บทที่ 417 แผนของผู้นำตระกูลไห่ (อ่านฟรี 27 เม.ย. 69)

บทที่ 417 แผนของผู้นำตระกูลไห่

“ผู้นำตระกูลเจียงหลัก ในเมื่อสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ ดูเหมือนจะมาจากการวางเเผนที่ผิดพลาดของท่านเอง ดังนั้น….นี่จึงเป็นสิ่งที่ผู้นำตระกูลต้องรับผิดชอบ”

“ตระกูลเจียงของเรา หากจำเป็นก็ต้องตัดเเขนขาออกไปบ้างเพื่อให้ยังสามารถรักษาชีวิตต่อไปได้ นี่เป็นเรื่องที่พวกเราทุกคนรู้ดีอยู่ในใจ … ท่านผู้นำตระกูลน่าจะรู้อยู่เเล้วว่าตนเองไม่มีความสามารถพอ เเละตอนนี้ตระกูลเจียงสาขาที่ฉันดูเเลอยู่ก็เป็นตระกูลเจียงสาขาที่มีอันดับรองลงมา ดังนั้น จึงเเค่โยกสลับตำแหน่งกันเท่านั้น”

“ฉันจะใช้โรงงานผลิตอาหารสังเคราะห์สกุลเจียงสาขาเพื่อกลายเป็นผู้ผลิตอาหารอันดับหนึ่ง ผลักดันตระกูลเจียงให้ยิ่งใหญ่ เพิ่มทรัพยากรเข้ามาในตระกูลของเรา ไม่ปล่อยให้ตระกูลต้องแบกหน้าไปหยิบยืมเงินจากผู้อื่นอีก!”

เจียงฮุ่ยตอนนี้เหมือนกับกำลังหาเสียง เเต่ความจริงเเล้วเขากำลังตบหน้าผู้นำตระกูลเจียงหลักซ้ำไปซ้ำมา คนคิดจะรังแกเขางั้นหรือ? ต้องดูว่าเขายินยอมหรือเปล่า ไม่สิ! ต้องดูว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเขายินยอมหรือไม่ ต่างหาก…

ทางฝั่งผู้นำสกุลเจียงหลักที่ไม่ได้คิดว่าจะเกิดปัญหาเช่นนี้ขึ้น ต่อให้เขาคิดวางแผนรัดกุมแค่ไหน คิดให้ตายก็ไม่มีทางรู้ว่าในกฎของตระกูลมี "หมายเหตุ" อยู่ในนั้นด้วย 

เพราะแม้แต่ผู้ก่อตั้งตระกูลเจียงคนแรกก็ยังไม่มีทางรู้เลย นี่เป็นเพราะอันซูหยวนส่งหนูทองลายขาวของตนเองมาจัดการเมื่อไม่กี่วันก่อน 

เธอรู้ว่าตระกูลเจียงร่วมมือกับตระกูลไห่ จึงให้สมุนตัวน้อยของเธอติดตามพวกเขา ดูว่าจะวางแผนเล่นตลกอะไรอีก จนกระทั่งรู้ว่าพวกเขาอยากจะทำลายตระกูลเจียงสาขา แถมยังอยากจะแย่งเทคโนโลยีการผลิตอาหารสังเคราะห์ที่ทำให้พวกเขาขายในราคาต่ำกว่าตลาดถึงครึ่งหนึ่งด้วย

ซึ่ง...สิ่งที่พวกเขาคิดก็เป็นแผนที่ดีเช่นกัน แต่...ปัญหาคือมันไม่ได้มีเทคโนโลยีอะไรเข้ามา ก็แค่อันซูหยวนเอาทรัพยากรมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในราคาต้นทุนต่ำ เพราะอาหารที่แดนศักดิ์สิทธิ์นั้น ตราบเท่าที่ไม่ใช่อาหารพิเศษของพวกเขา ก็เป็นแค่ของที่หาได้ทั่วไป กระทั่งโยนทิ้งโยนขว้างไปรอบๆจนเกิดเน่าเหม็นด้วยซ้ำ 

เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว...เธอก็แค่ใช้ชื่อของธิดาบุญธรรมของท่านอัศวินหงส์ขาวเพื่อซื้ออาหารพวกนั้นในราคาถูก แล้วมาส่งให้สกุลเจียงสาขาผลิต ต้นทุนจึงต่ำไปด้วย ต่อให้สกุลเจียงหลักขโมยเอากิจการของเจียงฮุ่ยไป พวกเขาก็ไม่มีทางที่จะได้รับสิทธิประโยชน์นี้ ....

