บทที่ 588 ปรับปรุงร้าน (อ่านฟรี 14 ต.ค. 69)

บทที่ 588 ปรับปรุงร้าน

อันซูหยวนเห็นท่าทีของอีกฝ่าย ปากบอกว่าไม่ต้องการเปิดเผยตัวของผู้ว่าจ้างเพราะเป็นกฎ แต่ความจริงแล้วการไม่ปฏิเสธ ทั้งยังทำท่าทางเช่นนั้นก็เหมือนกับการยอมรับไม่ใช่หรือ? 

นอกจากนี้...เขาบอกว่าอยากให้เธอแนะนำตนเอง ขณะเดียวกัน...สายตาของพวกเขาก็ฉายแววเข้าใจทุกอย่างแล้ว ทั้งยังมีความหวาดกลัวอยู่ในนั้นด้วย แบบนี้...ไม่ใช่ว่าพวกเขาก็เข้าใจทั้งหมดแล้วหรือ? ยังจะให้เธอแนะนำตัวอะไรอีก ช่าง...เหลวไหลเสียจริง

“ฉันไม่ต้องการแนะนำตัว ไม่ทราบว่าแขกผู้ไม่ได้รับเชิญอย่างพวกคุณจะมีปัญหาไหม”

“อะ อ๋า แน่นอนว่าไม่มีปัญหาเลย พวกเราได้รับการว่าจ้างให้มาจัดการกับคนที่ลงมือกับ...เอ่อ นายจ้างของพวกเรา เดิมทีคิดว่าเป็นกลุ่มอันธพาลผิดกฎหมาย แต่เมื่อได้พบกับคุณหนูแล้ว พวกเราก็มั่นใจว่านี่อาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด”

“เรื่องเข้าใจผิดงั้นหรือ? แน่นอนว่าไม่ได้เข้าใจผิดเลย เพราะมีอันธพาลมาลงมือที่นี่ก่อนหน้านี้จริงๆ ถ้าอย่างนั้น...กลุ่มของพวกคุณเป็นกลุ่มที่จะจัดการอันธพาลให้ผู้คนหรือ?”

“ระ เรื่องนั้น....” เจอการตอบกลับเช่นนี้ ทหารรับจ้างก็ไปไม่เป็น พวกเขาอ้ำๆอึ้งๆกันอยู่อย่างนั้น ซูหยวนก็คร้านจะใส่ใจ เธอโบกมือให้คนพวกนี้แล้วเรียกร้องค่าเสียหายทันที

“ในเมื่อพวกคุณมาถึงก็ทำลายข้าวของที่เป็นของร้านฉัน ฉะนั้นจะต้องจ่ายค่าชดเชยให้เป็นเงิน 100,000 เหรียญสำหรับค่าประตู ยังมีค่าทำขวัญให้ฉัน 50,000 เหรียญ ค่าทำขวัญให้คนของฉันอีกสองคน คนละ 50,000 เหรียญ”

“แล้วก็ดูตามพื้นที่สกปรก ฉันจะต้องจ้างคนมาเก็บกวาดอีก 5,000 เหรียญ แต่เพราะนี่เป็นการทำผิดครั้งแรก ฉันจะลดราคาให้ คิดเป็นเลขใหญ่ๆกลมๆก็คือ 200,000 เหรียญเท่านั้น ช่วยจ่ายมาให้ด้วย”

มือขาวเรียวที่กระดิกไปมานั้นทำให้ทหารรับจ้างหน้าเสีย คุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวกลายเป็นเจ้าของร้านค้านี้แล้วหรือ? ตั้งแต่ตอนไหนกัน? ไม่ใช่ว่าเจ้าของร้านยังเป็นหญิงสาวที่เสียสามีไปแล้วถูกคุณชายกั๋วตงไล่ตามหรอกหรือ? แม้ว่านิสัยของคุณชายกั๋วจะไม่ดีนัก แต่การถูกใจใครบางคนไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ในบ้านของเขามีหญิงสาวสวยงามอยู่ประมาณ 3-4 คนแล้ว แต่ละคนได้ยินว่ามีความสุขดี เพียงแค่ต้องรองรับอารมณ์ของเขายามค่ำคืน แต่ที่เหลือ...คุณชายกั๋วตงผู้นี้ก็ได้ชื่อว่ารักหยกถนอมบุปผาด้วย ดังนั้น....สตรีหลายคนมีแต่อยากจะเข้าบ้านของเขา จะมีก็แค่เจ้าของร้านผู้นี้ที่ดื้อรั้นไม่ยินยอม ถูกกระทำขนาดนี้ก็ยังเลือกที่จะหนีไปดีกว่า ช่าง...เป็นสตรีที่ไม่รู้ความจริงๆ

