บทที่ 443 ขโมยครั้งใหญ่ (อ่านฟรี 23 พ.ค. 69)

บทที่ 443 ขโมยครั้งใหญ่

ทั้งหมู่มนุษย์เเละเหล่าสิ่งมีชีวิต เเม้เเต่สัตว์เทพก็ยังประหลาดใจ ปกติแล้วมีอาวุธเทพอยู่จำนวนหนึ่ง แต่ตำแหน่งอาวุธเทพนั้นเเน่นอนว่าอยู่ที่ไหน กับเผ่าไหน หากมีการทำสงครามใดๆ เพียงระวังการเคลื่อนไหวของพวกที่มีอาวุธเทพก็พอ เเต่ตอนนี้ …จู่ๆก็มีอาวุธเทพเกิดใหม่ขึ้นมา เช่นนั้นพวกเขาจะต้องเร่งตามหาที่อยู่ของอาวุธเทพ เพื่อที่จะได้จัดการต่อไป

เผ่าเอลฟ์เองไม่คิดว่าตนเองจะสร้างอาวุธเทพขึ้นมาเสียอย่างนั้น หลายคนในเผ่าเอลฟ์ยังรู้สึกเสียดายอาวุธชิ้นนี้ ถ้าอาวุธเทพนี้อยู่ในเผ่าเอลฟ์ พวกเขาก็ไม่ต้องกลัวใครเเล้ว 

เเต่…นี่เป็นของที่สร้างมาเพื่อผู้มีพระคุณ ต่อให้พวกเขาเห็นแก่ตัวขนาดไหน ก็ไม่อาจหน้าหนาขโมยของผู้อื่นได้ นี่ก็เพื่อชื่อเสียงของพวกเขาเผ่าเอลฟ์ทั้งสิ้น ถ้าคนอื่นรู้ว่าพวกเขาเผ่าเอลฟ์ผิดคำพูด ให้ผู้มีพระคุณมอบผลประโยชน์มากมาย โดยตนเองสัญญาจะตอบเเทน สุดท้ายกลับหักหลัง ถ้าคนอื่นรู้เข้า พวกเขาก็คงไม่เก็บเผ่าเอลฟ์ไว้เเล้ว เอลฟ์จากป่าอื่นๆก็คงไม่ต้อนรับพวกเขาเช่นกัน สุดท้ายการเห็นแก่ตัวครั้งเดียวคงนำหายนะจำนวนมากเข้ามา เมื่อคิดได้ดังนั้นย่อมไม่มีใครกล้าแสดงความเห็นแก่ตัว

ซูหยวนรับเอาธนูศักดิ์สิทธิ์มาเก็บไว้กับตัว เธอปล่อยพลังธรรมชาติเข้าไปในอาวุธนี้ด้วย ปรากฏว่ามันตอบสนองเธออย่างดี ซูหยวนสัมผัสได้ถึงเจตนาที่เเท้จริงของต้นไม้โลกที่ต้องการมอบส่วนหนึ่งของร่างกายเเละจิตวิญญาณแก่เธอ ดังนั้น…ถ้ามีคนอื่นต้องการขโมยอาวุธนี้ไป เชื่อได้เลยว่าจิตที่เเฝงอยู่ของต้นไม้โลก ย่อมต่อต้านพวกเขา เเละอาจจะเปลี่ยนเป็นภัยต่อผู้ใช้งานเเทน

- ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับธนูจิตวิญญาณต้นไม้โลก ระดับ 1

ผู้เล่นสามารถดูเเลมันเหมือนกับต้นไม้ในฟาร์มเพื่อให้ระดับของจิตวิญญาณเพิ่มขึ้น หากจิตวิญญาณของอาวุธยกระดับขึ้น จะเพิ่มอัตราการจดจำเเละเพิ่มพลังโจมตีได้มากขึ้น -

การเเจ้งเตือนปรากฏขึ้นเช่นนี้ ซูหยวนก็โยนอาวุธที่เพิ่งได้รับเข้าไปในพื้นที่ทันที อาวุธที่ยกระดับได้ เช่นนั้นก็ไม่มีความจำเป็นต้องรออีก 

