บทที่ 534 ลมพายุ (อ่านฟรี 22 ส.ค. 69)

บทที่ 534 ลมพายุ

ตึง ตึง ตึง!!

เสียงของไม้พลองเคาะเป็นจังหวะ ผู้คนรอบๆต่างก็ส่งเสียงให้กำลังใจพวกเขากันทั้งนั้น ด้านหน้าเป็นไป๋ซานผู้ที่ต้องการมาปกป้องคนรักของตนเอง ตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะไม่ยอมยกเมิ่งซีซีให้ผู้อื่นเด็ดขาด ภาพลักษณ์ของพวกเขาตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับพระเอกขี่ม้าขาวในตำนานเลย...

“ปกป้องภรรยาอาจารย์ไป๋!!”

“ปกป้องภรรยาอาจารย์!!”

“ปกป้องภรรยา!!” เสียงตะโกนก้องของคนจากสถาบันเพลิงพลองทำให้พวกชาวบ้านร่วมตะโกนออกมาด้วย เสียงของพวกเขาสอดประสานกันอย่างดีจนไพเราะเสียยิ่งกว่าบทเพลงที่ติดกระแสเสียอีก

“ขอให้อาจารย์ไป๋กับคุณหนูเมิ่งครองคู่กันตลอดไป!”

“ขออย่าให้มีอุปสรรคใดๆมาขวางความรักของอาจารย์ไป๋และคุณหนูเมิ่ง!!”

“คนสารเลวไสหัวไป มารผจญไสหัวไป!!” ด้านหน้าประตูตระกูลเมิ่งเวลานี้มีเสียงผู้คนดังก้อง หลังจากที่พวกเขาได้ข้อสรุปกันเมื่อไม่กี่นาทีก่อนว่าจะลงโทษเมิ่งอู๋อย่างไร แล้วจะให้บ้านเมิ่งอู๋รับผิดชอบด้วยการชดเชยด้วยกิจการอย่างใจกว้าง เรื่องในตระกูลควรจะจบลงอย่างนั้นเลย ทว่า...ตอนนี้ชาวบ้านกลับมาตะโกนเอาอะไรกัน!!

ในห้องประชุมของตระกูลเมิ่งที่ตอนนี้ทุกคนยังคงนั่งอยู่ครบถ้วนไม่ได้ลุกไปไหน หากเรื่องเกิดขึ้นช้ากว่านี้ พวกเขาอาจจะแยกย้ายกันไปแล้ว แม้แต่เมิ่งอู๋ก็อาจจะเก็บตัวแล้วเริ่มคัดลอกหนังสือ 500 เล่มตามบทลงโทษแล้วก็ได้ ทว่า...ทหารของตระกูลที่รับแรงปะทะอยู่ข้างนอกวิ่งรวดเดียวเข้ามาในห้องประชุม ท่าทางที่เหมือนเพิ่งเหาะเข้ามานั้นทำให้ทุกคนต้องหันไปสนใจ

ตัวของเขาฟุบลงกับพื้นหลังจากทะยานเข้ามาในห้องได้สำเร็จ แต่กลับไม่แสดงความเจ็บปวดใดๆ มือของเขาสั่นเทาเหมือนกันกับน้ำเสียงที่ออกมาจากความร้อนรน

“ยะ แย่แล้วครับ แย่แล้ว เกิดเรื่องแล้ว! ตอนนี้มีคนของสถาบันเพลิงพลองมากมายมาที่ด้านหน้าตระกูลแล้ว พวกเขาก็ยังพาผู้คนมากมายมาล้อมรอบตระกูลของพวกเราด้วย!!”

“อะไรนะ? สถาบันเพลิงพลอง ผู้คนมากมาย? พวกเขามาทำไมกัน!” ผู้นำตระกูลที่เพิ่งรู้สึกว่าได้จัดการเรื่องหนึ่งไปแล้ว ยังไม่ทันที่จะลุกจากเก้าอี้ก็มีเรื่องใหม่เข้ามา ดังนั้นหัวของเขาจึงเริ่มปวดอย่างจริงจังเสียแล้ว

สีหน้าของเมิ่งซีซีหลังจากได้ยินคำว่า “สถาบันเพลิงพลอง” นั้นเปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอมีลางสังหรณ์ประหลาดว่าอาจจะมี “คนทึ่ม” บางคนที่มาที่นี่ด้วยเรื่องของเธอ และถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ....จากคำรายงาน เขาน่าจะพาคนมากมายจากสถาบันเพลิงพลองมาด้วย แล้วก็ยังมีคนที่สนใจเรื่องนี้อีกกลุ่มใหญ่

 แค่การคาดเดามันก็ทำให้สีหน้าของเมิ่งซีซีเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความอับอายแล้ว เธอได้แต่ภาวนาขอให้เรื่องที่เธอคิดนี้ไม่ใช่เรื่องจริง!

