20. ตอนที่ 19: ฤดูร้อนที่โหดร้าย กับเป้าหมายใหม่ของชีวิต
ตอนที่ 19: ฤดูร้อนที่โหดร้าย กับเป้าหมายใหม่ของชีวิต
หลังจากการกวาดล้างกองทัพเกราะทองนับหมื่นขององค์ชายสามด้วย ‘กระทะเหล็กดำ’ และ ‘ผัดกะเพราตะขาบเดือด’ จบลงอย่างรวดเร็วจนผู้คนแทบตั้งตัวไม่ติด หอประมูลจันทร์กระจ่างก็กลับมาคึกคักและเต็มไปด้วยรังสีแห่งความบ้าคลั่งอีกครั้ง!
ยอดฝีมือจากทั่วสารทิศต่างแห่แหนกันเข้ามาจับจองที่นั่งในลานประมูลจนแน่นขนัด ทุกคนต่างรู้ดีว่างานประมูลวันนี้มี ‘โอสถชำระล้างไขกระดูกบรรพกาล’ ถึงสามเม็ดปรากฏขึ้น! (แม้แท้จริงแล้วมันคือของแถมจากการเช็ดจานสิบใบของหลินเฟยก็ตาม)
ทว่า... ในขณะที่บรรยากาศการประมูลกำลังเดือดพล่าน ความเป็นจริงเบื้องนอกกลับ ‘เดือด’ ยิ่งกว่า!
ล่วงเข้าสู่เดือนเจ็ด ทวีปเทียนหยวนกำลังเผชิญกับปรากฏการณ์วิปริตทางธรรมชาติที่เรียกว่า ‘คลื่นความร้อนเก้าตะวันกลืนฟ้า’! อุณหภูมิในเมืองหลวงพุ่งสูงปรี๊ดจนแผ่นดินแตกระแหง ต้นไม้ใบหญ้าแห้งเหี่ยว แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตจินตันยังต้องโคจรลมปราณต้านทานความร้อนจนเหงื่อตก!
ณ ห้องวีไอพีหมายเลขหนึ่ง ชั้นบนสุดของหอประมูล
ห้องนี้ถูกตกแต่งอย่างหรูหราด้วยหยกเย็นและไข่มุกราตรี ทว่ามันกลับไม่อาจต้านทานคลื่นความร้อนเก้าตะวันที่แผ่ทะลวงเข้ามาได้เลย
หลินเฟยนอนแผ่หราอยู่บนเก้าอี้บุนวมที่ทำจากขนสัตว์อสูรหิมะ ชายหนุ่มปลดกระดุมเสื้อผ้าฝ้ายออกจนเห็นแผงอก สองมือถือ ‘พัดใบลานสานมือ’ (พัดพัดเตาถ่าน) พัดวีพัดเหวี่ยงอย่างเอาเป็นเอาตาย ใบหน้าเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและความหงุดหงิดขั้นสูงสุด!
"ร้อน... ร้อนโว้ยยยย!! นี่มันนรกขุมไหนกันวะเนี่ย! หอประมูลระดับทวีปบ้าบออะไร แอร์ก็ไม่มี พัดลมก็ไม่มี! จะอบซาวน่าข้าให้สุกเลยหรือไง!" หลินเฟยบ่นกระปอดกระแปด พลางตักผัดกะเพราตะขาบคำสุดท้ายเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ
ข้างกายของเขาคือ เจี้ยนอู๋ซวง ปรมาจารย์กระบี่เมามายที่บัดนี้ผันตัวมาเป็น ‘บ๋อยประจำตัว’ อย่างเต็มรูปแบบ ชายชรากำลังยืนตัวสั่นถือถาดน้ำแข็งไสที่ละลายกลายเป็นน้ำเปล่าภายในสามวินาที
"ทะ... ท่านปรมาจารย์หลินโปรดระงับโทสะ!" เจี้ยนอู๋ซวงเหงื่อแตกพลั่ก (ทั้งจากความร้อนและแรงกดดันของหลินเฟย) "คลื่นความร้อนเก้าตะวันเป็นภัยพิบัติสวรรค์ที่ร้อยปีจะมีสักหน แม้แต่ค่ายกลหิมะเหมันต์ระดับเก้าของหอประมูลเราก็ยังต้านทานไม่อยู่ขอรับ!"
