บทที่ 205 หนอน (อ่านฟรี 28 ก.ย.68)

บทที่ 205 หนอน
 

ถึงแม้พวกเพื่อนนักเรียนจะไม่ได้มีความแข็งแกร่งมากนัก แต่เมื่อพวกเขาได้รับการสนับสนุนจากอันซูหยวนที่คอยตรวจสอบความปลอดภัยให้ทุกคนอยู่ การต่อสู้นี้จึงจบลงด้วยชัยชนะที่ง่ายดายของกลุ่มนักเรียน
 

พวกเขาเป็นผู้ใช้พลังงานทั้งหมด ในขณะที่กลุ่มอันธพาลเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นแค่คนธรรมดาเท่านั้น ซูหยวนเปิดฉากโจมตีและสังหารผู้ใช้พลังงานไปได้คนหนึ่งโดยที่พวกเขาไม่ทันตั้งตัว ในขณะที่ผู้ใช้พลังงานอีกคนก็ไม่ได้มีทักษะระดับสูงอะไร  
 

ปกติแล้วถ้าพวกเขาลอบจู่โจม โอกาสที่จะเอาชนะนักเรียนพวกนี้ก็ยังได้อยู่ หรือไม่...หากกลุ่มนี้ไม่มีซูหยวนคอยทำลายบรรยากาศ นักเรียนหญิงพวกนี้อาจจะคิดในแง่ดี ปล่อยให้ศัตรูยึดเอาอาวุธและของของตนเองไปเพราะไม่อยากต่อสู้ แล้วสุดท้ายพวกเขาก็จะใช้ความเลวทรามของตนเองเพื่อจัดการนักเรียนพวกนี้จนล้มลง
 

กลยุทธ์ง่ายๆนี้ใช้ได้มานักต่อนักแล้ว ส่วนใหญ่พวกเขาจะเลือกลงมือกับกลุ่มนักเรียนที่มีแต่เด็กผู้หญิง อาศัยที่คนมีจำนวนมากกว่าเพื่อข่มขู่ให้พวกเธอกลัว ใครจะคิดว่าในบรรดาเด็กเหล่านี้...กลับมีคนที่บอกว่าตัวเองเป็นทหารแล้วลงมือฆ่าอย่างโหดเหี้ยมเสียอย่างนั้น
 

“คนที่ยังไม่ตายก็จับมัดเอาไว้ พวกเราพาคนพวกนี้ไปส่งมอบให้ทางการก่อนเถอะ ฉันจะอธิบายสถานการณ์ให้พวกเขาฟัง”
 

“อืม ได้เลย” เพราะซูหยวนเป็นทหารคนเดียวในกลุ่ม คำพูดของเธอจึงน่าเชื่อถือมากที่สุด
 

กลุ่มเด็กนักเรียนทั้ง 8 คนจึงลากเอาทั้งศพและผู้ที่ถูกจับไปส่งมอบให้ทางการ ในขณะที่กลุ่มคนซุ่มดูยังไม่คิดจะลงมือ หลายกลุ่มเห็นว่าเด็กๆทั้ง 8 ไม่ได้จัดการง่ายดายอย่างที่คิดก็แยกย้ายกันไปแล้ว พวกเขาไม่อยากเป็นเหมือนกลุ่มที่เพิ่งถูกทำลายไปเมื่อครู่ ในขณะที่บางกลุ่มกลับเกาะติดแน่นยิ่งกว่าเดิม
 

พวกเขารู้แล้วว่านักเรียนทั้ง 8 มีความแข็งแกร่งมาก และคนที่มีความแข็งแกร่งเช่นนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย ย่อมต้องมีพื้นฐานการดูแลจากครอบครัวที่ดี
 