“ทะ ท่านผู้นำตระกูล พวกเขามา...พวกเขามาก็เพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับคุณหนูเมิ่ง แล้วก็ยังประกาศว่าต้องการปกป้อง “ภรรยาอาจารย์ไป๋” ด้วยครับ!” 

คำรายงานของทหารรักษาความปลอดภัยตระกูลเมิ่งทำให้หญิงสาวอยากจะยกมือขึ้นตบหน้าผากของตนเอง สิ่งที่เธอกลัวที่สุด...ดูเหมือนว่าจะเกิดขึ้นแล้ว

บิดาของเมิ่งซีซีคล้ายว่าจะเข้าใจสถานการณ์ เขาถึงกับเบือนหน้าหนีไปอีกคน ที่จริง...ตัวเขาเป็นคนที่ไม่ชอบเรื่องแบบนี้มากที่สุดแล้ว ปกติแค่ลูกสาวของเขาจะมีความรัก ในฐานะบิดาก็หวงแหนเธอมาก ไม่อยากให้มีผู้ชายคนไหนเข้ามาวุ่นวาย คิดว่าผู้ชายคนโลกนี้ไม่มีคู่ควรกับซีซีตัวน้อยของเขาเลย ทว่า...ต่อให้คิดเช่นนั้นก็รู้ว่าอนาคตของลูกสาวไม่อาจจะตามใจตนเองได้

ตอนที่ได้ยินว่าลูกสาวมีข่าวลือเรื่องรักๆใคร่ๆ เขาก็ใช้เวลาทำใจไปหลายวัน แต่เมื่อได้ยินว่าคนที่อยู่ในข่าวลือเป็นใคร เขากลับต้องใช้เวลาทำใจนานมากกว่า แถมยังภาวนาให้ข่าวลือเหล่านี้ไม่เป็นเรื่องจริง หรือไม่ก็ขอให้ลูกสาวของเขาหมดใจจากคนโง่สกุลไป๋คนนั้นให้ได้ในเร็ววัน

ยิ่งได้ยินว่าตอนนี้เจ้าโง่นั่นกำลังทำอะไรอยู่หน้าประตูตระกูลเมิ่ง ถึงจะบอกว่าเป็นการทำเพื่อซีซีของเขา ทว่า...การที่เขาทำแบบนี้ไม่ยิ่งสร้างความอับอายให้ซีซีหรือ? แถมเรื่องในตระกูลก็จบลงแล้วด้วย เรื่องที่ต้องปวดหัวหลังจากนี้ก็คือเรื่องของเขา!!

ผู้นำตระกูลได้ยินคำว่า “อาจารย์ไป๋” ก็เริ่มนึกเรื่องข่าวลือที่ตนเองเคยได้ยินออก ดูเหมือนว่าบุตรสาวลูกชายคนโตจะมีชายหนุ่มจากสกุลไป๋มาตามวุ่นวายใจอยู่ไม่ใช่หรือ? แม้ว่าตระกูลไป๋จะเกิดเรื่องขึ้น แต่ความคิดของเขากลับมองว่าสายหนึ่งที่ถูกทำลายไปนั้นเป็นตัวถ่วง เวลานี้เหลืออยู่แค่สองสายเท่านั้น น่าจะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างรวดเร็วกว่าเดิม

ดังนั้นถ้าหลานสาวจะแต่งกับตระกูลไป๋ก็ไม่เป็นปัญหา มีแค่อย่างเดียวที่ทำให้ผู้นำตระกูลไม่สบายใจ นั่นก็คือ... “คำว่าสถาบันเพลิงพลอง” อย่างไรล่ะ!

ชื่อเสียงของสถาบันเพลิงพลองดีเกินไป ไอ้เรื่องความแข็งแกร่งนั้นทุกคนก็รู้ดี แต่ปัญหาคือ...ความทึ่มทื่อของพวกเขาก็แข็งแกร่งไม่แพ้กับแรงโจมตีจากหอก ถ้าเอาเข้ามาอยู่ในตระกูล...ไม่วายจะรู้สึกอับอายหรือปวดหัวอยู่เรื่อยๆ แต่ก็นั่นแหละ....ถ้าเป็นคนที่หลานสาวเลือก เขาจะทำอะไรได้

“เมิ่งซีซี?”

