บทที่ 391 ไม่มีเรื่องต้องกังวล (อ่านฟรี 1 เม.ย. 69)
บทที่ 391 ไม่มีเรื่องต้องกังวล (อ่านฟรี 1 เม.ย. 69)
บทที่ 391 ไม่มีเรื่องต้องกังวล
หลังจากที่ตัดสินใจได้เเล้ว คุณชายสี่ก็ยอมทำสัญญากับพวกเขา ซึ่งทางพลทหารพิเศษของเขตมลพิษก็ไม่ได้ยื้อเวลาใดๆอีก ตอนนี้ที่พวกเขาได้ก็คือ “ขาทองคำใหญ่” ที่จะสามารถเกาะได้ในอนาคต
เเน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้เรียกร้องเกินไปในครั้งเเรก ขอเเค่โอกาสในการเข้าพื้นที่เชื่อมมิติของพวกเขาเพื่อตรวจสอบว่าเหมือนกับพื้นที่เชื่อมมิติของตนเองในเขต J หรือไม่ก็เท่านั้น อีกอย่าง...ด้วยเวลา 5 วัน พวกเขาไม่เชื่อหรอกว่าตัวเองจะไม่ได้รับทรัพยากรจำนวนมากกลับมา
เเม้ว่าคนของเขตศักดิ์สิทธิ์นี้จะเเข็งแกร่ง เเต่พวกเขาก็เเข็งแกร่งเหมือนกันไม่ใช่หรือ? สุดท้ายเเล้วการจะล่าทรัพยากรในพื้นที่นั้นก็ขึ้นอยู่กับความสามารถ ใครดีกว่าก็รับไปเท่านั้น
ทางคุณชายสี่เองก็มีขีดจำกัดที่จะสามารถยอมรับข้อเเลกเปลี่ยนได้เช่นกัน หากคนของเขตมลพิษต้องการมากกว่านี้ เช่นนั้นเขาก็ยอมเเพ้เเล้วให้พี่สามขึ้นตำแหน่งยังจะดีกว่า เเต่เพราะทั้งคู่อยู่ในขอบเขตที่ยอมรับได้ ความร่วมมือครั้งนี้จึงได้เริ่มต้นขึ้นทันที
หัวหน้าภารกิจโบกมือให้คนของตนเอง หลังจากนั้นทหารที่เตรียมเอกสารไว้อยู่เเล้วก็เอามันออกมา เนื่องจากพวกเขาสามารถจัดการกับนักฆ่า 20 กว่าคนครั้งก่อนได้ ดังนั้นทหารคนหนึ่งที่มีความสามารถในการตรวจสอบความจำของศพก็ได้หาข้อมูลเบื้องหลังของพวกมันไว้เเล้ว
เเม้ว่าความสามารถนี้จะมีข้อจำกัดที่รื้อความจำได้เพียงไม่กี่สิบวันเนื่องจากค่าพลังงานของเขายังไม่เพียงพอ เเต่มันก็เพียงพอเเล้วไม่ใช่หรือ?
การดำเนินการนี้ คุณชายสี่ไม่ได้รู้เลย ไม่อย่างนั้นเขาคงจะระเเวงคนของกองกำลังพิเศษอีกมาก เพราะขนาดคนของเขตมลพิษที่เป็นทหารระดับสูงก็ยังกลัวทหารพิเศษเนื่องจากความสามารถของพวกเขาเหนือกว่ามนุษย์ไปมากเเล้ว
การที่ใช้พลังงานของตนเองเเทรกซึมเข้าไปตามเส้นประสาทเเล้วเอาความทรงจำทั้งหมดออกมา ใครที่มีความลับอะไรก็ต้องกลัวกันทั้งนั้นแหละ ไม่สิ! เนื่องจากมนุษย์ทุกคนมีความลับเป็นของตนเอง ดังนั้นก็พูดโดยรวมได้เลยว่า พวกเขาทุกคนจำเป็นต้องกลัวพลทหารพิเศษคนนี้!