"ข้ออ้าง! นี่มันข้ออ้างของพวกไม่ยอมติดแอร์ชัดๆ!" หลินเฟยปาดเหงื่อ
ดวงตาของชายหนุ่มทอประกายความมุ่งมั่นอันแรงกล้าประดุจเพลิงกาฬ! ตั้งแต่ทะลุมิติมาโลกนี้ เขาทำอาหารล้างจานมาตลอด แต่สิ่งหนึ่งที่เขาทนไม่ได้ที่สุดคือ ‘อากาศร้อนตอนนอน’!
"ไม่ได้การล่ะ... ข้าต้องสร้าง 'เครื่องปรับอากาศพลังปราณ'! เจี้ยนอู๋ซวง! ในงานประมูลนี้มีพวกแก่นแท้น้ำแข็ง หรืออะไรที่มันเย็นเจี๊ยบๆ ระดับสิบดาวขายไหม?! ข้าจะเหมามาทำคอมเพรสเซอร์แอร์!" หลินเฟยผุดลุกขึ้นประกาศเป้าหมายใหม่ของชีวิต
เจี้ยนอู๋ซวงทำหน้าเลิ่กลั่ก ไม่เข้าใจคำว่าแอร์ แต่ก็รีบตอบตามหน้าที่ "เอ่อ... งานประมูลวันนี้ไม่มีสมบัติธาตุน้ำแข็งเลยขอรับท่านปรมาจารย์ แต่หากท่านต้องการความเย็นระดับสูงสุดในแคว้น... มีเพียง ‘บัวเหมันต์หมื่นปี’ เท่านั้นที่ตอบโจทย์! มันสามารถแช่แข็งทะเลสาบได้ในพริบตา!"
"บัวเหมันต์หมื่นปี?! เยี่ยม! มันอยู่ที่ไหน? ข้าจะไปซื้อมา!" หลินเฟยตาลุกวาว
"ซื้อไม่ได้ขอรับ! เพราะมันเป็นของรางวัลชนะเลิศใน ‘มหกรรมประลองโอสถระดับแคว้น’ ที่จะจัดขึ้นในสัปดาห์หน้า! เป็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่ประมุขแคว้นหวงแหนที่สุด!"
หลินเฟยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มกวนๆ "ประลองโอสถงั้นรึ... หึ! ก็แค่ต้มยา มันจะไปยากกว่าต้มพะโล้ได้ยังไง! งานนี้ข้าต้องได้บัวนั่นมาทำแอร์คอนดิชันเนอร์ให้จงได้!"
[ในขณะเดียวกัน... เบื้องล่าง ณ เวทีประมูลหลัก]
เสียงระฆังแก้วดังกังวาน! งานประมูลระดับทวีปได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!
เยว่ซินในชุดราตรีผ้าไหมสีแดงเพลิงที่ขับเน้นผิวขาวผ่องดุจหิมะ ก้าวขึ้นสู่เวทีด้วยท่วงท่าสง่างาม แม้จะมีรอยเหงื่อผุดพรายบนใบหน้างามจากความร้อนระอุ แต่นางก็ยังคงคีพมาดคุณหนูใหญ่ผู้เย่อหยิ่งได้อย่างสมบูรณ์แบบ
"ยินดีต้อนรับยอดฝีมือทุกท่านเข้าสู่งานประมูลจันทร์กระจ่าง!" เสียงหวานใสของนางดังก้องกังวาน "เพื่อไม่ให้เสียเวลา... ข้าขอเปิดการประมูลด้วยไฮไลต์สูงสุดของงานในวันนี้! สมบัติที่หายสาบสูญไปกว่าห้าหมื่นปี..."
เยว่ซินสะบัดมือเบาๆ ผู้อาวุโสสองคนรีบประคองกล่องหยกสลักลายมังกรขึ้นมาบนเวที เมื่อฝากล่องเปิดออก...
ซูมมมมมมม!!
แสงสีทองอร่ามพุ่งทะลุหลังคาหอประมูล! กลิ่นอายมรรคาบริสุทธิ์ระดับสิบส่วนเต็ม แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วลานประมูล! คลื่นปราณโอสถทำเอาผู้คนที่สูดดมเข้าไปถึงกับรู้สึกว่าตันเถียนกำลังขยายตัว!
"นั่นมัน... โอสถชำระล้างไขกระดูกบรรพกาล!!"
