บทที่ 432 ผูกมิตร (อ่านฟรี 12 พ.ค. 69)

บทที่ 432 ผูกมิตร

หลังจากทำความรู้จักกับทุกคนผ่านน้ำผึ้งล้ำค่าแล้ว พลังงานของมันก็เหมือนจะหายลงไปมาก ทำเอาพวกหนูทองลายขาวรีบเอาดอกไม้จำนวนหนึ่งมาให้ หวังว่าราชินีผึ้งตัวน้อยกินเข้าไปแล้วจะกลับมาสดใสเหมือนก่อนหน้านี้ 

ซูหยวนมอบหน้าที่ดูแลให้หนูทองลายขาวต่อไป เห็นว่าพวกมันเข้ากันได้ดีก็สบายใจแล้ว ดังนั้นเธอจึงเรียกราชาหนูทองลายขาวและเจ้าเสี่ยวหยินไปด้วยกัน 

หลังจากนี้จะเป็นการล่าทรัพยากรในพื้นที่ส่วนกลางเพื่อยกระดับของต่างๆในพื้นที่แล้ว แม้ว่าจะไม่ได้อันดับหนึ่ง กระนั้น...การรวบรวมทรัพยากรในการอัพเกรดไว้ในที่เดียวก็เหมือนกับตัวช่วยผู้เล่นให้ก้าวข้ามผ่านปัญหาต่างๆไปได้เช่นกัน

หญิงสาวและผู้ติดตามเลือกตัวเลือกในการเข้าสู่พื้นที่ส่วนกลาง ตอนที่เธอมาถึงก็พบว่ามีผู้เล่นจำนวนหนึ่งเข้ามาก่อนแล้ว ตัวตนของเธอกับตัวตนของพวกเขาที่ถูกสร้างโดยเกมต่างกันเล็กน้อย เพราะตัวตนของเธอไม่ได้มีสีจางแบบพวกเขา เมื่อ NPC เห็นเธอ เขาก็ยังประหลาดใจเลย

“คุณคือ...ผู้เข้าร่วมการแข่งขันหรือ?”

ชายชราหนวดขาวเอ่ยถาม นี่เป็นครั้งแรกที่ซูหยวนได้พูดคุยกับ NPC ของเกมนี้ แต่ให้ความรู้สึกเหมือนคนจริงๆมากกว่า

“ใช่ค่ะ ฉันมาเข้าร่วมการแข่งขันนี้ ไม่ทราบว่าท่านอยากให้ฉันช่วยงานอะไรไหมคะ” หญิงสาวเข้าประเด็นทันที เธอต้องการภารกิจพิเศษที่จะช่วยเพิ่มจำนวนอุ้งเท้าแมวขโมยที่ผู้เล่นคนอื่นได้บอกเอาไว้

ชายชราเห็นเธอก็หัวเราะร่วน เขารู้ทันทีว่าเธอต้องการอะไร เพราะนี่ก็คือหน้าที่ของเขาอยู่แล้ว...

“เด็กดี ในเมื่อเธออยากจะช่วยงานฉัน เช่นนั้นทำไมไม่ลองไปรวบรวมหางของยูนิครอนมาให้หน่อยล่ะ”

“รวบรวมหางของยูนิครอน?”

“ใช่แล้ว ยูนิครอนสัตว์วิเศษ หางของพวกมันจะทำประโยชน์ได้ก็ต่อเมื่อเป็นหางที่พวกมันยอมมอบให้ด้วยตัวเอง ถ้าเป็นการบังคับหรือแย่งชิงเอามา ความวิเศษเหล่านั้นจะหายไปทันที ดังนั้น...ฉันต้องการให้ช่วยเอาหางยูนิครอนที่ยังมีพลังวิเศษกลับมา ไม่ทราบว่าแม่หนูน้อยอยากจะช่วยฉันไหม”

ซูหยวนประหลาดใจกับภารกิจ แต่สุดท้ายก็พยักหน้ารับ เธอรู้จากผู้เล่นที่เอาข้อมูลมาเปิดเผยแล้วว่าภารกิจแต่ละครั้งนั้นไม่เหมือนกัน อาจจะซ้ำกันบ้าง ซึ่งภารกิจที่ซ้ำกันส่วนใหญ่จะเป็นภารกิจล่าทรัพยากร ฆ่าสัตว์ต่างๆในพื้นที่เพื่อเอาเนื้อ หนัง หรืออื่นๆ ตามแต่ที่ภารกิจต้องการ 

ทว่า...ภารกิจที่ให้ไปขอหางจากยูนิครอน นี่ก็เป็นภารกิจเฉพาะที่แปลกประหลาดไปหน่อยหรือไม๋?