เมื่อได้รับข้อมูลจากความจำของอีกฝ่าย พวกเขาก็ทำงานได้ง่ายขึ้นเเล้ว อาศัยสิ่งที่รู้มา อย่างเช่น...รหัสลับในการเข้าสู่พื้นที่ของพวกนักฆ่า ใช้ความทรงจำเเล้วทำเหมือนตัวเองเป็นนักฆ่าผู้หนึ่ง สืบเรื่องราวต่างๆจนมีหลักฐานที่คุณชายสามเป็นคนอยู่เบื้องหลัง
สุดท้ายเเล้วยังเอาความลับเหล่านั้นไปข่มขู่คุณชายสาม ให้พวกเขาไปรวบรวมทรัพยากรจำนวนมากมาให้ตนเอง โดยบอกว่าจะไม่เปิดเผยเรื่องนี้ออกไป
เเต่ว่า...มันมีสัจจะในหมู่โจรด้วยหรือ? ต่อให้คุณชายสามจะบังคับให้พวกเขาต้องทำสัญญา ทว่า...คนที่เหนือกว่าเป็นพวกเขาหรือคุณชายสามกันล่ะ? สุดท้ายคนของคุณชายสามที่เจรจาไม่สำเร็จเเต่ยังต้องเสียทรัพยากรมหาศาลก็กลับไปพร้อมกับความผิดหวัง ส่วนพวกทหารก็ได้หลักฐานชิ้นใหญ่เพิ่มขึ้น
หลังจากนี้...ขอเพียงพวกคุณชายสี่ไปตรวจสอบก็จะเห็นเส้นทางการเชื่อมต่อกับพวกนักฆ่าของคุณชายสามทันที ที่สำคัญที่สุดก็คือหลักฐานที่ทรัพยากรจำนวนมากจากองค์กรนักฆ่าถูกส่งไปที่บ้านของคุณชายสามนั่นแหละ
เห็นข้อมูลนี้ ดวงตาของคุณชายสี่ก็มีประกายโกรธเกรี้ยว เขาโกรธมาก...ไม่ใช่เเค่โกรธที่คุณชายสามน่าจะเป็นคนอยู่เบื้องหลังในการลงมือกับท่านอัศวินเท่านั้น เเต่โกรธที่คุณชายสามกระทั่งฆ่าคนบริสุทธิ์ไปมากมายเพียงเพราะขัดเเข้งขัดขาของตนเอง หรือเเม้เเต่ฆ่าเพื่อเเลกกับเงินสกปรก!
ไม่ใช่เเค่นั้น...เเต่หลังจากลงมือไปเเล้ว เขาก็ยังรักษาภาพลักษณ์เหมือนคนดี หลอกลวงให้ชาวบ้านมากมายเชื่อถือ การกระทำที่เลวร้ายนี้ช่างทำให้คุณชายสี่รู้สึกเหมือนท้องฟ้ากำลังถล่มลงมา
เดิมทีคิดว่าตัวเองกับพี่สามก็เเค่ไม่ถูกกันเพราะเเย่งชิงอำนาจกันเท่านั้น คิดไม่ถึงเลยว่าจิตใจของพี่สาม...เเท้จริงแล้วโหดเหี้ยมมาตลอด
“ด้วยหลักฐานพวกนี้ พวกเราสามารถทำให้คุณชายสามถูกจับได้เลย อำนาจจัดการทรัพยากรในมือของเขามากมายจะต้องถูกเเบ่ง ถ้าพวกเราอ้างสิทธิในการจับคนร้ายได้ เเถมยังหาคนที่ลงมือกับท่านอัศวินได้ คืนความยุติธรรมให้กับผู้สูญเสียได้ เเรงสนับสนุนนี้คงจะทำให้พวกเราประสบความสำเร็จ ต่อให้ไม่สามารถกลายเป็นอันดับหนึ่งทันที เเต่ถ้าพวกเราใช้ความพยายามอีกหน่อย ก็ไม่น่าจะยากนัก”
