บทที่ 346 เกาะเยือกแข็ง (อ่านฟรี 15 ก.พ. 69)
บทที่ 346 เกาะเยือกแข็ง (อ่านฟรี 15 ก.พ. 69)
บทที่ 346 เกาะเยือกแข็ง
ข้อความแสดงความยินดีจากระบบทำให้ซูหยวนชะงักไปเล็กน้อย ถ้ามีแค่ข้อความการอนุญาตให้ซื้อโรงงานผลิตยา (พิเศษ) * และการปลดล็อกพื้นที่เพาะปลูกสมุนไพรพิเศษปรากฏให้เห็น ซูหยวนก็คงจะยิ้มออกมาอย่างมีความสุขไปแล้ว แต่ว่า...การปลดล็อกด่านลับเชื่อมมิติประตูพิศวงนี้ กลับทำให้เธอไม่สบายใจอย่างแปลกประหลาด
เพื่อไม่ให้ตื่นตระหนกเกินไป ซูหยวนจึงยังไม่กล้ายืนยันความคิดของตนเองนี้ เธอจะต้องพิสูจน์ข้อเท็จจริงให้รู้ก่อน ดังนั้นหลังเลื่อนระดับได้ เธอก็ขอลางานกลับไปที่บ้านตัวเองทันที ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลาเท่าไรในการทดลองครั้งนี้ เธอจึงไม่ได้ระบุวันกลับไปทำการศึกษา แถมยังสั่งงานกับคนในทีมไว้แล้วด้วย
ระหว่างนั้นพวกหนูขาวก็เตรียมพร้อมกันอย่างหนัก ต้องการสนับสนุนการทดสอบของเจ้านาย เพราะนี่มันหมายถึงการพัฒนาไปอีกขั้นหนึ่งของเจ้านายด้วย
สำหรับพวกมัน เจ้านายที่มีฟาร์มอยู่ระดับ 85 นี้ กลับอ่อนแอที่สุดในบรรดาเจ้าของฟาร์มระดับสูงที่มันเคยเจอแล้ว เนื่องจากก่อนหน้านี้เคยพาคลื่นหนูขาวไปถล่มแปลงเพาะปลูกหลายๆที่ ความสามารถของเจ้าของฟาร์มมากมายย่อมต้องเคยเห็น เจ้านายในตอนนี้...ถ้าพูดแค่เรื่องพลัง แทบจะเท่ากับเจ้าของฟาร์มระดับ 30 กว่าๆเลย
แต่ทรัพยากรของเจ้านายมีมากกว่า อย่างเช่นตอนนั้นที่เจ้านายใช้บอลกาวตัวหนืด นับเป็นสิ่งใหม่ที่พวกมันไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ และการมีอยู่ของเจ้าสุนัขทมิฬตัวนั้น ก็เลยทำให้พวกมันยอมรับความพ่ายแพ้ อย่างไรก็ตาม...หากเจ้านายมีโอกาสพัฒนาฝีมือไปมากขึ้น นั่นก็คงจะเป็นการดีกว่า
หนูขาวเร่งการผลิตบอลกาวตัวหนืดอย่างหนัก แถมยังเร่งการปลูกฝังเจ้าไก่ลาวาเผื่อจะได้ทำประโยชน์ในพื้นที่ต่อสู้จริงด้วย เห็นพวกมันตั้งใจทำงานแบบนี้ ซูหยวนจึงพยายามศึกษาข้อมูลให้มากเท่าที่จะทำได้
แม้กระดานสนทนาจะไม่สามารถเชื่อมต่อออนไลน์ได้แล้ว แต่เธอยังไล่อ่านข้อมูลย้อนหลังได้บ้างอยู่ดี ซูหยวนพยายามศึกษาพื้นที่ต่างๆเอาไว้ เผื่อจะบังเอิญไปเจอพื้นที่เหล่านั้นบ้าง ทั้งวิธีการรับมือ สัตว์ทั้งหมดที่อยู่ข้างใน รวมถึงวิธีการเอาตัวรอดจากพื้นที่นั้นด้วย
อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ พื้นที่เชื่อมมิติเป็นแบบสุ่ม หลายครั้งอาจจะสุ่มเจอพื้นที่อันตราย แต่หลายครั้งก็อาจจะสุ่มเจอพื้นที่ที่จัดการได้ง่ายๆ ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับโชคชะตาแล้ว...
