บทที่ 528 ผสาน (อ่านฟรี 16 ส.ค. 69)

บทที่ 528 ผสาน

- ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับผลึกเพิ่มความรู้ในการเขียนอักขระผสานระดับต่ำ 1 ชิ้น – 

การเเจ้งเตือนของระบบทำให้ซูหยวนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสนใจ ปรากฏว่าผลึกสองผลึกเเรกที่ร่วงลงมาก็คือผลึกสำหรับอักษรคัดลอก เเละผลึกอักษรผสาน ซึ่งน่าจะใช้ผสานระหว่างสองอักษรเข้าด้วยกัน 

เหมือนกับที่พวกมนุษย์หุ่นไม้รวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว เเน่นอนว่าหลังจากที่เเมลงกัดกินจัดการกับมนุษย์หุ่นไม้เลือนรางได้ ผลึกอักษรเลือนรางก็ร่วงลงมาอีก กลายเป็นว่าการจัดการมนุษย์หุ่นไม้พวกนี้ครั้งเดียว เธอสามารถได้รับ 3 ผลึก 

เเละเเน่นอนว่าผลึกที่เพิ่มขึ้นมานี้จะกลายเป็นประโยชน์อย่างมากเเน่นอน ดูอย่างผลลัพธ์ของการต่อสู้ที่ผ่านมา ความยากลำบากไม่ได้เพิ่มขึ้นเเค่ 2 เท่าเท่านั้น หากเเต่เพิ่มมากเป็น 4-5 เท่าได้เลยในความคิดของเธอ

“จี๊ด! เจ้านาย...ทุกที่ได้รับผลึกความรู้อักษรผสานทั้งหมด หมายความว่าเมื่อพวกมันรวมตัวกัน พวกเราก็จะได้รับทรัพยากรเพิ่มเติมขอรับ!” 

เจ้าราชาหนูทองลายขาวตื่นเต้นมาก เเม้ว่าสถานการณ์การต่อสู้จะยากลำบากมากขึ้น เเต่มองเผินๆเเล้วกลับเป็นงานที่ง่ายที่จะจัดการไม่ใช่หรือ?

อย่าลืมว่าปกติเเล้วพวกมนุษย์หุ่นไม้กระจายตัวออกไป พวกมันเองก็ต้องกระจายตัว เเบ่งกันออกไปสู้ด้วย คราวนี้สามารถรวมกลุ่มกันเพื่อต่อสู้ให้ได้ประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้น กลายเป็นว่าอาจจะจัดการพวกมันได้เร็วขึ้นด้วยซ้ำ นอกจากนี้...ยังไม่ต้องเสียเวลาเดินตามหาพวกมันด้วย จำนวนที่น้อยลงของศัตรู ทำให้พวกมันควบคุมพื้นที่ต่อสู้ได้มากขึ้น 

ซูหยวนเองก็รู้สึกยินดีเช่นกัน วันนั้นทั้งวันเธอก็ร่วมต่อสู้กับพวกหนูทองลายขาว เเมลงกัดกิน สุนัขทมิฬ เเละราชินีผึ้งน้อย ยอดรวมการต่อสู้วันนี้ยังสามารถจัดการมนุษย์หุ่นไม้ที่รวมตัวกันประมาณ 600 กว่าตัว นับเป็นจำนวนผลึก 1,800 ผลึก ถือว่าเป็นจำนวนที่มากไม่น้อย 

ทรัพยากรพวกนี้ถูกซูหยวนดูดซับทั้งหมด เธอวางแผนเอาไว้ว่าวันพรุ่งนี้จะไม่เข้าไปพื้นที่ล่ากับพวกมัน รอจนกว่าจะค้นพบตำแหน่งของบอสประจำพื้นที่ ไม่อย่างนั้นมันจะเป็นการเสียเวลาเกินไป