"สวรรค์! แถมยังมีความบริสุทธิ์สิบส่วนเต็ม! ไร้สิ่งเจือปนแม้แต่เศษเสี้ยว! นี่มันยาระดับเซียนชัดๆ!"
ยอดฝีมือทั่วทั้งลานประมูลลุกฮือขึ้นยืนด้วยความบ้าคลั่ง ดวงตาทุกคู่แดงก่ำด้วยความโลภ!
เจ้าสำนักกระบี่ไท่ซู (ที่เพิ่งอาบน้ำเปลี่ยนชุดหลังจากไปถอนหญ้าหน้าบ้านหลินเฟย) ตะโกนลั่นหอประมูล "ข้าขอเสนอ ศิลาวิญญาณสิบล้านก้อน! พร้อมภูเขาแร่เหล็กนิลสิบลูก!!"
"เหอะ! แค่นั้นคิดจะซื้อยาสวรรค์รึ?!" ประมุขพรรคสยบฟ้าแค่นเสียง "ข้าให้ยี่สิบล้านก้อน! บวกกับคัมภีร์วิชาลับของพรรค!"
"สามสิบล้าน!! ข้ายกบุตรีบุญธรรมให้ด้วยเอ้า!!"
การประมูลเป็นไปอย่างดุเดือดเลือดพล่านประดุจสมรภูมิรบ! ยอดฝีมือระดับทวีปต่างฟาดเงินทองและอาณาเขตกันอย่างไม่คิดชีวิต เพื่อแย่งชิง ‘ยาขัดหม้อสลายคราบมัน’ ที่หลินเฟยเพิ่งใช้ล้างจานไปเมื่อวาน!
หลินเฟยที่ยืนมองลงมาจากหน้าต่างกระจกห้องวีไอพี ถอนหายใจเฮือกใหญ่
"ไอ้พวกเศรษฐีหน้าโง่เอ้ย... เงินตั้งหลายสิบล้านศิลาวิญญาณ เอามาแย่งซื้อน้ำยาล้างจานก้อนกลมๆ เนี่ยนะ ถ้ารู้แบบนี้ข้าปั้นขี้เถ้าก้นเตามาประมูลขายด้วยดีกว่า"
ชายหนุ่มบ่นพลางปาดเหงื่อ "แถมยิ่งตะโกนประมูลกัน พลังปราณมันก็ยิ่งปะทะกัน ห้องข้ายิ่งร้อนขึ้นไปอีกโว้ย!"
ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่ราคาประมูลกำลังพุ่งทะลุฟ้าไปถึงห้าสิบล้านศิลาวิญญาณนั้นเอง!
บึ้มมมมมมม!!!
หลังคาโดมของหอประมูลจันทร์กระจ่าง พลันถูกระเบิดออกเป็นรูโบ๋ขนาดใหญ่ด้วยลูกไฟสีชาดอันเกรี้ยวกราด! เศษกระเบื้องหยกปลิวว่อน!
พร้อมกับเงาร่างของชายชราผมแดงเพลิง สวมชุดคลุมลายภูเขาไฟ ลอยตัวลงมาจากรอยโหว่บนหลังคา! แรงกดดันของขอบเขตวิญญาณทารกสมบูรณ์แบบ แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วหอประมูล!
แต่ที่เลวร้ายที่สุดคือ... ในมือของมารเฒ่าผู้นี้ ถือ ‘ตะเกียงโลกันตร์เก้ามังกร’ ศัสตราวุธระดับวิญญาณขั้นสูงสุดที่กำลังปลดปล่อยเปลวเพลิงสีแดงอมดำออกมา!
พริบตาที่ตะเกียงโลกันตร์ปรากฏ... อุณหภูมิภายในหอประมูลที่ร้อนอยู่แล้ว พุ่งพรวดขึ้นทะลุจุดเดือด! โต๊ะเก้าอี้ไม้เริ่มลุกไหม้เป็นจุล!
"ฮ่าๆๆๆ! โอสถชำระล้างไขกระดูกบรรพกาลทั้งสามเม็ด... บรรพชนมารอัคคีผู้นี้ ขอรับไปล่ะนะ! ใครขวาง... ข้าจะเผามันให้เป็นเถ้าถ่าน!!"
มารอัคคี ผู้คุ้มกฎสูงสุดของพรรคมารที่ซ่อนตัวมานานนับร้อยปี ปรากฏตัวขึ้นเพื่อปล้นชิงโอสถสวรรค์! เขาโคจรปราณเพลิงจากตะเกียงโลกันตร์ เตรียมจะกวาดล้างทุกคนในหอประมูล!
