ตอนที่ 66: "เงินที่ยืมไป ข้าเอามาคืนให้พร้อมดอกเบี้ย"

กลิ่นหอมของ ‘โอสถปราณเก้าพิษสวรรค์’ ยังคงอบอวลไปทั่วลานพิธีสวรรค์แห่งตระกูลเยว่ แสงสีเขียวมรกตที่ส่องประกายจากเม็ดยาระดับหกขั้นไร้ตำหนิ ทำเอาบรรดายอดฝีมือและผู้นำสำนักน้อยใหญ่ต่างสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความเคลิบเคลิ้มและยำเกรง

ร่างของผู้อาวุโสสองเยว่ปั๋วและหลานชายเยว่เฟิง ถูกคนรับใช้หามออกไปจากลานพิธีในสภาพหมดสติและสูญเสียความเย่อหยิ่งไปจนหมดสิ้น คลังสมุนไพรโบราณครึ่งหนึ่งของตระกูลเยว่ บัดนี้ตกอยู่ในมือของ ‘หลินเฟย’ พ่อครัวกระทะเหล็กดำผู้สถาปนาตนเป็นจอมถอดทรัพย์แห่งยุคอย่างเป็นทางการ!

เยว่เทียนหลง ประมุขตระกูลเยว่ลูบเคราตัวเองเบาๆ นัยน์ตาทอประกายพึงพอใจ แม้เขาจะสูญเสียอำนาจในคลังสมุนไพรไปครึ่งหนึ่ง แต่มันกลับตกไปอยู่ในมือของว่าที่ลูกเขยผู้มีพรสวรรค์ทัดเทียมเทพเซียน การลงทุนครั้งนี้ของตระกูลเยว่ถือว่าได้กำไรมหาศาล!

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ปรมาจารย์หลินช่างไร้เทียมทาน! งานหมั้นหมายวันนี้ ช่างเป็นบุญตาของพวกเรายิ่งนัก!” จ้าวเทียนเป่า คุณชายรองแห่งสมาคมการค้า รีบก้าวออกมาประจบประแจงทันที พร้อมกับสั่งให้ลูกน้องเข็นเกวียนเวหากิเลนทองคำที่บรรจุศิลาปราณเข้ามาใกล้หลินเฟย “ลูกพี่หลิน! ศิลาปราณหกล้านก้อนนี้ ถือเป็นของขวัญเล็กน้อยจากสมาคมการค้าของข้า โปรดรับไว้พิจารณาตำแหน่ง ‘สปอนเซอร์หมายเลขหนึ่ง’ ด้วยเถิด!”

สวี่หมิง อดีตคุณชายขยะที่บัดนี้กลายเป็นยอดฝีมือขั้นก่อจิตวิญญาณ ก้าวออกมายืนขวางจ้าวเทียนเป่าทันที นัยน์ตาทอประกายพยัคฆ์ “ช้าก่อนคุณชายจ้าว! ศิลาปราณของท่านจะสู้สมุนไพรระดับแปดในกระสอบปุ๋ยของข้าได้อย่างไร! ตำแหน่งสปอนเซอร์สายวัตถุดิบต้องเป็นของข้า!”

หลินเฟยนั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้หวาย โอบเอวเยว่ซินด้วยรอยยิ้มเบิกบานใจ มองดูสองสปอนเซอร์กระเป๋าหนักแย่งกันเอาใจเขาประดุจเทพเจ้า

“เอาล่ะๆ ไม่ต้องเถียงกัน!” หลินเฟยโบกตะหลิวไม้ในมือ “ศิลาปราณข้าก็เอา สมุนไพรข้าก็รับ! พวกเจ้าทั้งสองถือเป็น ‘สปอนเซอร์ VIP’ ของข้าทั้งคู่ วันหน้าหากอยากกินผัดกะเพราทะลวงปราณ หรือข้าวผัดสลายพิษ ก็เอาของมาแลกได้เลย!”

