บทที่ 9.1 แผนการ

บทที่ 9.1 แผนการ

“ปะป๊าขาอัยย์จังขอไปเล่นตรงนู้นได้ไหม”

เสียงเล็กงึมงำดังอยู่ข้างหู ทำให้ทินกรที่กำลังยืนพูดคุยอยู่กับกลุ่มเพื่อนนักธุรกิจหยุดบทสนทนาลง แล้วหันมาสนใจคนในอ้อมอกที่ซุกหัวซบซอกคอไม่หือไม่อือกับใคร ความร่าเริงสดใสของพริบพันดาวหมดไปตั้งแต่หกโมงครึ่งแล้ว ซึ่งเขารู้จึงอุ้มไว้ในอ้อมแขนเขย่าเบา ๆ เพื่อกล่อมให้ง่วงจะได้พาไปนอน

“หนูง่วงหรือยัง”

“ยางง แต่อัยย์จังเบื่อ อยากไปเล่นตรงนู้นค่ะ” ใบหน้ากลมดิกผละออกจากซอกคอมาเจรจา ตากลมยังใสแจ๋วห่างไกลความง่วงลิบลับ ชี้มือไปทางสวนที่อยู่ด้านนอกซึ่งมีไฟประดับระยิบระยับสวยงาม

ทินกรไม่ได้ตอบตกลงในทันที มองออกไปนอกห้องโถงที่เป็นกระจกใสอย่างลังเล เพราะที่ที่ลูกสาวอยากออกไปเล่น นอกจากเป็นสวนหญ้าสีเขียวขจีแล้ว ยังมีสระว่ายน้ำความลึกถึงเกือบสองเมตรด้วย

“ปะป๊า อัยย์จังเบื่อ ไม่เห็นสนุกเลยตรงนี้” เสียงเล็กหวานเริ่มสั่นเครือ ดีดดิ้นจะลงจากอ้อมแขนพ่อให้ได้ ตามนิสัยที่จะงอแงหากไม่ได้ดั่งใจ และยิ่งไม่มีเหตุผลดี ๆ มาอธิบายให้เธอได้เข้าใจ พริบพันดาวก็จะเริ่มกบฏต่อต้านทำในสิ่งที่พ่อแม่ต้องกุมขมับ

ผู้ใหญ่ที่ยืนล้อมรอบต่างพากันมองแล้วพร้อมใจเงียบโดยไม่ได้นัดหมาย เพื่อรอดูว่านักธุรกิจหนุ่มไฟแรงฉายาเสือยิ้มยาก จะรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้ายังไง หลายคนยังไม่เคยเห็นทินกรเลี้ยงลูกสักครั้ง

“โอเคครับ ปะป๊าอนุญาตให้ไปเล่นได้” ท้ายที่สุดคนเป็นพ่อก็ยอมตกลง หลังพิจารณาแล้วว่าควรให้ไปวิ่งเล่นปล่อยพลังระหว่างรอแม่มารับกลับ ให้อยู่กับตัวเองต่อไปรังแต่จะร้องไห้งอแง เด็กวัยนี้อยู่นิ่ง ๆ ได้นานเกินสิบนาทีก็ถือว่ามหัศจรรย์แล้ว

เขาต้องอยู่ในงานแสดงบทบาทเป็นลูกที่ดีจนกว่างานจะจบ

“ขอบคุณค่าปะป๊า อัยย์จังจะเป็นเด็กดีไม่วิ่งซน” พอพ่อปล่อยให้ลงยืนเอง เด็กหญิงกระโดดดีใจกล่าวขอบคุณพ่อด้วยรอยยิ้มแป้นแล้นใบหน้าบานแฉ่ง ราวกับเมื่อไม่กี่วินาทีก่อนหน้านี้ไม่ได้งอแงบีบน้ำตา

“ฉลาดนะเรา รู้ด้วยว่าจะปะป๊าพูดอะไร” ทินกรยิ้มบาง ๆ ยามพูดคุยกับลูก ต่างจากเวลาปกติลิบลับ จนได้ยินเสียงเพื่อนในแวดวงธุรกิจที่สนิทเอ่ยแซวสนุกสนาน

