บทที่ 555 แสดงให้ใครดู? (อ่านฟรี 11 ก.ย. 69)

บทที่ 555 แสดงให้ใครดู?

​แม้เสวี่ยจิงจะไม่พอใจแต่เธอก็ไม่ได้แสดงออกให้คุณชายห้ารับรู้ อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ว่าเธอมาในฐานะ “ผู้สังเกตการณ์” เท่านั้น ไม่อาจจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการตัดสินใจของพวกเขาได้ ดังนั้นเมื่อเห็นหัวเรือของทหารเขตอัศวินพันปีกำลังจะวกกลับไป เธอก็ออกคำสั่งให้คนของตนเองเตรียมพร้อมสำหรับการย้อนกลับเช่นกัน

​นี่ก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไรไม่ใช่หรือ? บางที...การที่ให้คุณชายห้าได้เห็นสภาพการล่าที่อวดดีแต่ล้มเหลวของฝั่งนั้นก็อาจจะทำให้เขาเริ่มพิจารณาใหม่

​เธอได้ยินว่าเขาเสนอการหมั้นหมายให้กับคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวไปด้วย คงจะคิดว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งและมีตำแหน่งที่เหมาะสม แต่ถ้าครั้งนี้เขาได้ค้นพบความจริงว่าสตรีผู้นั้นเป็นผู้โง่เขลา ต่อให้มีฐานะเป็น “คุณหนูของอัศวิน” คนหนึ่งเหมือนกันกับตนเอง ทว่า...เทียบกันแล้ว พวกเธอยังห่างชั้นกันมาก!

​ไม่ว่าเสวี่ยจิงจะคิดอย่างไร คุณชายห้าผู้ไม่รู้และไม่ได้ใส่ใจ ส่วนอันซูหยวนและพวกยิ่งไม่สนใจเธอก็ยังทำหน้าที่ของตนเองต่อไป

​ขบวนของคุณชายห้ายังคงตามเสียงระเบิดและเสียงต่อสู้ที่เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง ไฟข้างหน้าเริ่มเห็นลุกท่วมไปทั้งป่าคล้ายว่าจะเผาหิมะในอาณาเขตเหล่านี้ให้กลายเป็นทะเลเพลิงแทน ช่างเป็นการต่อสู้ที่รุนแรงเหลือเกิน รุนแรงเสียจนคิดว่านี่เป็นการทำสงครามระหว่างอาณาเขตมากกว่าจะเป็นการลงพื้นที่ล่าเช่นนี้

​ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใกล้การต่อสู้มากขึ้น คุณชายห้าที่อยู่ด้านหน้ามองเห็นขบวนทหารกว่าร้อยคนที่ยืนรออยู่ข้างนอกเป็นคนแรก เขาถึงกับขมวดคิ้วไม่ได้เดินต่อไป รู้สึกว่าตนเองกำลังเข้าใจอะไรผิดไปด้วยซ้ำ

“ในป่าเสาไม้เหมันต์...คนของอาณาเขตอัศวินหงส์ขาวกำลังต่อสู้อยู่แน่หรือไม่?” เขาถามคนของตนเองอีกครั้ง ซึ่งทหารของเขาก็พยักหน้ายืนยัน

“ใช่ครับ เป็นคนของอัศวินหงส์ขาว”

“งั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้น...พวกเขาพาคนมามากขนาดไหนกัน” คุณชายห้าเร่งเท้าของตนเองอีกครั้งเมื่อได้รับการยืนยันแล้ว คนของเขามีทักษะการตรวจสอบอย่างดี เรื่องระบุตัวคนย่อมไม่ผิด เช่นนั้นนี่ก็มีความหมายอย่างเดียวก็คือ...คุณหนูอันแห่งอัศวินหงส์ขาวได้พาคนมาเกือบ 500 คน เพราะฉะนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เธอจะกล้าบุกป่าเสาไม้เหมันต์เช่นนี้

​คุณชายห้านั้นไม่รู้ว่าอันซูหยวนพาคนมามากน้อยแค่ไหน เขาจะคาดเดาเรื่องนี้หลังจากเห็นกองกำลังทหารกว่า 100 คนของซูหยวนรออยู่ข้างนอกก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ทว่าคนของเสวี่ยจิงไม่เหมือนกัน

“คุณหนู นั่นมันทหาร 100 นายของอัศวินหงส์ขาวนี่ แล้วการต่อสู้ข้างในคืออะไรกัน? หรือว่าแท้จริงแล้วจะไม่ใช่พวกเขา?”