“ท่านผู้นำตระกูล เรื่องนี้เดี๋ยวฉันไปจัดการเอง...” หญิงสาวเข้าใจการเรียกขานของผู้นำตระกูลทันที 

เธอรู้ว่าเขาไม่อยากออกหน้าจัดการกับพวกโง่เหล่านั้น ไม่ต้องพูดถึงว่าต่อให้เป็นผู้นำตระกูลออกไป คนจากสถาบันเพลิงพลองพวกนั้นจะเชื่อคำพูดของเขาหรือ? อาจจะคิดแค่ว่าผู้นำตระกูลมาแก้ตัวแทนเมิ่งอู๋แล้วผลักดันให้กลายเป็นเรื่องใหญ่มากขึ้น ดังนั้น...เมิ่งซีซีไปเองนี่แหละจึงจะถูกต้อง พูดให้ไป๋ซานคนนั้นเข้าใจจะได้พากันกลับไปเสีย...

“ดี ไปจัดการให้เรียบร้อยแล้วก็กลับไปเตรียมตัวฝึกฝนได้แล้ว”

“เข้าใจแล้วค่ะท่านผู้นำตระกูล” เมิ่งซีซีตอบรับเขา ก่อนจะเดินออกไปข้างหน้าตระกูลด้วยความรีบร้อน ใช่แล้ว! เธอรีบมากจริงๆ ที่ต้องรีบไม่ใช่เพราะกลัวคนข้างนอกจะรอนาน แต่รีบเพราะกลัวว่าพวกเขาจะสร้างเรื่องใหญ่กว่าเดิมขึ้นมาอีก!

ด้านหน้าตระกูลเมิ่งตอนนี้ เสียงตะโกนก็ยิ่งดังขึ้นมากกว่าเดิม ความวุ่นวายที่น่าสนุกนี้เรียกความสนใจจากคนจำนวนมากเพิ่มขึ้นมาได้อีก เมิ่งซีซีเมื่อวิ่งมาถึงก็ได้เห็นแล้วว่าคนมากกว่า 300 คนกำลังยืนล้อมอยู่รอบๆประตู ก็นะ...ลำพังแค่เด็กนักเรียนจากสถาบันเพลิงพลองเองก็เกือบ 200 คนแล้ว นี่ไม่เรียกว่ายกกันมาเกือบหมดสถาบันเลยหรือ?!!

“ซีซี...” เมื่อเห็นร่างเล็กที่คุ้นตา ไป๋ซานที่ตอนแรกอยู่บนกำแพงบ้านตระกูลเมิ่งก็กระโดดลงมา เสียงดัง “ตุ้บ” พร้อมกับฝุ่นที่คละคลุ้ง ให้ภาพเหมือนกับสุภาพบุรุษผู้หล่อเหลา ไป๋ซานค่อยๆยืนขึ้นหลังตรงเหมือนภาพช้า มองไปที่เมิ่งซีซีด้วยสายตาจริงจังและมุ่งมั่น

“ซีซี ในที่สุดก็หนีรอดจากเงื้อมือปีศาจร้ายพวกนั้นแล้วหรือ? ซีซี...หนีไปกับฉันเถอะ ถ้าอยู่ตระกูลเมิ่งแล้วถูกรังแกขนาดนี้ เธอไปกับฉันที่ตระกูลไป๋ ฉันสาบานว่าจะดูแลเธอให้ดี จะไม่ให้ใครมาคิดแผนร้ายกับเธอได้แน่!”

ไป๋ซานเดินเข้ามา เขาเสยผมขึ้นเล็กน้อยแล้วประกาศเจตนารมณ์ของตนเองทันที นี่ไม่ต่างอะไรกับการขอแต่งงานเลยด้วยซ้ำ คำพูดของเขาทำให้เมิ่งซีซีอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

ตอนนั้นเอง ไป๋ซานก็คลี่ยิ้มหวานให้ คิดว่าเมิ่งซีซีอาจจะเขินอายจนตั้งตัวไม่ทัน แต่เขาไม่ได้คิดเลยว่าหญิงสาวจะทำเช่นนี้กลับมา

ผลั๊วะ!!

“กรี๊ด!!”

“เห๋!!!”

ท่ามกลางความตกใจและไม่อยากจะเชื่อของทุกคน ภาพที่พวกเขาเห็นก็คือ...หมัดของเมิ่งซีซีที่แม้จะมีขนาดเล็กหากแต่แข็งแกร่งและทรงพลังมากได้ซัดออกไปแล้ว เธอยังตั้งใจใส่พลังงานอัดเข้าไปเล็กน้อยด้วย แม้จะไม่ได้รุนแรงขนาดทำให้คนตายได้ แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ไหล่ของอาจารย์ไป๋ซานคนนี้ขึ้นรอยฟกช้ำดำเขียว!