วันรุ่งขึ้นเธอสั่งให้เพิ่มจำนวนเเมลงกัดกิน เเละหนูทองลายขาว ต้องการโหมการต่อสู้เพื่อดูว่าถ้าจัดการพวกหุ่นไม้ผสานครบ 1,000 ตัวเเล้วจะเกิดอะไรขึ้นหรือไม่ 

เธอคาดเดาเอาไว้ว่าน่าจะเกิดการรวมตัวกันอีกครั้ง ซึ่งสุดท้ายเเล้วการรวมตัวนี้น่าจะนำไปสู่การปรากฏตัวของบอส เพราะเกมจำนวนมากก็มีรูปเเบบนี้ไม่ใช่หรือ? เเน่นอนว่านี่เป็นเเค่การคาดเดาของเธอเองเท่านั้น ส่วนความจริงจะเป็นเช่นไรก็ยังไม่รู้ 

พื้นที่นี้...สุดท้ายเธออาจจะไม่ค้นพบความลับของพวกมัน เเต่ความรู้ทั้งหมดที่ได้รับมานี้ก็มีประโยชน์มากพอเเล้ว ซูหยวนไม่เสียใจหากมันจะล้มเหลวเลย!

งานของหญิงสาววันนี้ก็คือการลงมือลองใช้ความรู้ที่ได้รับมา เนื่องจากความรู้ระดับต่ำนี้เป็นการเขียนงานลงไปใน “เเผ่นไม้” ซึ่งเหมือนกับหุ่นไม้ที่เธอเคยพบ อาศัยการกดพลังงานลงไปผ่านเส้นอักษร ทั้งยังต้องดึงพลังงานธรรมชาติมาหลอมรวมกันด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะก่อนหน้านี้เธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเอลฟ์ ทั้งยังได้รับจิตวิญญาณเเห่งธรรมชาติมา ขั้นตอนนี้คงจะเป็นขั้นตอนที่ยากที่สุดเเล้ว

มือเล็กจดจ่อกับการชักนำพลังงานออกมาภายนอก ซึ่งจะต้องละเอียดอ่อน ไม่ทำลายเนื้อไม้ ไม่ทำลายวัตถุรองรับพลังงานนี้ สุดท้าย...การเขียนอักษรนั้นจำเป็นต้องมีความต่อเนื่อง เชื่อมโยงกัน หากผิดพลาดเเม้เพียงน้อยก็อาจจะเกิดการ “ระเบิด” ขึ้น

ตู้ม!!

เเรงระเบิดที่รุนเเรงทำให้พวกหนูทองลายขาวที่คอยดูอยู่กระเด็นออกไปสองสามตัว ซูหยวนไม่ได้คิดเลยว่าพลังของความผิดพลาดจะมากมายขนาดนี้ ดวงตาของเธอหรี่ลงเล็กน้อย ดูเหมือนการเขียนอักษรนี้จะไม่ได้ง่ายดายเเล้ว ขนาดเธอมีสมาธิชั้นยอด เเถมยังเข้าถึงพลังงานธรรมชาติได้ เเต่ก็ยังควบคุมมันได้ไม่ดี

อาจารย์เติ้งเคยให้เธอพยายามขัดเกลาการปล่อยพลังงานออกมาให้เหมือนหัวลูกศร ตอนนั้นยังง่ายกว่าการที่ทำให้มันเป็นเหมือนธารน้ำขนาดเล็กนี้ ไหลไปตามช่องทางที่วางไว้ในจินตนาการ เเต่ไม่ควรซึมหายลงไป เเละก็ไม่ควรมีคลื่นเเปลกๆปรากฏขึ้นจนทำให้มันเกิดการระเบิด

ความรู้ในหัวอัดเเน่นจากการดูดซับผลึกความรู้จำนวนมาก เเต่ความชำนาญกลับไม่มี ผลก็คือการระเบิดที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องตั้งเเต่ช่วงเช้าของวันไปจนถึงช่วงสายๆ 

