บทที่ 520 ช่วยชีวิตเจ้าราชาหนูทอง (อ่านฟรี 8 ส.ค. 69)

บทที่ 520 ช่วยชีวิตเจ้าราชาหนูทอง

​ตอนนี้เธอไม่มีเวลามากังวลอีกแล้ว ซูหยวนรีบออกคำสั่งให้พวกหนูทองลายขาวและเหล่าสัตว์ร้ายของตนเอาทรัพยากรออกมา เนื่องจากพื้นที่เขต D เป็นของพลทหารพิเศษ ดังนั้นพวกเขาได้แบ่งพื้นที่ส่วนตัวให้เธอจำนวนหนึ่งแล้ว ซูหยวนไปที่นั่นแล้วให้พวกหนูทองลายขาวช่วยกันก่อสร้างที่อยู่ นอกจากนี้ยังซื้ออุปกรณ์ตกแต่งฟาร์ม แล้วยกออกมาใช้กับภายนอกด้วย ทำให้ตอนนี้พื้นที่ครอบครองส่วนตัวของซูหยวน มีบ้านพักที่ร่มรื่นขนาดใหญ่ปรากฏอยู่

​ชื่อของตกแต่งนี้ก็คือ...บ้านแสนวิเศษของเจ้าของฟาร์ม นั่นเอง

​ที่นี่มีห้องใต้ดินเพื่อเก็บทรัพยากรด้วย แล้วซูหยวนก็ให้พวกหนูทองลายขาวช่วยกันกับพวกตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์ สร้างโรงเก็บของเอาไว้ ไม่ว่าจะมีมากขนาดไหน เวลานี้มันก็ถูกบรรจุทรัพยากรทั้งหมดจนเต็ม

​ส่วนใหญ่จะเน้นไปที่น้ำบริสุทธิ์ และน้ำบริสุทธิ์ระดับสูง โดยเธอบรรจุพวกมันเอาไว้ในบ้านชั้นใต้ดิน ทำเหมือนกับเป็นไวน์ชั้นดี ซ่อนจากสายตาของผู้คนได้

​ส่วนโรงนาก็เอาไว้ใส่ผลไม้ที่อร่อย ล้วนแต่เป็นสิ่งที่เธอชอบทั้งสิ้น ในขณะที่คลังสมบัติเก็บของที่มีราคาแพง และให้พลังงานมากที่สุด รวมถึงอาวุธและแร่อื่นๆที่เก็บออกมาได้

​การทำงานนี้รวดเร็วมาก ภายในฟาร์มเตรียมการป้องกัน เอากับดักเข้าไปจำนวนมาก โดยซูหยวนให้ตระกูลอี้ช่วยกันสร้างกับดักให้มากกว่าจำนวนที่กองทัพต้องการ โชคดีที่ตอนนี้มีคนของตระกูลหานมาช่วย งานของตระกูลอี้จึงไม่ได้โหดร้ายเหมือนโรงงานนรก ไม่อย่างนั้น...ต่อให้ทำจนไม่นอนพักก็ยังไม่สามารถผลิตได้ตามความต้องการของเธอ

​การเตรียมความพร้อมทั้งหมดนี้ผ่านไปแค่ 5 วันเท่านั้น ในที่สุดซูหยวนก็ได้รับการแจ้งเตือนผ่านหนูทองลายขาวว่าตอนนี้องค์รักษ์ของราชาหนูได้กลับมาแล้ว เพียงแต่....พวกที่กลับมายังไม่มี “ราชาหนูทอง” ดังนั้นเธอจึงรีบกลับเข้าไปในพื้นที่ฟาร์ม มองดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขากันแน่

​ภาพที่เธอเห็นก็คือองค์รักษ์หนูทองพวกนี้กลับมาด้วยท่าทางรู้สึกผิด พวกมันเองก็ดูหมดแรงไปไม่น้อยเช่นกัน หากเทียบกับพลังงานก่อนจะออกไป ตอนนี้เหมือนหนูที่เพิ่งผ่านการตกท่อมาไม่ผิด

“เจ้านาย...จี๊ด!! ขอโทษ...”

