บทที่ 460 หาเรื่องให้ย้ายถิ่น (อ่านฟรี 9 มิ.ย. 69)

บทที่ 460 หาเรื่องให้ย้ายถิ่น

บรรยากาศในสนามรบตอนนี้ช่างแตกต่างจากเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง เพียงแค่หญิงสาวปรากฏตัวขึ้นมาแล้วปล่อยลูกศรในมือของตนเองออกไป เรียกความสนใจของเจ้าจระเข้แดงไปทางตนเองได้ แรงกดดันทั้งหมดที่พวกทหารต้องแบกรับก็หายไป แถมไม่ใช่แค่นั้น...ทว่าพลทหารพิเศษอันก็ยังยิงลูกศรออกมาเพื่อช่วยนำทางให้ทหารทั้งหมดด้วย

ความรู้สึกของพวกเขาในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับการได้เห็นเทพเจ้าที่กำลังมาช่วยเหลือตนเอง อย่างไรก็ตาม...ในกลุ่มคนเหล่านั้นย่อมมีใครบางคนไม่ต้องการภาพนี้ เขาเม้มริมฝีปากเล็กน้อย แต่สาเหตุที่เขาเป็นผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์และได้รับความไว้วางใจให้ทำภารกิจสำคัญนี้ก็มีเหตุผลของมันอยู่

รวดเร็ว! คนผู้นั้นคิดแผนการในหัวของตนเองได้อย่างรวดเร็ว ฉับพลันก็ตะโกนร้องเตือนออกไปแล้ว!

“ทุกคนระวังตัวด้วย อย่าเพิ่งประมาทเด็ดขาด แม้ว่าลูกศรนี้จะมาจากหัวหน้าอันเหมือนกัน แต่อย่าลืมว่าหัวหน้าอันไม่ได้มีหน้าที่มาปกป้องหน่วยจู่โจมที่สองของพวกเรานะ ไม่แน่ว่านี่อาจจะเป็นวิธีการโจมตีของหัวหน้าอันก็ได้ ถ้าพวกเราไม่ระวังแล้วเข้าไปในเขตที่มีพวกกลายพันธุ์ไม่ใช่ว่าพวกเราจะตายฟรีหรือ?”

“อีกอย่าง หากหัวหน้าอันยิงลูกศรพวกนี้ออกมาเพื่อแผนการอื่น แต่พวกเรากลับใช้มันเพื่อเป็นตำแหน่งในการหลบหนี แล้วบังเอิญทำให้แผนการของหัวหน้าอันผิดพลาด นอกจากพวกเราจะถูกลดจำนวนลงไปมากแล้ว ก็อาจจะถูกลงโทษทางวินัยด้วยนะ ทุกคนจะต้องเคลื่อนไหวด้วยความระมัดระวังอย่าประมาทเด็ดขาด”

“แล้วตอนนี้ก็ควรจะ....” ทหารคนหนึ่งรีบร้องบอก ในสายตาของเขา…ผลลัพธ์ที่มีคนในหน่วยสองจำนวนหนึ่งตายไปมากมายเช่นนี้ ยังไม่ถือเป็นการสร้างความลำบากให้กองทัพเพียงพอเเละภารกิจนี้จะไม่มีทางถูกยกเลิกเพียงเพราะหน่วยที่สองได้รับบาดเจ็บมากกว่าที่คาดการณ์เอาไว้เล็กน้อย

ผลของภารกิจที่เขารับมาทำล้มเหลวหมายความว่าอย่างไร? แน่นอนว่าต้องหมายความว่าพลทหารพิเศษอันจะกลายเป็นสมาชิกในเขตชั้นในอย่างเป็นทางการตามที่กองทัพให้การรับรองเอาไว้ว่าจะมอบรางวัลนี้ให้เธอ ขอเพียงหญิงสาวมาช่วยกันล่าพวกจระเข้หนามกลายพันธุ์และพวกตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์อีกครั้ง!

และอีกผลลัพธ์ที่สืบเนื่องมาจากแผนการล้มเหลวคืออะไร? ก็คือการที่เขาและครอบครัวจะถูกส่งไปเป็นอาหารให้พวกสุนัขป่าในเขตพื้นที่ล่ากินเป็นอาหารอย่างไรล่ะ!!

