บทที่ 404 มดควันแดงกับข้อตกลงของสองสถาบัน (อ่านฟรี 14 เม.ย. 69)

บทที่ 404 มดควันแดงกับข้อตกลงของสองสถาบัน

กระเเตหางม้วนพวกนี้มีจำนวนมากก็จริง เเต่ก็ไม่ได้มีมากมายขนาดที่จะปักหลักอยู่ที่เดียว โดยเฉพาะการที่อันซูหยวนไม่ต้องการเผชิญหน้ากับนักเรียนจากสถาบันอื่นๆ เเละเขต D นี้ ก็ไม่ใช่เขตที่ใครจะมาล่าก็ได้ จำเป็นต้องเป็นพวกที่มั่นใจในระดับหนึ่ง หรือไม่ก็เตรียมความพร้อมมาอย่างดี

อย่างพวกเกษตรกรที่สามารถล่าพวกกลายพันธุ์เขต D ได้ ไม่ใช่เพราะพวกเขามีความสามารถใด หากเเต่พวกเขามีเงินในมือมาก การเป็นเกษตรกรทำให้พวกเขาหารายได้มาไม่น้อยเลย ดังนั้น…เงินพวกนี้ย่อมซื้ออุปกรณ์สำหรับการล่าได้มาก

ยกตัวอย่างเช่น พวกเขาสามารถหาอาวุธที่ใช้ครั้งเดียวเเล้วทิ้งจำนวนมาก ในขณะที่นักเรียนจากสถาบันนักล่าจะเน้นการใช้ฝีมือของตนเองมากกว่า เรื่องนี้…เป็นเพราะจุดประสงค์ของนักเรียนเเต่ละสถาบันไม่เหมือนกัน  ทำให้การต่อสู้นี้มีวิธีการที่ต่างกัน

หากเป็นนักเรียนจากสถาบันนักล่า พวกเขาคาดหวังว่าจะกลายเป็นนักล่าที่เเข็งเเกร่งยิ่งๆขึ้นไป ดังนั้นถ้าเอาเเต่พึ่งพาทรัพยากร ฝีมือก็จะไม่พัฒนาขึ้น เเม้ว่าจะต้องการเอาชนะการประลองเหล่านี้ แต่ทุกคนรู้ดีว่าระหว่างการเรียนกับการต่อสู้จริง สิ่งนี้ต่างกันมาก ถ้าพวกเขารอจนกว่าการต่อสู้จริงเเล้วค่อยพัฒนา เช่นนั้นก็อาจจะตายก่อนพัฒนาก็ได้ ดังนั้นอาศัยตอนนี้จะเป็นการพัฒนาที่ยั่งยืนกว่า

ในขณะเดียวกัน นักเรียนจากสถาบันเกษตรกรหรืออื่นๆ พวกเขาไม่สนใจหรอกว่าจะพัฒนาฝีมือได้ไหม พวกเขาสนใจเเค่จะเอาชนะวันนี้เท่านั้น สุดท้ายเมื่อเรียนจบมา พวกเขาไม่ต้องไปล่าจริงๆเสียหน่อย ไม่มีใครต้องเข้าร่วมกองทัพโดยทำหน้าที่เป็นทหารเเนวหน้า เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องฝึกฝีมือ โยนเอาทรัพยากรออกไปก็สิ้นเรื่องเเล้ว

เพื่อไม่ให้เกิดการปะทะกับคนเหล่านั้นโดยไม่ได้ประโยชน์อะไร ซูหยวนจึงเลี่ยงพวกเขาอยู่เสมอ ใช้เวลาไปไม่ถึง 2 ชั่วโมง เธอก็สามารถล่าได้ถึง 500 ตัวเเล้ว 

หมายความว่าตอนนี้สถาบันนักล่าอันดับหนึ่งกลายเป็นอันดับหนึ่งของชั้นปีที่ 3 แล้วจริงๆ ซึ่งผลลัพธ์เช่นนี้ไม่ได้น่าแปลกใจอะไร การที่อัตราความเร็วในการล่าของซูหยวนเพิ่มขึ้นทีละ 100 เช่นนี้ พวกเขาก็รู้อยู่แล้วว่าคงจะนำหน้าในอีกไม่นาน ยิ่งรู้ว่าเธอเป็นทหารพิเศษ พวกเขาก็คาดหวังว่าจะเห็นกสรล่าหลักพันตัว!!