เจ้าองค์รักษ์หนูตัวหนึ่งพูดพึมพำออกมา ซูหยวนยังคงเงียบ ไม่เอ่ยถามอะไรสักคำเดียว ปล่อยให้ความเงียบปกคลุมทั้งพื้นที่ กลายเป็นความกดดันและความเศร้าอย่างน่าประหลาด

​ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าองค์รักษ์พวกนี้ต้องการพูดออกมาเอง เชื่อได้เลยว่าต่อให้ผ่านไป 2 ชั่วโมง ซูหยวนก็ยังไม่คิดจะเอ่ยถามอะไรออกไป

​เธอไม่ต้องการกดดันคนที่ไม่พร้อมจะพูดอยู่แล้ว ยิ่งถ้าเป็นเรื่องอ่อนไหวแบบนั้น...เธอก็ยิ่งไม่ต้องการทำให้พวกเขาลำบากใจ เมื่อเทียบกับเธอที่เป็นเจ้านาย....องค์รักษ์เหล่านี้สนิทสนมกับราชาของพวกเขามากกว่าอีก ดังนั้นต่อให้เธอเสียใจขนาดไหน ก็ไม่น่าจะเสียใจเท่ากับที่พวกเขาเสียใจอยู่

“เจ้านาย ท่านราชาให้พวกข้ารีบมาแจ้งข่าว...” องค์รักษ์หนูทองลายขาวแม้จะเสียใจ แต่พวกมันต้องพูดสถานการณ์ทั้งหมด ไม่อย่างนั้นท่านราชาจะต้องผิดหวังแน่

​การรายงานของพวกมันกระชับและเข้าใจง่าย ซูหยวนเม้มริมฝีปากของตนเองในขณะฟังไปด้วย คิดตามสถานการณ์และพอจะคาดเดาเรื่องบางอย่างได้เช่นกัน

​ทั้งความลับของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และความลับของผู้เล่นระดับสูงที่หายไป ท้ายที่สุดแล้ว....เขามีตัวตนอยู่ที่นี่จริงๆ แต่แค่ตอนนี้เธอยังไม่มีสิทธิ์ไปยังพื้นที่ผู้ปกป้องนั้นได้ ถึงอย่างนั้น...สักวันเธอจะต้องไปที่นั่นเพื่อตรวจสอบดู

“เจ้านาย ตอนนี้ท่านราชาของพวกเราได้ล่อให้เฮอร์บันด์หันไปทิศทางอื่นแล้ว อาจจะยืดเวลาได้อีกสักเล็กน้อย พวกเราเอง...”

องค์รักษ์หนูทองลายขาวลังเลที่จะพูด พวกมันทำหน้าที่เสร็จแล้ว แต่ยังมีอีกหน้าที่หนึ่งที่ต้องการจะทำมาก นั่นก็คือการกลับไปปกป้องราชาของพวกมัน!

​ทว่า...ถ้ามันพูดออกไป นี่ไม่ได้เป็นการทรยศเจ้านายหรือ? คนที่สำคัญที่สุดในฐานะที่มันเป็นผู้รับใช้ก็คือเจ้านาย พวกมันสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อเธอ แต่พอเกิดเรื่องขึ้นก็ยังอยากจะกลับไปปกป้องราชาหนูของตน แบบนี้อาจจะทำให้เจ้านายเข้าใจผิดก็ได้ ดังนั้นมันจึงไม่กล้าพูดออกไปโดยตรง

“ไปเถอะ”

“จี๊ด?”

“ไปช่วยเจ้าราชาโง่นั่นกลับมา แล้วก็เอาของพวกนี้ไปด้วย!” อันซูหยวนโบกมือ

เธอสั่งให้หนูทองลายขาวตนอื่นๆเอาทรัพยากรที่สำคัญออกมา เธอไม่รู้หรอกว่าการกลับไปครั้งนี้ขององค์รักษ์หนูจะยังเจอเจ้าราชาหนูทองหรือไม่ แต่ถ้ามันยังไม่ตายแล้วได้รับบาดเจ็บหนัก ตราบเท่าที่มียารักษาพวกนี้...มันก็จะกลับมาแข็งแรงได้

​เธอไม่ต้องการพลาดโอกาสช่วยชีวิตเจ้าราชาหนูทองที่อยู่กับเธอมาตั้งแต่ต้น ภาพที่มันยอมสวามิภักดิ์ต่อตนเองยังวนเวียนอยู่ ทั้งๆที่เธอควรจะต้องปกป้องลูกน้องเอาไว้ให้ได้ กลับส่งพวกมันไปตายเสียอย่างนั้น...