“อืม ที่สำคัญที่สุดก็คือ...คุณชายสามเป็นตัวอันตรายที่สุด หากเขาถูกจัดการไปอย่างนี้ คุณชายคนอื่นๆก็จะไม่กล้ามากนักเเล้ว พวกเขาจะต้องระวังการเคลื่อนไหวของตนเองให้มากกว่าเดิม”
“ฉันกลับคิดว่าพวกเรายังรอได้อีกหน่อย หลักฐานนี้จะพลิกหน้าของเรื่องทั้งหมดทันที เเต่ก่อนหน้านั้น...ให้คุณชายสามจัดการกับคุณชายคนอื่นๆให้เสร็จก่อน พวกเรามาทีหลังก็ค่อยรับผลประโยชน์ที่คุณชายสามพยายามมาตลอดก็พอ”
หัวหน้าภารกิจของเขตมลพิษเสนอความคิดของตนเองออกไปบ้าง ซึ่งความคิดของเขานั้นทำให้คนของคุณชายสี่เห็นด้วยทันที
“อย่างนั้นก็เอาตามนี้ก็เเล้วกัน”
คุณชายสี่โบกมือ ระหว่างนี้เขายังมีเวลาอีกมากเพื่อเคลื่อนไหวใต้คลื่นน้ำ ทำให้ตัวเองดูไม่น่าสนใจ เเต่พยายามเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ไปเรื่อยๆก่อน
จนกว่าคุณชายสามจะจัดการพี่น้องทั้งหมด เวลานั้นเขาก้าวไปครั้งเดียวจัดการคุณชายสาม เรื่องก็จบลงได้ เผลอๆ....การให้คุณชายสามก่อปัญหากับคุณชายคนอื่นๆ อาจจะทำให้คนเหล่านั้นสนับสนุนพวกเขาเเทนเพราะความโกรธก็เป็นได้
“ระหว่างนี้ พวกเราต้องรวบรวมทรัพยากรให้มาก สั่งกำลังคน...ตามเขตชายเเดนเเค่ตรึงกำลังเอาไว้ เเต่ใช้เวลาที่เหลือเพื่อเข้าพื้นที่ล่าให้มาก ทรัพยากรหลังจากนี้จะต้องใช้อีกมากเพื่อการเป็นอัศวินคนต่อไป”
คุณชายสี่คิดฝันไปไกลเเล้ว อีกอย่าง...การกระทำเช่นนี้จะทำให้คุณชายคนอื่นๆเข้าใจผิด คิดว่าพวกเขาอยากจะหาทรัพยากรเพื่อเเข่งขันเเย่งตำแหน่งอัศวินคนต่อไปด้วย เเม้เเต่คุณชายสามก็จะไม่สงสัยว่าพวกเขาได้ไพ่ลับชิ้นใหญ่ในมือมาเเล้ว
เมื่อเรื่องทั้งหมดเป็นไปตามที่คาดหวัง ซูหยวนก็เดินตามหัวหน้าภารกิจเเละทหารพิเศษกลับมาที่ห้องรวม หลังจากปิดประตู...หัวหน้าภารกิจที่วางท่าในตอนเเรกก็ทิ้งตัวลงอย่างอ่อนเเรง หลายวันมานี้...พวกเขาทำงานหนักหน่วงจริงๆ
“ฉันเกือบจะตายเเล้ว!”
