บทที่ 15 แมลงปีกแดงกลายพันธุ์

บทที่ 15 แมลงปีกแดงกลายพันธุ์

ถึงจะได้เห็นสถานการณ์ที่ยากลำบากของคนอื่นแล้ว แต่ซูหยวนไม่คิดจะยื่นมือเข้าไปช่วย ในระหว่างที่กำลังพักกินแซนวิชเงียบๆคนเดียว เธอก็มองดูจุดสีแดงและจุดสีดำที่กำลังวิ่งไล่กันไปรอบๆ 

ถึงอย่างนั้น....นักเรียนจากสถาบันทั้ง 5 คนก็ไม่ได้มีความสามารถเลวร้ายนัก กระทั่งตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่เรียกใช้ลูกแก้วขอความช่วยเหลือเลย ความเร็วของพวกเขาก็ค่อนข้างดีเสียด้วย ยังสามารถเว้นระยะห่างระหว่างตนเองกับพวกแมลงกลายพันธุ์ได้อยู่

ซูหยวนได้จัดรูปแบบข้อมูลของเขต A เอาไว้ ทั้งจากประสบการณ์ของตนเองและจากข้อมูลที่ได้อ่านมาจากสายรัดข้อมือเพื่อให้ง่ายต่อการจำแนกสัตว์และพืชกลายพันธุ์ในเขต A นี้

โดยเริ่มจากสัตว์อสูร ที่เขต A นี้ จะมีสัตว์กลายพันธุ์อยู่ประมาณ 4 ชนิด อย่างแรกก็คือ “โคเขาแหลมกลายพันธุ์” แล้วเป็นพวก “ลิเวอร์เร่อร์กลายพันธุ์” “ตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์” และ “แมลงปีกแดงกลายพันธุ์” ทั้งสี่ตัวนี้จะมีจำนวนมากที่สุด เว้นเสียแต่ว่าจะมีพวกสัตว์กลายพันธุ์เขต B ที่หลงเข้ามา ส่วนใหญ่ก็จะเจอเพียง 4 ชนิดนี้

สำหรับซูหยวน เธอคิดว่าเจ้าตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์นั้นจัดการยากที่สุด ดังนั้นจึงไม่เคยแวะเวียนไปแถวๆบ่อน้ำพิษเลย พื้นที่ล่าของเธอจะอยู่ในช่วง 2 เขตเท่านั้น โดยสองเขตนี้จะมีเจ้าโคเขาแหลมกลายพันธุ์และลิเวอร์เร่อร์กลายพันธุ์มากที่สุด 

บริเวณที่เจ้าแมลงปีกแดงกลายพันธุ์สร้างรังนั้นเป็นจุดอันตรายแน่นอน เพราะพวกมันมีจำนวนมาก ถึงซูหยวนอยากจะทดลองใช้ยาฆ่าแมลงของตนเอง แต่เธอก็ไม่คิดว่าการล่าแบบนั้นเป็นการฝึกฝีมือ หากต้องการจะก้าวไปข้างหน้าต่อไป ไม่จำเจอยู่แค่เขต A ซูหยวนจะต้องพัฒนาทักษะและความสามารถของร่างกายให้เหมาะสมไปด้วย

ยิ่งตอนนี้เธอไม่ได้ขาดเงิน ไม่ได้ขาดอาหาร หญิงสาวไม่คิดว่าตนเองต้องรีบร้อนสังหารสัตว์กลายพันธุ์เหล่านั้นในทันที

นอกจากสัตว์กลายพันธุ์แล้ว ก็มีพืชกลายพันธุ์อยู่ประมาณ 5 ชนิด พวกมันมีทั้งเป็นอันตรายรุนแรงกับอันตรายน้อย โดยชนิดแรกชื่อว่า “เถาวัลย์ซุกซ่อนกลายพันธุ์” “กับดักมือใหม่” “รังผีเสื้อกลายพันธุ์” “วีครอนกลายพันธุ์” และ “ดวงตากระรอกกลายพันธุ์” 

สำหรับพวกพืชกลายพันธุ์เหล่านี้ พวกมันไม่ได้สังเกตยากเย็นอะไรนัก เทียบกับสัตว์อสูรกลายพันธุ์แล้ว ตราบเท่าที่ระมัดระวังเพียงพอก็จะไม่ถูกพวกมันโจมตีเอาได้ พืชกลายพันธุ์พวกนี้ส่วนใหญ่จะเป็นจุดสีแดงนิ่งๆ รอโจมตีเหยื่อเป็นส่วนใหญ่ มีเพียงวีครอนกลายพันธุ์เท่านั้นที่จะเคลื่อนไหวอยู่ในรัศมีของมันเอง แต่การเคลื่อนไหวของพวกพืชไม่ได้เป็นการเคลื่อนไหวอย่างอิสระเหมือนพวกสัตว์กลายพันธุ์