ความล้มเหลวที่หมายถึงเขาและคนในครอบครัวเช่นนี้ มันทำให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องดิ้นรนทำทุกอย่างให้ดีที่สุด แม้ว่าจะดูเหมือนโหดร้าย แต่อย่าลืมว่าตอนที่เขาทำภารกิจให้เจ้านายสำเร็จ ชีวิตของเขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือได้อย่างไร ดังนั้นเมื่อทำภารกิจล้มเหลวแล้วจะมีโทษรุนแรงก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

สิ่งนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาข้ารับใช้เลือกที่จะแบกรับเอาไว้แล้ว...อย่างไรเสียก็ไม่มีอะไรที่ได้มาฟรีๆโดยไม่ต้องแลกเปลี่ยนอย่างคุ้มค่าอยู่แล้ว

หลังจากที่ทหารหนุ่มตะโกนออกไป เสียงของเขาก้องสะท้อนอยู่เหนือผิวน้ำอย่างนั้น แต่กลับไม่ได้ส่งผลกระทบใดๆเลย ราวกับพวกทหารจำนวนมากในหน่วยโจมตีที่สองหูดับไปแล้ว พวกเขาวิ่งออกไปข้างหน้าราวกับต้องการคว้าเชือกป่านสุดท้ายเอาไว้ให้ได้ เพราะถ้าพวกเขาไม่ยอมจับมันเอาไว้...ต่อให้จะมีโอกาสล้มเหลวมากขนาดไหน ก็คงจะดีกว่าการอยู่เฉยๆเพื่อรอความตาย!

เพราะเลือกที่จะเชื่อพลทหารพิเศษอัน ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยช่วยชีวิตผู้คนในพื้นที่นี้มาก่อนแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงเคลื่อนไหวทันทีจนคำเตือนของทหารหนุ่มยังไม่ทันจบด้วยซ้ำ ภาพที่เห็นก็คือร่างของเจ้าหน้าที่ทหารมากมายที่กำลังทิ้งตัวลงกับบ่อโคลนเหมือนไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ราวกับว่าจะว่ายน้ำในโคลนกันเลยทีเดียว!!

ปกติพวกทหารจะต้องใช้อุปกรณ์ในการป้องกันขนาดใหญ่และมีน้ำหนักเล็กน้อยเมื่อถูกโคลนทับถมเข้าไป นี่ก็เพื่อป้องกันไม่ให้พวกจระเข้หนามหรือหนามพิษโจมตีได้โดยตรง เพราะถ้าหากไม่มีเเผ่นรองหรืออุปกรณ์ป้องกัน การโจมตีเดียวของพวกมันอาจจะทำให้ถึงตายได้ 

นี่จึงเป็นเหตุผลที่แท้จริงที่ทำให้พวกเขาเคลื่อนไหวได้ช้าในก่อนหน้านี้ ซึ่งทันทีที่ตัดสินใจทิ้งของพวกนี่ไว้ข้างหลัง การเคลื่อนไหวของทหารผู้ใช้พลังงานย่อมเหมือนเสือติดปีก

อันซูหยวนเห็นสถานการณ์ข้างล่างเป็นแบบนั้นก็หันมาเผชิญหน้ากับจระเข้หนามแดงตรงหน้าต่อไป หลังจากที่มันถูกโจมตีเหมือนกับการเอาค้อนมาทุบจนมึนงงไปหมด มันก็สามารถกลับคืนมาคลานสี่เท้าอย่างมั่นคงได้เหมือนเดิม

ปากของมันอ้ากว้างก่อนจะเกิดเป็นคลื่นพลังงานสีแดงสะสมกันเป็นก้อนใหญ่ หากสิ่งนี้หลุดออกมาจากเบ้าโจมตีของมันหรือก็คือปากของจระเข้แดงกลายพันธุ์เมื่อไร นี่ก็ไม่ต่างอะไรกับการที่จะถูกระเบิดที่รุนแรงที่สุดโจมตีเข้าเลย!!

ครั้งก่อนด้วยการโจมตีพวกนี้ ค่ายในเขตพื้นที่ล่า K จึงได้ถูกทำลายไปเกือบหมด กว่าจะฟื้นฟูได้ไม่ใช่เรื่องยาก หากครั้งนี้ฐานถูกโจมตีอีก อย่างนั้นก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึงภารกิจนี้อีกแล้ว บางทีในเขต K พวกทหารอาจจะต้องถอนกำลังออกไปพักใหญ่ๆเลย นั่นก็เพราะพวกเขาบาดเจ็บมากเกินไปจนขาดทุนย่อยยับนั่นเอง

อย่าลืมว่าภารกิจนี้ ทำไมพวกเขาจึงต้องมอบรางวัลระดับสูงให้อันซูหยวนเพียงเพื่อเรียกให้เธอมาช่วยงาน นี่เป็นเพราะประสบการณ์เลวร้ายจากครั้งก่อน เรื่องนี้สอนให้พวกเขาได้รู้ว่าสัตว์กลายพันธุ์ในเขต K แม้จะอ่อนแอกว่าพวกสัตว์กลายพันธุ์ระดับสูงกว่านี้ แต่...เมื่อพวกมันอยู่ในจุดได้เปรียบที่ดีที่สุดของตน พลังของมันย่อมเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด!!

