential to the coronation of a king, as a jar filled with |
| holy water, a parasol, a chouri, &c. 8. part of an army |
| or a form of array. 9. an engagement, an agreement. |
| 10. any one of five branches of human or mundane |
| knowledge, or objects of understanding. 11. the five |
| objects of sense, or form, taste, smell, &c. |
| സ്കന്ധവാഹം, ത്തിന്റെ. s. An ox of burthen. ചു |
| മട്ടുകാള. |
| സ്കന്ധശാഖ, യുടെ. s. The fork or principal branch |
| of a tree. വൃക്ഷത്തിന്റെ തായിക്കൊമ്പ. |
| സ്കന്ധസ`, ിന്റെ. s. 1. The shoulder. ചുമൽ. 2. the |
| trunk of a tree. കുറ്റി. | സ്കന്ധാഗ്നി, യുടെ. s. The stem of a tree on fire in |
| consequence of attrition. |
| സ്കന്ധാവാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A camp. പാളയം. |
| 2. an army, or division of it attached to the person of |
| the king. 3. a royal capital. |
| സ്കന്നം. adj. 1. Fallen, fallen down or from. സ്വസ്ഥാ |
| നത്തുനിന്ന വീണ. 2. oozing or oozed, trickled out |
| or down. കാന്നത. |
| സ്കാന്ധം, ത്തിന്റെ. s. One of the eighteen Puránas |
| containing the history and actions of SUBRAHMANYA. പ |
| തിനെട്ട പുരാണങ്ങളിൽ ഒന്ന. |
| സ്ഖലനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Stumbling, slipping, stripping. |
| ഇടൎച്ച. 2. falling from virtue or truth. സ്വധൎമ്മാദെ |
| ശപതനം. 3. making a mistake or blunder in speech |
| or pronunciation. 4. knocking or falling together, shock, |
| collision. 5. striking or rubbing one thing against another. |
| സ്ഖലിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To slip, to stumble or |
| fall. ഇടരുന്നു. |
| സ്ഖലിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Circumvention, stratagem, |
| (in war.) 2. falling, stumbling, slipping. ഇടൎച്ച. 3. |
| falling or deviating from virtue or truth. 4. involuntary |
| nocturnal discharge of semen. 5. a woman's issue of |
| blood. adj. 1. Slipped, fallen. ഇടരുന്ന. 2. gone. പൊ |
| യ. 3. shaken, agitated, disturbed. 4. shaking, wavering, |
| unsteady, (literally or figuratively.) |
| സ്തനനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sound, noise in general. ശ |
| ബ്ദം. 2. the grumbling of clouds. മുഴക്കം. 3. breathing |
| hard, groaning as a person in pain. ഞരക്കം. |
| സ്തനന്ധയൻ, ന്റെ. s. An infant at the breast. മു |
| ലകുടിക്കുന്ന കുട്ടി. |
| സ്തനന്ധയി, യുടെ. s. An infant at the breast. മുല |
| കുടിക്കുന്ന ശിശു. |
| സ്തനപ, യൂടെ. s. An infant at the breast. മുലകുടി |
| ക്കുന്ന ശിശു. |
| സ്തനമുഖം, ത്തിന്റെ. s. A nipple. മുലക്കണ്ണ. |
| സ്തനം, ത്തിന്റെ. s. The female bosom, or breast. മുല. |
| സ്തനയിത്ത, വിന്റെ. s. 1. A cloud. മെഘം. 2. |
| thunder. ഇടിമുഴക്കം. 3. sickness. രൊഗം. 4. death. |
| മരണം. |
| സ്തനാന്തരം, ത്തിന്റെ. s. 1. The heart, or its site, |
| placed however immediately under the centre bone of |
| the sternum. ഹൃദയം. 2. a mark on the breast said to |
| be indicative of future widowhood. |
| സ്തനിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. The rattling of thunder, the |
| grumbling of thunder clouds. ഇടിമുഴക്കം. 2. the noise |
| of clapping the hands. കൈകൊട്ടിന്റെ ശബ്ദം. |
[ 841 ]
| സ്തന്യം. s. 1. Woman's milk. മുലപ്പാൽ. |
| 2. milk in general. പാൽ. |
| സ്തബകം, ത്തിന്റെ. s A cluster of flowers, a nosegay. |
| പൂങ്കുല. |
| സ്തബരകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A fence or railing. വെ |
| ലി. 2. a pillar. തൂൺ. |
| സ്തബ്ധം, &c. adj. 1. Stopped, blocked up. അടെക്ക |
| പ്പെട്ട. 2. hard, firm, stiff. ഉറച്ച. 3. dull, stupid, insen- |
| sible. മൂഢതയുള്ള. |
| സ്തബ്ധരൊമാ, വിന്റെ. s. A hog. പന്നി. |
| സ്തംബകരി, യുടെ. s. Rice or corn. അരി. |
| സ്തംബഘനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A small hoe for weed- |
| ing or eradicating clusters of gramineous plants. ചെറി |
| യ തൂമ്പാ. 2. a sickle or instrument for cutting corn. |
| അരുവാൾ. 3. a basket for holding the heads of wild |
| rice when cut. |
| സ്തംബഘ്നം, ത്തിന്റെ. s. A hoe or sickle, &c. See |
| the last. |
| സ്തംബം, ത്തിന്റെ. s. 1. A shrub, a plant that has |
| no particular or decided stem. 2. a clump of grass. 3. a |
| sheaf of corn, &c. കറ്റ. 4. the post to which an elephant |
| is tied. ആനയെ തളെക്കുന്നമരം.. 5. a mountain. |
| പൎവ്വതം. 6. a post, a pillar in general. തൂൺ. 7. stu- |
| pidity, insensibility. |
| സ്തംബരൊമാ, വിന്റെ. s. A hog. |
| സ്തംബഹനനം, ത്തിന്റെ. s. A hoe, a sickle or |
| sharp instrument for eradicating weeds, cutting or reap- |
| ing corn, &c. അരുവാൾ. |
| സ്തംബെരമം, ത്തിന്റെ. s. An elephant. ആന. |
| സ്തംഭനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The suppression of any bo- |
| dily faculty, by magical means. 2. stopping, hindering. |
| obstruction. |
| സ്തംഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. A post, a pole, a pillar. തൂണ. |
| 2. stupidity, insensibility. ജഡത്വം. 3 coldness, (cor- |
| poreally,) want of feeling, or excitability, stiffness. മര |
| വിപ്പ. 4. the suppression of any faculty by magical |
| means. 5. hindrance, obstruction. വിരൊധം. |
| സ്തംഭിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To stop, to cease. 2. |
| to be suppressed, to be hindered. 3. to be stupid or insen- |
| sible. 4. to become stiff. |
| സ്തംഭിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To stop, to hin- |
| der. 2. to suppress any bodily faculty by magical means. |
| സ്തവകൻ, ന്റെ. s. A panegyrist, a praiser. |
| സ്തവകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A cluster of flowers, a nose- |
| gay. പൂങ്കുല. 2. a multitude in general. കൂട്ടം. 3. praise, |
| eulogium. സ്തുതി. | സ്തവം, ത്തിന്റെ. s. Praise, eulogy, panegyric. സ്തുതി. |
| സ്തിമിതം. adj. 1. Wet, moist. നനഞ്ഞ. 2. unsteady, |
| shaking, wavering, (literally or figuratively.) സ്ഥിരമി |
| ല്ലാത്ത. |
| സ്തുതം, &c. adj. Praised, eulogized, panegyrised, hymned, |
| glorified. സ്തുതിക്കപ്പെട്ട. |
| സ്തുതി, യുടെ. s. Praise, eulogy, panegyric, encomium. |
| സ്തുതിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To praise, to eulogize, |
| to glorify. 2. to flatter, to commend or approve. |
| സ്തുതിപാഠകൻ, ന്റെ. s. A bard, one who accom- |
| panies a chief or an army, to recite the titles and praises |
| of the one and inspire the other by chaunting martial |
| exploits, &c. |
| സ്തുതിപ്പവൻ, ന്റെ. s. 1. A bard, a herald, one who |
| accompanies a chief or an army, to recite the titles and |
| praises of the one, and to inspire the other by chaunting |
| martial exploits, &c. 2. a panegyrist, a praiser. |
| സ്തുത്യൻ, ന്റെ. s. A laudable, or praiseworthy man. |
| സ്തുതിക്കപ്പെടുവാൻ യൊഗ്യൻ. |
| സ്തുത്യം, &c. adj. Laudable, praiseworthy, to be praised. |
| സ്തുതിക്കപ്പെടുവാൻ യൊഗ്യം. |
| സ്തുഭൻ, ന്റെ. s. A he-goat. ആട്ടുകൊറ്റൻ. |
| സ്തൂപം, ത്തിന്റെ. s. 1. A mound, a heap, a pile of |
| earth, &c. കൂമ്പാരം. 2. a turret. താഴികക്കുടം. |
| സ്തൂയമാനൻ, ന്റെ. s. One who is praised, eulogized, |
| commended. സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ. |
| സ്തെനൻ, ന്റെ. s. A thief, a robber. കള്ളൻ. |
| സ്തെമം, ത്തിന്റെ. s. Wetness, moisture. നനവ. |
| സ്തെയം, ത്തിന്റെ. s. Theft robbery. മൊഷണം. |
| സ്തൈനം, ത്തിന്റെ. s. Theft, robbery. മൊഷണം. |
| സ്തൈന്യൻ, ത്തിന്റെ. s. A thief, a robber. കള്ളൻ. |
| സ്തൈന്യം, s. Theft, robbery. മൊഷണം. |
| സ്തൈയി, യുടെ s. 1. A thief. കള്ളൻ. 2. a goldsmith |
| തട്ടാൻ. |
| സ്തൊകകം, ത്തിന്റെ. s. The Chátaca, Cuculus Me- |
| lanoleucos. വെഴാമ്പൽ. |
| സ്തൊകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Littleness, smallness. അ |
| ല്പം. 2. the Chátaca. വെഴാമ്പൽ. |
| സ്തൊതാവ, ിന്റെ. s. A bard, a herald, a praiser, a pane- |
| gyrist. സ്തുതിക്കുന്നവൻ. |
| സ്തൊത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. Praise, eulogy, applause, |
| thanksgiving, thanks. 2. a hymn, an ode, &c. സ്തൊ |
| ത്രം ചെയ്യുന്നു, To praise, to laud, to thank, to give |
| or render thanks to, to worship with thanksgiving. |
| സ്തൊമം, ത്തിന്റെ. s. 1. A heap, a number, a multi- |
| tude or flock. കൂട്ടം. 2. praise, eulogium. സ്തുതി. 3. |
[ 842 ]
| wealth, riches. ധനം. 4. sacrifice, oblation. യാഗം. |
| corn, grain. ധാന്യം സ്തൊമംചെയ്യുന്നു, 1. To praise, |
| to eulogise. 2. to flatter, to coax. |
| സ്ത്രീ, യുടെ. s. 1. A woman, or female in general. 2. a |
| wife. adj. Female, feminine. |
| സ്ത്രീചിഹ്നം, ത്തിന്റെ. s. The vulva. |
| സ്ത്രീചൌരൻ, ന്റെ. s. A libertine, a lecher. |
| സ്ത്രീജനപ്രിയൻ, ന്റെ. s. A lover of the female sex. |
| സ്ത്രീജനം, ത്തിന്റെ. s. The female sex. |
| സ്ത്രീജാതി, യുടെ. s. The female sex. |
| സ്ത്രീജിതൻ, ന്റെ. s. A hen-pecked husband. |
| സ്ത്രീത്വം, ത്തിന്റെ. s. Womanhood, womankind, fe- |
| minality, effeminacy. |
| സ്ത്രീധനം, ത്തിന്റെ. s. A marriage dowry or portion, |
| a nuptial present, the peculiar property of a woman given |
| to her on her marriage by her father or friends. |
| സ്ത്രീധൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. The menstrual excretion. |
| സ്ത്രീധൎമ്മിണി, യുടെ. s. A woman during menstruation. |
| സ്ത്രീനായകത്വം, ത്തിന്റെ. s. Female government. |
| സ്ത്രീപരൻ, ന്റെ. s. A libertine, a lover, a lecher. |
| സ്ത്രീപ്രജ, യുടെ. s. A female child. പെൺ്കുട്ടി. |
| സ്ത്രീബുദ്ധി, യുടെ. s. Effeminacy, softness. |
| സ്ത്രീരഞ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. Betel-nut leaf, &c. as chew- |
| ed by the Hindus and by women especially. വെറ്റില. |
| സ്ത്രീരത്നം, ത്തിന്റെ. s. A most excellent woman. |
| സ്ത്രീലക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. The modesty, decorum, |
| decency, or propriety of the female sex. |
| സ്ത്രീലിംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. The feminine gender. 2. |
| the female sex, the vulva. |
| സ്ത്രീലൊലൻ, ന്റെ. s. A whoremonger, a libertine. |
| സ്ത്രീവെഷധാരി, യുടെ. s. One dressed in female |
| attire. പെണ്ണിന്റെ വെഷം ചമഞ്ഞവൻ. |
| സ്ത്രീവെഷം, ത്തിന്റെ. s. Female attire or dress. |
| സ്ത്രീവ്യഞ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. The vulva. |
| സ്ത്രീസഭ, യുടെ. s. An assemblage of women, a number |
| of females. |
| സ്ത്രീസെവ, യുടെ. s. Devotedness to women. |
| സ്ത്രീസ്വഭാവൻ, ന്റെ. s. An attendant on the wo- |
| men's apartment, a eunuch. |
| സ്ത്രീസ്വഭാവം, ത്തിന്റെ. s. Feminality, female nature. |
| സ്ത്രൈണം, ത്തിന്റെ. s. Womanhood. adj. Female. |
| സ്ഥഗം, &c. adj. 1. Fraudulent, dishonest. 2. shame- |
| less, abandoned. ലജ്ജയില്ലാത്ത. |
| സ്ഥണിലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A level square piece of |
| ground pred for a sacrifice. ചതുരശ്രഭൂമി. 2. a |
| boundary limit, a landmark. എല്ക. | സ്ഥണ്ഡിലശായി, യുടെ. s. A devotee or ascetic who |
| as an act of mortification or penance sleeps on the ground |
| which has been prepared for sacrificial purposes. സ്ഥ |
| ണ്ഡിലത്തിൽ ശയിക്കുന്നവൻ. |
| സ്ഥപതി, യുടെ. s. 1. A performer of the Vrihaspati |
| sacrifice. ബൃഹസ്പതിയാഗം ചെയ്തവൻ. 2. a guard |
| or attendant of the women's apartments. സ്ത്രീകളെ |
| സൂക്ഷിക്കുന്നവൻ. 3. a sovereign, a chief. രാജാ |
| വ. 4. an architect, a master carpenter-or builder. തച്ച |
| പ്രമാണി. 5. a carpenter, a wheel-wright. തച്ചൻ. |
| സ്ഥലം, ത്തിന്റെ. s. 1. Place, site. 2. soil, dry or |
| firm ground. 3. a spot of dry ground prepared by art, or |
| drained and raised. 4. seat, residence. |
| സ്ഥലി, യുടെ. s. A spot of dry ground prepared by |
| art, or drained and raised. |
| സ്ഥവിരൻ, ന്റെ. s. 1. An old man. വൃദ്ധൻ. 2. a |
| name of BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| സ്ഥവിരം, &c. adj. 1. Old, aged. വൃദ്ധതയുള്ള. 2. |
| firm, fixed, steady. സ്ഥിരമായുള്ള. |
| സ്ഥവിഷ്ഠം, &c. adj. Very fat, corpulent or big. സ്ഥൂ |
| ലതമം. |
| സ്ഥാവീയാൻ, ന്റെ. s. A very fat, corpulent or big |
| man. എറ്റവും തടിച്ചവൻ. |
| സ്ഥാണു, വിന്റെ. s. 1. SIVA. ശിവൻ. 2. a stake, |
| a pin. കുറ്റി. 3. a spear, a dart. കുന്തം. 4. the trunk |
| of a tree of which the branches have been lopped off. |
| മരക്കുറ്റി. adj. Firm, fixed, steady, stable. സ്ഥിര |
| മായുള്ള. |
| സ്ഥാണ്ഡിലൻ, ന്റെ. s. 1. An ascetic sleeping on |
| the bare ground, or ground prepared for a sacrifice. 2. a |
| mendicant, a religious beggar. |
| സ്ഥാനക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. One who is appointed to |
| some place, situation or rank. 2. one who is invested |
| with rights, privileges or immunities. |
| സ്ഥാനപാലൻ, ന്റെ. s. A guard, a keeper, a watch- |
| man. കാവല്ക്കാരൻ. |
| സ്ഥാനഭ്രംശം, ത്തിന്റെ. s. The being displaced, fal- |
| len or removed from the natural or usual situation, the |
| being put out of office. |
| സ്ഥാനഭ്രഷ്ട, ിന്റെ. s. See the preceding. |
| സ്ഥാനഭ്രഷ്ടൻ, ന്റെ. s. 1. One who has been dis- |
| placed or removed from his natural or usual situation, |
| an ex-officer, one who has lost his place. 2. one who |
| has been degraded. |
| സ്ഥാനമാനം, ത്തിന്റെ. s. A title, rank, office, pri- |
| vilege, immunity. |
[ 843 ]
| സ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Place, spot, site, situation. 2. |
| stay, staying, standing, continuance, being fixed or sta- |
| tionary and exempt from increase or diminution. 3. rank, |
| office, situation, station, commission. 4. privilege, right, |
| title, immunity. 5. a house, a dwelling, residence. 6. one |
| of the three objects of government, the middle state, as |
| neither loss nor gain, nor discomfiture nor success, nor |
| expenditure nor accumulation, &c. 7. a town, a city. 8. |
| a section, a chapter, a book. |
| സ്ഥാനാപതി, യുടെ. s. An ambassador, an envoy, one |
| who is the representative of a king or prince. |
| സ്ഥാനാപത്യം, ത്തിന്റെ. s. Embassage, embassy. |
| സ്ഥാനി, യുടെ. s. 1. A man of rank, one who is ap- |
| pointed to some high situation. 2. one who is invested |
| with titles or privileges, a chief. 3. one who occupies |
| any place or situation. |
| സ്ഥാനികൻ, ന്റെ. s. 1. A governor or superinten- |
| dant of any place or district. 2. one who superintends |
| or officiates in a temple. |
| സ്ഥാനികം, ത്തിന്റെ. s. The office of a superintend- |
| ing Brahman in a temple. |
| സ്ഥാനീകരം, ത്തിന്റെ. s. Place, spot, site. 2. a- |
| bode, residence. |
| സ്ഥാനീയം, ത്തിന്റെ. s. 1. A city, a town. നഗരം. |
| 2. place, situation. adj. Relating or suitable to any place, |
| fit for or belonging to it, &c. |
| സ്ഥാനെ. ind. 1. Properly, suitably, fitly. 2. because, |
| on account of. 3. truly. |
| സ്ഥാപകൻ, ന്റെ. s. 1. Director of the stage business, |
| a stage manager. 2. a founder, the erecter of a temple, |
| city, &c. |
| സ്ഥാപത്യൻ, ന്റെ. s. A guard of the women's a- |
| partment. സ്ത്രീകളുടെ ഗൃഹം സൂക്ഷിക്കുന്നവൻ. |
| സ്ഥാപനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Fixing or concentrating |
| the thoughts upon the subject of meditation, abstraction, |
| mental controul. 2. placing, founding, fixing, erecting, |
| establishing. 3. ordering, directing. 4. depositing. 5. a |
| dwelling, a habitation. |
