LNCrawler

บทที่ 11.3 ไม่อยากได้สามีคนนี้แล้ว

ไม่อยากได้สามีคนนี้แล้ว(มีอีบุ๊ก/มีเด็ก) — novel.dek d.com · All chapters

บทที่ 11.3 ไม่อยากได้สามีคนนี้แล้ว

บทที่ 11.3 ไม่อยากได้สามีคนนี้แล้ว



“ปะป๊าขา จะให้อัยย์จังทำงานช่วยเหรอ ทำไมเรามาโรงพยาบาล” พริบพันดาวถามด้วยความสนใจ ฉีกยิ้มทักทายบรรดาพี่พยาบาลในวอร์ดที่เยี่ยมหน้าออกมามองพร้อมโบกมือทักทาย

“ปะป๊าพาอัยย์จังมาหาหม่ามี้ตามสัญญาไงครับ อัยย์จังอยากเจอหม่ามี้ไม่ใช่เหรอ” ทินกรหันไปบอกเด็กหญิงในชุดกระโปรงยีนยาวเท่าเข่ากับเสื้อยืดสีขาวแบรนด์เนม ก่อนจะมาหยุดยืนหน้าห้องไอซียู

ใบหน้ากลมดิกเต็มไปด้วยรอยยิ้มแจ่มใส แตกต่างจากเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าลิบลับ เมื่อเช้าพริบพันดาวงอแงและดื้อด้านจนเขาแทบสติหลุดโมโหลูก กว่าจะหลอกล่อพาอาบน้ำแต่งตัวทานข้าวได้ เล่นเอาแทบยกหูโทร. เรียกพี่เลี้ยงกลับมาช่วย โชคดีที่จับถูกจุดได้ก่อนว่าเด็กหญิงต้องการสิ่งใด ถึงจะหยุดพฤติกรรมต่อต้านกลับมาอยู่ในความสงบ และสิ่งที่ลูกสาวเธอต้องการมากที่สุดก็คือได้เจอแม่ของเธอ

“ช่ายยยย อัยย์จังคิดถึงหม่ามี้ แต่ก็งอนหม่ามี้ด้วย หม่ามี้ผิดสัญญา” เด็กหญิงทำแก้มป่องพองลม ปล่อยมือจากมือพ่อมากอดอกหน้าเชิดแสนงอน

“หม่ามี้ไม่ได้ตั้งใจจะผิดสัญญากับอัยย์จัง แต่หม่ามี้ไม่สบายวิ่งหกล้มครับ” ผู้เป็นพ่อเลี่ยงที่จะบอกความจริงทั้งหมด เกรงว่ามันจะส่งผลกระทบต่อจิตใจลูกจึงใช้เหตุการณ์ที่ซอฟต์ลง ซึ่งมันน่าจะดีกว่าบอกความจริงละมั้ง

“วิ่งหกล้ม? หม่ามี้เจ็บมากไหมปะป๊า” น้ำเสียงเจื้อยแจ้วหงอยลง สีหน้าซึมจวนเจียนจะร้องไห้สงสารแม่

“เจ็บสิครับ หกล้มก็ต้องเจ็บอยู่แล้ว แต่คุณหมอกับพี่พยาบาลทำแผลรักษาให้หม่ามี้แล้ว”

“ดีจัง อัยย์จังจะกอดโอ๋หม่ามี้เยอะ ๆ เลย”

“ได้สิครับ แต่กอดเบา ๆ นะ หม่ามี้ยังเจ็บอยู่”

สิ้นประโยคของผู้บริหารหนุ่ม ประตูห้องผู้ป่วยก็เปิดออก ร่างกลมอวบวิ่งปร๋อเข้าไปภายในอย่างตื่นเต้นดีใจ กรีดร้องเรียกแม่เจี๊ยวจ๊าว ตรงดิ่งไปเกาะเตียงผู้ป่วยตาแป๋ว

“หม่ามี้! ~” พอเรียกแล้วไม่มีการตอบรับ เด็กหญิงก็เงยหน้าฟ้องพ่อ

“ปะป๊า หม่ามี้นอนหลับค่ะ”

ทินกรมาหยุดอยู่ข้างเตียงคนป่วยที่ยังคงนอนหลับตาพริ้ม ไม่ตอบสนองต่อเสียงเรียกใด ๆ ร่างกายกชวิภาบอบช้ำอยู่มาก บวกกับฤทธิ์ยาที่ได้รับทำให้เธอหลับค่อนข้างนานเมื่อนับตั้งแต่ฟื้นครั้งแรกในช่วงเวลาตีสอง “งั้นเราไปนั่งรอหม่ามี้ตื่นบนโซฟากันดีกว่า”

“หม่ามี้รีบตื่นมาหาอัยย์จังน้า” เด็กหญิงแตะหลังมือแม่ที่มีสายน้ำเกลือติดอยู่อย่างแผ่วเบา ตากลมแป๋วละห้อยเศร้าสร้อย แต่ก็ยอมเดินจูงมือกับปะป๊ามานั่งรอบนโซฟา

โดยมีพยาบาลผู้ดูแลนั่งอยู่ไม่ไกล เนื่องจากเป็นห้องไอซียูจึงมีพยาบาลประจำการอยู่ในห้องด้วยตลอดเวลา



Enjoy reading ค่า
e1e52bfe9298964e04235a7cd6b1ba7b.jpg


Ebook วางจำหน่ายแล้วนะคะ ในราคาโพรโมชัน 239 บาท หมดโปร 299 บาท มีทั้งหมด 44 บท รวมบทนำ+บทส่งท้าย+ตอนพิเศษ

มีทั้งหมด 132xxx คำค่า

กิจกรรมแจกของรางวัลก็มีอย่าลืมเข้าไปร่วมสนุกกันนะคะ

จิ้มลิงก์ได้เลยยยย

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTY0ODY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ2NTY1OSI7fQ