“เป็นพวกเขาแน่นอน คนของอัศวินพันปีระบุแล้ว”

“จะเป็นไปได้อย่างไร? หากเป็นพวกเขาจริง แล้วพวกที่รออยู่ข้างนอกนี่จะบอกว่าไม่ใช่พวกเขา?”

“นี่....นี่ก็คือทหารของอัศวินหงส์ขาว 100 คนที่เดินทางมาจริงๆ”

“ใช่ แล้วการต่อสู้ข้างในคืออะไร นี่หมายความว่ายังไงกันแน่” ทหารของเสวี่ยจิงยังสับสน ซึ่งหญิงสาวเองก็ไม่ได้ต่างกันนัก เธอเห็นอันซูหยวนและจางอู่หยางนั่งพักอยู่ข้างนอก ทั้งยังตั้งโต๊ะชงชาดื่มกันอย่างมีความสุข ไม่คล้ายว่ามาพื้นที่ล่าเลยแม้แต่น้อย ภาพนี้ทำให้เสวี่ยจิงคิดว่าคนพวกนี้ช่างอวดดีเกินไป เพราะแม้แต่เธอที่เป็นคนในพื้นที่ก็ยังไม่กล้าที่จะใจเย็นได้ขนาดนั้นเลย

​อย่าลืมว่าข้างหน้านี้คือป่าเสาไม้เหมันต์เชียวนะ! ป่าแห่งนี้เป็นป่าที่อันตรายขนาดไหนใครไม่รู้บ้าง อ๋า....แต่พวกเขาไม่รู้นี่ เช่นนั้นพวกไม่รู้ก็คือพวกที่ไม่กลัวตายสินะ

​ถึงจะคิดอย่างนั้น สถานการณ์ที่ขัดแย้งกันนี้ก็ทำให้เธอไม่เข้าใจเลยจริงๆ

“คุณหนูแห่งอัศวินเหมันต์ ไม่ได้เจอกันนาน” ในขณะที่เสวี่ยจิงยังสับสน คุณชายห้าแห่งอัศวินพันปีก็ทักทายอันซูหยวนแล้ว หญิงสาวเองก็รับรู้ว่ามีขบวนคนเดินทางมายังเธอได้สักพัก ไม่สิ! คงต้องบอกว่ารับรู้ตั้งแต่แรกแล้วผ่านจุดสีฟ้าและจุดสีดำของคุณหนูเสวี่ยจิง ดังนั้นเธอจึงรอต้อนรับพวกเขาด้วยน้ำชาเหล่านี้อย่างไรล่ะ

“คุณชายห้า ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ” ซูหยวนตอบรับด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร ดูจริงใจกว่าตอนที่พูดคุยกับเสวี่ยจิงมาก

​จางอู่หยางเพิ่งเคยพบคุณชายห้าแห่งพันปีเป็นครั้งแรก คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจนัก แม้จะเคารพการเข้าหาอันซูหยวนของอีกฝ่ายมากกว่าคุณชายแห่งฮาร์ปี้ แต่สถานะของพวกเขาคืออะไร? “คู่แข่ง” เช่นนั้นจะญาติดีกันได้หรือ?

​เป็นประกายในดวงตาของจางอู่หยาง ชายร่างใหญ่แห่งพันปีก็ขมวดคิ้วตามเช่นกัน ทั้งสองมองหน้ากันก่อนจะค่อยๆปล่อยออร่าความกดดันใส่กัน คล้ายกับจะรับรู้ได้ถึงความเป็นศัตรูต่อกัน

“คุณชายห้าอยากจะดื่มชาบ้างไหมคะ ฉันจะได้รินชาให้” ซูหยวนเองก็รับรู้ถึงบรรยากาศนี้เช่นกัน เธอจึงพูดทำลายแรงกดดันที่ทั้งสองปล่อยใส่กันเช่นนี้

​จางอู่หยางเองก็เก็บสายตาของตน มองไปยังเด็กสาวที่เพิ่งส่งถ้วยชาให้ตนเอง เขารู้สึกพอใจมากที่อันซูหยวนให้ความสำคัญกับเขาก่อนเป็นคนแรก แม้ว่าจะยังชงชาต่อไปเพื่อคุณชายแห่งอัศวินพันปี ทว่า...เขาก็คือคนที่ได้ดื่มชาโดยไม่ต้องตอบคำถามใดๆอยู่ดี

