LNCrawler

บทที่ 348 ทำลายทั้งห้องโถง (อ่านฟรี 17 ก.พ. 69)

อันซูหยวน : เกมฟาร์มในวันสิ้นโลก (อ่านฟรีจนจบ) (*มีอีบุ๊ค*) — novel.dek d.com · All chapters

บทที่ 348 ทำลายทั้งห้องโถง (อ่านฟรี 17 ก.พ. 69)

บทที่ 348 ทำลายทั้งห้องโถง

 

“โกงเกินไปแล้วจริงๆ สมแล้วที่ไม่มีใครสามารถเอาชนะได้” ซูหยวนบ่นพึมพำออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เจ้าราชาหมีสุดแกร่งนี้ ขนาดเธอมีทั้งทักษะการยิงธนูและหอกที่นอกเหนือจากระบบเกมก็ยังทำให้มันได้รับบาดเจ็บแม้เพียงน้อยก็ยังไม่ได้ ไหนจะมีหนูขาวและแมลงกัดกินที่เพิ่มเข้ามาอีก หากเธอยังเป็นผู้เล่นในเกม ไม่รู้เลยว่าจะต้องตายกี่ครั้งเพื่อพิชิตมัน

            

แม้จะเป็นแบบนั้น แต่สำหรับซูหยวน เธอไม่ได้คิดว่าราชาหมีขาวนี้จะทรงพลังเกินไป มือเล็กส่งสัญญาณให้เจ้าแมลงกัดกินเริ่มลงมือ

            

เหมือนกับหมีขาวสุดแกร่งข้างนอก เธอต้องการพิสูจน์ว่าเจ้าราชาหมีขาวตัวนี้จะมีจุดอ่อนเหมือนกันหรือไม่ เพราะในความคิดของเธอ สถานที่นี้ยังคงเป็นเกมที่ถูกมนุษย์ออกแบบ และพวกเขามักจะสร้างรูปแบบในการต่อสู้ให้ออกมาคล้ายคลึงกัน แน่นอนว่านี่เป็นแค่การคาดเดาเท่านั้น เธอไม่ได้เชื่อมั่นเต็มเปี่ยมว่าสถานการณ์จะต้องเป็นแบบนั้นเสมอไป การป้องกันอันตรายของตนเองยังคงต้องมาก่อน

            

ราชาหมีขาวที่เข้าสู่สถานะคลั่งแล้วไม่ยอมให้ซูหยวนได้ลงมืออย่างสบายๆ มันไม่ได้สนใจว่าพวกแมลงกัดกินจะทำอะไรอยู่ เป้าหมายของมันก็คือซูหยวนและราชาหนูขาวที่พยายามก่อกวนมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

            

ไอความเย็นถูกปล่อยออกมา ภายใต้รัศมีรอบตัว 5 เมตรนี้อันตรายอย่างยิ่ง!

 

“โฮก!” เจ้าราชาหมีส่งเสียงคำรามลั่น อากาศรอบๆก่อตัวกลายเป็นน้ำแข็งนับสิบแท่ง วาดล้อมเป็นวงกลมตรงหน้าของเจ้าหมีขาว ก่อนที่มันจะส่งแท่งน้ำแข็งนับสิบนั้นออกมาในคราวเดียว

            

ปัง!!

            

ซูหยวนรีบใช้ทักษะหอกอย่างกิ่งเหมยสู้ฝนออกมา ต่างจากครั้งก่อนๆ ครั้งนี้เธอได้รีดเร้นพลังงานออกมามากกว่าเดิม ยกระดับทักษะการป้องกันให้เพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

            

เสียงปะทะกันระหว่างหอกและแท่งน้ำแข็งดังจนทำให้ผู้คนแสบแก้วหู ซูหยวนแม้จะใช้พลังงานไปมาก ทว่าแรงกระแทกนี้ยังทำให้เธอต้องถอยหลังไปสามก้าว พร้อมกับรอยช้ำที่ปรากฏขึ้นบนข้อมือ นี่คือความแตกต่างของระดับพลัง เกิดจากจุดอ่อนที่เธอไม่ได้เพิ่มความแข็งแกร่งของตัวละครมากนักในก่อนหน้านี้

 

“เจ้านาย!” ราชาหนูขาวที่ซ่อนอยู่ด้านหลังส่งเสียงร้องออกมา หลังจากที่มันเห็นภาพลวงตาเหมือนว่ากิ่งเหมยที่กำลังทานทนมาตลอด เวลานี้กลับมารอยถลอกจากพายุฝนอันรุนแรง 

            

ซูหยวนขยับเล็กน้อยตามสัญชาติญาณ เจ้าราชาหนูขาวประสานการโจมตี ปล่อยมีดสีทองของตัวเองออกไปเมื่อแท่งน้ำแข็งของเจ้าราชาหมีขาวทั้งสิบปะทะกับพลั่วในมือทั้งหมดแล้ว

            

ฟิ้ว!!