ซูหยวนรับรู้ได้ทันทีว่าคนที่น่ากลัวจะต้องปรากฏตัวหลังจากนี้ต่างหาก ดังนั้นวันพรุ่งนี้...พวกเธอจะต้องเตรียมความพร้อมให้มากขึ้น แน่นอนว่าเธอไม่ได้กลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับคนเลวพวกนี้ เพียงแค่ไม่อยากให้เพื่อนๆในกลุ่มได้รับบาดเจ็บมากเกินไปก็เท่านั้น
 

“ทุกคน ฉันจะกลับไปบ้านเจอครอบครัวสักหน่อย ทุกคนมาเจอกันที่เขตล่าวันพรุ่งนี้ได้เลย” หญิงสาวบอกกับเพื่อนๆ  
 

เธอเป็นคนเดียวที่มีบ้านอยู่เขตชั้นกลาง ในขณะที่เพื่อนนักเรียนทุนสองคนมีครอบครัวอยู่ที่เขตชั้นนอก แต่พวกเขายังไม่มีแผนจะกลับไปพบครอบครัวเร็วๆนี้ เนื่องจากทั้งสองคนต้องการเตรียมตัวสำหรับการล่าในวันพรุ่งนี้เหมือนกัน ดังนั้นการกลับเข้าไปที่เขตชั้นในเพื่อเตรียมอุปกรณ์จึงเป็นแผนของพวกเขา
 

“ได้ เจอกันพรุ่งนี้”  
 

เนื่องจากทุกคนมีความมั่นใจมากขึ้นหลังการจับกุมคนเลวได้ ทหารที่รับเรื่องยังขอบคุณพวกเธอที่มีส่วนร่วมในการจับคนชั่วครั้งนี้ด้วย พวกเขาบอกว่าจะรายงานเรื่องนี้ไปเบื้องบนแล้วจะมอบคะแนนพิเศษให้พวกเธอ อนาคตถ้าต้องการจะสมัครเป็นทหาร ย่อมมีคะแนนพิเศษนี้สนับสนุนให้ผ่านการทดสอบง่ายขึ้น ไม่น่าแปลกใจเลยที่จะเห็นว่าพวกเธอกำลังแสดงออกอย่างมีความสุขเช่นนี้
 

หลังจากที่แยกย้ายกับเพื่อนนักเรียน ซูหยวนไม่ได้กลับไปที่บ้านอย่างที่ตั้งใจเอาไว้ เธอมีภารกิจอยู่ในมือ วนกลับมาอีกรอบจนทำให้พนักงานของทางการประหลาดใจ ถึงอย่างนั้น...ซูหยวนก็บอกแค่ว่าเธอนัดเจอกับพวกเพื่อนๆอีกกลุ่มในพื้นที่ล่า สุดท้ายพวกเขาก็ได้ปล่อยให้เธอเข้าไปในเขตล่าอย่างช่วยไม่ได้
 

หญิงสาวอยู่ท่ามกลางสายตาของนักล่ามากมาย การที่เธอเข้าไปในเขตล่าเพียงลำพังนั้นทำให้ทุกคนประหลาดใจอย่างมาก แน่นอนว่าหลายคนพยายามติดตามดูว่าเธอจะเข้าไปในเขตล่าทำไม ในขณะที่กลุ่มทหารเองก็ติดตามเธอไปห่างๆด้วย
 

ได้ยินว่าเธอประกาศตัวว่าเป็นทหารคนหนึ่ง พวกเขาเองก็สนใจเช่นกันว่าทหารตัวน้อยคนนี้วนกลับมาพื้นที่ล่าเพื่อทำอะไรกันแน่ ความสามารถในการสังหารคนในพริบตาทำให้พวกเขาประทับใจไม่น้อย ทว่า...พวกเขาก็ยังสงสัยกับความแข็งแกร่งที่มากเกินปกตินี้
 

บางที...เด็กคนนี้อาจจะเป็น “หนอน” ที่พวกผู้บังคับบัญชาการเคยเปรยเอาไว้ก็ได้ พวกเขากังวลกันอยู่เสมอว่าในกองทัพอาจจะมีหนอนที่เอาข่าวเกี่ยวกับการปฏิบัติภารกิจไปบอกพวกกลุ่มมืดทั้งหลาย ไม่อย่างนั้นเวลาที่พวกเขาออกปฏิบัติการ ทำไมพวกมันถึงได้รู้ตัวก่อนเสมอล่ะ
 

