บทที่ 7.2 เส้นขนาน

บทที่ 7.2 เส้นขนาน

ทว่าเปล่าเลย เธอยังคงนิ่งไม่ไหวติง วางสีหน้าเรียบเฉยไร้ความโมโหอย่างที่ควรจะเป็น จนเขานึกแปลกใจว่าเธอไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่า แต่เป็นแบบนี้ก็ดี เขาก็เบื่อจะทะเลาะแล้วเหมือนกัน

“เปล่า” ส่ายหัวปฏิเสธเบา ๆ แม้จะโกรธจนหูดับแต่ไม่รู้ทำไมถึงอาละวาดไม่ออก มันเป็นเหนื่อย ๆ อึน ๆ สงสัยร่างกายจะหมดพลังงาน ทำงานทั้งวันนี่เนอะ หรือไม่ก็ไม่อยากได้ยินถ้อยคำเสียดแทงใจจากทินกรที่ไม่เคยจะถนอมน้ำใจเธอเลยสักครั้ง

“จ๋ามีเรื่องจะบอก พรุ่งนี้จ๋ามีถ่ายงานที่ชลบุรีตอนหกโมงเช้า คงต้องออกตั้งแต่ตีสี่ ยังไงพรุ่งนี้เช้าคุณช่วยตื่นมาจัดการอาบน้ำแต่งตัวให้อัยย์จังไปโรงเรียนด้วยนะ เสื้อผ้ากับกระเป๋าจ๋าเตรียมไว้หมดแล้ว”

“จำได้ใช่ไหมว่าพรุ่งนี้วันเกิดอัยย์จัง”

“จ๋าเป็นแม่อัยย์จังนะ ทำไมจะจำวันเกิดลูกตัวเองไม่ได้ล่ะ จ๋าคุยกับลูกเข้าใจกันแล้ว จ๋าน่าจะกลับมาถึงกรุงเทพฯ ช่วงบ่ายสาม ยังไงคุณก็ไปรับลูกแล้วพากลับบ้านมาเปลี่ยนชุดเป็นเอลซ่าที่แกชอบก่อนนะ จ๋าเตรียมไว้แล้วอยู่ในห้องแต่งตัวลูก ถ้าจ๋ากลับบ้านไม่ทันเจอกันที่ร้านอาหารเลย จ๋าจองไว้ตอนสี่โมง”

เธอร่ายยาวถึงแพลนในวันพรุ่งนี้ที่ทินกรต้องทำแทนเธอ จริง ๆ วันเกิดลูกเธอก็ไม่อยากไปไหนหรอก ทว่าก็ไม่อยากแคนเซิลงานที่เพิ่งเริ่มบนเส้นทางนี้ นางแบบถ่ายแบบเสื้อผ้า แม้ว่าเจ้าของแบรนด์จะเป็นคนผิดเพราะเลื่อนนัดจากเมื่อวานมาเป็นพรุ่งนี้อย่างกะทันหัน

ดีหน่อยที่ไม่ต้องหัวหมุนเรื่องงานประจำ เพราะคนใหม่มารับช่วงทำงานต่อแล้ว ก่อนหมดเดือนในอีกเจ็ดวันนี้เธอจึงมีหน้าที่แค่ส่งมอบงานกับเลี้ยงข้าวคู่ค้าเพื่อแนะนำคนใหม่ให้เป็นที่รู้จักเท่านั้น พอมีเวลาปลีกตัวไปทำอย่างอื่นได้

“อืม... แต่ห้าโมงครึ่งอัยย์จังต้องไปงานวันเกิดพ่อฉัน” ทินกรเตือนความจำเผื่อเธอลืมว่านอกจากจะเป็นวันเกิดลูกแล้ว ยังเป็นวันเกิดพ่อเขาด้วย ซึ่งเขากับพริบพันดาวต้องไปร่วมงานอย่างเลี่ยงไม่ได้ ฉะนั้นพรุ่งนี้เธอต้องกลับมาให้ตรงเวลา ไม่งั้นจะต้องอดฉลองวันเกิดให้ลูก

งานวันเกิดที่เป็นมากกว่าวันเกิด เพราะมันเป็นการรวมตัวของผู้มีอำนาจในแวดวงสังคมชั้นสูง ไล่ตั้งแต่นักธุรกิจไปจนถึงนักการเมืองระดับสูง ผู้คนที่มาต่างมักมีจุดประสงค์แอบแฝง ไม่หาพันธมิตรเพิ่มก็เจรจาธุรกิจ ส่วนเจ้าสัวจิรโชติก็เหมือนเป็นการประกาศบารมีว่ามีอิทธิพลกว้างขวางมากแค่ไหน บรรดาคนเหล่านี้ถึงตบเท้าเข้าร่วมงาน