​คุณชายห้ารับรู้ว่าจางอู่หยางคิดอะไร เขาแค่นหัวเราะออกมาด้วยความหงุดหงิด ตอนนี้รู้แล้วว่าคู่แข่งคนสำคัญของตนเองคือใคร ท้ายที่สุดแล้วก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่คุณหนูผู้มาจากเขตมลพิษ หัวใจจะถูกคนจากเขตมลพิษช่วงชิงไปก่อน แต่...เขาก็ยังไม่ได้ยอมรับง่ายๆ หากอีกฝ่ายไม่เหมาะสม เช่นนั้น...เขาก็จะเข้าสนามแข่งขันครั้งนี้อีกเช่นกัน

“คุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาว วันนี้เดินทางมากับ “สหาย” จากเขตมลพิษหรือ?” คิ้วของจางอู่หยางกระตุกเมื่อได้ยินคำว่า “สหาย” ของอีกฝ่าย รู้สึกว่าเป็นการจงใจยั่วยุกันอย่างชัดเจน

“อ้อ ขอแนะนำให้รู้จักนะคะ ท่านนี้ก็คือ “พี่จาง” เป็นผู้มีพระคุณของฉัน และเป็นคนที่สนับสนุนฉันในการทำงานทุกอย่างค่ะ” เห็นเด็กสาวเรียกว่าพี่จางในการให้คำตอบกับคนอื่น จางอู่หยางที่เกือบจะพ่นไฟออกมา เวลานี้เป็นคลื่นลมสงบอีกครั้ง

​ออร่าผันผวนของเขาทำให้คุณชายห้าแห่งพันปีรู้สึกหมันไส้เล็กน้อย เขาเข้าใจความหมายของคำพูดจากอันซูหยวนดี เธอเองก็กำลังจะบอกเขาว่าให้ความสำคัญกับบุรุษตรงหน้านี้มากแค่ไหน แต่นั่นก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกอยากจะเอาชนะมากขึ้นไปอีกขั้น

“อืม ว่าแต่การต่อสู้ตรงนั้นเป็นคนของคุณหนูหรือ?”

เขาไม่อยากจะพูดเรื่องจางอู่หยางอีกต่อไป ความสัมพันธ์ของเธอและเขายังไม่ค่อยมีอะไรนัก หากพูดต่อไปก็มีแต่จะต้องเป็นเรื่องความสนิทสนมของทั้งสองคนแน่ ดังนั้นจึงเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นแทน สำหรับเรื่องการพัฒนาความรู้สึกของทั้งสอง จำเป็นต้องใช้เวลา และคุณชายห้าแห่งพันปีก็ไม่เร่งรีบด้วย

​นอกจากนี้ ถ้าเจ้าคนที่ชื่อ “พี่จาง” คนนี้มีความสามารถเหมาะสมกับคุณหนูอันจริง เช่นนั้นเขาก็ไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งให้เสียเวลา

​ก็แค่...กลัวว่าซูหยวนจะถูกปิดหูปิดตา เธอมาจากเขตมลพิษและได้เจอบุรุษคนนี้ก่อนเจอเขา หากเขาสามารถเป็นตัวเลือกให้เธอพิจารณาได้ ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นการเพิ่มโอกาสให้เธอ แล้วก็เพิ่มคุณค่าของเธอในสายตาของบุรุษคนอื่นๆด้วย ถ้าวันหนึ่งเจ้าพี่จางคนนี้ได้ครอบครองเธอจริงๆ ก็จะได้คิดถึงวันที่พยายามอย่างยากลำบากกว่าจะได้หัวใจของเธอไปครอบครอง!

​แน่นอนว่าคุณชายห้าไม่ได้รู้ จางอู่หยางในตอนนี้มีสภาพไม่ต่างกับปลาตัวใหญ่ในบ่อน้ำที่แห้งเหือด แม้เขาจะพยายามมาหลายปีเช่นนี้ เจ้าของสระก็ยังมอบเพียงหยดน้ำไม่กี่หยดให้เขาเท่านั้น กำแพงที่เจ้าของสระก่อสร้างไว้สูงเสียดฟ้า การจะทำลายมันลง เขายังคงต้องใช้เวลาและความพยายามอีกมาก เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้คุณชายห้าเป็นห่วงเลย....