| സ്ഥാപനി, യുടെ. s. 1. Ordering or arranging, as a dra- |
| ma, stage management. 2. the name of a plant, Cissam- |
| pelos hexandra. |
| സ്ഥാപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To fix, to found, |
| to erect, to establish, to place. 2. to establish, to make |
| good or confirm. 3. to order, to direct. 4. to deposit. 5. |
| to make firm, stable, steady. |
| സ്ഥാപിതം, &c. adj. 1. Fixed, founded, erected, esta- | blished. സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട. 2. certain, ascertained. 3. |
| firm, steady. 4. ordered, directed. 5. placed, deposited. |
| 6. hid in the ground, buried. |
| സ്ഥായി, യുടെ. s. 1. A class of those properties or |
| effects of love which are the objects of poetic description: |
| see സ്ഥായിഭാവം. 2. love, affection. 3. thankfulness, |
| gratitude. adj. Permanent, steady, firm, unchangeable, |
| invariable. |
| സ്ഥായിക്കാരൻ, ന്റെ. s. One who is steady, firm, |
| unchangeable, a steady friend. |
| സ്ഥയിഭാവം, ത്തിന്റെ. s. A property or effect of |
| love which is the object of poetical or dramatic descrip- |
| tion, and is classed sometimes as one of three, but more |
| usually as one of two orders of such properties, this |
| order being opposed especially to the Vyabhichári Bhávas; |
| the feelings or conditions termed Stháyi, are eight, viz. |
| love, mirth, sorrow, heroism, anger, fear, aversion, and |
| astonishment. |
| സ്ഥായിരസം, ത്തിന്റെ. s. The property or effect of |
| love. |
| സ്ഥായുകൻ, ന്റെ. s. The overseer of a village. ഗ്രാ |
| മാധിപൻ. |
| സ്ഥാലം, ത്തിന്റെ. s. 1. A caldron. 2. any culinary |
| utensil. പാത്രം. |
| സ്ഥാലി, യുടെ. s. 1. An earthen pot or boiler. കലം. 2. |
| any small pot. |
| സ്ഥാവരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A mountain. പൎവ്വതം. 2. |
| a tree. വൃക്ഷം. 3. a bow-string. ഞാൺ. 4. family |
| property, jewels, &c. which have been long in a family |
| and which ought not to be sold or given away. adj. 1. |
| Fixed, stationary, stable, unmoveable, inanimate. ഇള |
| കാത്ത. 2. regular, established. |
| സ്ഥാവിരം, ത്തിന്റെ. s. Old age, any time after seventy |
| in men and fifty in women. വാൎദ്ധക്യം. |
| സ്ഥാസകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Perfuming the person, |
| smearing the body with fragrant unguents, as of sandal, |
| &c. ചന്ദനം പൂചുക. 2. a bubble of water or any |
| fluid. നീൎക്കുമിള. |
| സ്ഥാസ്നു. adj. 1. Firm, stable. ഉറച്ച. 2. durable, per- |
| manent, eternal. നിലനില്ക്കുന്ന. |
| സ്ഥിതൻ, ന്റെ. s. One who is steady, firm, stable, |
| unchangeable, a steady friend. |
| സ്ഥിതപ്രെമാ, വിന്റെ. s. A faithful friend. മായ |
| മില്ലാത്ത സ്നെഹിതൻ. |
| സ്ഥിതം, &c. adj. 1. Steady, firm, immoveable, un- |
| changeable. 2. stayed, stopped. 3. agreed, engaged, |
[ 844 ]
| contracted, promised. 4. determined, resolved, decreed, |
| established. |
| സ്ഥിതി, യുടെ. s. 1. Stay, staying, being fixed or stati- |
| onary, fixture, residence. ഇരിപ്പ. 2. existence, state, |
| condition. 3. stability, firmness, steadiness. നിശ്ചയം. |
| 4. constancy. 5. durability. 6. correctness of conduct, |
| continuance in the path of duty, faithfulness. 7. deter- |
| mination, order, decree. 8. stop, cessation, pause. നി |
| ൎത്ത. 9. property, wealth. ഐശ്വൎയ്യം, സ്ഥിതിചെയ്യു |
| ന്നു, 1. To stay, to be fixed, to be stationary. 2. to reside. |
| 3. to become firm, steady. 4. to continue. സ്ഥിതിവ |
| രുത്തുന്നു, 1. To fix, to establish. 2. to make firm, sure |
| or certain, to determine, to settle. |
| സ്ഥിര, യുടെ. s. 1. The earth. ഭൂമി. 2. a plant, Hedy- |
| sarum gangeticum. ദീൎഘമൂലം. 3. a medicinal root, com- |
| monly Cacoli. |
| സ്ഥിരഗന്ധം, സ്ഥിരപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. The |
| Champaca, Michelia champaca. ചെമ്പകം. |
| സ്ഥിരത, യുടെ. s. Stability, firmness, steadiness, con- |
| stancy, permanency, durability. |
| സ്ഥിരതരം, &c. adj. 1. Fixed, firm, stationary. 2. |
| permanent, durable, eternal. |
| സ്ഥിരനക്ഷത്രം, ത്തിന്റെ. s. A fixed star. |
| സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To establish, to |
| confirm, to make firm, to settle, &c. to determine. |
| സ്ഥിരപ്പെടുന്നു, ട്ടു, വാൻ. v. n. To be established, to |
| be determined, to be fixed. |
| സ്ഥിരമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. n. To make firm, fast, |
| to fix, to establish. |
| സ്ഥിരമില്ലാത്ത. adj. Unstable, unsteady, inconstant, |
| moveable. |
| സ്ഥിരം, &c. adj. 1. Stedfast, steady, stable, fixed, firm, |
| immoveable. 2. durable, permanent, lasting. 3. firm, |
| steady, (morally) uninfluenced by pleasure or pain, &c. |
| 4. constant, faithful. 5. cool, collected. 6. hard, solid. |
| സ്ഥിരായുസ`, സ്സിന്റെ. s. The silk cotton tree, Bom- |
| bax heptaphyllum. ഇലവ. |
| സ്ഥിരീകരണം, ത്തിന്റെ. s. Confirmation, establish- |
| ment, edification, fixation. |
| സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To confirm, to |
| establish. |
| സ്ഥൂണ, യുടെ. s. 1. The post or pillar of a house. തൂ |
| ണ. 2. an iron image. വാൎത്ത ഇരിമ്പു വിഗ്രഹം. 3. |
| an anvil. അടകല്ല. |
| സ്ഥൂണം, ത്തിന്റെ. s. A post or pillar of a house. തൂണ. |
| സ്ഥൂലത, യുടെ. s. Fatness, corpulency, bulkiness. | സ്ഥൂലമതം, &c. adj. Very fat, or corpulent. എറ്റവും |
| തടിച്ച. |
| സ്ഥൂലദെഹം, ത്തിന്റെ. s. A material body, opposed |
| to സൂക്ഷ്മദെഹം, a subtile or spiritual body. |
| സ്ഥൂലൻ, ന്റെ. s. 1. One who has a material body. |
| 2. one who is corpulent, stout, fat. തടിച്ചവൻ. |
| സ്ഥൂലം, &c. adj. 1. Fat, corpulent, bulky, gross, thick. |
| തടിച്ച. 2. dull, stupid, ignorant. മന്ദബുദ്ധിയുള്ള. |
| 3. large, great. വലിയ. |
| സ്ഥൂലലക്ഷൻ, ന്റെ. s. 1. A munificent, liberal man. |
| വളരെകൊടുക്കുന്നവൻ. 2. one who is learned or |
| well read. വിദ്വാൻ. |
| സ്ഥൂലലക്ഷ്യൻ, ന്റെ. s. A munificent, liberal man. |
| വളരെ കൊടുക്കുന്നൻ. |
| സ്ഥൂലശാടകം, ത്തിന്റെ. s. Thick or coarse cloth. ക |
| ട്ടിയുള്ള വസ്ത്രം. |
| സ്ഥൂലിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To flatten, to become |
| fat, corpulent, bulky. 2. to increase, to become large, big. |
| സ്ഥൂലിപ്പ, ിന്റെ. s. 1. Fatness, corpulency, bulkiness. |
| 2. largeness, greatness. |
| സ്ഥൂലിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To fatten, to |
| make corpulent. 2. to imply. |
| സ്ഥൂലൊച്ചയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Incompleteness, de- |
| ficiency, defect. അപരിപൂൎണ്ണത. 2. the middle pace |
| of an elephant, neither quick nor slow. ആനയുടെ മ |
| ദ്ധ്യഗതി. 3. pimples on the face. മുഖക്കുരു. 4. a |
| hill at the foot of a mountain, or a rocky fragment de- |
| tached from the primitive site and forming a separate |
| projection or promontory. പൎവ്വതമുന. 5. a hollow at |
| the root of the elephant's trunk. തുമ്പിക്കരത്തിന്റെ |
| ദ്വാരം. |
| സ്ഥൂലൊപലം, ത്തിന്റെ. s. A round stone or rock. |
| ഉരുണ്ട പാറ. |
| സ്ഥെയാൻ, ന്റെ. s. 1. A judge, an arbitrator, one |
| who decides on a dispute between two parties. വിധി |
| നിശ്ചയിക്കുന്നവൻ. 2. one who is firm, stable, |
| fixed. നല്ലനിശ്ചയമുള്ളവൻ. |
| സ്ഥൈൎയ്യമില്ലാത്ത. adj. Wavering, unsteady, fickle. |
| സ്ഥിരമില്ലാത്ത. |
| സ്ഥൈൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Firmness, steadiness, sted- |
| fastness. സ്ഥിരത. adj. 1. Firm, stable, fixed. സ്ഥിര |
| മുള്ള. 2. permanent, eternal. |
| സ്ഥൌണെയം, ത്തിന്റെ. s. A sort of perfume, com- |
| monly Ganthiala. തൂണിയാങ്കം. |
| സ്ഥൌരി, യുടെ. s. 1. A pack horse, one that carries |
| burdens on his back like an ox or ass. ചുമട്ടു കുതിര. 2. |
[ 845 ]
| a strong horse. ബലമുള്ള കുതിര. |
| സ്നവം, ത്തിന്റെ. s. Oozing, dripping, trickling. സ്ര |
| വണം, ഒലിപ്പ. |
| സ്നസ, യുടെ. s. A tendon, a muscle. എപ്പ, പെരുതഞ |
| രമ്പ. |
| സ്നാതകൻ, ന്റെ. s. An initiated householder, a man |
| of the three first classes, who having completed the term |
| prescribed for the studies becomes a house keeper: if at |
| the end of this period he has not acquired a knowledge |
| of the Vedas he is called Vratasnátaca, if he has ac- |
| quired that knowledge earlier, he is termed Vidyasnáta |
| -ca, and if he finishes his regular studies at the same |
| time that the period of study expires, he is named |
| Ubhayasnátaca. |
| സ്നാതൻ, ന്റെ. s. 1. One who is bathed, washed. കു |
| ളിച്ചവൻ. 2. an initiated householder. ഗൃഹസ്ഥൻ. |
| സ്നാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Bathing, washing, ablution, |
| purification by bathing. കുളി. 2. any thing proper for |
| ablution, as water, perfumed powder for the body, &c. |
| സ്നാനം ചെയ്യുന്നു, To bathe, to wash. കുളിക്കുന്നു. |
| സ്നാനിയം adj. Ablutionary, fit or proper for bathing |
| in, or to be used at bathing, as perfumed powders, &c. |
| കുളിപ്പാൻകൊള്ളാകുന്ന. |
| സ്നാപനം, ത്തിന്റെ. s. Bathing, ablution. |
| സ്നായു, വിന്റെ. s. A tendon, a muscle, described as |
| a tubular vessel attached to the bones at either end, and |
| carrying vital air. പെരുഞരമ്പ. |
| സ്നിഗ്ദ്ധ, യുടെ. s. 1. An amiable, kind, affectionate |
| woman, a female friend. സ്നെഹമുള്ളവൾ. 2. marrow. |
| മജ്ജ. |
| സ്നിഗ്ദ്ധത, യുടെ. s. 1. Affection, kindness. സ്നെഹം. |
| 2. unetuousness, oiliness. |
| സ്നിഗ്ദ്ധൻ, ന്റെ. s. A friend, one who is kind, affec- |
| tionate, amiable. സ്നെഹിതൻ. |
| സ്നിഗ്ദ്ധം, ത്തിന്റെ. s. 1. A poisoned arrow. വിഷം |
| തെച്ച അമ്പ. 2. bee's wax. മെഴുക. 3. thickness, |
| coarseness. adj. 1. Amiable, kind, affectionate. സ്നെ |
| ഹമുള്ള. 2. smooth, oily, unctuous, greasy. എണ്ണമായ |
| മുള്ള. 3. coarse, thick. |
| സ്നു, വിന്റെ. s. Table land, the level summit or edge |
| of a mountain. മുകൽപരപ്പ. |
| സ്നുൿ, ിന്റെ. s. The milk hedge plant, Euphorbia |
| antiquorum, &c. ചതുരക്കള്ളി. |
| സ്നുതം. adj. Flowing, dropping, oozing, distilled. ഒഴു |
| കിയ. |
| സ്നുഷ, യുടെ. s. A daughter-in-law. പുത്രന്റെഭാൎയ്യ. | സ്നുഹ, യുടെ. s. The milk hedge plant, Euphorbia anti- |
| quorum, &c. ചതുരക്കള്ളി. |
| സ്നുഹി, യുടെ. s. The milk hedge plant, Euphorbia anti- |
| quorum, &c. ചതുരക്കള്ളി. |
| സ്നെഹധൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. The office or duty of love. |
| സ്നെഹപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. An oil vessel. എണ്ണപാ |
| ത്രം. adj. Worthy of friendship. |
| സ്നെഹമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To make friendly, |
| to reconcile. 2. to cultivate or court another's friendship. |
| സ്നെഹം, ത്തിന്റെ. s. 1. Love, affection, fondness, |
| kindness, friendship, intimacy. 2. oil, unguent, any |
| unctuous substance. എണ്ണ. |
| സ്നെഹവാൻ, ന്റെ. s. 1. A friend, a kind and affec- |
| tionate person. 2. one beloved. |
| സ്നെഹിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To love, to regard with |
| affection, to befriend. |
| സ്നെഹിത, യുടെ. s. A female friend. |
| സ്നെഹിതൻ, തന്റെ. s. A friend, a beloved, a compani- |
| n, a comrade. |
| സ്നെഹിതം, &c. ady. Friendly, affectionate, kind, beloved, |
| the object of affection. |
| സ്പന്ദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Motion, moving, movement, |
| agitation. ചലനം. 2. trembling, shaking. വിറയൽ. |
| സ്പന്ദിതം, &c. adj. Moved, trembling, shaking. ചലി |
| ക്കപ്പെട്ട. |
| സ്പൎദ്ധ, യുടെ. s. 1. Envy, emulation, rivalry, vieing or |
| contending for superiority, daring, braving. മത്സരം. 2. |
| equality, sameness. സമം. 3. successive elevation. |
| സ്പൎദ്ധാലു, വിന്റെ. s. An envious, emulous person, |
| a rival. സ്പൎദ്ധയുള്ളവൻ. |
| സ്പൎശ, യുടെ. s. A wanton, an unchaste woman. വെശ്യ. |
| സ്പൎശനൻ, ന്റെ. s. Air, wind. വായു. |
| സ്പൎശനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Touch, contact. തൊടുക. |
| 2. feeling. 3. gift, donation. ദാനം. |
| സ്പൎശം, ത്തിന്റെ. s. 1. Touch, contact. തൊടുക. 2. |
| the thing touching or feeling. 3. gift, donation. ദാനം. |
| 4. sickness, disease. ദീനം. 5. morbid heat. ചൂട. 6. |
| a consonant of either of the five classes of the alphabet. |
| 7. an enemy, a disease, &c. the agent or instument of |
| pain, trouble or distress. |
| സ്പൎശിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To touch, to feel, to |
| reach so as to be in contact. തൊടുന്നു. |
| സ്പശൻ, ന്റെ. s. 1. A spy, a secret agent or emissary. |
| ഗൂഢപുരുഷൻ. 2. war, battle. യുദ്ധം. 3. fighting |
| with a dangerous animal, as a tiger, a buffalo, &c. for |
| reward, അങ്കം. |
[ 846 ]
| സ്പഷ്ടത, യുടെ. s. 1. Manifestation, appearance. 2. |
| clearness, intelligibleness. |
| സ്പഷ്ടമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. 1. To be evident, ma- |
| nifest, apparent, conspicuous. 2. to be clear, intelligible. |
| സ്പഷ്ടമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To make evident, |
| manifest, apparent. 2. to make clear, intelligible. 3. to |
| expend, to explain, to elucidate. |
| സ്പഷ്ടം. adj. 1. Evident, manifest, apparent, conspicu- |
| ous. 2. clear, easy, intelligible. |
| സ്പൃൿ, ിന്റെ. s. Touch, feeling, touching, contact. തൊ |
| ടുക. |
| സ്പൃക്ക, യുടെ. s. 1. A gramineous plant, Trigonella cor- |
| niculata. ജൊനൽകപുല്ല. 2. the rough leaved Trophis, |
| Trophis aspera. |
| സ്പൃക്തം, &c. adj. Touched, felt, being in contact. സ്പ |
| ശിക്കപ്പെട്ട. |
| സ്പൃക്തി, യുടെ. s. Touch, feeling, contact, touching, |
| coming in contact. തൊടുക. |
| സ്പൃശി, യുടെ. s. The prickly night-shade, Solanum jac- |
| quini. കണ്ടകാരി. |
| സ്പൃഷ്ടി, യുടെ. s. 1. Touch, feeling, contact. തൊടുക. |
| 2. affection, kindness, tender regard. പ്രെമം. |
| സ്പൃഹ, യുടെ. s. Wish, desire, hope. ഇഛ. |
| സ്പൃഹയാലു. adj. Wishing, desiring, cupidinous. മൊ |
| ഹമുള്ള. |
| സ്പ്രഷ്ട, യുടെ. s. 1. Morbid heat. ചൂട. 2. the agent or in- |
| strumental cause of pain or distress as an enemy, a |
| disease, &c. ദുഃഖവിഷയം. |
| സ്ഫടം, ത്തിന്റെ. s. A snake's expanded neck or hood. |
| പാമ്പിന്റെ പത്തി. |
| സ്ഫടികപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. A glass vessel. |
| സ്ഫടികമണി, യുടെ. s. A crystal or glass bead. |
| സ്ഫടികമാല, യുടെ. s. A wreath of crystal beads. |
| സ്ഫടികം, ത്തിന്റെ. s. Crystal. |
| സ്ഫടികവൎണ്ണം, ത്തിന്റെ. s. The colour of crystal, white. |
| സ്ഫരണം, ത്തിന്റെ. s. Throbbing, trembling. വിങ്ങ |
| ൽ, ചഞ്ചലം. |
| സ്ഫാതം. adj. 1. Swollen, enlarged. വീങ്ങിയ. 2. suc- |
| cessful, prosperous. സാദ്ധ്യമുള്ള, വൎദ്ധനയുള്ള. 3. |
| much, many. വളരെ. |
| സ്ഫാതി, യുടെ. s. 1. Increase, growth. വൎദ്ധനം. 2. |
| swelling, intumescence. വീക്കം. |
| സ്ഫാരണം, ത്തിന്റെ. s. Throbbing, trembling, shaking. |
| വിങ്ങൽ. വിറയൽ. |
| സ്ഫാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Throbbing, quivering. വിങ്ങ |
| ൽ, വിറയൽ. 2. a bubble or flaw in gold, &c. കുമള. | adj. Large, great. വലിയ. |
| സ്ഫിൿ, ിന്റെ. s. The buttocks. ആസനം. |
| സ്ഫിക്തടം, ത്തിന്റെ. s. The buttocks. ആസനം. |
| സ്ഫിരതമം. adj. Very great. ഭൂരിതമം. |
| സ്ഫിരം. adj. 1. Much, many. വളരെ. 2. swollen. വീ |
| ങ്ങിയ. |
| സ്ഫീതം. adj. 1. Swollen, enlarged. വീങ്ങിയ. 2. suc- |