“โฮ่ง! โฮ่ง!” เจ้าต้าไป๋ ซามอยด์อ้วนฟูเห่ารับคำ พลางอ้าปากงับถุงมิติรวบรวมศิลาปราณอย่างขะมักเขม้น “จิ๊บๆ!” เสี่ยวจินทุ่ยกระพือปีกอ้วนๆ บินไปจิกกินเศษสมุนไพรระดับหกที่ร่วงหล่นอย่างเอร็ดอร่อย

บรรยากาศกำลังชื่นมื่นถึงขีดสุด ทว่าในจังหวะนั้นเอง...

ตึง! ตึง! ตึง! กบ๊บ! กบ๊บ!

เสียงฝีเท้าหนักหน่วงผสมกับเสียงร้องประหลาดที่ดังก้องราวกับอสนีบาต พุ่งทะลวงเข้ามาจากทางหน้าประตูจวนตระกูลเยว่! คลื่นพลังลมปราณสีทองแดงที่แฝงไปด้วยความตะกละตะกลามและกลิ่นอายแห่งเงินตรา พัดโหมเข้ามาจนโต๊ะจัดเลี้ยงบางตัวถึงกับสั่นคลอน!

“ใครกันที่กล้ามาเสียมารยาทในลานพิธีสวรรค์อีก?!” ผู้อาวุโสตระกูลเยว่คนหนึ่งตวาดลั่น

เบื้องหน้าประตูใหญ่ ปรากฏราชรถสีทองคำอร่ามที่ถูกลากด้วย ‘คางคกหยกทองคำสามขา’ ขนาดยักษ์เท่าบ้านสองหลัง! สัตว์อสูรระดับหกขั้นสุดยอดที่มีไอพลังปราณน่าเกรงขาม บนราชรถนั้น มีชายวัยกลางคนร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์ สวมชุดไหมทองคำปักลายเหรียญกษาปณ์เต็มตัว ใบหน้ามันย่องเต็มไปด้วยรอยยิ้มแสยะที่ดูละโมบและชั่วร้าย

ข้างกายของชายอ้วน มีชายชุดดำสวมงอบไม้ไผ่สองคนยืนขนาบข้าง คลื่นพลังของทั้งสองคนแผ่ออกมาในระดับ ‘ก่อจิตวิญญาณขั้นสมบูรณ์’!

“นั่นมัน… ‘เฉียนจู้’ (เสาหลักเงินตรา) เถ้าแก่ใหญ่แห่ง ‘หอรับจำนำคางคกทองคำ’ สมาคมหน้าเลือดอันดับหนึ่งแห่งแดนใต้ขั้วโลกมิใช่หรือ?!” แขกเหรื่อหลายคนจำหน้าชายอ้วนผู้นี้ได้ พลันสูดลมหายใจด้วยความหวาดหวั่น หอรับจำนำคางคกทองคำ ขึ้นชื่อเรื่องการปล่อยกู้ดอกเบี้ยโหดหิน หากใครติดหนี้แล้วไม่จ่าย พวกมันจะส่งยอดฝีมือไปทำลายล้างทั้งตระกูลเพื่อยึดทรัพย์!

ประมุขเยว่เทียนหลงขมวดคิ้ว “เถ้าแก่เฉียน หอจำนำคางคกทองคำกับตระกูลเยว่ไม่มีข้อบาดหมางต่อกัน ท่านนำขบวนสัตว์อสูรพังประตูบ้านข้าเข้ามาในวันมงคลเช่นนี้ หมายความว่าอย่างไร?!”

เฉียนจู้หัวเราะเสียงแหลม พลางสะบัดพัดทองคำในมือ “ฮ่าฮ่าฮ่า! ประมุขเยว่โปรดอภัย! ข้ามิได้มีเจตนาล่วงเกินตระกูลเยว่อันยิ่งใหญ่ของท่าน แต่ที่ข้ามาวันนี้… ข้ามาเพื่อทวงหนี้จาก ‘ว่าที่ลูกเขย’ ของท่านต่างหาก!”

สายตานับพันคู่หันขวับไปมองหลินเฟยเป็นตาเดียว!

หลินเฟยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาทอประกายฉงน ‘ข้าไปติดหนี้ไอ้อ้วนหน้าคางคกนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กันวะ?’