“คิก ๆ อัยย์จังไปได้ยัง” พริบพันดาวหัวเราะสดใส เพราะชอบฟังคำชมที่สุด

“ยังครับ สัญญากับปะป๊ามาก่อนว่าหนูจะไม่วิ่งเล่นเข้าไปใกล้สระน้ำ”

“สัญญาเลยค่า”

พอลูกสาวเกี่ยวก้อยสัญญา ทินกรจึงหันไปเอ่ยกับพี่เลี้ยงลูกที่รู้หน้าที่ เขยิบเข้ามาใกล้เตรียมจะพาพริบพันดาวออกไป “ดูแลอัยย์จังให้ดีนะ อย่าให้คลาดสายตาล่ะ”

“ค่ะคุณอิกซ์”

พริบพันดาวเดินกระฉับกระเฉงเริงร่าจูงมือออกไปกับพี่เลี้ยงแล้ว ทินกรจึงกวักมือเรียกศรัณย์ ซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลให้เข้ามาหาเพื่อสั่งงาน “ตามไปดูอัยย์จังให้หน่อย อย่าให้เข้าใกล้สระน้ำ ถ้าอัยย์จังดื้อมากพูดไม่ฟัง โทร. หาฉัน”

จัดการเรื่องลูกสาวเรียบร้อย ทินกรหันมาสนใจคนในวงสนทนา พูดคุยต่ออีกสองสามนาทีก็ปลีกตัวไปทักทายแขกเหรื่อคนอื่นในงาน ดวงตาคมเฉี่ยวจับจ้องไปทางกลุ่มคนที่ยืนอยู่กับบิดาและแม่ใหญ่ ซึ่งเต็มไปด้วยผู้หลักผู้ใหญ่ระดับประเทศทั้งนั้น และมีหนึ่งคนที่กำลังจับมือกับบิดาด้วยสีหน้าชื่นบานเต็มเปี่ยมไปความปรีดา

สำเร็จสินะ...

เจ้าสัวจิรโชตินี่วาจาเป็นเลิศจริง ๆ เพียงครึ่งชั่วโมงก็สามารถปิดดีลเทกโอเวอร์โรงแรมในจังหวัดกระบี่ของธารารัตน์ได้ นับถือ ๆ

เตชะกิจเจริญนอกจากจะบริหารโรงพยาบาลเป็นหลัก ยังลงทุนในอสังหาริมทรัพย์และกลุ่มพลังงานสะอาด ขณะนี้กำลังวางแผนขยายอาณาจักรไปจับธุรกิจโรงแรมด้วย

“เฮียมองไรอะ”

ทินกรสะดุ้งเล็กน้อยเพราะน้องชายที่มาตอนไหนไม่ทันสังเกต เข้าประชิดตัวกอดคอทักทายอย่างสนิทสนม แถมยังทำตัวกวนประสาทด้วยการมองตามทางสายตาเขา แล้วยักคิ้วทำสีหน้ารู้ทันใส่

“ไอ้เสือดี ๆ ดิ” ว่าพร้อมเบี่ยงตัวออกห่างต่างคนต่างยืน

“เฮียมาคนเดียวเหรอ” พัชระถามพลางหันซ้ายแลขวา

“แล้วจะให้มากับใคร” คราวนี้ทินกรหันมาประจันหน้ากับน้องชายต่างแม่ตรง ๆ อยากรู้ว่ามันต้องการอะไรในการถามประโยคเมื่อครู่

“ลูกเมียเฮียไง”

“มึงถามถึงทำไม มีอะไร”

“ก็เห็นพี่จ๋าลงไอจีสตอรีหาพนักงาน Creative, Content Creator กับผู้ช่วยส่วนตัว อยากรู้ว่าได้ครบหรือยัง”

“ทำไม สนใจสมัครหรือไง”

