บทที่ 519 ปกป้องฟาร์ม (อ่านฟรี 7 ส.ค. 69)

บทที่ 519 ปกป้องฟาร์ม

สีหน้าเศร้าสร้อยของคนพูด ทำให้หญิงสาวที่อยู่ข้างกันเบะปาก เธอคร้านที่จะสนใจคนตะกละคนนี้ เพียงยกมือครั้งหนึ่งก็เรียกอุกกาบาตขนาดใหญ่ลงมาจากท้องฟ้า ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่ปล่อยให้การโจมตีนี้สูญเปล่า เขายังใช้พลังสายฟ้าเข้าคลุมอุกกาบาตนั้น เเล้วผสานการโจมตีจนตอนนี้ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นวิปริตเเปรปรวนไปหมด!!

ตู้ม!!!!

การโจมตีที่รุนเเรงครั้งนี้ทำให้เจ้าสิ่งมีชีวิตน่าขยะเเขยงนั้นชะงักไปทันที มันร้องครวญครางราวกับหมูถูกเชือด ซึ่งทำให้ทั้งสองคนที่โจมตีมาตลอด 10 วัน 10 คืนผ่อนคลายลง ดูเหมือนการโจมตีครั้งนี้จะได้ผลสินะ

“เอาล่ะ ฉันรู้วิธีการโจมตีเจ้านี่เเล้ว บางทีมันน่าจะได้รับความเสียหายอย่างหนักผ่านการโจมตีทางกายภาพ ดังนั้นที่ผ่านมาจึงไม่สามารถทำอันตรายมันได้”

“ฮึ่ม! แบบนี้แปลว่าที่ฉันทุ่มพลังสายฟ้ามาตลอดก็เสียเปล่าใช่ไหม? ไอ้เจ้าเฮอร์บันด์เฮงซวย ทำไมพวกมันถึงมีหลากหลายชนิดขนาดนี้ มีทั้งเฮอร์บันด์ที่แพ้ทางสายกายภาพ เเพ้สายจิต เเพ้สายธาตุ เฮ้อ มันเกิดมาเพื่อเป็นศัตรูกับพวกเราสิ่งมีชีวิตทั้งหลายจริงๆ”

คนบ่นด้วยความหงุดหงิด การต่อสู้ลากยาวมานานเกินไป หมดยาเติมพลังไปมากกว่าร้อยขวดเเล้ว ดีที่รางวัลภารกิจนี้สูงมาก ไม่อย่างนั้น…อย่าหวังเลยว่าเขาจะยังอยู่ทำภารกิจนี้ต่อน่ะ

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยอย่างสบายใจ เพราะนานเเล้วว่าจะหาทางต่อสู้ที่ถูกต้องได้ ทว่า พวกเขาไม่ได้รู้เลยว่าสายตาของเจ้าเฮอร์บันด์ตรงหน้าเปลี่ยนไปเเล้ว

“โฮก!!!!”

เสียงร้องคำรามของมันดึงความสนใจของทั้งคู่ได้ ทว่าด้วยความประมาทหรืออาจจะเพราะเหน็ดเหนื่อยเกินไป พวกเขาจึงไม่เห็นเลยว่าตอนนี้เจ้าเฮอร์บันด์ได้โจมตีออกมาเเล้ว

“อั่ก!!!”

“อะไร!!?” หญิงสาวสับสนมาก จู่ๆคู่หูของเธอก็กระอักเลือดออกมา ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ยังดีอยู่เเท้ๆ

ดวงตาของเขาปูดโปนก่อนจะเกิดเสียงเปรี๊ยะๆ พร้อมกันนั้นที่ชายหนุ่มขยับมือเเล้วหันมาหาหญิงสาว นิ้วมือหนาของเขาชี้ไปที่เธอ ประกายไฟฟ้าเเล่นผ่านไป เเละตอนนี้…เธอก็ได้รู้เเล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

“เฮอร์บันด์กลายพันธุ์!!!”

ท่าทางของชายหนุ่มทำให้เธอเข้าใจทันทีว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น ดูเหมือนสหายของเธอจะถูกเฮอร์บันด์ตนนี้ควบคุมเข้าแล้ว พูดให้ถูกก็คือ...เจ้าเฮอร์บันด์ตัวนี้ แท้จริงแล้วไม่ใช่สายกายภาพเพียงอย่างเดียว หากแต่ยังเป็นสายพลังจิตด้วย!

