บทที่ 563 หมีขาวผู้ชอบน้ำผึ้ง (อ่านฟรึ 19 ก.ย. 69)

บทที่ 563 หมีขาวผู้ชอบน้ำผึ้ง

กวางดาวตัวใหญ่ย่อขนาดของตนเองหลังจากที่ทุกคนลงจากหลังของมันเเล้ว เจ้ากวางดาวตัวใหญ่เปลี่ยนเป็นมนุษย์ครึ่งสัตว์กวางดาวตัวน้อยชี้ไปข้างหน้า เเววตาของมันฉายเเววสนุกสนานอยู่ด้วย บอกกับอันซูหยวนทีเล่นทีจริง

“ข้างในนั้นมีทรัพยากรที่น่าจะเป็นประโยชน์อยู่ เเต่ไม่ใช่ทุกคนจะเข้าไปเเล้วได้อะไรกลับมา บางคนนอกจากไม่ได้เเล้วก็อาจจะต้องสูญเสียไปด้วยก็ได้ ดังนั้น...คิดให้ดีๆก่อนก็เเล้วกัน เเต่ข้าก็เชื่อมั่นว่าเจ้าจะกลับมาได้” เจ้ากวางดาวหัวเราะหึหึในลำคอ

ในความคิดของมัน...ตัวมันที่รู้เกี่ยวกับพื้นที่ฟาร์มซึ่งเป็นสถานที่ผลิตอาหารอร่อยที่ซูหยวนครอบครองอยู่ มันไม่มีความคิดว่าเธออาจจะตายในนั้นเลย เพราะสุดท้ายเเล้วเธอสามารถหนีไปซ่อนตัวได้ตลอดเวลา

อีกอย่าง...พวกที่เห็นแก่กินน่ะ นอกจากมันเเล้วก็ยังมีเจ้าตัวตะกละอยู่อีกหนึ่ง หากซูหยวนสามารถหลอกล่อมันได้ เช่นนั้นเธอก็จะได้ทรัพยากรที่ดีมาครอบครองเเน่นอน

ดีไม่ดีอาจจะมีมาเผื่อตนเองด้วยก็ได้...อ่า พูดตามตรง มันเองก็ต้องการของที่เจ้านั่นมีเหมือนกัน เเต่ถ้าบอกไปก็คงจะเสียหน้าเเย่ ระดับของพวกมันเท่ากัน เเถมยังไม่ค่อยถูกกันเท่าไรนัก การที่ต้องไปขอของจากมันก็เท่ากับการยอมเเพ้ ซึ่งมันไม่ต้องการจะยอมรับความพ่ายเเพ้นั้น

กวางดาวแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะเดินเข้าไปในถ้ำน้ำแข็งหนาแห่งหนึ่ง มันใช้กรงเล็บของตนเองลากผ่านน้ำแข็งหนา ซึ่งแค่นิ้วเรียวกรีดลงไปก็เหมือนกับการตัดน้ำแข็งออกเป็นก้อนเต้าหู้แล้ว

ซูหยวนสังเกตได้จากพลังธรรมชาติที่เธอมี รับรู้ได้ว่าเจ้ากวางดาวตนนี้ใช้พลังงานเสี้ยวเล็กๆของตนเองที่ปลายนิ้วด้วย อย่างไรก็ตาม วิธีการของมันน่าสนใจมาก

หากว่าเป็นเเค่การใช้พลังงานปริมาณมาก ซูหยวนคงทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องใช้เวลา เธอรู้ว่าสักวันหนึ่งตนเองก็น่าจะไปถึงจุดที่เจ้ากวางดาวเป็นได้ ด้วยความช่วยเหลือของระบบเกมฟาร์มที่เธอครอบครอง ทว่า...ด้วยเวลาเพียงเท่านี้คงจะยังทำอะไรได้ไม่มากนัก เช่นนั้นเธอคงจะไม่สนใจ

เเต่...ถ้าเศษเสี้ยวพลังของเจ้ากวางดาวก็ยังตัดน้ำเเข็งหนาที่น่าจะจับตัวมาได้หลายร้อยปีนี้ได้ง่ายดายเหมือนเต้าหู เช่นนั้น...เธอเองก็น่าจะปรับเอามาใช้กับตนเองได้เหมือนกันไม่ใช่หรือ?