“ใครใช้ให้มายุ่งเรื่องของฉันกับตระกูลเมิ่ง ไสหัวไปได้แล้ว!!”

หญิงสาวตวาดลั่น ภาพที่พวกเขาเห็นไม่เหมือนกับสิ่งที่จินตนาการเอาไว้เลย ที่คิดเอาไว้คือภาพที่หญิงสาวจะต้องซาบซึ้งใจจนร้องไห้ ขอให้ไป๋ซานช่วยเหลือตนเอง พาออกจากขุมนรกนั่นแล้วก็หนีกลับไปแต่งงานกันอย่างมีความสุข

เมื่ออยู่ด้วยกันจนมีลูกสักคนสองคนก็ค่อยพาหลานกลับมาที่บ้านหลังจากหลานเติบโต คุกเข่าขอขมาแล้วก็ให้หลานๆสวัสดี หลังจากนั้นครอบครัวเมิ่งที่รับไม่ได้ก็ใจอ่อน หลงรักหลานๆมากกว่าลูกสาวคนนี้ และจบลงที่ครอบครัวของพวกเขาได้อยู่กันอย่างมีความสุข

ภาพที่เหมือนกับนวนิยายเหล่านั้นถูกหมัดเล็กของเมิ่งซีซีซัดจนแตกละเอียด เห็นเพียงไป๋ซานที่กำลังทำหน้าเหมือนเห็นวิญญาณร้าย เขาถึงกับทำไม้พลองในมือหลุดกระเด็นด้วยซ้ำ

พวกนักเรียนที่ตอนแรกมายังฮึกเหิม เคาะพื้นเป็นจังหวะเหมือนเสียงกลองรบ บัดนี้เหลือแค่เสียง “เปาะแปะๆ” เท่านั้น ช่างเป็นบรรยากาศที่น่ากระอักกระอ่วนเสียนี่กระไร!

“ซีซี นี่...ทำไมกันล่ะ หรือว่าเธอรังเกียจฉัน” ไป๋ซานที่เข้มแข็งดุดันในตอนแรก เมื่อถูกต่อยเข้าไปครั้งหนึ่ง สภาพที่เหมือนคนโง่ก็ถูกปลุกให้ตื่นกลับมา เมิ่งซีซีหัวเราะก็ไม่ได้ร้องไห้ก็ไม่ออก ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าทึ่มนี่จะยังถามเธอแบบนั้นอีก

“ไร้สาระ! นี่เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดเท่านั้น เรื่องของฉันกับตระกูลพูดคุยกันแล้ว ไม่มีอะไรที่ต้องเป็นกังวล ฉันไม่ต้องไปแต่งกับคนอื่นแล้ว ดังนั้นพวกนายมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย”

ซีซีเท้าเอวตวาดลั่น เด็กๆหลายคนเริ่มหวาดกลัวภรรยาอาจารย์ไป๋กันแล้ว วิ่งกรูดถอยหลังหลบไปทันที เมื่อซีซีเห็นภาพนั้น เธอก็ข่มใจไม่ยกเท้าขึ้นเตะไป๋ซาน ทั้งๆที่มันเกือบจะปล่อยการโจมตีระลอกต่อไปออกมาแล้ว

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะไป๋ซานเจ้าทึ่มที่จู่ๆก็เข้ามาสร้างปัญหา เรื่องที่ควรจะรู้กันแค่ในตระกูลเมิ่ง กลับรู้ถึงเขา และเขาก็ประกาศให้รู้โดยทั่วกันอีก จากตอนแรกไม่มีคนรู้ว่าเธอจะถูกตระกูลส่งเข้าแต่งกับตระกูลหง เวลานี้พวกเขาคงพูดกันหนาหูแล้ว ช่างเป็นไป๋ซานที่น่าตีจริงๆ

แต่...แม้จะบอกแบบนั้น หัวใจเล็กๆของเมิ่งซีซีกลับมีความสุขดี เธอชอบที่เขาไม่กลัวอะไรเลย หลังจากรู้ว่าเธอได้รับอันตราย ถูกกลั่นแกล้ง เขาก็ไม่ได้กลัวว่าตระกูลเมิ่งจะว่าอย่างไรหลังจากนี้ กลับพาคนมาที่นี่มากมายเพื่อช่วยเหลือเธอ 

เมิ่งซีซีที่ไม่คิดว่าโลกนี้จะยังเหลือคนจริงใจกับเธอขนาดนี้นอกจากบิดาอยู่ก็รู้สึกหวั่นไหวไปกับภาพตรงหน้า เธอคิดเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าไป๋ซานกำลังทำหน้าเศร้า