พลทหารพิเศษคนหนึ่งเก็บออร่าของตนเองกลับมา ข้างๆของเขายังมีเศษเเกนพลังงานจำนวนมากราวกับภูเขาย่อมๆ นี่เป็นเพราะเขาต้องปล่อยออร่าเเห่งความโกรธเกรี้ยวทุกๆวัน ซึ่งสิ่งนั้นทำให้พลังงานของเขาเเทบจะไม่พอ เพียงเเต่...ในการทำงานหนักนั้นไม่ใช่จะไร้ประโยชน์ไปเสียทีเดียว เพราะหลังจากที่เขาใช้พลังงานจำนวนมากไปในทุกๆวัน ดูเหมือนขีดรับพลังงานของเขาจะก้าวขึ้นอย่างรวดเร็ว
การค้นพบครั้งนี้ทำให้พลทหารพิเศษจำนวนมากสามารถเพิ่มพลังงานในตัวเองมากขึ้นกว่าที่เคยเป็น กลายเป็นโอกาสครั้งใหญ่ของพวกเขาเสียด้วยซ้ำ
“น้องอัน ครั้งนี้...ถึงจะบอกว่าเป็นการทำเพื่อชดเชยความผิดของพวกเรา เเต่จริงๆเเล้ว...กลับมีประโยชน์ต่อกองทัพมากๆ ครั้งหน้าที่พวกเราจะมาทำการเเลกเปลี่ยนย่อมไม่ต้องอึดอัดใจอีกเเล้ว”
“ที่สำคัญที่สุดก็คือ...ฝั่งมนุษย์ชาติของพวกเราจะมีโอกาสพัฒนาขึ้นอีกมาก หากทรัพยากรในเขต J เป็นที่ต้องการของดินเเดนเหล่านี้จริง เท่ากับว่าพวกเรายังเพิ่มจำนวนการล่าให้มากขึ้น เเล้วก็เเลกเปลี่ยนทรัพยากรกลับไป บางที....ทุกคนก็อาจจะสามารถกินอาหารดีๆได้”
เมื่อเทียบกับผลึกบาเรียเเล้ว อาหารทั่วไปที่พวกเขากินทิ้งกินขว้างนั้นเป็นของราคาถูกกว่า เเต่ในดินเเดนของพวกเขา...อาหารทั่วไปนี้ ขอเเค่มีสารอาหาร ไม่จำเป็นต้องมีพลังงานมากมายอะไร ก็จะทำให้ผู้คนอิ่มท้องกันมากมายเเล้ว บางที...คงจะไม่มีใครต้องตายเพราะอดอยากอีก
อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้มีข้อดี เเต่ก็มีข้อเสียด้วย เพราะหลังจากที่การนำเข้าอาหารจำนวนมากจากเขตอื่น สิ่งนี้จะทำให้เกษตรกรในเขตของพวกเขาถูกลดทอนความสำคัญลงไป ดูเเล้ว...คนเหล่านั้นไม่น่าจะยินยอมได้ง่ายๆ
“ผลลัพธ์ของครั้งนี้จะเป็นตัวตัดสินเลยว่าจะสามารถเปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์ไปได้หรือไม่ อีกอย่าง...พวกเราอาจจะถูกต่อต้านโดยองค์กรเกษตรกรก็ได้”
ทหารพิเศษคนหนึ่งพูดถึงประเด็นนี้ขึ้นมา ทว่าซูหยวนกลับส่ายหน้าให้ เพราะเธอเป็นคนขององค์กรเกษตรกร ย่อมรู้ดีว่าความเป็นจริงเเล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่เเค่เรื่องเสียหายเท่านั้น หากเเต่จะเป็นโอกาสขององค์กรด้วยเช่นกัน