เป็นแบบนี้แล้วก็ไม่น่าประหลาดใจอีก สาเหตุที่ว่าทำไมพวกเขาจึงจัดการเฮอร์บันด์ตัวนี้ไม่ได้เสียทีแม้จะต่อสู้อย่างหนักมาตลอด 10 กว่าวันแล้ว ท้ายที่สุดเป็นเพราะเจ้าปีศาจร้ายนี้มีสองสายพลัง เป็นพวกกลายพันธุ์นั่นเอง!!

“สมาคมมอบภารกิจอะไรมาให้เนี่ย ทำไมไม่ตรวจสอบให้ดีก่อน ถ้ารู้ว่าเป็นพวกกลายพันธุ์ เป็นพวกสองพลังก็ต้องพาพวกระดับสูงมาช่วยอีก 4-5 คนไม่ใช่รึไง นี่มอบภารกิจให้ทำแค่ 2 คน แล้วมันจะสำเร็จหรอ? ถ้ารอดกลับไปได้ ฉันจะไปจิกหัวพวกมันออกมาด่ารายตัวเลย!!” หญิงสาวยิ่งพูดก็ยิ่งโกรธ 

เธอขยับร่างกายหลบหนีเพื่อไม่ให้สายฟ้าที่กำลังก่อตัวฟาดลงมาที่หัวของตนเอง ด้านหน้าเป็นสหายคู่ใจที่เคยร่วมรบ ด้านหลังก็เป็นเฮอร์บันด์ที่อยากจะกลืนกินเธอ

ควันพิษสีเขียวยิ่งปล่อยออกมามากขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอกำลังพลาดท่าแล้ว ในมือของหญิงสาวมีแส้หนึ่งเส้นถูกโยนออกไป ตวัดครั้งเดียวก็พันรอบเอวชายหนุ่มที่ไม่มีสติหลงเหลืออยู่ออกมาจากดงสารพิษนั้น แต่ก็ต้องควบคุมไม่ให้เขาเข้ามาใกล้เกินไป เพราะระยะการโจมตีของเขาไกลมาก สุดท้ายแล้วหญิงสาวเพียงคนเดียวก็กำลังตกที่นั่งลำบาก

“ชิ!! ใครจะคิดว่าฉันจะต้องมาใช้สิ่งนี้ที่นี่ด้วย!” เมื่อหันไปเห็นสถานการณ์ที่เลวร้ายยิ่งด้านหลัง ต่อให้พยายามหนีต่อไปก็ไม่สามารถจะหลบพ้นไปได้ เว้นเสียแต่ว่าเธอจะโยนเจ้านั่นให้เฮอร์บันด์กินเป็นอาหาร ถึงอย่างนั้น....เธอก็ทำไม่ได้จริงๆ

ชายหนุ่มเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมานาน ทำภารกิจด้วยกันก็หลายครั้งแล้ว เมื่อผ่านความสุขความทุกข์ด้วยกันมามาก ย่อมต้องรู้สึกผูกพันกัน เธอเชื่อว่าถ้าเป็นตัวเอง...เจ้าคนกวนประสาทนี้ก็ไม่ทิ้งเธอให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของหมอกพิษเหมือนกัน

ถึงอย่างนั้น...หากจะต้องหนีเอาตัวรอดทั้งสองคนก็คงจะทำไม่ได้ หญิงสาวตัดสินใจเด็ดขาดก่อนจะขว้างอุปกรณ์สี่เหลี่ยมออกไป

เชือกที่เคยพันรอบตัวชายหนุ่มคลายตัวลง พร้อมกับอุปกรณ์สี่เหลี่ยมที่หญิงสาวขว้างมาค่อยๆเรืองแสง กางออกเป็นบาเรียขนาดใหญ่ครอบตัวชายหนุ่มเอาไว้ และยังค่อยๆขยายตัวเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