หลังเตรียมการเสร็จใน 3 วัน พวกเธอก็พร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งนี้
ซูหยวนอยู่ด้านหน้าสุด ข้างหลังยังมีหนูขาว สุนัขทมิฬ แมลงกัดกิน และเจ้าไก่ลาวาที่ตอนนี้ปล่อยไอความร้อนออกมาอย่างไม่ปิดบัง
“พร้อมกันแล้วใช่ไหม” หญิงสาวอันไปถาม แม้เธอจะมั่นในใจความสามารถของพวกมันก็เถอะ ทว่า...ถ้าบังเอิญโชคร้ายไปเจอกับพวกมังกรเข้า คงมีแต่จะต้องถอนตัวเท่านั้นแล้ว
“จี๊ดๆ พร้อมตั้งนานแล้ว”
“ฮูม! ข้าไม่เคยกลัวอยู่แล้ว”
“คิ้ว...”
“กรู้ว!!” เจ้าพวกสมุนตัวน้อยรับคำอย่างตั้งใจ พวกไก่ลาวาฮึกเหิมมากที่สุด นี่เป็นศึกแรกของพวกมันด้วย และพวกมันก็สาบานไว้แล้วว่าจะทำให้เจ้านายต้องตกตะลึงกับความสามารถของพวกมัน!
“ถ้าอย่างนั้นก็ระวังด้วย พยายามอย่าเอาชีวิตไปทิ้งง่ายๆ” ซูหยวนกล่าวเตือนคำสุดท้ายแล้วเดินเข้าไปในพื้นที่เป็นคนแรก
ภาพที่เธอเห็นค่อยๆพร่ามัวก่อนจะกระจ่างชัดขึ้นมาอีกครั้ง ความเย็นปะทะเข้ามารวดเร็วจนมือแข็งค้าง ดีที่เธอเปิดบาเรียมาก่อนแถมยังใส่ชุดป้องกันด้วย ทำให้ไม่ตกตายด้วยสภาพแวดล้อมเช่นนี้เหมือนคนโง่!
“กระต๊าก!!”
“ฮูม!!” ทันทีที่เข้ามา ไก่ลาวาและสุนัขทมิฬที่เต็มไปด้วยความฮึกเหิมก็เกือบจะกระอักเลือดออกมา พวกมันไม่อยากเชื่อเลยว่าหลังประตูเชื่อมนั้น จะปรากฏสถานที่ที่แสนจะอันตรายเช่นนี้ขึ้นมา!
“จี๊ด!! ที่นี่มัน....หรือว่าจะเป็นเกาะเยือกแข็ง!” เจ้าราชาหนูขาวส่งเสียงร้องขึ้นด้วยความตกใจ เพราะพวกมันเคยไปเยือนฟาร์มของคนอื่นมามากมาย ย่อมต้องเคยผ่านเกาะเยือกแข็งมาบ้างแล้ว
ที่นี่ได้ชื่อว่าหฤโหดเป็นที่สุด ไม่ใช่แค่เรื่องสภาพอากาศที่ไม่เอื้ออำนวยเท่านั้น แต่เจ้าของที่แห่งนี้ก็คือ “หมีขาวสุดแกร่ง” นั่นเอง!!