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น จู่ๆเด็กสาวคนนี้ก็มาพื้นที่ล่าคนเดียวในช่วงเวลาที่แม้แต่นักล่าท้องถิ่นก็ยังกลับบ้านกันหมด แบบนี้ถ้าไม่ใช่เพราะว่ามีนัดหมายกับกลุ่มผิดกฎหมาย แล้วเธอจะมาที่นี่เพื่ออะไร?
 

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ซูหยวนเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว เป้าหมายของเธอชัดเจนอยู่แล้วว่าคืออะไร ซึ่งในที่สุดก็มาถึงหนองน้ำพิษ กลิ่นเหม็นของการหมักหมมสารพิษทำให้ต้องลอบย่นจมูก แม้ว่าเธอจะสวมชุดป้องกันคุณภาพดีแล้วก็ตาม อีกอย่าง...ถ้าไม่ใช่เพราะมีบาเรียเกราะป้องกันของเธอ ไม่รู้ว่าซูหยวนอาจจะหมดสติไปก่อนแล้วก็ได้
 

ความรุนแรงของสารพิษที่นี่ดูจะเพิ่มสูงมากจากครั้งก่อน ทำเอาหญิงสาวต้องขมวดคิ้วมุ่น รอบๆพื้นที่ไม่ปรากฏร่องรอยของสัตว์กลายพันธุ์ระดับสูง จะมีสิ่งที่แปลกตาจากเดิมก็คือจุดสีฟ้ากระจัดกระจายอยู่รอบๆ แม้จะไม่หนาแน่นเหมือนพื้นที่ล่าอื่นๆ แต่จำนวนเหล่านี้ก็มากกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด
 

การต่อสู้ของกลุ่มอิทธิพลใต้ดินนี้ดูจะรุนแรงมากจริงๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่คิดส่งคนมากมายเพื่อมารวบรวมทรัพยากรกันแบบนี้ แน่นอนว่าซูหยวนไม่ได้สนใจ ภารกิจที่สถาบันมอบให้ก็คือการล่าแกนพลังงานของตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์ 4 ตัวเท่านั้น เธอใช้เวลาไม่ถึง 10 นาทีก็น่าจะรวบรวมได้ทั้งหมด แถมยังสามารถเก็บรวบรวมสสารของตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์กลับไปขายได้ด้วย
 

ได้ยินว่าช่วงนี้พวกมันเป็นที่ต้องการมาก หลายองค์กรพยายามจะล่ามันเพื่อสร้างเป็นบอลกาวตัวหนืด แม้คุณภาพจะสู้ของที่ผลิตจากโรงงานของเธอไม่ได้ แต่ก็ยังใช้เพื่อชะลอการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ได้อยู่
 

อาศัยความขัดแย้งที่เกิดขึ้น พวกเขาสามารถขึ้นราคาสินค้าได้ตามใจชอบ เช่นนี้แล้วใครบ้างอยากจะพลาดโอกาสรับซื้อของไป
 

ซูหยวนยกมือขึ้น ลูกศรในมือเล็งไปที่ตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์ซึ่งอยู่ห่างมากกว่า 800 เมตร พลังงานห่อหุ้มลูกศรจนทำให้พวกตัวหนืดกลายพันธุ์ไม่สามารถรู้ตัวก่อนว่ากำลังจะมีอันตรายเข้ามา หลังจากนั้นซูหยวนก็โจมตีทันที
 

ปัง!!
 

ความรุนแรงของการโจมตีนี้ทำให้ร่างของตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์แตกออกเหมือนกับลูกโป่งถูกเจาะ สสารสีเขียวและเหลืองพุ่งออกไปรอบๆ ในขณะที่ตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์ตัวอื่นๆได้ตกอยู่ในความอลหม่านเรียบร้อยแล้ว  
 

ปัง!!
 