เฉียนจู้ไม่รอช้า ล้วงเอา ‘ม้วนคัมภีร์สัญญาเลือด’ สีแดงฉานออกมาคลี่กางกลางอากาศ ตัวอักษรโลหิตลอยเด่นขึ้นมาให้เห็นชัดเจนทุกบรรทัด!

“เมื่อห้าปีก่อน… ก่อนที่หลินเฟยจะกลายเป็นอัจฉริยะวิชากระทะดำ เขาเป็นเพียงคนไร้ค่าในสำนักเล็กๆ แห่งหนึ่ง และได้บากหน้าไปขอกู้ยืมศิลาปราณจากหอคางคกทองคำจำนวน หนึ่งหมื่นก้อน เพื่อนำไปซื้อโอสถรักษาอาการป่วยของอาจารย์ตนเอง!”

เฉียนจู้แสยะยิ้มชั่วร้าย “ในสัญญาระบุชัดเจนว่า หากไม่คืนภายในหนึ่งปี ดอกเบี้ยจะทบต้นทบดอกวันละหนึ่งส่วน! บัดนี้เวลาล่วงเลยมาห้าปี… ดอกเบี้ยทบต้นได้พุ่งสูงขึ้นจนกลายเป็น สิบล้านศิลาปราณระดับสูง!!”

“สิบล้านศิลาปราณระดับสูง?!!” เสียงอุทานด้วยความ shock ดังก้องไปทั่วลานพิธี! จำนวนเงินระดับนี้สามารถซื้อเมืองขนาดกลางได้ทั้งเมือง! นี่มันปล้นกันชัดๆ!

เยว่ซินหน้าตึงทันที นางกำหมัดแน่น “เถ้าแก่เฉียน! กู้หนึ่งหมื่น ทวงสิบล้าน? ดอกเบี้ยหน้าเลือดเช่นนี้ ต่อให้ไปฟ้องศาลยุทธภพก็ไม่มีใครรับรอง! ท่านจงใจมาฉีกหน้าหลินเฟยในวันหมั้นหมายชัดๆ!”

“กฎของหอคางคกทองคำคือศาลยุทธภพ!” ยอดฝีมือชุดดำขั้นก่อจิตวิญญาณที่ยืนข้างเฉียนจู้แผดเสียงลมปราณกดทับลงมา “มีสัญญาเลือดประทับตราวิญญาณของหลินเฟยชัดเจน! หากวันนี้ไม่มีสิบล้านศิลาปราณมาคืน… หอคางคกทองคำจะขอริบ ‘กระทะเหล็กดำ’ และ ‘คลังสมุนไพร’ ที่มันเพิ่งได้มาเพื่อเป็นการขัดดอก! หรือไม่ก็… หักแขนหักขามันไปเป็นทาสขุดเหมืองตลอดชีวิต!!”

บรรยากาศพลันตึงเครียดถึงขีดสุด! ยอดฝีมือของตระกูลเยว่และหอโอสถต่างชักอาวุธออกมาเตรียมพร้อมปะทะ!

ทว่า… ท่ามกลางจิตสังหารอันดุเดือดนั้นเอง…

“พรืดดดดดด! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!”

เสียงหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่งหลุดออกมาจากปากของ หลินเฟย! ชายหนุ่มกุมท้องขำจนเก้าอี้หวายแทบหัก นัยน์ตาของเขาไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีแต่ความขบขันและประกายแสงแห่งการ ‘ถอดทรัพย์’ ที่สว่างวาบยิ่งกว่าดวงอาทิตย์!