“จี๊ด!! นั่น....” องค์รักษ์หนูทองลายขาวหันมามองราชาของตนเองเหมือนต้องการยืนยันความคิด ตอนนี้ราชาหนูก็ยังสับสนด้วยเช่นกัน เพียงแต่หลังจากนั้น...สิ่งมีชีวิตเฮอร์บันด์ที่มาพร้อมกับหมอกพิษก็กระจายเมือกของตนเองคลุมไปรอบๆกล่องสี่เหลี่ยมใสที่กำลังขยายตัวไปรอบๆ

“รีบได้สติแล้วก็รีบตามมานะ” หญิงสาวมองดูภาพนั้นก่อนจะกัดฟันพูดออกมา สุดท้ายเธอก็หันหลังแล้ววิ่งหนีไป เป้าหมายของเธอก็คือการกลับไปที่อาณาเขตของตนเอง ยิ่งเธอถึงเร็วมากเท่าไร ก็ยิ่งสามารถส่งทีมนักล่าเฮอร์บันด์ระดับสูงมาช่วยได้เร็วขึ้นเท่านั้น!

 มองดูการกระทำของทั้งสองคนและเจ้าเฮอร์บันด์ตัวใหญ่ที่พยายามจะทำลายบาเรียสี่เหลี่ยม ราชาหนูทองลายขาวก็ยืนยันความคิดของตนเองแล้ว ดูเหมือน...มันจะเริ่มเข้าใจเสียทีว่าพื้นที่อย่าง “ดินแดนศักดิ์สิทธิ์” นั้น ถูกสร้างขึ้นมาได้อย่างไร!

แล้วก็เป็นอย่างที่มันเข้าใจจริงๆ ย้อนกลับไปเมื่อหลายสิบปีก่อน มีมนุษย์คนหนึ่งร่วงลงมาผ่านการสั่นสะเทือนและช่องว่างมิติ ด้วยการเชื่อมต่อระบบ “เกมฟาร์มออนไลน์” ชื่อดัง ซึ่งตอนนั้นเกมนี้กำลังเป็นที่นิยมอย่างมาก 

ตัวเขาที่อยู่ในระดับ 91 เนื่องจากความพยายามทั้งหมดในฐานะเกมเมอร์มืออาชีพ อาศัยความดังของเกมเพื่อสร้างยอดวิว ยอดโดเนทให้กับตนเอง ยิ่งการที่เขาขึ้นเป็นอันดับหนึ่งตลอดกาลของเกมนี้ได้ ก็ยิ่งทำให้ได้ฐานแฟนคลับจำนวนมากเข้ามา ใครจะคิดว่าชีวิตที่รุ่งโรจน์นั้น กลับถูกดึงเข้ามาในเกมประหลาดนี้ พร้อมกับฟาร์มของตนเองด้วย!

ไม่รู้ว่าโชคดีหรือร้าย ตอนนั้นเขาได้เจอกับ “ผู้ปกป้อง” โลกใบนี้จากพวกปีศาจทั้งหลาย แม้ว่าตอนแรกๆพวกมันจะไม่ต้อนรับเขาก็เถอะ แต่เขาก็ใช้ความพยายามของตนเอง ประกอบกับทรัพยากรโกงที่ได้มาจากในเกม เปิดร้านอาหารที่ผลิตจากฟาร์ม กลายเป็นผู้ร่ำรวยขึ้น

ซึ่งตอนเริ่มต้นนั้น การเป็นเจ้าของร้านอาหารในดินแดนวิเศษแห่งนี้ไม่ได้แย่ แต่เขาเป็นผู้เล่นสายบู๊มาโดยตลอด ดังนั้นเมื่อถึงเวลาเหมาะ เขาก็ใช้จ่ายไปกับการฝึกฝนตนเอง จนสุดท้ายเขาก็กลายเป็นท่านเทพเหอจิ้งที่ทุกคนรู้จักกัน

กลับมายังจุดเริ่มต้นของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ สิ่งมีชีวิตจำนวนมากที่นั่นเชื่อว่า “เหอจิ้ง” เป็นเทพผู้สร้างของพวกเขา นี่เป็นเพราะประวัติศาสตร์ไม่ได้ส่งต่อมาครบถ้วน ในความจริงแล้ว...ตอนนั้นปีศาจเฮอร์บันด์ได้บุกรุกมาเหมือนกับที่เกิดขึ้นตอนนี้ มันเป็นพวก “กลายพันธุ์” ที่มีพลังสองสายอยู่ในตัว และเขาก็ต่อสู้ตามลำพังไม่ได้