ปัง!!
 

ซูหยวนไม่ลังเลที่จะโจมตีต่อไป ครั้งนี้ไม่เหมือนกับการล่าครั้งแรก เธอสามารถอยู่ในระยะที่ห่างออกไปแล้วไม่ต้องเสี่ยงถูกพวกมันล้อมเอาไว้อีกแล้ว ยังไม่ทันได้เข้าไปในอาณาเขตพื้นที่ของพวกตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์ เธอก็จัดการปลิดชีพพวกมันให้เหลือเพียงแกนพลังงานกองทิ้งเอาไว้ได้แล้ว
 

หากสนใจแค่ภารกิจ ซูหยวนโจมตีออกไปไม่กี่ครั้งก็ได้รับแกนพลังงานของตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์ครบ 4 ตัวแล้ว ทว่า...เธอไม่ได้พอใจแค่จำนวนเท่านี้ ไม่ใช่ว่าตั้งใจจะรวบรวมพวกมันเพื่อเอาไปขายหรอกหรือ? ถ้าอย่างนั้นเธอก็จะล่าพวกมันจนกว่าจะถึงเที่ยงคืนของวันนี้ไปเลย
 

อีกอย่าง เพื่อลดจำนวนของพวกไม่ประสงค์ดี เธออุตส่าห์เอาตัวเองมาเป็นเหยื่อให้พวกเขาถึงที่แล้ว มีสองอย่างที่จะเกิดขึ้น หนึ่งคือพวกเขาปรากฏตัวออกมาเพื่อจัดการเธอ หวังขโมยทรัพยากรที่เธอล่าได้ในวันนี้ หรือสอง...พวกเขาจะเว้นระยะห่างในการล่าพรุ่งนี้เมื่อเห็นฝีมือที่แท้จริงของเธอแล้ว
 

ไม่ว่าจะแบบไหน ซูหยวนก็คาดหวังว่าการทำงานหนักของเธอวันนี้จะช่วย “เตือน” พวกเขาได้
 

ระหว่างการล่าตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์ ซูหยวนทำหน้าที่ของตนเองได้อย่างมีประสิทธิภาพมาก ใช้เวลาครึ่งคืนก็จัดการตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์รอบๆไปเกือบหมดแล้ว ตอนนี้เธอได้แกนพลังงานของตัวหนืดสามแขนกลายพันธุ์ 46 ชิ้นมาอย่างง่ายดาย ถ้าไม่ติดว่าต้องรวบรวมสสารของพวกมันกลับมาด้วย ซูหยวนคงจะล่าได้มากกว่านี้อีกหลายเท่า
 

ตอนที่เธอกำลังเก็บอุปกรณ์เตรียมจะกลับไปเขตปลอดภัยนั้นเอง จู่ๆลูกศรหนึ่งก็พุ่งออกมาในมุมมืด ถ้าไม่ใช่เพราะซูหยวนระหว่างอยู่แล้ว เธออาจจะถูกการโจมตีนี้เอาชีวิตไปแล้วก็ได้
 

ปัง!!
 

มือเรียวเล็กของซูหยวนเคลื่อนไหวรวดเร็วไม่แพ้กัน อีกฝ่ายโจมตีมาทางไหน เธอก็ยิงกลับไปทางนั้นทันที! ในขณะที่ตัวเธอไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่คนหลังพุ่มไม้นั้นกลับร้องโอดโอยขึ้นมาเสียแล้ว  
 

“ใครกันที่ซ่อนอยู่ด้านหลัง อยากจะต่อสู้ก็ออกมา” ซูหยวนเลียนแบบตัวละครในนิยายที่เธอเคยอ่าน ทำทีเหมือนคนโง่ที่ไม่รู้ว่ารอบๆตัวเองมีคนอยู่มากมายแค่ไหน ตะโกนท้าทายออกไปอย่างไม่กลัวตาย
 