| cessful, prosperous, rising in rank or fortune. വൎദ്ധന |
| യുള്ള. 3. much, many. വളരെ. |
| സ്ഫുട, യുടെ. s. The expanded hood of a snake. പാമ്പി |
| ന്റെ പത്തി. |
| സ്ഫുടത, യുടെ. s. Openness, clearness, expansion. |
| സ്ഫുടനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Opening, expanding. വിട |
| ൎച്ച. 2. tearing, rending. പിളൎച്ച. |
| സ്ഫുടം. adj. 1. Blown, opened, expanded, as a flower. |
| വിടൎന്ന. 2. apparent, manifest, evident. വ്യക്തമായു |
| ള്ള. 3. spread, diffused. പടൎന്ന. 4. white. വെളുത്ത. |
| 5. burst, broken. പൊട്ടിയ. 6. rent, torn. പിളൎന്ന. |
| സ്ഫുടിതം. adj. 1. Opened, expanded, budded, blown. വി |
| ടൎന്ന. 2. burst, broken. പൊട്ടിയ. |
| സ്ഫുരണ, യുടെ. s. See the following. |
| സ്ഫുരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Trembling, throbbing, pul- |
| sation. വിങ്ങൽ, ചലിക്കുക. 2. quivering of the lips, |
| throbbing of the eyes, &c. |
| സ്ഫുരൽ. adj. 1. Quivering, trembling, shaking, throb- |
| bing. വിങ്ങുന്ന, വിറെക്കുന്ന. 2. expanded, swel- |
| ling. |
| സ്ഫുരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To quiver, to tremble, |
| to shake. വിറെക്കുന്നു, ചലിക്കുന്നു. 2. to expand, |
| to open, to blow. വിടരുന്നു. |
| സ്ഫുലിംഗം, ത്തിന്റെ. s. A spark of fire. തീപ്പൊരി. |
| സ്ഫുല്ലപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. A full blown flower. വിട |
| ൎന്ന പൂ. |
| സ്ഫുല്ലം. adj. Opened, blown, expanded, started. വിട |
| ൎന്ന, വികസിച്ച. |
| സ്ഫൂൎജ്ജകം, ത്തിന്റെ. s. A sort of ebony. Diosphyros |
| glutinosa. പനച്ചി. |
| സ്ഫൂൎജ്ജഥു, വിന്റെ. s. A clap of thunder, the sound |
| of falling thunder, or that immediately following a flash |
| of lightning. ഇടിവെട്ട. |
| സ്ഫെഷ്ടം. adj. Very much or many. ഭൂരിതമം. |
| സ്ഫൊട, യുടെ. s. The expanded hood of a serpent. പാ |
| മ്പിന്റെ പത്തി. |
| സ്ഫൊടകം, ത്തിന്റെ. s. A boil, a tumor. പരു. |
| സ്ഫൊടനം, ത്തിന്റെ. s. Tearing, rending. കീറൽ. |
| സ്ഫൊടനി, യുടെ. s. A gimblet, an auger. |
[ 847 ]
| സ്ഫൊടം, ത്തിന്റെ. s. 1. A boil, a tumor. പരു. 2. |
| breaking, bursting. പൊട്ടുക. |
| സ്മ. ind. An expletive. പാദപൂരണം. |
| സ്മയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Pride, arrogance. ഗൎവ്വം. 2. |
| surprise, astonishment. അത്ഭുതം. |
| സ്മരകൂപകം, ത്തിന്റെ. s. Pudendium muliebre. |
| സ്മരഗുരു, വിന്റെ. s. A name of VISHNU. വിഷ്ണു. |
| സ്മരഗൃഹം, ത്തിന്റെ. s. The vulva. |
| സ്മരഛത്രം, ത്തിന്റെ. s. The clitoris. |
| സ്മരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Recollecting, remembering, |
| memory, recollection. ഒൎമ്മ. 2. thought, thinking. വി |
| ചാരം. 3. regretting, remembering with regret. |
| സ്മരധ്വജം, ത്തിന്റെ. s. 1. The penis. 2. the vulva. 3. |
| any musical instrument. |
| സ്മരൻ, ന്റെ. s. CÁMADÉVA, the deity of love. കാമ |
| ദെവൻ. |
| സ്മരസഖൻ, ന്റെ. s. The moon. ചന്ദ്രൻ. |
| സ്മരഹരൻ, ന്റെ. s. A name of SIVA. ശിവൻ. |
| സ്മരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To think. 2. to re- |
| collect or remember, to call to mind. ഒൎക്കുന്നു. |
| സ്മാരം, ത്തിന്റെ. s. Remembering, recollecting, memory. |
| സ്മാൎത്തൻ, ന്റെ. s. 1. One following or professing the |
| law, usually applied to the disciples of Sancaráchárya. |
| 2. a judge among the Brahmans. |
| സ്മാൎത്തം, &c. adj. 1. Legal, canonical, according to the |
| doctrine of the Smirtis or inspired code of laws. 2. fol- |
| lowing or professing the doctrine of the law books. |
| സ്മിതം, ത്തിന്റെ. s. A smile, a gentle laugh. പുഞ്ചി |
| രി. adj. 1. Blown, expanded, (as a flower.) വിടൎന്ന. |
| 2. smiling. |
| സ്മൃതം, &c. adj. Recollected, remembered, called to mind. |
| ഒൎക്കപ്പെട്ട. |
| സ്മൃതി, യുടെ. s. 1. Recollection, remembrance, memo- |
| ry. ഒൎമ്മ. 2. law, the body of law as delivered original- |
| ly by Menu, Yájnawalcya, and other inspired legislators |
| to their respective pupils, and committed by them from |
| recollection to writing. 3. a law book, a code of laws, |
| jurisprudence. 4. wish, desire. ആഗ്രഹം. 5. under- |
| standing ബുദ്ധി. |
| സ്മൃതിമാൻ, ന്റെ. s. 1. One who remembers or recollects |
| or who has a good memory. 2. a person acquainted with |
| the code of laws. |
| സ്മൃതിവിരുദ്ധം. adj. Illegal, unjust, contrary to law. |
| സ്മൃതിശാസ്ത്രം, ത്തിന്റെ. s. The system of law, a code, |
| a digest, &c. as the Menu Sanhita, the Mitácshara, &c. |
| സ്മൃതിഹെതു, വിന്റെ. s. The proximate cause of re- | collection, the act of the mind by which any thing is |
| called to memory, association, recollection. |
| സ്മെരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Blowing, opening, expanding, |
| (as a flower.) വിടരുക. 2. manifestation, appearance. |
| പ്രത്യക്ഷത. smiling, laughing. ചിരി. adj. 1 Blown, |
| opened, expanded, (as a flower, &c.) വിടൎന്ന. 2. ap- |
| parent, evident. 3. smiling, laughing. |
| സ്യദം, ത്തിന്റെ. s. Speed, velocity, swiftness. വെഗം. |
| സ്യന്ദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A war chariot. തെര. 2. |
| dropping, oozing, trickling. ഒഴുകുക. 3. water. വെള്ളം. |
| 4. going swiftly. വെഗം പൊക. 5. saliva. വായി |
| ലെ വെള്ളം. 6. a timber tree, Dalbergia ougeiniensis. |
| adj. Quick, expeditious. |
| സ്യന്ദനരൊഹൻ, ന്റെ. s. A warrior who fights in |
| a chariot. തെരാളി. |
| സ്യന്ദിനി, യുടെ. s. 1. Saliva. വായിലെവെള്ളം. 2. |
| oozing, trickling, dropping. ഒഴുകുക. |
| സ്യന്നം. adj. Flowing, dropping or trickling. ഒഴുകിയ. |
| സ്യാലൻ ന്റെ. A wife's brother. അളിയൻ. |
| സ്യൂതം, ത്തിന്റെ. s. A sack. ചാക്ക. adj. Sewn, stitch- |
| ed. തുന്നപ്പെട്ട. |
| സ്യൂതി, യുടെ. s. 1. Sewing, stitching, working with needle |
| and thread. തുന്നൽ. 2. offspring, lineage. സന്തതി. |
| സ്യൂനം, ത്തിന്റെ. s. A sack. ചാക്ക. |
| സ്യൊതം, ത്തിന്റെ. s. A sack or coarse canvas bag. |
| ചാക്ക. |
| സ്യൊനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A coarse canvas bag or sack. |
| ചാക്ക. 2. a ray of light. രശ്മി. 3. happiness, pleasure. |
| സ്യൊനകം, ത്തിന്റെ. s. The name of a tree, Bignonia |
| Indica. |
| സ്രൿ, ക്കിന്റെ. s. 1. A chaplet, a wreath of flowers |
| worn over the forehead. 2. any garland or string of |
| flowers. പൂമാല. |
| സ്രംസി, യുടെ. s. The name of a tree commonly Pilu |
| and applied to several sorts, as Careya arborea and |
| Salvadora persica, &c. ഉകമരം. |
| സ്രവണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Urine. മൂത്രം. 2. sweat, |
| perspiration. വിയൎപ്പ. 3. oozing, flowing, trickling, |
| issue. ഒഴുക്ക. |
| സ്രവന്തി, യുടെ. s. A river in general. നദി. |
| സ്രവൽഗൎഭ, യുടെ. s. A cow miscarrying by accident. |
| ഗൎഭം അലസിയ പശു. |
| സ്രവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Oozing, issuing, dropping, trick- |
| ling, flowing, the gradual issue or flowing of any fluid. |
| ഒലിക്കുക, വാൎച്ച. 2. a fountain. ഉറവ. |
| സ്രവിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To issue out, to ooze, |
[ 848 ]
| to drop, to flow, to trickle down. ഒലിക്കുന്നു, വാലു |
| ന്നു, ഒഴുകുന്നു. |
| സ്രഷ്ടാ, വിന്റെ. s. 1. God the Creator, or Maker. |
| സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ. 2. a name of BRAHMA. ബ്രഹ്മാ |
| വ. 3. SIVA. ശിവൻ. 4. a maker. |
| സ്രസ്തം, &c. adj. 1. Fallen down, off or from. സ്വ |
| സ്ഥാനത്തുനിന്ന വീണ. 2. separated, disjointed. |
| വെൎപെട്ട. |
| സ്രാൿ. ind. Quickly, instantly. ദ്രുതം, വെഗം. |
| സ്രാമ്പി, യുടെ. s. An upstair house, mansion, a palace. |
| മാളിക. |
| സ്രാവം, ത്തിന്റെ. s. Oozing, flowing, dropping, issue. |
| ഒലിക്കുക. |
| സ്രുൿ, ക്കിന്റെ. s. A sort of ladle or long spoon generally |
| made of wood, and used to pour Ghee or clarified butter |
| upon the sacrificial fire. ഹൊമപാത്രങ്ങളിൽ ഒന്ന. |
| സ്രുതം. adj. Flowing, dropping, falling as a fluid. സ്ര |
| വിക്കപെട്ട. |
| സ്രുവ, യുടെ. s. The name of a shrub, Sanseviera |
| Zeylanica. പെരുങ്കുരുമ്പ. |
| സ്രുവം, ത്തിന്റെ. s. A ladle with a double extremity, |
| or two oval excavations, made of wood and used to pour |
| Ghee upon the sacrificial fire. കരിങ്ങാലികൊണ്ടുള്ള |
| ഹൊമപാത്രം. |
| സ്രൊതസ`, ിന്റെ. s. 1. A current, a natural or rapid |
| stream. ഒഴുക്ക. 2. a river in general. നദി. 3. an organ |
| of sense. ഇന്ദ്രിയം. 4. the flow or course of water. 5. |
| a spring. ഉറവ. |
| സ്രൊതസ്വിനി, യുടെ. s. A river. നദി. |
| സ്രൊതൊഞ്ജനം, ത്തിന്റെ. s. Antimony. സൌവീ |
| രാഞ്ജനം. |
| സ്വ, A prefix, meaning, own, proper, peculiar, used in |
| composition only. |
| സ്വകം. adj. Own, proper, peculiar. |
| സ്വകൎമ്മകൃൽ, ത്തിന്റെ. s. An independent workman, |
| one doing business on his own account. |
| സ്വകൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. Private or one's own duty, pe- |
| culiar occupation. |
| സ്വകാൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. A private affair or business, |
| a secret, a private concern. adj. Private, secret. |
| സ്വകീയം. adj. 1. Of one's own family. തനിക്കുള്ള. |
| 2. own in general, as property, &c. |
| സ്വഗതൻ, ന്റെ. s. 1. One who keeps to himself, |
| apart, aside. 2. a sceptic. |
| സ്വഗതം, ത്തിന്റെ. s. Aside (in theatrical language.) |
| സ്വച്ഛന്ദചാരി, യുടെ. s. One who walks about at | his own pleasure. തന്നിഷ്ടക്കാരൻ. |
| സ്വച്ഛന്ദത, യുടെ. Self-will, uncontrolledness. ത |
| ന്നിഷ്ടം. |
| സ്വച്ഛന്ദൻ, ന്റെ. s. A self-willed person, unrestrained, |
| uncontrolled. തന്നിഷ്ടപ്രകാരം നടക്കുന്നവൻ. |
| സ്വച്ഛന്ദം, &c. adj. Unrestrained, uncontrolled, self- |
| willed. തന്നിഷ്ടപ്രകാരമുള്ള. |
| സ്വച്ഛം, &c. adj. 1. Pure, clean, free from stain or soil. |
| ശുദ്ധം. 2. transparent, pelluced. 3. white. 4. healthy, |
| sound, convalescent. |
| സ്വജനദ്വെഷി, യുടെ. s. An enemy to his own |
| kindred. തന്റെ ജനത്തെ ദ്വെഷിക്കുന്നവൻ. |
| സ്വജനപ്രിയൻ, ന്റെ. s. 1. One who loves his |
| own people. 2. one beloved by his own people or kindred. |
| സ്വജനം, ത്തിന്റെ. s. One's own people, a distant |
| kinsman തന്റെ ജനം. |
| സ്വജം. adj. Self-born, produced in or by one's self. ത |
| ങ്കൽനിന്ന ഉണ്ടായത. s. 1. Blood. രക്തം. 2. sweat, |
| perspiration. വിയൎപ്പ. |
| സ്വജാതി, യുടെ. s. One's own nation, tribe or sect. |
| സ്വതൎസ`, & സ്വതെ. ind. Of itself, by one's self, of one's |
| own accord, voluntarily, own, proper, peculiar. തനി |
| ക്കുള്ള. |
| സ്വതന്ത്രൻ, ന്റെ. s. 1. One who is independent, free. |
| 2. unrestrained, uncontrolled. തന്നിഷ്ടം പ്രവൃത്തിക്കു |
| ന്നവൻ. |
| സ്വതന്ത്രം, &c. adj. 1. Independent, free. 2. self-willed, |
| unrestrained, uncontrolled. 3. full grown, of age, no |
| longer subject to the authority of parents, &c. തന്നി |
| ഷ്ടമായുള്ള. s. Independence, freedom, exemption from |
| control, liberty. തന്നിഷ്ടം. |
| സ്വതെയുള്ള. adj. 1. Natural, inherent. 2. own, peculiar. |
| സ്വത്ത, ത്തിന്റെ. s. One's own property. |
| സ്വത്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. Self-existence, independent |
| being or condition. 2. own right or property. |
| സ്വദെശജൻ, ന്റെ. s. A native, one born in the |
| country. തന്റെ ദെശത്ത ജനിച്ചവൻ. |
| സ്വദെശം, ത്തിന്റെ. s. One's own, or native country. |
| സ്വദെശി, യുടെ. s. A native, one born in the country. |
| സ്വധ, യുടെ. s. 1. A personification of Máya or world- |
| ly illusion, the self-contained associate of the creator. |
| മായ. 2. a nymph, the food of the manes personified |
| and sometimes represented as the wife of Agni or fire. |
| സ്വധനം, ത്തിന്റെ. s. One's own property, private |
| property. |
| സ്വധൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. 1. Peculiar duty or occupation, |
[ 849 ]
| as praying, of a BRAHMAN; fighting, of a soldier, &c. 2. |
| property, peculiarity. |
| സ്വധാ. ind. 1. An exclamation used on presenting an |
| oblation to the manes. 2. the food of deceased ancestors. |
| സ്വധിതി, യുടെ. s. An axe. വെണ്മഴു. |
| സ്വനം, ത്തിന്റെ. s. Sound in general. ഒച്ച. |
| സ്വനി, യുടെ. s. Sound, noise. ശബ്ദം. |
| സ്വനിതം, ത്തിന്റെ. s. The noise of thunder. ഇടിമു |
| ഴക്കം. adj. Sounded, sounding, making a noise. ശബ്ദി |
| ക്കുന്ന. |
| സ്വന്തം. adj. One's own, proper, private, peculiar, |
| belonging to one's self. തനിക്കുള്ള. |
| സ്വപനം, ത്തിന്റെ. s. Sleep, sleeping. ഉറക്കം. |
| സ്വപരചക്രജം, ത്തിന്റെ. s. Native and foreign pro- |
| duce. |
| സ്വപക്ഷപ്രഭവം. adj. Produced or effected by one's |
| own people or party. തന്റെ ജനങ്ങളാൽ ഉണ്ടാകു |
| ന്നത. |
| സ്വപക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. One's own side or party. ത |
| ന്റെ പക്ഷം. |
| സ്വപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To sleep. |
| സ്വപ്നൿ, ിന്റെ. s. One who is sleepy, drowsy, slug- |
| gish. നിദ്രാശീലൻ. |
| സ്വപ്നപ്രായം. adj. Sluggish, drowsy. സ്വപ്നസമം. |
| സ്വപ്നം, ത്തിന്റെ. s. 1. A dream, dreaming. 2. sleep. |
| ഉറക്കം, സ്വപ്നംകാണുന്നു, To dream. |
| സ്വബലം, ത്തിന്റെ. s. One's own strength or might. |
| സ്വബുദ്ധി, യുടെ. s. One's own mind, or intention, |
| one's own understanding, തന്റെ ബുദ്ധി. |
| സ്വബൊധം, ത്തിന്റെ. s. One's own knowledge, |
| conviction. |
| സ്വഭാവം, ത്തിന്റെ. s. Nature, natural state, pro- |
| perty or disposition. |
| സ്വഭാവികം. adj. Natural, peculiar, inherent. സ്വ |
| തെയുള്ള. |
| സ്വഭൂ, വിന്റെ. s. 1. A name of Vishnu. വിഷ്ണു. 2. |
| BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| സ്വമെധ, യുടെ. s. One's own accord, will or intention. |
| സ്വം, ത്തിന്റെ. s. 1. A kinsman. സ്വജാതി. 2. the |
| soul. ആത്മാവ. 3. self, identity, individuality. ആ |
| ത്മീയം. 4. wealth, property. ധനം. |
| സ്വയം. ind. Self, himself, herself, spontaneously, of |
| one's own self or own accord. |
| സ്വയംകൃതം, &c. adj. Self-formed, natural, spontaneous, |
| private. |
| സ്വയംജ്യൊതസ`, ിന്റെ. s. The proper, or original | light, i. e. God, self-existent uncreated light. |
| സ്വയംബരം, ത്തിന്റെ. s. Marriage. വിവാഹം. |
| സ്വയംഭൂ, വിന്റെ. s. 1. Self-existence. 2. God, the |
| self-existent and independent Being. 3. a name of BRA- |
| HMA. ബ്രഹ്മാവ. 4. VISHNU. വിഷ്ണു. 5. SIVA. ശി |
| വൻ. |
| സ്വയംവര, യുടെ. s. A girl choosing her husband. |
| ഭൎത്താവിനെ വരിപ്പവൾ. |
| സ്വയംവരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Selection of a husband. |
| ഭൎത്താവിന്റെ വരിക്കുക. 2. marriage. |
| സ്വരപത്തനം, ത്തിന്റെ. s. The Sáma Véda. സാ |
| മവെദം. |
| സ്വരമണ്ഡലിക, യുടെ. s. A kind of stringed mu- |
| sical instrument. |
| സ്വരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sound, in general. 2. a musical |
| note. 3. vocal voice, the voice. 4. an accent. 5. air, |
| breath through the nostrils. 6. a vowel. |
| സ്വരവാസന, യുടെ. s. Melodiousness, harmony. |
| സ്വരസാദം, ത്തിന്റെ. s. A disease. |
| സ്വരംശം, ത്തിന്റെ. s. A half or quarter tone in music. |
| സ്വരിതം, ത്തിന്റെ. s. The third, or circumflex accent. |
| adj. 1. Accented. 2. articulated. 3. sounded as a note, |
| pitched. |
| സ്വരു, വിന്റെ. s. 1. INDRA's thunderbolt. ഇടിവാ |
| ൾ. 2. an arrow. അമ്പ. 3. a sacrifice. യാഗം. 4. sha- |
| vings of the wood of which a sacrificial post is made. |