คำตอบของคำถามอยู่ในสายตาของชายชราผู้นั้น เนื่องจากเขามองไปยังหนูทองลายขาวและสุนัขทมิฬ ไม่รู้ว่าการที่เธอพาสัตว์ร้ายทั้งสองมาด้วยจะเป็นตัวแปรสำคัญหรือไม่ แต่ถ้าเป็นภารกิจเฉพาะจริงๆ เธอคงจะได้ผลตอบแทนที่ยอดเยี่ยมแล้ว...

“ฉันจะช่วยค่ะ”

“ดีมาก ถ้าอย่างนั้นก็รับถุงผ้านี้ไปเสียสิ หลังจากที่ได้หางม้ายูนิครอนแล้วก็เอาใส่ถุงนี้ไว้ อย่าเผลอเอาออกมาระหว่างการเดินทางเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น...สัตว์ร้ายทั้งหมดจะพุ่งเข้าหาแม่หนูทันที” 

คำเตือนนี้คุ้นหูเสียจริง ราวกับเป็นคำเตือนที่อาจารย์สักคนได้บอกกับลูกศิษย์ไม่ให้เปิดผอบระหว่างทาง สุดท้ายลูกศิษย์ของเขาเป็นอย่างไร? แน่นอนว่ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุยงน่ะสิ!

เมื่อรับถุงผ้าที่จำเป็นสำหรับการทำภารกิจมาแล้ว เธอก็เดินเข้าไปหาทหารซึ่งมีสัญลักษณ์แผนที่อยู่เหนือหัว น่าจะเป็นทหารที่จะช่วยให้คำแนะนำเกี่ยวกับที่อยู่ของยูนิครอนให้ได้

“คุณคือ...ผู้เข้าร่วมการแข่งขันหรือ?”

คำถามที่คุ้นเคยนี้ทำให้ซูหยวนไม่ประหลาดใจ เนื่องจากข้างๆกันยังมีตัวละครของผู้เล่นที่เรืองแสงจางๆ ยิ่งมีเธอเข้ามาเปรียบเทียบนี้ ย่อมเห็นได้ชัดเจนถึงความแตกต่าง

“ใช่ค่ะ ฉันได้รับภารกิจในการขอหางยูนิครอน ดังนั้นจึงอยากรู้สถานที่ที่อยู่อาศัยของยูนิครอน ไม่ทราบว่าพอจะช่วยได้ไหมคะ”

“โอ้ ได้รับภารกิจสำคัญเช่นนั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นฉันจะเปิดแผนที่ให้ดูก็แล้วกัน มาทางนี้สิ...” ทหารผู้นั้นพูดก่อนจะเริ่มกางแผนที่ของเขา 

ไม่เหมือนกับแผนที่จากระบบ แผนที่ที่ทหารใช้ก็คือแผนที่กระดาษ ราวกับย้อนยุคกลับไปในสมัยโบราณ ซึ่งมันก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของเกมนี้เช่นกัน

-           ว้าว นี่เป็น NPC ใหม่หรอ? เพิ่งเคยเห็นตัวละครนี้นะ –

-           อืม ฉันก็ไม่เคยเห็นเหมือนกัน หรือว่าจะเป็น NPC ที่มามอบภารกิจให้พวกเรา –

-           ใช่หรอ? บนหัวของตัวละครนี้เขียนชื่ออยู่นะ ดูเหมือนจะเป็นเจ้าของฟาร์มอันซูหยวนผู้ร่ำรวย –

-           ใช่หรอ? แต่สีของตัวละครมีกรอบสีฟ้าด้วยนะ เหมือนของพวก NPC เลย ดูของพวกเราสิ จะเป็นสีเหลือง ต่างกันอยู่นะ –

-           อืม ไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็น่าสนใจดีไม่ใช่หรอ? –

-           คุณผู้หญิง ผมเป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขัน ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ผมทำไหม? –

-           ใช่ๆ ผมต้องการภารกิจพิเศษ ภารกิจด่วน ภารกิจที่ยอดเยี่ยม –

หน้าต่างเด้งขึ้นรัวๆด้านหน้าซูหยวน เป็นกระดานสนทนาโลกที่กำลังพูดถึงตัวละครของเธอ ซูหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อยและคิดตามพวกเขา หากผู้เล่นทั่วไปมีสีเหลืองเป็นกรอบ แล้วตัวเธอที่อยู่ในโลกนี้มีสีฟ้า ดังนั้น...สีนี้สามารถแยกได้ถึงความแตกต่างระหว่าง NPC และผู้เล่นใช่ไหม?