อย่างไรก็ตาม เมื่อมีคนเห็น ก็ต้องมีคนวางเเผนการรับมือ พวกเขาไม่ยอมให้สถาบันนักล่าอันดับหนึ่งได้ชัยชนะไปง่ายดายเกินไป 

อีกอย่าง จังหวะนี้ก็เป็นจังหวะดีที่จะทำให้พวกเขากอบโกยผลประโยชน์จำนวนมากมาได้ด้วย...

โดยเฉพาะนักเรียนจากสถาบันทำยาที่ต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมากในการฝึกฝนเด็กๆในสถาบัน ราวกับเป็นธรรมเนียมที่พวกเขาจะติดต่อกับนักเรียนของสถาบันอื่นๆเพื่อทำการแลกเปลี่ยน เเละครั้งนี้ … เป้าหมายของพวกเขาก็คือสถาบันเกษตรกร!

“ว่าอย่างไร สนใจหรือไม่?” เสียงของตัวเเทนสถาบันทำยาที่เร่งเร้าให้อีกฝ่ายตอบกลับ ทำเอาคิ้วของผู้ฟังขมวดมุ่น

“ตอนนี้พวกนั้นขึ้นเป็นอันดับหนึ่งที่ห้าร้อยกว่าคะเเนนเเล้ว พวกเราไม่มีทางไล่ทันได้ ดูเหมือนว่าข้อเสนอนี้จะมาช้าเกินไปหน่อย อันที่จริง…ถ้าเสนอกับสถาบันเพลิงพลอง พวกนั้นอาจจะสนใจก็ได้ เพราะถ้าหยุดพลทหารพิเศษคนนั้นได้ ก็เท่ากับสามารถหยุดการล่าของพวกสถาบันนักล่าอันดับหนึ่งได้เลย พวกเขาน่าจะใช้เวลาที่ได้มานี้เร่งการล่าให้มากขึ้น เเล้วก็เอาชนะได้”

ได้ยินเช่นนี้ ตัวเเทนจากสถาบันทำยาก็ส่ายหน้า คิดว่าพวกเขาไม่คิดถึงสถาบันเพลิงพลองมาก่อนหรือ? แต่สถาบันของพวกนั้นไม่มีทางยอมรับเงื่อนไขของพวกเขาเเน่ ดีไม่ดีอาจจะถูกจับเสียเอง เพราะพวกเขาคิดเล่นเกมโกงกับการต่อสู้อันทรงเกียรติที่เจ้าพวกนี้ยึดมั่นนักหนา

“สถาบันเพลิงพลองอาจจะสนใจอันดับ 1 ก็จริง เเต่…สถาบันเกษตรกรสนใจเเค่ทำลายสถาบันนักล่าอันดับหนึ่งไม่ใช่หรือ? ที่มาหาสถาบันเกษตรกรก็เเค่คิดว่าสถาบันเกษตรกรจะไม่ยอมให้สถาบันนักล่ากลายเป็นอันดับหนึ่ง ด้วยเเรงเเค้นที่มากมายขนาดนี้ ย่อมมอบทรัพยากรให้พวกเราได้”

“.....”