เธอส่งให้เจ้าหนูทองลายขาวที่รออยู่ก่อนเเล้วช่วยอัพเกรดมันด้วยน้ำบริสุทธิ์ระดับสูง เเน่นอนว่าเธอไม่ได้คิดจะใช้มันทั้งหมด หนูทองลายขาวกลายพันธุ์เอาน้ำประมาณ 0.1 ลิตรไปใช้กับเมล็ดพันธุ์ที่กำลังรอเวลาเติบโตแล้ว ซูหยวนก็ให้ 0.9 ลิตรกับธนูจิตวิญญาณต้นไม้โลก ส่วนอีก 1 ลิตรยังคงต้องเก็บไว้เผื่อฉุกเฉิน

พวกเอลฟ์ไม่กล้ารั้งซูหยวนไว้นาน เมื่อหญิงสาวออกมาจากหมู่บ้านก็กินเวลาไปเที่ยงคืนกว่าเเล้ว หากเเต่ด้านหลังที่หมู่บ้านเอลฟ์กลับเพิ่งเริ่มคึกคักเนื่องจากเผ่าพันธุ์ต่างๆกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่เพื่อชมอาวุธเทพของพวกเขา

ซูหยวนใช้เวลาไม่นานนักก็มาถึงพื้นที่ส่วนกลาง ที่นี่ไม่มีคนมากนักตั้งเเต่เเรก เเม้เเต่พวกผู้เล่นก็เลิกสนใจพื้นที่นี้หลังจากที่พวกเขาตามหาตัวอันซูหยวนไม่เจอ กระทั่งผู้เล่นหนุ่มคนนั้นก็ยังต้องยอมเเพ้ 

ถึงอยากจะไล่ล่าอันซูหยวนเเละสั่งสอนเธอให้รู้ว่าการเป็นศัตรูกับตนเองนั้นต้องเจอกับอะไรบ้าง แต่สุดท้ายก็ทำไม่สำเร็จอยู่ดี ในขณะที่ซูหยวนไม่จำเป็นต้องออกจากเกม ผู้เล่นคนอื่นไม่เหมือนกัน ชีวิตที่เเท้จริงพวกเขาอยู่ข้างนอก เวลานี้ก็คือเวลาพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวไปทำงานเเล้ว

“โอ้ เเม่หนูน้อยกลับมาเเล้วหรือ? ภารกิจสำคัญที่ข้ามอบให้ไป ได้ทำสำเร็จหรือไม่” 

ชายชราที่เห็นซูหยวนเดินทางมามืดๆค่ำๆก็มีดวงตาฉายเเววสงสัย ใจหนึ่งอยากเชื่อว่าเด็กสาวทำภารกิจสำเร็จ เพราะสุดท้ายเเล้วหางยูนิครอนก็คือสิ่งที่พวกเขาต้องการมากที่สุดในเวลานี้

“ทำสำเร็จเเล้ว หางยูนิครอนที่ท่านต้องการอยู่ที่นี่” ซูหยวนหยิบเอาหางยูนิครอนออกมา 100 เส้นยื่นให้เขา

ภารกิจที่อีกฝ่ายมอบให้ไม่ได้ระบุว่าหางยูนิครอนต้องเอาออกมาเท่าไร เธอได้รับหางยูนิครอนมากกว่า 100 เส้น คาดว่าน่าจะได้ประมาณ 130-140 เส้น ตอนนี้เอาออกมาเพียง 100 เส้นก่อนเท่านั้น หากอีกฝ่ายยังไม่พอใจ เธออาจจะต้องเอาหางยูนิครอนที่ได้รับมาทั้งหมดให้เขา

ซูหยวนคิดว่าจำนวนเท่านี้น่าจะเพียงพอ อย่างไรก็เป็นภารกิจที่มอบให้ผู้เล่น ยูนิคอร์นก็ควรจะต้องมอบจำนวนทรัพยากรให้เท่ากับต้องส่งต้องส่งภารกิจ ไม่อย่างนั้นเกมนี้ก็โกงผู้เล่นเเล้ว