“อย่างนั้นที่นี่ก็คือเกาะเยือกแข็งสินะ...” ซูหยวนพึมพำขึ้นมา เธอส่งสุนัขทมิฬและไก่ลาวาออกไปแล้วหลังจากที่พวกเขาเกือบเข้ามาตายในพื้นที่นี้
นอกจากแมลงกัดกินที่ทนทุกสภาพแวดล้อม หนูขาวที่ปรับตัวได้ดีกับสภาพอากาศ และเธอที่มีบาเรียพร้อมชุดป้องกัน สุนัขทมิฬและไก่ลาวาที่เป็นพวกมีพลังงานธาตุไฟและความร้อนต่างก็ไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้
เจ้าไก่ลาวาที่แทบจะบินเข้ามาต่อสู้ในคราแรก ถูกเตะออกไปอย่างน่าสงสาร ต่อให้พวกมันแสดงออกว่าอยากจะต่อสู้จนตกตายไปข้าง ซูหยวนก็ไม่คิดจะเสียทรัพยากรไปอย่างโง่เขลาเช่นนั้น
ไก่ลาวาทั้งหลายที่อยากแสดงฝีมือ จำเป็นต้องเก็บเอาไว้คราวหน้าเสียแล้ว...
“เกาะเยือกแข็งนี้ไม่เหมือนเกาะเยือกแข็ง 3 แห่งที่พวกเราไปเยือนมา แต่...น่าจะมีพวกหมีขาวสุดแกร่ง แมมมอสถึก และฉลามหัวแข็ง เป็นเจ้าถิ่นคอยจัดการผู้บุกรุกอยู่”
“หมีขาวสุดแกร่งเป็นพวกอันตรายที่สุดแล้ว ร่างกายที่แข็งแกร่งของมันสามารถว่ายอยู่ในน้ำแข็งหลายชั่วโมง ทนการโจมตีได้นาน ทั้งยังมีเรี่ยวแรงที่มหาศาล ในขณะที่แมมมอสถึกเป็นแค่พวกที่มีพลังป้องกันสูงเท่านั้น การเคลื่อนไหวเชื่องช้าไม่นับเป็นอันตรายต่อพวกเราได้ และเจ้าฉลามหัวแข็งยิ่งแล้วใหญ่ หัวของพวกมันใหญ่มาก ถึงจะโจมตีเร็ว แต่ก็ไม่แม่นยำเลยเพราะตาถูกปิดโดยหัวใหญ่ๆไปหมดแล้ว”
หนูขาวอธิบายสิ่งที่ตัวเองรู้ออกมา ถ้าไม่ใช่เพราะซูหยวนอ่านข้อมูลมาบ้างแล้ว เธอคงจะรู้สึกขอบคุณเจ้าราชาหนูขาวมาก อย่างไรก็ตาม...ด้วยข้อมูลที่เธอมี กลับกลายเป็นว่ามากกว่าที่เจ้าหนูขาวพูดเสียอีก
เนื่องจากมีผู้เข้าเล่นเกมมาก และก็บังเอิญมาเจอกับด่านเกาะเยือกแข็งนี้ พวกเขาจึงผลัดกันมาแลกเปลี่ยนความโหดร้ายของการต่อสู้ที่แทบจะไม่มีโอกาสชนะนี้ ทว่า...สุดท้ายก็มีผู้เชี่ยวชาญในด้านเกมตัวจริงเข้ามาเปิดเผยวิธีการเอาชนะเจ้าพวกสัตว์ประหลาดเหล่านี้ง่ายๆ ทั้งยังเป็นวิธีที่จะทำให้เอาตัวรอดในพื้นที่เยือกแข็งพวกนี้ได้ด้วย
หลังจากนั้นผู้เล่นก็เอาไปทำตามในเกม พบว่าคำพูดของผู้เชี่ยวชาญเป็นจริง ซูหยวนเองก็ได้อ่านมาแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่รอช้าที่จะสั่งการ