| യൂപത്തിന്റെ ചെത്തുപൂൾ. 5. sunshine. വെയിൽ. |
| സ്വരുചി. adj. Wilful, self-willed, uncontrolled. |
| സ്വരുവം, ത്തിന്റെ. s. 1. A certain class among the |
| Súdras. 2. adultery. |
| സ്വരൂപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Natural figure, shape, form, |
| state or condition. 2. natural and obvious purpose, a |
| conclusion. 3. an image. 4. a province. 5. collecting to- |
| gether. ഒരുമിച്ചുകൂടിയ. adj. 1. Wise, learned. 2. pleas- |
| ing, handsome. |
| സ്വരൂപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To collect, to heap, |
| to embody. |
| സ്വർ. ind. (Aptote noun) Heaven, paradise, the resi- |
| dence of INDRA and the celestials. 2. sky, ether, firma- |
| ment. 3. one of the divisions of the universe, the space |
| between the sun and polar star and region of the pla- |
| nets and constellations; in this sense, this word is one |
| of the three mystical words, to be repeated daily at the |
| morning ceremonies, &c. with the holy Gáyatri. |
| സ്വൎഗ്ഗപ്രാപ്തി, യുടെ. s. The attainment or obtaining |
| of heaven, entrance into heaven. |
[ 850 ]
| സ്വൎഗ്ഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Heaven. 2. the paradise of |
| INDRA and the residence of deified mortals and gods. |
| സ്വൎഗ്ഗരാജ്യം, ത്തിന്റെ. s. The kingdom of heaven. |
| സ്വൎഗ്ഗലൊകം, ത്തിന്റെ. s. Heaven, the world of |
| Paradise. |
| സ്വൎഗ്ഗവാസി, യുടെ. s. An inhabitant of heaven. |
| സ്വൎഗ്ഗസ്ഥം, &c. adj. Heavenly, celestial. |
| സ്വൎഗ്ഗാനുഭവം, ത്തിന്റെ. s. The enjoyment or at- |
| tainment of heaven. |
| സ്വൎഗ്ഗാനുഭൂതി, യുടെ. s. The enjoyment of heaven. |
| സ്വൎഗ്ഗാരൊഹണം, ത്തിന്റെ. s. Ascension to heaven. |
| സ്വൎഗ്ഗാരൊഹണം ചെയ്യുന്നു, To ascend to heaven. |
| സ്വൎണ്ണക, യുടെ. s. The Cassia fistula tree. കൊന്ന. |
| സ്വൎണ്ണകലശം, ത്തിന്റെ. s. A gold vessel. |
| സ്വൎണ്ണകാരൻ, ന്റെ. s. A goldsmith. തട്ടാൻ. |
| സ്വൎണ്ണകുംഭം, ത്തിന്റെ. s. A golden pot. പൊൻ |
| കുടം. |
| സ്വൎണ്ണഛായ, യുടെ. s. Gold colour. പൊൻ നിറം. |
| സ്വൎണ്ണനിറം, ത്തിന്റെ. s. 1. Gold colour. 2. the |
| Cassia fistula tree. കൊന്ന. |
| സ്വൎണ്ണപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. The spatulate-leaved |
| parasite plant Limodorum, Limodorum spatulatum. പൊ |
| ന്നാമ്പൂ. |
| സ്വൎണ്ണപീഠം, ത്തിന്റെ. s. A gold chair, seat, or |
| altar. |
| സ്വൎണ്ണപ്രഭ, യുടെ. s. The glittering of gold. |
| സ്വൎണ്ണമണി, യുടെ. s. A gold head. |
| സ്വൎണ്ണമയം. adj. Made of gold. |
| സ്വൎണ്ണമയഹരി, യുടെ. s. The Cassia Sophera plant. |
| പൊന്നാന്തകര. |
| സ്വൎണ്ണഭസ്മം, ത്തിന്റെ. s. Gold dust. പൊൻപൊടി. |
| സ്വൎണ്ണമാല, യുടെ. s. A gold necklace. |
| സ്വൎണ്ണമാക്ഷികം, ത്തിന്റെ. s. A nmineral substance, |
| the gold Macshica of a bright yellow colour apparently |
| the common pyritic iron ore. See മാക്ഷികം. |
| സ്വൎണ്ണം, ത്തിന്റെ. s. Gold. പൊന്ന. |
| സ്വൎണ്ണരെഖ, യുടെ. s. A line male with gold. |
| സ്വൎണ്ണരെണു, വിന്റെ. s. 1. A medicinal powder |
| of a gold colour. 2. gold dust. |
| സ്വൎണ്ണഹരിതാരം, ത്തിന്റെ. s. Golden coloured. orpi- |
| ment or arsenic. പൊന്നരിതാരം. |
| സ്വൎണ്ണക്ഷീരി, യുടെ. s. A medicinal kind of moon |
| plant said to be brought from the Himalaya mountains. |
| Cleome felina. |
| സ്വൎന്നദി, യുടെ. s, The ganges of leaven or milky way |
| ആകാശ ഗംഗ. | സ്വൎഭാനു, വിന്റെ. s. Rahu, the personified ascending |
| node. രാഹു. |
| സ്വൎവ്വെശ്യ, യുടെ. s. A nymph of heaven. അപ്സര |
| സ്ത്രീ. |
| സ്വൎവ്വൈദ്യൻ, ന്റെ. s. Either of the twin sons of |
| the sun by nymph Aswini and physicians of Swerga. |
| സ്വല്പഖട്വ, യുടെ. s. A small bed-stead, cot or couch. |
| ചെറുകട്ടിൽ. |
| സ്വല്പം. adj. Trifling, very small or few. അല്പം. |
| സ്വവശൻ, ന്റെ. s. One who is independent, un- |
| controlled, free. |
| സ്വവംശം, ത്തിന്റെ. s. One's own, tribe or race. |
| സ്വവാസന, യുടെ. s. One's own pleasure. |
| സ്വവെഷം, ത്തിന്റെ. s. One's own shape or form, |
| proper form. |
| സ്വസാ, വിന്റെ. s. A sister. സഹൊദരി. |
| സ്വസാപതി, യുടെ. s. A brother-in-law. |
| സ്വസ്തി. ind. 1. A particle of benediction, health, |
| prosperity, hail, 2. an auspicious particle. 3. a term of |
| sanction or approbation, (so be it, amen.) |
| സ്വസ്തികം, ത്തിന്റെ. s. 1. A temple of a particular |
| form with portico in front. 2. any lucky or auspicious. |
| object. 3. the meeting of four roads. നാല്കവലവഴി. |
| 4. a building or palace of a particular shape, described |
| as surrounded by a terrace or portico, on the north, west, |
| and south sides, and having the door or entrance on the |
| east. 5. a kind of mystical figure the inscription of which |
| on any person or thing is generally considered to be |
| lucky. |
| സ്വസ്തിവാചനം, ത്തിന്റെ. s. An initiatory religi- |
| ous rite among the Brahmans when they strew boiled |
| rice on the ground and invoke the blessings of the gods |
| on the ceremony about to commence. |
| സ്വസ്ഥത, യുടെ. s. 1. Rest, ease, leisure, tranquillity. |
| 2. health, soundness, convalescence. |
| സ്വസ്ഥനാൾ, ളിന്റെ. s. The day of rest, the Sabbath. |
| സ്വസ്ഥൻ, ന്റെ. s. One who is at rest, at leisure, |
| tranquil, without care, content, happy. |
| സ്വസ്ഥമാകുന്നു. യി, വാൻ. v. n. 1. To be at rest, |
| ease, leisure, to be tranquil. 2. to be happy, content. 3. |
| to be healthy, sound, convalescent. |
| സ്വസ്ഥമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To make at |
| ease, to tranquilize. 2. to heal. 3. to make happy or |
| contented. |
| സ്വസ്ഥം, &c. adj. 1. Free from work, being unem- |
| ployed, being at rest, ease, leisure, tranquil, content, |
[ 851 ]
| happy. 2. confident, resolute, firm, relying on one's self. |
| 3. healthy, sound, convalescent. |
| സ്വസ്ഥവൃത്തി, യുടെ. s. The state of being at rest, |
| ease, leisure, &c. |
| സ്വസ്ഥാനമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To make |
| happy, contented. 2. to put in its proper place. |
| സ്വസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. One's own proper place. |
| 2. happiness, contentedness, a state of ease, rest. 3. self- |
| dependance. |
| സ്വസ്ഥിതി, യുടെ. One's own proper place. |
| സ്വസ്നെഹം, ത്തിന്റെ. s. Self-love. |
| സ്വക്ഷം, &c. adj. 1. Handsome eyed. 2. acute, sen- |
| sitive, having keen organs. |
| സ്വാതന്ത്ര്യം, ത്തിന്റെ. s. Independence, liberty, free- |
| dom from control or restraint. adj. Independent, free, |
| at liberty. |
| സ്വാതി, യുടെ. s. The fifteenth lunar mansion or as- |
| terism consisting of but one star, Arcturus. |
| സ്വാദു, വിന്റെ. s. 1. Relish, taste, flavour. രുചി. |
| 2. tasting, either food or drink. 3. the sweet taste or fla- |
| vour, sweetness. 4. a grape. adj. 1. Sweet, delicious, 2. |
| agreeable, desired, excellent. 3. handsome. |
| സ്വാദുകണ്ടകം, ത്തിന്റെ. s. A sort of creeper, Tri- |
| bulus lanuginosus. |
| സ്വാദുരസാ, യുടെ. s. 1. A medicinal root, commonly |
| Cácoli. കാകൊളി. 2. vinous liquor. മദ്യം. 3. a grape. |
| മുന്തിരിങ്ങാപ്പഴം. |
| സ്വാദൂദം, ത്തിന്റെ. s. Fresh water. നല്ലവെള്ളം. |
| സ്വാദ്വീ, യുടെ. s. A grape. മുന്തിരിങ്ങാപ്പഴം. |
| സ്വാധിഷ്ഠാനം, ത്തിന്റെ. s. The second of the six |
| regions of the human body, the upper part of the ab- |
| domen. ആറാധാരങ്ങളിൽ ഒന്ന. |
| സ്വാധീന, യുടെ. s. 1. A woman who is independent. |
| 2. one who is subservient. |
| സ്വാധീനക്കാരൻ, ന്റെ. s. 1. One who is independent, |
| one's own dependant. 2. one who is subservient, an ally, |
| a dependant, one who is at the discretion of another. |
| സ്വാധീനൻ, ന്റെ. s. 1. One who is independent, |
| one's own dependant. 2. one who is subservient, an ally. |
| സ്വാധീനപതിക, യുടെ. s. A woman independent of |
| her husband, or lover. |
| സ്വാധീനപ്പെടുത്തുന്നു, ത്തി, വാൻ. v. a. To make |
| dependant, to bring into one's own power, to subject, to |
| subdue, to control, to make subservient, to bring under |
| one's influence. |
| സ്വാധീനമാകുന്നു, യി, വാൻ. v. n. To be indepen- | dent, to be uncontrolled, to be one's own dependant, to |
| have in one's own power or at one's own command or |
| control, to have the use of. |
| സ്വാധീനമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. 1. To make de- |
| pendant, to make subservient, to bring into one's power, |
| to subdue, to subject. 2. to tame, to train, to control, to |
| manage. |
| സ്വാധീനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Independence, proper |
| right, uncontrolledness, one's own power or property. 2. |
| subserviency, alliance. adj. 1. Independent, uncontrolled. |
| 2. one's own dependant. 3. in one's own power, at one's |
| own command. 4. subservient, allied. |
| സ്വാധ്യായം, ത്തിന്റെ. s. 1. Voluntary study. അഭ്യാ |
| സം. 2. inaudible reading or muttering of the Védas, |
| &c. മന്ത്രം. |
| സ്വാധ്യായവാൻ, ന്റെ. s. A student of the scrip- |
| tures. വെദം അഭ്യസിക്കുന്നവൻ. |
| സ്വാധ്യായി, യുടെ. s. 1. A tradesman, a citizen, a |
| dealer. കച്ചവടക്കാരൻ. 2. a student of the Védas. |
| വെദം അഭ്യസിക്കുന്നവൻ. |
| സ്വാനം. s. Sound, noise. ശബ്ദം. |
| സ്വാന്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. The mind, the faculty of |
| thought and feeling. മനസ്സ. 2. a cave, a cavern. ഗു |
| ഹ. adj. Sounded, making a sound. ശബ്ദിക്കുന്ന. |
| സ്വാപതെയം, ത്തിന്റെ. s. Wealth, property. ധനം. |
| സ്വാപം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sleep, sleeping. ഉറക്കം. 2. |
| sleepiness, sloth, sluggishness. മടി. 3. paralysis, palsy, |
| loss of sensation. 4. ignorance. അജ്ഞാനം. 5. dream- |
| ing, a dream. സ്വപ്നം. |
| സ്വാഭാവികം. adj. Native, natural, peculiar, inherent. |
| സ്വഭാവമായുള്ള. |
| സ്വാമി, യുടെ. s. 1. A master, a lord. എജമാനൻ. |
| 2. a sovereign, a prince, a monarch, a governor. രാജാ |
| വ. 3. a husband. ഭൎത്താവ. 4. a god, a deity. ദെവ |
| ൻ. 5. an owner, proprietor. 6. a spiritual preceptor. ഗു |
| രു. 7. a learned man. വിദ്വാൻ. |
| സ്വാമിദ്രൊഹം, ത്തിന്റെ. s. Treachery, unfaithfulness |
| to a superior. |
| സ്വാമിദ്രൊഹി, യുടെ. s. A traitor. |
| സ്വാമിനി, യുടെ. s. 1. A mistress, a lady, a proprietress. |
| 2. a queen, a princess. |
| സ്വാമിഭക്തി, യുടെ. s. Devotedness or attachment to |
| or confidence in a lord, a master, a prince, &c. |
| സ്വാരസ്യം, ത്തിന്റെ. s. Principal or chief aim, object, |
| intention, or meaning, lit. its own juice. adj. Pleasing, |
| delicious. |
[ 852 ]
| സ്വരാൾ, ട്ടിന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| സ്വാൎത്ഥം, ത്തിന്റെ. s. 1. Property, substance. സമ്പ |
| ത്ത. 2. same effect or meaning, a pleonasm. |
| സ്വാസ്ഥ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Wealth, property. ധനം. |
| 2. content, happiness, complacency, satisfaction. സന്തു |
| ഷ്ടി. 3. fortitude, firmness, self-possession. ധൈൎയ്യം. |
| സ്വാഹാ. ind. An exclamation used in making oblations |
| of oiled butter to the gods. s. A personification of the |
| preceding, as the wife of fire, and goddess presiding |
| over burnt offerings. |
| സ്വാഹാദെവി, യുടെ. s. The wife of Agni or fire. |
| അഗ്നിയുടെ ഭാൎയ്യ. |
| സ്വിൽ. ind. 1. A particle of questioning, (hey, what?) |
| 2. an exclamation of doubt or surprize. 3. an expletive. |
| സ്വിന്നം, &c. adj. Fatigued, weary, weak, feeble. ത |
| ൾൎന്ന, ക്ഷീണമായുള്ള. |
| സ്വീകരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Abstraction, restraining |
| the organs of sense and perception. 2. reception, accepta- |
| tion. |
| സ്വീകരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To receive, to ac- |
| cept, to take, to admit, to adopt. 2. to use, to enjoy, to |
| make a thing one's own. |
| സ്വീകാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Reception, adoption, ac- |
| ceptance of a thing. 2. admission, the allowance of an |
| argument. 3. enjoyment of any thing. |
| സ്വീകാൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Acceptableness, worthy of |
| reception. |
| സ്വീൽകാരം, ത്തിന്റെ. s. Whistling, whistle. സ്വീ |
| ൽകാരം ചെയ്യുന്നു. To whistle. |
| സ്വെഛ, യുടെ. s. Wilfulness, following one's own will, |
| purpose, desire, or inclination. സ്വെഛയായിരിക്കു |
| ന്നു, To follow one's own purpose or inclination, to |
| volunteer. |
| സ്വെഛാവൃത്തി, യുടെ. s. Following one's own pur- |
| pose or inclination. |
| സ്വെദജം. adj. Engendered by heat and damp, as |
| insects and worms. വിയൎപ്പിൽനിന്ന ഉണ്ടായത. |
| സ്വെദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Perspiration, sweat. വിയ |
| ൎപ്പ. 2. warmth, heat. ചൂട. 3. warm vapour, steam. |
| ആവി. adj. Warm, perspiring. |
| സ്വെദിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To perspire, to sweat. |
| വിയൎക്കുന്നു. |
| സ്വെദിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. c. To cause to per- |
| spire, or sweat. |
| സ്വെദിനി, യുടെ. s. An iron plate or pan used as a |
| frying pan, &c. | സ്വൈരക്കെട, ിന്റെ. s. 1. Uneasiness, discomfort. 2. |
| troublesomeness, teasing, tormenting with importunity. |
| സ്വൈരത, യുടെ. s. Independence, wilfulness. |
| സ്വൈരൻ, ന്റെ. s. 1. A self-willed person, one un- |
| controlled. 2. a slow, lazy person. 3. one living at ease. |
| സ്വൈരം, &c. adj. 1. Self-willed, unrestrained. 2. slow, |
| lazy. 3. healthy. s. 1. Following one's own inclination. |
| 2. pleasure. 3. health. 4. ease, comfort. സ്വൈരം |
| കെടുക്കുന്നു, To trouble, to tease, to weary with impor- |
| tunity. സ്വൈരംകൊടുക്കുന്നു, To leave at ease, to |
| leave alone. |
| സ്വൈരി, യുടെ. s. One who is self-willed, uncontrolled, |
| unrestrained. |
| സ്വൈരിണി, യുടെ. s. 1. An unchaste woman, an |
| adultress. 2. a wanton woman. കാമചാരിണി. |
| സ്വൈരിത, യുടെ. s. Wilfulness, independence, freedom |
| from control. |
| സ്വൊദരപൂരകൻ, ന്റെ. s. One who pampers his |
| appetite, an epicure. തന്റെ പയറു പൊറ്റുന്ന |
| വൻ. |
| സ്വൊദരപൂരണം, ത്തിന്റെ. s. Pampering the ap- |
| petite. തന്റെ വയറുപൊറ്റുക. |
| ഹ |
| ഹ. The thirty-third consonant of the Malayalim alpha- |
| bet, corresponding to H. |
| ഹ. ind. 1. An expletive. പാദപൂരണം. 2. a vocative |
| particle, (ho, hola!) 3. a term of rejection or disdain. |
| 4. a particle of abuse or reproach. |
| ഹകാരം, ത്തിന്റെ. s. The name of the letter ഹ. |
| ഹജ്ഞാ. ind. (In theatrical language,) a vocative parti- |
| cle used in calling to a female slave. |
| ഹജ്ഞെ. ind. (In theatrical language,) a vocative parti |
| cle used in calling to a female slave. ചെടിയെ വിളി |
| ക്കുക. |
| ഹട്ടചൌരകൻ, ന്റെ. s. A thief, one stealing at fairs |
| and markets. ചന്തസ്ഥലത്ത മൊഷ്ടിക്കുന്നവൻ. |
| ഹട്ടം, ത്തിന്റെ. s. A market, a moveable market, a |
| fair. ചന്തസ്ഥലം. |
| ഹട്ടവിലാസിനി, യുടെ. s. 1. A sort of drug and per- |
| fume. 2. a whore. വെശ്യാ സ്ത്രീ. |
| ഹട്ടി, യുടെ. s. A petty market or fair. ചന്ത. |
| ഹഠം, ത്തിന്റെ. s. 1. Violence, force, rapine. ബലാ |
| ല്കാരം. 2. oppression. ഞെരുക്കം. 3. an aquatic plant, |
| Pistia stratiotes. |
[ 853 ]
| ഹഠാൎത്ഥകം, ത്തിന്റെ. s. Force, constraint, violence. |
| ബലബന്ധം. |
| ഹഠാൽ. ind. With violence, force, violently, oppressively. |