แน่นอนว่าถ้ารอบๆนี้ไม่มีคนมากเช่นนี้ ซูหยวนคงจะแอบเก็บกวาดกลุ่มอันธพาลที่ไม่กลัวตายกว่า 30 คนนั้นเงียบๆไปแล้ว ด้วยความสามารถในการระบุตำแหน่งของเธอ การใช้ศรพริบตาเพื่อฆ่า 3-4 คนในครั้งเดียวไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร
 

“เหอะ เหอะ เหอะ ก็คิดอยู่แล้วว่าแข็งแกร่งเกินกว่าเด็กทั่วไป ที่ไหนได้...เธอมีความสามารถที่สุดยอดจริงๆ ถึงกับเหนือกว่าที่ฉันคิดเอาไว้เสียอีก”
 

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่กลุ่มจะติดต่อให้พวกฉันกลับมาจากพื้นที่ล่าเขต B เพื่อมาจัดการแก” นักล่าสองคนออกมาจากที่ซ่อนก่อน หลังจากนั้นก็ปรากฏพวกนักล่าที่ไม่มีความแข็งแกร่งอะไรตามมา
 

นับรวมแล้วพวกเขามีถึง 32 คน ถ้ารวมกับคนที่ตายไปเมื่อครู่ก็เป็นกลุ่มใหญ่ 33 คนเลยทีเดียว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาประเมินซูหยวนเอาไว้สูงมาก
 

“พวกแกต้องการจัดการฉัน?”
 

“ฮ่าๆ เด็กน้อย...ถามอะไรโง่ๆแบบนั้นกันล่ะ แน่นอนว่าพวกเราเห็นเธอแข็งแกร่งขนาดนั้น ถ้าอยากจะชวนเข้ามาอยู่กลุ่มด้วย ไม่รู้ว่าจะสนใจหรือเปล่า อ่า....แต่ถ้าเธอไม่สนใจล่ะก็...พวกเราก็ไม่ว่าอะไรนะ แค่ต้องทิ้งแกนพลังงานทั้งหมดที่ได้มาเอาไว้ให้พวกเราเป็นค่าปลอบใจก็เท่านั้น”
 

“เหอะ! เป็นพวกแกที่พูดอะไรโง่ๆมากกว่า คิดว่าคนไม่กี่คนนี้จะจัดการฉันได้งั้นหรอ”
 

“ได้หรือเปล่าก็ต้องมาลองดูกัน อ้อ อีกอย่างที่อยากจะบอกก่อนตัดสินใจ นั่นก็คือ...ต่อให้เธอไม่ยอมรับเงื่อนไขของฉัน ก็มีคนอีกมากที่กำลังรอเสนอเงื่อนไขให้เธออยู่ แม้ว่าเธอจะแข็งแกร่งพอจนเอาชนะพวกเราได้ แต่เธอคิดจริงๆหรอว่าจะเอาชนะนักล่าที่ซ่อนตัวอยู่อีกหลายสิบกลุ่มรอบๆนี้ได้น่ะ ถ้าเธอฉลาดมากพอ...มันจะดีกว่าถ้าเราพูดคุยกันดีๆ”
 

นักล่าคนนั้นฉลาดมาก เขาไม่ได้บ้าดีเดือดชนิดที่ว่าต้องการต่อสู้เพียงอย่างเดียว กลับใช้จิตวิทยาเพื่อเจรจากับซูหยวนด้วย การบอกว่ารอบๆนี้มีคนต้องการฆ่าเธออีกมากทำให้ซูหยวนต้องทบทวนอีกครั้ง ถ้าหากเธอต้องการต่อสู้กับพวกเขา แม้จะเอาชนะไปได้ แต่ตอนนั้นเธอก็คงเหนื่อยล้าแล้ว ถึงตอนนั้น...คงไม่มีใครคิดมอบเงื่อนไขดีๆให้เธออีก พวกเขามีแต่จะฆ่าเธอทิ้งก็เท่านั้น
 

