บทที่ 476 สหายใหม่ (อ่านฟรี 25 มิ.ย. 69)

บทที่ 476 สหายใหม่

“ยินดีที่ได้พบคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาว ฉันคือบุตรชายคนที่ห้าของอัศวินพันปี วันนี้ที่เดินทางมาอาณาเขตอัศวินหงส์ขาว แท้จริงแล้วมีเจตนาเพื่อทำความรู้จักกับคุณหนูโดยเฉพาะ”

“เนื่องจากได้ยินเกี่ยวกับทรัพยากรที่คุณหนูนำมาแลกเปลี่ยนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ แม้จะรู้ว่าทรัพยากรเหล่านั้นมีจำนวนจำกัด และที่อาณาเขตอัศวินหงส์ขาวเองก็ต้องการพวกมัน แต่เมื่อไรก็ตามที่คุณหนูต้องการแลกเปลี่ยนกับนอกอาณาเขต อยากจะให้นึกถึงความจริงใจของเราก่อนเป็นอันดับแรก”

“นอกจากนี้...พวกเราอาณาเขตอัศวินพันปีรู้ว่าดินแดนของพวกท่านต้องรับผิดชอบเรื่องบาเรียป้องกัน ดังนั้นเพื่อไม่ให้เป็นภาระของพวกท่านไปอีกหลายปี ผลึกบาเรียระดับสูงสุดนี้ขอมอบให้เป็นของขวัญวันพบหน้า ขอแสดงความยินดีที่ท่านกลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรา และขอให้มีชีวิตราบรื่นมีความสุขในดินแดนแห่งนี้” 

คนตรงหน้ากล่าวอย่างสุภาพ ด้วยท่าทางจริงจังและจริงใจของเขา กระทั่งของขวัญที่มอบออกมาก็เป็นของขวัญระดับสูง ซูหยวนย่อมรู้สึกได้ถึงความต้องการเป็นมิตรจากอีกฝ่าย

“ขอบคุณสำหรับของขวัญค่ะ ฉันเองไม่ได้เตรียมทรัพยากรมามากนัก แต่ว่า...นอกจากผลึกเพิ่มพลังชีวิตเล็กน้อยๆเหล่านี้ ก็มีแค่สิ่งนี้ที่อาจจะมีค่าพอกับผลึกบาเรียระดับสูงที่ท่านมอบให้..”

ซูหยวนได้เวลาที่จะนำ “สินค้า” ออกมาโปรโมทแล้ว แม้ว่าก่อนหน้านี้คุณชายรองของอัศวินฮาร์ปี้จะมาเพื่อมอบของขวัญให้เธอ ทว่าคนแบบเขาที่มีวีรกรรมเป็นปรปักษ์และหน้าซื่อใจคด เธอไม่คิดว่าการนำสินค้าดีๆออกขายผ่านเขาจะทำให้ยอดขายเพิ่มขึ้นอย่างมีคุณภาพ

ดีไม่ดี...อาจจะถูกคนใช้แผนการร้ายเพื่อครอบครองทรัพยากรดีๆเอาไว้คนเดียวก็ได้

สำคัญที่สุด...ชายคนนั้นทำร้ายครอบครัวของเธอ แม้ว่าเขาจะมีผลประโยชน์ขนาดไหน แต่การที่เขาคิดร้ายต่อคนของเธอก่อน เช่นนั้น...แม้แต่หยดน้ำสักหยด เขาก็จะไม่มีวันได้รับไปจากเธอ!!

สังเกตได้จากของขวัญที่เธอคืนเขากลับไป นั่นก็เป็นของที่เขาเอาออกมาให้คนอื่น แม้ว่ามันจะมีคุณสมบัติในการลดทอนน้ำหนักร่างกายและช่วยให้การเคลื่อนไหวรวดเร็วขึ้น เหมาะสมกับการที่พวกนักฆ่าแสวงหาจะเอามาใช้ประโยชน์ แต่ซูหยวนไม่ต้องการที่จะเก็บไว้! เอาเถอะ...เรื่องคนผู้นั้นกับเธอยังมีเวลาอีกนานที่จะจัดการได้ 

ซูหยวนเป็นพวกเจ้าคิดเจ้าแค้นและเป็นคนที่ไม่เก็บอันตรายเอาไว้ใกล้ตัว แม้ว่าชีวิตก่อนของเธอจะพลาดท่า ถูกคนอื่นวางแผนร้าย...แต่นั่นก็เพราะความประมาทของเธอเอง ทว่า...ไม่ได้หมายความว่าคนที่ทำร้ายเธอจะรอดไปได้