“การที่องค์กรเกษตรกรไม่ต้องเเบกรับความกดดันในการผลิตสารอาหารนั้นน่าจะเป็นสิ่งที่พวกเขาชอบมากกว่าจะต่อต้านนะคะ พืชอาหารเหล่านี้ไม่ได้มีราคามากเท่ากับสมุนไพรที่นำมาทำยา หากพวกเขาไม่ต้องทำตามข้อกำหนดที่ส่วนกลางมอบให้ เเล้วสนใจในการเพาะปลูกสมุนไพรราคาเเพงเเทน เเบบนั้นจะทำให้พวกเขามีกำไรมากกว่าขาดทุน”
“ที่ฉันคิดว่าจะมีปัญหาจริงๆ น่าจะเป็นพวกโรงผลิตสารอาหารสังเคราะห์มากกว่า เพราะโรงผลิตสารอาหารสังเคราะห์เหล่านี้อยู่ได้เนื่องจากการผลิตของพวกเขาให้พลังงานที่เหมาะสม โดยมีราคาถูก เเละสามารถใช้ส่วนผสมของพวกกลายพันธุ์เป็นวัตถุดิบได้”
“การทำกำไรจากส่วนต่างเช่นนี้ หากต่อไป...ทุกคนมีอาหารให้กินโดยไม่ต้องพึ่งพาอาหารสังเคราะห์ ฉันคิดว่าพวกเขาจะขาดทุนมาก”
ซูหยวนถอนหายใจออกมา เมื่อคิดถึงกรณีนี้...พวกผู้ผลิตอาหารสังเคราะห์ระดับต่ำจะต้องปรับตัวอีกมาก เปลี่ยนจากการผลิตอาหารสังเคราะห์ระดับต่ำไปเป็นอาหารสังเคราะห์ระดับสูงหรืออื่นๆ
เเน่นอนว่ามันคงไม่ได้ถูกยุบกิจการไปเสียทีเดียว เพราะสำหรับพวกนักล่าเเล้ว...การใช้อาหารสังเคราะห์ประทังชีวิตยังจำเป็นอยู่ พวกเขาไม่ควรทำอาหารสดๆติดตัวไประหว่างการล่าด้วย
ทว่า...นักล่าเหล่านั้นมีความสามารถในการจ่ายมากกว่าทั่วไป ดังนั้นถ้าพวกเขามีโอกาสเลือก ย่อมเลือกสารอาหารสังเคราะห์ระดับสูงที่อาจจะให้พลังงาน หรือไม่ก็ต้องทำให้อิ่มท้องเป็นเวลานานเพื่อจะได้ไม่เสียเวลากินดื่ม ด้วยเหตุนี้ย่อมมองว่าเป็นทั้งวิกฤติเเละโอกาสได้เลย
โรงผลิตสกุลเจียงที่เธอสนับสนุนย่อมไม่เจอปัญหาใหญ่โตอะไร เพราะนอกจากสารอาหารเเล้ว ตอนนี้พวกเขาสามารถทำปุ๋ยวิเศษให้เธอได้ด้วย สุดท้ายเเล้วโรงผลิตอื่นๆอาจจะมาหาเธอเพื่อเป็นตัวเเทนในการผลิตเหมือนกัน เเน่นอนว่าซูหยวนไม่มีแผนที่จะปฏิเสธ หากเธอขยายกิจการค้าขายปุ๋ยวิเศษได้ ก็ย่อมเป็นการสร้างเครดิตได้มากขึ้นด้วยเช่นกัน
“ถ้ากระทบเเค่โรงผลิตสารอาหารคงไม่เป็นอะไร พวกเขาใช้เงินเล็กน้อย...ไม่สิ อาจจะขอเงินสนับสนุนจากรัฐบาลเพื่อทำการยกระดับการผลิตของตนเอง ซึ่งรัฐบาลก็น่าจะพร้อมสำหรับการสนับสนุนอยู่เเล้ว อย่างไรก็เป็นการยกระดับทำเพื่อดินเเดน”
“อืม ถ้าอย่างนั้นก็คงจะไม่มีปัญหาอะไร เวลานี้ที่พวกเราต้องทำก็คือการช่วยเหลือให้คุณชายสี่กลายเป็นอัศวินให้ได้ เรื่องนี้ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่สำหรับพวกเราเลย ก่อนหน้านี้เพราะเเกนพลังงานของพวกเราไม่มีความน่าสนใจ จะเอาอำนาจใดๆไปต่อรองก็ไม่มี”
