บทที่ 459 นำโดยสัตว์กลายพันธุ์? (อ่านฟรี 8 มิ.ย. 69)

บทที่ 459 นำโดยสัตว์กลายพันธุ์?

ภายใต้ความกังวลของอาจารย์เติ้งและรุ่นพี่หวัง อันซูหยวนเองก็ได้รับคำสั่งใหม่แล้วเช่นกัน ถึงเธอจะไม่ได้คาดคิดว่าหัวหน้าหน่วยจู่โจมที่สองจะถูกเก็บเช่นนี้ แต่ก็เข้าใจว่าทางกองทัพต้องการปกป้องชื่อเสียงของอีกฝ่ายด้วยการมอบความตายให้ ในขณะที่เขายังจะได้เป็นผู้เสียสละในภารกิจ 

อย่างน้อยๆก็คงเห็นว่าความพยายามที่ผ่านมาของเขามีความหมาย หาไม่แล้ว...การกระทำที่โง่เขลาที่ผ่านมานี้ย่อมต้องมีโทษถึงตายและอาจจะดึงครอบครัวของอีกฝ่ายลงมาลำบากด้วย

แน่นอนว่าซูหยวนไม่ได้ใจดำขนาดที่จะดึงดันทำให้ทุกอย่างมันเลวร้าย สำหรับเธอแล้ว...การตัดสินใจที่จะลงโทษหรือมอบรางวัล หากไม่ใช่ลูกน้องของเธอ เธอก็จะไม่ยุ่งเรื่องของคนอื่น อีกอย่าง...หัวหน้าหน่วยจู่โจมที่สองจากไปเช่นนี้ จนทำให้มีคำสั่งใหม่ ทำให้เธอกลายเป็นหัวหน้าหน่วยจู่โจมที่สองด้วย นี่ไม่ใช่เรื่องไม่ดีด้วย

ก่อนหน้านี้คนของตระกูลใหญ่ที่ต้องการเคลื่อนไหวลับหลังได้ทำแผนการของตนเองเสร็จแล้ว ซูหยวนให้หนูทองลายขาวและพวกแมลงกัดกินจับตามองอีกฝ่ายอยู่ตลอด ตอนนี้หน่วยจู่โจมที่สองได้เปิดเผยใบหน้าออกมาทั้งหมดแล้ว ใครที่ถูกส่งมาจากข้างนอก ใครที่มีเจตนาดีหรือร้าย...ดังนั้นเธอสามารถเข้าไปควบคุมแล้วลงมือจัดการได้เลยครั้งเดียว

เดิมที พวกที่ถูกส่งมาก็ถูกเธอส่งกลับไปแขวนที่หน้าบ้านของอีกฝ่ายจนทางนั้นไม่ส่งคนมาเพิ่มแล้ว เธอรู้สึกว่าตัวเองขาดของขวัญที่อยากจะมอบให้ไป คิดไม่ถึงเลยว่าตอนนี้จะส่งคนมาวุ่นวายอีก เช่นนั้น...ทำไมไม่ส่ง "หัว" ของคนพวกนี้กลับไปให้เสียเลยล่ะ!!

พวกเขาไม่ใช่สงสัยมากหรอกหรือว่าใครเป็นคนลงมือส่ง "หัว" เหล่านั้นไปแขวนหน้าบ้านของพวกเขา ครั้งนี้ซูหยวนจะแสดงให้เห็นไปเลยว่าแท้จริงแล้วนี่เป็นฝีมือของเธอเอง!!

เธอส่งสัญญาณให้หน่วยจู่โจมที่หนึ่งเข้าไปซ่อนตัวในหลุมหลบภัย ที่นั้นมีการสร้างเพดานบนหลุมที่แข็งแรงมาก อีกทั้งยังมีสารอำพรางกลิ่นติดอยู่รอบๆห้องด้วย แม้ว่าจระเข้หนามแดงจะอาละวาดแค่ไหน ทว่าหลุมหลบภัยนั้นก็แข็งแกร่งมากพอที่จะรับมือได้ 

อีกอย่าง...มันก็เป็นหลุมหลบภัยที่ใช้ในเขต N ด้วย แม้แต่พวกกลายพันธุ์ระดับสูงกว่าเขต K ก็ยังโจมตีหลุมหลบภัยที่ซ่อนตัวนี้ได้ เช่นนั้นแค่จระเข้แดงย่อมไม่เป็นปัญหา ที่น่ากลัวที่สุดก็คือการหนีไปไม่ถึงที่ซ่อนตัวต่างหาก!!