น่าเสียดายที่เจ้ากวางดาวนั้นรวดเร็วมาก ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้เรียนรู้มากนัก เเค่พริบตาเดียวก็ดึงน้ำเเข็งก้อนใหญ่ให้ร่วงลงมาได้เเล้ว

ภาพที่ปรากฏขึ้นตรงหน้ากลับมีช่องเหมือนรูกุญเเจขนาดใหญ่ ไม่ทันต้องทำอะไร เจ้ากวางดาวก็อัดพลังของตนเองเข้าไป น้ำเเข็งหนาเกาะเป็นก้อนก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นผลึกสีน้ำเงิน เเละสิ่งนั้นก็ทำให้ประตูขนาดใหญ่ค่อยๆมีสัญญาณผิดปกติ

ครืน ครืน

เสียงสั่นของประตูใหญ่ซึ่งเกิดจากกลไกบางอย่างกำลังดำเนินการอยู่ เกือบ 1นาทีเต็มๆที่มีเสียงอยู่อย่างนั้น เดิมทีซูหยวนยังคิดว่ากลไกนั้นอาจจะเสียไปเเล้วก็ได้หลังจากถูกฝังใต้น้ำเเข็งมานานเป็นร้อยๆปี เเต่โชคดีที่ดูเหมือนจะไม่เป็นเเบบนั้น เพราะประตูนั้นได้เริ่มขยับขึ้นเเล้ว เเละก็เผยให้เห็นช่องว่างสีดำขนาดใหญ่ซ่อนอยู่ด้านหลังเจ้าสิ่งนี้...

“ประตูเชื่อมมิติ?” ซูหยวนรับรู้ได้ทันทีว่าเจ้าสิ่งนี้คืออะไร เธอหันไปยืนยันกับกวางดาว ซึ่งมันก็พยักหน้าเป็นการยืนยัน

“อย่าลืมว่าต้องเอาทรัพยากรจากเจ้านั่นมาให้ได้มากที่สุดล่ะ เเล้วก็...ต้องกลับมาก่อนครบ 3 ชั่วโมงด้วย ไม่อย่างนั้น...ถ้าเจ้านั่นง่วงนอนขึ้นมาก็อาจจะทำให้พวกเจ้าทั้งหมดติดอยู่ในนั้นตลอดกาล...”

กวางดาวมอบคำใบ้เล็กๆน้อยๆให้ซูหยวนด้วย ถ้าไม่ติดที่ว่ามันยังต้องการพิซซ่าจากเธออยู่ ก็คงจะไม่บอกคำเตือนนี้ออกไปหรอก

ซูหยวนมองหน้าจางอู่หยาง เห็นอีกฝ่ายพยักหน้าให้ เธอก็เลยเดินนำหน้าเข้าไปข้างใน บาเรียป้องกันที่ใช้เงิน 100,000 ทำหน้าที่ของมันทันทีที่เธอเข้าไป เเปลว่ามีอันตรายบางอย่างดักรออยู่ที่ทางเข้าตั้งเเต่เเรก! สัญชาติญาณของซูหยวนไม่ผิดเลย ถ้าปล่อยให้ประธานหรือคนอื่นๆเข้ามาก่อน พวกเขาอาจจะได้รับอันตรายครั้งใหญ่เเล้ว!

“ฮูม!! ไม่ใช่ไอ้เด็กสารเลวตนนั้นหรือ?”