            

ปัง!!!

            

เจ้าราชาหมีขาวไม่ทันได้ตั้งตัวว่าศัตรูจะร่วมมือโจมตีออกมาแบบนี้ ทั้งความมั่นใจของมันที่มีต่อทักษะหมีคลั่งจึงไม่ทันคิดว่าจะมีคนรับการโจมตีของมันได้ เปิดโอกาสให้ราชาหนูขาวสามารถโจมตีเข้าที่ไหล่ขวาจนเกิดรอยแผลยาว มีเลือดไหลออกมาอย่างเห็นได้ชัด แต่...

 

“โฮก!” ด้วยการคำรามเพียงครั้งเดียว ราชาหมีขาวก็ใช้โอกาสจากทักษะหมีคลั่งในการฟื้นฟูบาดแผลลึกนั่นจนแทบจะกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม มีเพียงร่องรอยบาดแผลที่ยังอยู่ แสดงให้เห็นว่าก่อนหน้านี้มันเคยถูกโจมตีก็เท่านั้น

 

“จี๊ด! เจ้าตัวนี้แข็งแกร่งเกินไป” แต่เดิมแล้วราชาหนูขาวก็มีทัศนคติต่อพวกหมีขาวสุดแกร่งที่เต็มไปด้วยความกลัวอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อเห็นว่าเจ้าราชาของมันแข็งแกร่งเช่นนี้ ราชาหนูขาวก็ยิ่งหวาดกลัวสุดหัวใจ

            

ซูหยวนพยักหน้ารับ คราวนี้กลับไม่ปฏิเสธคำของราชาหนูขาวอีกแล้ว เจ้าราชาหมีนี้แข็งแกร่งเกินไปจริงๆ ถึงอย่างนั้น...ครั้งนี้เป้าหมายของเธอก็ไม่ใช่การเอาชนะอย่างเบ็ดเสร็จอยู่แล้ว

            

มือเล็กๆของเธอส่งสัญญาณก่อนที่เจ้าหมีขาวจะสร้างแท่งน้ำแข็งขึ้นมาอีกครั้งจากอากาศ ตอนนั้นแมลงกัดกินที่รอสัญญาณอยู่แล้วก็เริ่มลงมือทันที พื้นน้ำแข็งใต้เท้าของราชาหมีขาวสั่นสะเทือน ทำเอาเจ้าตัวใหญ่ที่กำลังรวบรวมน้ำแข็งในอากาศชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะร่วงลงไป

            

ตู้ม!!

            

เสียงกระแทกของราชาหมีขาวและแท่งน้ำแข็งแหลมที่ถูกเตรียมเอาไว้อย่างดีปะทะกัน ซูหยวนได้ยินเสียง “โฮก!” ด้วยความโกรธออกมาครั้งหนึ่ง แต่สัญลักษณ์ของศัตรูหนึ่งเดียวในพื้นที่นี้ยังไม่หายไป จึงรู้ว่าการโจมตีเมื่อครู่นี้ไม่ได้พรากเอาชีวิตมัน แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมเจ้าราชาหมีขาวจึงได้เงียบไป

            

แน่นอนว่าการแตกฮือของแมลงกัดกินเป็นสัญญาณสำคัญ ซูหยวนและหนูขาวทั้งหมดวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว เป้าหมายก็คือประตูทางออกที่อยู่ไม่ไกล ก่อนที่ห้องทั้งห้องจะถูกทำลายลงในพริบตา

            

ตู้ม!!