หลังจากที่พูดเรื่องนั้นขึ้นมาแล้ว เขาก็มั่นใจว่าซูหยวนไม่มีทางเลือกนอกจากประนีประนอมกับตนเอง รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้น ก่อนจะชะงักไปเมื่อจู่ๆซูหยวนก็ยกธนูของตนเองขึ้นมาอีกครั้ง
 

“ฉันไม่กลัว! มีหนึ่งคนฉันก็ฆ่าหนึ่งคน มีสองคนฉันก็ฆ่าสองคน ถ้ามีร้อยคน...ฉันก็แค่ฆ่าร้อยคนเท่านั้น”
 

“เหอะ! อวดดี!”
 

ภาพลักษณ์ของซูหยวนในสายตาของพวกเขาเหมือนคนโง่ เธอประกาศกร้าวออกมาด้วยท่าทางมั่นใจแบบนั้นได้อย่างไร เด็กแบบนี้คงจะมีแค่พรสวรรค์ในการต่อสู้เท่านั้น ทว่าความคิดของเธอคงจะไม่ดีมากอะไร..
 

ในขณะที่สบถด่ากับความโง่งมของเธอ เขาก็ลอบส่งสัญญาณให้ลูกน้องเตรียมลงมือ  
 

ซู่ม!!
 

ตาข่ายขนาดใหญ่จู่ๆก็ถูกโยนออกมาจากด้านหลัง ซูหยวนไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะมีแผนการที่ดีแบบนี้ อย่างไรก็ตาม...เธอไม่ได้อ่อนแอขนาดที่จะหลบตาข่ายนั้นไม่พ้น
 

“ก็คิดอยู่แล้วว่าเธอแข็งแกร่ง ดังนั้น...”
 

ปัง!! ปัง!! ปัง!! ปัง!!
 

ไม่รอให้ซูหยวนตั้งหลักได้ ลูกสี่ดอกถูกปล่อยออกมาพร้อมกัน พวกมันยังติดตาข่ายขนาดกลางเอาไว้ด้วยที่มุมของหัวลูกศรด้วย ดักทางไม่ให้ซูหยวนดิ้นหลุดการโจมตีนี้ไปได้ ซึ่งด้านหลังของพวกเขาก็ยังมีคนที่เตรียมพร้อมโจมตีอยู่อีก
 

ซูหยวนชื่นชมการรับมือของพวกเขามาก หากเธอไม่ได้มาที่นี่คนเดียวแต่เป็นการมาพร้อมกับพวกเพื่อนๆอีก 7 คน เชื่อเถอะว่าด้วยการลงมือแบบนี้ เธอก็ไม่สามารถปกป้องทุกคนพร้อมกันได้ อาจจะเกิดความเสียหายรุนแรงมากกว่าที่คิด! ถือว่าการตัดสินใจของเธอในวันนี้ถูกต้องแล้วจริงๆ
 

“ดูสิว่าจะบินหนีไปที่ไหนพ้น! ฮ่าๆ” คนหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ มองดูซูหยวนที่กำลังจะถูกจับกุมเหมือนปลาในอวนก็ยิ่งมีความสุข ทว่าในตอนที่เขามั่นใจที่สุดแล้ว กลับเป็นตอนที่เขาต้องอ้าปากค้าง
 

ปัง ปัง ปัง!
 

ด้วยการยิงลูกศรออกไปครั้งเดียว 3 ศรติดๆกัน หัวลูกศรของเธอก็ปะทะกับลูกศรทั้ง 3 ที่มีตาข่ายอยู่จนมันกระเด็นกลับไป ถ้าการโต้ตอบของซูหยวนพลาดเป้าไปแม้เพียงครั้งเดียว เธอคงจะถูกจัดการแน่ น่าเสียดายที่เธอไม่มีความคิดที่จะพลาดให้พวกมัน!

…………………..