สำหรับหน่วยจู่โจมที่หนึ่งปลอดภัยดีเเล้ว ซูหยวนเเค่พยักหน้าให้พวกเขา ตอนนี้ยังไม่สามารถเคลื่อนไหวอะไรได้ทั้งนั้น หน้าที่ของพวกเขาจึงมีแค่ต้องซ่อนตัว 

อย่างไรก็ตาม…ซูหยวนยังได้เรียกหนูทองลายขาวออกมาด้วย ระหว่างเธอกับเจ้าหนูทองลายขาวสามารถสื่อสารกันได้ หากมีคำสั่งเร่งด่วนอะไรก็บอกผ่านเจ้าหนูทองลายขาวได้เลย

เรื่องที่เธอกลายเป็นผู้ใช้สัตว์กลายพันธุ์นั้นจะบอกว่าปิดบังก็ถือว่าปิด เเต่จะบอกว่าเปิดเผยก็ถือว่าเปิดอีกเช่นกัน เธอไม่ได้บอกทุกคนในวงกว้าง ทว่าพวกทหารระดับสูง หรือแม้เเต่ศัตรูของเธอก็คงสืบเรื่องนี้มาหมดเเล้ว 

การที่เธอเป็นทหารพิเศษเเล้วไม่จำเป็นต้องบอกว่าตัวเองต่อสู้อย่างไร ใช้วิธีการไหนนั้นเป็นข้อได้เปรียบอยู่เสมอ ใครจะอ้างไม่ได้ว่าเธอไม่บอกความสามารถทั้งหมดเลยไม่สามารถมอบภารกิจที่เหมาะสมที่สุดได้

สำหรับพลทหารพิเศษ…ไม่จำเป็นต้องถามว่าพวกเขามีความสามารถอะไร หากเป็นงานที่พวกเขารับทำ ก็เเปลว่าการันตีความสำเร็จเเล้ว เเต่ถ้าเป็นทหารทั่วไปไม่ยอมรายงานเรื่องนี้ การครอบครองสัตว์กลายพันธุ์จะถือเป็นความผิดรุนเเรง อาจจะได้รับโทษจับขังนานสิบปีก็เป็นได้

ทันทีที่เจ้าหนูทองลายขาวปรากฏตัว ก็สร้างเสียงฮือฮาให้กับทหารทั่วไปมาก อย่างที่บอกไป...การครอบครองสัตว์กลายพันธุ์ถือเป็นความผิดใหญ่หากไม่ได้มีการแจ้งต่อทางการก่อนล่วงหน้า และสำหรับผู้ที่ครอบครองสัตว์กลายพันธุ์ส่วนใหญ่ของกองทัพจะอยู่ในการควบคุมอีกที 

เนื่องจากวิธีการจัดการกับพวกกลายพันธุ์ยังไม่มีระบุออกมาว่าเป็นวิธีที่ดีที่สุด หลายครั้งเห็นได้ว่าผู้ควบคุมสัตว์กลายพันธุ์ทำพลาด ไม่อาจจะควบคุมสัตว์กลายพันธุ์ของตนเองได้จนมาทำร้ายทหารทั่วไป ยิ่งถ้าเป็นภารกิจสำคัญๆเช่นนี้...หากเอาสัตว์กลายพันธุ์มาแล้วก่อเรื่อง นี่จะไม่ถือเป็นความสูญเสียที่ไม่จำเป็นหรอกหรือ?

ดังนั้นตอนที่ทุกคนได้เห็นหนูทองลายขาวซึ่งมีลักษณะคล้ายกับหนูขาวกลายพันธุ์ในเขต C ไม่สิ! ตอนนี้คงจอยู่เขต D แล้วนั้น ก็ย่อมต้องตกใจ

มีโอกาสสูงมากที่สัตว์กลายพันธุ์ระดับต่ำเช่นนั้นจะก่อปัญหา พวกมันเป็นสัตว์อ่อนแอกว่า พอได้อยู่ในเขต K แล้ว พวกมันอาจจะทนแรงกดดันไม่ไหว 

แน่นอนว่านั่นเป็นความคิดและความเชื่อของพวกเขาโดยอ้างอิงจากประสบการณ์และความรู้ที่เคยมี สุดท้ายแล้ว...หนูทองลายขาวพวกนี้จะตื่นตระหนกจนช่วยทำงานใหญ่ในเขต K ได้หรือไม่ได้นั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับความคิดของพวกเขา!!