เมื่อราชาหนูทองที่ถือบูมเมอเเรงกลับออกมา มันก็ได้เห็นภาพที่พวกหนูทองลายขาวทั้งหมดเว้นระยะห่างจากเจ้านายไปไกลกว่า 50 เมตร รอบๆพื้นที่ที่เจ้านายอยู่ยังคงมีร่องรอยของการระเบิดอยู่เต็มไปหมด ครั้งเเรกที่เจ้าราชาหนูทองเห็น มันคิดว่าเจ้านายเพิ่งผ่านการต่อสู้ในศึกใหญ่มาด้วยซ้ำ ใครจะไปคิดว่าเจ้านายเพียงเเค่ “ฝึกฝน” อยู่กันล่ะ!

“อืม...น่าจะประมาณนี้นะ” 

หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เธอน่าจะใกล้จับทางการเขียนอักษรเพิ่มความเร็วได้เเล้ว ซึ่งอักษรเพิ่มความเร็วเป็นอักษรที่เขียนง่ายที่สุด ในขณะที่อักษรคัดลอกนั้นซับซ้อนกว่ามาก เธอจำเป็นต้องค่อยๆฝึกฝนไปก่อน ไม่อย่างนั้นคงจะหมดพลังก่อนจะทำมันสำเร็จ 

เเม้ว่าจะเกิดความล้มเหลวมาก เเต่ความล้มเหลวนี้กลับทำให้ซูหยวนมองหาวิธีการต่อสู้เเบบใหม่ของตนเองได้ด้วย นั่นก็คือการเป็น “ระเบิดเคลื่อนที่”! นั่นเอง

หลังจากนี้หากมีคนโง่ที่ไหนเข้ามาโจมตีเธอ เเล้วเธอก็ไม่สามารถสู้กลับได้ เช่นนั้น...ก็ใช้การเขียนอักษรระเบิดซึ่งเกิดจากความผิดพลาดนี้ ทำให้ศัตรูระเบิดไปเสียเลย!

“จี๊ด! เจ้านาย...” หญิงสาวที่กำลังหลุดยิ้มถึงกับชะงักไป มองดูเจ้าราชาหนูทองลายขาวที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า เลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ เธอไม่ได้คิดว่าเจ้าราชาหนูทองจะออกจากพื้นที่ล่ารวดเร็วขนาดนี้ อย่างไรก็ตาม...สีหน้าท่าทางของราชาหนูทองทำให้เธอเข้าใจ ดูเหมือนว่าจะเกิดเรื่องขึ้นเเล้วสินะ....

อันซูหยวนวางงานในมือของตนเองลง เธอรู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองยังเสี่ยงที่จะพูดคุยไปด้วยแล้วก็เขียนอักษรไปด้วยไม่ได้ ไม่อย่างนั้นอาจจะระเบิดเจ้าราชาหนูทองลายขาวไปด้วย 

“เจ้านาย จี๊ด จี๊ด ตอนนี้พวกเราล่ามนุษย์หุ่นไม้ที่ผสานกันเป็นหนึ่งได้ครบ 1,000 ตนแล้ว ได้รับผลึกต่างๆมา ยอดรวมแล้ว 3,000 ผลึก ซึ่งหลังจากนั้นก็เป็นอย่างที่เจ้านายคาดการณ์เอาไว้ ตอนนี้พวกมนุษย์หุ่นไม้ได้รวมตัวกันเป็น 3 ตัวแล้ว จี๊ด...ถ้าหากลำพังแค่รวมกัน 3 ตัวนั้น พวกข้าก็คงจะจัดการได้ แต่ปัญหาก็คือ...”