​ซูหยวนได้ยินคำถามนั้น เธอก็มองไปข้างหน้าแล้วคลี่ยิ้ม

“ไม่ใช่คนของฉันหรอกค่ะ แต่เป็นคนของพี่จาง”

“หืม?” คุณชายห้าประหลาดใจเล็กน้อย ซึ่งซูหยวนก็เต็มใจที่จะอธิบายให้ฟัง ไม่สิ! คงต้องบอกว่าเธอตั้งใจที่จะเล่าให้ฟังอยู่แล้วตั้งแต่แรกต่างหาก

“ทั้ง 5 คนนั้นเป็นคนของพี่จางค่ะ พวกเขากำลังจะบุกทะลวงป่าเสาไม้เหมันต์ให้พวกเรา เห็นตั้งเป้าไว้ไม่เกิน 10 นาที พวกเราก็เริ่มชงชาเพื่อไม่ให้เสียเวลารอไปเปล่าๆ ตอนนี้ชายังไม่หายร้อนเลย คาดว่าน่าจะผ่านไปได้สัก 6 นาทีแล้ว” ได้ยินเธออธิบายเช่นนั้น ดวงตาของคุณชายห้าก็ไหววูบ เขาจับใจความได้เกือบทั้งหมดในคำพูดนั้นเลย

“นี่...หมายความว่าคนที่กำลังต่อสู้อยู่นี้มีเพียง 5 คนงั้นหรือ?”

“ใช่ค่ะ เป็นคนของพี่จาง 5 คน”

“หมายถึงเป็น 5 คนนี้ที่ทำเช่นนั้นงั้นหรือ?” คุณชายห้าเข้าใจทุกคำพูด เเต่เขายังรู้สึกว่าตนเองอาจจะเข้าใจอะไรผิดไป หรือไม่คุณหนูอันก็อาจจะพูดอะไรผิด ดังนั้นเขาจึงทวนคำพูดของเธออีกครั้ง

“ใช่ค่ะ ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของคนที่พี่จางพามาด้วยเท่านั้น ทหารของอัศวินหงส์ขาวเองก็เดินทางมาเหนื่อยเเล้ว พวกเขาส่งเสียงตะโกนกันตลอดเวลา ตอนนี้ก็เลยให้พวกเขาพักผ่อนค่ะ” ซูหยวนพูดเช่นนี้ สีหน้าของทหารจากเขตอัศวินหงส์ขาวก็มีสีเเดงขึ้นกันเเทบทุกคน

ก็ใครใช้ให้คนของจางอู่หยางลงมือเองหมดเลยล่ะ พวกเขาที่กำลังเหลือเฟือจึงเอาเเต่ตะโกนให้กำลังใจ สุดท้ายเส้นคอเกือบเเตกเพราะลุ้นระทึกไปด้วย

ตอนที่พวกพิกซี่ปรากฏตัวเเล้วพยายามจะลอยโจมตี พวกเขาพากันกรีดร้องลั่น หารู้ไม่ว่านั่นก็เป็นเเผนล่อให้พวกพิกซี่ออกมาตายในคราวเดียว ดังนั้นเพื่อไม่ให้พวกเขาเสียสมาธิ อันซูหยวนจึงออกคำสั่งให้พวกเขาพักอย่างเงียบๆ ช่าง…เป็นเรื่องที่น่าอายจริงๆ

​คุณชายห้าเห็นสีหน้าของทหารจากเขตอัศวินหงส์ขาวแล้ว สีหน้าแบบนั้นก็ชัดเจนแล้วว่าตั้งแต่แรกพวกเขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลย นี่เป็นการจัดการของคนทั้ง 5 จริงๆ แต่...มันเป็นไปได้ด้วยหรือ? ฝีมือของพวกเขาแค่ 5 คน แต่ถล่มป่านี้ไปได้เกินครึ่ง อีกทั้งยังพลังการโจมตีที่หลงเหลือนี้อีก...

​ตู้ม!!

​ในระหว่างที่กำลังสนทนากันอยู่นั้น ตอนนั้นเองที่เสียงระเบิดดังรุนแรงกว่าครั้งไหนๆก็ปรากฏขึ้น ทุกคนหันไปมองยังต้นเสียง ก่อนจะเห็นภาพของเสาไม้เหมันต์ที่มีต้นสูงกว่า 10 เมตร และลำต้นขนาดใหญ่เกือบ 20 คนโอบได้ปรากฏขึ้น

“นั่นก็คือราชาแห่งเสาไม้เหมันต์!!”

“เป็นเสาไม้เหมันต์จริงๆ พวกนั้นซวยแล้ว! ปกติราชาเสาไม้เหมันต์ไม่ค่อยปรากฏตัวมากนัก แต่ครั้งนี้คงถูกกระตุ้นเข้าแล้วจริงๆ”

“ล่าสุดที่มันปรากฏขึ้นมาก็ตอนที่ทำลายกองกำลังกว่า 100 นายที่มาล่าทรัพยากรให้ตกตายในครั้งเดียว เช่นนั้น...พวกเราที่อยู่รอบๆนี้อาจจะไม่ปลอดภัยก็ได้”