“โอ้ หรือว่าจะไม่ได้อยากแก้เเค้นเเล้ว? ไม่สิ…หรือพวกคุณไม่สนใจอีกต่อไปว่าใครจะบอกว่าพวกเกษตรกรก็แค่พวกขี้โม้ สู้สถาบันนักล่าอันดับหนึ่งก็ไม่ได้ ตอนนี้สถาบันนักล่าเลยตบหน้าด้วยการกลายเป็นอันดับหนึ่ง นำหน้ากระทั่งสถาบันเพลิงพลอง ต่อไปถ้าเกษตรกรพูดอะไรมาก็ต้องดูว่านักล่ายอมรับหรือไม่ ถ้าพวกเขาไม่ยอมรับ เช่นนั้นคำพูดของเกษตรกรก็แค่ลมลอยผ่านไป บางที…”

“พอได้แล้ว!!” ไม่ต้องให้คนพูดจนจบ หน้าของพวกเขาก็เหมือนถูกตบอย่างเเรง

เป็นอย่างที่สถาบันทำยาพูดนั่นเเหละ พวกเขาเองก็โกรธเเค้นเช่นกัน ใครจะอยากได้ยินคนอื่นด่าตัวเองเสียๆหายๆขนาดนั้นกันล่ะ

อีกอย่าง การที่สถาบันนักล่าอันดับหนึ่งที่เป็นศัตรูคู่เเค้นทำตัวเหมือนไม่เห็นว่าพวกเขาเป็นศัตรูนั้นทำให้การเเสดงออกของพวกเขาก่อนหน้านี้เป็นเหมือนละครปาหี่ที่เล่นตลกให้คนอื่นดู มันช่าง…เจ็บใจจริงๆ

“ตกลง พวกแกต้องการอะไร เเล้วจะทำอะไรให้พวกฉันได้” ได้ยินคำถามนี้ รอยยิ้มของตัวเเทนสถาบันทำยาก็ยกยิ้มเย็นชาขึ้นมา

“ในเมื่อศัตรูมีเเค่คนเดียว ถ้าอย่างนั้นก็แค่ทำให้ศัตรูคนนั้นต่อสู้อีกไม่ได้ก็เป็นอันจบ”

“ต่อสู้ไม่ได้? นี่…คิดจะทำผิดกฎหมายงั้นหรอ เรื่องนี้ถ้าผิดพลาดขึ้นมา ฉันจะถือว่าไม่ได้ตกลงอะไรกับพวกแกนะ อีกอย่าง…อย่ามาโยนปัญหาให้ฉันด้วย”

“ผิดกฎหมายอะไร? พวกเราไม่ทำเเบบนั้นหรอกน่า อย่าลืมสิว่าพวกเราเป็นนักเรียนจากสถาบันทำยานะ เเค่คิดว่าจะจัดการนักล่าคนหนึ่งด้วยกำลังก็ผิดเเล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นจะจัดการยังไง” 

ได้ยินคำพูดนี้ของพวกเขาก็รู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง หากนักเรียนจากสถาบันทำยาคิดจะฆ่าพลทหารพิเศษคนนั้นล่ะก็…พวกเขาก็ไม่อยากมีส่วนร่วมด้วยเด็ดขาด คงจะมีเเค่คนโง่เท่านั้นที่อยากเป็นศัตรูกับพลทหารพิเศษน่ะ

“ง่ายมาก ไม่ใช่ว่าเขตพื้นที่ล่าพวกนี้ก็มีกฎเป็นของตัวเองหรือ?”

“หืม?”

“วิธีการที่จะบอกนี้ ถ้านักล่ามีจำนวนมากก็คงไม่ได้ผล แต่ถ้ามีคนเดียวล่ะก็ … ใช้ได้แน่นอน”

“รีบๆบอกมาเถอะ ต้องลีลาแบบนี้ด้วยหรอ”

“ฮ่าๆ ได้ ที่พวกเราคิดกันไว้ก็คือ พวกเราจะถ่วงเวลานักล่าคนนั้น ปกติเเล้วเมื่อมีการบีบลูกแก้วขอความช่วยเหลือ ทุกคนที่อยู่ในรัศมีจะต้องมาช่วย เเล้วก็พาไปส่งในที่ปลอดภัย หรือไม่ก็รอจนกว่าเจ้าหน้าที่างการจะมา ซึ่งนักล่าของสถาบันก็คือทหารคนหนึ่ง เธอจะต้องทำตามกฎเเล้วรีบมาช่วย ทำอย่างนั้นไปเรื่อยๆ พวกเรามีกัน 74 คน ก็ทำให้ครบ 74 ครั้ง เเล้วก็กลับมาใหม่ วนไปเช่นนี้…ดูสิว่านักเรียนทหารพิเศษคนนั้นจะเอาเวลาที่ไหนไปล่า”