"จี๊ด!! โปรดอยู่ในความสงบด้วย เจ้านายสั่งเอาไว้แล้วว่าถ้าใครไม่เชื่อฟังให้ถือเป็นความผิดทางทหาร สามารถ "ฆ่าทิ้ง" ได้เลย ดังนั้นข้าขอบอกเอาไว้ก่อนเลยนะว่าจะไม่เกรงใจแน่!" 

หนูทองลายขาวพูดกับพวกทหารมนุษย์เป็นครั้งแรก และนั่นก็ทำให้เสียงกระซิบกระซาบของพวกทหารก่อนหน้านี้เงียบลงแทบจะทันที

“นะ หนูพูดได้หรือ?”

“นี่มันอะไรกัน สัตว์กลายพันธุ์ระดับนี้สามารถพูดได้ได้ยังไง นี่...นี่เป็นความฝันหรือเปล่า!” 

แน่นอนว่าความเงียบนั้นเกิดขึ้นเพียงครู่เดียว เพราะสุดท้ายแล้วความตกตะลึงจากการที่หนูทองลายขาวสามารถพูดได้ แสดงความคิดเห็นได้เหมือนมนุษย์ช่างเป็นเรื่องที่พวกเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อนจริงๆ ต่อให้อยากจะเงียบเสียงก็ทำไม่ได้ ไม่อย่างนั้นหัวใจอาจจะระเบิดออกมาเพราะไม่ได้ถูกระบายก็เป็นได้!

“จี๊ด! จะเริ่มนับตั้งแต่ตอนนี้ หากยังไม่หยุดในอีก 3 วินาที ข้าจะลงมืออย่างไม่เกรงใจ”

“บ้าไปแล้ว หนูขาวที่พูดได้ขนาดนี้ถือว่ามีความสามารถมากเลยนะ มันน่าจะเป็นสัตว์วิเศษไปแล้ว ทำไมถึงได้มาอยู่ในมือของหัวหน้าได้ล่ะ!!”

“3”

“หัวหน้าเป็นพลทหารพิเศษนะ ที่จริง...หัวหน้าได้เป็นพลทหารพิเศษก็อาจจะเพราะได้ครอบครองสัตว์กลายพันธุ์ระดับสูงเช่นนี้ก็ได้ ไม่ใช่ทุกคนนะที่จะมีความสามารถและโชคไปพร้อมๆกันน่ะ!”

“2”

“หัวหน้าของพวกเรามีความสามารถมากจริงๆ ฉันอยากให้หัวหน้ากลายเป็นทหารธรรมดาๆแบบพวกเรา ไม่ต้องไปเป็นพลทหารพิเศษแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเราก็ไม่มีคนให้ติดตามไปทำงานด้วย...”

“ใช่ ในฐานะพลทหารพิเศษ...หัวหน้าไม่ต้องมีลูกน้องติดตามถาวร เพราะไม่จำเป็นต้องทำภารกิจประจำเหมือนทหารคนอื่นๆ อีกอย่าง...ตอนนี้หัวหน้าก็กำลังเรียนอยู่ด้วย เนื่องจากไม่เคยมีกรณีที่เด็กอายุน้อยได้กลายเป็นจ่าสิบเอกที่ถือว่ามีตำแหน่งระดับสูงในกองทัพเช่นนี้ พวกเขาก็เลยยังไม่รู้ว่าควรจะออกกฎให้ทำงานอย่างไร”

“ฮ่า!! ต่อให้ออกกฎมา หัวหน้าที่เป็นพลทหารพิเศษก็ได้รับยกเว้นอยู่แล้ว พวกเราที่เป็นทหารทั่วไปไม่มีสังกัดก็ทำงานเหมือนเดิมนี่แหละ เสี่ยงดวงเอาว่าภารกิจไหนจะเจอหัวหน้าดีหรือหัวหน้าที่แย่”

“เฮ้อ นั่นน่ะสิ...หัวหน้าดีๆนั้นหายากมาก หัวหน้าเก่งๆยิ่งหาได้ยากกว่า ฉันทำภารกิจมาเป็นร้อย บอกเลยว่าที่ยังรอดชีวิตก็เพราะว่าโชคช่วยทั้งนั้น”

“1”

“เอ่อ ทุกคน...เมื่อครู่หนูขาวตัวนั้นพูดอะไรนะ....”

แม้ว่าจะมีคนเริ่มให้ความสำคัญกับ “ความหมาย” ของหนูทองลายขาว ทว่า....หนูทองลายขาวนับเวลาถอยหลังให้พวกเขาจนครบแล้วแต่กลับไม่มีใครเงียบเสียงเลย ดังนั้นมันที่รอจะแสดงความสามารถย่อมไม่ปล่อยโอกาสนี้ไป

ฟิ้ว!!! 