แม้การที่เจียงฮุ่ยสูญเสียโรงงานผลิตของตนเองไปจะไม่กระทบกับซูหยวน เพราะเธอสามารถร่วมมือกับโรงผลิตไหนก็ได้ หรือไม่...เธอก็แค่ซื้อโรงงานผลิตอาหารสังเคราะห์มา จากนั้นก็ทำดำเนินพวกนั้นทั้งหมดด้วยตัวเองก็ได้แล้ว 

ทว่า...ซูหยวนเป็นคนที่รู้จักดูแลพวกพ้อง ก็เหมือนกับประธานจาง สาเหตุที่เขามีลูกน้องที่ไว้ใจได้มากมาย ไม่ใช่แค่มีเงินมาก หรือมีพลังแข็งแกร่งเหนือผู้ใด ทั้งหมดเป็นเพราะเขาเป็นหัวหน้าที่ดีด้วย ซูหยวนมองเจียงฮุ่ยเป็นพันธมิตรที่ดี ยิ่งก่อนหน้านี้เขาเคยช่วยครอบครัวของเธอ ทำให้แม่ของตัวเองมีงานดีๆที่ปลอดภัยทำ เช่นนั้น...เธอย่อมต้องยื่นมือเข้าช่วยเขาอยู่แล้ว

เจียงฮุ่ยเองก็คงไม่คาดคิดว่าการประจบประแจงของเขาในวันนั้น จะผลักดันให้เขาก้าวมาถึงจุดนี้ได้ จากที่เป็นแค่เจียงฮุ่ย เจ้าอ้วนที่คนในตระกูลเจียงดูแคลน ตอนนี้เขากลับเป็นคนที่มองพวกเขาอยู่จากด้านบนแทน แบบนี้...ช่างสะใจจริงๆ!!

"เจียงฮุ่ย เรื่องนี้ยังต้องตรวจสอบและทำความเข้าใจให้ดี ที่ผ่านมาตระกูลไม่เคยใช้ "หมายเหตุ" มาร่วมพิจารณาในการตัดสิน ดังนั้น..."

"ดังนั้น ก็เลยคิดว่าจะอ้างอิงแค่ส่วนที่ตัวเองต้องการงั้นหรือ? ส่วนไหนที่มีความผิดมาจากตนก็จะมองข้ามไป นี่...เป็นการใช้กฎของตระกูลที่ถูกต้องหรือ?" เจียงฮุ่ยพูดแทรกทันที เขามองตาของผู้นำตระกูลเจียงหลักที่เดิมทีมีความมั่นใจมาก แต่ตอนนี้กลับกำลังหาทางออกให้ตัวเองอยู่

ถ้าต้องทำตามกฎตระกูลจริงๆ เช่นนั้นก็แปลว่าเขาจะต้องลงจากสถานะผู้นำตระกูล แล้วก็หยิบยื่นอำนาจทั้งหมดให้เจียงฮุ่ย สิ่งนี้ย่อมเป็นสิ่งที่เขายอมรับไม่ได้อยู่แล้ว

อีกอย่าง...ตั้งแต่เรื่องยืมเงินจากตระกูลไห่ หรือปัญหาต่างๆที่พูดไปก่อนหน้านี้ ก็ยังไม่ใช่ระดับที่ต้องยึดกิจการของตระกูลสาขากลับมา ทั้งหมดนี้เป็นแค่แผนการจัดการเจียงฮุ่ยก็เท่านั้น การหยิบยืมเงินจากตระกูลไห่ยังเป็นแค่ข้ออ้างด้วย!

