บทที่ 475 แท่นพลังงาน (อ่านฟรี 24 มิ.ย. 69)

บทที่ 475 แท่นพลังงาน

เธอไม่คิดเช่นกันว่า “แท่นพลังงาน” ขนาดย่อมๆจะมาอยู่ในเรือนของตนเองได้ เจ้าคุณชายผู้นี้ไม่ซ่อนตัวอีกต่อไปแล้ว เขาเอามันออกมามอบให้เธอเห็นจะๆ ที่สำคัญที่สุดก็คือ...แท่นพลังงานที่เขามอบให้นี้มีคุณภาพดียิ่งกว่าของพวกกลุ่มดวงตามารเสียอีก แสดงให้เห็นว่าเทคโนโลยีที่กลุ่มดวงตามารคิดค้นได้ ถูกพวกเขาเอาไปดัดแปลงจนดีกว่าเดิมหมดแล้ว....

คนๆนี้...แท้จริงต้องการจะบอกเธอว่า ข้างหลังของเขายังมี “ของดี” อีกมากมายที่ได้มาจากกลุ่มดวงตามาร ดังนั้นการเคลื่อนไหวของพวกเธอจะต้องระวังเอาไว้ให้ดี นี่ไม่ต่างอะไรกับคำเตือนจากเขาเลย ถึงว่า...ทำไมคนจึงรีบร้อนมาที่นี่นัก ท้ายที่สุดแล้วก็เพราะอยากจะลองเชิงเธอนี่เอง!

ซูหยวนไม่ปฏิเสธ อย่างไรของดีเช่นนี้ก็มาอยู่ในมือเธอเป็นอันดีที่สุด ดีไม่ดี...เธออาจจะศึกษาวิธีการทำแท่นพลังงานนี้แล้วสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเองก็ได้ ก็เหมือนกับที่พวกกลุ่มดวงตามารมีพลังงานมากมายเอาไว้ใช้อย่างผิดกฎหมาย ทั้งหมดเป็นเพราะเทคโนโลยีพวกนี้นี่แหละ

“มีอุปกรณ์สำคัญสองอย่างจากเขตอัศวินฮาร์ปี้ของเราที่จะต้องใช้ในการทำอุปกรณ์นี้ เธอน่าจะเข้าใจว่าของตรงหน้ากับของที่เคยเห็นต่างกันอย่างไร...”

“คุณชาย...หรือว่าอยากจะแลกเปลี่ยนทรัพยากรกับฉันถึงได้มอบของพวกนี้ให้งั้นหรอคะ” ซูหยวนหัวเราะเบาๆ 

เธอพูดถึงเจตนาของอีกฝ่ายออกมาโดยตรง ซึ่งชายหนุ่มก็หัวเราะร่วนแต่ไม่ปฏิเสธใดๆ นี่คือคำตอบของเขาแล้ว...หมายความว่าเขาต้องการจะแลกเปลี่ยนทรัพยากรกับเธอโดยตรงจริงๆ โดยไม่ผ่านอาณาเขตอัศวินหงส์ขาว 

“อุปกรณ์พวกนี้จะแลกเปลี่ยนกับสิ่งใดได้ พวกเราเขตมลพิษมาของเเต่ใช้ไม่ได้ก็ไม่มีประโยชน์ อีกอย่าง…ของที่มีก็เป็นพวกแกนพลังงาน ทางคุณชายฮาร์ปี้คงไม่ต้องการพวกมันนัก”

 ซูหยวนตอบกลับอย่างใสซื่อ เธอจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าคุณชายผู้นี้ต้องการผลึกเพิ่มพลังชีวิต จึงได้เสนอจะเเลกเปลี่ยนทรัพยากรด้วย

เมื่อคุณชายฮาร์ปี้ได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะออกมาเบาๆ เขายังคงรักษาภาพลักษณ์ภายนอกของตนเองได้ดี ทว่าคำพูดที่เขาพูดมากลับทำให้ซูหยวนต้องเลิกคิ้ว