ซูหยวนเปิดหน้าต่างระบบของตนเองขึ้นมาเพื่อตรวจสอบดู ก็เหมือนกับที่เธอเคยเห็นก่อนหน้านี้ สัญลักษณ์คนที่เป็นมิตรยังปรากฎเป็นจุดสีฟ้า ตอนนี้แผนที่ของเธอเห็นเพียงบริเวณปลอดภัยที่พวก NPC อยู่เท่านั้น และจุดสีฟ้านี้ก็เป็นจุดของ NPC ด้วยเช่นกัน

ของพวกผู้เล่นคนอื่น น่าแปลกที่ปรากฏจุดสีเหลืองขึ้นมาแทน ตอนนี้ทำให้ซูหยวนเริ่มคาดเดาไปเองแล้ว บางที...NPC พวกนี้อาจจะเป็นคนจริงๆ ไม่สิ...หรือว่าเธอกลายมาเป็น NPC แล้วกันแน่

ความสงสัยในส่วนนั้นยังถูกเก็บเอาไว้ในใจ แน่นอนว่าเรื่องนี้ต้องใช้เวลาในการตรวจสอบอีกมาก ทว่าเธอก็เลือกที่จะไม่ตอบคำถามของพวกผู้เล่นคนอื่น เพียงรับข้อมูลแผนที่จาก NPC ทหารผู้นั้นต่อไป

 เขามอบแผนที่ขนาดเล็กให้เธอ 1 แผ่น ระบุตำแหน่งคร่าวๆของสิ่งมีชีวิตต่างๆ แต่ไม่ได้ระบุตำแหน่งของยูนิครอนที่เธอรับภารกิจไป อย่างไรก็ตาม...เพื่ออำนวยความสะดวกให้เธอ เขาได้ใช้มือของตนเองชี้ไปบริเวณคร่าวๆที่ปกติแล้วยูนิครอนมักจะผ่านไป หรือมีชาวบ้านที่เคยเห็นมันผ่านๆตา ส่วนที่ว่ามันจะอยู่ตรงไหน...ซูหยวนต้องเป็นคนหาเอง

เมื่อได้ข้อมูลจากทหารครบแล้ว ซูหยวนก็เดินหนีพวกผู้เล่นไป แต่จุดสีเหลืองยังปรากฏบนแผนที่ของเธอ พวกเขากำลังแอบติดตามตนเองมา คงอยากรู้อยากเห็นว่าเธอกำลังจะทำอะไรกันแน่

ชื่อ “อันซูหยวนผู้ร่ำรวย” เป็นชื่อที่ผู้เล่นหลายคนรู้ดี พวกเขารู้ว่าเธอก็คือคนใจดีที่เอาข้อมูลเกี่ยวกับค่าความนิยมไปเปิดเผย ทั้งยังถูกตั้งเป้าจะโจมตีโดยผู้เล่นคนหนึ่งด้วย สุดท้ายแล้วทุกคนจึงอยากจะเห็นเรื่องสนุกๆ แน่นอนว่านอกจากผู้เล่นพวกนี้แล้ว ข่าวที่ซูหยวนปรากฏตัวในพื้นที่ทำภารกิจส่วนกลางก็ไปถึงหูของชายหนุ่มคนนั้น เขาเองก็ติดตามมาที่พื้นที่ส่วนกลางนี้ด้วยเช่นกัน

ซูหยวนเดินลัดเลาะไปตามหมู่บ้านเพื่อที่จะไปยังจุดพบเจอยูนิครอน รอบๆรายทางมี NPC ที่ตั้งแผงขายสินค้าเต็มไปหมด พวกเขาพยายามตะโกนเรียกขายสินค้าให้กับลูกค้าที่มาเข้าร่วมเทศกาลในครั้งนี้ 

หากเป็นตอนที่เกมกำลังคึกคัก เชื่อว่าพวกเขาน่าจะได้ลูกค้าไปไม่น้อย แต่ครั้งนี้มีผู้เล่นไม่มากนัก ยากที่จะขายสินค้าได้ ดังนั้นจึงต้องแย่งลูกค้ากันเป็นธรรมดา