ถึงอย่างนั้น ในความคิดของซูหยวน เจ้าพืชกลายพันธุ์พวกนี้ดูอันตรายกว่าสัตว์กลายพันธุ์เสียอีก พวกมันใช้ได้ทั้งกิ่งก้านและรากของตนเองเพื่อกำจัดเหยื่อ อีกทั้งพิษในต้นของมันก็สูงมากด้วย ถ้าไม่ระวังอาจจะได้รับสารเคมีเกินขนาดแล้วตกตายลงได้ง่ายๆเช่นกัน

หลังจากที่กินแซนวิชจนอิ่มแล้ว ซูหยวนก็เลิกสนใจพวกเป้าหมายทั้ง 5 ที่กำลังวิ่งวุ่นอยู่รอบๆ พวกเขาเล่นสนุกกันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับซูหยวน เธอเปลี่ยนมาให้ความสนใจกับตำแหน่งของตนเองอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าพื้นที่รอบๆไม่มีอันตราย ซูหยวนที่ลงไปซ่อนในหลุมประจำของตนเองก็ค่อยๆโผล่ขึ้นมา

เธอเจอหลุมประจำนี้ตอนที่กำลังหลบหนีพวกสัตว์กลายพันธุ์ตัวอื่นๆโดยบังเอิญ และได้พบว่าหลุมซ่อนตัวนี้ไม่ค่อยมีสัตว์กลายพันธุ์ผ่านไปผ่านมานัก มันจึงถูกเธอยึดครองเอาไว้เป็นฐานเพื่อซ่อนตัว

ซูหยวนปีนออกมาจากหลุมไม่ยากเย็นนัก หลังจากนั้นก็ปิดพวกมันเอาไว้ด้วยซากพืชซากสัตว์กลายพันธุ์ที่กองกันอยู่รอบๆ เพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย

เป้าหมายของเธอในวันนี้ก็คือการล่าโคเขาแหลมกลายพันธุ์ครั้งละสองตัวให้ชำนาญมากขึ้น เมื่อวันก่อนถูกขัดขวางการโจมตีที่สมบูรณ์แบบไป ครั้งนี้จึงกลับมาพร้อมกับวิธีการที่ชัดเจนมากกว่าเดิม

หญิงสาวมองหาเป้าหมายของตนเอง แต่น่าเสียดายที่เธอเจอโคเขาแหลม 1 ตัว หรือไม่ก็ 3 ตัวขึ้นไปเท่านั้น เมื่อเจอโคเขาแหลมกลายพันธุ์ 1 ตัว ซูหยวนก็เข้าไปจัดการไม่กี่อึดใจก็เสร็จสิ้น ทว่าเมื่อเจอกับโคเขาแหลม 3 ตัวขึ้นไป ซูหยวนก็ต้องซ่อนตนเองเพราะเธอยังไม่ได้จัดรูปแบบการล่าที่ถูกต้องมา

การล่าของซูหยวนกินเวลาตั้งแต่เช้าจนถึงเกือบจะมืดค่ำ ในที่สุดปัญหาก็ได้เกิดขี้นอีกครั้ง แม้แต่ซูหยวนก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้เห็นปรากฏการณ์นี้ด้วยตนเอง

ตี๊ดๆ! 

สายรัดข้อมือของซูหยวนแจ้งเตือนขึ้น นี่เป็นการเรียกใช้ลูกแก้วขอความช่วยเหลืออย่างแน่นอน ซูหยวนมองดูตำแหน่งที่ปรากฏในสายรัดข้อมือก่อนจะมองไปยังแผนที่ที่ยังคงลอยอยู่ กลายเป็นจุดสีดำๆที่เธอเคยระบุตำแหน่งของพวกเขาเอาไว้เป็นผู้เรียกใช้งานเสียอย่างนั้น

จาก 5 จุด เวลานี้เหลือเพียง 4 จุดที่ยังเคลื่อนไหวได้ ซูหยวนขมวดคิ้ว...แม้ว่าเธอจะไม่ชอบใจพวกเขาทั้ง 5 คน แต่เด็กๆพวกมันไม่ควรที่จะต้องตกตายด้วยแมลงกลายพันธุ์เขต A ไม่ใช่หรือ?