​ซูหยวนรู้สึกเจ็บใจในความอ่อนแอของตนเองเหลือเกิน เหมือนกับที่ผู้สร้างเกมประกาศออกมา เกมนี้มีทรัพยากรจำนวนมากให้เธอเพิ่มความแข็งแกร่งของตนเองได้ แต่เธอกลับไม่ทำ แล้วตอนนี้ยังจะโทษใครได้อีก!

​มือเล็กกำแน่น รอให้เรื่องนี้ผ่านพ้นไปก่อน หากยังโชคดี...เธอจะไล่ล่าตามหาความแข็งแกร่งให้ตนเองแล้ว!

​ใช้ชีวิตอย่างสโลว์ไลฟ์งั้นหรือ? คนที่พูดแบบนั้นได้ก็คงจะมีแค่ผู้แข็งแกร่งชนิดว่าไม่ต้องกลัวอะไรบนโลกนี้แล้วนั่นแหละ ตอนนี้ถ้ายังมีอันตรายที่สามารถฆ่าพวกพ้องของเธอได้ทั้งหมด ทำลายดินแดนแห่งชีวิตของเธอได้ แบบนั้นยังจะมามัวสบายใจอะไรอยู่!

​เธอยืนส่งพวกองค์รักษ์หนูทองลายขาวจากฟาร์มด้วยตนเอง หลังจากนั้นก็เข้าโหมดฝึกฝน แม้ว่าค่าพลังงานตอนนี้ของเธอจะเพิ่มขึ้นอีกมาก แต่มันยังไม่มากพอที่จะเปลี่ยนการแจ้งเตือนจากสีแดงเป็นสีส้มได้เลย แบบนี้ก็แปลว่ามันยังไม่พออย่างไรล่ะ!

​หญิงสาวใช้ทั้งแกนพลังงานระดับสูงที่ได้มา รวมกับน้ำบริสุทธิ์ในฟาร์มพยายามดูดซับพลังงานเข้าไปให้ได้มากที่สุดในระหว่างนี้ ซึ่งทางหนูทองลายขาวที่รีบร้อนตามหาราชาของตนเองนั้น ในที่สุด...ใช้เวลา 8 ชั่วโมง ก็ได้เจอกับตำแหน่งเดิมที่พวกมันเคยซ่อนตัวแล้ว

​ปัง!!

เสียงระเบิดอย่างรุนแรงดึงความสนใจของเหล่าองค์รักษ์ได้ทันที การระเบิดนี้มาพร้อมกับเสียงฟ้าผ่าซึ่งเป็นสัญลักษณ์การโจมตีของชายหนุ่มผู้ที่ต่อสู้กับเจ้าเฮอร์บันด์ก่อนหน้านื้ เพียงแต่...ไม่ใช่ว่าเจ้าผู้ชายคนนั้นถูกควบคุมอยู่หรือ? แล้วทำไมเขาจึงฟื้นกลับคืนมาต่อสู้ได้กันล่ะ?

องค์รักษ์หนูทองลายขาวถึงจะสงสัย แต่พวกมันก็เข้าใจว่าการที่ชายหนุ่มฟื้นคืนสติกลับมาแบบนี้ถือเป็นผลดีต่อฝั่งของตนเองด้วย ตอนนี้เฮอร์บันด์ถูกดึงความสนใจไปที่บาเรียนั้นจนไม่ได้สังเกตเห็นว่าพวกมันมาถึงที่นี่แล้ว

“จี๊ด พวกเราจะต้องตามหาท่านราชาให้เจอ ตอนนี้ท่านควรมีชีวิตอยู่เพราะสายสัมพันธ์ความเป็นราชาและผู้ติดตามของพวกเรายังอยู่ เพียงแต่ว่า...อาจจะต้องดูว่าท่านราชาหลบซ่อนไปอยู่ที่ไหนแล้ว”

องค์รักษ์ตนหนึ่งพูดขึ้นมา พร้อมกันนั้นก็มองไปรอบๆ โดยพยายามหาร่องรอยของราชาหนูทองลายขาวของตนเอง