เหล่าผู้ปกป้องจะมีสิทธิ์ในการซื้อ “บาเรียป้องกันพิษ” อยู่ แม้ว่าราคาของมันจะสูงมาก แต่เหอจิ้งตอนนั้นร่ำรวยจากการขายทรัพยากรอยู่แล้ว เขาจึงไม่ลังเลที่จะซื้อมันติดตัวเอาไว้ และโชคดีจริงๆที่เขาซื้อมันเอาไว้...เพราะถ้าไม่มีมัน เขาคงจะตายไปพร้อมกับเผ่าพันธุ์ระดับสูงพวกนี้แล้ว

เหอจิ้งเพื่อที่จะหนีจากการโจมตีด้วยพิษระดับสูงของปีศาจเฮอร์บันด์ เขาได้ใช้บาเรียนี้ป้องกันเอาไว้ เจ้าเมือกที่น่ารังเกียจปกคลุมพื้นที่ไว้ตลอด 1 ปีเต็ม ก่อนมันจะยอมแพ้แล้วผละออกไป ทว่า...ตอนนั้นก็ได้ทำให้พื้นที่รอบๆเต็มไปด้วยสารพิษทั้งหมดแล้ว

สุดท้าย สิ่งมีชีวิตที่ได้รับการปกป้องโดยบาเรียพร้อมกับเหอจิ้งจึงมองว่าเขาเป็นเทพผู้สร้าง ซึ่งเหอจิ้งไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ประโยชน์จากเรื่องนี้ เพราะเขายังสามารถรับทรัพยากรที่เป็นเครื่องบูชา สามารถเอาไปขายต่อให้กับดินแดนของผู้ปกป้องได้ด้วย 

อ่านมาถึงตรงนี้แล้วคงจะคิดว่าเหอจิ้งก็เหมือนกับพระเอกนิยายเรื่องหนึ่งที่ฝ่าฟันเอาชนะอุปสรรคต่างๆได้ หลังจากนั้นก็ใช้ชีวิตพเนจรไปทั่วราวกับเทพผู้สร้างคนหนึ่ง ทว่า...เรื่องของเหอจิ้งก็คือเรื่องของเหอจิ้ง ตอนนี้เป็นเรื่องที่กำลังจะส่งผลกระทบรุนแรงต่อผู้มาใหม่อย่างอันซูหยวนต่างหาก!!

“จี๊ด!! บาเรียนั้นให้ความรู้สึกเหมือนดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่มีผิดเลย”

“จี๊ด ที่สำคัญเลยนะ จี๊ด จี๊ด คนพวกนั้นเป็นใครกันหรือ? พวกเราฟังพวกนั้นเข้าใจก็แปลว่าเป็นสิ่งมีชีวิตระดับสูงใช่ไหม? แล้วสิ่งมีชีวิตระดับสูงเดียวกับเจ้านาย พวกนั้นเป็นใครกันแน่? ตกลงว่าเจ้าเฮอร์บันด์นั้นที่ถูกมองว่าเป็นสิ่งมีชีวิตอันตราย หรือเป็นสิ่งมีชีวิตทั้งสองคนนั้นกันแน่”

องค์รักษ์หนูทองลายขาวเหล่านั้นถกเถียงกันยกใหญ่ ส่วนผู้เป็นราชาก็รู้สึกเหมือนกัน เรื่องนี้น่าจะเป็นตามที่เข้าใจ ดูเหมือนว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี้จะมีที่มา ซึ่งอาจจะเป็นข้อมูลสำคัญที่เจ้านายควรต้องรู้ ราชาหนูทองลายขาวตัดสินใจแล้วว่าเรื่องนี้จะต้องเอาไปแจ้งกับเจ้านายของตนเองให้ได้ เพียงแต่....ปัญหาอยู่ที่ “เจ้าเฮอร์บันด์” ที่ตอนนี้กำลังหันมามองพวกมันอยู่อย่างไรล่ะ!!