“นอกจากพวกมันจะรวมสามตัวเข้าด้วยกันแล้ว ก็ยังมีเจ้ามนุษย์หุ่นไม้ตนหนึ่งที่รวมเอาหุ่นไม้ 15 ตัวเข้าไปเป็นหนึ่งเดียว ซึ่งหลังจากที่มันรวมตัวได้ก็ไล่อาละวาดไปทั่วเลยขอรับ จี๊ด จี๊ด”

ราชาหนูทองลายขาวรู้สึกเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างมาก ตัวมันเองได้วิ่งล่อไปรอบๆเพื่อช่วยหาจังหวะในการโจมตีให้กับพวกองค์รักษ์หนูทองลายขาวตนอื่นๆ ตั้งใจว่าจะรวบรวมข้อมูลให้ได้มากที่สุด ผ่านไปเกือบ 10 นาทีที่มันวิ่งไม่หยุด ได้มาแค่ว่า...เจ้าตัวใหญ่นี้ควบคุมมนุษย์หุ่นไม้ทั้งหมดได้ แล้วก็ยังมีพลังเหมือนมนุษย์หุ่นไม้ที่มันดูดเข้ามารวมกันทั้งหมด

ไม่ว่าจะเป็นการคัดลอก การเสริมแกร่ง การเพิ่มความเร็ว การป้องกัน การเลือนราง และอื่นๆ พวกองค์รักษ์หนูเองก็เริ่มจนปัญญาแล้ว เจ้าสิ่งมีชีวิตประหลาดนี้นอกจากจะมีความสามารถรอบด้าน ปัญหาที่สำคัญที่สุดของมันกลับไม่ใช่เรื่องความสามารถทั้งหมดที่พูดไป แต่เป็นเรื่องที่จู่ๆ กระดานไม้ทั้งหมดก็ยกขึ้นแล้วก่อสร้างเป็นห้องขนาดใหญ่ ขังศัตรูของพวกมันเอาไว้ และพยายามเพิ่มโอกาสให้เจ้ามนุษย์หุ่นไม้ยักษ์ตนนั้นได้เปรียบ

บางครั้ง หนูทองลายขาวรู้สึกว่าแผ่นไม้บางแผ่นใต้เท้าของมันไม่เรียบ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็เรียบลื่นดี หลายครั้งที่มันวิ่งหนีแต่ก็สะดุดล้ม ยังดีที่พวกทหารผึ้งเข้ามาช่วยยกมันลอยขึ้นมาได้ทัน ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกการโจมตีจนบาดเจ็บหนักไปแล้ว

ซูหยวนที่ได้ยินการรายงานนี้แทนที่จะตกใจหวาดกลัว เธอกลับรับรู้ได้ทันทีว่าสิ่งที่รอคอยได้มาถึงแล้ว!

“เข้าใจแล้ว ฉันจะเข้าไปจัดการด้วยตนเอง”

“จี๊ด! เจ้านาย เจ้านายจะต้องระวังให้มาก เจ้านั่นเลือนรางยิ่งกว่ามนุษย์หุ่นไม้ปกติ แข็งแกร่งกว่า แล้วก็ทรงพลังมากกว่าด้วย จี๊ด! ตอนนี้พวกหนูทองลายขาวพยายามมองหาจุดอ่อนร่วมไปกับสัตว์ตนอื่นๆ แต่ก็ยังไม่เห็นโอกาสเลย..” ราชาหนูทองลายขาวแค่ต้องการมารายงานให้เจ้านายฟัง

สุดท้ายผลงานวันนี้ก็น่าจะได้แค่นี้แล้ว ส่วนที่เหลือก็ต้องดูว่าจะรวบรวมข้อมูลอะไรของเจ้ามนุษย์หุ่นไม้ยักษ์ได้หรือไม่

“ไม่ต้องกังวล ฉันมีแผนแล้ว”

“......?.........” ราชาหนูได้ยินคำพูดของเจ้านายก็หลีกทางให้โดยดี ถ้าเจ้านายบอกทำได้ เช่นนั้นเจ้านายก็ทำได้จริงๆ พวกมันติดตามเจ้านายมานานขนาดนี้ จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเจ้านายของพวกมันนิสัยเป็นอย่างไรบ้าง