| ബലാല്കാരമായി. |
| ഹണ്ഡ. ind. An interjection of calling to a low female. |
| ഹണ്ഡെ. ind. A vocative particle to be addressed in |
| theatrical language to a female of inferior rank. ചെടി |
| യെ വിളിക്കുക. |
| ഹതകൻ, ന്റെ. s. A coward, a paltroon, a scoun- |
| drel. ഭീതൻ, ദുഷ്ടൻ. |
| ഹതൻ, ന്റെ. s. One who is hurt, struck or killed. |
| കൊല്ലപ്പെട്ടവൻ. |
| ഹതം, &c. adj. 1. Disappointed. ഇഛാഭംഗം വന്ന. 2. |
| multiplied, (in arithmetic.) കൂട്ടപ്പെട്ട. 3. struck, hurt, |
| killed. ഹനിക്കപ്പെട്ട. 4. destroyed. നശിക്കപ്പെട്ട. s. |
| Multiplication. |
| ഹതാശം, &c. adj. 1. Cruel, merciless. ദയയില്ലാത്ത. |
| 2. desponding, despairing. ഇടിഞ്ഞ. 3. vile, wicked. ദു |
| ഷ്ടതയുള്ള. 4. barren. മച്ചിയുള്ള. 5. weak, powerless. |
| ശക്തിയില്ലാത്ത. |
| ഹതി, യുടെ. s. Hurting, killing. കൊല്ലുക. |
| ഹത്യ, യുടെ. s. Killing, slaying, slaughter, murder, |
| (used in composition only as, ബ്രാഹ്മഹത്യ, The mur- |
| der of a Brahman. പിതൃഹത്യ, A parricide, or murder |
| of a father. |
| ഹത്യാശം, &c. adj. 1. Cruel, merciless. ക്രൂരമായുള്ള. 2. |
| desponding, despairing. 3. vile, wicked. 4. barren. 5. |
| weak, powerless. |
| ഹഥൻ, ന്റെ. s. A man dejected or in low spirits. മ |
| നസ്സിടിഞ്ഞവൻ. |
| ഹനൻ, ന്റെ. s. A killer, a slayer. കൊല്ലുന്നവൻ. |
| ഹനനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Killing, slaying, destroying. |
| കുല. 2. injuring, hurting, striking. അടിക്കുക. |
| ഹനിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v.a. 1. To kill, to slay, to |
| destroy. കൊല്ലുന്നു. 2. to injure, to hurt, to strike, to |
| smite. അടിക്കുന്നു. |
| ഹനു, വിന്റെ. s. 1. The jaw. താടിയെല്ല. 2. a drug |
| and perfume. 3. a weapon. ആയുധം. 4. sickness. രൊ |
| ഗം. 5. death, dying. മരണം. |
| ഹനുചലനം, ത്തിന്റെ. s. Ruminating, chewing the |
| cud. അയറുക. |
| ഹനൂമാൻ, ഹനൂമൻ, ഹനുമൻ, ന്റെ. s. The mon- |
| key chief HANUMAN, the son of ANJANI, by PAVANA or |
| the wind, the friend, ally and spy of RÁMA in his |
| invasion of Ceylon, since deified, and worshipped by the |
| followers of VISHNU. | ഹന്ത. ind. 1. An inceptive particle. 2. an exclamation |
| of grief (ah, alas!) കഷ്ടം. 3. of pity. 4. of pleasure. 5. |
| of hurry or haste. |
| ഹന്തവ്യൻ, ന്റെ. s. One deserving of being put to |
| death. കൊല്ലപ്പെടുവാൻ യൊഗ്യൻ. |
| ഹന്താ, വിന്റെ. s. 1. A murderer, a slayer. കൊല്ലു |
| ന്നവൻ. 2. a measure of food, four times four double |
| handfuls. |
| ഹന്തുകാമൻ, ന്റെ. s. One desirous of committing |
| murder. കൊല്ലുവാൻ ആഗ്രഹമുള്ളവൻ. |
| ഹന്തൊക്തി. യുടെ. s. Tenderness, compassion. ദയ. |
| ഹന്നം, adj. Passed as ordure. ഒഴിഞ്ഞ. |
| ഹം, ind. 1. An interjection of wrath or anger. 2. an ex- |
| pression of courtesy or respect. |
| ഹംസൻ, ന്റെ. s. 1. BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. 2. VISHNU. |
| വിഷ്ണു. 3. the sun. ആദിത്യൻ. 4. a liberal, or mode- |
| rate prince, one not covetous nor ambitious. |
| ഹംസം, ത്തിന്റെ. s. 1. A goose, a swan, അരയന്നം. |
| 2. a particular Mantra or mystical or magical prayer. |
| 3. a horse. കുതിര. 4. one of the vital airs. 5. envy, |
| malice. അസൂയ. 6. (in composition) best, excellent. |
| 7. preceding, before, in front. |
| ഹംസകം, ത്തിന്റെ. s. An ornament for the feet de- |
| scribed as being made like a goose's foot. കാൽചിലമ്പ. |
| ഹംസകൂടം, ത്തിന്റെ. s. The hump on the shoulder |
| of the Indian ox. |
| ഹംസനാദം, ത്തിന്റെ. s. Cackling, the cry or noise |
| of a goose. |
| ഹംസപാദം, ത്തിന്റെ. s. Vermilion. ചായില്യം. |
| ഹംസരഥൻ, ന്റെ. s. BRAHMA, as having a swan for |
| his vehicle. |
| ഹംഹൊ. adj. 1. An interjection of calling (ho, hola!) |
| 2. a particle of haughtiness or arrogance. 3. an arro- |
| gantly interrogative particle. |
| ഹയഗ്രീവൻ, ന്റെ. s. A prince of the Daityas, who, |
| during BRAHMA's sleep at the end of a Calpa, stole, it is |
| said, the Védas; in the recovery of them, he was slain |
| by VISHNU, after his descent as the Matsya or fish Awa |
| tár. |
| ഹയനം, ത്തിന്റെ. s. A covered carriage. മൂടരഥം. |
| ഹയപുച്ഛി, യുടെ. s. A leguminous plant, Glycine de- |
| bilis. പെരുങ്കാണം എന്ന മരുന്ന. |
| ഹയമാരകം, ത്തിന്റെ. s. The plant termed Nerium |
| odorum. കണവീരം. |
| ഹയം, ത്തിന്റെ. s. 1. A horse. കുതിര. 2. the number |
| seven. എഴ. |
[ 854 ]
| ഹയവാഹനൻ, ന്റെ. s. 1. A name of CUBÉRA whose |
| vehicle is the horse. കുബെരൻ. 2. the son of SÚRYA |
| or the sun. |
| ഹയ്യംഗവീനം, ത്തിന്റെ. s. Fresh butter. പുതിയ |
| വെണ്ണ. |
| ഹരകൻ, ന്റെ. s. 1. A rogue, a cheat. കള്ളൻ. 2. a |
| person of reflexion. വിചാരമുള്ളവൻ. 3. SIVA. ശി |
| ഷ്യൻ. 4. a taker, a conveyer, a seizer. അപഹാരി. |
| ഹരണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Taking (either in a good or |
| bad sense ;) accepting, receiving, seizing, carrying off or |
| away. 2. a special gift, as a nuptial gift, &e. സ്ത്രീധ |
| നം. 3. murder, killing. കൊല്ലുക. 4. the arm. കൈ. |
| ഹരൻ, ന്റെ. s. 1. A name of SIVA. ശിവൻ. 2. |
| Agni or fire. അഗ്നി. 3. an ass. കഴുത. 4. (in arithme- |
| tic) division. |
| ഹരബീജം, ത്തിന്റെ. s. Quicksilver. രസം. |
| ഹരം. adj. Expelling, delivering, counteracting. |
| ഹരവീൎയ്യം, ത്തിന്റെ. s. Quicksilver. രസം. |
| ഹരി, യുടെ. s. 1. Vishnu, or as considered to be the |
| same deity, CRISHNA. വിഷ്ണു, കൃഷ്ണൻ. 2. YAMA. യ |
| മൻ. 3. air, wind. വായു. 4. INDRA. ഇന്ദ്രൻ. 5. the |
| moon. ചന്ദ്രൻ. 6. the sun. ആദിത്യൻ. 7. a lion. |
| സിംഹം. 8. a ray of light. രശ്മി. 9. a horse. കുതിര. |
| 10. a parrot. കിളി. 11. an ape. കുരങ്ങ. 12. a snake. |
| സൎപ്പം. 13. a frog. തവള. 14. Siva. ശിവൻ. 15. one |
| of the nine Warshas into which the known continent is |
| divided. 16. BRAHMA ബ്രഹ്മാവ. 17. fire. അഗ്നി. |
| 18. green colour. പച്ചനിറം. 19. tawny, the colour. |
| കപിലവൎണ്ണം. 20. a golden colour or yellow. പൊ |
| ന്നിറം. 21. the Cocila or Indian cuckoo. കുയിൽ. 22. |
| the twenty-second lunar asterism തിരുവൊണം. 23. |
| the eighteenth lunar asterism. തൃക്കെട്ട. adj. 1. Green. |
| പച്ച. 2. tawny. 3. yellow. |
| ഹരികൻ, ന്റെ. s. 1. A thief, a robber. കള്ളൻ. 2. |
| a gambler. 3. a horse of a yellowish blue tint. |
| ഹരികെശൻ, ന്റെ. s. A name of Sıva. ശിവൻ. |
| ഹരിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To cut off, to take |
| away, to remove, to deduct. 2. to carry off, to usurp. 3. |
| to expel, to deliver, to counteract evil effects. |
| ഹരിചന്ദനം, ത്തിന്റെ. s. 1. A yellow or fragrant |
| sort of sandal wood. ചെഞ്ചന്ദനം. 2. one of the trees |
| of Paradise. 3. saffron. മഞ്ഞൾ. 4. moon light. നിലാ |
| വ. 5. the ferina of the lotus. |
| ഹരിണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A deer. മാൻ. 2. yellowish |
| white, (the colour.) 3. white. വെളുപ്പനിറം. 4. a mi- |
| nor division of the world, supposed to be Madagascar. | ഹരിണി, യുടെ. s. 1. A doe. മാൻപെട. 2. a woman, |
| one of the four kinds, the same as Chitrine, or female of |
| the man termed Mriga. 3. a golden image. പൊൻ |
| ബിംബം. 4. a form of metre, a variety of the class |
| termed Atyashti or verse of four lines of 17 syllables |
| each. |
| ഹരിതകം, ത്തിന്റെ. s. A potherb. ചീര, ഇലക്കറി. |
| ഹരിതമഞ്ജരി, യുടെ. s. Indian Acalypha, Acalypha |
| Indica. കുപ്പമെനി. |
| ഹരിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. The colour green. പച്ചില |
| നിറം. 2. a lion. സിംഹം. adj. 1. Green, of a green |
| colour. 2. grassy, verdant. |
| ഹരിത, യുടെ. s. 1. A quarter, region or point of the |
| compass. ദിൿ. 2. a kind of deer. മാൻ. 3. bent grass. |
| 4. a woman of a tawny colour. കപലനിറമുള്ളവൾ. |
| ഹരിതാലകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Yellow orpiment. അ |
| രിതാരം. 2. the green pigeon. ചൂളപ്രാവ. 3. theatri- |
| cal decoration, painting the person, &c. |
| ഹരിതാലം, ത്തിന്റെ. s. Yellow orpiment. അരിതാ |
| രം. |
| ഹരിൽ, ത്തിന്റെ. s. 1. A quarter or region, a point of |
| the compass. ദിൿ. 2. green the colour. പച്ചിലനിറം. |
| 3. a swift horse, or a horse of the sun. 4. kidney bean, |
| Phaseolus Mungo. 5. a lion. സിംഹം. 6. the sun. ആ |
| ദിത്യൻ. |
| ഹരിദശ്വൻ, ന്റെ. s. The sun. ആദിത്യൻ. |
| ഹരിദ്ര, യുടെ. s. Turmeric, either the plant or powdered |
| root. മഞ്ഞൾ. |
| ഹരിദ്രം, ത്തിന്റെ. s. Wood turmeric. മരമഞ്ഞൾ. |
| ഹരിദ്രവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Wood turmeric. മരമഞ്ഞ |
| ൾ. 2. the powder of the blossoms of the Mesua ferrea. |
| ഹരിദ്രാഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Yellow, the colour. മഞ്ഞ |
| ൾ നിറം. 2. zedoary, Curcuma Zerumbet. മഞ്ഞക്കൂവ. |
| adj. Of a yellow colour. |
| ഹരിദ്രാരാഗം. adj. Fickle, capricious, unsteady, in af- |
| fection or attachment, സ്ഥിരമില്ലാത്ത. |
| ഹരിദ്രു, വിന്റെ. s. The name of a plant, Curcuma |
| zanthorhizon. |
| ഹരിപ്രിയ, യുടെ. s. 1. LECSHMI the wife of VISHNU. |
| ലക്ഷ്മി. 2. tulasi or basil. തുളസി. 3. the twelfth |
| day of the lunar fortnight. ദ്വാദശി. |
| ഹരിമഞ്ജരി, യുടെ. s. The name of a plant. |
| ഹരിമന്ഥകം, ത്തിന്റെ. s. 1. Chick pea, Cicer arieti- |
| num. കടലക്കാ. 2. a sort of kidney bean. |
| ഹരിന്മണി, യുടെ. s. An emerald. മരതകം. |
| ഹരിവാൻ, ന്റെ. s. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
[ 855 ]
| ഹരിവാലുകം, ത്തിന്റെ. s. A perfume and drug, |
| commonly Elabalaca. എലാവാലുകം. |
| ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, ന്റെ. s. A sovereign, the twenty-eighth |
| of the solar dynasty in the second age, celebrated for his |
| piety and liberality, and who on those accounts, it is said, |
| was elevated with his subjects to heaven; having been |
| insidiously induced by NÁREDA, to relate his actions, with |
| unbecoming pride, he descended from Swerga, a stage at |
| each sentence, till stopping in time, and doing homage |
| to the gods, he was fixed with his capital in the mid-air. |
| ഹരിശ്ചന്ദ്രപുരം, ത്തിന്റെ. s. The city of HARI- |
| SCHANDRA. |
| ഹരിഹയൻ, ന്റെ. s. 1. A name of INDRA. ഇന്ദ്രൻ. |
| 2. the sun. ആദിത്യൻ. 3. SCANDA. സുബ്രഹ്മണ്യൻ |
| 4. GENÉSA. ഗണെശൻ. |
| ഹരീതകി, യുടെ. s. Yellow or chebulic myrobalan, (Ter- |
| minalia Chebula,) seven varieties of this are distin- |
| guished. കടുക്കാ. |
| ഹരെണു, വിന്റെ. s. 1. A drug and perfume, com- |
| monly Renuca. അരെണുകം. 2. pulse, peas. വട്ടച്ച |
| ണായി. |
| ഹൎമ്യം, ത്തിന്റെ. s. A palace, a mansion, the habitation |
| of a man of wealth or rank. മാളിക. |
| ഹൎയ്യക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. 1. A lion. സിംഹം. 2. CU |
| BÉRA. കുബെരൻ. |
| ഹൎഷകം, ത്തിന്റെ. &c. adj. Delighting, pleasing, delightful. സ |
| ന്തൊഷകരം. |
| ഹൎഷണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A cause of pleasure, any |
| thing which confers pleasure. സന്തൊഷിപ്പിക്കുക. |
| 2. the fourteenth of the astronomical Yógas. 3. a mor- |
| bid affection of the eyes. 4. pleasing, making happy, re- |
| joicing, being happy. adj. Causing delight, delighting, |
| delightful, pleasurable, pleasant. സന്തൊഷകരം. |
| ഹൎഷമാണം, &c. adj. Joyful, cheerful, happy. സന്തൊ |
| ഷമുള്ള. |
| ഹൎഷം, ത്തിന്റെ. s. Joy, pleasure, delight, happiness. |
| സന്തൊഷം. adj. Delightful, pleasing. |
| ഹൎഷശീലൻ, ന്റെ. s. One who is happy, glad, de- |
| lighted. സന്തുഷ്ടൻ. |
| ഹൎഷിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To be pleased, delight- |
| ed, to rejoice, to be happy, to be charmed. |
| ഹൎഷിതം, &c. adj. Rejoiced, pleased. സന്തൊഷമുള്ള. |
| ഹലധരൻ, ന്റെ. s. A name of BALARÁMA, as armed |
| with a plough. ബലഭദ്രൻ. |
| ഹലഭൃതി, യുടെ. s. 1. Agriculture. കൃഷി. 2. a saint so |
| named. | ഹലം, ത്തിന്റെ. s. A plough. കലപ്പ. |
| ഹലാ. ind. A vocative particle addressed in theatrical |
| language to a female friend. |
| ഹലായുധൻ, ന്റെ. s. A name of BALARÁMA, as |
| armed with a plough. ബലഭദ്രൻ. |
| ഹലാഹലം, ത്തിന്റെ. s. A sort of poison. വിഷം. |
| ഹലീ, യുടെ. s. 1. A name of BALADÉVA. ബലഭദ്രൻ. |
| 2. a ploughman, a cultivator. കൃഷിക്കാരൻ. 3. a fur- |
| row. ഉഴവച്ചാൽ. 4. agriculture. കൃഷി. |
| ഹലിപ്രിയ, യുടെ. s. 1. A spirituus liquor. മദ്യം. |
| 2. Cudambu, Nauclea cadambu. കടമ്പ. |
| ഹല്യം. adj. Ploughed, tilled. ഉഴുത. |
| ഹല്ല, ിന്റെ. s. A consonant. |
| ഹല്ലകം, ത്തിന്റെ. s. A red lotus. ചെന്താമരം. |
| ഹല്ലന്തം, ത്തിന്റെ. s. Words which end in consonants. |
| ഹല്ലീഷം, ത്തിന്റെ. s. A dance performed by women |
| in a circle. വട്ടക്കളി. |
| ഹവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sacrifice, oblation. യാഗം. |
| 2. call, calling. വിളി. 3. order, command. നിയൊഗം. |
| 4. challenging, defying. പൊൎക്കുവിളി. |
| ഹവിസ്സ, ിന്റെ. s. 1. Clarified butter. നൈ. 2. an in- |
| tended oblation, the article to be so offered, usually clari- |
| fied butter. ഹൊമിപ്പാനായിട്ട ഉണ്ടാക്കുന്ന ദ്രവ്യം. |
| ഹവ്യപാകം, ത്തിന്റെ. s. 1. An offering dressed for |
| the gods. 2. the vessel in which it is prepared. |
| ഹവ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Clarified butter. നൈ. 2. fresh |
| butter. വെണ്ണ. 3. an intended oblation. |
| ഹവ്യവാഹനൻ, ന്റെ. s. 1. Fire. അഗ്നി. 2. Cárti |
| ca. കാൎത്തിക. |
| ഹസനം, ത്തിന്റെ. s. Laughter, laughing. ചിരി. |
| ഹസനി, യുടെ. s. A portable fire-place or pan. നെരി |
| പ്പൊട, തീക്കലം. |
| ഹസന്തി, യുടെ. s. A portable furnace or fire pan. തീ |
| ക്കലം, നെരിപ്പൊട. |
| ഹസന്തിക, യുടെ. s. A portable fire-place, or pan. |
| നെരിപ്പൊട. |
| ഹസം, ത്തിന്റെ. s. Laughter, laughing, laugh. ചിരി. |
| ഹസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To laugh. ചിരിക്കു |
| ന്നു. 2. to laugh at, to ridicule. പരിഹസിക്കുന്നു. |
| ഹസിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. A laugh, a smile. ചിരി. |
| 2. the bow of CÁMA. കാമന്റെ വില്ല. adj. 1. Blown, |
| budded, (as a flower.) വിടൎന്ന. 2. smiling, laughing. |
| ചിരിക്കുന്ന. |
| ഹസ്തകടകം, ത്തിന്റെ. s. A bracelet, worn at the wrist. |
| ഹസ്തതലം, ത്തിന്റെ. s. The palm of the hand. ഉള്ള |
| ങ്കൈ. |
[ 856 ]
| ഹസ്തതാഡനം, ത്തിന്റെ. s. Striking with the hand. |
| കൈകൊണ്ട അടിക്കുക. |
| ഹസ്തധാരണം, ത്തിന്റെ. s. Warding off a blow, |
| stopping, resisting (in a conflict.) തടുക്കുക. |
| ഹസ്തമുഷ്ടി, യുടെ. s. The fist or closed hand. മുഷ്ടി. |
| ഹസ്തം, ത്തിന്റെ. s. 1. The hand. കൈ. 2. an ele- |
| phant's trunk. തുമ്പിക്കൈ. 3. the thirteenth lunar as- |
| terism designated by a hand and having five stars. ഹ |
| സ്തനക്ഷത്രം. 4. a head of hair, or abundance of hair. |
| തലമുടി. 5. a cubit measured by the hand and arm, or |
| from the elbow to the tip of the middle finger. മുഴം. 6. |
| a bellows. തുരുത്തി. |
| ഹസ്തവാരണം, ത്തിന്റെ. s. Resisting an assault, |
| warding off a blow. കൈകൊണ്ട തടുക്കുക. |
| ഹസ്തസഞ്ജ, യുടെ. s. Beckoning with the hand. കൈ |
| കൊണ്ട കാട്ടിപ്പറക. |
| ഹസ്തസൂത്രം, ത്തിന്റെ. s. A bracelet, one worn at |
| the wrist. |
| ഹസ്തി, യുടെ. s. An elephant. ആന. |
| ഹസ്തിനഖം, ത്തിന്റെ. s. A sort of covered way, a |
| raised place of earth or masonry covering the access to |
| the gate of a city or fort. |
| ഹസ്തിനാപുരം, ത്തിന്റെ. s. Ancient Delhi, the |
| capital of YUDHISHTHIR, and his brethren, the remains of |