อีกฝ่ายพูดขึ้นด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์ ทางฝั่งของนักเรียนจากสถาบันเกษตรกรก็คิดตามแผนการนี้ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ คนพวกนี้...ช่างมีความคิดเสียจริง!

“วิธีการนี้ดีนะ ดีจริงๆ แต่ว่า…วิธีการนี้อาจจะทำให้สถาบันทำยาล่าได้น้อยลง นี่จะไม่เป็นอะไรหรือ?” คนหรี่ตาลงในขณะเอ่ยถาม แม้ว่าแผนการนี้ดี แต่นี่จะทำให้สถาบันทำยาล่าได้น้อยลงไปมากๆ อาจจะอยู่อันดับรั้งท้ายเลยด้วยซ้ำ เช่นนี้แล้วพวกเขาจะยอมร่วมมือด้วยดีจริงๆหรือ?

อีกอย่าง หากเงื่อนไขของพวกเขามากเกินไป สถาบันเกษตรกรก็ไม่ต้องการแลกเปลี่ยนหรอก อย่างไร...นี่ก็ทำเพื่อความสะใจล้วนๆ ไม่ได้มีผลประโยชน์อะไรเพิ่มขึ้นมา พวกเขาก็ไม่ได้อันดับสูงขึ้นด้วยซ้ำ

ทางฝั่งของตัวแทนสถาบันทำยาเข้าใจความคิดของทางนั้น พวกเขาคลี่ยิ้ม ส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วตอบกลับอย่างสมเหตุสมผล

“เเน่นอนว่าพวกเราต้องการการเเลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม….ซึ่งหมายความว่าเท่าเทียมทั้งกับสถาบันเกษตรกรและสถาบันทำยาของพวกเรา”

“เหอะ บอกมาว่าต้องการอะไร”

พวกเขาเข้าใจทันที พวกสถาบันทำยานี้ไม่มีความหวังกับการล่าเเล้ว ดังนั้นเเทนที่จะล่าต่อไป เเล้วก็เจอเเค่ความล้มเหลว สู้เอาตัวมาเเลกกับทรัพยากรที่จะได้จากการเเลกเปลี่ยนนี้ดีกว่า

“ดี เเบบนี้น่าจะคุยกันง่ายหน่อย สิ่งที่พวกเราต้องการก็คือสิ่งที่สถาบันเกษตรกรทำได้อยู่เเล้ว ได้ยินว่าปีนี้พวกปี 3 กำลังฝึกเพาะปลูกสมุนไพรระดับต่ำใช่ไหม? พวกเราเองก็อยากฝึกปรุงยาเพิ่มขึ้น ดังนั้น …. ทำไมไม่ให้พวกเราบางส่วนล่ะ”

“เหอะ ถึงจะคิดไว้เเล้ว เเต่ก็เป็นเรื่องนี้จริงๆ ไม่ผิดคาดเลย”

“ไม่ผิดคาด? เเล้วยอมรับได้ไหมหล่ะ”

“ฮ่าๆ แน่นอนว่าได้ แต่ยังต้องพูดเรื่องจำนวนให้ดีก่อน ถ้าอยากได้ทั้งหมด นั่นเป็นไปไม่ได้”

“อืม พวกเราก็ไม่ได้โลภมากขนาดนั้น…” 