"นะ นี่....นี่คือหางยูนิครอนทั้งหมดหรือ?" ชายชรารับเอาหางยูนิครอนจากซูหยวนไปด้วยมือที่สั่นเทา 

เขามองหน้าซูหยวนด้วยท่าทางเหมือนไม่อยากจะเชื่อ ซึ่งหญิงสาวก็พยักหน้ารับ ดูจากการเเสดงออกของเขาเเล้ว...หางยูนิครอนจำนวนนี้คงเพียงพอสำหรับการส่งภารกิจ ไม่สิ...อาจจะมากเกินไปเสียด้วยซ้ำ

"เอ่อ หางยูนิครอนพวกนี้...ในเมื่อได้รับมาจำนวนมาก เช่นนั้น...ข้าก็จะตอบเเทนเป็นรางวัลตามจำนวนก็เเล้วกัน เดิมที...ข้าต้องการ 10 เส้นสำหรับภารกิจนี้ เเต่ในเมื่อสาวน้อยนำกลับมาได้ 100 เส้น เช่นนั้น...เจ้าก็รับไปทั้งหมด 10 ชิ้นเถอะ"

- ขอเเสดงความยินดี ผู้เล่นส่งมอบภารกิจเสร็จสิ้นเเล้ว ท่านได้รับจำนวนเเมวขโมยเพิ่มขึ้นอีก +10 -

ซูหยวนเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยท่าทางประหลาดใจ เเต่เพราะผลตอบเเทนที่ค่อนข้างมากนี้ทำให้เธอพอใจมาก ดังนั้นจึงลาผู้มอบภารกิจเพื่อกลับไปที่ฟาร์มของตนเอง 

เเม้ว่าวันนี้จะเป็นการทำภารกิจที่หนักหน่วงเเถมยังนำมาซึ่งความปวดหัวไม่น้อย เเต่เมื่อมองของตอบเเทนทั้งหมดที่ได้รับเเล้ว การเหนื่อยที่ผ่านมาก็นับว่าเป็นเรื่องเล็กๆเท่านั้น

วันนี้เป็นวันที่ 3 ของเกมเเล้ว ซูหยวนได้รับโรงตีเหล็กกล้าในตำนานมา 1 โรงจากการสุ่ม เเละครั้งที่สองก็สามารถขโมยรังราชินีผึ้งจากผู้เล่นหนุ่มมาอีก ตอนนี้เธอยังมีสิทธิ์ในการขโมยอีก 1 ครั้งตามจำนวนประจำวัน เเละอีก 10 ครั้งจากการทำภารกิจสำเร็จ 

หญิงสาวเเสยะยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อความค้างอยู่บนกระดานสนทนา เวลานี้ผู้เล่นทั้งหลายน่าจะกลับไปพักผ่อนกันเเล้ว ผู้เล่นหนุ่มคนนั้นก็เหมือนกัน ดังนั้น...ซูหยวนไม่มีความจำเป็นต้องเกรงใจเลย

ไม่ใช่ว่าเขาพยายามจะตามหาเธอหรอกหรือ? เช่นนั้น...ทำไมเธอไม่เข้าไปหาเขาเสียเลยล่ะ!!

- ผู้เล่นต้องการใช้สิทธิขโมยของ 6 ครั้งที่ฟาร์มของผู้เล่นxxx หรือไม่ -

"ใช่" 

เธอยืนยันการใช้เเต้มเเมวขโมยของตนเอง เป้าหมายก็คือฟาร์มของชายหนุ่มผู้นั้น! ก็เหมือนกับที่เขาต้องการจะสั่งสอนให้เธอรู้สึกเสียใจที่มาเป็นศัตรูกับตนเอง ซูหยวนก็ต้องการให้เขารู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน 

"แปลงเพาะปลูกระดับสูง 3 แปลง แปลงเพาะปลูกระดับกลาง 1 เเปลง สวนผึ้งตกเเต่งเเบบสมบูรณ์ 1 แปลง เเละเหมืองเเร่ระดับกลาง 1 เหมือง" 