เสียงคำรามจากด้านในที่เกือบจะทำลายการได้ยินของซูหยวนดังออกมาทันทีที่เธอก้าวพ้นประตูเชื่อมมิติเข้าไป ภาพตรงหน้าเปิดเผยให้เห็นร่างขนาดใหญ่ที่เหมือนกับหมีสีขาวสุดเเกร่ง หากเเต่ร่างกายของมันดูเล็กกว่ามาก ถึงอย่างนั้น...ซูหยวนไม่ได้คิดว่าเจ้าสิ่งมีชีวิตนี้จะอันตรายน้อยกว่าเจ้ากวางดาวตนนั้น

ข้างกายของมันยังมีผลึกน้ำเเข็งขนาดใหญ่ที่เจ้ากวางดาวสร้างขึ้นมาก่อนหน้านี้เพื่อเปิดประตูด้วย บนหัวของหมีสีขาวตนนี้ยังมีรอยขนยุบลงไป เเสดงว่ามันเพิ่งได้รับบาดเจ็บจากเจ้าก้อนน้ำเเข็งนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่คนจะโกรธจัด!

“พวกเจ้าเป็นใคร? ถูกส่งมาโดยไอ้เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนั่นงั้นหรือ?!!”

ท่าทางของเขายังไม่หายโกรธ เเต่ความเป็นมิตรในใจของซูหยวนกลับรู้สึกว่าทางนี้มีมากกว่าเจ้ากวางดาวมาก เธอก้มหัวลงเล็กน้อยเพื่อขอโทษกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ทันที

“พวกเราได้เจอกับกวางดาวข้างหน้า เขายื่นข้อเสนอให้ข้าหาอาหารดีๆมาให้ เเละเพื่อเป็นการเเลกเปลี่ยนก็เลยจะทำให้ข้าเเข็งแกร่งขึ้น เขาบอกว่าที่นี่มีท่านที่ทรงพลังอยู่ ถ้าท่านให้ความเมตตา...ข้าก็จะเก่งขึ้นอีกมาก”

ซูหยวนพูดตามตรง เห็นได้ชัดว่าสิ่งมีชีวิตประหลาดทั้งสองนี้รู้จักกันมานานเเล้ว เมื่อเธอพูดออกไปเช่นนี้ เจ้าหมีสีขาวตรวจสอบก็พบว่าเธอพูดความจริงทั้งหมด ดังนั้นมันที่ตั้งท่าระเเวดระวังก็เลยถอนหายใจออกมา

“ไอ้เด็กสารเลวน้อยนั้นบอกให้มาหาข้า พวกเจ้าก็เชื่อเลยหรือ? ถ้ามันหลอกมาฆ่าตาย พวกเจ้าไม่กลัวหรืออย่างไร? อันที่จริง...ข้าเเละมันไม่ใช่มิตรสหายกัน ทั้งยังอยากจะตีกันให้ตายไปข้างหนึ่งด้วย”

“เหอะ! สาเหตุที่ข้าต้องมาอยู่ในที่เงียบเเหงาเเห่งนี้ เจ้าคิดว่ามันดีเเล้วหรือ? เเทนที่ข้าจะได้ออกไปนอนเล่นข้างนอกนั้น เจ้าสารเลวน้อยกลับอ้อนเสี่ยวเหอจนได้ที่ดีๆไป ส่วนข้า...เหอ เหอ เหอ เขาบอกว่าอย่างไร?”

“เขาบอกว่าถ้าข้าออกไปข้างนอกก็จะทำให้ดินเเดนเหล่านั้นกลายเป็นพื้นที่ที่เงียบงันเหมือนเดิม พวกนั้นจะไปรู้อะไร! พลังของข้าคือการหลับใหลก็จริง เเต่ในความฝัน...พวกเราก็ยังเชื่อมต่อกันได้ไม่ใช่หรือ?”