“จิ๊!” แม้จะไม่พอใจ แต่ตามกฎหมายแล้ว ผู้ที่อยู่ในรัศมีช่วยเหลือได้จะต้องเข้าไปเพื่อช่วยถ่วงเวลาให้เร็วที่สุด หลังจากนั้นทางทหารผู้ดูแลเขต A จะส่งคนมาช่วยอีกที

ซูหยวนไม่ได้ตรวจสอบจุดสีดำมาสักพัก เพราะเธอเตรียมจะออกจากพื้นที่ล่าอยู่แล้ว เหลือเพียงพักขาให้หายเมื่อยแล้วค่อยกลับออกไป เธอจะคิดได้ยังไงว่าดวงของตนเองสมพงษ์กับพวกเขามากขนาดนี้

ร่างเล็กๆจำเป็นต้องเคลื่อนไหว ในรัศมีวงกลมนั้นมีทั้งหมด 8 จุดฟ้าที่อยู่รอบๆรวมถึงซูหยวนด้วย เมื่อพวกเขาได้ยินการแจ้งเตือนจากสายรัดนี้ ทุกคนก็ต้องเคลื่อนไหวกันทันที ซูหยวนเองก็เช่นเดียวกัน เธอพยายามวิ่งให้ช้าที่สุด พวกเขาไม่สามารถตำหนิได้ว่าเธอโอ้เอ้ เพราะถ้าพวกเขาเห็นเธอ...คงไม่มีใครสงสัยหรอกว่าเธอเพียงแกล้งทำน่ะ

“แมลงปีกแดงกลายพันธุ์!!!”

“บ้าเอ้ย!! พวกเขาเจอกับแมลงปีกแดงกลายพันธุ์จริงๆ พวกมันมีมากกว่า 20 ตัวเสียอีก!!”

“เด็กๆ มาหลบหลังพวกเราเร็วเข้า รีบฟื้นฟูตัวเองแล้วก็เข้ามาช่วยกัน”

เหล่านักล่าที่มีประสบการณ์ อ่อนแอบ้างแข็งแกร่งบ้างรีบเข้ามาช่วยเหลือทันที นักเรียนทั้ง 4 คนที่ยังเหลือมีสภาพดูไม่ได้แล้ว ไม่รู้ว่าพวกเขาใช้เรี่ยวแรงมากขนาดไหนเพื่อหนีมาถึงตรงนี้ได้ แน่นอนว่าซูหยวนรู้ว่าพวกเขาใช้เวลาเกือบ 6 ชั่วโมงในการวิ่ง ไม่น่าแปลกใจที่สภาพของพวกเขาจะดูไม่ได้ขนาดนี้

หลายคนได้รับบาดเจ็บ มีกระทั่งร่องรอยชุดที่ฉีกขาด ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาเป็นผู้ใช้พลังงาน มีหวังคงจะตกตายเพราะสารเคมีไปแล้ว

ถึงจะบอกแบบนั้นก็เถอะ แต่ถ้าปล่อยเอาไว้นาน พวกเขาจะต้องได้รับสารพิษเกินขนาดจนทำให้ต้องกลับไปรักษาตัวนานเป็นปีๆแน่ ไม่อย่างนั้น...สารพิษที่เกินขนาดจะทำให้พวกเขาตายได้

ซูหยวนเพิ่งมาถึง ได้เห็นสภาพที่ดูไม่ได้ของพวกเขาแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เธอจำได้ว่าชายที่ใช้หอกนั้นหายไปจากกลุ่ม ไม่รู้ว่าเขาเป็นตายร้ายดีอย่างไรเพราะเธอไม่ได้สนใจพวกเขาขนาดนั้น ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด...เด็กคนนั้นก็คงไม่รอดแล้ว อาจจะเป็นผู้เสียสละเพื่อให้เพื่อนๆหนีตายมาได้ หรือถูกเพื่อนๆบังคับให้เป็นผู้เสียสละก็ไม่รู้ ทว่าการล่าครั้งนี้ของพวกเขา มีค่าใช้จ่ายที่แพงเกินไป

ทิฐิที่ยิ่งใหญ่ทำให้พวกเขาไม่ยอมใช้ลูกแก้วขอความช่วยเหลือตั้งแต่แรก ไม่อย่างนั้นในระหว่างที่พวกเขายังมีเรี่ยวแรงอยู่ ก็น่าจะช่วยนักล่าคนอื่นๆจัดการแมลงปีกแดงกลายพันธุ์พวกนี้ได้

สายตาของหัวหน้ากลุ่มเด็กเหล่านี้มองมายังซูหยวน เขามีประกายดูแคลนอยู่ชั่วขณะ ถ้าตอนที่กำลังแข็งแรงดี เขาอาจจะพูดจาทำร้ายความรู้สึกของเด็กสาวชั้นต่ำสักคำสองคำ ทว่าเวลานี้แม้แต่เรี่ยวแรงก็ไม่เหลือ...