จริงอยู่ที่พวกเขาได้รับความเสียดาย ทั้งยังเสียหน้าจากการที่เจียงฮุ่ยเอาอาหารสังเคราะห์ระดับสูงมาขายในราคาต่ำ ขณะที่ตระกูลหลักยังผลิตออกมาขายในราคาสูงอยู่เลย แต่สิ่งนี้ไม่ใช่กิจการทั้งหมดของตระกูลเจียงหลักเสียหน่อย 

เรื่องถูกผลักดันมาจนถึงขนาดนี้ ผู้นำตระกูลเจียงหลักก็ลอบกำหมัดแน่น เขารู้สึกว่าเจียงฮุ่ยได้เตรียมพร้อมสำหรับเรื่องนี้มาแล้ว เป็นเขาเองที่พลาดท่าตกหลุมพราง 

"เอาล่ะ ฉันเข้าใจแล้ว สำหรับเรื่องนี้...คนในตระกูลหลักจะพูดคุยกันอีกครั้ง เพื่อหาทางออกที่ดีที่สุด การเปลี่ยนผู้นำตระกูลตามกฎของตระกูลไม่ใช่เรื่องที่ฉันยอมรับไม่ได้ เพราะถ้ามันเป็นทางออกที่ดีที่สุด ฉันก็ย่อมต้องการทำตามนั้น”

“ฉันเองก็อยากเห็นตระกูลเจียงยิ่งใหญ่รุ่งโรจน์ ทว่า...ตัวฉันเองก็มีเส้นสายมาก ทั้งยังทำสัญญาความร่วมมือในนามของตนเองไม่น้อย หากเปลี่ยนผู้นำตระกูลตอนนี้อาจจะเจอกับความยากลำบากมากกว่าเดิม สิ่งนี้....ฉันในฐานะผู้นำตระกูลจะหาทางออกที่ดีที่สุดให้ได้" 

ผู้นำตระกูลเจียงหลักประกาศออกมา เมื่อเรื่องมาถึงตรงนี้แล้วก็แปลว่าการประชุมต้องจบลงไปด้วยความพ่ายแพ้ของผู้นำตระกูลเจียงหลัก ส่วนเจียงฮุ่ยก็แค่กลับไปพร้อมกับรอยยิ้มหยัน 

หลังจากนี้ ผู้นำตระกูลเจียงหลักคงไม่กล้าเอาเรื่องกฎตระกูลมาบังคับเขาอีกแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าการต่อสู้ของพวกเขาจะจบลง

เจียงฮุ่ยออกมาจากตระกูลเจียงหลักย่อมต้องไปหาอันซูหยวนก่อนเป็นคนแรก เขาต้องทำให้หญิงสาวมั่นใจว่าจะไม่มีปัญหาเกิดขึ้นกับความร่วมมือระหว่างกัน ทั้งนี้...เป็นเพราะเจียงฮุ่ยรู้ดี ตัวเองมาถึงจุดนี้ได้เพราะใคร

แน่นอนว่าอันซูหยวนรู้สถานการณ์ในตระกูลเจียงดีอยู่แล้ว เธอติดต่อผ่านหนูทองลายขาวที่ส่งข่าวมาก่อนที่เจียงฮุ่ยจะมาถึงเสียอีก ดังนั้นเมื่อชายร่างใหญ่มา เธอแค่โบกมือแล้วบอกแผนการต่อไปให้กับเขา 

เจียงฮุ่ยริมฝีปากกระตุกเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่อยู่ โชคดีจริงๆ...เพราะการเชื่อมั่นในตัวของคุณอันครั้งนี้ทำให้เขาผ่านการทดสอบ ดูเหมือนว่าในที่สุด...คุณอันกำลังเตรียมผลักดันเขาเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไปแล้ว

ไม่ใช่แค่เจียงฮุ่ยเท่านั้นที่มีคนหนุนหลัง ตระกูลเจียงหลักก็วิ่งไปหาตระกูลไห่เพื่อปรึกษาสถานการณ์นี้เช่นกัน ทางผู้นำตระกูลไห่ได้ยินเรื่องทั้งหมดก็มองเขาเหมือนกับมองคนโง่ 