“โฮก!!” ไม่รู้ว่าเพราะหงุดหงิดกับการจัดการศัตรูตรงหน้าไม่ได้หรือไม่ มันพยายามจะปกคลุมบาเรียเพื่อทำลายสิ่งนี้ แต่บาเรียกลับขยายขนาดมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับต้องการต่อต้านมันอย่างไรอย่างนั้น ตอนนี้บาเรียมีขนาดเกือบ 5 ตารางกิโลเมตรแล้ว ถือว่าการขยายตัวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จนอาจจะกลายเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ได้เลย

การทำงานของบาเรียนี้ ที่จริงแล้วมีส่วนเกี่ยวข้องกับเฮอร์บันด์จริงๆ เนื่องจากบาเรียทำงานด้วยการรับเอาพลังงานที่โจมตีมาของศัตรูภายนอก แล้วเปลี่ยนให้เป็นพื้นที่ป้องกันแทน

มันเหมือนกับสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง ตอนที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ขยายกว้างจนกลายเป็นอาณาเขตใหญ่ขนาดนั้นได้ ก็เพราะเฮอร์บันด์ที่ไม่รู้ความ เพิ่มพลังให้กับบาเรียผ่านการปกคลุมไปมากกว่า 1 ปีอย่างไรล่ะ

น่าเสียดายที่พื้นที่ปลอดภัยตรงหน้านี้คงไม่ขยายไปมากกว่า 5 กิโลเมตรแล้ว เนื่องจากเฮอร์บันด์ตัวนั้นมีเป้าหมายอื่น ทำให้มันเริ่มคลายตัวจากบาเรียนั้นแล้วพุ่งออกมาหาเหล่าหนูทองลายขาวแทน!!

“จี๊ด!! ไป! พวกเจ้าไปแจ้งกับเจ้านายว่าที่นี่เกิดอะไรขึ้น!!” ราชาหนูทองลายขาวออกคำสั่ง แต่องค์รักษ์ที่ได้ยินกลับไม่ยินยอม

“นายท่าน ให้นายท่านเป็นคนไปแจ้งต่อเจ้านายเองเถิด พวกเราจะอยู่ล่อเจ้าเฮอร์บันด์นี้เอง จี๊ด!”

“ไร้สาระ! จี๊ด! พวกเจ้าแข็งแกร่งกว่าข้าหรือ? เจ้าเฮอร์บันด์พุ่งเป้ามาทางนี้ก็เพราะข้า หากข้าวิ่งหนีกลับไปที่ฟาร์ม นี่ไม่เท่ากับดึงสัตว์ร้ายระดับนี้ไปทำลายฟาร์มของเจ้านายหรือ? จี๊ด! พวกเจ้ารีบไปเดี๋ยวนี้ ต้องเอาเรื่องนี้ไปแจ้งให้เจ้านายให้ได้!” ราชาหนูทองลายขาวตวาดออกมา สีหน้าของพวกองค์รักษ์ยังดูไม่ยินยอมนัก แต่...พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นเช่นกัน

ปัง!!!

ราชาหนูทองลายขาวปล่อยคมมีดสีทองที่ทรงพลังขึ้นจากเดิมมากออกไป มันรีบแยกตัวไปอีกทางเพื่อเปิดโอกาสให้องค์รักษ์สามารถหนีกลับไปที่ฟาร์มได้

 เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ เจ้านายจะต้องได้รับข้อมูลนี้เพื่อหาทางรับมือ แน่นอนว่าถ้าพิจารณาแล้วยังสู้ไม่ได้ การ “หนี” เอาตัวรอดก็ไม่ใช่เรื่องแย่เช่นกัน

“โฮก!!”

เฮอร์บันด์ถูกกระตุ้นก็ถอนตัวออกมาจากพื้นที่บาเรียอย่างรวดเร็ว มันปล่อยหมอกพิษออกมาก่อนเป็นอันดับแรก เหล่าองค์รักษ์เห็นภาพนั้นก็กรีดร้องออกมา พวกมันจ้องมองการทำลายของเฮอร์บันด์ด้วยความแค้น สาบานในใจว่า...ถ้าวันหนึ่งพวกมันแข็งแกร่งมากพอ เฮอร์บันด์ที่กล้าโจมตีนายท่านราชาของพวกมันจะต้องตายเป็นพวกแรก!!