ซูหยวนคร้านที่จะสนใจท่าทางของเขา เธอมองหาคนที่น่าจะตั้งตัวเป็นผู้นำในการล่าแมลงปีกแดงกลายพันธุ์ในครั้งนี้ ซึ่งสุดท้ายก็เจอเข้าจนได้

“เด็กน้อย ในเมื่อเธออยู่ในพื้นที่ล่าเขต A ด้วย ดังนั้นฉันจะไม่ถือว่าเธอเป็นคนอ่อนแอทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้ที่ต้องช่วยกันทำก็คือการขับไล่แมลงพวกนี้ หรือไม่ก็ฆ่ามันให้ตาย”

“จุดอ่อนของแมลงปีกแดงกลายพันธุ์ก็คือปีก ตราบเท่าที่ทำลายปีกของพวกมันได้ ที่เหลือก็กลายเป็นพวกไร้น้ำยาแล้ว พวกเราทั้ง 8 คนที่นี่ เมื่อจัดการสัตว์กลายพันธุ์ได้จะถือว่าเป็นผลงานของทั้ง 8 คน แล้วจะแบ่งส่วนแบ่งเท่ากันหมด ดังนั้นตอนทำงานจึงต้องตั้งใจเหมือนกันทั้งหมด”

“ฉันจะมอบหมายงานให้กับทุกคน มี 5 คนที่พยายามขับไล่แมลงและโจมตีปีกของมัน หนึ่งคนไปดูเด็กนักเรียนพวกนั้น ขอคนที่มีประสบการณ์ในพื้นที่ล่าเขต A ด้วย และอีกสองคน...ให้พวกเธอคอยจัดการแมลงปีกแดงกลายพันธุ์ที่ร่วงลงมาแล้ว ถึงพวกมันจะไม่มีปีกเหลืออยู่ แต่ก็ระวังพิษจากก้นของมันให้ดีๆ”

“ฆ่ามันให้ตายก่อนที่มันจะพ่นเข็มพิษออกมาจากก้น จำเอาไว้ว่าถ้าพวกเธอไม่ใช้ความเร็วทั้งหมดของตนเอง ก็อาจจะตายเอาได้ เรื่องนั้นไม่มีใครรับผิดชอบชีวิตให้ได้หรอกนะ”

ชายร่างใหญ่ที่แต่งตั้งตนเองเป็นผู้นำกลุ่มเฉพาะกิจออกคำสั่ง ซูหยวนคือหนึ่งในสองคนที่ต้องเก็บกวาดแมลงปีกแดงกลายพันธุ์ให้เร็ว เพื่อไม่ให้มันพ่นเข็มพิษทำร้ายคนอื่นๆได้อีก

การออกคำสั่งของเขาค่อนข้างรวดเร็วและดูมีประสบการณ์ คงมีหลายครั้งที่ได้เจอกับการต่อสู้เช่นนี้ กระทั่งจุดอ่อนของพวกแมลงปีกแดงกลายพันธุ์ก็ยังบอกให้ฟังอย่างไม่หวงแหน ซูหยวนจึงรีบทำหน้าที่ของตนเองอย่างตั้งใจ

ชายทั้ง 5 คนรวมกับผู้ออกคำสั่งพยายามโจมตีแมลงปีกแดงกลายพันธุ์ พวกเขามีอาวุธหนักอยู่ในมือทั้งนั้น บางคนเป็นค้อนขนาดใหญ่ บางคนก็เป็นดาบใหญ่ เป้าหมายของพวกเขาก็คือการฟาดเข้าไปที่ปีกของมัน ทว่า...แมลงปีกแดงกลายพันธุ์ไม่ได้โง่งมขนาดนั้น

เมื่อจะถูกโจมตี พวกมันก็จะบินขึ้นสูงเพื่อหลบหนี ดีที่ในกลุ่มมีผู้ใช้การโจมตีระยะไกลอย่างพวกธนูหรืออุปกรณ์ยิงหินด้วย ดังนั้นทั้งสองคนจึงทำให้แมลงปีกแดงกลายพันธุ์ร่วงลงมาที่พื้นได้อย่างต่อเนื่อง

ซูหยวนและชายร่างผอมอีกคนวิ่งสลับกันไปมา ดีที่อีกฝ่ายริเริ่มที่จะพูดออกคำสั่งเธอก่อน ทำให้การทำงานนี้ไม่วุ่นวายเกินไป