“อุปกรณ์เหล่านี้พร้อมกับวิธีการทำ ต่อให้มีการเเลกเปลี่ยนก็น่าจะทำได้ไม่กี่ครั้ง สุดท้ายเมื่อผลิตของสิ่งนี้ได้จำนวนหนึ่ง ความต้องการคงไม่มีอีก ดังนั้น…ที่ฉันพูดขึ้นมาไม่ใช่ต้องการเเลกเปลี่ยนระยะสั้นเช่นนั้นหรอก”

“โอ้ ….” ซูหยวนส่งเสียงตอบรับเพื่อให้เขาเห็นว่าเธอเข้าใจเเล้ว เเละรออีกฝ่ายพูดความต้องการของตนเองออกมา

“เธอน่าจะรู้อยู่แล้วว่าถ้าฉันเอาของพวกนี้ออกมาได้ ก็แปลว่าฉันสามารถทำอะไรได้อีกมาก…คุณหนูน้อยอยากจะเสี่ยงมาลองร่วมมือเเลกเปลี่ยนกันไหมล่ะ ผลึกพลังชีวิตไม่ใช่ของที่หามาได้น้อยอยู่เเล้ว…ถ้าเธอขายให้ฉัน ฉันจะไม่เอาไปเเสดงให้คนเห็น เเปลว่ามูลค่าของเธอจะยังคงรักษาเอาไว้ได้ …” 

คำพูดนี้เป็นทั้งการเชิญชวนเเละการข่มขู่ เขาติดต่อกับกลุ่มดวงตามาร เเละคนพวกนั้นก็เเฝงตัวอยู่ทุกที่ ถ้าพวกเขาไม่รู้ต่างหากจึงจะแปลก 

พวกผู้นำต้องรู้วิธีการได้รับ เเละแผนการทั้งหมดอยู่เเล้ว คุณชายคนนี้ก็ต้องรู้ว่ามันเป็นของที่ได้มาจากพื้นที่ล่าเหมือนกับของตนเอง เขาขู่ว่าถ้าเธอยังดื้อด้านต่อไป เช่นนั้นจะบอกกับทุกเผ่าว่าเเท้จริงแล้ว…ของเหล่านี้ก็แค่ของทั่วไป หายากหน่อยเเต่ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ดูเถิดว่าความคิดของคนจากเขตต่างๆจะเปลี่ยนไปหรือไม่

ซูหยวนหัวเราะออกมาคำหนึ่ง คำขู่นี้ไม่ได้น่ากลัวสำหรับเธอเลย

เเม้ว่าเขาจะรู้ข้อมูลไม่น้อยเกี่ยวกับผลึกเพิ่มพลังชีวิต แต่ที่เขายังไม่รู้ก็ยังมีอยู่…

เธอไม่ได้คาดหวังกับการขายผลึกเพิ่มพลังชีวิตเเล้วร่ำรวยในดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี้อยู่แล้ว สิ่งสำคัญมากกว่าผลึกเพิ่มพลังชีวิต และน่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้อัศวินหงส์ขาวรับเธอเป็นธิดาบุญธรรมก็น่าจะมาจากสิ่งนี้ด้วย

“ยารักษาคุณภาพสูง” ซึ่งเป็นยารักษาที่เพิ่มน้ำบริสุทธิ์เเค่หยดเล็กๆลงไป เเต่นั่นก็ทำให้ผลของยาดีกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า!