“ก่อนที่เจ้าถิ่นที่ว่าจะปรากฏตัว ฉันอยากให้ทุกคนช่วยกันขุดอุโมงค์ให้ลึกเท่าที่จะทำได้ แล้วก็ขุดยาวไปเรื่อยๆด้วย”
“ขุดอุโมงค์?” หนูขาวประหลาดใจมากกับคำสั่งนี้ อย่างไรก็ตาม...พวกแมลงกัดกินรออยู่ก่อนแล้ว เมื่อเจ้านายสั่งให้พวกมันกิน เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรต้องคิดมาก พวกมันบินตรงไปยังชั้นน้ำแข็งหนา ก่อนจะค่อยๆไล่แทะน้ำแข็งไปเรื่อยๆ แถมยังแสดงท่าทางเอร็ดอร่อยออกมาด้วย
น้ำแข็งพวกนี้ก็ไม่ต่างกับน้ำในสายตาของพวกมัน เป็นอาหารที่จะทำให้เติบโตได้อย่างดี เช่นนี้แล้วทำไมจะไม่อยากกินให้หมดกันล่ะ
แมลงกัดกินค่อยๆทำลายจนเกิดเป็นรูขนาดใหญ่ พวกมันกัดจนเป็นรูปร่างประตูโค้ง ไล่จากตรงนี้แล้วสร้างให้ลึกเข้าไปข้างใน เพียงไม่นานก็สามารถขุดลึกลงมาเกือบ 7 เมตร และสร้างด้านล่างจนเหมือนกับห้องขนาดใหญ่โดยมีเสาตรงกลาง 8 เสาแล้ว ช่างเป็นพวกตัวตะกละเสียจริง!
ซูหยวนลงมายังชั้นใต้น้ำแข็งที่แมลงกัดกินช่วยจัดไว้ให้ตามคำขอ ข้างหลังเป็นราชาหนูขาวและพวกที่ติดตามมาดูด้วย หลังจากที่เข้ามาได้สักระยะหนึ่ง จู่ๆพวกหนูขาวก็รับรู้ได้ว่าในพื้นที่นี้ ช่างอบอุ่นกว่าข้างบนเสียเหลือเกิน...
ถึงจะยังหนาวเย็นเพราะเป็นพื้นที่เยือกแข็ง แต่กลับไม่ได้หนาวจนทรมานผู้คนอีกแล้ว หากปล่อยเจ้าสุนัขทมิฬและไก่ลาวาที่นี่ พวกมันก็คงสามารถนอนเล่นได้อย่างสบายๆ
“โฮก!!!” ในขณะที่พวกหนูขาวกำลังสำรวจอย่างสนุกสนาน ตอนนั้นเสียงคำรามลั่นจากด้านบนก็ทำให้พวกมันตกใจ
“จี๊ด! เจ้านาย!” ราชาหนูขาวพุ่งตัวออกไป หวังว่าจะได้อยู่ใกล้ที่สุดเพื่อปกป้องชีวิตของเจ้านายให้ได้ ก่อนหน้านี้ซูหยวนกำลังกำกับให้แมลงกัดกินขุดอุโมงค์ต่อไปอย่างไร ถูกเจ้าราชาหนูพุ่งตัวเข้าใส่ก็เกือบล้ม ดีที่ยังตั้งหลักได้ทัน
“ระวังให้มากหน่อย อย่าพุ่งตัวมาแบบนี้อีก” เธอหันไปตำหนิเจ้าราชา เดิมทีอยากจะดุเพิ่มอีกหน่อย แต่หลังจากได้เห็นสีหน้าของมัน เธอก็ไม่พูดอีก
น้อยครั้งที่จะได้เห็นท่าทางหวาดกลัวของเจ้าราชาหนูขาวผู้แข็งแกร่ง แม้จะต้องเจอกับพวกโทรลในพื้นที่เขต J พวกมันก็ยังไม่แสดงท่าทางหวาดกลัวออกมาเลย กลับกัน...เมื่อได้ยินเสียงของหมีขาวสุดแกร่ง มันกลับหวาดกลัวจนตัวสั่น!