ไม่เหมือนกับครั้งก่อนที่เธอต้องเลือกให้ดี ระมัดระวังในการขโมยของให้มาก เพราะถ้าถูกจับได้ นอกจากเธอจะไม่ได้อะไรเเล้ว ก็ยังเป็นการมอบคะเเนนให้อีกฝ่ายด้วย ครั้งนี้เธอรู้ว่าเขาไม่ได้อยู่ในเกม เเละนั่นก็คือช่องว่างให้เธอสามารถเล่นงานเขาได้

- นับเวลาถอยหลัง 5 นาที -

สำหรับทรัพยากรที่เธอซื้อมาได้ในราคาถูก ของพวกนี้ก็นับเป็นการอัพเกรดเหมือนกัน นอกจากนี้เธอยังปล่อยให้พวกหนูขาวล่าทรัพยากรในพื้นที่ รอวันสุดท้ายค่อยนำของทั้งหมดมารวมกันเพื่อยกระดับ อ่า...ส่วนของที่ขโมยมา ปล่อยให้พวกหนูทองลายขาวจัดการไปก็ได้เเล้ว 

พวกมันยินดีอย่างมากที่เจ้านายของมันขโมยพื้นที่เพาะปลูกกลับมาได้ เเถมยังเป็นพื้นที่เพาะปลูกระดับสูงเเละกลางอีก โดยพื้นที่พวกนี้จะช่วยเพิ่มความสามารถในการเติบโตของพืชผลเป็นอย่างดี 

ก่อนหน้านี้ที่ฟาร์มของเธอก็มีประมาณ 200 กว่าแปลงซึ่งถูกยกระดับเป็นระดับกลาง เเละอีก 9 แปลงที่เป็นระดับสูง เนื่องจากแปลงเพาะปลูกพวกนี้เป็นการได้มาจากการสุ่ม ไม่มีใครรู้เงื่อนไขที่เเท้จริง บางคนยังไม่มีพื้นที่เพาะปลูกระดับสูงเลยด้วยซ้ำ เมื่อซูหยวนได้รับพื้นที่ใหม่ๆเข้ามาอีก 4 แปลง นี่ย่อมทำให้พวกหนูทองลายขาวทำอะไรได้มากขึ้น

หลังจากที่ขโมยของจากฟาร์มผู้เล่นหนุ่มเเล้ว เธอก็ใช้อีก 5 ครั้งกับการเลือกเหมืองเเร่ระดับสูงจากฟาร์มผู้เล่นคนอื่น 2 แห่ง เเละพื้นที่เพาะปลูกระดับสูงมาอีก 3 แห่งจากการสุ่ม น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้มีของที่น่าสนใจอีก ถึงอย่างนั้นตอนนี้ก็มั่นใจได้เลยว่าลูกธนูของเธอจะไม่ขาดเเคลนอีกต่อไป 

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อผู้เล่นทุกคนกลับมาออนไลน์อีกครั้งก็พบว่ามีคนเสียสติไปหนึ่งคนเเล้ว เห็นเขาไม่พอใจมากขนาดนั้นก็ทำให้ซูหยวนสงสารอยู่บ้าง ชายหนุ่มประกาศลั่นว่าจะไม่ยอมปล่อยเธอไป เขาตั้งใจจะมาขโมยของจากฟาร์มเธอ แต่ก็เหมือนมาเเจกคะเเนนให้ฟรีๆ เพราะสุดท้ายยังถูกหนูทองลายขาวจับได้ 

ซูหยวนเลือกที่จะไม่เล่นงานเขาในวันนี้ ไม่สิ! ต้องบอกว่าฟาร์มของเขายังไม่มีอะไรน่าสนใจมากพอที่จะให้เธอขโมยมากกว่า วันนี้เธอยังคงเข้าพื้นที่ส่วนกลางเพื่อรับภารกิจ แต่หลังจากที่ซูหยวนสร้างความดีความชอบครั้งใหญ่ไว้ พวก NPC ในพื้นที่ก็ใจดีกับเธอมากขึ้น 