ตัวเองเสียสามีไปแล้ว จะแต่งงานใหม่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ดังนั้นทำไมไม่ยอมเป็นคนของคุณชายกั๋วตง จากนั้นก็ใช้ชีวิตให้มันดีแทนล่ะ! ไม่น่าแปลกใจเลยที่หลายๆคนจะมองว่าหญิงสาวผู้นี้ไม่ใช่คนที่น่าชื่นชมอะไร ต่อให้เก็บความแค้นเอาไว้ และรักษาความรู้สึกระหว่างตนเองและสามีให้นานแค่ไหน มันก็ไม่มีค่าอะไรเลย

เอาเถอะ เรื่องพวกนั้นเป็นเรื่องของคนอื่น กลับมายังสถานการณ์ปัจจุบัน พวกเขาได้แต่ตะลึงที่ร้านค้านี้เปลี่ยนมือ แถมยังเปลี่ยนมือมาเป็นของคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวด้วย ไม่รู้ว่าเธอต้องการจะทำอะไรกันแน่เลย 

แต่...ประเด็นคือเมื่อเธอกลายเป็นเจ้าของร้านใหม่ แบบนี้ก็มีสิทธิเรียกค่าเสียหายได้เต็มที่น่ะสิ แน่นอนว่าค่าเสียหายเหล่านั้นพวกเขาก็จ่ายให้ได้บ้าง แต่คุณหนูกลับเรียกค่าเสียหายรวดเดียวถึง 200,000 เหรียญ นอกจากนี้...ยังบอกให้พวกเขาขอบคุณที่มีน้ำใจ เรียกค่าเสียหายลดลงเพราะเห็นว่าเป็นความผิดครั้งแรกด้วย

อ่า ใช่ๆ ขอบคุณ...ขอบคุณมารดาแกสิ!!

เห็นสีหน้าของทหารรับจ้างพวกนั้นที่เหมือนจะบอกว่า “คุณหนูครับ คุณเพิ่งซื้อร้านนี้มาก็ต้องการทำกำไรเลยหรือครับ ค่าจ้างพวกเขารวมกัน 20 คนก็แค่ไม่กี่เหรียญ ตอนนี้กลับจะมาเอาทั้งหมดไป จะไม่ใจร้ายเกินไปหน่อยหรอครับ!”

แต่ซูหยวนที่รู้ราคาค่าจ้างย่อมคำนวณเอาไว้ทั้งหมดแล้ว รอจนพวกเขามาก่อเรื่องก็เรียกค่าเสียหายเป็น 2 เท่าของค่าจ้าง นี่สิถึงจะเรียกว่าการสั่งสอนที่แท้จริง

อยากมีเรื่องกับเธองั้นหรอ? อ้อ ถ้าอย่างนั้นก็ได้เลย แต่จะต้องชดเชยเป็นสองเท่านะ ไม่อย่างนั้น...จะเอาชีวิตกลับไปยังไงก็ยังต้องดูสีหน้าของเธอก่อน!!

“คุณหนู พวกเราไม่มีเงินมากขนาดนั้นหรอกครับ แม้แต่ค่าจ้างที่ได้รับมาก็แค่ 1 แสนเหรียญเท่านั้น คุณหนูเรียกค่าเสียหายถึง 2 แสน พวกเราทำงานให้ตายก็ยังไม่สามารถเก็บเงินจำนวนนี้ได้เลยครับ”

“แล้วอย่างไร?” อันซูหยวนยักไหล่ไม่สนใจ เห็นท่าทางเธอไม่ยอมลงให้แบบนั้น พวกทหารรับจ้างก็มีสีหน้าไม่ดีนัก

“คุณหนู พวกเราเป็นทหารรับจ้างเท่านั้น ความโกรธแค้นระหว่างคุณหนูกับนายจ้างของพวกเราเป็นเรื่องที่คุณหนูก่อขึ้นมาเอง ถ้าต้องการจะแก้แค้นหรือทวงค่าเสียหายก็ช่วยไปทวงกับนายจ้างของพวกเราแทนจะดีไหมครับ”