เจ้าจระเข้แดงอาศัยบ่อโคลนที่มีความเหนียวและเป็นหลุมลึกนี้ในการโจมตีพวกปลาซิวปลาสร้อยได้ แถมเมื่อมันจะถูกโจมตีก็ยังหนีลงไปซ่อนตัวในบ่อโคลนได้อีก ดังนั้นพวกผู้นำจึงลงความคิดเห็นให้เจ้าจระเข้แดงยักษ์นี้ได้กลายเป็นสัตว์กลายพันธุ์ที่มีความน่ากลัวเทียบเท่ากับพวกสัตว์กลายพันธุ์ในเขต L หรือเขต M ไปแล้ว!!

 ไม่จำเป็นต้องสังหารเจ้ายักษ์แดงนี้ได้ ขอแค่เธอช่วยให้ภารกิจอื่นๆของพวกเขาราบรื่นดี พวกผู้นำก็พร้อมจะยกให้เธอกลายเป็นสมาชิกระดับสูงของของชาติแล้ว

 อย่างไรเสีย...ทหารที่มีความสามารถในการไปเขต L หรือ M นั้นไม่ใช่ทหารทั่วไป จำนวนทหารที่สามารถไปถึงเขต L ได้นั้นนับว่าน้อยมากๆ ถึงจะจับด้วยนิ้วเดียวไม่ได้ หากแต่ยังสามารถนับได้ด้วย 100 ฝ่ามือ หรือก็คือ 1,000 กว่าคนนั่นเอง โดยที่เกือบครึ่งเป็นทหารพิเศษพวกนั้น!

 คนหลายร้อยคนนี้ถูกยกให้อยู่ในเขตชั้นในทั้งหมด อ่า...จะพูดเช่นนั้นก็ดูเกินจริงไปหน่อย อันที่จริงควรจะต้องบอกว่า...ทหารระดับสูงทั้งหมดนี้ ที่จริงเป็นสมาชิกของเขตชั้นในอยู่แล้วก็เป็นได้

ความเหลื่อมล้ำในเรื่องการเข้าถึงพลังงาน ทรัพยากร และอื่นๆ ส่งผลให้พวกที่อยู่ในเขตชั้นในประสบความสำเร็จในการเป็นผู้ใช้พลังงานระดับสูงได้มากกว่า นานๆครั้งจึงจะมีคนที่หลุดมาอย่างอันซูหยวน และคนพวกนั้นก็แสดงฝีมือของตนเองจนกลายเป็นทหารระดับสูงและได้รับคำเชิญให้เข้ามาอยู่ในเขตชั้นในได้

 ทว่ากรณีของซูหยวนต่างออกไปเล็กน้อย นี่เป็นเพราะเธออายุน้อยเกินไป ไม่ใช่ว่าอายุน้อยแล้วผิดกฎหรือทำให้เกิดปัญหาใดๆในการเป็นทหาร กระนั้น...การที่เธออายุน้อยนี้ก็ทำให้เธอยังไม่ได้ประจำการเป็นทหารอย่างเต็มตัว ผลงานของเธอช่วงหลังๆยิ่งไม่ค่อยมีกับทหารทั่วไปนัก เพราะอีกสถานะหนึ่งของเธอก็คือพลทหารพิเศษ ดังนั้นฝั่งของทหารทั่วไปย่อมไม่คุ้นเคยกับการทำงานของเธอ ไม่เห็นผลงานเชิงประจักษ์นั่นเอง

ต้องบอกว่าเธอโชคดีที่มีอาจารย์เป็นเติ้งเทียนเฉิน แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยเข้มงวดกับนักเรียนอัจฉริยะของตนเองคนนี้ แต่เขาไม่ได้ไม่ใส่ใจ!