​ตอนที่พวกมันเร่งฝีเท้ามา ก็คิดอยู่แล้วว่าจะต้องตามหาท่านราชาให้เจอก่อนที่ท่านจะหมดลมหายใจ สำหรับพวกมันที่เป็นองค์รักษ์ ย่อมรับรู้ได้ว่าราชาตกตายไปแล้วหรือยัง อย่าลืมว่าราชามีพลังในการอัญเชิญพวกมันออกมาจากพื้นที่ว่าง นี่หมายความว่าพวกมันจะต้องทำพันธะสัญญากันมาก่อนแล้ว ตราบเท่าที่พันธะสัญญานี้ยังไม่สลายหายไป ก็ชัดเจนแล้วว่าเจ้านายยังคงอยู่

“จี๊ด! ร่องรอยนี้วุ่นวายเกินไป ทำให้ไม่สามารถหาเจอได้ง่ายๆ ข้าคิดว่าพวกเราควรจะแยกกัน...” ยังไม่ทันที่องค์รักษ์หนูทองลายขาวตนหนึ่งจะพูดจบ องค์รักษ์อีกตนก็ชี้ไปยังตำแหน่งของบาเรียแล้วพึมพำออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ

“ดูที่นั่นสิ ข้า...ข้ารู้สึกว่าเงาร่างนั้นคุ้นตามาก”

“หืม? คุ้นตาหรือ?” องค์รักษ์หนูทองลายขาวมองไปยังตำแหน่งที่สหายชี้ทันที นั่นเป็นจุดที่อยู่ข้างในบาเรียป้องกัน ซึ่งเป็นจุดที่ชายหนุ่มผู้ใช้พลังสายฟ้าโจมตียืนอยู่ด้วย

​แรกเริ่มที่ไม่สังเกตก็ไม่ทันมองเห็น เพราะเจ้าเฮอร์บันด์ที่กำลังใช้เมือกของตนเองครอบคลุมไปทั้งบาเรียแทบจะปิดบังสิ่งที่อยู่ข้างในทั้งหมด กระนั้นสายตาของหนูทองลายขาวอย่างพวกมันก็ดีมาก จนในที่สุดก็ได้เห็นแล้วว่าข้างในเป็นใคร!

“นะ นั่น....นั่นก็คือราชาของพวกเรา!!”

“เป็นท่านราชาจริงๆ เป็นท่านราชาของพวกเรา! ท่านราชายังไม่ตาย!” ถึงจะรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าราชายังมีชีวิตอยู่ ทว่าภาพที่เห็นก็ทำให้พวกเขาดีใจมาก

​คำว่าไม่ตาย กับคำว่าไม่ได้บาดเจ็บหนักเป็นความหมายที่ต่างกัน หากท่านราชาไม่ตายแต่บาดเจ็บหนักจนเกือบตาย พวกมันอาจจะดีใจ แต่ก็ไม่ได้ดีใจเท่ากับตอนนี้

“เดี๋ยวก่อนนะ ทำไมท่านราชาจึงอยู่ข้างในบาเรียนั้นได้”

“หืม? นั่นน่ะสิ เกือบลืมคิดไปเลย แล้วท่านราชาของพวกเรา...เอ่อ ไม่ใช่ว่ากำลังร่วมมือกับชายหนุ่มผู้นั้นเพื่อต่อสู้อยู่หรือ?” องค์รักษ์หนูทองลายขาวปรึกษากันอย่างงงงวย

​ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ ราชาหนูทองลายขาวเมื่อเห็นว่าพวกพ้องของตนเองจากไปแล้ว มันก็พยายามล่อให้เจ้าเฮอร์บันไล่ตามตนเองมาให้ไกลที่สุด หากเป็นไปได้ก็อยากจะถ่วงเวลาที่มันจะเคลื่อนที่เข้าหาฟาร์มของเจ้านายให้ได้มากที่สุด มันไม่สนใจหรอกว่าตัวเองจะเป็นหรือตาย ตั้งแต่ตัดสินใจจะออกมาจากฟาร์มของเจ้านายก็รู้อยู่แล้วว่าอาจจะไม่ได้กลับไปอีก

​ตัวมันตอนนี้ขอแค่รับใช้เจ้านายให้ดี ปกป้องพวกพ้องเหล่าหนูทองลายขาวที่อยู่ในฟาร์มของเจ้านาย ถ้าหากทำได้แบบนั้น...ตกตายไปเจอบรรพบุรุษหนูก็ไม่เสียใจแล้ว