“เรื่องที่ต้องทวงกับนายจ้างของพวกคุณ ฉันก็เตรียมเอาไว้แล้ว แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนายจ้างของพวกคุณ คนที่ทำลายร้านของฉันก็คือพวกคุณ ถ้าพวกคุณมีปัญหาก็ควรจะไปทวงเอากับนายจ้างสิ” 

เหมือนกับพูดออกไปแล้วก็ถูกค้อนใหญ่ตีกลับมา พวกเขาให้คุณหนูไปเอาคืนความแค้นนี้กับเจ้านาย แต่คุณหนูก็บอกให้พวกเขาไปทวงค่าเสียหายที่ต้องจ่ายกับเจ้านาย สรุปแล้วเป็นพวกเขาหรือที่ต้องดำเนินการนี้ 

อ่า....คิดไปคิดมาก็ดูเหมือนว่าควรจะเป็นพวกเขาจริงๆเหมือนกัน แม้จะไม่อยากลงมือ แต่พวกเขาก็ทำได้แค่กลับไปหาสกุลกั๋วแล้ว ก็นะ...จะให้หนีคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวหรือ? มันก็คงไม่ได้ใช่ไหม

แม้พวกเขาจะเป็นทหารรับจ้างที่ร่วมมือกับทหารของอาณาเขตบ่อยๆ แต่ก็รู้ว่าทหารเหล่านั้นรับคำสั่งตรงมาจากใคร หากในอนาคตไม่อยากมีงานทำก็วิวาทกับคุณหนูแห่งอัศวินได้เลย ถึงเวลานั้นพวกเขาอาจจะต้องเป็นพวกหนีกฎหมายแทน 

นอกจากนี้...ตระกูลกั๋วไม่ได้มีแค่คุณชายกั๋วตงเท่านั้น ถ้าพวกเขาแจ้งข่าวที่คุณชายกั๋วตงก่อปัญหากับคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวให้กับนายท่านคนอื่นๆรู้ คนที่ไม่ต้องการปัญหาจะช่วยจัดการเรื่องนี้ให้แน่นอน

“คุณหนู ถ้าอย่างนั้นคุณหนูจะช่วยรอ...”

“โอ้ ฉันรอได้แน่นอน แต่ระหว่างรอเงินชดเชยก็มีดอกเบี้ยเหมือนกัน ในเมื่อพวกนายมากันตั้ง 20 คน แบ่งคนสัก 15 คนไว้ช่วยงานฉันก่อนเพื่อเป็นการชดเชยดอกเบี้ยจะดีกว่าไหม”

“ระ เรื่องนั้น...” พวกเขามองหน้ากันเอง สุดท้ายการจะไปคุยกับท่านกั๋วก็ไม่จำเป็นต้องใช้คนมากมายขนาดนั้นจริง ดังนั้นคนที่เหลือรออยู่ที่นี่แล้วเอาใจคุณหนูไปก็ดีเหมือนกัน

“ได้ครับ เพื่อให้คุณหนูรู้ว่าพวกเราจริงใจที่จะชดเชยความผิดพลาด พวกเราจะอยู่ช่วยงานคุณหนู ช่วยซ่อมแซมร้านด้วยครับ” 

“ดีมาก” ซูหยวนคลี่ยิ้มจางๆ จากนั้นนิ้วของเธอก็เคลื่อนไหวเหมือนกับการร่ายรำ ตรงนั้นต้องจัดการอย่างไร แบ่งคนไปซื้ออุปกรณ์ซ่อมแซมอย่างไร แถมยังให้ซื้ออุปกรณ์ติดตั้งบาเรียป้องกันมาด้วย ต่อไปร้านค้านี้จะไม่ยอมให้ผู้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเข้ามาได้ง่ายๆอีกแล้ว

ปกติร้านค้าใหญ่ๆก็มีการติดตั้งบาเรียป้องกันเหมือนกัน กลัวว่าถ้าเกิดมีใครต้องการก่อเรื่องแล้วจะพังร้านของพวกเขาทั้งหมด แต่ร้านค้าขนาดกลางมีน้อยนักที่จะติดอุปกรณ์ป้องกันพวกนี้ ไม่เพียงแค่มันอาจจะไม่คุ้มค่า พวกเขายังจะมีค่าใช้จ่ายถาวรเพิ่มขึ้นมาด้วย 