กฎของตระกูลตัวเองแท้ๆ สุดท้ายกลับจำได้ไม่หมด เปิดช่องโหว่ให้คนเล่นงานเสียได้ ครั้งนี้เป็นการเสียเวลา แถมยังเปิดไพ่ในมือออกมาแล้ว ครั้งหน้าจะใช้กฎของตระกูลก็คงไม่ได้อีก ความหงุดหงิดของเขาแสดงออกมาทำให้ผู้นำตระกูลเจียงหลักหวาดกลัวไปเลย 

"ในเมื่อพวกนั้นขายอาหารสังเคราะห์ระดับสูงในราคาต่ำ เช่นนั้น...ก็สร้างข่าวขึ้นมา ทำให้อาหารของพวกมันมีปัญหา"

"สร้างข่าว..." 

"ใช่ การผลิตอาหารสังเคราะห์ต้นทุนต่ำขนาดนั้นจะไม่มีปัญหาได้อย่างไร จะต้องให้ฉันบอกอีกไหมว่าต้องทำอะไรบ้าง" 

ผู้นำตระกูลไห่ขมวดคิ้วมุ่น รู้สึกว่าเจ้าผู้นำตระกูลเจียงคนนี้โง่จริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะก่อนหน้านี้ตัวเองเลือกเจ้านี่ขึ้นมาเป็นผู้นำตระกูล เขาคงทอดทิ้งอีกฝ่ายแล้วไปหาเหล่าผู้มีสิทธิเป็นผู้นำตระกูลคนอื่นแล้ว .... น่าเสียดายทรัพยากรที่เขาลงทุนไปกับอีกฝ่ายเป็นจำนวนมาก นี่ทำให้เขาไม่อยากทิ้งอีกฝ่ายไป

โชคดีที่ผู้นำตระกูลเจียงหลักกลายเป็นผู้นำตระกูลได้ย่อมไม่ได้โง่งมเช่นนั้น ตัวเขาคิดตามแล้วพยักหน้ารับ ในใจก็ปรากฏแผนการขึ้นมาแล้ว 

"ผู้นำตระกูลไห่ ถ้าครั้งนี้ประสบความสำเร็จด้วยดี ฉันหวังว่าในอนาคตพวกเราจะมีความร่วมมือที่ดีต่อกันนะ ถึงอย่างไร...โรงงานผลิตอาหารสังเคราะห์สกุลเจียงสาขาก็จะต้องกลายเป็นของฉัน เมื่อรู้วิธีการผลิตอาหารสังเคราะห์ระดับสูงแล้ว ฉันย่อมขายให้ตระกูลไห่ในราคาที่ดีแน่นอน"

"ฉันก็คาดหวังเอาไว้อย่างนั้นเหมือนกัน" คนมองส่งผู้นำตระกูลเจียงก่อนจะเรียกให้คนของตนเองเข้ามา 

"ส่งคนไปช่วยพวกเขาจัดการ"

"เข้าใจแล้วครับ" สองคนมองหน้ากันเอง พวกเขารู้ดีว่าเรื่องนี้จะต้องทำให้กลายเป็นเรื่องใหญ่เท่าที่จะทำได้ ไม่อย่างนั้นคงเอาคนที่อยู่เบื้องหลังของเจียงฮุ่ยไม่ลง

สถานการณ์ที่เงียบสงบก่อนพายุมาทำให้หลายคนคิดว่าตระกูลเจียงหลักคงไม่ทำอะไรแล้ว แต่ในที่สุดปัญหาก็ได้เกิดขึ้น...