ติ๊ง! [ระบบตรวจพบ ‘หนี้สินกรรมเก่า’ ของเจ้าของร่างเดิม!] [แจ้งเตือนภารกิจพิเศษ: ‘ถอนรากถอนโคนคางคกหน้าเลือด!’] [รายละเอียดภารกิจ: เถ้าแก่เฉียนจู้ใช้สัญญาหน้าเลือดมาข่มขู่ จงใช้กระทะเหล็กดำสั่งสอนพวกมันให้รู้ซึ้งว่า ‘ดอกเบี้ย’ ของพ่อครัวกระทะดำนั้น ร้อนแรงเพียงใด!] [เงื่อนไขสำเร็จ: จ่ายหนี้คืนให้ครบถ้วนด้วย ‘วิธีการของหลินเฟย’ และทำให้หอคางคกทองคำล้มละลาย!] [รางวัล: อัปเกรดกระทะเหล็กดำเป็นระดับ ‘ศาสตราเซียนสวรรค์’ + ทักษะ ‘เตะคางคกทะลุฟ้า’ + แต้มพลังปรุงยา 300,000 แต้ม!]

หลินเฟยปาดน้ำตาจากการหัวเราะ ยันกายลุกขึ้นยืน ควงตะหลิวไม้ชี้หน้าเฉียนจู้

“เถ้าแก่เฉียน… เจ้าบอกว่าข้าติดหนี้เจ้าสิบล้านศิลาปราณรึ?” หลินเฟยยิ้มมุมปากสุดยโส “ได้! สัญญาเลือดถือเป็นเด็ดขาด คนอย่างหลินเฟยยืมเงินใครย่อมต้องคืน! แถมข้ายังเป็นพวก ‘ใจป้ำ’ เสียด้วย!”

คำพูดของหลินเฟยทำเอาทุกคนงงงวย เยว่ซินดึงชายเสื้อเขาเบาๆ “หลินเฟย ท่านจะบ้าหรือ? เงินตั้งสิบล้านศิลาปราณระดับสูง ต่อให้รวมกับที่ท่านเพิ่งชนะพนันมา มันก็ไม่พอจ่ายนะ!”

“ไม่ต้องห่วงยัยสปอนเซอร์!” หลินเฟยขยิบตาให้เยว่ซิน ก่อนจะก้าวเดินออกไปกลางลานพิธี ประจันหน้ากับคางคกหยกทองคำยักษ์และเฉียนจู้

“สิบล้านศิลาปราณข้ามีจ่ายแน่นอน! แต่พวกเจ้าจะรับมันไหวหรือไม่… นั่นก็อีกเรื่อง!”

ตึงงงงงงงงงงงงง!!

หลินเฟยสะบัดมือขวา กระแทก ‘กระทะเหล็กดำเก้าตะวัน’ ลงบนพื้นจนเกิดรอยร้าวลึก! ทันใดนั้น เขากวาดมือไปทางภูเขาศิลาปราณหกล้านก้อนที่จ้าวเทียนเป่านำมามอบให้ และถุงมิติที่บรรจุศิลาปราณที่เพิ่งชนะพนันมาอีกสามล้านก้อน!

“ต้าไป๋! จินทุ่ย! ช่วยพ่อครัวใหญ่เตรียมวัตถุดิบ!!”

“โฮ่ง!!” “จิ๊บ!!”

เพลิงสุริยันสีทองคำระเบิดออกจากร่างของเสี่ยวจินทุ่ย ห่อหุ้มกระทะเหล็กดำจนร้อนระอุถึงขีดสุด! หลินเฟยใช้พลังปราณดูดเอา ศิลาปราณระดับสูงนับสิบล้านก้อน ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าดุจพายุเฮอริเคน แล้วเททิ้งลงไปในกระทะเหล็กดำขนาดยักษ์รวดเดียว!

ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!

“ไอ้เด็กบ้า! เจ้ากำลังทำอะไร?! ศิลาปราณระดับสูงมีความแข็งแกร่งดุจเพชร เจ้าเอาไปคั่วไฟเช่นนั้นมันจะระเบิดนะเว้ย!!” เฉียนจู้เบิกตากว้างตื่นตระหนก

หลินเฟยแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม ตะหลิวไม้ในมือเปล่งแสงสีทองอร่าม!

“วิชาโอสถกระทะเหล็ก สกุลหลิน... ท่าที่สิบสอง: ผัดศิลาหลอมทองคำ ลูกชิ้นปราณมรณะ!!”

ก๊อง! ก๊อง! ก๊อง! เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงง!!