 การเดินเรื่องเพื่อเสนออนุมัติให้ซูหยวนกลายเป็นคนของเขตชั้นในเสียเวลาอยู่มาก แถมยังต้องถกเถียงกับพวกผู้นำบางคนที่ไม่เห็นด้วย พวกเขาบอกว่าอันซูหยวนยังไม่ได้เป็นทหารเต็มตัว ภารกิจที่ทำยังไม่เหมาะสมกับตำแหน่งด้วยซ้ำ การที่ยอมให้นักเรียนทั้งหลายสามารถกลายเป็นทหารได้ก่อนกำหนด นี่ก็เพื่อสร้างความกระตือรือร้นให้พวกเขา ไม่ได้ต้องการให้พวกเขาใช้ประโยชน์จากที่ตนเองเป็นเด็กอายุน้อยมาเพื่อคว้าตำแหน่งและผลประโยชน์จากกองทัพไป

พวกเขาต้องการให้เธอเรียนจบแล้วค่อยให้ทำภารกิจอีกสักหลายภารกิจเพื่อแสดงฝีมือที่แท้จริง แน่นอนว่าผู้นำระดับสูงที่เสนอความคิดนี้ขึ้นมา คงไม่พ้นคนที่มีประเด็นอยู่กับซูหยวน หลายคนไม่ได้เป็นผู้ที่วิวาทกับซูหยวนโดยตรง แต่เพราะอาจจะเสียผลประโยชน์เล็กๆน้อยๆไป ย่อมต้องยื่นหน้าออกมาพูด

เรื่องพวกนั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้ว แถมอาจารย์เติ้งก็ยังชนะศึกในครั้งนั้นด้วย หวังเป่าเป้ยไม่อยากจะเชื่อเช่นกันว่าอาจารย์เติ้งของเธอจะมีท่าทีเช่นนั้น เห็นได้ชัดว่าอาจารย์ไม่ใช่ลูกพลับนิ่ม ทุกครั้งที่ผ่านมาเขาแค่ไม่พูดอะไร ไม่ได้แปลว่าเขาไม่รู้ว่ากำลังมีใครคิดจะสร้างปัญหา

กลับมายังสถานการณ์ปัจจุบัน เจ้ายักษ์แดงที่เตรียมปล่อยทักษะสำคัญของตนเองออกมา แต่ซูหยวนรวดเร็วกว่า เธอได้เตรียมแผนการมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว พลังงานของเธอเคลือบไปที่อาวุธ พร้อมกันนั้นก็ใช้พลังธรรมชาติเข็มเกร็ดหิมะเพื่อที่จะหาช่องในการจัดการอีกฝ่ายไปด้วย

หน่วยสนับสนุนที่ 6 เคลื่อนไหวเป็นอิสระเพื่อเตรียมจดรายละเอียดเกี่ยวกับเจ้ายักษ์แดงให้ได้มากที่สุด พวกเขาอัดวิดีโอด้วยผลึกบันทึกที่ล้ำค่า ทว่าก่อนที่จะสามารถนำงานนี้ไปศึกษาต่อได้ ตอนนั้นเองที่ผลึกบันทึกวิดีโอของพวกเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวขุ่น จากนั้นก็เกิดเสียง “เปรี๊ยะ” แสดงว่าผลึกบันทึกนั้นได้เริ่มมีรอยแตกแล้ว!

ไม่ใช่แค่ผลึกบันทึกเท่านั้นที่พบว่ามีปัญหา แม้แต่ทหารที่อยู่ไกลๆก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นนี้เช่นกัน!

ทักษะอาณาเขตเยือกแข็ง! 

ด้วยทักษะที่ได้รับมาจากการครอบครองเกาะเยือกแข็งนั้น เป็นการเพิ่มตัวเลือกในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม อันที่จริง...ซูหยวนรู้ว่าพลังธรรมชาติที่ได้จากเผ่าเอลฟ์มี 3 ชนิดนี้ได้อย่างไร โดยที่ทั้ง 3 ชนิดนี้เป็นการดึงเอาข้อดีของทักษะทั้งหมดที่ซูหยวนครอบครองออกมา แปลเปลี่ยนเป็นพลังที่มีจุดเด่นอันหายาก แม้แต่พวกเอลฟ์...หากได้มาเห็นทักษะนี้ของเธอจะต้องตกใจอย่างมากแน่

พวกเขาคงไม่คาดคิดว่าจะมีผู้สามารถใช้พลังเยือกแข็งพวกนี้ได้ เพราะนั่นถือว่าเป็นทักษะของเอลฟ์ระดับสูงที่ระบุเอาไว้ในตำนานเท่านั้น 

ภาพตรงหน้าหลังจากที่ซูหยวนใช้ทักษะอาณาเขตเยือกแข็งค่อยๆเปลี่ยนไป ไอสีแดงที่พยายามมารวมกันในปากถูกขัดจังหวะโดยหมอกขาวที่ลอยคละคลุ้งจากสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน ความร้อนและความเย็นเข้าปะทะกัน ไม่น่าแปลกใจเลยที่จะเห็นหมอกตลอดทั่วทั้งเส้นทาง

ขั้นศรพิพากษา

พลังธรรมชาติเข็มเกร็ดหิมะ

สองพลังนี้ทำให้เจ้าจระเข้แดงรู้สึกว่ามนุษย์ตรงหน้าต้องการจะฆ่าตนเองอีกครั้ง มันขยับตัวเล็กน้อยพร้อมกับใช้พลังงานเพื่อเปลี่ยนเกร็ดหนาบนหลังของมันให้เตรียมพร้อมรับมืออยู่เสมอ ...