หากไม่มั่นใจก็จะหาข้อมูลและวางแผนจนกว่าจะมั่นใจ หลังจากนั้นจึงค่อยลงมือโจมตี ซึ่งนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ราชาหนูทองเพิ่งออกมาตอนนี้เช่นกัน ทุกครั้งเจ้านายจะถามก่อนว่าพวกมันได้รับข้อมูลอะไร หรือจุดสังเกตอะไรกลับมาบ้าง หากมีข้อมูลมาให้เลยก็จะไม่ต้องเสียเวลาให้เจ้านายไปสืบเอง ซึ่งครั้งนี้ถือว่าพวกมันทำได้ดีเลยทีเดียว

ซูหยวนเองก็คาดเดาจากประสบการณ์ที่เคยรู้จักเรื่อง “เกม” และกระบวนการออกแบบเกมที่น่าจะเป็นมาบ้าง ดังนั้นเธอจึงได้เตรียมวางแผนสำหรับเรื่องนี้มาแล้ว

พวกหนูทองลายขาวขนทรัพยากรจำนวนมากมาให้เจ้านาย ส่วนใหญ่ล้วนเป็นบอลกาวตัวหนืดทั้งนั้น โดยครั้งนี้เธอให้ราชินีตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์เข้าร่วมการต่อสู้ด้วย ด้านหลังยังมีเจ้าไก่ลาวาอีก 7 ตนวิ่งตามเข้าไปในพื้นที่ล่า

เมื่อเธอเข้ามาถึงก็สั่งให้หนูทองลายขาวที่พยายามหลอกล่อมนุษย์หุ่นไม้ขนาดยักษ์ออกไปก่อน ยิ่งมีการโจมตีมากก็ยิ่งจะเป็นอุปสรรคเสียเปล่าๆ นั่นเพราะว่าการ “คัดลอก” ที่เจ้าหุ่นไม้มีกับตัว ถ้าการโจมตีนั้นไม่ได้เป็นประโยชน์ในการต่อสู้ หรือเป็นประโยชน์น้อยกว่าการโจมตีอื่นๆ ก็ควรจะตัดมันออกไปก่อน 

เนื่องจากสุดท้ายแล้วการโจมตีเหล่านี้จะส่งกลับมาหาฝั่งเดียวกับตนเองทั้งสิ้น!

“ไก่ลาวา!” หลังจากที่เข้ามาอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมที่ถูกขังเอาไว้โดยผนังไม้จำนวนมาก ซึ่งเป็นจุดสีแดงตามที่ซูหยวนเคยเห็น กระดานพวกนี้เธอยังไม่เข้าใจในตอนแรกว่ามันมีเอาไว้ทำไม แล้วทำไมจึงปรากฏจุดสีแดงที่ตำแหน่งของพวกมัน แสดงให้เห็นว่าพวกมันเป็นศัตรูตนหนึ่ง แต่ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว

ปรากฏว่ามันเป็นเหมือนลูกสมุนของราชาพื้นที่นี่เอง จะถูกกระตุ้นให้ทำงานก็ต่อเมื่อราชาของพวกมันปรากฏตัวขึ้น ภาพตรงหน้าของซูหยวนเวลานี้มีหุ่นไม้รวมสามตัวจำนวน 5 ตน และเจ้าหุ่นไม้ขนาดใหญ่ที่สุดอีก 1 ตน 

เดิมทีมันต่อสู้กับพวกหนูทองลายขาว แต่จู่ๆก็ปรากฏคู่ต่อสู้ใหม่เข้ามา พวกมันเองก็ตั้งท่าพร้อมสำหรับการต่อสู้ใหม่เช่นกัน เพียงแต่...สิ่งที่ศัตรูของพวกมันทำก็คือ “การจุดไฟใส่ตนเอง!”