หลินเฟยสะบัดตะหลิวไม้ด้วยความเร็วเหนือแสง ฟาดฟันลงบนกองศิลาปราณในกระทะเหล็กดำ! ความร้อนจากเพลิงสุริยันผสานกับแรงกระแทกมหาศาลจากเคล็ดวิชาผัดกระทะ ทำให้ศิลาปราณระดับสูงนับสิบล้านก้อนที่แข็งแกร่งดุจเพชร เริ่มหลอมละลายและรวมตัวกัน!

พลังปราณบริสุทธิ์มหาศาลถูกบีบอัด! บีบอัด!! และบีบอัดอย่างบ้าคลั่ง!!! จากภูเขาหินสิบล้านก้อน… ถูกกระทะเหล็กดำผัดคลุกเคล้าจนกลายเป็น ‘ลูกชิ้นศิลาปราณสีทองคำ’ ขนาดยักษ์เท่าภูเขาขนาดย่อม ลอยเด่นอยู่เหนือลานพิธี!

มวลน้ำหนักและพลังปราณที่อัดแน่นอยู่ภายในลูกชิ้นยักษ์ลูกนี้ หนักอึ้งจนมิติอากาศรอบด้านเกิดรอยร้าวสีดำ!!

“นะ… นั่นมันวิชามารอะไรกัน!! ผัดศิลาปราณสิบล้านก้อนให้กลายเป็นลูกชิ้นก้อนเดียว?!!” ยอดฝีมือชุดดำทั้งสองคนหน้าซีดเผือด สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายที่แผ่พุ่งลงมาจากลูกชิ้นทองคำบนฟ้า!

หลินเฟยยืนเอามือไพล่หลังข้างหนึ่ง อีกมือกำตะหลิวไม้ชี้ขึ้นฟ้า นัยน์ตาทอประกายดุดันดุจเทพอสูร!

“เถ้าแก่เฉียน! เจ้าบอกว่าข้ายืมไปหนึ่งหมื่น ต้องคืนสิบล้านใช่ไหม?!” หลินเฟยตวาดลั่นเสียงดังก้องฟ้า “ได้! เงินที่ยืมไป… ข้าเอามาคืนให้พร้อมดอกเบี้ยแล้ว!! รับไปซะ!!”

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

หลินเฟยกระโดดทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ใช้ตะหลิวไม้งัดเข้าที่ใต้ลูกชิ้นศิลาปราณยักษ์ แล้วฟาดฟาดลงมาดุจดาวตกพุ่งชนโลก!!

ลูกชิ้นศิลาปราณน้ำหนักนับล้านตัน ผสานด้วยพลังปราณความร้อนจากเพลิงสุริยัน พุ่งแหวกอากาศลงมาหาเฉียนจู้และราชรถคางคกหยกทองคำด้วยความเร็วเหนือเสียง!

“ม่ายยยยยยยยยยย!!”

เฉียนจู้กรีดร้องเสียงหลง ยอดฝีมือขั้นก่อจิตวิญญาณทั้งสองคนรีบระเบิดพลังปราณสายน้ำแข็งขึ้นมาเป็นโล่ป้องกันสิบชั้นหมายจะต้านทานทว่า...

กรวบ! เพล้ง! เพล้ง! เพล้ง!

โล่พลังปราณขั้นก่อจิตวิญญาณ ถูกลูกชิ้นศิลาปราณของหลินเฟยบดขยี้แตกกระจายดุจเศษกระจกในพริบตา!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!

แรงระเบิดสะท้านฟ้าสะเทือนดินดังก้องไปทั่วเมืองหลวงลั่วหยาง! ฝุ่นควันและแสงสีทองคำระเบิดพุ่งขึ้นสู่ชั้นเมฆเป็นรูปดอกเห็ด! พื้นหินอ่อนของลานพิธีสวรรค์ถูกกระแทกจนบุบสลายกลายเป็นหลุมอุกกาบาตขนาดยักษ์!

เมื่อฝุ่นควันจางลง... ผู้คนทั้งลานพิธีต่างอ้าปากค้างจนกรามแทบหลุด!