“ค่ะ” ทำไมจะไม่รู้ล่ะ ก็จัดอยู่ทุกปี และเธอก็ไม่เคยถูกเชิญไปสักครั้ง

“พ่อฉันเชิญเธอด้วย…” ความเครียดของทินกรแผ่ซ่านออกมาทางน้ำเสียงหลังกล่าวจบ นัยน์ตาดำขลับจ้องนิ่งไปที่หญิงสาวมีแววสับสน ไม่รู้จะจัดการความแปรปรวนของอารมณ์ตัวเองตอนนี้ยังไงดี

เขาไม่ได้อยากส่งเธอไปถูกเชือด แต่ก็คร้านจะขัดคำสั่งพ่อ ขัดไปก็ไม่แน่ว่าพรุ่งนี้เจ้าสัวโชติอาจจะส่งคนมารับกชวิภาถึงหน้าบ้าน และก็เปล่าประโยชน์ที่จะปิดบัง อย่างไรซะกชวิภาก็ต้องรู้ต้องเห็น หูตาเธอเป็นสับปะรดจะตาย สายสืบมีอยู่รอบกายเขา

แต่ถ้าเธอไม่อยากไป มันก็เป็นอีกเรื่อง

“ฮะ! พ่อคุณต้องมีแผนลวงฆ่าจ๋าแน่ ๆ ถึงได้เชิญจ๋าไป” กชวิภาอุทานเสียงหลง ไม่อยากจะเชื่อหูว่าถูกเชิญไปร่วมงาน แต่พอพิจารณาดี ๆ แล้วคงอยากจะทรมานเธอเล่นมั้ง

โรคจิตเป็นบ้าพ่อผัวเนี่ย ทว่าใบหน้ากระจ่างใสกลับไร้ริ้วความเครียดอย่างที่ควรจะเป็น

“จะเหลือเหรอ” ทินกรจากที่เคร่งเครียดถึงกับหลุดหัวเราะลึกในลำคอ ผู้หญิงบ้าอะไรพูดออกมาได้หน้าตาเฉยไร้แววเกรงกลัว

แต่วูบหนึ่งเขาเห็นความเสียใจผ่านนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้ม ทำให้มั่นใจว่ากชวิภารู้ทันแผนการของพ่อเขา

“แต่จ๋าจะไป จ๋าอยากจะรู้ว่าพ่อคุณมีแผนอะไร”

“อย่าร้องล่ะ”

“ไม่ร้องหรอก” จะร้องทำไม ร้องไปก็ไม่มีใครปลอบ มีแต่ขายขี้หน้า ก่อนจะกล่าวติดตลกอย่างรู้ทันว่าพรุ่งนี้จะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้าง “แล้วถ้าให้เดา พรุ่งนี้ก็คงจะเป็นการเปิดตัวว่าที่คู่หมั้นของคุณให้ทุกคนรู้จัก”

ริมฝีปากบางวาดขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา เพราะเป็นยิ้มเยาะให้กับโชคชะตาตัวเองที่ไม่ว่าพยายามทำดีมากแค่ไหน ทำงานหนักเพื่อเจริญราษฎร์เท่าไร ก็ไม่ควรค่ามากพอที่จะยืนเคียงข้างทินกร

ทรมานฉิบหาย อยากจะกรี๊ด อยากจะวีน อยากจะเหวี่ยง แต่ทำไปก็เท่านั้น เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อยู่ดี มีแต่จะทะเลาะกับทินกรเปล่า ๆ จึงกดความทุกข์ตรมเอาไว้ในอก

“ถ้าเป็นอย่างงั้นจริง เธอจะทำยังไง”

“แล้วคุณจะทิ้งจ๋าไปหมั้นกับยัยนั่นจริง ๆ เหรอ” เรื่องทั้งหมดมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเธอหรอก มันขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเขาคนเดียว

หากเขาประกาศหมั้นจริง เธอก็จะไป ไม่ปรารถนาจะใช้ผู้ชายร่วมกับใคร เธอมองอนาคตตัวเองไปได้ไกลกว่านั้น จะไม่ยอมตกเป็นขี้ปากชาวบ้านถูกตราหน้าว่าเป็นเมียน้อยใครเด็ดขาด มีแต่เสียกับเสีย

ทว่าในใจลึก ๆ ก็แอบหวังว่าเขาจะเลือกเธอ ยอมขัดคำสั่งเจ้าสัวโชติสักครั้ง แม้ความน่าจะเป็นมันน้อยนิดถึงขั้นริบหรี่ก็ตามเถอะ

พรุ่งนี้เธอจะไปให้เห็นกับตา ฟังกับหูตัวเอง

เป็นการให้โอกาสสุดท้ายกับความสัมพันธ์ครั้งนี้



มาต่อให้แล้วค่า พร้อมกับพรุ่งนี้ประกาศผู้ชนะจากกิจกรรมแจกอีบุ๊กด้วยค่า??“?????????