“สุดท้ายข้าก็ยอมฟังเจ้านั่นเเค่เพราะมันมีน้ำผึ้ง...เเค่กๆ ข้าหมายถึง...ข้าเห็นแก่ที่มันอ้อนวอนข้า ก็เลยฟังคำขอของมันสักสองสามคำ มันยังบอกอีกว่าถ้าข้าอยู่ในนี้เเล้ว มันจะเอาน้ำผึ้ง เอ่อ ข้าหมายถึงมันจะเเวะมาเยี่ยมเยียนบ่อยๆ เเต่เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ก็ยังไม่ปรากฏตัวออกมา”

“ชิ! ข้าหงุดหงิดจนอยากจะออกไปถล่มข้างนอกจะเเย่เเล้ว ผ่านไปตั้งหลายปีท้องของข้าไม่ได้กินอะไรดีๆเลย มีเเค่พวกปลาที่เจ้านั่นทิ้งเอาไว้ให้ บอกให้ข้าเพาะพันธุ์เเล้วก็กินเอง นี่มันใช้ได้ที่ไหน เจ้าว่าจริงหรือไม่!”

คำก็น้ำผึ้ง สองคำก็น้ำผึ้ง คำที่สาวกลับเป็น “อาหาร” โดยตรง ซูหยวนเป็นพวกที่เจ้าใจอะไรง่ายๆอยู่เเล้ว เรื่องนี้ไม่ต้องทักษะในการช่างสังเกตของเธอก็ยังเข้าใจได้ทั้งหมด

ฉะนั้น...ซูหยวนที่เล่นบทบาทเป็นคนสุภาพก็ยังเล่นต่อไป เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะอ้างถึงรุ่นพี่ร่วมโลกที่มาวางเส้นทางดีๆนี้ทิ้งไว้ให้รุ่นน้องอย่างเธอ

“นี่เป็นเรื่องที่น่าเสียดายจริงๆ เเต่ท่านเหออาจจะมีงานติดพันจำนวนมาก ดังนั้น...”

“งานติดพันอะไรกัน ข้าเห็นมีเเต่สตรีเท่านั้นแหละที่มันจะติดพันได้ ตอนที่มาครั้งล่าสุดก็มีภรรยาไปเเล้ว 2 คน เเถมยังมีเด็กน้อยอีก 1 คนด้วย เห็นได้ชัดว่าไปดีมีครอบครัวดีๆเเล้วก็เลยไม่เเวะมาหาข้าอีก รู้เเบบนี้น่าจะจับพวกมันขังไว้ที่นี่เสีย จะได้มีเพื่อนเล่น...”

หมีสีขาวไม่ทนฟังคำของซูหยวนเลย เหมือนในใจมีเรื่องอัดเเน่นอยู่เต็มไปหมด ซูหยวนถอนหายใจออกมา นิสัยของรุ่นพี่กำลังถูกเปิดเผยเรื่อยๆเเล้วสินะ จากที่เป็นพวกเจ้าเล่ห์เอาอาหารมาหลอกล่อผู้อื่น ตอนนี้ก็เป็นพวกชอบเปิดฮาเร็มอีก …

สมเเล้วกับที่เป็นตัวเอกในนิยายที่พระเอกมีความสามารถมากมายขนาดนี้ก็ต้องดึงดูดสาวงามได้เป็นจำนวนมากเเน่ ซูหยวนถอนหายใจออกมา เเม้เธอจะเป็นพวกบ้าทำงาน เเต่เวลาว่างก็ส่วนเวลาว่าง ดังนั้นย่อมเคยได้อ่านนิยายต่างๆมาไม่น้อยเเล้ว

เพื่อไม่ให้คุณหมีขาวโมโหโกรธาอีก เเถมยังได้รับคำเตือนให้ออกไปข้างนอกก่อนครบ 3 ชั่วโมง ดังนั้นจำเป็นต้องรีบคุยรีบกลับ ไม่เช่นนั้นจะเกิดอะไรบ้างก็ยังไม่รู้เลย

ท่าทางใจดีของอีกฝ่ายอาจจะไม่ได้ดีเหมือนกับที่เเสดงออกมาก็ได้ ซูหยวนยังมองเห็นว่าบรรยากาศที่นี่มีเเต่ความเงียบเหงา เเม้เเต่เสียงสัตว์ร้ายสักตนก็ยังไม่มี