| which still exist about 57 miles N. E. of the modern |
| city, on the banks of the old channel of the Ganges. |
| ഹസ്തിനി, യുടെ. s. 1. A female elephant. പിടിയാന. |
| 2. a female: one of the four kinds into which they are |
| classed, and described as of low stature, corpulent habits, |
| curly hair, dark complexion, libidinous appetite and |
| furious passions. 3. a drug and perfume, also ഹട്ടവി |
| ലാസിനി. |
| ഹസ്തിപകൻ, ന്റെ. s. An elephant driver or keeper. ആ |
| നക്കൂട. |
| ഹസ്തിമദം, ത്തിന്റെ. s. The juice that exudes from |
| the elephant's temples when in rut. |
| ഹസ്തിശാല, യുടെ. s. An elephant stall or stable. ആ |
| നക്കൂട. |
| ഹസ്തെകരണം, ത്തിന്റെ. s. Marriage. വിവാഹം. |
| ഹസ്ത്യം. adj. 1. Given with the hand. കൈകൊണ്ട |
| കൊടുക്കപ്പെട്ട. 2. done with the hand, manual. |
| ഹസ്ത്യാരൊഹൻ, ന്റെ. s. An elephant rider or driver. |
| ആനക്കാരൻ. |
| ഹസ്ത്രം, &c. adj. Stupid, ignorant, foolish. മൂഡതയുള്ള. |
| ഹള. ind. (In theatrical language) A vocative particle, |
| addressed to a female friend. |
| ഹാ. 1. An interjection, of weariness. 2. of sorrow, pain. | 3. an exclamation of pleasure, wonder and surprise. 4. a |
| term of reproach, the word corresponds to ah, alas, oh, |
| ha, &c. |
| ഹാകഷ്ടം. interj. Alas! ah! woe, expressing horror. |
| ഹാടതം, ത്തിന്റെ. s. Gold. പൊന്ന. adj. Golden, of |
| gold, (as a weight or coin.) |
| ഹാനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Abandoning, relinquishing. |
| വിടുക. 2. prowess, valour. ശൌൎയ്യം. |
| ഹാനി, യുടെ. s. 1. Loss, privation. നാശം. 2. detriment, |
| damage, harm. 3. abandonment, relinquishment, quit- |
| tance. 4. ruin. ഹാനിവരുത്തുന്നു, 1. To destroy, to |
| ruin, to sustain loss. 2. to kill. |
| ഹായം, ത്തിന്റെ. s. 1. A year. സംവത്സരം. 2. a |
| flame, a ray. ശൊഭ. 3. a sort of rice. ഒരുവകധാന്യം. |
| ഹാരകൻ, ന്റെ. s. 1. A thief. കള്ളൻ. 2. a rogue, a |
| cheat. 3. a gambler. 4. a plunderer, a ravisher, one who |
| carries off any thing. 5. (in arithmetic) a divisor. |
| ഹാരകം, ത്തിന്റെ. s. (In arithmetic) Division, divisor. |
| ഹാരഭെദം, ത്തിന്റെ. s. A kind of garland of pearls. |
| ഹാരമദ്ധ്യഗം, ത്തിന്റെ. s. The central gem of a |
| necklace. നടുനായകം. |
| ഹാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. A string, or garland of pearls. |
| മുത്തമാല. 2. war, battle. യുദ്ധം. 3. taking, conveying. |
| ഹാരി, യുടെ. s. 1. Defeat, discomfiture, either in war or |
| gambling. തൊലി. 2. a traveller's progeny or family. |
| 3. a pearl. മുത്ത. 4. one who takes or gets. adj. 1. Plea- |
| sant, agreeable, charming, handsome. 2. taking, getting. |
| ഹാരീതം, ത്തിന്റെ. s. 1. The green or wood pigeon. |
| ചൂളപ്രാവ. 2. roguery, cheating, fraud. വ്യാജം. |
| ഹാൎദ്ദം, ത്തിന്റെ. s. Affection, love, kindness, സ്നെഹം. |
| ഹാല, യുടെ. s. Wine, vinous or spirituous liquor. മദ്യം. |
| ഹാലൻ, ന്റെ. s. 1. BALARÁMA. ബലഭദ്രൻ. 2. a |
| name of SÁLIWÁHANA. |
| ഹാലം, ത്തിന്റെ. s. 1. Wine, vinous or spirituous |
| liquor. മദ്യം. 2. a plough. കലപ്പ. |
| ഹാലാഹലം, ത്തിന്റെ. s. A sort of poison. വിഷം. |
| ഹാലി, യുടെ. s. A wife's younger sister. ഭാൎയ്യയുടെ |
| അനുജത്തി. |
| ഹാലികൻ, ന്റെ. s. A ploughman. ഉഴുന്നവൻ. |
| ഹാലികം, &c. adj. Belonging or relating to a plough, |
| as a ploughman, cattle, &c. |
| ഹാവം, ത്തിന്റെ. s. Any feminine act of amorous |
| pastime, or tending to excite amorous sensations, coquetry, |
| blandishment, dalliance. |
| ഹാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. Laugh, laughter, laughing. |
| ചിരി. 2. a jest, a joke. 3. mimicry. |
[ 857 ]
| ഹാസ്തികൻ, ന്റെ. s. A rider on an elephant, an ele- |
| phant driver. ആനക്കാരൻ. |
| ഹാസ്തികം, ത്തിന്റെ. s. A herd of elephants. ആന |
| ക്കൂട്ടം. |
| ഹാസ്തിനപുരം, ത്തിന്റെ. s. Hastinapur, ancient |
| Delhi. |
| ഹാസ്തിപാദം. adj. Having a foot like an elephant, |
| afflicted with elephantiasis. പെരുക്കാലുള്ള. |
| ഹാസ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. A horse laugh, laughter, laugh- |
| ing, mirth. 2. ridicule, scorn. പരിഹാാസം. |
| ഹാസ്യരസം, ത്തിന്റെ. s. The sensation or feeling |
| of laughter. നിന്ദാഭാവം. |
| ഹാഹാ, വിന്റെ. s. GANDHARBA, a demi-god of an in- |
| ferior order attendant on CUBÉRA and the other gods, |
| and especially the chanter of their praises. ind. An in- |
| terjection of surprise, mirth, or sorrow, grief or pain, |
| alas! ha! |
| ഹി. ind. 1. Because, for, on account of. 2. assuredly, |
| certainly (asseveration.) 3. indeed, surely (interrogation.) |
| 4. a particle implying difference or distinction. 5. an |
| expletive. 6. ah! alas! 7. an interjection of envy or |
| contempt. 8. an interjection of hurry. |
| ഹിക്ക, യുടെ. s. Hiccough. എക്കിട്ടം. |
| ഹിംഗു, വിന്റെ. s. Assafætida. പെരുങ്കായം. |
| ഹിംഗുനിൎയ്യാസം, ത്തിന്റെ. s. 1. The Nimb or mar- |
| gosa tree. വെപ്പുമരം. 2. assafœtida (gum.) കായം. |
| ഹിംഗുലം, ത്തിന്റെ. s. Vermilion. ചായില്യം. |
| ഹിംഗുലീ, യുടെ. s. The egg-plant, Solanum melongena. |
| ചെറുവഴുതിന. |
| ഹിംഗുലു, വിന്റെ. s. Vermilion. ചായില്യം. |
| ഹിജ്ജളം, ത്തിന്റെ. s. The name of a plant, Hyjal. |
| ഹിഡിംബ, യുടെ. s. A female Rácshasa. |
| ഹിഡിംബജിൽ, ത്തിന്റെ. s. BHÍMA, the second of |
| the Pandus. ഭീമൻ. |
| ഹിഡിംബൻ, ന്റെ. s. A prince of the Rácshasas |
| slain by Bhíma. |
| ഹിഡിംബാപതി, യുടെ. s. HANUMAN. ഹനുമാൻ. |
| ഹിഡിംബാരമണൻ, ന്റെ. s. HANUMAN, the monkey |
| friend and ally of RÁMA. ഹനുമാൻ. |
| ഹിണ്ഡികൻ, ന്റെ. s. An astrologer. ജ്യൊതിഷ |
| ക്കാരൻ. |
| ഹിണ്ഡീരം, ത്തിന്റെ. s. Cuttle fish bone, considered |
| to be the indurated foam of the sea. കടൽനാക്ക. |
| ഹിതൻ, ന്റെ, s. 1. A friend, an affectionate, kind |
| person. ബന്ധു. 2. a worthy person. |
| ഹിതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Will, pleasure, wish. 2. accept- | ableness, pleasantness. adj. 1. Agreeable, acceptable, |
| pleasant, delightful, fit, worthy, suitable. 2. friendly, af- |
| fectionate, kind. |
| ഹിതവാദി, യുടെ. s. 1. A director, an adviser. 2. one |
| giving good counsel, directing or advising what is right. |
| ഹിതാശംസ, യുടെ. s. Friendly or kind speech, or |
| advice, speaking kindly. സന്തൊഷവാക്ക. |
| ഹിതൊക്തി, യുടെ. s. Compassion, clemency, tenderness. |
| ആൎദ്രത. |
| ഹിതൊപദെശം, ത്തിന്റെ. s. Friendly or proper |
| advice. |
| ഹിന്താലം, ത്തിന്റെ. s. The marshy date tree, Phænix |
| or Elate paludosa. ൟന്തപ്പന. |
| ഹിന്തു, വിന്റെ. s. A Hindu or Indian. |
| ഹിന്ദൊളം, ത്തിന്റെ. s. 1. One of the Rágas or per- |
| sonified musical modes. ഒരു രാഗം. 2. a swing, a kind |
| of palankeen. ആന്ദൊളം. |
| ഹിമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Frost, ഉറച്ച മഞ്ഞ. 2. cold, |
| dew. മഞ്ഞ. 3. sandal. ചന്ദനം. 4. the Himalaya |
| mountains. adj. Cold, frigid. തണുത്ത. |
| ഹിമവാൻ, ന്റെ. s. The Himalaya range. |
| ഹിമവാലുക, യുടെ. s. Camphor. കൎപ്പൂരം. |
| ഹിമസംഹതി, യുടെ. s. Ice and snow. ഉറച്ച മഞ്ഞ. |
| ഹിമാദ്രി, യുടെ. s. The snowy range of mountains skirt- |
| ing the north of India, the Imaus or Emodus. |
| ഹിമാംശു, വിന്റെ. s. 1. The moon. ചന്ദ്രൻ. 2. |
| camphor. കൎപ്പൂരം. |
| ഹിമാലയൻ, ന്റെ. s. The Himala or Himalaya range |
| of mountains, which bounds India on the north and se- |
| parates it from Tartary, the Imaus or Emodus of the |
| ancients, giving rise to the Ganges, the Indus, and |
| Brahmaputra, and many other considerable rivers; and |
| containing elevations which have been calculated to ex- |
| ceed the Cordilleras: in mythology, the mountain is per- |
| sonified as the husband of Ménaca and the father of |
| Ganga or the Ganges and DURGA or UMA in her de- |
| scent as PÁRWATI, the mountain nymph to captivate SI- |
| VA and withdraw him from a course of ascetic austeri |
| ties practised in those regions. |
| ഹിമാവതി, യുടെ. s. A medicinal sort of moon-plant, |
| Emcame paniculata. മലയെരിമ എന്നൊരു മരുന്ന. |
| ഹിംസ, യുടെ. s. 1. Injury, mischief, &c. it is usually |
| distinguished as of three sorts, mental (as malice,) ver- |
| bal, (as abuse,) personal, (as striking, beating, wound- |
| ing, &c.) 2. slaughter, killing, slaying, murder. കുല. |
| ഹിംസാകൎമ്മം, ത്തിന്റെ. s. Incantation to destroy, |
[ 858 ]
| or the practice of malice, or employment of magical texts |
| for malevolent and injurious purposes. |
| ഹിംസാലു. adj. Mischievous, hurtful. |
| ഹിംസാലുകൻ, ന്റെ. s. A mischievous or savage dog. |
| കടിക്കുന്ന നാ. |
| ഹിംസാശീലൻ, ന്റെ. s. 1. A mischievous, injuri- |
| ous person. 2. a murderer. |
| ഹിംസിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To injure. 2. to |
| kill, to murder. കൊല്ലുന്നു. |
| ഹിംസീരൻ, ന്റെ. s. 1. A tiger. കടുവാ. 2. a wretch, |
| a villain. |
| ഹിംസ്രകൻ, ന്റെ. s. 1. A beast of prey. കാട്ടുമൃഗം |
| 2. a murderer. കൊല്ലുന്നവൻ. |
| ഹിംസ്രം, ത്തിന്റെ. s. A beast of prey. കാട്ടുമൃഗം. |
| adj. 1. Mischievous, hurtful, injurious. 2. murderous. 3. |
| formidable, terrible. 4. fierce, savage. |
| ഹിരണ്മയം, ത്തിന്റെ. s. One of the Wershas or di- |
| visions of the continent, the part between the mountain- |
| ous ranges of Swéta and Sringaván. adj. Made of gold, |
| golden. സ്വൎണ്ണമയം. |
| ഹിരണ്യഗൎഭൻ, ന്റെ. s. A name of BRAHMA. ബ്ര |
| ഹ്മാ. |
| ഹിരണ്യഗൎഭം, ത്തിന്റെ. s. A ceremony of being born |
| of, or passing through a golden cow, performed by the |
| Rajah of Travancore. ഹിരണ്യഗൎഭം കഴിക്കുന്നു, To |
| perform such ceremony. |
| ഹിരണ്യം, ത്തിന്റെ. s. 1. Gold. പൊന്ന. 2. either |
| of the precious metals, crude bullion, unwrought gold |
| or silver. 3. wealth, property. സമ്പത്ത. 4. imperishable |
| matter, that which is eternal. 5. silver, crude, or wrought. |
| വെള്ളി. 6. thing, substance. വസ്തു. |
| ഹിരണ്യരെതസ`, ിന്റെ. s. 1. Fire. അഗ്നി. 2. the |
| sun. ആദിത്യൻ. 3. SIVA. ശിവൻ. |
| ഹിരണ്യവാഹു, വിന്റെ. s. The river Stone. |
| ഹിരുൿ. ind. 1. Without, except. ഒഴികെ. 2. in the |
| midst of, among. ഇടയിൽ. 3. near. സമീപെ. |
| ഹിലമൊചിക, യുടെ. s. A potherb, Hingtsha repens. |
| കാനക വാഴ. |
| ഹിഹി. ind. An interjection of surprise or merriment. |
| ഹീ. ind. 1. An exclamation or interjection of surprise. |
| 2. of fatigue or dispondence. 3. of sorrow. 4. a particle |
| implying cause, (therefore, so.) |
| ഹീനജാതി, യുടെ. s. A low caste. adj. Outcast, vile, |
| degraded. |
| ഹീനത, യുടെ. s. 1. Defect, deficiency. 2. baseness, |
| vileness, meanness, lowness, degradation, contempt. | ഹീനൻ, ന്റെ. s. A low, mean, base, vile, degraded, |
| ignoble person. |
| ഹീനമാക്കുന്നു, ക്കി, വാൻ. v. a. To debase, to degrade, |
| to despise. |
| ഹീനം, &c. adj. 1. Deficient, defective. 2. blameable, |
| vile, bad. 3. ignoble, mean. 4. left, abandoned, quitted. |
| 5. worn, wasted, decayed. 6. weak. |
| ഹീനാംഗം, &c. adj. Crippled, maimed, defective. ഊ |
| നമുള്ള. |
| ഹീര, യുടെ. s. The goddess LECSHMI. ലക്ഷ്മി. |
| ഹീരൻ, ന്റെ. s. 1. SIVA. ശിവൻ. 2. a snake. പാ |
| മ്പ. 3. a lion. സിംഹം. |
| ഹീരാംഗം, ത്തിന്റെ. s. A diamond. വൈരക്കല്ല. |
| ഹീരാംഗം, ത്തിന്റെ. s. INDRA's thunderbolt. വജ്രാ |
| യുധം. |
| ഹീഹീ. ind. 1. The interjection of surprise (ah, ha.) 2. |
| an interjection of laughter, (hee, hee!) |
| ഹുതഭുൿ, ിന്റെ. s. 1. Agni or fire. അഗ്നി. 2. Ceylon |
| lead-wort. കൊടുവെലി. |
| ഹുതഭുൿപ്രിയ, യുടെ. s. The wife of Agni or fire. അ |
| ഗ്നിയുടെ ഭാൎയ്യ. |
| ഹുതം. adj. 1. Offered with fire, burnt as an oblation. |
| ഹൊമിക്കപ്പെട്ട. 2. called, invoked. വിളിക്കപ്പെട്ട. |
| ഹുത, യുടെ. s. Calling, invocation. വിളിക്കുക. |
| ഹുതാഗ്നി, യുടെ. s. Sacrificial fire. ഹൊമിക്കപ്പെട്ട |
| അഗ്നി. |
| ഹുതാശനൻ, ന്റെ. s. 1. Fire or its deity. അഗ്നി. 2. |
| Ceylon lead-wort. കൊടുവെലി. |
| ഹും. ind. 1. An interjection of remembering, (ah, ha!) |
| 2. of repulse, reproach or displeasure, (away.) 3. in- |
| terrogation (hey?) 4. assent (yes.) 5. doubt. 6. a mys- |
| tical syllable of frequent occurrence in incantations. |
| ഹുങ്ക, ിന്റെ. s. 1. Strength, power. 2. pride, haughti |
| ness, arrogance. |
| ഹുങ്കാരം, ത്തിന്റെ. s. A roar, a loud noise. |
| ഹുങ്കൃതി, യുടെ. s. A roar, a loud noise. |
| ഹൂ. ind. An interjection of calling, of contempt, of pride, |
| and of grief or weeping. |
| ഹൂതി, യുടെ. s. 1. Call, calling. വിളിക്കുക. 2. calling |
| to in defiance, challenge. |
| ഹൂം. ind. 1. A particle of doubt or consideration (humph, |
| ha.) 2. an interrogatory particle (hey, indeed.) 3. a |
| particle of assent, (yes, well, so be it, amen.) 4. an in- |
| terjection, of anger. 5. of fear. 6. of reproach. 7. of a- |
| version, repulse, or dislike, &c. 8. a magical or mysti- |
| cal monosyllable, |
[ 859 ]
| ഹൂഹൂ, വിന്റെ. s. A Gandharba, or chorister of hea- |
| ven. ദെവഗായകൻ. |
| ഹൃണീയ, യുടെ. s. 1. Censure, reproach. നിന്ദ. 2. |
| shame, bashfulness. ലജ്ജ. |
| ഹൃത്ത, ിന്റെ. s. The heart. 2. the mind, the seat or |
| faculty of thought or feeling. |
| ഹൃദയകമലം, ത്തിന്റെ. s. 1. The heart. ഹൃദയം. 2. |
| the seat or faculty of thought and feeling. |
| ഹൃദയംഗമം. adj. 1. Apposite and proper (as speech). |
| യുക്തമായുള്ള. 2. affecting, touching. ഉള്ളിൽ പ |
| റ്റുന്നു. |
| ഹൃദയം, ത്തിന്റെ. s. 1. The heart. 2. the mind, the |
| seat or faculty of thought or feeling. |
| ഹൃദയവാൻ, ന്റെ. s. A good hearted, kind, humane |
| person. |
| ഹൃദയസ്ഥപ്രകാശനം, ത്തിന്റെ. s. A hint, or sign, |
| an indication of sentiment by gesture, &c. ആംഗികം. |
| ഹൃദയസ്ഥാനം, ത്തിന്റെ. s. The breast, the chest. |
| ഹൃദയാലു. adj. Good hearted, kind, humane. |
| ഹൃദയി, യുടെ. s. A kind hearted person. |
| ഹൃദ്യം, &c. adj. 1. Dear, beloved, cherished, desired. |
| പ്രിയമുള്ള. 2. grateful, pleasant, agreeable. 3. produced |
| in or from the heart. 4. affectionate, kind. |
| ഹൃദ്രൊഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. Heart burn. നെഞ്ചെരി |
| ച്ചിൽ. 2. any disease of the heart. ഹൃദയത്തിലെ |
| രൊഗം. |
| ഹൃഷിതം, &c. adj. 1. Astonished, surprised. അതിശ |
| യിക്കപ്പെട്ട. 2. pleased, delighted. സന്തുഷ്ടം, സ |
| ന്തൊഷിക്കപ്പെട്ട. 3. exquisitely delighted, having |
| the hair of the body erect with pleasure. 4. disappointed, |
| balked, deceived. 5. bent, bowed. വളഞ്ഞ. 6. armed, |
| accoutred. കൊപ്പിട്ട. |
| ഹൃഷീകം, ത്തിന്റെ. s. Any organ of sense. ഇന്ദ്രിയം. |
| ഹൃഷീകെശൻ, ന്റെ. s. A name of VISHNU or CRISH |
| NA. വിഷ്ണു. |
| ഹൃഷ്ടൻ, ന്റെ. s. One who is pleased, glad, delighted. |
| സന്തൊഷിക്കപ്പെട്ടവൻ. |
| ഹൃഷ്ടമാനസൻ, ന്റെ. s. One who is happy, glad, |
| delighted. സന്തുഷ്ടൻ. |
| ഹൃഷ്ടമാനസം, ത്തിന്റെ s. Gladness, delight, plea- |
| sure, happiness. സന്തുഷ്ടി. |
| ഹൃഷ്ടം, ത്തിന്റെ. s. Delight, gladness, pleasure. സ |
| ന്തൊഷം. adj. 1. Pleased, glad, delighted. 2. laughing, |
| smiling. ചിരിക്കുന്ന. 3. having the hair of the body |
| erect with pleasure. 4. surprised, astonished. 5. dis- |
| appointed. | ഹൃഷ്ടി, യുടെ. s. 1. Delight, gladness, pleasure, happi- |
| ness. സന്തൊഷം. 2. pride, arrogance. ഡംഭം. |
| ഹെ. ind. 1. A vocative particle. 2. a particle of calling |