ก่อนหน้านี้ก็แค่ไม่คิดว่าจะมีคนต้องการเล่นงานตนเองจนถึงแก่ชีวิต ทว่า...การกลั่นแกล้งเล็กๆน้อยๆที่ผ่านมา ไม่ใช่ว่าไม่เคยพบ หลายครั้งที่ถ้วยชาของเธอเปลี่ยนเป็นรสเกลือ หรือไม่ก็เหมือนมีคนทำน้ำตาลหกใส หลายครั้งที่ไฟล์งานในคอมจู่ๆก็หายไป หรือร้ายแรงที่สุด...คอมของเธอพังไปเสียอย่างนั้น ทั้งหมดทั้งมวลนี้...ที่รอดพ้นมาได้ก็เพราะ “กล้องจิ๋ว” ที่จะบันทึกสถานการณ์รอบๆตัวเธอเอาไว้ หากการตายของเธอมีตำรวจมาตรวจสอบ...พวกเขาจะได้เห็นกล้องที่เธอบันทึกเอาไว้ในรถแน่นอน

การติดตามหาตัวคนลงมือเพื่อมารับโทษย่อมต้องไม่ยากเย็นอะไร น่าเสียดายก็แค่...เธอตายก่อนที่จะได้ลงมือเอาคืนด้วยตนเองเท่านั้นแหละ!

ไม่พูดถึงอดีตที่เกิดขึ้น สำหรับเรื่องในปัจจุบัน...อุปกรณ์ที่ได้คืนอีกฝ่ายไปไม่ใช่แค่การเตือนให้รู้ว่าเธออยู่ฝ่ายไหนเท่านั้น แต่ซูหยวนยังมอบ “แมลงกัดกินสีนิล” ติดไปด้วย พวกมันจะทำหน้าที่เหมือนกล้องจิ๋วแทนเธอ จากก่อนหน้านี้ที่ไม่รู้ความเคลื่อนไหวของอีกฝ่าย ต่อไปซูหยวนจะรับรู้ทุกอย่างแล้ว

เธอมอบสิ่งนั้นตรงๆก็เพื่อตรวจสอบปฏิกิริยา หากอีกฝ่ายเห็นแมลงกัดกินสีนิลที่ซ่อนอยู่...เช่นนั้นเขาก็จะต้องแสดงปฏิกิริยาให้เห็น

ทว่า...จากการทดสอบด้วยตนเองแล้ว เจ้าแมลงกัดกินสีนิลนั้นซ่อนตัวเองได้ดีเกินไป แม้แต่พวกที่มีประสาทสัมผัสดีอย่างคุณชายรองฮาร์ปี้ก็ยังตรวจสอบไม่พบ หลังจากนี้...ข้อมูลทุกอย่างก็จะกลับมาอยู่ในมือของเธอแล้ว!

หญิงสาวถอนหายใจออกมา คนเจ้าเล่ห์ก็ต้องเจอกับเล่ห์เหลี่ยมของเธอ แต่ถ้าเป็นคนจริงใจ...เช่นนั้นก็ไม่รังเกียจที่จะมอบความจริงใจให้

คุณชายห้าแห่งอาณาเขตอัศวินพันปีมอง “ผลึกเพิ่มพลังชีวิต” ที่ไม่คิดว่าจะได้รับด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ของสิ่งนี้เป็นของที่พวกเขาต้องการก็จริง แต่ได้รับมาง่ายๆแบบนี้ก็ทำให้คนอดรู้สึกผิดไม่ได้ 

แม้ว่าผลึกบาเรียระดับสูงของพวกเขาจะหายาก ทว่า...ประโยชน์ของมันไม่ได้มากมายเท่ากับผลึกเพิ่มพลังชีวิตนี้เลย อีกอย่าง...นอกจากผลึกเพิ่มพลังชีวิตแล้ว เขายังรู้สึกว่า “ขวดยา” ในมือนี้มีคุณค่าสูงยิ่งกว่าเสียอีก...

“คุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาว ท่านไม่จำเป็นต้องมอบของล้ำค่ามากมายนี้ให้ ผลึกบาเรียระดับสูงนี้ก็ไม่ได้มีค่ามากนัก จริงอยู่ที่มันหาได้ยาก แต่มีผลึกบาเรียทั่วไปใช้ทดแทนได้อยู่ ในขณะที่ทรัพยากรของท่านเป็นของที่ไม่อาจมีสิ่งใดทดแทนได้ ดังนั้น...”