“ไม่อะ ผมขี้เกียจ แค่เรียนก็เหนื่อยจะตายอยู่ละ”

แปลว่าไม่ได้จะทำเอง “เดี๋ยวกูถามเขาให้ สนใจตำแหน่งไหนก็บอกมา”

ทินกรอาสาเพื่อตัดจบบทสนทนานี้โดยเร็ว เพราะหากเขาไม่รับปากด้วยนิสัยของพัชระก็คงไปวอแวกับกชวิภาเอาจนได้

มือหนาคว้าแก้วไวน์จากถาดพนักงานที่บริการเสิร์ฟเครื่องดื่มให้ถึงมือมาดับกระหาย ริมฝีปากหยักแตะลงบนขอบแก้ว ใช้จมูกสัมผัสกลิ่นนุ่มละมุน ก่อนจะกระดกดื่มไวน์ชั้นเลิศลงไปในลำคอ

“ขอบคุณครับเฮีย เดี๋ยวผมให้คำตอบในคืนนี้” พัชระยิ้มพราวขอบคุณพี่ชายอย่างพอใจ เพราะประโยคคำพูดเมื่อครู่ สามารถแปลได้ว่าเขาสนใจตำแหน่งไหนก็จะได้ตำแหน่งนั้น

“คุยอะไรกัน”

ไม่ทันที่คนทั้งสองจะได้เสวนาต่อ บุคคลที่สามก็เข้ามาแทรก สองพี่น้องหันไปมองพร้อมกระตุกยิ้มมุมปากบางเบา วันนี้ปริญยอมลอกคราบจากชุดสครับมาใส่สูทผูกไท แปลกตาพิลึก

“โอ้โหเป็นบุญตา วันนี้เฮียปริ๊นใส่สูทผูกไทด้วย ...แม่ใหญ่บังคับเหรอครับ” พัชระไม่พลาดที่จะทักทายพี่ชายคนโตด้วยคำแซว ไม่ได้กระทบกระเทียบแต่อย่างใด

คนในคฤหาสน์หลังใหญ่นี้ มีใครไม่รู้บ้างว่าแม่ใหญ่จอมบงการมากแค่ไหน โดยเฉพาะกับคนของตัวเอง ปกติพี่ชายคนโตชอบออกงานเสียที่ไหน เก็บตัวยิ่งกว่าใคร หากไม่ถูกบังคับคงไม่ยอมมา และคนที่บังคับปริญได้มีคนเดียวคือคุณหญิงกุลนันท์

“พอดีเป็นคนมีมารยาทรู้กาลเทศะน่ะ” คุณหมอหนุ่มตอกกลับตามสไตล์พูดน้อยต่อยหนัก ไม่ได้นึกถือสาหาความแต่อย่างใด รู้แก่ใจดีว่าน้องชายแต่ละคนกวนส้นตีนเก่ง ๆ ทั้งนั้น

คนโดนด่าตอกหน้าว่าแต่งตัวไม่ถูกกาลเทศะหัวเราะร่วน ก้มมองการแต่งกายของตัวเองแล้วไหวไหล่ไม่ยี่หระ ก็แค่ใส่กางเกงบลูยีนกับเสื้อยืดสีขาวทับด้วยแจ็กเกตหนัง “ผมโดนด่าว่ะเฮียอิกซ์”

“สมน้ำหน้ามึง” ทินกรซ้ำเติม น้ำเสียงมีร่องรอยกลั้วหัวเราะ บนบ่าที่แบกความกดดันผ่อนคลายลง

ถึงแม้พวกเขาจะไม่ใช่พี่น้องที่สนิทสนมรักใคร่กลมเกลียวเหมือนครอบครัวอื่น แต่ก็ไม่ได้ขัดแย้งถึงขั้นบาดหมางอย่างที่มันควรจะเป็น แต่ละคนต่างมีเส้นทางความถนัดของตัวเอง เพียงแต่ว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณหญิงกุลนันท์ต้องการเห็น