            

เจ้าราชาหมีบ้าคลั่งแล้วจริงๆ มันถึงกับทำลายห้องโถงขนาดใหญ่ของตนเองเพื่อระบายความโกรธ อันซูหยวน หนูขาว และแมลงกัดกินทั้งหมดร่วงลงมาใต้พื้นน้ำแข็งของห้องโถงนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะโล่บาเรียป้องกันปกป้องชีวิตเธอไว้ บางทีซูหยวนอาจจะตายไปแล้วก็ได้

            

เสียไป 100,000 เหรียญ กับการซื้อโล่ป้องกันใหม่ เธอก็ใช้ความพยายามอีกครั้งรีบส่งพวกหนูขาวทั้งหลายออกไปข้างนอก เนื่องจากพวกมันมีทักษะในการเคลื่อนไหวดีกว่า พอๆกับแมลงกัดกินที่หนีการถล่มครั้งนี้ได้เป็นจำนวนมาก ดังนั้นเธอจึงสามารถรักษาพวกมันให้รอดปลอดภัยได้

            

หญิงสาวหันไปมองเจ้าราชาหมีขาวอีกครั้ง ทั้งสองประสานสายตากัน ก่อนที่ซูหยวนจะแสยะยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นภาพตรงหน้า 

            

ไม่ใช่ว่าหมีขาวสุดแกร่งได้รับอันตรายอย่างหนักอะไร หากแต่...พลังของหมีคลั่งได้ถูกยกเลิกไปแล้ว หรือก็คือ...ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ พลังหมีคลั่งคงอยู่ได้แค่ 3 นาทีเท่านั้น 

 

“เกมก็ยังคงเป็นเกม” แม้ซูหยวนจะพูดเช่นนี้ ทว่า...เธอก็ไม่คิดจะวิ่งเข้าไปสู้กับมันอีก พูดให้ถูกก็คือ...การทดลองวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว เธอไม่จำเป็นต้องต่อสู้ในสถานการณ์ที่ตัวเองไม่ได้เปรียบ

            

คนตัวเล็กหันหลังให้มัน ก่อนจะออกจากประตูหนา โชคดีที่โหมดปะทะบอสนี้ไม่ได้ถูกล็อกเอาไว้ว่าจะต้องต่อสู้จนกว่าเอาชนะได้หรือตัวตาย ถือว่าผู้พัฒนาเกมยังคงมีเมตตาอยู่บ้าง....

 

“โฮก!!” เจ้าราชาหมีขาวส่งเสียงคำรามขึ้นมาราวกับต้องการตำหนิคู่ต่อสู้ที่หันหลังหนีเหมือนกับพวกขี้ขลาด นี่เป็นการท้าทายอย่างซึ่งหน้า เป็นการต่อสู้ระหว่างผู้แข็งแกร่งด้วยกัน ทว่า...ซูหยวนไม่ได้สนใจเลย

            

เธอทิ้งราชาหมีที่มองอย่างดูแคลนไว้ข้างหลัง ศักดิ์ศรีอะไรนั่น เธอไม่ได้มีตั้งแต่แรกอยู่แล้ว 

            

พวกราชาหนูขาวถูกกระตุ้นเช่นนั้นก็รู้สึกอับอายเล็กน้อย นี่เป็นสัญชาติญาณของราชาต่อราชา แต่เพราะมันกลายเป็นลูกน้องที่ภักดีต่ออันซูหยวนแล้ว จึงสามารถทนทานการยั่วยุครั้งนี้ได้ สุดท้ายทั้งคน ทั้งหนู ทั้งแมลงก็จากไป ทิ้งราชาหมีขาวกับห้องโถงที่พังทลายไว้เบื้องหลัง

            

การทิ้งการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่เพราะไม่มีโอกาสชนะ แต่ซูหยวนมองเห็นแล้วว่าจะเอาชนะราชาหมีให้ง่ายที่สุดได้อย่างไร ดังนั้นจึงไม่เต็มใจที่จะเอาชีวิตของผู้ติดตามไปทิ้งอีก

            

แน่นอนว่าการต่อสู้กับราชาหมีขาวจบลง ไม่ได้หมายความว่าการกำจัดหมีขาวสุดแกร่งจะจบลงไปด้วย หญิงสาวยังคงให้แมลงกัดกินไล่รวบรวมทรัพยากรต่อไป ในขณะที่เธอต้องการดูว่านอกจากหมีขาวสุดแกร่งแล้ว คู่ต่อสู้อื่นๆจะดรอปของเป็นอะไร

            

ซูหยวนปล่อยให้แมลงกัดกินทำงานของตนเอง ส่วนเธอพาราชาหนูขาวที่มีประสบการณ์ในการต่อสู้กับพวกแมมมอสถึกและฉลามหัวแข็งไปต่อสู้กับพวกมัน

            

ไม่เหมือนกับครั้งก่อนๆที่จะต้องใช้กับดักของแมลงกัดกิน ซูหยวนใช้แผนที่ที่มี และความเร็วของหนูขาวเพื่อลาดตระเวนว่าตำแหน่งของแมมมอสถึกอยู่ที่ไหน จากนั้นก็ตรงเข้าไปต่อสู้กับพวกมันซึ่งๆหน้า