โดยเฉพาะ NPC ทหารผู้นั้นที่มีกระทั่งภารกิจเล็กๆมามอบให้เธอ วันนี้ซูหยวนจึงได้รับภารกิจ 3 ภารกิจเเละได้รับเเต้มเเมวขโมยมา 3 อัน ทั้งหมดเเลกเปลี่ยนเป็นพื้นที่เพาะปลูกระดับสูง 2 แปลง เเละพื้นที่ระดับกลาง 1 แปลง 

ชีวิตเเสนสงบสุข กว่าที่ผู้เล่นหนุ่มจะกลับมาเเต่ละวันก็เย็นค่ำแล้ว เวลานั้นซูหยวนยุ่งอยู่กับการทำกิจการของตนเอง เรื่องราวต่างๆในเกมปล่อยให้พวกหนูขาว เเมลงกัดกินเเละพวกสุนัขทมิฬจำนวนหนึ่งจัดการ

นอกจากเรื่องนี้เเล้ว ซูหยวนก็ได้เปิดประตูเชื่อมมิติเเห่งใหม่เเล้วเช่นกัน เเต่ประตูเชื่อมมิตินี้ไม่น่าพอใจนัก ต่อให้เธอยึดครองพวกมันได้ ของที่มอบให้ก็มีแค่ “เนื้อปลาระดับต่ำ” ที่ใช้เป็นอาหารเท่านั้น แต่ก็นั่นแหละ….นี่ก็เป็นการเชื่อมมิติเเบบสุ่ม มีน่าสนใจบ้างไม่น่าสนใจบ้างก็เป็นปกติ

แม้จะบอกว่าประตูเชื่อมมิตินี้ไม่ได้น่าสนใจสำหรับเธอ แต่ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่เป็นประโยชน์เสียทีเดียว 

อย่างที่รู้กันดีว่าสถานการณ์ของพื้นที่เขตมลพิษนี้เป็นพื้นที่ที่ขาดแคลนอาหารอย่างมาก ทว่า...เมื่อมีพื้นที่ล่าแห่งหนึ่งที่ไม่ได้มีความยากไปมากกว่าเขตพื้นที่ล่าระดับต่ำ หากแต่ให้ผลผลิตและสารอาหารที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าการล่าในเขต A หลายเท่าตัว ดังนั้น...ต่อไปซูหยวนก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการป้อนทรัพยากรให้โรงผลิตอาหารสังเคราะห์สกุลเจียงแล้ว ที่สำคัญที่สุด...เธอยังมอบผลประโยชน์นี้ให้กับประธานจางของเธอได้ด้วย 

ในฐานะลูกน้องที่ต้องการจะกลายเป็นมือหนึ่งขององค์กรนักล่าสกุลจางแล้ว ซูหยวนเชื่อว่าประตูเชื่อมมิตินี้จะทำให้เจ้านายของเธอชื่นชมเพิ่มขึ้น อีกอย่าง...ต่อให้เธอไม่บอกพวกเขา สายตาของประธานจางมากมายเช่นนั้น คงไม่รอดพ้นเขาอยู่ดี แทนที่จะพยายามซ่อน สู้เปิดเผยอย่างตรงไปตรงมาไปเลยดีกว่า 

ซูหยวนไม่ใช่พวกที่คิดอะไรแล้วไม่ลงมือทำ หญิงสาวใช้เวลาเพียงครู่เดียวก็พบตำแหน่งที่เหมาะสมสำหรับการติดตั้งประตูเชื่อมมิติทันที แน่นอนว่านั่นจะต้องเป็นพื้นที่ที่เธอดูแลเพื่อให้มีสิทธิในที่ดินอย่างเต็มที่ 

ประตูเชื่อมมิตินี้จะต้องเก็บเป็นความลับต่อประชาชนธรรมดา หากแต่ต้องสามารถเปิดเผยให้สกุลจางและเหล่าพลทหารพิเศษได้ด้วย 