“นั่นคือเสียงหมีขาว! มันกำลังใกล้เข้ามาแล้ว!” ราชาหนูรีบบอกสาเหตุที่ทำให้เขาตกใจขนาดนี้ ซูหยวนมองขึ้นด้านบนที่เต็มไปด้วยชั้นน้ำแข็งหน้า ปกติแล้วซูหยวนไม่ใช่คนที่จะปลอบโยนใครได้เก่ง ทว่า...ครั้งนี้เธอกลับยื่นมือออกไปลูบหัวของเจ้าตัวเล็กไปมา ทำเอาราชาหนูขาวที่คิดจะเสียสละตัวเองปกป้องเจ้านายให้ได้ชะงักไป
“ใจเย็นๆ ที่นี่ปลอดภัย”
“เจ้านาย....” เจ้าราชาหนูเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสที่อ่อนโยนนั้นเล็กน้อย แต่สุดท้ายมันก็จำความน่ากลัวของหมีขาวสุดแกร่งได้ ร่างทั้งร่างก็กลับมาตั้งตรงอีกครั้ง
“เจ้านาย! หมีขาวพวกนั้นเป็นพวกจมูกดีมาก ต่อให้พวกเราซ่อนตัวที่นี่ พวกมันก็จะตามมาจนเจอ”
“อืม ฉันรู้แล้ว”
“เจ้านาย! ถ้าอย่างนั้น...พวกเราควรจะหนี ตอนนี้เจ้านายยังหนีได้ทัน ไม่อย่างนั้นก็ให้พวกเราถ่วงเวลาเอาไว้ก็ได้”
“ใจเย็นๆก่อน ฉันบอกแล้วไงว่าที่นี่ปลอดภัย หรือว่าแกไม่เชื่อฉัน?”
“เจ้านาย....ไม่ใช่ไม่เชื่อ แต่พวกข้ามีประสบการณ์โดยตรง รู้ดีว่าเจ้านี่น่ะอันตรายแค่ไหน...” ราชาหนูขาวพูดไปก็ระแวงหลังไปด้วย กลัวว่าเจ้านายจะประมาท ไม่รู้ถึงความน่ากลัวของมันจริงๆ
ซูหยวนถอนหายใจ ถ้าเธอไม่แสดงให้เจ้าหนูขาวขี้ตะหนกนี้ได้เห็น น่าจะต้องเถียงกันอีกหลายคำ สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจได้ ส่งสัญญาณให้พวกแมลงกัดกินทดสอบแผนที่เตรียมเอาไว้
“ตามมาดูทางนี้” หญิงสาวโบกมือ เรียกให้พวกหนูขาวกว่าร้อยตัวติดตามมาซ่อนอยู่ในห้องเดียวกัน ซึ่งหลังจากซูหยวนโบกมือให้สัญญาณ แมลงกัดกินที่รออยู่ก่อนแล้วก็กัดน้ำแข็งจนเกิดเป็นรูใหญ่ ด้านบนยังมีเสียงเดิน “ตึง ตึง” เป็นจังหวะ ประสานกับเสียงหัวใจที่สั่นกลัวของหนูขาวนับร้อยตน
ห้า สี่ สาม....สอง และ .....
ราชาหนูขาวนับถอยหลัง มันไม่เคยตัดสินใจเผชิญหน้ากับหมีขาวสุดแกร่งเช่นนี้มาก่อน ถึงปกติจะเคยผ่านพื้นที่เกาะเยือกแข็งมาแล้วบ้าง แต่ถ้าเจอไอ้พวกนี้ มันก็ตัดสินใจที่จะวิ่งหนีมากกว่าเข้าปะทะ ด้วยร่างกายที่มีขนาดเล็ก ทำให้พวกมันหลบพ้นตลอด แน่นอนว่าราชาหนูขาวเคยมีประสบการณ์ในการตัดสินใจสู้ไม่ถอยด้วยเช่นกัน แต่เพราะการตัดสินใจครั้งนั้น...เลยทำให้มันตัดสินใจครั้งใหม่ได้ดีขึ้น
แทนที่จะเสี่ยงตายต่อสู้ สู้เสี่ยงตายด้วยการวิ่งหนีดีที่สุด!