เบื้องหน้าของพวกเขา คางคกหยกทองคำสามขาสัตว์อสูรระดับหก ถูกลูกชิ้นศิลาปราณทับจนแบนแต๊ดแต๋กลายเป็นภาพวาดติดพื้น! ราชรถทองคำแหลกละเอียดเป็นผุยผง!

ส่วนยอดฝีมือขั้นก่อจิตวิญญาณทั้งสองคน และเถ้าแก่เฉียนจู้… ถูกน้ำหนักของศิลาปราณสิบล้านก้อนทับจนจมลงไปในดินเหลือแต่หัวโผล่ขึ้นมา! ใบหน้าของเฉียนจู้บิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัวสุดขีด เลือดไหลทะลักออกจากปาก!

หลินเฟยร่อนลงมายืนอยู่บนยอดลูกชิ้นศิลาปราณทองคำอย่างสง่างาม ลมพัดชายเสื้อคลุมโบกสะบัด เขาก้มมองเถ้าแก่เฉียนด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ

“เป็นอย่างไรบ้างเถ้าแก่? รสชาติของ ‘ลูกชิ้นเงินกู้ทบต้นทบดอก’ ของข้าอร่อยถูกปากหรือไม่? นี่คือสิบล้านศิลาปราณที่ข้าจ่ายคืนให้ครบถ้วนทุกก้อน… ขาดเหลือตรงไหนบอกได้นะ ข้าจะได้แถม ‘กระทะเหล็กฟาดกบาล’ ให้อีกสักที!”

“ปะ… ปรมาจารย์หลิน! ไว้ชีวิตด้วย! ข้าน้อยตาบอดมีตาหามีแววไม่! สัญญาเลือดนั่นถือเป็นโมฆะ! ข้าน้อยไม่เอาเงินแล้ว! ปล่อยข้าน้อยไปเถิด!!” เฉียนจู้ร้องไห้โฮ น้ำมูกน้ำตาไหลอาบหน้า ความเย่อหยิ่งหน้าเลือดก่อนหน้านี้มลายหายไปสิ้น!

“อ้าว? ไม่เอาแล้วรึ? เป็นหนี้ก็ต้องจ่าย เป็นเจ้าหนี้ก็ต้องรับสิ!” หลินเฟยแสยะยิ้ม “แต่ในเมื่อเจ้ายกเลิกสัญญาเลือด… แปลว่าสิบล้านศิลาปราณก้อนนี้ยังเป็นของข้า! ทว่า… ค่าทำขวัญที่เจ้าบังอาจมาพังประตูจวนตระกูลเยว่ และทำให้สปอนเซอร์ของข้าตกใจ… เจ้าจะชดใช้อย่างไร?!”

หลินเฟยเล็งตะหลิวไม้ไปที่หัวของเฉียนจู้ “ต้าไป๋! จินทุ่ย! เตรียมจุดไฟตุ๋นคางคกหน้าเลือด!”

“อ๊ากกกก! ยอมแล้ว! ข้ายอมแล้ว!!” เฉียนจู้รีบถุย ‘ตราประทับหยกคางคกทองคำ’ ออกมาจากปาก “นี่คือตราประทับคุมกิจการทั้งหมดของหอรับจำนำคางคกทองคำแดนใต้! ทรัพย์สิน ศิลาปราณ เหมืองแร่ และสมบัติทั้งหมดในหอ… ข้าน้อยขอยกให้ปรมาจารย์หลินทั้งหมด! ขอเพียงท่านละเว้นชีวิตสุนัขของข้าน้อยด้วยเถิด!!”

หลินเฟยเบิกตากว้าง นัยน์ตาทอประกายแห่งความร่ำรวยอีกครั้ง! เขาใช้พลังปราณดึงตราประทับหยกคางคกทองคำเข้ามาไว้ในมืออย่างรวดเร็ว!