            

แมมมอสถึกพวกนี้มีขนาดใหญ่กว่าหมีขาวสุดแกร่ง อีกทั้งขนของพวกมันก็หนากว่ามาก อย่างไรก็ตาม...เหมือนที่พวกหนูขาวได้บอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ พวกมันมีการเคลื่อนไหวที่เป็นจุดอ่อนอย่างแท้จริง นอกจากการพุ่งโจมตี การใช้งวง และอาศัยความถึกของตนเองแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่ทำให้จัดการได้ยากเลยสำหรับซูหยวนที่มีพลังงานเป็นตัวช่วยในการโกงเกม

            

พวกแมมมอสถึกมักจะรวมกลุ่มกันเป็นฝูง นี่เป็นความท้าทายอย่างหนึ่งหากต้องการต่อสู้กับพวกมัน ต่างกับฉลามหัวแข็งที่มีนิสัยผู้ล่าอย่างแท้จริง หากเจอมันก็รู้ได้เลยว่านี่เป็นอาณาเขตของมันแล้ว จะต้องใช้เวลาอีกสักพักเพื่อหาฉลามหัวแข็งตัวต่อไป

            

ซูหยวนเข้าต่อสู้กับแมมมอสถึกฝูงย่อมๆ จำนวนที่เจอกลุ่มแรกคือ 5 ตัว ซึ่งพวกมันไม่ได้มีการประสานการโจมตีที่ดีนัก แต่เพราะพลังป้องกันที่ดีทำให้ไม่สามารถทำให้ตกตายได้ในเวลาอันสั้น

            

ไม่เหมือนกับเจ้าหมีขาวสุดแกร่ง คราวนี้ซูหยวนใช้ทักษะหอกอย่างทักษะม่านดอกเหมยเพื่อรับการโจมตีและสู้กลับไปพร้อมกัน ใช้แรงโจมตีของแมมมอสถึกเหล่านี้เพื่อเป็นแรงเหวี่ยงให้ตนเองโจมตีได้มากกว่า เพียงสร้างบาดแผลพวกมันทีละเล็กทีละน้อย ดีที่มีพวกหนูขาวซึ่งความคมของกรงเล็บไม่อาจดูเบาได้ คอยก่อกวนพวกมันและหาโอกาสจบการต่อสู้ ดังนั้นในเวลา 10 นาที แมมมอสฝูงเล็กก็ถูกจัดการได้สำเร็จ

 

  • ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับผลึกเพิ่มพลังป้องกัน –
  • ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับผลึกเพิ่มพลังป้องกัน – 

 

..................

 

การแจ้งเตือนนี้ดังขึ้น 5 ครั้ง หมายความว่าซูหยวนได้รับเพียงแค่ผลึกเพิ่มพลังป้องกันจากแมมมอสถึกเท่านั้น นี่ไม่ต่างอะไรกับพื้นที่เขต J ที่รวบรวมผลึกเพิ่มพลังชีวิตได้มากที่สุด พื้นที่เกาะเยือกแข็งแห่งนี้ คงจะเป็นแหล่งฟาร์มสำหรับสายแท้งค์เสียแล้ว...

 

เพื่อที่จะสามารถสู้กับราชาของหมีขาวสุดแกร่งได้ ทักษะการป้องกันที่ยอดเยี่ยมนี้จำเป็นไม่แพ้กัน ดังนั้นตลอดทั้งวันนี้ เธอจึงตัดสินใจที่จะตามล่าแมมมอสถึกก่อน ระหว่างรอให้การผลิตบอลกาวตัวหนืดเพิ่มปริมาณมากขึ้น

 

หลังจากที่ใช้เวลาตลอดทั้งวันเพื่อรวบรวมผลึกเพิ่มพลังป้องกัน ซูหยวนก็กลับไปที่ฟาร์มของตนเอง นำเอาผลึกเพิ่มความเร็วที่แมลงกัดกินและหนูขาวที่ตนเองทิ้งไว้ในพื้นที่จุดเคลื่อนย้ายของเขต J มา 

 

นี่เป็นไพ่ลับที่ซูหยวนตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่แรก หลังได้ต่อสู้กับราชาหมีขาวสุดแกร่งนั้น เธอคำนวณความเร็วของมันได้ กระทั่งจุดอับสายตาก็ยังรู้ ดังนั้นเวลานี้มีแค่การหาโอกาสโจมตีก่อนที่มันจะเข้าสู้โหมดหมีคลั่ง หากเธอลดค่าเลือดของมันได้มาก เช่นนั้นโอกาสในการจะโค่นล้มมันก็มากขึ้นแล้ว