เธอไม่เชื่อเลยว่าอัศวินหงส์ขาวจะละทิ้งเธอเพียงเพราะเรื่องนั้น อีกอย่าง…ถ้าเทียบระหว่างผลึกเพิ่มพลังชีวิต บางทียารักษาคุณภาพสูงอาจจะเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการมากกว่าก็ได้

เเน่นอนว่าถ้าเรื่องนี้อยู่ในมือของอัศวินพันปีก็คงเป็นอีกเรื่อง พวกเขาสนใจเรื่องการเพิ่มพลังชีวิตมากที่สุด ดังนั้นถ้ารู้ว่าผลึกพวกนี้มีอยู่มากมาย อาจจะเริ่มกดดันให้เธอเอาออกมาเพิ่มขึ้นก็ได้

เห็นซูหยวนไม่ทุกข์ไม่ร้อน คุณชายจากเขตฮาร์ปี้ก็หัวเราะออกมา เขาไม่กดดันเธอมากเกินไป เมื่อรุกเเล้วก็ถอยเป็น นี่ต่างหากที่ทำให้เขาสามารถหลอกล่อผู้คนได้มากมายเช่นนี้

“คุณหนูยังไม่ต้องรีบคิดก็ได้ ฉันยังอยู่ที่นี่อีกสักพักใหญ่ๆ ดังนั้น…ฉันจะรอการพบเจอของพวกเราครั้งต่อไป หวังว่าจะได้รับข่าวดี” คนยิ้มกริ่ม ก่อนจะส่งสัญญาณว่าเขากำลังจะกลับเเล้ว เเต่ซูหยวนกลับเรียกเขาไว้เสียก่อน

“คุณชายแห่งอาณาเขตฮาร์ปี้…”

“หือ?”

“คุณเอาของขวัญดีๆมาให้ฉันเเบบนี้ ฉันเองก็เหมือนจะมีของดีๆให้เหมือนกัน ไม่ทราบว่าจะรังเกียจของขวัญนี้หรือเปล่า…” เห็นเธอว่าอย่างนั้น เขาก็หันกลับมาเพื่อรับกล่องของขวัญที่ซูหยวนยื่นออกมาให้

คนรับไปโดยไม่ได้คิดอะไรมากนัก แต่เมื่อเขาเปิดออกดูของข้างใน มันก็ทำให้มือของเขากระตุกจนเผลอกำของสิ่งนั้นไว้เเน่น

“คิดว่ามันคุ้นตาอยู่บ้าง แต่ก็ยังหาที่มาไม่ได้ พอคุณชายมาถึงได้รู้ว่าเจ้าสิ่งนี้คืออะไร”

ซูหยวนอธิบายด้วยรอยยิ้ม แต่กลับทำให้สีหน้าของคุณชายแห่งฮาร์ปี้ค่อยๆเงียบขรึมลงเรื่อยๆ

ของสิ่งนั้นเเม้ไม่ใช่ของที่จะมีเเค่เขตฮาร์ปี้ แต่การเเสดงออกของซูหยวนซึ่งมั่นใจเหลือเกินว่าเป็นของพวกเขา ซึ่งนั่นคือความเข้าใจที่ถูกต้องจริงๆ … 

ของพวกนี้ก็คือของที่เขามอบให้กลุ่มดวงตามาร ใช้เพื่อว่าจ้าง “นักฆ่า” ในเขตมลพิษ เป้าหมายคือครอบครัวของพลทหารพิเศษอันซึ่งเข้ามาก่อกวนเเผนการของพวกเขานับครั้งไม่ถ้วน

หรือก็คือ…คุณชายผู้นี้ เเท้จริงแล้วเป็นคนหานักฆ่าระดับสูงมาเพื่อฆ่าครอบครัวของซูหยวนอย่างไรล่ะ 

โชคดีที่แผนการนี้ถูกนักฆ่าสองคนที่ซูหยวนเลี้ยงไว้ทราบก่อน ดังนั้นจึงถูกจัดการตั้งเเต่ยังไม่เริ่มภารกิจ ไม่อย่างนั้น…ครอบครัวของเธอจะตกอยู่ในอันตรายเเน่

การที่เธอเอามันออกมาโยนตรงหน้านี้ก็เพื่อเย้ยหยันเขา! ตอนที่คิดว่าควบคุมทุกอย่างได้ก็ตั้งใจจะฆ่าทิ้ง เเต่พอรู้ว่าเธอแข็งแกร่งเกินกว่าจะจัดการได้ กลับมาที่นี่เพื่อหาความร่วมมือ เหอะ! การกระทำนี้ไม่ไร้ยางอายไปหน่อยหรือ?