“เหมือนกับที่คุณชายห้ากล่าวไว้ ฉันเองก็อยากจะเป็นพันธมิตรที่ดีต่ออาณาเขตอัศวินพันปีเช่นกันค่ะ ในเมื่อพวกคุณจริงใจต่อฉัน ฉันเองก็จะแสดงความจริงใจกลับ หวังว่าในอนาคต...ถ้ามีของดีๆอยากจะแลกเปลี่ยน ก็อย่าลืมนึกถึงพวกฉันจากเขตมลพิษบ้าง...” 

ซูหยวนคืนคำนี้ให้กับอีกฝ่าย ชายหนุ่มชะงักไปก่อนจะพยักหน้ารับด้วยท่าทางจริงจัง ราวกับจะบอกว่า “ได้ ฉันสัญญา” อย่างไรอย่างนั้น...

“ฉันจะกลับไปเตรียมผลึกบาเรียระดับสูงมาเพิ่มอีก คุณหนู...ท่านจะไม่ขาดทุนแน่นอน” 

ชายหนุ่มพูดเช่นนั้น ซูหยวนก็ไม่ปฏิเสธ อย่างไรเธอก็อยากได้ผลึกบาเรียจริงๆ พวกมันไม่ได้ใช้แค่กับค่ายกลป้องกันเท่านั้น หากแต่ยังใช้กับอย่างอื่นได้

ผลึกบาเรียพวกนี้สามารถเอาไปติดตั้งกับอุปกรณ์ เมื่อมีการกระตุ้นให้ใช้งานก็จะปรากฎออกมาเหมือนโล่ป้องกัน มองดูให้ดีแล้วคล้ายกับบาเรียป้องกันจากระบบอยู่มาก เพียงแต่...ผลึกบาเรียป้องกันนั้นจะต้องติดตั้งบนอุปกรณ์ที่มีค่ายกลกระตุ้นใช้งาน ไม่เหมือนกับบาเรียจากระบบเกมของเธอ 

ทว่า...อุปกรณ์พวกนั้นมีขายอยู่ทั่วไป มันเป็นรายได้หลักของอาณาเขตอัศวินพันปี ฉะนั้นสามารถหาซื้อแล้วเอากลับไปที่เขตมลพิษได้ด้วย

จบเรื่องการแลกเปลี่ยนพวกนี้ ทั้งสองคนที่ดูคล้ายเพื่อนกันก็พูดคุยกันต่ออีกเล็กๆน้อยๆ คุณชายสี่อาสาที่จะจัดเตรียมอาหารรับรองให้ทั้งสองคน เพราะเขารู้สึกว่าบทสนทนาของทั้งสองค่อนข้างดี การแลกเปลี่ยนทรัพยากรของทั้งสองก็ได้ประโยชน์ทั้งคู่ ในอนาคต...ถ้าอาณาเขตอัศวินหงส์ขาวของพวกเขากับอาณาเขตอัศวินพันปีจะมีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นกว่าเดิมก็ไม่ใช่เรื่องแย่ใช่ไหม?

เขาที่เป็นคุณชายสี่ของอาณาเขต รู้นิสัยของพวกอัศวินพันปีดี คนพวกนี้ถ้าคบหาเป็นมิตรสหายก็ยังไม่เลวร้าย แม้ว่าอันซูหยวนจะแต่งงานออกไปอาณาเขตอัศวินพันปี การแลกเปลี่ยนทรัพยากรในอาณาเขตหงส์ขาวนี้ก็ไม่ถูกยกเลิก 

ไม่เหมือนกับอาณาเขตฮาร์ปี้...ถ้าเธอถูกพาตัวไปที่นั่น เชื่อเถอะว่าคนชั่วจากเขตฮาร์ปี้คงไม่ยอมให้ของดีๆเล็ดรอดออกมาได้แม้แต่นิดเดียว! ดีไม่ดี...อาจจะวกกลับมาดูดเลือดดูดเนื้อของอาณาเขตหงส์ขาวไปเพิ่มด้วยก็ได้ ถ้าเจ้าพวกนั้น...มันทำได้อยู่แล้ว!!

ซูหยวนไม่ได้รู้ว่าตอนนี้คุณชายสี่กำลังวาดฝันอะไรอยู่ และต่อให้รู้...เธอก็ไม่มีทางสนใจคุณชายห้าในรูปแบบนั้น นิสัยของเขาที่ซื่อตรงจริงจัง หากมีจับคู่กันจริง..เกรงว่าเธอจะทำให้เขาอึดอัดใจ หรือไม่...เธอเองก็อาจจะอึดอัดใจมากกว่า แน่นอนว่ามันไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ดี หรือเขาจะเป็นคนรักที่ไม่ดี แค่นิสัยหลายประการไม่เข้ากันก็แค่นั้น...