“ธรรมะแท้ไม่มีคำปลอบโยนจริง ๆ” พัชระโอดครวญ

“แล้วคลินิกคืบหน้าไปถึงไหนละ” ปริญเลิกสนใจพัชระที่พูดจาไร้สาระไปเรื่อย ชวนทินกรคุยแทน

“วันที่สิบเดือนหน้าก็เปิดทำการได้แล้ว”

การก่อสร้างเป็นไปตามแบบแผนเรียบร้อยดี อุปกรณ์เครื่องมือและยาสำหรับทำหัตถการก็สั่งมาครบครันพร้อมเปิดให้บริการแล้ว ติดเพียงฤกษ์ดีที่กชวิภากับกิตติยาไปดูมาว่าต้องเปิดวันที่สิบเดือนหน้าเท่านั้นถึงจะเฮง

“อืมเก่ง …ได้ผู้ช่วยเก่ง”

“แน่นอนอยู่แล้ว”

ทินกรยิ้มรับคำชมหน้าระรื่น ไม่ได้สนใจว่าพี่ชายกำลังชมใคร ชมกชวิภาก็เหมือนชมเขา ทุกงานที่เธอลงมือทำล้วนผ่านความคิดเห็นของเขาด้วยทั้งนั้น แต่หัวเรือหลักในการดำเนินงานเสนอไอเดียให้งานออกมาเพอร์เฟกต์ก็ต้องยกเครดิตให้หญิงสาว

คลินิกมีกระแสตั้งแต่ยังไม่ได้เปิดทำการด้วยแผนการตลาดที่ยอดเยี่ยมของกชวิภา สามารถตีตลาดได้ทั้งติ๊กต็อกและเฟซบุ๊ก ได้ยอดเอ็นเกจเมนต์หลักสิบล้าน จากการทำคลิปเล่นเกมแจกทำหัตถการความงามฟรีในวันเปิดทำการคลินิก ได้ทั้งโพรโมตและเคสรีวิว ดึงดูดความสนใจของผู้คนได้ดี ไหนเลยจะให้กิตติยาออกมาทำคลิปให้ความรู้ ไม่ว่าจะทางการแพทย์หรือเรื่องราวทั่วไปตามกระแสผ่านทางออนไลน์ เป็นที่ชื่นชมของบอร์ดบริหารไม่น้อย เพราะ TCH plastic surgery เป็นตัวนำร่อง หากได้ผลตอบรับดีตามเป้าก็จะทำการเปิดสาขาต่าง ๆ ภายในโรงพยาบาลเครือเตชะฮอสปิทอลต่อไป

สามหนุ่มยืนโดดเด่นในงานพูดคุยกันอย่างออกรส โดยไม่ได้สนใจสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมองมาด้วยอารมณ์หลากหลาย แต่เห็นเด่นชัดมากสุดคงเป็นสายตาชื่นชมในความหล่อเหลาของลูกชายเจ้าสัวจิรโชติที่กินกันไม่ลง

บรรดาสาวโสดที่มาร่วมงาน เวลาเดินผ่านต่างส่งสายตาวิบวับสิเน่หาเชื้อเชิญอย่างเปิดเผย จุดมุ่งหมายของการมางานนี้ คืออยากสานสัมพันธ์กับตระกูลเตชะกิจเจริญผ่านลูกชายทั้งสามคนนี่แหละ

เปิดตัวน้องชายฮีอิกซ์ เสือฮียังเป็นเด็กหนุ่มมหาลัย มาจากเรื่อง Friend zone แค่ทางผ่าน เพราะเรื่องต่อไปเสือน้อยจะกลายเป็นพระเอกแล้ว

ส่วนอีบุ๊กยังเหมือนเดิมมม พีกำลังเร่งมือให้อยู่ค่า

เนื่องจากมีผู้โชคดีหนึ่งท่านไม่มารายงานตัว พีจะสุ่มผู้โชคดีใหม่และแจ้งผ่านตอนในการอัปนิยายนะคะ 

Enjoy reading นะคะ