"ผู้นำตระกูลเจียงสาขา เกิดเรื่องแล้ว เกิดเรื่องแล้ว!" คนของเจียงฮุ่ยเข้ามาด้วยท่าทางตื่นตระหนก เห็นแบบนี้เจียงฮุ่ยที่ระวังตัวอยู่ก่อนแล้วก็รีบวางงานในมือแล้วให้คนอธิบายสถานการณ์ทันที

"มีเรื่องอะไร"

"ท่านเจียง ตอนนี้ข้างนอก...โรงงานผลิตอาหารสังเคราะห์ของพวกเรา มีคนมาก่อความวุ่นวายแล้วครับ" 

"ก่อความวุ่นวายหรือ? เรื่องอะไร" 

เจียงฮุ่ยถามขึ้นขณะที่เดินออกไปข้างนอกด้วย เขาต้องรีบไปที่โรงงานผลิตอาหารให้เร็วที่สุดเพื่อจัดการปัญหา แต่ก่อนที่จะได้เดินออกไปไหน กลับมีเจ้าหน้าที่ของทางการมากกว่า 10 คน พุ่งตัวเข้ามาจับเขาไว้ก่อนแล้ว

"เจ้าของโรงงานผลิตอาหารสังเคราะห์เจียงฮุ่ย พวกเราขอจับกุมตัวของคุณในฐานะฆาตรกร ขอให้ร่วมมือกับกระบวนการตรวจสอบของพวกเราด้วย หากไม่เช่นนั้นจะถือว่าเป็นการขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ จะต้องรับผิดเพิ่มขึ้น!" 

ตัวแทนของเจ้าหน้าที่พูดขึ้นมา เจียงฮุ่ยกัดฟันกรอด เจ้าหน้าที่พวกนี้...ดูก็รู้ว่าจะต้องเป็นคนของตระกูลใหญ่ที่อยากเล่นงานอันซูหยวน

เมื่อเจียงฮุ่ยถูกจับตัวไป ข่าวนี้ก็ถูกเผยแพร่ทันที ปรากฏว่าสมาชิกของสกุลจาง 4-5 คนที่กินอาหารสังเคราะห์ระดับสูงราคาถูกของเขาเข้าไปติดต่อกัน 3 วันเท่านั้น เช้าวันใหม่ก็พบพวกเขานอนสิ้นลมอยู่ในที่พักของตนเอง เมื่อตรวจสอบแล้วพบว่าได้รับสสารพิษจากชิ้นส่วนของพวกกลายพันธุ์มาจากการกิน ดังนั้นสิ่งที่พวกเขาเพิ่งกินไป 3 วันติดกันนี้จึงเป็นที่น่าสงสัยที่สุดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"อาหารสังเคราะห์ต้นทุนต่ำที่สกุลเจียงสาขาผลิตออกมา แท้จริงแล้วไม่มีคุณภาพงั้นหรือ?"

"พวกสกุลจางที่ซื้ออาหารสังเคราะห์ไปตอนนั้นตายกันแล้ว 5 คนนะ ได้ยินหรือไม่"

"นี่...ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว เดิมทีก็สงสัยอยู่ตลอดว่าทำไมพวกเขาถึงขายสินค้าได้ในราคาถูกเช่นนั้น ปรากฏว่าที่ขายได้ถูกก็เพราะการผลิตอย่างส่งๆ ไม่มีมาตรฐาน ไม่มีความปลอดภัยนี่เอง"

"ตายแล้ว ขนาดอาหารสังเคราะห์ระดับสูงยังมีสารพิษผสมมาด้วย แล้วอาหารที่พวกเขาแจกจ่ายให้ฟรีๆนั่นล่ะ ไม่ใช่ว่า..."

"น่าสงสารจริงๆ ทั้งคนสกุลจางและคนยากไร้ เดิมทีถ้าปล่อยให้พวกเขาอดตายก็อาจจะใช้เวลาตายน้อยกว่านี้เลย ใครจะไปคิดว่าคนแสร้งทำตัวเป็นคนดี แท้จริงแล้วก็แค่อยากจะสร้างภาพให้ตัวเองเท่านั้น ความจริงสินค้าของพวกเขามีปัญหานี่เอง"