“อีกอย่าง...สถานการณ์ตอนนี้เป็นใจมาก คุณชายสี่ผู้นี้พึ่งพาได้จริงๆ ดูเเล้วเขาค่อนข้างจริงใจ ตรวจสอบความรู้สึกไม่มีเเผนการร้ายอยู่เบื้องหลังความร่วมมือเลย ดังนั้น...ในอนาคตพวกเรายังจะร่วมมือกันด้วยดีไปได้อีกนาน”
“อ้อ รุ่นน้องพลทหารพิเศษอัน ระหว่างทำการตรวจสอบ ฉันพบอะไรบางอย่างดีๆด้วยนะ” รุ่นพี่พลทหารพิเศษคนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างกระตือรือร้น หลังจากคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขามองไปที่รุ่นน้องอันด้วยสายตาตื่นเต้น ทำเหมือนว่าถ้าเขาสามารถพูดเรื่องนี้ออกไปได้เเล้ว จะได้รับคำขอบุคณอย่างมากจากรุ่นน้อง ความรู้สึกผิดในใจทั้งหมดจะได้หายไปด้วย
“บางอย่างดีๆงั้นหรอคะ” ซูหยวนเล่นไปตามน้ำ เธอรู้ว่าเขาอยากให้เธอถามกลับ เช่นนั้นเธอก็ถามให้
ถึงอย่างไร ความช่วยเหลือของพวกเขาก็เพียงพอที่จะชดเชยความผิดก่อนหน้านี้เเล้ว ที่สำคัญที่สุด...จะบอกว่าเป็นความผิดของพวกเขาทั้งหมดก็ไม่ได้ อย่างไรการทำหน้าที่ก็เป็นของพลทหารพิเศษอยู่ดี หากเธอไม่รับหน้าที่นี้ ก็ต้องเป็นคนอื่นที่รับไป
เช่นนั้น...คนอื่นก็จะโกรธเธอเช่นกันหรือ? นั่นคงเป็นไปไม่ได้ ความผิดของพวกเขาก็เเค่เรื่องที่ไม่ยอมบอกความจริงให้เท่านั้น เเต่....ต่อให้เป็นความจริงอะไร ก็ไม่เท่ากับความจริงที่ประธานจางมาบอกเธอ
สุดท้ายเรื่องที่ดินเเดนศักดิ์สิทธิ์ ในอาณาเขตของท่านอัศวินหงส์ขาวเกิดเรื่องก็เป็นสถานการณ์ที่เกิดอย่างกะทันหัน ขนาดเธอทำภารกิจเสร็จเเล้ว พวกรุ่นพี่พลทหารพิเศษก็ยังไม่รู้เลยว่ามีเรื่องอะไร สุดท้าย...ถ้าพวกเขารู้ก่อน อาจจะไม่ให้เธอไปที่นั่นก็ได้
ซูหยวนไล่ความคิดเดิมของตนเอง พวกรุ่นพี่ทำงานอย่างหนักเพื่อช่วยคุณชายสี่สำเร็จเเล้ว นี่ก็เพียงพอเเล้วเช่นกัน
“ฮ่าๆ รุ่นพี่คนนี้สามารถหาเส้นทางในการทำธุรกิจให้รุ่นน้องได้ด้วยนะ ไม่ใช่ว่ารุ่นน้องผลิตปุ๋ยวิเศษขายได้หรอกหรือ? ถ้าอย่างนั้น...ทำไมไม่เอามาขายที่ดินเเดนนี้ไปด้วยเลยล่ะ”
รอยยิ้มของรุ่นพี่กว้างขึ้นเมื่อเขาพูดถึงเรื่องนี้ ตัวเองอุตส่าห์ลำบากเพิ่มขึ้นเพื่อตามตรวจสอบสถานการณ์ของปุ๋ยในดินแดนนี้ ทั้งหมดนี้เพื่อรุ่นน้องที่น่ารักของเขาเพียงคนเดียว!
……………………..