| out to, or challenging. 3. an interjection expressing |
| envy or malice. |
| ഹെതി, യുടെ. s. 1. A weapon. ആയുധം. 2. a ray of |
| the sun. ആദിത്യരശ്മി. 3. a flame. അഗ്നിജ്വാല. |
| ഹെതു, വിന്റെ. s. 1. Cause, origin, reason, motive. |
| 2. means. |
| ഹെതുകം, ത്തിന്റെ. s. An active cause, an instru- |
| ment or agent. കാരണം. adj. 1. Causal, instrumental. |
| 2. relating or belonging to the cause or motive. |
| ഹെതുത, യുടെ. s. Causation, cause, causativeness, the |
| abstract existence of cause or motive. |
| ഹെതുഭൂതൻ, ന്റെ. s. An author, an originator. |
| ഹെതുവായിട്ട. postpos. On account of, because of, by |
| reason of, in consequence of, for the sake of. |
| ഹെതുസപ്തമി, യുടെ. s. A causal form of the ablative |
| case. |
| ഹെത്വന്തരെണ. postpos. See ഹെതുവായിട്ട. |
| ഹെമകൂടം, ത്തിന്റെ. s. One of the ranges of moun- |
| tains dividing the known continent into nine Wershas; |
| this range is the second south of Ilávritha or the cen- |
| tral division, and is immediately to the north of the Hi- |
| malaya, forming with it the boundaries of the Cinara |
| Versha. |
| ഹെമദുഗ്ദ്ധം, ത്തിന്റെ. s. The glomerous fig tree, Fi- |
| cus glomerata. അത്തി. |
| ഹെമന്തകാലം, ത്തിന്റെ. s. The cold season, winter. |
| ശീതകാലം. |
| ഹെമന്തം, ത്തിന്റെ. s. The cold season, winter. ശീ |
| തകാലം. |
| ഹെമന്തൎത്തു, വിന്റെ. s. The cold season. ശീതകാ |
| ലം. |
| ഹെമപുഷ്പകം, ത്തിന്റെ. s. 1. The Asoca tree. അ |
| ശൊകവൃക്ഷം. 2. the Champaca tree. ചെമ്പകം. |
| ഹെമപുഷ്പം, ത്തിന്റെ. s. 1. The Asoca tree. 2. the |
| China rose, the flower. |
| ഹെമപുഷ്പിക, യുടെ. s. 1. The Champaca tree, Mi- |
| chelia Champaca. ചെമ്പകം. 2. yellow jasmine. ചെ |
| ങ്കുറുമൊഴി. |
| ഹെമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Gold. പൊന്ന. 2. compulsi- |
| on, force, violence, order. |
| ഹെമാംഗൻ, ന്റെ. s. 1. GARUDA. ഗരുഡൻ. 2. |
| BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| ഹെമാദ്രി, യുടെ. s. The mountain Meru. |
[ 860 ]
| ഹെമാവ, ിന്റെ. 1. Gold. സ്വൎണ്ണം. 2. an Apsara |
| or courtesan of INDRA'S heaven. 3. a handsome woman. |
| സുമുഖി. |
| ഹെമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To compel, to force, to |
| order. |
| ഹെയം. adj. To be left, to be abandoned. ത്യാജ്യം. |
| ഹെരംബൻ, ന്റെ. s, 1. GENÉSA. ഗണെശൻ. 2. |
| a buffalo. പൊത്ത. 3. a hero inflated with his own |
| valour and prowess. ഡംഭമുള്ള യൊധാവ. |
| ഹെല, യുടെ. s. 1. Wanton dalliance, lascivious en- |
| dearment. ശൃംഗാരചെഷ്ട. 2. disrespect, contempt. |
| നിന്ദ. |
| ഹെലനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Disrespect, disregard, con- |
| tempt. കുത്സ. 2. dalliance, wantoning, ശൃംഗാരം. |
| ഹെലി, യുടെ. s. 1. The sun. ആദിത്യൻ. 2. dalliance, |
| wanton sport. വിലാസം. |
| ഹെഷ, യുടെ. s. Neighing, (as a horse, or braying, as |
| an ass.) കുതിരക്കരച്ചിൽ. |
| ഹെഷാരവം, ത്തിന്റെ. s. The whinny or neighing |
| of a horse. കുതിരക്കരച്ചിൽ. |
| ഹെഷി, യുടെ. s. A horse. കുതിര. |
| ഹെഹെ. ind. 1. A particle of addressing, a vocative |
| particle. 2. an interjection of calling aloud. |
| ഹൈ. ind. 1. A vocative particle. 2. an interjection of |
| calling. |
| ഹൈമനം, ത്തിന്റെ. s. 1. The winter season. ശീത |
| കാലം. 2. the month Márgasirsha. adj. 1. Cold, wintry. |
| 2. growing in winter, 3. suitable to winter. |
| ഹൈമം, ത്തിന്റെ. s. Hoar frost. മഞ്ഞ. adj. 1. Gold- |
| en. 2. cold, frigid, freezing. |
| ഹൈമവതം, ത്തിന്റെ. s. Bharata Wersha or India. |
| ഹൈമവതി, യുടെ. s. 1. PÁRWATI. പാൎവതി. 2. Che- |
| bulic myrobalan. കടുക്കാ. 3. a white kind of orris root. |
| വെളുത്ത വയമ്പ. 4. a medicinal kind of moon plant. |
| മലയെരിമ. |
| ഹൈയംഗവീനം, ത്തിന്റെ. s. 1. Clarified butter |
| prepared a day before it is used. നൈ. 2. fresh butter. |
| പുതുവെണ്ണ. |
| ഹൊ. ind. 1. A vocative particle. 2. an interjection of |
| calling out to or challenging. |
| ഹൊതാ, വിന്റെ. s. A priest who presides at a sacri- |
| fice and recites the prayers of the Rig Veda ; one conver- |
| sant with that Véda. |
| ഹൊത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. An article intended or fit for |
| off ering with fire, generally clarified butter. 2, burnt |
| offering, oblation with fire. | ഹൊത്രിയം, ത്തിന്റെ. s. A place where oblations are |
| offered. ഹൊമിക്കുന്നസ്ഥലം. |
| ഹൊമകുണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. A hole in the ground or |
| an altar, for receiving the fire for an oblation. ഹൊമി |
| പ്പാനുള്ളകുഴി. |
| ഹൊമദ്രവ്യം, ത്തിന്റെ. s. Clarified butter, or any |
| thing offered in sacrifice. ഹൊമിപ്പാനുള്ളവസ്തു. |
| ഹൊമം, ത്തിന്റെ. s. A burnt offering, the casting of |
| clarified butter, &c. into the sacred fire as an offering to |
| the gods, accompanied with prayers or invocations |
| according to the object of the sacrifice. |
| ഹൊമാഗ്നി, യുടെ. s. Sacrificial fire. |
| ഹൊമി, യുടെ. s. The offerer of an oblation. ഹൊമി |
| ക്കുന്നവൻ. |
| ഹൊമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To sacrifice, to offer |
| in sacrifice. |
| ഹൊര, യുടെ. s. 1. The rising of a sign of the zodiac. |
| 2. part of the duration of a sign, the twenty-fourth part |
| of a day, an hour. 3. a mark, a line. 4. science or work |
| in science, probably on astrology. |
| ഹൊഹൌ. ind. 1. An interjection of calling. 2. an |
| exclamation of challenging or defiance. |
| ഹൌ. ind. 1. An interjection of defiance or challeng- |
| ing. 2. a vocative particle. |
| ഹ്യ. ind. Yesterday. ഇന്നലെ. |
| ഹ്രദം, ത്തിന്റെ. s. 1. A deep lake, a large or deep |
| piece of water. കയം. 2. a ray of light. രശ്മി. |
| ഹ്രദിനി, യുടെ. s. 1. A river in general. നദി. 2. |
| lightning. മിന്നൽ. |
| ഹ്രസിമാ, വിന്റെ. s. Smallness, shortness. നീളക്കു |
| റവ. |
| ഹ്രസിഷ്ഠം. adj. Very short or small. എറ്റംനീളംകു |
| റഞ്ഞ. |
| ഹ്രസ്വഗവെധുക, യുടെ. s. The name of a plant, |
| Hedysarum lagopodioides. ആനക്കുറുന്തൊട്ടി. |
| ഹ്രസ്വതമം, &c. adj. Very short or small. എറ്റംനീ |
| ളംകുറഞ്ഞ. |
| ഹ്രസ്വൻ, ന്റെ. s. A dwarf. മുണ്ടൻ. |
| ഹ്രസ്വം, &c. adj. 1. Short, low in stature. പൊക്കമി |
| ല്ലാത്ത, നീളമില്ലാത്ത. 2. short as a vowel. ദീൎഘമി |
| ല്ലാത്ത. |
| ഹ്രസ്വശാഖ, യുടെ. s. 1. A small tree, one with small |
| branches and roots. ചെറുതായ കൊമ്പും വിടുവെരും |
| ഉള്ളവൃക്ഷം. 2. a bush, a shrub. |
| ഹ്രസ്വാംഗൻ, ന്റെ. s. A dwarf. മുണ്ടൻ. |
| ഹ്രസ്വാംഗം, ത്തിന്റെ. s. 1. A medicinal root, com- |
[ 861 ]
| monly Jívaca. ജീവകം. 2. a plant, Periploca tunicata, |
| one of the eight principal medicaments of the Hindus. |
| തിരുനാമപ്പാല. |
| ഹ്രാദി. adj. Sounding, making a sound or noise. ശബ്ദി |
| ക്കുന്ന. |
| ഹ്രാദിനി, യുടെ. s. 1. Lightning. മിന്നൽപിണർ. |
| 2. INDRA's thunderbolt. വജ്രായുധം. 3. the olibanum |
| tree. ൟന്ത. 4. a river in general. നദി. |
| ഹ്രാസം, ത്തിന്റെ. s. Sound, noise. ശബ്ദം. |
| ഹ്രീ, യുടെ. s. Shame, bashfulness, modesty. ലജ്ജ. |
| ഹ്രീക, യുടെ. s. 1. Modesty, shame. ലജ്ജ. 2. fear, terror. |
| ഭീതി. |
| ഹ്രീകു. adj. Modest, ashamed. ലജ്ജയുള്ള. s. 1. Lac. |
| അരക്ക. 2. tin. വെള്ളീയം. |
| ഹ്രീണൻ, ന്റെ. s. One who is ashamed, modest, bash- |
| ful. ലജ്ജയുള്ളവൻ. |
| ഹ്രീണം, &c. adj. Ashamed. |
| ഹ്രീണിയ, യുടെ. s. 1. Censure, blame. ആക്ഷെപം. |
| 2. shame. ലജ്ജ. |
| ഹ്രീതം, &c. adj. Ashamed, bashful, modest. ലജ്ജിക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| ഹ്രീബെരം, ത്തിന്റെ. s. A drug and perfume, com- |
| monly Bála. ഇരുവെലി. |
| ഹ്രീള, യുടെ. s. Shame, bashfulness. ലജ്ജ. |
| ഹ്രെഷ, യുടെ. s. The neighing of a horse or ass, &c. |
| കുതിരക്കരച്ചിൽ. |
| ഹ്രെഷിതം, ത്തിന്റെ. s. The neighing of a horse. കു |
| തിരക്കരച്ചിൽ. |
| ഹ്ലാദം, ത്തിന്റെ. s. Pleasure, joy. സന്തൊഷം. |
| ഹ്ലാദിനി, യുടെ. s. The olibanum tree. ൟന്ത. |
| ക്ഷ. |
| ക്ഷ. The thirty-fourth consonant in the Malayalam alpha- |
| bet corresponding to Csha or Ksha. |
| ക്ഷണതു, വിന്റെ. s. A wound or sore, an ulcer. മു |
| റി, വ്രണം. |
| ക്ഷണദ, യുടെ. s. Night. രാത്രി. |
| ക്ഷണദൻ, ന്റെ. s. An astrologer. ജ്യൊതിഷക്കാ |
| രൻ. |
| ക്ഷണദം, ത്തിന്റെ. s. Water. വെള്ളം. |
| ക്ഷണനം, ത്തിന്റെ. s. Killing, slaughter, destruction. |
| സംഹാരം. |
| ക്ഷണപ്രഭ, യുടെ. s. Lightning. മിന്നൽപിണർ. |
| ക്ഷണമാത്രം. ind. A moment, a minute. |
| ക്ഷണം, ത്തിന്റെ. s. 1. A measure of time equal to | thirty Calas or four minutes. 2. an instant, or moment |
| of time. 3. a festival. ഉത്സവം. 4. vacation from work, |
| state of being unemployed, leisure, opportunity. അവ |
| സരം. 5. an invitation to a festival, &c. |
| ക്ഷണിത, യുടെ. s. Lightning. മിന്നൽ. |
| ക്ഷണിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To invite to a feast, or |
| festival, to call. |
| ക്ഷതജം, ത്തിന്റെ. s. 1. Blood. രക്തം. 2. puss, matter. |
| ചലം. |
| ക്ഷതം, ത്തിന്റെ. s. A wound, a sore, a hurt. വ്രണം. |
| adj. Broken, rent, torn, wounded, &c. മുറിക്കപ്പെട്ടത. |
| ക്ഷതവ്രതൻ, ന്റെ. s. A violator of a vow or religious |
| engagements, an excommunicated person. ഭ്രഷ്ടൻ. |
| ക്ഷത്താ, വിന്റെ. s. 1. A charioteer, a coachman. തെ |
| ർനടത്തുന്നവൻ. 2. a door keeper, a porter. വാതി |
| ൽ കാവല്ക്കാരൻ. 3. the son of a Súdra by a Cshetriya |
| woman. ക്ഷത്രിയിക് ശൂദ്രന ഉല്പാദിച്ച പുത്രൻ. 4. |
| the son of a Súdra man and Vaisya woman. വൈശ്യ |
| യിൽ ശൂദ്രന ഉല്പാദിച്ച പുത്രൻ. 5. a name of |
| BRAHMA. ബ്രഹ്മാവ. |
| ക്ഷത്രിയ, യുടെ. s. A woman of the Cshetriya tribe. |
| ക്ഷത്രിയൻ, ന്റെ. s. A Cshetriya or man of the second |
| or military and regal tribe. |
| ക്ഷത്രിയവംശം, ത്തിന്റെ. s. The Cshetriya tribe. |
| ക്ഷത്രിയസമൂഹം, ത്തിന്റെ. s. A number of Cshetri- |
| yas or men of the military tribe. |
| ക്ഷത്രിയാണി, യുടെ. s. A Cshetriya woman. |
| ക്ഷത്രിയി, യുടെ. s. The wife of a Cshetriya. |
| ക്ഷന്താ, വിന്റെ. s. A patient or resigned man. |
| ക്ഷപ, യുടെ. s. 1. Night. രാത്രി. 2. a plant. കരിന്തുമ്പ. |
| ക്ഷപണകൻ, ന്റെ. s. A Buddha, one of the chiefs |
| or leaders of a heretical sect. |
| ക്ഷപണൻ, ന്റെ. s. 1. A shameless, impudent fel- |
| low. 2. a Jaina, a follower of the shameless sect or |
| Jaina system. |
| ക്ഷപണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Killing, slaying. കുല. 2. |
| destruction. നാശം. adj. Shameless, impudent. |
| ക്ഷപാകരൻ, ന്റെ. s. The moon. ചന്ദ്രൻ. |
| ക്ഷപിതം, &c. adj. Killed, destroyed. നശിപ്പിക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| ക്ഷമ, യുടെ. s. 1. The earth. ഭൂമി. 2. patience, for- |
| bearance, suffering, endurance. സഹനം. 3. pardon, |
| forgiveness. |
| ക്ഷമൻ, ന്റെ. s. 1. An able man. സമൎത്ഥൻ, ശക്ത |
| ൻ. 2. a kind, benevolent man. |
| ക്ഷമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Ability, adequateness. ശക്തി, |
[ 862 ]
| സാമൎത്ഥ്യം. 2. propriety, fitness. യൊഗ്യത. 3. bene- |
| volence. ഹിതം. adj. 1. Patient, resigned, enduring. 2. |
| able, adequate. 3. benevolent, friendly. |
| ക്ഷമാദെവി, യുടെ. s. The earth. ഭൂമി. |
| ക്ഷമാബലം, ത്തിന്റെ. s. Great patience. |
| ക്ഷമാവരൻ, ന്റെ. s. A king, a sovereign. രാജാവ. |
| ക്ഷമാവാൻ, ന്റെ. s. One who is patient, resigned, |
| benevolent, kind, friendly. |
| ക്ഷമാശക്തി, യുടെ. s. Great patience or forbearance. |
| ക്ഷമി, യുടെ. s. A patient man. |
| ക്ഷമിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To bear, to suffer, to |
| endure. 2. to bear with, to spare. 3. to pardon, to forgive, |
| to absolve. |
| ക്ഷമിതാ, വിന്റെ. s. A patient, enduring man. |
| ക്ഷയഥു, വിന്റെ. s. Cough, consumption. യക്ഷ്മാ |
| വ. |
| ക്ഷയപക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. The decrease or wane of |
| the moon. |
| ക്ഷയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Loss, waste, destruction, remo- |
| val, &c. 2. decrease. 3. a destruction of the universe. |
| പ്രളയം. 4. a house, an abode. ഭവനം. 5. consump- |
| tion, emaciation. 6. sickness in general. |
| ക്ഷയരൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Consumption, Phthisis, |
| pulmonalis. |
| ക്ഷയരൊഗി, യുടെ. s. A consumptive man. |
| ക്ഷയവൃദ്ധി, യുടെ. s. Profit and loss, decrease and |
| increase. കുറച്ചിലും കൂടുതലും. |
| ക്ഷയിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. To waste away, to |
| diminish, to disappear, to wane, to decrease, to decay, |
| to be destroyed, wasted, decreased. |
| ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To waste, to de- |
| stroy, to decrease. |
| ക്ഷരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Water. വെള്ളം. 2. a cloud. |
| മെഘം. |
| ക്ഷവഥു, വിന്റെ. s. 1. Cough, catarrh. ചുമ. 2. |
| sneezing. തുമ്മൽ. 3. irritation of the throat, sore throat. |
| തൊണ്ടപ്പഴുപ്പ, ഒച്ചയടപ്പ. |
| ക്ഷവം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sneezing. തുമ്മൽ. 2. cough, |
| catarrh. ചുമ. 3. a species of mustard, Sinapis dichotoma. |
| (Rox.) കറത്തകടുക. |
| ക്ഷാത്രം, ത്തിന്റെ. s. A military quality, also hatred, |
| anger. ക്രൊധം. |
| ക്ഷാന്തം, &c. adj. Patient, forbearing, enduring. സ |
| ഹിക്കുന്ന. |
| ക്ഷാന്തി, യുടെ. s. Patience, endurance, forbearance, |
| suffering, bearing. ക്ഷമ, സഹനം. | ക്ഷാന്തു. adj. Patient, enduring, forbearing. ക്ഷമിക്കു |
| ന്ന. |
| ക്ഷാമകാലം, ത്തിന്റെ. s. Famine, a time of scarcity. |
| ദുൎഭിക്ഷകാലം. |
| ക്ഷാമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Scarcity, famine. ദുർഭിക്ഷ. 2. |
| weakness, infirmity. ക്ഷീണം. 3. slenderness, thinness, |
| emaciation. ക്ഷയം. adj. 1. Scarce. 2. slender, thin, |
| emaciated. 3. weak, infirm. |
| ക്ഷാമാസ്യം, ത്തിന്റെ. s. Improper regimen, diet, &c. |
| contra-indicated in disease. അപഥ്യം. |
| ക്ഷാരകം, ത്തിന്റെ. s. 1. A blossom or young flower |
| bud. പൂമൊട്ട. 2. a cage or basket for birds or fishes. |
| കൂട. 3. juice, essence. ചാറ, രസം. |
| ക്ഷാരദ്രു, വിന്റെ. s. The name of a tree, commonly |
| Ghantápádali. ഘണ്ടാപാടലി. |
| ക്ഷാരൻ, ന്റെ. s. A rogue, a cheat. ചതിയൻ. |
| ക്ഷാരമദ്ധ്യ, യുടെ. s. The name of a shrub, Achyran- |
| thes aspera ; also അപാമാൎഗ്ഗം: its alkaline ashes make |
| it useful in washing clothes. വലിയകടലാടി. |
| ക്ഷാരമൃത്തിക, യുടെ. s. Saline soil. ഉവർമണ്ണ. |
| ക്ഷാരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Salt. ഉപ്പ. 2. ashes. ചാമ്പ |
| ൽ. 3. glass. കുരുട്ടുകല്ല. 4. juice, essence. സാരം, |
| ചാറ. 5. molasses, treacle. നീർ. 6. borax, borate of |
| soda. പൊങ്കാരം. 7. alkali, either soda or potash. കാ |
| രം. ക്ഷാരംവെക്കുന്നു, To apply plasters to sores, &c. |
| ക്ഷാരിക, യുടെ. s. Hunger. വിശപ്പ. |
| ക്ഷാരിതം, &c. adj. 1. Guilty. കുറ്റമുള്ള. 2. calumni- |
| ated, falsely accused, especially of adultery. അപകീ |
| ൎത്തിപ്പെട്ട. 3. distilled from saline matter, strained |
| through alkaline ashes. വാറ്റപ്പെട്ട. |
| ക്ഷാളനം, ത്തിന്റെ. s. Washing, cleansing, cleaning. |
| കഴുകുക. |
| ക്ഷാളിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. To wash, to clean, to |
| clear, to cleanse. കഴുകുന്നു. |
| ക്ഷാളിതം, &c. adj. Washed, cleaned, cleansed. കഴുക |
| പ്പെട്ട. |
| ക്ഷിതി, യുടെ. s. 1. The earth. ഭൂമി. 2. an abode, a |
| dwelling, a house. ഭവനം. 3. loss, destruction, wane. |