ทั้งสองฝ่ายใช้เวลาเจรจากันไม่นาน ในที่สุดก็ลงตัว โดยสถาบันทำยาจะได้รับทรัพยากรหลังจากที่อันดับของสถาบันนักล่าอันดับหนึ่งร่วงอันดับลงมา แต่เมื่อไรที่กลับขึ้นไปอีกครั้งก็หมดสิทธิ์ได้รับส่วนเเบ่ง ซึ่งส่วนเเบ่งนี้ไม่ได้เป็นการให้เปล่าๆ กลับเป็นการลดราคาของสมุนไพรลงจากปกติ ให้เหลือเพียง 60 ส่วนจากเดิม 100 ส่วน เท่ากับประหยัดไปได้เกือบครึ่ง 

เเน่นอนว่ายังมีจำนวนที่สามารถซื้อได้สูงสุดต่อวันด้วย ป้องกันพวกนั้นทุ่มเทเเค่ 1 วัน ที่เหลือก็ไม่ทำงานอีกแล้ว เพราะพวกเขาซื้อของทั้งหมดไปในครั้งเดียวเเล้วนั่นเอง

การเเลกเปลี่ยนของพวกเขาไม่รู้มาถึงซูหยวน แต่เรื่องนี้คงจะบอกว่าซูหยวนได้รับผลกระทบก็ไม่ถูกนัก นี่ต้องขอบคุณสุภาพบุรุษเเสนดีที่จู่ๆก็ปรากฎตัวมาช่วยเธอเลย

อันซูหยวนที่กำลังใช้ธนูของตนเองเพื่อจัดการกระเเตหางม้วนจากระยะไกล พร้อมกันนั้นก็จัดการพวกมดควันเเดงไปด้วย โดยมดควันเเดงกลายพันธุ์พวกนี้ชอบอยู่เป็นฝูงเช่นกัน 

ที่จริง…เมื่อเทียบกับกระเเตหางม้วนเเล้ว มดควันเเดงนี้อยู่กันเป็นกลุ่มใหญ่มากกว่า ขอเพียงหารังของมันเจอ ก็สามารถฆ่าได้รวดเดียวกว่า 2-300 ตัวเเล้ว อ่า…จะพูดเเบบนั้นก็ไม่ถูกเสมอไป เพราะหลายครั้งที่มีใครเจอร่องรอยของมดควันเเดงพวกนี้ พวกเขามักเลือกที่จะหนีมากกว่าเข้าไปสู้ ดังนั้นการเจอพวกมันจึงไม่ถือว่าเป็นโอกาส แต่มองว่าเป็นอุปสรรคใหญ่น่าจะถูกต้องกว่า

มดควันเเดงพวกนี้จะทำรังอยู่ตามรูดิน พวกมันจะซ่อนใต้หินหรือขุยดินที่ดูปกติสุดๆ ข้างในจะมีราชินีอยู่ด้วย โดยราชินีของพวกมันนั้นจะทำหน้าที่ผลิตลูกๆออกมา เเล้วก็ให้มดควันเเดงเหล่านั้นเป็นทาสเเรงงานหาอาหารต่อไป 

มดควันเเดงเหมือนกับมดทั่วไปที่จะเดินตามกันเป็นขบวนไปหาอาหารมามอบให้ราชินี ทำหน้าที่อยู่พักใหญ่ก็กลับไปตายที่รังเพื่อกลายเป็นอาหารอีกรอบ ช่างเป็นพวกที่ซื่อสัตย์จริงๆ…

ความอันตรายของพวกมันก็คือ หากเห็นพวกมันเเค่ตัวเดียวเเล้วลงมือ ตอนนั้นทั้งฝูงจะรู้ทันที เเล้วก็จะรีบกรูกันออกมาจัดการศัตรูคนนั้น ฉะนั้นพวกมือใหม่ที่ชะล่าใจ คิดว่าเจอมันหลงฝูง ทว่าความจริงเเล้วไม่ใช่เลย 