ติ๊ง! [แจ้งเตือน: ภารกิจสำเร็จลุล่วง!] [ท่านได้รับ: กิจการหอรับจำนำคางคกทองคำแดนใต้ (มูลค่าทรัพย์สินประเมินมิได้)!] [ท่านได้รับ: การอัปเกรดกระทะเหล็กดำเป็นระดับ ‘ศาสตราเซียนสวรรค์’ + ทักษะ ‘เตะคางคกทะลุฟ้า’ + แต้มพลังปรุงยา 300,000 แต้ม!]

กระทะเหล็กดำในมือของหลินเฟยพลันเปล่งแสงสว่างจ้า รอยร้าวและคราบเขม่าดินปืนหลุดร่อนออก เผยให้เห็นเนื้อเหล็กสีดำสนิทที่แฝงไปด้วยอักขระดาราจักรบรรพกาล พลังอำนาจของมันเพิ่มพูนขึ้นจนสะเทือนฟ้าดิน! มันคือศาสตราเซียนสวรรค์ที่แท้จริง!

หลินเฟยหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี เขาสะบัดเท้าขวาใช้ทักษะใหม่ที่เพิ่งได้มา!

“วิชาเท้าไร้เงา... เตะคางคกทะลุฟ้า!!”

เปรี้ยงงงงงง!!

หลินเฟยเตะอัดเข้าที่ปลายคางของเฉียนจู้และลูกน้องทั้งสองคน ร่างของพวกมันหลุดพ้นจากแรงกดทับของลูกชิ้นยักษ์ แล้วลอยละลิ่วปลิวขึ้นสู่ท้องฟ้าทะลุชั้นเมฆหายวับไปดุจดาวตก!

“ไปที่ชอบที่ชอบเถอะนะเถ้าแก่! ขอบใจสำหรับกิจการหอจำนำด้วยล่ะ!!” หลินเฟยโบกมือหยอยๆ ส่งท้าย

ผู้คนทั้งลานพิธีสวรรค์ต่างยืนเงียบกริบดุจรูปปั้น… จากคนเป็นหนี้หนึ่งหมื่นศิลาปราณ… ไม่เพียงแต่ใช้หนี้ด้วยลูกชิ้นศิลาปราณยักษ์จนเจ้าหนี้ปางตาย แต่ยัง ‘ถอดทรัพย์’ ฮุบเอากิจการหอรับจำนำอันดับหนึ่งของแดนใต้มาเป็นของตัวเองหน้าตาเฉย!!

จอมถอดทรัพย์ผู้นี้… น่ากลัวเกินไปแล้ว!!

เยว่ซินเดินเข้ามาหาหลินเฟย นางมองลูกชิ้นศิลาปราณยักษ์ด้วยสายตาขบขันระคนอ่อนใจ “หลินเฟย… ท่านนี่มันตัวแสบจริงๆ กิจการหอคางคกทองคำมีสาขาอยู่ทั่วแดนใต้ ท่านได้มันมาแบบนี้ ตระกูลเยว่ของข้าคงต้องกลายเป็นลูกค้ารายใหญ่ของท่านแทนเสียแล้วกระมัง?”

หลินเฟยยิ้มเจ้าเล่ห์ โอบเอวบางของเยว่ซินแน่นขึ้น “ยัยสปอนเซอร์… สำหรับเจ้า ข้าให้กู้ยืมศิลาปราณฟรีๆ ไม่คิดดอกเบี้ย… แต่ขอคิดเป็น ‘ความรักทบต้นทบดอก’ แทนก็แล้วกันนะ!”

เยว่ซินหน้าแดงระเรื่อ ทุบอกหลินเฟยเบาๆ หนึ่งที ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีและเสียงหัวเราะครื้นเครงของเหล่า
สปอนเซอร์และยอดฝีมือทั่วลานพิธี

ตำนานบทใหม่ของพ่อครัวกระทะดำได้ถูกจารึกไว้อีกหน้าหนึ่ง ว่าอย่าได้ริอ่านไปเป็นเจ้าหนี้ของ ‘หลินเฟย’ เด็ดขาด… เพราะเงินที่ยืมไป เขาจะเอามาคืนให้พร้อม ‘ดอกเบี้ย’ ที่หนักหน่วงจนวิญญาณหลุดออกจากร่างอย่างแน่นอน!

***