"แย่แล้ว! นั่นมันบรรพชนมารอัคคี!" ยอดฝีมือทั้งลานประมูลหน้าซีดเผือด "พลังเพลิงของเขาผสานกับคลื่นความร้อนเก้าตะวัน... ต่อให้มหาเซียนจุติก็ต้านทานความร้อนนี้ไม่ได้! พวกเราสุกเป็นไก่อบฟางแน่!"
เยว่ซินกัดฟันแน่น ชักกระบี่หยกหิมะออกมาเตรียมสู้ตายเพื่อปกป้องของประมูล แม้รู้ว่าพลังของตนห่างชั้นประดุจมดกับช้าง!
ทว่า... ก่อนที่มารอัคคีจะได้ลงมือเผาใคร...
ปัง!!!
ประตูระเบียงกระจกของห้องวีไอพีชั้นบนสุด ถูกถีบพังกระจุยกระจาย!
ชายหนุ่มในชุดผ้าฝ้ายปะชุน ที่ปลดกระดุมเสื้อจนเห็นแผงอกเต็มไปด้วยเหงื่อ ใบหน้าบูดบึ้งทะมึนทึงประดุจเทพมารแห่งความตาย ก้าวเท้าออกมายืนจังก้าอยู่ริมระเบียง!
ในมือขวาของเขา... ถือเพียง ‘พัดใบลานสานมือเก่าๆ’ ที่ขอบพัดลุ่ยจนเกือบขาด!
หลินเฟยจ้องเขม็งไปยังบรรพชนมารอัคคีด้วยดวงตาที่ลุกโชนไปด้วยโทสะแห่งความร้อน!
"ไอ้แก่หัวแดง!! อากาศปกติมันก็ร้อนจนง่ามขาข้าเปียกไปหมดแล้ว!! แกยังเสือกเอาเตาแก๊สมาเปิดเร่งไฟในห้องแอร์(ที่ไม่มีแอร์)ของข้าอีกเรอะ!!!"
เสียงตวาดของหลินเฟยดังกึกก้องสะท้านวิญญาณ ทำเอามารอัคคีถึงกับสะดุ้ง!
"หืม? ไอ้เด็กเหลือขอปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม! เจ้าเป็นใครถึงกล้ามาตวาดบรรพชนผู้นี้! อยากโดนเพลิงโลกันตร์เผาเป็นตอตะโกใช่ไหม!" มารอัคคีชี้ตะเกียงโลกันตร์เก้ามังกรไปยังหลินเฟย เตรียมปลดปล่อยเพลิงทำลายล้าง!
"เพลิงบ้านป้าแกสิ!!"
หลินเฟยหงุดหงิดจนขีดสุด ชายหนุ่มไม่อยากพูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา เขาแค่ต้องการ ‘ดับไฟ’ เพื่อลดอุณหภูมิห้อง!
หลินเฟยยก 'พัดใบลาน' ขึ้นมา แล้วสะบัดพัดฟาดลงไปกลางอากาศด้วยกระบวนท่าที่โลกนี้ไม่เคยจารึกไว้! มันคือกระบวนท่าที่เชฟปิ้งย่างทุกคนต้องเคยใช้ยามที่ไฟเตาถ่านลุกแรงเกินไป!
"เคล็ดวิชาพัดเตาถ่านขั้นสุดยอด: พัดลมดับไฟไล่ควัน!!"
วูบ-ตู้มมมมมมมมมมมมมมม!!!
เพียงแค่พัดใบลานเก่าๆ ถูกสะบัดออกไป! พลังกายกล้ามเนื้ออันบริสุทธิ์ทะลวงมิติที่ซ่อนเร้นอยู่ในแขนขวาของหลินเฟย ก็ปะทุออกมาก่อให้เกิด ‘พายุเฮอร์ริเคนอวกาศ’ ขนาดยักษ์!
มวลลมมหาศาลที่ถูกบีบอัดจนมิติร้าว พุ่งกระแทกเข้าใส่บรรพชนมารอัคคีและตะเกียงโลกันตร์เก้ามังกรอย่างจัง!
ฟู่บบบบบ!!!
ไม่มีการระเบิด ไม่มีการปะทะอันยิ่งใหญ่... มีเพียงเสียงเหมือนคนเป่าเทียนวันเกิด!