ดูเอาเถอะ...ขนาดปลาที่ว่ายอยู่ในบ่อก็ยังนอนอยู่ตรงก้นบ่อเลย พวกมันไม่ว่ายเล่นไปรอบๆด้วยซ้ำ นี่....ดูเหมือนว่าคำพูดของหมีขาวก่อนหน้านี้จะซ่อนอะไรบางอย่างไว้สินะ

ก่อนหน้าที่มันเล่าประวัติของตนเองให้ฟัง บอกว่าสาเหตุที่ต้องมาอยู่ในพื้นที่เชื่อมมิตินี้เป็นเพราะได้รับการขอร้องจากเหอจิ้งมา เเถมทางนั้นยังต้องมอบอาหารอย่าง “น้ำผึ้ง” ให้เป็นจำนวนมากด้วยกว่าทางนี้จะยอมรับฟังคำขออีก

ส่วนสาเหตุก็คือ...การที่เจ้าหมีขาวตรงหน้ามีพลังการหลับใหล เเถมยังทำให้ความฝันของทุกคนเชื่อมต่อกันได้ด้วย ฉะนั้น...สาเหตุที่พื้นที่นี้เงียบเชียบเหมือนป่าช้าก็คงจะเป็นเพราะพลังของอีกฝ่ายด้วยเช่นกัน ส่วนเธอเเละพวก...ถ้าหากอยู่ที่นานเกินไปก็คงจะได้รับผลกระทบจากพลังการหลับใหลนี้เข้าด้วย เเละนั่นก็จะทำให้พวกเธอออกไปไม่ได้ตลอดกาล ช่างเป็นเรื่องที่น่ากลัวจริงๆ

“ท่านหมี พวกเรารู้ว่าท่านคงได้รับความลำบากมาไม่น้อย ดังนั้น...ตัวข้าที่ไม่ได้มีอะไรเลย ความเเข็งแกร่งก็ไม่มาก คงจะทำได้เเค่ใช้เเรงงานของตนเองเพื่อทำงานให้หนักขึ้น สิ่งนี้ก็ไม่มั่นใจว่าจะชอบหรือไม่ เเต่ถือเป็นการขออภัยจากพวกข้าที่มารบกวนท่านด้วย...” ซูหยวนเอาน้ำผึ้งธรรมดาออกมายืนให้หมีขาว

กลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ของน้ำผึ้งนี้ทำให้น้ำลายของเจ้าหมีขาวไหลออกมาทันทีอย่างควบคุมไม่ได้ มันรีบคว้าไหน้ำผึ้งไปทันทีเหมือนกลัวว่าซูหยวนจะเปลี่ยนใจ อุ้งเท้าเล็กๆล้วงเข้าไปในไห เอาน้ำผึ้งสีเหลืองทองออกมาเเล้วค่อยๆละเลียดชิมอย่างมีความสุข

“งัม งัม งัม เเผล็บๆ”

พริบตาเดียว น้ำผึ้งทั้งไหก็หมดไป เจ้าหมีขาวที่ตอนเเรกทำตัวเหมือนเด็กน้อยกลับตวัดตามาหาซูหยวนอีกครั้ง เเต่ครั้งนี้เเววตาของมันเปลี่ยนไป

“เอามาให้ข้าอีก!”

“เอ่อ น้ำผึ้งพวกนี้น่ะข้าไม่ได้มีมากนัก ดังนั้น…”

“ฮูม!! เอาน้ำผึ้งมาให้ข้า!!”