ที่เธอไล่เขาไป ไม่ใช่เพราะเธอรังเกียจหรือไม่อยากจะแต่งงานกับเขา หากแต่เป็นเพราะ...การที่เขาพูดแบบนี้ไม่ถูกต้อง จู่ๆจะมาชวนให้เธอหนีตามกันไปได้อย่างไร หากเขาต้องการจะแต่งงานกับเธอจริง เช่นนั้นก็ต้องส่งผู้ใหญ่ของบ้านมาพูดคุยกัน แล้วก็ทำการสู่ขอให้เป็นเรื่องเป็นราว ถูกต้องตามธรรมเนียมทั้งหมด

นี่ต่างหากคือสิ่งที่เธอหมายถึง แต่เจ้าทึ่มคนนี้...พูดไปก็ยังไม่เข้าใจอีก จนเมิ่งซีซีต้องอธิบายเพิ่มให้

“ครั้งต่อไปอย่าบุกมาสุ่มสี่สุ่มห้าอีก ถ้าต้องการคุยเรื่องสำคัญก็เชิญผู้ใหญ่ของตระกูลมา ฉันไม่มีทางหนีจากตระกูลเมิ่งแล้วไปอยู่กับตระกูลไป๋โดยที่ผิดจากธรรมเนียมหรอกนะ”

“ซีซีอย่าโกรธเลย เข้าใจแล้ว ต่อไป...หืม? ซีซี....!!” 

เดิมทีไป๋ซานนั้นไม่ได้คิดอะไร นึกว่าซีซีจะตำหนิที่เขาทำเรื่องไม่น่าพอใจอีกแล้ว สีหน้าของเขาตอบรับคำจึงค่อนข้างเศร้า อีกอย่าง..เขาเกือบจะพูดคำว่า “ขอโทษ” ซึ่งเป็นคำเอาตัวรอดของเหล่าบุรุษผู้ทึ่มทื่ออย่างเขา บางครั้งไม่รู้ว่าผู้หญิงต้องการอะไร เขาแค่ “ขอโทษ” เรื่องก็จบแล้ว ดังนั้นที่ผ่านมาจึงใช้คำว่า “ขอโทษ” ได้สิ้นเปลืองมาก จะถูกจะผิดก็ “ขอโทษ” ไว้ก่อน จากนั้นเขาก็จะได้เห็นรอยยิ้มของหญิงสาวที่เขาชอบมากที่สุดตอบกลับมา

เอาเถอะ แบบนี้แล้วยังจะบอกว่าไม่คุ้มได้หรือ?

ช่างเรื่องขอโทษหรือไม่ขอโทษไปก่อน ตอนนี้ที่ทำให้ไป๋ซานถึงกับพูดไม่ออกก็คือ...ความหมายของประโยคที่เมิ่งซีซีเพิ่งพูดขึ้นมาก่อนหน้านี้

นี่...หมายความว่าอย่างไร? หากต้องการคุยเรื่องสำคัญก็เชิญผู้ใหญ่ของตระกูลมางั้นหรือ? เขา....สามารถพาผู้ใหญ่ของบ้านมาหาเธอและครอบครัวที่ตระกูลเมิ่งได้แล้วหรือ? นี่...นี่พูดเหมือนกับว่ากำลังอนุญาตให้เขามาขอแต่งงานเลยนี่!!

 เห็นว่าเจ้าทึ่มเข้าใจสถานการณ์แล้ว เมิ่งซีซีก็ผ่อนลมหายใจออกมา เธอยังเลือกที่จะเตะเขาไปหนึ่งครั้งเบาๆ แล้วแสร้งไล่พวกเขากลับไป

นักเรียนของสถาบันเพลิงพลองยังไม่ได้ฝึกถึงขั้นบรรลุวิชาความเข้าใจพวกนี้ เห็นผู้หญิงลงมือกับอาจารย์ไป๋ก็คิดว่าพวกผู้หญิงช่างทรงพลังเหลือเกิน และมันก็น่ากลัว...ไม่สิ! น่านับถือมากๆด้วย หลังจากนี้พวกเขายังต้องเรียนรู้อีกมาก ต้องพยายายามแข็งแกร่งกว่าพวกผู้หญิงที่จะต้องปกป้องให้ได้ในสักวันหนึ่ง!!

เมื่อลมที่รุนแรงพัดมาแล้วก็ถูกไล่ให้พัดกลับไปอย่างรุนแรงเช่นนั้น ทำให้ผู้ที่มารอชมเรื่องสนุกได้แต่พากันกลับไปด้วย 

………………………………………….