​ทว่า...ตอนที่มันกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วนั้นเอง หมอกพิษของเฮอร์บันด์กลับเร็วยิ่งกว่า เพียงพริบตาก็พุ่งเข้าใส่มันจนเกือบจะหายใจไม่ออก อย่างไรก็ตาม...หมอกพิษนี้กลับน่าประหลาดมาก เพราะมันเหมือนกับหมอกในเขตมลพิษ ในพื้นที่ล่าที่เจ้านายเคยพาไปทำภารกิจไม่มีผิด

​นี่...เนื่องจากมีภูมิคุ้มกันก่อนหน้านี้แล้ว ตัวมันเองพัฒนาขึ้นมาในเขตมลพิษ ทำให้รู้จักวิธีการควบคุมพิษเหมือนพวกหนูกลายพันธุ์ไปด้วย แถมยังได้รับแกนพลังงานจำนวนมากจากเขตมลพิษเพื่อยกพลังของตนเอง สุดท้าย...กลายเป็นว่าตัวมันก็พัฒนาจนต่อสู้กับพิษเหล่านี้ได้เสียอย่างนั้น

​แม้ว่าพิษที่ออกมาจะคุ้นเคยและไม่ทำให้มันตกตายในครั้งเดียว ทว่า...ความหนาแน่นของพิษนี้กลับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และนั่นก็ทำให้มันรู้สึกว่าตัวเองควรจะต้องทำอะไรบางอย่าง ตอนนี้มีโอกาสที่จะ “รอดชีวิต” แล้ว หนูทองลายขาวจึงเร่งความเร็วขึ้นอีก และเป้าหมายของมันก็คือ...การฝ่าดงพิษเพื่อเข้าไปยังพื้นที่บาเรียที่ชายหนุ่มคนนั้นถูกขังอยู่!

​เจ้าคนไม่มีสติและถูกควบคุมโดยเฮอร์บันด์ บัดนี้ยังคงเรียกสายฟ้าออกมาไม่หยุด พยายามจะช่วยเฮอร์บันด์โจมตีมาที่ตนเอง แม้ว่าหมอกพิษจะทำอะไรหนูทองลายขาวไม่ได้ แต่มันรู้ดีเลยว่าสายฟ้านี้จะต้องฆ่ามันด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวแน่

ดังนั้นหนูทองลายขาวจึงวิ่งสวนสายฟ้ากลับไป แค่พริบตาเดียวระหว่างเส้นความเป็นและตาย...ตอนนั้นมันก็เอา “น้ำบริสุทธิ์ระดับสูง” ที่เจ้านายมอบมาให้จำนวนมากออกมา

​ชายหนุ่มที่กำลังบ้าคลั่งไม่เข้าใจว่าหนูทองลายขาวกำลังทำอะไรกันแน่ ตอนนั้นก็ถูกน้ำสีใสสะอาดสาดเข้ามาที่ใบหน้า น้ำบางหยดไหลเข้าไปในปาก และเขาก็กลืนมันลงท้อง ฉับพลันนั้นเอง...ไม่มีใครคาดคิดว่าสติของเขาก็จะถูกดึงกลับมา

​เปรี้ยง!!

​สายฟ้าที่เกือบจะผ่าหัวของหนูทองลายขาว เวลานี้ถูกเบี่ยงออกไปโดยชายหนุ่มผู้นั้น เขาได้สติกลับมาก็พลิกสถานการณ์อย่างรวดเร็ว อย่างไรตัวเขาและสายฟ้าก็เป็นหนึ่งเดียวกันอยู่แล้ว จะโจมตีหรือเปลี่ยนเป็นป้องกันก็ทำได้ง่ายๆ

​และนั่นก็คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ หลังจากนั้นสองสิ่งมีชีวิตก็ร่วมมือกัน โดยหนูทองลายขาวที่มีน้ำบริสุทธิ์ใช้มันเพื่อจำกัดพิษที่หนาแน่นออกไป แถมยังยกระดับตัวมันเองได้อีกระดับหนึ่งด้วย

ส่วนชายหนุ่มผู้นั้น...หลังจากได้รับความช่วยเหลือแล้ว ความโกรธแค้นได้ผลักดันให้เขาตั้งใจต่อสู้มากขึ้น เจตนาสังหารรุนแรงกว่าเดิมมาก เขาถึงกับเอาทรัพยากรเกือบทั้งหมดออกมาใช้ในครั้งเดียวเลย!!

 ………………………………