มื้ออาหารหรูที่จัดขึ้นเป็นพิเศษโดยคุณชายสี่ทำให้เธอได้แลกเปลี่ยนความคิดกับพวกเขาค่อนข้างมาก รู้ทั้งเรื่องในเขตอัศวินหงส์ขาวมากขึ้น และในเขตอัศวินพันปีมากขึ้นด้วย เธอรู้ว่าตอนนี้คุณชายห้าเป็นหนึ่งในคนที่มีโอกาสกลายเป็นอัศวินพันปีคนใหม่ 

ทว่าเขาไม่ได้ชอบหรือไม่ชอบตำแหน่งนี้เป็นพิเศษ ในใจของเขายังคิดว่าพี่น้องคนอื่นๆก็เหมาะสมเช่นกัน แต่สาเหตุที่ทำให้ทุกคนเลือกจะส่งเขามาที่นี่ เป็นเพราะเขาคือคนเดียวที่ยังไม่มีภรรยา ในขณะที่พวกพี่น้องคนอื่นรับภรรยาเข้าบ้านกันหมดแล้ว

“พูดตามตรง พวกเขาคาดหวังว่าฉันจะได้ภรรยากลับไปด้วย บางทีอาจจะอยากเกี่ยวดองกับอาณาเขตอัศวินหงส์ขาวมานานแล้ว น่าเสียดายที่ทางฝั่งฉันก็มีแค่ผู้ชาย และฝั่งอัศวินหงส์ขาวก็มีแค่ผู้ชายเหมือนกัน แต่ว่า...เรื่องการมีคู่ครองในชีวิตนั้นด่วนตัดสินใจไม่เหมาะ”

“พวกเราเผ่าพันปีนี้มีอายุยืนนานมาก อาจจะมากกว่า 400-500 ปี ดังนั้นจะไม่เอาความสุขในเรื่องครอบครัวมาเป็นเครื่องมือในการสร้างความแข็งแกร่งให้อาณาเขต”

“อีกอย่าง...คุณหนูเป็นเผ่ามนุษย์ ไม่มั่นใจว่าอายุขัยมีมากเท่าไร เรื่องพวกนี้ต้องพิจารณาให้มาก แม้ว่าฉันจะไม่สนใจเรื่องนั้น...แต่ฝ่ายคนที่จะมาเป็นภรรยาเองก็ควรจะต้องสนใจด้วย ถ้าเห็นด้วยก็ค่อยพูดคุยกันต่อ...” 

ในตอนที่ไม่คาดคิด จู่ๆชายหนุ่มตรงหน้าซึ่งใช้เวลาพูดคุยเรื่องต่างๆไม่ถึงชั่วโมงก็ตัดสินใจได้ สำหรับเขาที่ยังไม่เคยมีความรัก...ก็รู้สึกว่าการพูดคุยกับอันซูหยวนค่อนข้างดี ดังนั้นถ้าเธอจะไม่รังเกียจในการสานสัมพันธ์กับเขา ความสัมพันธ์นี้อาจจะพัฒนากันไปต่อได้

สีหน้าของคุณชายสี่มีความตะลึงเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นปวดหัวอย่างหนัก เขารู้สึกว่าน้องสาวบุญธรรมของตนเองจะปฏิเสธอย่างแน่นอน เพราะเจ้าคนตรงหน้ามัน “ทึ่ม” เกินไปหน่อยแล้ว

“จำเป็นต้องพูดข้อเสียออกมาก่อนด้วยหรือไง” เขาอดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมา ส่วนซูหยวนที่ได้ยินก็ส่ายหน้าเล็กน้อย เธอปฏิเสธจริงอย่างที่คุณชายสี่คิดเอาไว้

“ขออภัยด้วยนะคะ ในตอนนี้ฉันยังอายุน้อยมาก และ....” 

ซูหยวนคิดเล็กน้อย เมื่อพูดถึงเรื่องการสร้างครอบครัว จู่ๆรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ต่อหน้าทุกคน ทว่ากลับอบอุ่นและมีความเอาอกเอาใจต่อหน้าของเธอก็ปรากฏขึ้นในภวังค์ 

ซูหยวนรู้ทันความคิดของตนเองดี เธอไม่ได้สงสัยเลยว่าเธอรู้สึกว่าตัวเองสนใจเจ้านายตนเองเป็นพิเศษ หากเธอจะมีความรักกับใครสักคน...คนที่พูดคุยกันแล้วรู้เรื่อง ไม่สิ! ต่อให้ไม่พูดกันก็รู้ใจกันไปหมดแบบเขา...น่าจะเป็นคนที่ทำให้เธออยู่ด้วยแล้วมีความสุขมากกว่าใคร