 

แน่นอนว่าไม่ใช่แค่หวังพึ่งพาความเร็วและพลังป้องกันที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น ซูหยวนยังได้เตรียมไพ่สำคัญในมือเอาไว้ และเช้าวันรุ่งขึ้น เธอก็พร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งใหม่แล้ว

 

ไม่จำเป็นต้องลางานต่ออีก 3 วัน ซูหยวนตั้งใจว่าจะจบการต่อสู้ที่เกาะเยือกแข็งในวันนี้!!

 

“จี๊ด เจ้านาย...พวกเรามาถึงแล้ว” ราชาหนูขาวตื่นตัวกว่าใคร ไม่ว่าจะการต่อสู้ครั้งไหน หากต้องต่อสู้กับพวกหมีขาว มันก็รู้สึกหวาดกลัวทั้งนั้น นี่อาจจะถือเป็นปมในใจของมันไปแล้วก็ได้ หากการต่อสู้ครั้งนี้ผ่านไปด้วยดี...มันก็ถือว่าได้แก้แค้นให้พวกพ้องได้แล้ว! แต่ในทางกลับกัน...หากยังมีความสูญเสียเกิดขึ้นอีก มันก็คงจะไม่กล้ามีชีวิตอยู่ต่ออย่างน่าอดสูอีก

 

“ไม่ต้องกดดันเกินไป ทำตามแผนของฉันก็พอ” ซูหยวนแตะหลังของเจ้าราชาหนูขาวเบาๆ ความอบอุ่นนี้ทำให้ราชาหนูขาวหันไปมองเจ้านายอีกครั้ง

            

มันหัวเราะออกมาแผ่วเบา ความมั่นใจถูกเรียกกลับคืนเมื่อเห็นสีหน้าของเจ้านายอันซูหยวน นี่ก็เพราะ...ต่อให้พวกหมีขาวจะสร้างบาดแผลในใจของมันมามากขนาดไหน ก็ไม่เท่ากับความรู้สึกบูชาที่มันมีต่อเจ้านายหรอก

 

“พวกเราหนูขาวจะไม่ทำให้เจ้านายผิดหวังแน่นอน!”

 

“อืม ฉันเชื่ออย่างนั้น” ซูหยวนตอบรับด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ก่อนที่มือของเธอจะดันประตูให้เปิดออก 

            

เสียง “กึก กึก” ยังคงดังเหมือนครั้งก่อน พร้อมกับดวงตาของรูปปั้นองค์รักษ์หมีขาวสาดประกายแสงสีแดงอีกครั้ง

            

ฟิ้ว!!

            

ไม่เหมือนกับครั้งก่อน ครั้งนี้ราชาหนูขาวพุ่งออกไปยังแท่นบัลลังของราชาหมีขาวโดยตรง ยังไม่ทันที่บัลลังจะหมุนกลับมาเผชิญหน้า มันก็ถูกกรงเล็บของราชาหนูฟันจนเกิดรอยลึกเข้าแล้ว

 

“โฮก!!!”

            

เสียงคำรามของราชาหมีขาวดังออกมาเร็วกว่าครั้งก่อน และแน่นอนว่าทันทีที่จุดอ่อนของมันถูกโจมตี ราชาหมีขาวจำเป็นต้องเข้าสู่โหมดหมีคลั่งก่อนล่วงหน้า!

 

“ใช้บอลกาว!” ซูหยวนส่งสัญญาณ แมลงกัดกินที่รออยู่แล้วก็รีบทิ้งบอลกาวตัวหนืดลงไป ทำให้ราชาหมีขาวถูกปกคลุมไปด้วยของเหลวเหนียวๆทันที ตอนนั้นราชาหมีขาวเข้าสู่สถานะคลั่งไปแล้ว ทำให้อาณาเขตของมันเปลี่ยนเป็นน้ำแข็ง แน่นอนว่าของเหลวของเจ้าตัวหนืดด้วยเช่นกัน

            

แกร็ก...

            

แทนที่ซูหยวนจะผิดหวังกับการโจมตีด้วยบอลกาวเหมือนครั้งก่อน ครานี้เธอเพียงแค่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าแผนการทั้งหมดถูกดำเนินไปอย่างราบรื่น มือเล็กก็ยกคันธนูขึ้นมา เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีระลอกถัดไป

 

………………………………