สีหน้าของชายหนุ่มมืดมนขึ้นเรื่อยๆ เขารู้เจตนาของซูหยวนเเล้ว เธอคงไม่มีทางร่วมมือกับคนที่ต้องการฆ่าพ่อเเม่ของเธอแน่ เเละการที่เอามันออกมาตอนนี้ก็เหมือนการหยอกล้อเขา

ถ้าเธอเเสดงออกมาตั้งเเต่เเรก เขาคงไม่ยื่นข้อเสนอใดๆให้เธอ แต่อาจจะคุยไปในทิศทางอื่นแทน ทว่า…ด้วยศักดิ์ศรีของเขา ถูกล้อเล่นเเบบนี้เเล้วจะยังเป็นมิตร หาความร่วมมือกันได้อีกหรือ? ไม่มีทาง!!

“คุณหนูเอาของสิ่งนี้มาให้ คงจะไม่รู้ว่าของนี้ใช้อยู่โดยทั่วไป ดังนั้น … มันย่อมไม่ใช่ของมีค่ามากพอที่จะเอามาใช้เป็นของขวัญได้ เเม้ว่าคุณหนูจะมีน้ำใจ เเต่ก็ควรต้องพิจารณาให้ดี ไม่อย่างนั้นอาจจะทำให้ผู้รับเกิดความไม่พอใจก็ได้นะ” 

คนจ้องตาซูหยวนเขม็ง มีความกดดันอยู่ในสายตานั้นแน่นอน ทว่า…ก่อนที่ซูหยวนจพอได้ตอบกลับไป เสียงทุ้มของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ดังเเทรกขึ้นมาก่อน

“ฉันเพิ่งรู้จริงๆการมอบของขวัญต้องพิจารณาให้ดี ไม่อย่างนั้นจะทำให้คนรับไม่พอใจได้ เช่นนี้…ของขวัญที่ฉันนำมา คงไม่มีค่าพอเเล้วกระมัง ถึงอย่างไรมันก็เป็นของขวัญที่อาณาเขตอัศวินพันปีใช้กันโดยทั่ว” 

คนที่เพิ่งมากล่าวเสียงราบเรียบ หันไปก็เจอชายร่างใหญ่หน้าตาคมเข้มเดินอาดๆเข้ามาเเล้ว ข้างกายของเขามีคุณชายสี่อยู่ด้วย อีกฝ่ายพยักหน้าให้ซูหยวน พร้อมทั้งเดินเข้ามาขวางหน้าเธอไว้ สายตาจับจ้องไปยังคุณชายของเขตอัศวินฮาร์ปี้ด้วยความไม่พอใจด้วย

“คุณชาย พวกเราให้คุณชายพักผ่อนในห้องรับรอง ไม่คิดเลยว่าจะมาพบน้องสาวของฉันเป็นการส่วนตัวเช่นนี้ ช่างเป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมเอาเสียเลย ไม่ต้องพูดถึงการดูถูกของขวัญที่น้องสาวของฉันมอบให้ เธอเป็นเด็กที่มาจากต่างดินเเดน เหตุใดจึงคิดมากถือความขนาดนั้น หรือว่าจุดประสงค์ของคุณชายจริงๆเเล้วจะมาเพื่อก่อความขัดเเย้งโดยใช้น้องสาวที่เพิ่งมาอยู่เขตอัศวินหงส์ขาวของพวกเราหรือ?” ได้ยินคำพูดของคุณชายสี่ คนที่ถูกกล่าวหาก็หัวเราะเล็กน้อย