"สกุลจางจะรับผิดชอบเรื่องนี้ยังไง พวกเขาทำให้ผลิตภัณฑ์ของสกุลเจียงน่าเชื่อถือ คนมากมายไปหาซื้อของจากสกุลเจียงสาขาก็เพราะสกุลจางนะ พวกเขาก็ควรต้องรับผิดชอบด้วยสิ"

"ใจเย็นก่อนเถอะทุกคน เรื่องนี้ยังไม่ได้สรุปเลยว่าเป็นเพราะอาหารสังเคราะห์ของสกุลเจียงสาขาจริงๆ ฉันเองก็กินอาหารสังเคราะห์นั้นมาหลายวันแล้ว ยังไม่มีปัญหาเลยนะ" 

"นายไม่มีก็ไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะไม่มี เรื่องนี้อาจจะพึ่งพาโชคชะตาก็ได้ บางทีส่วนใหญ่ผลิตออกมาแล้วไม่มีปัญหา แต่ใครจะเป็นส่วนน้อยล่ะ นายอยากเป็นส่วนน้อยที่ต้องตายไหม?"

มีหลายคนที่พยายามช่วยพูด แต่เรื่องความเป็นความตายนั้นถือเป็นเรื่องใหญ่ที่สุด ดังนั้นพอเกิดความกลัวขึ้นมา คนก็ยิ่งพูดกันไปเรื่อย ตอนนี้กลายเป็นว่าสกุลเจียงจงใจวางยาพิษแล้วด้วยซ้ำ การพูดปากต่อปากนั้นมีผลกระทบมากจริงๆ และคนที่วางแผนเรื่องนี้ก็รู้ดีเสียด้วย

ภายในตระกูลจาง เวลานี้พวกเขากำลังปวดหัวกับการจากไปของสมาชิกของตระกูลอยู่ ทั้ง 5 คนนั้นเห็นได้ชัดว่าตายเพราะสารพิษจริงๆ แต่...ในอาหารสังเคราะห์นี้มีสารพิษจริงๆหรือ? 

พวกเขาเองก็ใช้อาหารสังเคราะห์จากสกุลเจียงสาขาเหมือนกันกลับไม่มีปัญหา อีกอย่าง...ถ้าบอกว่าปัญหาเกิดขึ้นแบบสุ่ม เช่นนั้นทำไมทั้ง 5 คนนี้ถึงตายด้วยกันได้ นี่...ผิดปกติมากจริงๆ เหมือนกับเป็นการจงใจจะสังหารมากกว่า

"หัวหน้าตระกูล ประธานจางส่งจดหมายมาแจ้งว่าอาหารสังเคราะห์ไม่มีปัญหาครับ"

"หืม? แล้วอย่างอื่นล่ะ..."

"เอ่อ อย่างอื่นไม่มีแล้วครับ" ได้ยินคนของตนเองพูดเช่นนั้น หัวหน้าตระกูลจางก็แค่นหัวเราะออกมา 

ประธานจางคนนี้ ส่งมาบอกเท่านี้ก็ได้หรือ? นี่มีประโยชน์อะไร? ต่อให้พวกเขารู้ว่าไม่มีปัญหาจากอาหารสังเคราะห์ แต่จะเอาอะไรไปพูด ...หากเขาเจอตัวคนร้าย หรือรู้แผนการอยู่เบื้องหลัง เช่นนั้นทำไมไม่พูดมันออกมาด้วยเลยล่ะ จะเก็บเงียบเอาไว้ทำไม!!

"น่าปวดหัวจริงๆ อุตส่าห์คิดว่าสามารถคว้าผลประโยชน์มาได้ กลับกลายเป็นรับปัญหาเข้ามาเพิ่มอีก...." 

………………………………

>>> ฝากผลวานใหม่ใกล้คลอด เรื่อง “หลิวหร่วนอี้ : บทนี้ข้าคงหนีไม่พ้น” เริ่มลงตอนแรกวันที่ 1 พฤษภาคม  สามารถกดติดตามเเละเป็นกำลังใจให้กันได้นะคะ

ลิ้งค์สำหรับเจิม >> https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2674876  <<

ขอบพระคุณมากค่าาาาาาา