ดังนั้นหลังจากพิจารณาแล้วจึงได้ติดตั้งมันไว้ในพื้นที่ล่าเขต D ซึ่งพวกหนูทองลายขาวดูแลอยู่ เธอเลือกถ้ำขนาดเล็กแห่งหนึ่งเป็นที่ซ่อนมันไว้ ถ้ามีใครต้องการจะเข้าไปข้างใน ย่อมต้องผ่านการอนุญาตจากพวกหนูทองลายขาวก่อน 

ยิ่งไปกว่านั้น...ถ้าคิดจะฝ่าฝืนเข้าไปจริงๆ ซูหยวนในฐานะเจ้าของประตูเชื่อมมิตินี้ยังสามารถปฏิเสธหรือยกเลิกได้ทุกเมื่อ แค่น่าเสียดายที่ถ้ายกเลิกไปหนึ่งครั้ง ประตูเชื่อมมิตินี้จะไม่สามารถนำออกมาติดตั้งข้างนอกอีก มีเพียงเธอเท่านั้นที่จะเข้าผ่านทางเกมฟาร์มของตนเองได้

นั่นคือข้อกังวลและแผนการรับมือทั้งหมด ซูหยวนไม่ได้ตั้งใจจะเปิดเผยว่าเธอเป็นผู้เล่นเกม เธอแค่ต้องการจะเปิดเผยให้เห็นว่าพวกหนูทองลายขาวที่เธอควบคุมพบเจอประตูเชื่อมมิตินี้เท่านั้น หาไม่แล้ว...เธอคงจะเอาประตูเชื่อมมิตินี้มาติดตั้งในพื้นที่ปลอดภัยที่เธอซื้อจากทางการแล้ว

แต่ก็นั่นแหละ เขตพื้นที่ล่า D กับพื้นที่ปลอดภัยใต้บาเรียป้องกัน ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับเธอเท่านั้น

 หลังจากที่ติดตั้งประตูเชื่อมมิติแล้วเสร็จ เธอก็ออกจากฟาร์มของตนเองเพื่อไปขอพบประธานจางที่ตอนนี้งานกำลังรัดตัว ไม่ใช่แค่การบริหารจัดการองค์กรนักล่าสกุลจางเท่านั้น หากแต่หลังจากนี้เขาจะต้องเตรียมแผนการสำหรับการดูแลเมืองที่ดินแดนอัศวินหงส์ขาวด้วย

ไม่ใช่แค่เพื่อการปกครองอย่างไรให้ได้รับประโยชน์ ปัญหาใหญ่ที่พวกเขาจะต้องเร่งพิสูจน์ก็คือการแสดงความสามารถในการปกครองของตนเองเพื่อให้ประชาชนในพื้นที่ยอมรับได้ อย่างไรพวกเขาก็มาจากเขตมลพิษที่คนเหล่านั้นรังเกียจ จำเป็นต้องใช้ความพยายามมากกว่าคนอื่นๆหลายเท่า

โชคดีที่คำสั่งของท่านอัศวินหงส์ขาวชัดเจนมาก และเวลานี้ก็ไม่มีใครคิดจะปฏิเสธคำสั่งของเธอ การที่จู่ๆท่านอัศวินหงส์ขาวก็ฟื้นคืนกลับมาเป็นเรื่องน่ายินดีมาก และสำหรับพวกเขา...เมืองเล็กๆที่พวกเขาอยู่นี้มันไม่ได้มีอะไรแย่ไปมากกว่าที่เป็นอยู่แล้ว ประชาชนล้วนอยู่อย่างลำบากมาก ขอแค่ไม่มาสร้างปัญหาให้เพิ่มก็พอแล้ว

ประธานจางและพวกคนระดับสูงกำลังยุ่งมาก ปกติแล้วผู้คนระดับสูงมาขอพบ ขนาดเป็นคนของกองทัพมาเอง พวกเขาก็ยังไม่อนุญาตให้เข้าพบเลย แต่เมื่อทุกคนเห็นว่าใครเป็นคนมาติดต่อ ยังไม่ต้องแจ้งประธานจางให้รู้ตัวก็สามารถเชิญเธอเข้าไปรอในห้องรับรองแล้ว

……………………………….