| നാശം. 4. the period of the destruction of the universe. |
| പ്രളയകാലം. |
| ക്ഷിതികണം, ത്തിന്റെ. s. Dust. പൂഴി. |
| ക്ഷിതിവൎദ്ധനം, ത്തിന്റെ. s. A corpse. ശവം. |
| ക്ഷിപകൻ, ന്റെ. s. 1. A warrior, fighter. ശൂരഭട |
| ൻ. 2. a thrower. |
| ക്ഷിപണം, ത്തിന്റെ. s. Sending, dismissing, throw- |
| ing, casting, &c. അയക്കുക, എറിയുക. |
[ 863 ]
| ക്ഷിപണി, യുടെ. s. 1. A missible weapon. അമ്പ. |
| 2. an oar. തണ്ട. |
| ക്ഷിപ്ണു adj. 1. Obstructive, throwing obstacles in the |
| way. മുടക്കുന്ന. 2. caluminiating, despising. |
| ക്ഷിപ്തം, &c. adj. Thrown, cast, sent, dismissed. വിട |
| പ്പെട്ട, അയക്കപ്പെട്ട. |
| ക്ഷിപ്രതമം. adj. Very quick, very swift. എററവും |
| വെഗം. |
| ക്ഷിപ്രം. adj. Quick, swift. adv. Quickly, swiftly ; quick, |
| Swift. വെഗം. |
| ക്ഷിയ, യുടെ. s. Loss, waste, destruction. നാശം. |
| ക്ഷീജനം, ത്തിന്റെ. s. The whistling of hollow reeds |
| or bamboos. |
| ക്ഷീണത, യുടെ. s. J. Weakness, feebleness. 2. slen- |
| derness, thinness, emaciation. 3. fatigue. തളൎച്ച. |
| ക്ഷീണം, &c. adj. 1. Weak, feeble. തളൎച്ചയുള്ള. 2. |
| thin, emaciated, slender. |
| ക്ഷീണിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To be weak, to |
| be or become feeble. 2. to waste, to be emaciated. |
| ക്ഷീബൻ, ന്റെ. s. One who is intoxicated, drunk. |
| പാനമത്തവൻ. |
| ക്ഷീരകണ്ഠൻ, ന്റെ. s. An infant, a young child. |
| ശിശു. |
| ക്ഷീരകാകൊളി, യുടെ. s. A drug, and one of the eight |
| principal medicaments of the Hindus. |
| ക്ഷീരജം, ത്തിന്റെ. s. Coagulated or curdled milk. |
| തയിർ. |
| ക്ഷീരദലം, ത്തിന്റെ. s. Gigantic swallow-wort, Ascle- |
| pias Gigantea. എരിക്ക. |
| ക്ഷീരനീരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Embracing, embrace. ആ |
| ലിംഗനം. 2. a mixture of milk and water. പാൽകൂ |
| ടിയ വെള്ളം. |
| ക്ഷീരപാത്രം, ത്തിന്റെ. s. A milk vessel. പാൽപാ |
| ത്രം. |
| ക്ഷീരപാനം, ത്തിന്റെ. s. Drinking milk. പാൽ കുടി. |
| ക്ഷീരഭാജനം, ത്തിന്റെ. s. A milk vessel. പാൽ |
| പാത്രം. |
| ക്ഷീരം, ത്തിന്റെ. s. 1. Water. വെള്ളം. 2. milk. പാൽ. |
| ക്ഷീരവികൃതി, യുടെ. s. Inspissated milk. ഉടച്ചതയിർ. |
| ക്ഷീരവിദാരി, യുടെ. s. A species of convolvulus or |
| panicled bindweed, either the white or black kind, |
| Convolvulus paniculatus. മുതക്ക. |
| ക്ഷീരവൃക്ഷം, ത്തിന്റെ. s. The glomerous fig tree, |
| Ficus glomeratus. |
| ക്ഷീരശരം, ത്തിന്റെ. s. Cream, the surface or skin |
| of milk. പാൽപാട. | ക്ഷീരശുക്ല, യുടെ. s. A species of Convolvulus or |
| panicled bindweed, Convolvulus paniculatus. (Willd.) ഭൂ |
| മികൂഷ്മാണ്ഡകം, പാൽമുതക്ക. |
| ക്ഷീരസാഗരകന്യക, യുടെ. s. A name of LECSHMI. |
| ലക്ഷ്മി. |
| ക്ഷീരസാഗരം, ത്തിന്റെ. s. The fabled sea of milk. |
| പാൽകടൽ. |
| ക്ഷീരസ്ഫടിക, യുടെ. s. A precious stone described as |
| a milky crystal, (opal or cat's eye?) |
| ക്ഷീരാന്നം, ത്തിന്റെ. s. Milk and rice. |
| ക്ഷീരാബ്ധി, യുടെ . s. The sea of milk, one of the seven |
| seas supposed to surround as many worlds. |
| ക്ഷീരാബ്ധിതനയ, യുടെ. s. A name of LECSHMI. |
| ലക്ഷ്മി. |
| ക്ഷീരാംബുരാശി, യുടെ. s. The sea of milk. പാൽ, |
| കടൽ. |
| ക്ഷീരാവി, യുടെ. s. A sort of asclepias, Asclepias rosea. |
| (Rox.) കിറുകിണ്ണിപ്പാല. |
| കീരി, യുടെ. s. A small shrub, Asclepias rosea, ദു |
| ഗ്ദ്ധിക. |
| ക്ഷീരിക, യുടെ. s. 1. A sort of mimusops, Mimusops |
| kauki (Rox.) പഴമുണ്പാല. 2. gigantic swallow-wort, |
| Asclepias gigantea. എരിക്ക. 3. euphorbia, several kinds. |
| കള്ളിപ്പാല. |
| ക്ഷീരൊദം, ത്തിന്റെ. s. Onion. ഉള്ളി. |
| ക്ഷീരൊദതനയ, യുടെ. s. A name of LECSHMI. ലക്ഷ്മി. |
| ക്ഷീരോദം, ത്തിന്റെ. s. The fabled sea of milk. പാ |
| ൽകടൽ. |
| ക്ഷുണം, ത്തിന്റെ. s. The soap berry tree, Sapindus |
| saponaria. പുളിഞ്ചി. adj. Bruised, pounded. ചതച്ച. |
| ക്ഷുണൻ, ന്റെ. s. One versed in sacred science, but |
| described as unable to explain or teach it. വെദത്തിൽ |
| അഭ്യസിക്കപ്പെട്ടവൻ എങ്കിലും അതിനെ പഠി |
| പ്പിപ്പാൻ പ്രാപ്തിയില്ലാത്തവൻ. |
| ക്ഷുതം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sneezing. തുമ്മൽ, 2. cough. |
| ചുമ. |
| ക്ഷുതാഭിജനനം, ത്തിന്റെ. s. Black mustard. കറു |
| ത്തകടുക. |
| ക്ഷുത്ത, ിന്റെ. s. 1. Hunger, വിശപ്പ. 2. sneezing. |
| തുമ്മൽ. |
| ക്ഷുദ്ര, യുടെ. s. 1. A woman maimed or crippled, want- |
| ing a limb, &c. അംഗഹീന. 2. a dancing girl. ന |
| ടി. 3. a whore, a harlot. വെശ്യ. 4. a fly. ൟച്ച. 5. a |
| bee. തെനീച്ച. 6. a gnat, a musquito, &c. കൊതുക. 7. |
| a prickly nightshade. Solanum Jacquini. ക ണ്ടകാരി. 8. |
| the egg plant, Solanum melongema. വഴുതിന. 9. sorrel, |
[ 864 ]
| Oxalis monadelpha. പുളിയാറൽ. 10. a cruel woman. |
| ക്ഷുദ്രകംബു, വിന്റെ. s. A small shell. പിരിശംഖ. |
| ക്ഷുദ്രക്കാരൻ, ന്റെ. s. A sorcerer, a magician. |
| ക്ഷുദ്രക്കാരി, യുടെ. s. A sorceress. |
| ക്ഷുദ്രഘണ്ടിക, യുടെ. s. A tinkling ornament, a girdle |
| of small bells. കിങ്ങിണി. |
| ക്ഷുദ്രജന്തു, വിന്റെ. s. 1. Any small animal, as a dog, |
| a cat, &c. 2. a kind of worm. |
| ക്ഷുദ്രതമം, &c. adj. 1. Very small, minute. എറ്റവും |
| ചെറിയ. 2. very mean or low. എറ്റവും നിസ്സാര |
| മായുള്ള. 3. finely pounded or levigated. നന്നായി |
| പൊടിക്കപ്പെട്ട. |
| ക്ഷുദ്രനാസികൻ, ന്റെ. s. One who has a small nose. |
| ചെറിയമൂക്കുള്ളവൻ. |
| ക്ഷുദ്രൻ, ന്റെ. s. 1. A little or small man. ചെറിയ |
| വൻ. 2. a mean or low man. നിസ്സാരൻ. 3. a mean, |
| niggardly, avaricious man. ലുബ്ധൻ. 4. a cruel man. |
| നിൎദ്ദയൻ. 5. a poor, indigent man. അഗതി. |
| ക്ഷുദ്രപ്രയൊഗം, ത്തിന്റെ. s. Sorcery, magic art, |
| witchcraft. ക്ഷുദ്രപ്രയൊഗം ചെയ്യുന്നു, To practice |
| sorcery. |
| ക്ഷുദ്രബാധ, യുടെ. s. Possession by an evil spirit, |
| enchantment. |
| ക്ഷുദ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. Smallness, littleness. അല്പം. |
| 2. cruelty. ക്രൂരത. 3. trickery, sorcery, witchcraft, |
| magic. adj. 1. Small, little. ചെറിയ. 2. mean, low. |
| ഹീനമായുള്ള. 3. mean, niggardly, avaricious. ലുബ്ധു |
| ള്ള. 4, cruel. ക്രൂരതയുള്ള. 5. poor, indigent. ക്ഷുദ്രം |
| ചെയ്യുന്നു, To practice sorcery, or perform witchcraft, |
| to bewitch. |
| ക്ഷുദ്രവാൎത്തകി, യുടെ. s. The egg plant, Solanum me |
| longena. ചെറുവഴുതിന. |
| ക്ഷുദ്രശത്രു, വിന്റെ. s. A cruel enemy. |
| ക്ഷുദ്രശംഖം, ത്തിന്റെ. s. A small shell. പിരിശംഖ. |
| ക്ഷുദ്രാണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. The spawn of fish, small |
| fry. പാൎപ്പ. |
| ക്ഷുദ്രാമ്ല, യുടെ. s. Wood sorrel, Oxalis monadelpha. |
| പുളിയാറൽ. |
| ക്ഷുധ, യുടെ. s. Hunger. വിശപ്പ. |
| ക്ഷുധാഭിജനനം, ത്തിന്റെ. s. Black mustard. കറു |
| ത്തകടുക. |
| ക്ഷുധിതം, &c. adj. Hungered, hungry. വിശപ്പുള്ള. |
| ക്ഷുധുനൻ, ന്റെ. s. A savage, a barbarian. ദുഷ്ടൻ. |
| ക്ഷുപം, ത്തിന്റെ. s. A small tree, one with short |
| branches and roots, a bush, a shrub. ചെറിയ വൃക്ഷം. |
| ക്ഷുബ്ധം, ത്തിന്റെ. s. 1. A churning stick. കടകൊൽ. | 2. fear, alarm. ഭയം. adj. Agitated, alarmed. ഭയപ്പെട്ട. |
| ക്ഷുഭിതം, &c. adj. 1. Frightened, alarmed, afraid. ഭയ |
| പ്പെട്ട. 2. agitated, literally or metaphorically. ഇളക്ക |
| പ്പെട്ട. |
| ക്ഷുമ, യുടെ. s. 1. Linseed, Linum usitatissimum. 2. a |
| sort of flax. ചണം. 3. gram. മുതിര. 4. the indigo |
| plant. അമരി. |
| ക്ഷുരകൻ, ന്റെ. s. 1. A barber. ക്ഷൌരക്കാരൻ. |
| 2. the name of a tree, commonly Tila. മൈലെള്ള. |
| ക്ഷുരകി, യുടെ. s. A female barber. ക്ഷൌരക്കാരി. |
| ക്ഷുരപ്രം, ത്തിന്റെ. s. A kind of arrow with a horse- |
| shoe head. കത്തിയമ്പ. |
| ക്ഷുരഭാണ്ഡം, ത്തിന്റെ. s. 1. The sheath of a dagger |
| or large knife. 2. a barber's razor case. കത്തികൂട. |
| ക്ഷുരമൎദ്ദി, യുടെ. s. A barber.ക്ഷൌരക്കാരൻ. |
| ക്ഷുരം, ത്തിന്റെ. s. 1. The long leaved Barleria, bear- |
| ing a dark blue flower, Barleria longifolia. വയൽചു |
| ള്ളി. 2. also Tribulus lanuginosa. ഞെരിഞ്ഞിൽ, ഗൊ |
| ക്ഷുരം. 3. a horse's hoof. കുതിരക്കുളമ്പ. 4. the hoof |
| of a cow, &c. പശുമുതലായവയുടെ കുളമ്പ. 5. |
| the foot of a bedstead. കട്ടിൽകാൽ. 6. a razor. ക്ഷൌര |
| ക്കത്തി. |
| ക്ഷുരി, യുടെ. s. 1. A male or female barber. 2. a knife. |
| കത്തി. 3. a razor. ക്ഷൌരക്കത്തി. |
| ക്ഷുരിക, യുടെ. s. A large knife. ചുരിക. |
| ക്ഷുല്ലകം. &c. adj. 1. Small, little. ചെറിയ. 2. hard. |
| കടുപ്പമുള്ള. 3. poor, indigent. ദരിദ്രമായുള്ള. 4. low, |
| vile. ഹീനമായുള്ള. 5. wicked, malicious, abandoned. |
| ദുഷ്ട. 6. young, youngest. ഇളയ. 7. pained, distressed. |
| വെദനപ്പെട്ട. |
| ക്ഷുല്ലതാതകൻ, ന്റെ. s. A paternal uncle. ചിറ്റ |
| പ്പൻ. |
| ക്ഷുല്ലം, &c. adj. Small, little. |
| ക്ഷെത്രജൻ, ന്റെ. s. A son, the offspring of the wife |
| by a kinsman or person duly appointed to procreate |
| issue to the husband. പുത്രൻ. |
| ക്ഷെത്രജ്ഞൻ, ന്റെ. s. 1. The soul. ആത്മാവ. 2. a |
| skilful, clever, dexterous man. പ്രവീണൻ. 3. a hus- |
| bandman, &c. കൃഷിക്കാരൻ. 4. a libertine, a whore- |
| monger. വെശ്യാസംഗക്കാരൻ. |
| ക്ഷെത്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. A field. വിളഭൂമി. 2. the |
| body. ശരീരം. 3. a wife. ഭാൎയ്യ. 4. a sacred place, a |
| place of pilgrimage. പുണ്യസ്ഥലം. 5. a geometrical |
| figure. 6. a Hindu temple. |
| ക്ഷെത്രസംബന്ധം, ത്തിന്റെ. s. Right or privilege |
| in a temple. |
[ 865 ]
| ക്ഷെത്രസംബന്ധി, യുടെ. s. One who enjoys rights |
| or privileges in a temple. |
| ക്ഷെത്രാജീവൻ, ന്റെ. s. A cultivator, a peasant, one |
| who gets this livelihood by the labours of the field. ഉഴ |
| വുകാരൻ. |
| ക്ഷെത്രി, യുടെ. s. A husbandman, a peasant. കൃഷി |
| ക്കാരൻ. |
| ക്ഷെത്രിയം, ത്തിന്റെ. s. 1. Meadow grass, herbage, |
| pasturage. മെച്ചിൽസ്ഥലം. 2. physicing, operating. |
| 3. a medicament, what is fit to be administered in medi- |
| cine. 4, an incurable disease. പൊറുക്കാത്ത വ്യാധി. |
| ക്ഷെപണം, ത്തിന്റെ. s. 1. Sending, directing, dis- |
| missing. അയക്കുക. 2. passing away time. നെരം |
| പൊക്ക. 3. disrespect. നിന്ദ. |
| ക്ഷെപണി, യുടെ. s. 1. An oar. കഴുക്കൊൽ, തണ്ട. |
| 2. a net, a fishing net. വല. |
| ക്ഷെപം, ത്തിന്റെ. s. l. Sending, dismissing. അയ |
| ക്കുക. 2. throwing, casting. വിടുക. 3. pride, haughti- |
| ness. ഡംഭം. 4. delay, delatoriness. താമസം. 5. dis- |
| respect, contempt. നിന്ദ. 6. passing away time. നെരം |
| പൊക്ക. 7. a clump of flowers, &c. പുഷസഞ്ചയം. |
| ക്ഷെപിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. a. 1. To send, to dis- |
| miss, to direct. അയക്കുന്നു. 2. to throw, to cast. എ |
| റിയുന്നു, പ്രയൊഗിക്കുന്നു. 3. to delay, to procrasti- |
| nate. താമസിപ്പിക്കുന്നു. 4. to despise, to contemn, |
| to abuse, to reproach. നിന്ദിക്കുന്നു. 5. to pass away |
| time. നെരംപൊക്കുന്നു. |
| ക്ഷെപിതൻ, ന്റെ. s. One who is sent, an apostle. |
| അയക്കപ്പെട്ടവൻ. |
| ക്ഷെപിതം, &c. adj്. 1. Sent, dismissed. അയക്കപ്പെ |
| ട്ട. 2. thrown, cast. എറിയപ്പെട്ട. 3. contemned, despi- |
| sed. നിന്ദിക്കപ്പെട്ട. |
| ക്ഷെപിഷ്ഠം, &c. adj. Very quick, quickest. എറ്റവും |
| വെഗം. |
| ക്ഷെമ, യുടെ, s, 1. A name of Durga. ദുൎഗ്ഗ. 2. a |
| plant or perfume. കാട്ടുകച്ചൊലം. |
| ക്ഷെമകരം & ക്ഷെമകാരം. adj. Auspicious, propiti- |
| ous, conferring happiness or good fortune. ശുഭകരം, |
| സുഖകരം. |
| ക്ഷെമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Happiness, well being, welfare, |
| health. സുഖം, ശുഭം. 2. preserving, protecting, keep- |
| ing what is acquired. സൂക്ഷിക്കുക. 3. final emancipati- |
| on, or eternal liappiness. നിത്യാനന്ദം. adj. Happy, |
| well, propitious, right, in good health, &c. ശുഭം. |
| ക്ഷൈത്രം, ത്തിന്റെ. s. A multitude of fields, &c. വി |
| ളഭൂമിക്കൂട്ടം. | ക്ഷൈരെയി, യുടെ. s. Milk and rice, any preparation |
| of milk. പാച്ചൊറ. |
| ക്ഷൊണി, യുടെ. s. The earth. ഭൂമി. |
| ക്ഷൊണിപാലൻ, ന്റെ. s. A king, a sovereign. രാ |
| ജാവ. |
| ക്ഷൊണീതലം, അത്തിന്റെ. s. The earth. ഭൂമി. |
| ക്ഷൊണീപതി, യുടെ. s. A king, a sovereign. രാജാവ. |
| ക്ഷൊദം, ത്തിന്റെ. s. 1. Powder, pulverized substance. |
| പൊടി. 2. the stone or slab on which any thing is |
| ground or powdered; a mortar. കുഴിയമ്മി. 3. dust. പൂഴി. |
| ക്ഷൊദിതം, ത്തിന്റെ. s. Powder, dust, substance |
| pulverized or ground. പൊടി. |
| ക്ഷൊദിമാ, വിന്റെ. s Minuteness, exceeding small- |
| ness or inferiority. അത്യല്പം. |
| ക്ഷൊദിഷ്ഠം, &c. adj . 1. Finely powdered or levigated. |
| നന്നാപൊടിക്കപ്പെട്ടു. 2. very small or minute. എ |
| റ്റവും അല്പം. |
| ക്ഷൊഭം, ത്തിന്റെ. s. 1. Fear, dread. ഭയം. 2. shaking, |
| trembling, perturbation. ഇളക്കം. 3. anger. കൊപം. |
| 4. grief, sorrow, ഖെദം. |
| ക്ഷൊഭിക്കുന്നു, ച്ചു, പ്പാൻ. v. n. 1. To feat, to be afraid. |
| ഭയപ്പെടുന്നു. 2. to be angry, കൊപിക്കുന്നു. 3. to |
| grieve, to be sorrowful. ഖെദിക്കുന്നു. |
| ക്ഷൊമം, ത്തിന്റെ. s. 1. Wove silk. വെളുത്തപട്ട. |
| 2. a room on the top of a house. മാളികമുറി. |
| ക്ഷൌണി, യുടെ. s. The earth. ഭൂമി. |
| ക്ഷൌണിപ്രാചീരം, ത്തിന്റെ. s. The ocean. സ |
| മുദ്രം. |
| ക്ഷൌദ്രം, ത്തിന്റെ. s. 1. Honey. ഒരു വക തെൻ. 2. |
| water. വെള്ളം. |
| ക്ഷൌമം, ത്തിന്റെ. s. 1. An airy room on the top of |
| a house. മാളിക. 2. an apartment on the top of a hall. |
| 3. the back of an edifice. 4. a fortified place in front of |
| a building. മതിലിന്റെ മുമ്പുറത്ത ഉണ്ടാക്കുന്നപട |
| കുടി. 5. a building of a particular form. 6. wove silk. വെ |
| ളുത്ത പട്ട. 7. linen, made of linen, covered with it, &c. |
| ക്ഷൌമി, യുടെ. s. Lin or flax, Linum usitatissimum. |
| ക്ഷൌരകൻ, ന്റെ. s. A barber. |
| ക്ഷൌരക്കത്തി, യുടെ. s. A razor. |
| ക്ഷൌരക്കാരൻ, ന്റെ. s. A barber. |
| ക്ഷൌരക്കാരി, യുടെ. s. A female barber. |
| ക്ഷൌരം, ത്തിന്റെ. s. Shaving the head, shaving. |
| ക്ഷൌരം ചെയ്യുന്നു or കഴിക്കുന്നു, To shave. |
| ക്ഷൌരികൻ, ന്റെ. s. A barber. ക്ഷൌരക്കാരൻ. |
| ക്ഷ്ണുതം. adj. Whetted, sharpened. മൂൎപ്പിക്കപ്പെട്ട. |
| ക്ഷ്മാ, യുടെ. s. The earth. ഭൂമി. |
[ 866 ]
| ക്ഷ്മാപതി, യുടെ. s. A king, a prince. രാജാവ. |
| ക്ഷ്മാഭൃത്ത, ിന്റെ. s. 1. A king, a prince. രാജാവ. 2. |
| a mountain. പൎവ്വതം. |
| ക്ഷെഡ, യുടെ. s. 1. A war hoop, a battle cry. പട |
| വിളി. 2. a bamboo rod or stake. മുളവടി. |
| ക്ഷെഡം or ക്ഷ്വെളം, ത്തിന്റെ. s. 1. Poison, venom. |
| വിഷം. 2. sound, noise. ശബ്ദം. 3. tinkling or buz- |
| zing in the ear from hardening of the wax, &c. 4. a |
| Ghósha with yellow flowers. 5. the flower of the Ghósha |
| plant. 6. the fruit of a red kind of swallow-wort. adj. |
| 1. Crooked, bent. വളഞ്ഞ. 2. wicked, depraved. ദുഷ്ട. |
| ക്ഷ്വെഡിതം. or ക്ഷ്വെളിതം, ത്തിന്റെ. s. A battle |
| cry, a war hoop. സിംഹനാദം. |
| ള |
| ള. The thirty-fifth consonant in the Malayalim alphabet, |
| corresponding to L pronounced full, but no words in the |
| language begin with it. | ഴ. |
| ഴ. The thirty-sixth consonant in the Malayalim alphabet, |
| corresponding to R pronounced with the tip of the tongue |
| raised to the back part of the roof of the mouth, but no |
| words in the language begin with it. |
| റ |
| റ. The thirty-seventh consonant in the Malayalim alpha- |
| bet, corresponding to R pronounced like r in rough, but |
| when doubled thus ററ pronounced like two ts. |
| റാഞ്ചൻ, ന്റെ. s. A species of kite. |
| റാഞ്ചുന്നു, ഞ്ചി, വാൻ. v. a. To carry away in the |
| claws, as a kite, &c. |
| റാട്ട, ിന്റെ. s. A spinning wheel. |
| റാണി, യുടെ. s. A Ránee or queen. |
| റാത്തൽ. ലിന്റെ. s. A pound weight. |
| റൊട്ടി, യുടെ. s. Bread. |
FINIS.