ปัง!!!!

เจ้าหนูทองลายขาวหรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะยกมือขึ้นมา จากนั้นก็ปล่อยแสงสีทองออกไปจนมันกระแทกกับผนังห้องซ่อนตัวจนเกิดเป็นริ้วหลุมลึกเกือบ 3 นิ้ว บ่งบอกว่าการโจมตีของมันก่อนหน้านี้ทรงพลังขนาดไหน 

หากบอกว่าเพดานหลุมหลบภัยนี้แข็งแกร่งมากจนสามารถรับการโจมตีของพวกเผ่าพันธุ์ระดับสูงในเขต N ก็ยังได้ แต่พอมาเจอหนูทองลายขาวกลับถูกโจมตีจนเป็นรอยลึกด้วยการลงมือเพียงครั้งเดียว นี่หมายความว่ายังไง? หมายความว่าตอนนี้หนูทองลายขาวพวกนี้มีระดับสูงกว่าสัตว์กลายพันธุ์ทั่วไปในเขตพื้นที่ล่าแล้วอย่างไรล่ะ!

“........!!.........” 

ครั้งนี้เสียงทั้งหมดจึงได้เงียบลงไปจริงๆ ทหารที่กระตือรือร้นและตื่นเต้นในช่วงแรก เวลานี้เหลือเพียงความหวาดกลัวเท่านั้น

หนูทองลายขาวไม่พูดอะไรอีก เพียงกวาดสายตาไปรอบๆหลุมหลบภัยนี้ ถ้ายังมีใครปากมากส่งเสียงออกมาอีก เช่นนั้นตำแหน่งต่อไปของคมมีดแสงจะไม่ใช่กำแพงอีก แต่จะเป็นหัวของพวกเขาแทน!

ในที่สุด หน่วยจู่โจมที่หนึ่งก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเบ็ดเสร็จโดยหนูทองลายขาว หากเรื่องนี้ถึงหูของพวกทหารชั้นผู้นำหรือหัวหน้าทั้งหลายคงจะต้องตกตะลึงแน่ เพราะขนาดพวกเขาเองก็ยังไม่สามารถยืนยันได้เลยว่าจะทำได้ถึงขนาดนี้ อาศัยเพียงหนูทองลายขาวเพียงตัวเดียว จัดการพวกทหารผู้กล้าที่มีความสามารถในระดับสูงได้อย่างอยู่หมัด!

ทางด้านซูหยวน หลังจากมอบหมายงานให้ราชาหนูทองไปจัดการแล้ว เธอก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าภูติพรายเพื่อมาตรวจสอบสถานการณ์ของทางหน่วยจู่โจมที่สอง

เนื่องจากสะพานที่ก่อสร้างตามมานั้นยังไม่ถึงจุดที่พวกเขากำลังล่าอยู่ ทำให้ทหารหน่วยจู่โจมที่สองเจอกับความลำบากมาก นอกจากนี้...แรงซัดของจระเข้แดงก็ยังทำให้หน่วยสนับสนุนไม่อาจเข้ามาใกล้ได้ด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะมีลูกธนูของหน่วยสนับสนุนระยะไกลโดยอาจารย์เติ้ง จำนวนของผู้เสียชีวิตคงมากกว่านี้อีกเป็นเท่าตัว

ซูหยวนยังไม่ได้เข้าโจมตีในระยะประชิด เธอต้องการใช้ตัวเองเป็นตัวล่อ ดึงดูดความสนใจของเจ้ายักษ์แดงมาที่ตัวเอง นี่เป็นหลักการช่วยเหลือผู้คนที่ธรรมดาที่สุด หากมีคนหนึ่งที่โจมตีได้เเรงกว่าใครจนทำให้รู้สึกว่าเป็นภัยคุกคามสำคัญ คนๆนั้นก็จะกลายเป็นเป้าหมายทันที หากพูดถึงในเกม ผู้เล่นเเท้งค์จะมีทักษะการยั่วยุ ซึ่งก็เพื่อการนี้ ….