สุดท้ายกลายคนที่ประมาทเช่นนั้นก็จะกลายเป็นเหยื่อของพวกมันมานักต่อนักเเล้ว

ซูหยวนรับภารกิจในการจัดการมดควันแดงมาเหมือนกัน มันเป็นภารกิจที่พนักงานจะเน้นย้ำถึงอันตรายเอาไว้ก่อนเลย แม้ว่าจะเป็นซูหยวน แต่ก็ยังมอบรายละเอียดเกี่ยวกับมดควันแดงติดมาให้ด้วย ระบุชัดเจนว่าหากต้องการจะล่าพวกมันก็ควรจะล่อออกมาจากรัง ไม่ควรจะไล่ตามพวกมันลงไปในใต้ดินที่เป็นรังของพวกมัน เพราะสุดท้ายแล้วอาจจะถูกล้อม และที่สำคัญก็คือ...ในรังของพวกมันมีรูที่เชื่อมต่อกันเยอะมาก ความได้เปรียบนี้เองที่จะทำให้พวกมันสามารถฆ่าคนที่มีฝีมือได้

กระทั่งนักล่าระดับสูงที่มั่นใจในตัวเองเกินไปก็ยังไม่รอดหลายราย แต่ถึงจะรู้เช่นนั้นแล้ว...ซูหยวนก็ไม่ได้กลัวเลย

เธอไล่ตามร่องรอยของพวกมันเพื่อที่จะทำภารกิจจัดการมดควันแดงจำนวน 300 ตัวในเขต D ซึ่งจะให้แต้มภารกิจเป็น 5 แต้ม ไม่เหมือนกับภารกิจอื่นๆที่จะต้องล่า 20-30 ตัวเพื่อ 1 แต้ม สำหรับมดควันแดงนี้ถูกคำนวณเอาไว้เลยว่าเมื่อเริ่มการต่อสู้ ก็จะต้องต่อสู้ไม่หยุด

แม้ว่าซูหยวนจะทำภารกิจเสร็จไปแล้วกว่า 12 แต้ม ทว่า...ในชั้นปีที่ 3 นี้ไม่เหมือนกับชั้นปีที่ 2 เนื่องจากภารกิจขั้นต่ำที่พวกเขาต้องทำมีเพียง 20 ภารกิจ แต่...หลังจากนั้นจะถูกนับเป็นคะแนนเพื่อเอาไปรวมแข่งกับสถาบันอื่นๆเพื่อทำสรุปอีกครั้ง

ก็เหมือนกับตอนที่ซูหยวนมีค่าพลังงานมากที่สุด กรณีนี้ก็จะทำให้สถาบันนักล่าอันดับหนึ่งได้รับ 1 คะแนนสะสมเอาไว้ ดังนั้นทุกคนจึงพยายามอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นคะแนนภารกิจ หรือจำนวนสัตว์กลายพันธุ์ที่สามารถล่าได้ ทั้งหมดล้วนจะถูกวัดเป็นความภาคภูมิใจของพวกเขา

คิ้วเรียวบางของหญิงสาวขมวดมุ่นเล็กน้อยเมื่อรับรู้ถึงจำนวนคนที่มุ่งหน้ามาทางตำแหน่งของเธอ ถึงจะไม่รู้ว่าคนพวกนี้มีเจตนาอะไร และที่ผ่านมาเธอก็พยายามเลี่ยงคนอื่นๆเสมอ แต่...นี่ไม่ได้หมายความว่าซูหยวนจะต้องกลัวคนอื่น

เธอไม่ได้คิดจะหนีพวกเขา หากต้องปะทะ...ซูหยวนก็มั่นใจว่าเธอจะเอาชนะได้ไม่ยากเย็นนัก ดังนั้น...หากใครอยากจะเข้ามาก่อกวน เช่นนั้นก็ต้องระวังตัวเองให้ดี!!

……………………………………….

>>> ฝากผลวานใหม่ใกล้คลอด เรื่อง “หลิวหร่วนอี้ : บทนี้ข้าคงหนีไม่พ้น” เริ่มลงตอนแรกวันที่ 1 พฤษภาคม  สามารถกดติดตามเเละเป็นกำลังใจให้กันได้นะคะ

ลิ้งค์สำหรับเจิม >> https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2674876  <<

ขอบพระคุณมากค่าาาาาาา