ทางด้านหญิงสาวที่รออยู่ในฟาร์ม ตอนนี้กลับรู้สึกไม่ดีมากขึ้นกว่าเดิม อยู่ๆก็รู้สึกเหมือนใจสั่นหวิว ถ้าไม่ใช่เพราะราชาหนูทองลายขาวตัวอื่นเอาผลไม้รสชาติดีมาให้ เธออาจจะจมอยู่กับความเครียดแบบนั้นไปตลอดก็ได้

“จี๊ด! เจ้านาย อย่าได้กังวลไปเลย...” ราชาหนูทองลายขาวตนอื่นให้กำลังใจ เวลานี้พวกเขาทำได้แค่เชื่อใจเจ้าราชาหนูทองตนนั้นแล้ว ไม่ใช่ว่ามันไปพร้อมกับอุปกรณ์จำนวนมากหรอกหรือ? เจ้านายได้มอบทรัพยากรล้ำค่ามากมายไปให้มันมากจนพอแล้ว เชื่อได้ว่ามันน่าจะหาทางกลับมาได้

ซูหยวนเห็นลูกน้องตนอื่นๆกำลังเป็นกังวลไปด้วยก็พยายามข่มความรู้สึกกังวล เธอยังมองสัญลักษณ์แจ้งเตือนสีแดงตรงหน้า รู้สึกว่าสิ่งสำคัญตอนนี้ก็คือการเตรียมพร้อมรับมือกับอันตรายที่กำลังจะมาถึง

เธอไม่รู้เลยว่าในชีวิตจริง หากฟาร์มที่แสนวิเศษนี้ถูกทำลาย สถานการณ์ของเธอจะเป็นอย่างไรต่อ? ยังจะกลับมาที่ฟาร์มเพื่อฟื้นฟูมันได้อีกหรือไม่? หรือถ้าฟาร์มถูกทำลายไป เธอจะหลุดออกจากการเป็นเจ้าของพื้นที่ทันทีกันนะ?

เหมือนกับที่ระบบเกมก่อนหน้านี้ ถ้าเจ้านายไม่เข้ามาป้องกันการโจมตีของสัตว์ร้าย เมื่อฟาร์มถูกทำลายอย่างถาวร ฟาร์มแห่งนี้ก็จะไม่มีเจ้าของอีก ถึงตอนนั้นผู้เล่นจะต้องทำภารกิจจำนวนมากเพื่อที่จะได้รับฟาร์มกลับคืนมา ไม่น่าแปลกใจเลยที่หลังๆเกมจะไม่เป็นที่นิยมอีก เพราะทุกการบุกรุกของสัตว์ร้าย มีโอกาสที่พวกเขาจะเสียทุกสิ่งที่พยายามสร้างขึ้นมานี้

ผู้เล่นหลายคนผิดหวังและเสียใจมาก พวกเขาร้องเรียนว่าเกมรังแกตน ทว่า....ผู้ดูแลระบบกลับแจ้งว่าพวกเขามีช่องทางอื่นให้พัฒนาความสามารถอยู่แล้ว แต่ถ้าผู้เล่นไม่สนใจ ผู้เล่นก็ไม่ควรจะตำหนิเกม แต่ควรจะทำหนิตนเอง

การตอบแทนไร้ความรับผิดชอบ สุดท้ายก็คือการไล่คนออกจากเกมนั่นแหละ!

ทว่าตอนนี้....ถ้าซูหยวนถูกยึดพื้นที่ไป แบบนั้นเธอจะยังมีทรัพยากรที่โกงเกมอีกหรือไม่? ตอนนี้เธอเพิ่งได้รู้ตัวว่าตนเองพึ่งพาทรัพยากรในฟาร์มมากขนาดไหน ถ้าฟาร์มถูกทำลาย อย่างนั้นของทั้งหมดแม้แต่น้ำบริสุทธิ์ก็จะหายไปด้วย!

หญิงสาวคิดเล็กน้อย เธอไม่รู้ว่าจะปกป้องฟาร์มเอาไว้ได้หรือไม่ แต่เธอรู้ว่าสามารถขนของออกจากฟาร์มได้! อย่างน้อยๆภายใน 1 ปี เธอควรมีทรัพยากรใช้ได้เหมือนเดิม นี่ก็เพื่อเตรียมพร้อมจะใช้ชีวิตอยู่โดยไม่มีฟาร์มอย่างไรล่ะ!!

……………………………………..