น่าเสียดายที่ซูหยวนไม่ใช่ผู้เล่นสายเเท้งค์ เเละชีวิตของเธอไม่เหมือนตัวละครในเกมที่จะตายกี่ครั้งก็ได้ เพราะเธอมีชีวิตเพียงชีวิตเดียว ดังนั้นทุกการเคลื่อนไหวไม่เพียงแค่ต้องคำนวณว่าจะทำให้งานดำเนินไปได้ สำคัญที่สุดคือเธอต้องไม่พาตัวเองเข้าสู่อันตรายด้วย 

ดังนั้นเเทนที่จะกระโจนออกไปข้างหน้า เธอจะต้องอยู่ในระยะที่มันเห็นตัว หากเเต่ต้องเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญสำหรับการหนีเช่นกัน

หญิงสาวตัดสินใจใช้เสาท่อนใหญ่ซึ่งหน่วยสนับสนุนตั้งเอาไว้เตรียมจะวางสะพานต่อก่อนจะหนีไป หลบการโจมตีกะทันหันเมื่อครู่นี้

หากใครเคยดูการเเสดงมังกรไต่เสาไล่ตามลูกแก้วก็น่าจะคุ้นเคยกับภาพนี้ดี ลูกแก้วที่ล่อสายตามังกร เวลานี้ก็คือเธอ มือเล็กของเธอหยิบเอาธนูจิตวิญญาณออกมา แม้จะไม่ได้ใช้พลังงานธรรมชาติที่รุนแรงเหมือนก่อนหน้านี้ เเต่เเค่พลังงานระดับสูงที่เธอมี ประกอบกับกลิ่นอายจากธนูจิตวิญญาณเสี่ยวหยู ยังไม่ทันโจมตีออกไป…เจ้าจระเข้เเดงตัวใหญ่ก็หันหัวมาที่เธอแล้ว

มันรับรู้ได้ทันทีว่ามีอันตรายหนึ่งกำลังเตรียมพุ่งเป้ามาที่ตนเอง หากเป็นการโจมตีก่อนหน้านี้ของซูหยวน เธอคงใช้พลังงานอำพรางเจตนาฆ่าไปแล้ว แต่จุดประสงค์การลงมือครั้งนี้ไม่เหมือนกัน อีกทั้ง…ซูหยวนได้ทำในสิ่งตรงกันข้ามด้วย เเทนที่จะซ่อนรังสีฆ่าฟันเอาไว้ กลับเพิ่มมันเข้าไปจนแม้เเต่พวกที่ไม่ใช่เป้าหมายการจู่โจมก็ยังได้รับผลกระทบไปด้วย

ตู้ม!!!

เเรงโจมตีที่อัดไปด้วยพลังงานระดับสูงของซูหยวนพุ่งออกไปโดยไม่ได้ใช้ทักษะการยิงธนูใดๆ นี่ไม่ใช่การโจมตีที่หวังสังหาร หากแต่เป็นการโจมตีเพื่อกระตุ้นให้เจ้าจระเข้เเดงรับมือกับศรนี้มากกว่าที่จะไม่สนใจมัน

พวกทหารหน่วยจู่โจมที่สองได้เห็นการเคลื่อนไหวของอันซูหยวนแล้วเช่นกัน พวกเขาเข้าใจทันทีว่านี่เป็นการมาเพื่อช่วยเหลือตนเอง ดังนั้นทุกคนจึงรีบเคลื่อนไหวให้เร็ว ใช้โอกาสที่จระเข้แดงไม่เข้ามาจู่โจมต่อหนีเอาตัวรอด

ฟิ้ว!!!

ตอนนั้นเอง ลูกศรจำนวนมากที่ถูกส่งออกมาตั้งเเต่เมื่อไรก็ไม่ทราบได้ตกลงมาที่ตำแหน่งของจระเข้หนามเเละหนามพิษที่พยายามเอาตัวรอดเหมือนกันกับพวกทหารมนุษย์ ตอนนี้พวกมันไม่ได้สนใจกินเหยื่อก็จริง เเต่ไม่ได้หมายความว่าการเข้าใกล้พวกมันจะปลอดภัย

“หัวหน้าหน่วยที่หนึ่งกำลังชี้เป้าให้เรา เหมือนกับตอนที่พวกเราไล่ตามหน่วยที่ 1 มาเลย”

“หัวหน้าอันยอดเยี่ยมที่สุด เร็วเข้า! พวกเราไปทางนั้นกัน ตรงนั้นน่าจะไม่มีพวกกลายพันธุ์อยู่!”

เสียงของพวกทหารหาญที่จมอยู่กับความหดหู่และคิดว่าตัวเองอาจจะต้องเอาชีวิตมาทิ้งแปรเปลี่ยนเป็นความกระตือรือร้น เห็นไฟความหวังในสายตาของพวกเขาปรากฏขึ้นอย่างไม่คาดคิด แม้แต่พวกเขาเองก็คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตนเองกำลังถูกดึงดูดโดยอันซูหยวนได้อย่างไร...

……………………………….ง