ซูหยวนเองก็เจอสินค้าหลายอย่างที่น่าสนใจ โดยรวมแล้วเธอจ่ายเงินเพื่อซื้อเหล็กกล้า แร่มิธริล และอื่นๆเพื่อที่จะเอาไปแปรรูปทำเป็นหัวลูกศรที่โรงตีเหล็กกล้าของเธอ นอกจากนี้ก็ยังมีก้อนยกระดับต่างๆที่หาซื้อได้แม้จะมีราคาแพง ทว่าซูหยวนก็ไม่ได้ขาดเงินเหรียญ ดังนั้นจึงซื้อพวกมันติดมือไปด้วย

ผู้เล่นคนอื่นๆติดตามมา ชายหนุ่มคนนั้นเองก็เช่นกัน พอเห็นว่าซูหยวนใช้จ่ายเงินมากมายเช่นนี้ก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด เขารู้แล้วว่าต่อให้ผู้เล่นอันซูหยวนผู้ร่ำรวยไม่ได้รับของบริจาคจากผู้เล่นคนอื่นๆ เธอก็น่าจะชนะเขาในเรื่องจำนวนของตกแต่งอยู่ดี แต่ถึงจะรู้แบบนั้น...ก็ใช่ว่าเขาจะยอมรับมัน

ผลลัพธ์ตอนนี้ที่ปรากฏก็เพราะเธอใช้แผนสกปรกในการเอาชนะเขา เธอสร้างภาพลักษณ์ของเขาให้ผู้เล่นคนอื่นๆเห็นว่าตัวเขาเป็นพวกเห็นแก่ตัว ส่วนตัวเองกลับเป็นคนดี นั่นแหละที่จะต้องรับบทลงโทษ! นอกจากนี้...เธอก็ยังกล้ามาเหยียบฟาร์มของเขาแล้วขโมยของสำคัญไป ดังนั้น...เขาจะไม่ยอมให้เธอได้มันไปง่ายๆ เขาจะทำให้เธอรู้ว่ามันมีราคาที่จะต้องจ่ายหากคิดจะสู้กับเขา!

น่าเสียดายที่ตอนนี้ยังไม่ได้เข้าสู่บริเวณพื้นที่ล่า ในพื้นที่ปลอดภัยนี้ไม่อนุญาตให้ผู้เล่นต่อสู้ฆ่าฟันกันเอง หากเขาเผลอโจมตีไปตอนนี้จะต้องถูก NPC ที่เป็นทหารของเกมเข้ามาจับตัวแน่ เพื่อให้ตัวเองปลอดภัยจึงต้องรอเวลา และเขาก็ไม่กลัวหรอกว่าเธอจะไม่ยอมออกไปพื้นที่ล่า!

ชายหนุ่มตั้งใจจะติดตามไปเงียบๆ ไม่รีบปรากฏตัวก็เพื่อไม่ให้หญิงสาวหลบหนีได้ทัน แน่นอนว่าแชทโลกตอนนี้ก็กำลังมีแจ้งเตือนรัวๆ พวกเขาพูดคุยเกี่ยวกับสถานการณ์นี้ และแสดงให้เห็นว่าชายหนุ่มคนนั้นกำลังวางแผนลอบโจมตีเจ้าของฟาร์มอันซูหยวนผู้ร่ำรวยอยู่

ทว่าการแสดงออกอย่างสบายใจของหญิงสาวทำให้พวกเขาไม่มั่นใจว่าเธอได้อ่านข้อความเตือนนี้ไหม สุดท้ายก็พากันตามไปดูเรื่องสนุกกันเท่านั้น

ทางด้านอันซูหยวน เธอย่อมต้องรู้ตัวอยู่แล้วว่ามีคนคิดจะหาเรื่อง แต่เธอไม่ได้กลัวเลย! ข้างกายของเธอมีหนูทองลายขาว และยังมีเจ้าสุนัขทมิฬที่แข็งแกร่งด้วย ถ้าเจ้าผู้เล่นคนนั้นคิดจะลองดี เธอก็ไม่คร้านจะมอบบทเรียนดีๆให้สักบท

อย่าคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งจนกว่าจะได้ต่อสู้จริง! เธอมีไพ่ลับในมือมากมาย กลัวก็แต่ผู้เล่นจะไม่ยอมปรากฏตัวให้เธอรังแกก็เท่านั้น!