ซูหยวนไม่ได้คาดคิดว่าเจ้าหมีขาวที่อารมณ์ดีคุยง่ายก่อนหน้านี้จะเปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหัน เพราะระยะห่างของเธอเเละเจ้าหมีขาวมีเเค่ไม่ถึง 1 เมตร หญิงสาวที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็พยายามถีบตนเองออกไปให้พ้นจากระยะฝ่ามือของมัน ทว่า...ความเร็วของเจ้าหมีขาวไม่ได้ต่ำเลย

มันฟาดลงมาจนเกือบจะถึงหัวของซูหยวนเเล้ว ดีที่จางอู่หยางมองดูอยู่ตลอด เขาสังเกตเห็นความผิดปกตินี้ทันทีเเละใช้เชือกของตนเองตวัดเข้าเอวซูหยวน

คนใช้เเรงส่งจากร่างกายของตนจนทำให้เขาพุ่งออกมาเกือบจะเเทนตำแหน่งของหญิงสาว ซูหยวนไม่ต้องการให้ชายหนุ่มเอาตนเองเข้าเเลกเช่นกัน ดังนั้นตอนที่เเรงเหวี่ยงจางอู่หยางพุ่งออกไป เธอก็ใช้เเรงเเละพลังงานทั้งหมดเพื่อกระชากเชือกเส้นนั้นกลับ

พวกหนูขาวที่ถูกเรียกออกมาอย่างกะทันหันก็ช่วยด้วยเช่นกัน พวกมันคว้าจับขาของซูหยวนไว้มั่น ไม่ยอมปล่อยเจ้านายออกไปโดยโจมตี

ตู้ม!!

เเรงฟาดของหมีสีขาวทำให้พื้นน้ำเเข็งเเตกกระจาย ช่างเป็นตัวที่น่ากลัวยิ่งนัก ซูหยวนไม่ทันได้หอบหายใจ ตอนนั้นเจ้าหมีขาวสุดเเกร่งก็อาละวาดอีกครั้ง มันใช้เเขนของตนเองทุบไปรอบๆ เเละหนึ่งในนั้นก็มีอันซูหยวนเป็นเป้าหมายด้วย

“โฮก!! ข้าต้องการน้ำผึ้ง ข้าต้องการน้ำผึ้ง!!”

เสียงคำรามของหมีขาวลั่นไปทั่วทั้งบริเวณ มือของมันทุบไปที่พื้นรัวเร็วมากขึ้น เเละตอนนั้นที่กำลังอยู่ในช่วงวิกฤติ ซูหยวนกลับมองเห็นอะไรบางอย่าง...

“คริสตรัลหรือ?”

ราวกับจะเริ่มเข้าใจคำใบ้ของกวางดาวตนนั้นเเล้ว ที่บอกว่าจะต้องทำความเข้าใจกับสิ่งมีชีวิตตรงหน้าให้ได้ หากทำสำเร็จก็จะได้รับทรัพยากรจำนวนมหาศาล! ก่อนหน้านี้ซูหยวนคิดเสมอว่าเเค่ทำดีกับอีกฝ่ายเเล้ว หมีขาวก็จะมอบของดีๆมาให้ เเต่ความจริงเเล้วอาจจะไม่ใช่เช่นนั้น...

นี่อาจเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมหมีขาวจึงเกลียดชังกวางดาวมาก นั่นเป็นเพราะเจ้ากวางดาวได้กระตุ้นความโกรธของหมีขาวซ้ำไปซ้ำมาเพื่อให้เจ้าหมีขาวอาละวาดใช่หรือไม่?

หนึ่งการทุบของหมีขาวเเละทำให้พื้นน้ำเเข็งแตกละเอียด จะพบว่าใต้นั้นมีผลึกปรากฏอยู่ คล้ายกับว่านี่เป็นเงื่อนไขเดียวที่จะได้รับทรัพยากร เพราะซูหยวนลองโจมตีไปที่น้ำเเข็งด้วยตนเอง ผลก็ไม่มีอะไรเลยนอกจากน้ำเเข็งที่เเตกออก ดังนั้น...คนตัวเล็กหรี่ตาลง ส่งสัญญาณลับให้จางอู่หยางเพื่อเเยกตัวกันออกไป...

……………………