“ตัวนี้ฉันจัดการ เธอไปทางซ้าย”

“ทางซ้ายเสร็จแล้วมาที่ด้านหลังด้วย พวกมันกำลังจะร่วงลงมา ฉันจะไปข้างหน้า” 

“อย่าชักช้า ระวังตัวด้วย มีแมลงบางตัวกำลังไปทางที่เธออยู่”

เสียงของชายร่างผอมที่ถือมีดสั้นทำให้ซูหยวนทำงานได้ง่ายขึ้น เธอไม่ได้พูดตอบกลับอะไรพวกเขา แต่ทำงานได้มีประสิทธิภาพ เดิมทีพวกเขายังกังวลว่าเด็กสาวตัวน้อยที่ดูอย่างไรก็เป็นเพียงเด็กหน้าใหม่ในเขต A จะช่วยพวกเขาได้จริง หรือมาเพื่อเป็นตัวถ่วงกันแน่ ทว่า...เมื่อผ่านไปไม่นาน พวกเขาก็ต้องยกนิ้วให้เธอ

คนที่ทำคำสั่งได้ทันทีแบบนี้ไม่ได้หาได้ง่ายๆ ถือเป็นคนที่กลุ่มนักล่าส่วนใหญ่ต้องการเลย!

ราวกับวิญญาณของพนักงานดีเด่นกลับมาอีกครั้ง ซูหยวนผู้คุ้นเคยกับการจัดการงานตามคำสั่งให้เรียบร้อยได้แสดงความสามารถของตนเอง เธอทำงานที่ได้รับมอบหมาย และดูเหมือนจะทำดีจนพวกเขาไม่ต้องตรวจสอบเป็นครั้งที่สอง ไม่น่าแปลกใจที่เมื่อพวกเด็กๆทั้ง 4 ได้เห็นการเคลื่อนไหวของเธอ พวกเขาจะกำหมัดแน่นด้วยความริษยา

“ดีมาก ตอนนี้เธอเฝ้าอยู่ด้านหลังได้”

“เยี่ยมมากเด็กน้อย พยายามอย่ายั่วยุพวกมันเกินไป เธอเคลื่อนไหวเงียบๆแบบนั้นถูกต้องแล้ว”

“เอาล่ะ ใกล้ที่จะปิดฉากพวกมันได้ครึ่งหนึ่งแล้ว เวลาที่พวกทหารรักษาความสงบก็น่าจะใกล้แล้วด้วย อดทนกันอีกหน่อย” 

คำชมไม่ขาดปากจากทั้งพวกที่โจมตีอยู่ด้านหน้าและคู่หูที่ทำงานด้วยกันกับเธอดังขึ้น ทั้งๆที่ยังอายุน้อย ทว่ากลับทำงานในการล่าได้ดี

อย่าลืมว่ากลุ่มของพวกเขามีเพียง 8 คนเท่านั้น ทั้งยังมีผู้ที่ดูเหมือนจะไม่ได้ใช้พลังงาน ไม่ได้เรียนรู้กระบวนการต่อสู้ที่แท้จริง เรียกว่าเป็นนักล่าชั้นต่ำในสายตาของผู้ที่ศึกษาอยู่ในสถาบัน ดังนั้นเมื่อเทียบกันแล้ว...พวกเขาที่พากันมา 5 คน กลับทำอะไรไม่ได้เลย

ผิดกับเด็กสาวคนนั้น อายุน้อยกว่าพวกเขา ร่างกายก็ดูอ่อนแอกว่าพวกเขา แต่ทำไมจึงทำได้ดีขนาดนั้น!! 

ถ้าพวกเขาถูกช่วยเหลือโดยพวกมีประสบการณ์ในการล่ามากมาย ก็ยังอ้างได้ว่าเป็นเพราะพวกเขาไม่ใช่เจ้าถิ่น ถิ่นล่าของพวกเขาก็คือเขตชั้นใน เวลานี้เพียงแค่เป็นเวลาในการเรียนรู้เบื้องต้นเท่านั้นก็ยังได้ แต่....เมื่อมีเด็กสาวที่อ่อนแอเข้ามาจัดการแมลงปีกแดงกลายพันธุ์ร่วมด้วย มันไม่ใช่เป็นการตบหน้าพวกเขาหรอกหรือ?

“หมันไส้เป็นบ้า!! หงุดหงิดเป็นบ้าเลยว่ะ!!” คนเป็นหัวหน้ากลุ่มสบถออกมาด้วยความไม่พอใจ ดวงตาของเขาฉายแววร้ายกาจขึ้นก่อนที่จะหันไปมองอีก 3 คนที่เหลือ

…………………………………………