“ฉันยังไม่สนใจจะสร้างครอบครัวในตอนนี้ก็จริง แต่ฉันมีคนที่สนใจอยู่แล้วค่ะ”

“โอ้ ฉันก็คิดเอาไว้อยู่แล้วเช่นกัน คุณเป็นคนมีเสน่ห์ มีความเก่งและฉลาดมาก สุดท้ายแล้วจะต้องมีคนในเขตมลพิษที่เห็นคุณค่า ถ้าอย่างนั้น...สถานะของพวกเราก็อยู่ที่การเป็นเพื่อนก็แล้วกัน” แม้ว่าคนร่างใหญ่จะพูดเช่นนั้น ทว่าประกายความเศร้าใจอย่างประหลาดก็วาดผ่านสายตาของเขาไป

นานๆทีจะได้เจอคนที่ถูกใจและอยากพิจารณาใช้ชีวิตอยู่ด้วยไปอีกหลายร้อยปี สุดท้ายเขาก็ไม่อาจจะครอบครองได้...เป็นแค่สหายหรือ? พูดเรื่องนี้เหมือนจะดีที่มีเพื่อนเพิ่มขึ้น ทว่า...เพื่อนที่อยู่คนล่ะเผ่าพันธุ์ อยู่กันคนละอาณาเขต ที่สำคัญคืออยู่กันคนละดินแดน...คิดว่าจะได้พูดคุยกันมากเท่าไรเชียว..

“ค่ะ เป็นสหายที่ดีต่อกัน ฉันเองก็ชอบคนที่จริงใจแบบองค์ชาย” ซูหยวนตอบรับ 

ไม่ใช่ปกติเลยที่เธอจะมี “เพื่อน” อย่างรวดเร็วแบบนี้ แต่คนตรงหน้าถือเป็นข้อยกเว้น เพราะเขาจริงใจอย่างมาก ซูหยวนไม่เห็นเจตนาแฝงที่ไม่ดีใดๆจากเขาเลย ยิ่งตอนนี้เธอมีสัญชาติญาณที่ยอดเยี่ยมกว่าเดิม เมื่อเทียบกับคุณชายสี่ข้างๆแล้ว...คนตรงหน้ายังมีความจริงใจมากกว่าเสียอีก

“อืม ในเมื่อเป็นสหายกันแล้ว มีบางเรื่องที่อยากจะสอบถามอยู่จริงๆ” แม้ว่าคนจะลังเลเล็กน้อย ทว่า...เรื่องนี้ก็คือเรื่องที่เขาสงสัยอยู่ มันคงจะดีถ้าอันซูหยวนยอมบอกเขา

“เรื่องอะไรหรือคะ”

“กับคุณชายรองแห่งอาณาเขตอัศวินฮาร์ปี้...ดูเหมือนจะมีปัญหากันรุนแรงไม่น้อย ปัญหานั้น...”

“เป็นปัญหาที่เขาต้องการทำลายเขตมลพิษของฉันค่ะ”

“หืม? จริงหรือ? เจ้าพวกนั้น....ยื่นมือออกไปถึงเขตมลพิษ ข้างนอกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราเลยหรือ?”

“ใช่ค่ะ เขาอยู่เบื้องหลังของกลุ่มดวงตามารที่ทำลายเขตมลพิษอยู่ และของที่ฉันให้เขา...เป็นของที่เขามอบให้พวกนักฆ่าเพื่อสังหารครอบครัวจริงๆของฉันที่เขตมลพิษค่ะ”

“!!!” 

ซูหยวนไม่ได้ปิดบังความจริง ไม่มีอะไรที่เธอต้องซ่อนอยู่แล้ว อีกอย่าง...นี่ก็คือความชั่วช้าของอีกฝ่ายเอง ทำไมเธอจะต้องเป็นคนซ่อนปัญหาด้วย 

สีหน้าของทุกคนที่ได้ยินก็อึ้งไปตามๆกัน สุดท้ายเรื่องเป็นมาเช่นนี้ก็เลยทำให้บรรยากาศตอนที่พวกเขามาเห็นดูมืดมนมากสินะ แต่ว่า...เจ้าคนจากฮาร์ปี้นั่นไร้ยางอายเสียจริง ทั้งๆที่ตัวเองต้องการฆ่าครอบครัวคนสำคัญของหญิงสาว แต่กลับยังหน้าหนาเข้ามาขอแลกเปลี่ยนผลประโยชน์อีก!

“คนแบบนั้น...คนแบบนั้นน่าตายจริงๆ!!” 

………………………………