หลังจากที่ลัดเลาะไปตามเส้นทางหมู่บ้านเพื่อเลี่ยงการปะทะกับสัตว์ร้ายระหว่างทางให้มากที่สุด อันซูหยวนก็มาถึงหมู่บ้านจุดหมาย เธอแจ้งกับทางเจ้าหน้าที่ว่าได้รับภารกิจอะไรมา ซึ่งทหารเฝ้าเมืองนั้นประหลาดใจเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็อวยพรให้เธอทำภารกิจให้สำเร็จก่อนจะปล่อยไปหลังจากซูหยวนจ่ายเงินค่าเข้า-ออกเมืองในราคา 10 เหรียญ

“ขอให้พระเจ้าอวยพร อย่าลืมว่ายูนิครอนเหล่านั้นเป็นสัตว์เทพที่ตื่นตระหนกได้ง่าย หากคิดว่าจะเจออันตราย พวกมันจะหนีไปทันที ดังนั้น...อย่าสร้างสถานการณ์น่ากลัวใดๆให้พวกมันเห็น” ทหารเฝ้าประตูเมืองพูดขึ้นคล้ายกับจะเตือนอันซูหยวนถึงภัยร้ายจากด้านหลัง

   ส่วนทำไมเขาไม่พูดมันออกมาโดยตรง คงเป็นกฎที่ห้ามไม่ให้ NPC ยุ่งเรื่องของผู้เล่นมากเกินไปนั่นเอง

ซูหยวนพยักหน้าขอบคุณเขา ทั้งยังมอบ “ลูกศรหนึ่ง” ให้เขาเป็นการตอบแทนความใจดีนี้ ทาง NPC ที่เห็นว่าลูกศรนี้ทำจากแร่หายาก เขาก็ตื่นเต้นมาก กล่าวขอบคุณอันซูหยวนยกใหญ่ ทั้งยังบอกว่าเขาจะหาเวลาไปเยี่ยมฟาร์มของเธอให้ได้อย่างแน่นอน

 ค่าความสัมพันธ์ฉันท์มิตรที่ดีกับ NPC มีผลมาก อย่างที่เธอเคยบอกไปก่อนหน้านี้ ตั้งแต่ที่ผู้เล่นเข้ามาน้อยก็ทำให้การขายสินค้าในตะกร้าหน้าฟาร์มขายออกได้ยากมาก เพียงรอโอกาสให้มี NPC บางคนผ่านมาซื้อ โดยระบบน่าจะตั้งค่าเอาไว้แล้ว หากผ่านไป 3-4 วันไม่มีผู้เล่นเข้ามา ก็จะมี NPC เข้ามาเยี่ยมชม บ้างก็ซื้อบ้างก็ไม่ซื้อ ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับความพอใจของ NPC เอง

หากทำให้ NPC สนใจตามโอกาสที่ได้พบเจอกันต่างๆ พวกเขาก็จะจำชื่อฟาร์มของผู้เล่นได้ จากนั้นจะมีโอกาสสนับสนุนสินค้าของผู้เล่นมากขึ้นนั่นเอง

หลังจากพูดคุยกับ NPC ทหารอีกไม่กี่คำ ซูหยวนก็โบกมือลาเขา หันหลังให้หมู่บ้านแล้วเดินออกทางประตูเมืองทันที!

เมื่อชายหนุ่มผู้เล่นเห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งออกไป ตั้งใจจะตามอันซูหยวนไปติดๆเพื่อจัดการเธอเสียที เขาเสียเวลาเดินตามเธอมานานเกินไปแล้ว อันซูหยวนทำเหมือนตัวเองมีเวลามาก พรุ่งนี้เป็นวันจันทร์ที่ต้องไปทำงานแท้ๆ กลับไม่เร่งรีบที่จะทำภารกิจให้เสร็จ หรือว่าตัวจริงของเธอเป็นพวกตกงาน? อ่า...ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นพวกเด็กน้อยที่ยังไม่มีงานทำก็ได้

 เหอะ! สำหรับเขาแล้ว ยิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายยังเป็นกลุ่มคนที่ไม่ต้องพบเจอกับความกดดันจากหน้าที่การงาน ก็ยิ่งรู้สึกว่าน่าหมันไส้มากขึ้นจริงๆ เขาอยากจะสั่งสอนให้เธอได้เจอกับความโหดร้ายของโลกใบนี้มากขึ้นกว่าเดิมอีก

เอาล่ะ! ถ้าอย่างนั้นก็ลางานวันจันทร์เลยก็แล้วกัน เขาจะใช้เวลาวันนี้และวันพรุ่งนี้อีกวันเพื่อทำให้เธอรู้ว่าการเข้าเกมนี้มันน่ากลัวขนาดไหน!!

โลกนี้ไม่ได้มีแต่ผู้ใหญ่ใจดีหรอกนะ เผื่อเธอจะเตรียมพร้อมกับการเผชิญโลกการทำงานที่โหดร้ายล่วงหน้าได้อย่างไรล่ะ!

……………………………………