ในสถานที่ที่ไกลออกไป ไอเย็นแพร่กระจายมาถึงพวก “ราชินีผึ้งน้อย” ที่ซ่อนตัวรอจังหวะการโจมตีอยู่ ดังนั้นเมื่อได้รับสัญญาณนี้ มันก็เข้าใจได้ทันทีว่าจระเข้แดงปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว พวกมันเองก็ต้องเตรียมพร้อมเช่นกัน

เวลานั้นราชินีตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์เองก็กำลังรอจังหวะอยู่ มันเรียกรวมทหารองค์รักจำนวนมาก เตรียมแผนการบุกละลวงโจมตีเจ้าจระเข้แดงในคราวเดียว ยึดบ่อโคลนนี้ให้กลายเป็นของพวกตนให้ได้ อย่างไรก็ตาม...มันมีสิ่งที่ประสบคามสำเร็จตามที่คาดหวัง กับ...สิ่งที่ไม่ประสบความสำเร็จนัก!!

ตอนที่มันกำลังวางแผนเพื่อจู่โจมเจ้ายักษ์แดงอยู่นั้น ด้านหลังของมันก็ปรากฏแท่งเหล็กขนาดใหญ่เหมือนเส้นผมค่อยๆแหย่เข้ามาข้างในแล้ว...

พวกตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์ยังคงสับสน ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมรอบๆตัวของพวกมันจึงมีสัตว์รูปร่างประหลาดพวกนี้เฝ้าอยู่ด้วย แถมในมือของพวกมันก็ยังถืออะไรบางอย่างอยู่ด้วย ของพวกนั้น...คงมีเอาไว้เพื่อสังหารพวกมันแน่!

ในขณะเดียวกัน บนกำแพงของฐานที่อาจารย์เติ้งเฝ้าระวังให้หน่วยจู่โจมที่สองก็ได้เห็นความผิดปกตินี้แล้วเช่นกัน พวกเขามองดูกลุ่มของราชินีตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์ที่ค่อยๆหายเข้าไปในรังของมันอย่างน่าแปลก ตามด้วยสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กเหมือนกันสีเหลืองสลับดำค่อยๆบินตามหลังไป

“สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก?” เติ้งเทียนเฉินทวนคำ

สีหน้าของคนเป็นพันเอกเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ ลำพังแค่จระเข้แดง และตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์ ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาสู้ต่อไม่ได้แล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าเวลานี้จะปรากฏตัวแปรใหม่ขึ้นมาอีก แถมยังดูน่ากลัวยิ่งกว่าเดิมด้วย!

“พันเอกเติ้ง เจ้าสิ่งมีชีวิตชนิดใหม่นี้น่าจะทรงพลังกว่าราชินีตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์มากนะครับ ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถกดดันราชินีตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์ได้อยู่หมัด บางที...งานของวันนี้อาจจะต้องจบลงแล้วก็ได้” คนพูดเม้มริมฝีปากด้วยความเหนื่อยใจ

หากภารกิจครั้งนี้ที่ให้พลทหารพิเศษอันมาช่วยเหลือผ่านการมอบรางวัลระดับสูงให้ยังไม่ประสบความสำเร็จ ไม่รู้เลยว่าครั้งหน้าพวกเขาจะใช้อะไรมาหลอกล่อให้ทหารพิเศษอันมาช่วยงานตนเองต่อ....

หรือว่าเขต K นี้ สมควรจะต้องปล่อยมือแล้วหรือ? 

แท้จริงแล้วควรปล่อยให้เป็นไปตามครรลองที่ควรจะเป็นหรือไม่? แทนที่จะสร้างสะพานขึ้นมาเพื่อเชื่อมไปอีกดินแดนหนึ่งให้เสร็จ สู้พวกเขาเก็บเอาชีวิตของทหารทั้งหมดกลับบ้านไม่ดีกว่าหรือ?....

…………………………………