“คุณชายสี่คิดมากเกินไปเเล้ว เพราะรู้ว่าเธอเพิ่งมาอยู่ในดินเเดนเเห่งนี้ไม่นานจึงมอบคำเเนะนำให้ ครั้งหน้าเธอจะได้เข้าใจไม่ทำผิดอีก เหตุใดคุณชายสี่จึงคิดเป็นเรื่องใหญ่โตเช่นนั้นไปได้เล่า”

“เหอะ! ใครก็ตามที่ได้ยินคำกล่าวหาที่รุนเเรงเเบบนั้นก็ต้องเข้าใจผิดกันทุกคนนั่นแหละ คุณชายแห่งฮาร์ปี้อยู่ในดินเเดนศักดิ์สิทธ์มานาน เหตุใดยังไม่รู้ว่าควรจะต้องระวังคำเเบบไหนอีกเล่า”

“นั่นสินะ เรื่องนี้คงเป็นฉันที่ผิดเอง คิดน้อยเกินไปหน่อยจนล่วงเกินคน ทำให้คุณชายสี่เข้าใจผิด ต้องขอโทษด้วย หวังว่าจะไม่ถือสาเเค่เรื่องเล็กๆน้อยๆเช่นนี้จนทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเราสองอาณาเขตเกิดรอยร้าวเลย”

พูดโต้เถียงกันไปมา สุดท้ายคนขอโทษกลับเป็นผู้ชนะเสียอย่างนั้น 

การที่เขาพูดเตือนว่าเรื่องเช่นนี้ไม่ควรกระทบกับความสัมพันธ์สองอาณาเขต ไม่ต่างอะไรกับการบอกว่าซูหยวนเป็นแค่ตัวตนเล็กๆ ไม่คุ้มค่าที่ต้องทะเลาะกันเพื่อเธอเลย…

คำพูดนี้ถ้าคุณชายสี่ยอมรับ ก็เเปลว่าเขาคิดว่าซูหยวนมีฐานะด้อยกว่าจริงๆ แต่ถ้าไม่ยอมรับ..เช่นนั้นจะก่อสงครามขึ้นหรือ? สงครามที่เริ่มต้นเพราะการตักเตือนอย่างหวังดี นี่เป็นสงครามที่ฝ่ายไหนจะถือว่าทำผิดก่อน? บางครั้งการยั่วยุไม่ผิด เเต่คนผิดกลับเป็นคนที่อดทนไม่ได้ต่างหาก เรื่องเช่นนี้ก็ไม่ยุติธรรมกันเเบบนี้แหละ

รอยยิ้มของคุณชายรองแห่งอาณาจักรฮาร์ปี้ช่างดูเป็นการยั่วยุเสียเหลือเกิน ดีที่คุณชายสี่ของอาณาเขตอัศวินหงส์ขาวยังควบคุมตนเองได้ และซูหยวนก็ไม่ใช่พวกที่จะมาคิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องไร้สาระพวกนี้ ถ้าเธอเป็นคนใส่ใจกับคำพูดไร้คุณค่าของคนอื่นจริงๆ ป่านนี้คงจะกัดลิ้นตัวเองสิ้นลมไปแล้ว

ก็นะ...คนนิสัยแบบเธอมีคนเกลียดชังไม่น้อยเลยนี่นา ดังนั้นการจะอยู่ในสังคมที่มีแต่คนไม่ชอบ จิตใจที่เข้มแข็ง อ่า...หรือจะบอกว่า “หูหนวกตาบอด” ก็ยังใช้ได้อยู่

ตอนที่เป็นเด็กๆ คำว่า “เอาหูไปนา เอาตาไปไร่” เป็นสำนวนที่ทุกคนได้เรียนรู้แต่กลับไม่เชื่อว่าทำเช่นนั้นแล้วจะมีประโยชน์จริงๆ ยิ่งตอนอายุน้อยๆ เรื่องของคนอื่นยิ่งใส่ใจก็ยิ่งมีความสุข แต่สุดท้ายแล้ว...เมื่ออายุมากขึ้นก็จะเข้าใจไปเอง ความสุขแท้จริงแล้วอยู่ที่ไหน? จากนั้นจะค่อยๆสามารถตัดสิ่งที่เรียกว่า “ความทุกข์” ออกไปได้ 

แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะทำเช่นนี้ได้ เหมือนกับที่ซูหยวนสามารถตัดความรู้สึกพวกนั้นออกไปได้ง่ายๆ แต่คุณชายห้าจากอาณาเขตอัศวินพันปีกลับมีสีหน้าไม่ดีนัก เขากัดฟันกรอดก่อนจะพูดแทนเธอ

“คุณชายรองแห่งฮาร์ปี้นั้นช่างไม่รู้ความ หรือจะเรียกว่าเป็นพวกเห็นแก่ตัวเองดีล่ะ ปากบอกว่าไม่ต้องการจะสร้างปัญหา ไม่อยากให้เกิดรอยร้าว แต่ตนเองนอกจากจะเริ่มสร้างเรื่องก่อนแล้ว กระทั่งมาพบคุณหนูแห่งอาณาเขตอัศวินหงส์ขาวโดยพลการ ไม่แม้แต่จะแจ้งต่อท่านอัศวินหรือคนในครอบครัวก่อน เท่านี้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าคนที่ไม่รู้ธรรมเนียมเป็นผู้ใด”

“หากเป็นที่อาณาเขตอัศวินพันปี คนนอกกล้าบุกเข้ามาในเขตของธิดาบุญธรรมโดยไม่แจ้งต่อผู้ใหญ่ล่วงหน้า ไม่มีกระทั่งจดหมายนัดพบก่อนแบบนี้ จะต้องถูกโยนออกไปแล้ว!”

“คุณชายสี่และคุณหนูเห็นว่าไม่อยากมีปัญหากับอาณาเขตอื่นๆจึงไม่ใส่ใจ กลับกลายเป็นยื่นคำพูดนี้ให้คุณชายรองแห่งฮาร์ปี้ไปใช้เสียอย่างนั้น ฉันเองก็สับสนแล้วเหมือนกันว่าใครเป็นคนมารบกวนใคร ใครเป็นคนมาเสียมารยาทกับใครกันแน่”

คนที่ดูเหมือนจะเงียบขรึม เวลาพูดกลับตรงประเด็นทั้งหมด ทั้งการแสดงออกที่จริงจังมั่นคงของเขาเช่นนั้นก็ทำให้ซูหยวนรู้สึกสนใจไม่น้อยเลย

คนๆนี้...ดูเหมือนจะคบหาเป็นสหายได้!

“ชิ! เอาล่ะๆ เอาเป็นว่าวันนี้ฉันผิดเองก็แล้วกัน ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวจะส่ง “ของขวัญ” ดีๆมาให้คุณหนูแทนคำขอโทษ หวังว่าคุณหนูจะไม่ถือสานะ” เขาว่าอย่างนั้นก่อนจะก้มหัวตามมารยาทแล้วเดินจากไป ไม่รอฟังคำพูดของคนอื่นที่อยากจะด่าทอเขาอีก

เมื่อเห็นว่าตัวปัญหาไปแล้ว คุณชายสี่แห่งอาณาเขตอัศวินหงส์ขาวก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขาสำรวจดูน้องสาวบุญธรรมเพื่อให้มั่นใจว่าเธอไม่ได้ถูกทำอันตรายอื่นๆนอกจากนี้อีกแล้ว

“ไม่เป็นอะไรสินะ โชคดีจริงๆที่ฉันมาถึงเร็ว” เขาว่าอย่างนั้น ก่อนจะพยักหน้าให้กับคุณชายห้าของอาณาเขตอัศวินฮาร์ปี้ ตอนนี้ถึงเวลาที่อีกฝ่ายจะแนะนำตัวแล้ว...

……………………………………………..