เพลิงโลกันตร์เก้ามังกรที่ว่ากันว่าสามารถหลอมละลายขุนเขา... ถูกลมพัดใบลานของหลินเฟย ‘เป่าดับ’ ดับวูบไปในเสี้ยววินาที!! ตะเกียงวิญญาณระดับสูงสุดดับมอดเหลือแต่ควันดำโขมง!
"หะ... หา?! เพลิงโลกันตร์ของข้า... ถูกพัดใบลานเป่าดับ?!" บรรพชนมารอัคคีเบิกตากว้างจนหนังตาแทบฉีก สติสัมปชัญญะขาดผึง!
แต่พายุของหลินเฟยยังไม่จบแค่นั้น! มวลลมมหาศาลพุ่งอัดกระแทกร่างของมารเฒ่าอย่างเกรี้ยวกราด!
"อ๊ากกกกกก!!"
บรรพชนมารอัคคีผู้เกรียงไกร ถูกลมพัดปลิวทะลุรอยโหว่บนหลังคาหอประมูล ลอยละลิ่วหายลับขึ้นไปบนชั้นบรรยากาศทะลุเมฆเก้าชั้น กลายเป็นเพียงดาวตกดวงเล็กๆ หายวับไปในอวกาศอย่างสมบูรณ์แบบ!
โดน ‘พัด’ ปลิวหายไปในพริบตา!
"..."
ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมลานประมูลอีกครั้ง! เงียบจนได้ยินเสียงน้ำแข็งไสในถ้วยของเจี้ยนอู๋ซวงละลาย!
ยอดฝีมือระดับทวีปนับหมื่นคน ต่างแหงนหน้ามองชายหนุ่มชุดปะชุนที่ยืนถือพัดใบลานอยู่บนระเบียง ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวาดผวาและบูชาสูงสุด!
‘แค่สะบัดพัดใบลานขาดๆ... ก็ดับเพลิงโลกันตร์เก้ามังกร และพัดมารอัคคีปลิวหายไปนอกโลก?!’
‘นั่นมันปรมาจารย์นิรนาม! ชายผู้สยบองค์ชายสามด้วยกระทะเหล็กดำ! เขาลงมือปกป้องหอประมูลอีกแล้ว!’
"คารวะท่านปรมาจารย์สวรรค์!!" คนนับหมื่นทรุดตัวลงคุกเข่ากราบกรานดุจคลื่นมนุษย์!
แต่หลินเฟยกลับไม่ได้สนใจเสียงแซ่ซ้องสรรเสริญเหล่านั้นเลย ชายหนุ่มถอนหายใจยาวๆ กระพือพัดใบลานเบาๆ เพื่อคลายร้อนให้ตัวเอง แล้วตะโกนสั่งเยว่ซินที่กำลังยืนอ้าปากค้างอยู่บนเวที
"ยายบ๊อง! มัวยืนอึ้งอะไรอยู่! รีบๆ ประมูลยาบ้วนปากสิบส่วนนั่นให้เสร็จๆ ไปซะ! แล้วเก็บเงินส่วนแบ่งของข้าใส่ถุงให้เรียบร้อยด้วย!"
หลินเฟยหันหลังเดินกลับเข้าห้องวีไอพี ทิ้งท้ายด้วยเสียงบ่นที่ดังก้องไปทั่วลานประมูล
"รีบเคลียร์งานซะ! พรุ่งนี้ข้าต้องรีบไปสมัคร 'งานประลองโอสถ' ข้าจะไปเอา 'บัวเหมันต์หมื่นปี' มาทำแอร์คอนดิชันเนอร์โว้ย ร้อนจะตายชักอยู่แล้ว!!"
[เป้าหมายใหม่ถูกประกาศกร้าวต่อหน้าชาวยุทธภพ!]
ยอดฝีมือผู้มีพลังสะเทือนสวรรค์ ประกาศตัวลงแข่งขันในมหกรรมประลองโอสถระดับแคว้น! เหล่านักปรุงยาอัจฉริยะทั่วสารทิศจะต้องเผชิญหน้ากับคู่แข่งที่ใช้ 'เตาปิ้งย่าง' แทนเตาหลอมยา! และคุณชายรองตระกูลคู่แข่งที่คิดจะเหยียดหยามเขา... เตรียมตัวรอรับการตบหน้าอันสั่นสะเทือนปฐพีได้เลย!
***