เมื่อครั้งที่มันประกาศว่าจะสู้ ตอนนั้นฝูงของมันถูกทำลายไม่เหลือ มีเพียงมันที่หนีเอาตัวรอดอย่างน่าสังเวชได้ เทียบกับตอนที่ออกคำสั่งให้หนี อย่างมากก็มีหนูขาวโชคร้ายสองสามตัวเท่านั้นที่หนีไม่ทัน ทว่าตัวมันก็ยังรักษาฝูงเอาไว้ได้อยู่
ความหวาดกลัวจากภาพที่หมีขาวสุดแกร่งไล่กินหนูขาวในฝูงมันช่างเป็นภาพที่หลอกหลอนอยู่ตลอดเวลาจริงๆ ตอนนี้มันได้ติดตามเจ้านายที่ยอดเยี่ยม ย่อมไม่อยากให้เจ้านายของตัวเองต้องตายไปทั้งอย่างนี้ด้วย...
มันถึงกับตัดสินใจ หากเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น แทนที่มันจะหนีเอาตัวรอดแล้วสร้างเงาไว้ในใจตัวเองอีก ครั้งนี้...มันจะเป็นฝ่ายปกป้องคนอื่นบ้าง!!
การตัดสินใจของหนูขาวช่างเด็ดเดี่ยวและแข็งแกร่งเสียจริง เพียงแต่...ยังไม่ทันจะได้แสดงออกถึงความมุ่งมั่นนั้น ดวงตาของมันก็เบิกกว้าง ปากแหลมเล็กของมันกลับอ้าขึ้นจนเห็นฟันเรียงกัน 4 ซี่
“โฮก!!”
ตุ๊บ!!
ภาพเบื้องหน้าที่หนูขาวเห็นก็คือ เจ้าหมีขาวสุดแกร่งที่แต่เดิมยืนอยู่บนชั้นน้ำแข็งเหนือหัว ไม่ทันระวังก็ร่วงลงมาเพราะการเจาะน้ำแข็งของเจ้าพวกแมลงกัดกิน ซึ่งการร่วงลงมาหลายเมตรนี้ย่อมทำให้มันจุกอยู่บ้าง ทว่า...ปัญหาที่ทำให้ตกใจไม่ใช่แผนการนี้ หากแต่เป็น...
ฉึก!! สวบ!!
น้ำแข็งแหลมคมที่ถูกปรับแต่งอย่างดีโดยเจ้าแมลงกัดกินได้แทงเข้าหน้าท้องของหมีขาวสุดแกร่งจนเปลี่ยนขนของพวกมันเป็นสีแดง เลือดไหลลงมาเหมือนน้ำทะเล นี่เป็นผลจากการที่ตกลงมาจากที่สูง แล้วเสียบเข้ากับแท่งหนามน้ำแข็งพอดี ช่างเป็นแผนการที่....น่าอดสูยิ่งนัก
หมีขาวสุดแกร่งยังไม่ทันได้แสดงความแข็งแกร่งของมันออกมา กลับถูกศัตรูฆ่าตายด้วยวิธีการเช่นนี้ ทำเอามันไม่สามารถนอนตายตาหลับได้
ดีที่ใช้เวลาไม่นาน ร่างของหมีขาวก็หายไป เหลือไว้เพียงแค่ “หนังและเนื้อของหมีขาวกองหนึ่งเท่านั้น”
………………………………