“คุณหนูแห่งอัศวินราชินีเหมันต์ พวกเราต้องเตรียมพร้อมสำหรับการหลบหนีตลอดเวลาแล้วนะครับ ไม่อย่างนั้นอาจจะซวยไปกับพวกเขาก็ได้” ทหารของเสวี่ยจิงตื่นตระหนกมากกว่าใคร แม้แต่นายพลขวาที่เป็นผู้สังเกตการณ์กลุ่มอันซูหยวนก็พุ่งตัวออกไปเพื่อเฝ้าระวังภัยให้คุณหนูเสวี่ยจิงเช่นกัน

​เขารู้ดีว่าเจ้าสิ่งนั้นอันตรายขนาดไหน ตอนนั้นที่เขาพากองทัพนับหมื่นมา ก็จำได้ว่ามันกวาดรอบเดียวเอาชีวิตทหารของเขาไปพันกว่านาย ภาพแห่งการทำลายล้างนั้นยังคงติดตาเขาอยู่ไม่หาย วันนี้ไม่คิดเลยว่ามันจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ช่างเป็นวันซวยของพวกอัศวินหงส์ขาวเสียจริง!

“คุณหนูอัน...” คุณชายห้าเห็นท่าทีร้อนรนของทหารจากเขตอัศวินราชินีเหมันต์ก็เข้าใจว่านี่น่าจะเป็นสัตว์ร้ายที่อันตรายที่สุดในเขตนี้แล้ว

​เพียงแค่มันปรากฏตัวก็ทิ้งรากไปทุกๆที่ เสาเข็มมากมายปักลงมาเหมือนกับห่าฝนขนาดใหญ่ แต่อาจจะเพราะมันมีขนาดใหญ่กว่าปกติ ดังนั้นวิถีการทำลายล้างจึงปกคลุมพื้นที่มากกว่า เช่นนี้ก็ยิ่งหลบหนียากมากขึ้นไปกว่าเดิมอีก

“พี่จางคะ...”

“ไม่เป็นไร ดื่มชาเถอะ เจ้าพวกนั้นบอกว่าจัดการเองได้ก็น่าจะไม่มีปัญหา” ได้ยินการยืนยันจากจางอู่หยาง ซูหยวนก็ไม่สนใจอีกต่อไป เธอไม่ได้เอ่ยปลอบคุณชายห้าให้สบายใจด้วยซ้ำ สุดท้ายแล้วการที่เขายิ่งหวาดกลัวยิ่งตื่นตระหนก ก็จะยิ่งเก็บภาพความประทับใจได้มากกว่า

“คุณหนูอัน เธอ...” คุณชายห้าอยากจะพูดอะไรอีกสักหลายๆคำ แต่เขาก็รู้ดีว่านี่คงเป็นการก้าวก่ายเกินไป

ความคิดของเขามาจากการที่เขาไม่ชอบจางอู่หยางอยู่แล้ว ดังนั้นจึงมองว่าอีกฝ่ายค่อนข้างอวดดี ในจินตนาการของเขา...ตอนนี้คนของจางอู่หยางทั้ง 5 อาจจะกำลังรับมืออย่างยากลำบากก็ได้ ถ้าไม่ออกคำสั่งให้พวกเขาถอนกำลัง อย่างน้อยๆการส่งกำลังสนับสนุนไปก็ไม่ได้แย่ แต่คนกลับไม่ยอมทำทั้งนั้น เพียงนั่งรอและดื่มชาอย่างสบายใจงั้นหรือ? กำลังแสดงท่าทางสูงส่งยิ่งใหญ่ให้ใครดูกัน!

​ท่าทางกระวนกระวายใจของคุณชายห้าอยู่ในสายตาของเสวี่ยจิงมาตลอด ตอนนี้เธอยินดีด้วยซ้ำที่ราชาแห่งเสาไม้เหมันต์ปรากฏตัวขึ้น แล้วมันคงจะดีที่สุดถ้าการปรากฏตัวของมันกวาดล้างทหารของอัศวินหงส์ขาวไปได้จำนวนมาก ไม่พอเช่นนั้นยังสามารถทำให้กองทัพของอัศวินพันปีได้รับความเสียหายด้วย

​เพราะแบบนั้นจะทำให้คุณชายห้าคนนี้ตาสว่างได้ง่ายขึ้นอย่างไรล่ะ!

……………………………………

ช่วงนี้สถานการณ์น้ำท่วมหนักดูข่าวแล้วเศร้ามากเลย ไรท์ขอเป็นกำลังใจให้ผู้ประสบภัยและกู้ภัยที่เข้าไปช่วยเหลือทุกท่าน ขอให้ปลอดภัยกันทุกคน นะคะ