ใช่แล้ว อ่านไม่ผิดเลย! เป็นเจ้าไก่ลาวานั่นเองที่จุดไฟใส่ตนเองเสียนี่ แถมไม่ใช่แค่นั้น...แต่พวกมันยังวิ่งเข้าใส่แผ่นไม้รอบๆที่ทำหน้าที่เป็นเหมือนห้องสี่เหลี่ยม มันไม่สนใจเลยว่าจะสะดุมล้มหรือไม่ หรือสามารถวิ่งเล่นไปรอบๆได้อย่างไร ทุกการเคลื่อนไหวของพวกมันจะออกมาพร้อมกับ “ลาวาเพลิง” ที่ไหลท่วมพื้นที่นี้ 

แผ่นไม้ที่ปกติก็เป็นอุปกรณ์ติดไฟอยู่แล้ว เจอทั้งลาวา เจอทั้งไฟก็ทนอยู่ไม่ได้อีก สุดท้ายมันก็ถูกเผาไหมไปทั้งอย่างนั้น แม้จะกินเวลานานกว่าจะกำจัดจุดสีแดงที่พื้นรอบๆไปได้ แต่ก็ถือว่าแผนการของเธอประสบความสำเร็จแล้ว!

หากไฟยังแพ้น้ำ นี่ก็แปลว่าไม้น่าจะแพ้ไฟได้เช่นกัน! เธอรู้แค่ว่าต้องทำลาย “อักษร” บนไม้พวกนั้น โดยไม่ต้องสนใจว่าจะทำลายด้วยวิธีไหน เช่นนั้นก็ง่ายๆเลย...ในโลกก่อนของเธอ บ้านที่สร้างด้วยไม้เกิดเหตุเพลิงไหม้บ่อยๆ ถ้าหากบ้านทั้งหลังยังไหม้ได้ในเวลาอันสั้น ห้องที่เต็มไปด้วยไม้ และแม้แต่ศัตรูที่เป็นไม้ ก็ไม่น่าจะต้านทานได้เช่นเดียวกัน

ซึ่งมันคงจะเป็นอีกเรื่องหนึ่งถ้าบนตัวของหุ่นไม้พวกนี้มีอักษรปล่อยน้ำออกมาช่วยดับไฟ แต่บังเอิญว่ามันไม่มี และพื้นที่นี้ก็มีแค่ความรู้ในการเขียนอักษรเท่านั้น เรื่องเกี่ยวกับการใช้พลังงานธาตุต่างๆไม่ได้ถูกพูดถึงเลย

“ไป!” 

หลังจากที่พวกไก่ตัวน้อยเผาห้องนี้จนเกิดเป็นไฟลุกโหมกระหน่ำแล้ว สิ่งที่ซูหยวนให้ทำต่อไปก็คือการให้พวกตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์ยกเธอและเจ้าไก่ลาวาที่จำเป็นต้องดับไฟตนเองก่อนจะไหม้พวกเดียวกันขึ้นสูง จากนั้นก็ปล่อยไก่ลาวาตัวใหญ่ลงมา เป้าหมายคือหัวของมนุษย์หุ่นไม้ที่สามารถเรียกโล่ออกมาป้องกันได้ตามวิธีการใช้ผลึกบาเรียของพวกหนูขาวก่อนหน้านี้

ปัง!!

เท้าไก่ที่แข็งแกร่ง ซึ่งผ่านการฝึกซ้อมมาด้วยหนูทองลายขาวจำนวนมาก บัดนี้เหยียบอยู่บนโล่บาเรียของพวกมนุษย์หุ่นไม้ ทรงตัวได้ดีแม้จะยืนอยู่บนเป้าหมายที่ขยับไปมาก็ตาม

วินาทีต่อมา ภาพที่พวกอันซูหยวนได้เห็นก็คือ...ผลจากการวางแผนอย่างแยบยลของซูหยวนนั่นเอง

แพร๊ด!!

…………………………………………….