เพราะบาเรียป้องกันถ้าต้องการเปิดใช้งานตลอดก็มีค่าใช้จ่ายเป็นผลึกบาเรีย ตามร้านค้าทั่วไปย่อมอยากจะลดค่าใช้จ่ายกันทั้งนั้น สุดท้ายบาเรียป้องกันก็ไม่จำเป็น หากเกิดเรื่องก็แค่เรียกค่าเสียหายให้มากหน่อย ชดเชยกับของที่เสียหายแล้วก็เพิ่มค่าแรงเข้าไป นั่นก็ง่ายไม่ใช่หรือ? 

ยิ่งถ้าเป็นร้านค้าที่เกี่ยวกับพืชผลพวกนี้ด้วยแล้ว ไม่ใช่ของอะไรที่ต้องเก็บรักษาอย่างดีเสียหน่อย ดังนั้นจึงไม่มีร้านค้าขายพืชผลที่ติดตั้งบาเรียเลย ขนาดร้านค้าขนาดใหญ่ก็ยังไม่ทำเช่นนั้น

แต่อันซูหยวนเป็นใคร? เธอก็คือคนที่ไม่ขาดแคลนผลึกบาเรียในมือ การแลกเปลี่ยนกับคุณชายห้า นอกจากการแลกเปลี่ยนสำคัญๆแล้ว เธอก็ยังจะได้รับทรัพยากรจำนวนมากด้วย ต่อไปจะได้เข้าไปในพื้นที่ล่าของอัศวินพันปีอีก เช่นนั้นเธอยังจะต้องกลัวว่าจะขาดแคลนทรัพยากรส่วนนี้ด้วยหรือ?

ทหารรับจ้างแม้จะไม่เข้าใจมากนักแต่ในเมื่ออันซูหยวนที่เป็นคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวให้พวกเขาทำ พวกเขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ ดังนั้นตลอดเวลาที่รอคนไปเจรจา ร้านค้าแห่งนี้ก็ได้รับการบูรณาการเสียใหม่ ทำเอาเป็นที่สนใจของพ่อค้าแม่ขาย รวมถึงคนที่อาศัยในเมืองนี้ด้วย

เพราะก่อนหน้านี้พวกเขารู้ดีว่าร้านค้าแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นร้านค้าที่ถูกคุณชายกั๋วตงหมายปอง แรกๆยังมีลูกค้าเข้ามาบ้างเพราะไม่รู้เรื่อง แต่หลังจากที่ได้เจอคุณชายกั๋วตงขับไล่เข้าบ่อยๆ พวกเขาก็ไม่ใช่คนที่จะไม่มีทางเลือกในการซื้อสินค้า แม้สินค้าบางอย่างของที่นี่จะดีและราคาถูกกว่าที่อื่น ทว่า...ไม่มีใครอยากพบเจอคุณชายกั๋วตงบ่อยๆ อ่า...แต่ถ้าเป็นสตรีที่ต้องการปีนเตียงคุณชายก็เป็นอีกเรื่อง ดังนั้นลูกค้ามากมายจึงไม่ค่อยเข้าร้านอีกเลย

ทว่าข่าวเรื่องการปรับปรุงร้านครั้งใหญ่ มีช่างเข้าออกร้านมากมาย แถมยังมีทหารรับจ้างมาซื้ออุปกรณ์ไปติดตั้งให้ร้านจำนวนมาก การลงทุนขนาดนี้ทำให้ทุกคนให้ความสนใจทันที

ฝั่งทางด้านทหารรับจ้างทั้ง 5 คนที่เป็นตัวแทนไปเจรจากับสกุลกั๋ว พวกเขายื่นเรื่องขอพบผู้นำตระกูลกั๋วโดยตรง เพราะคิดว่าผู้อาวุโสกั๋ว บิดาของกั๋วตงรู้เรื่องแล้วแต่ยังปล่อยให้บุตรชายลงมือกับคุณหนูเช่นนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการทราบท่าทีของผู้นำตระกูลกั๋วด้วย

หากต้องการเรียกร้องค่าชดเชยจำนวนนั้น ก็ต้องมาที่ผู้นำตระกูลกั๋วนี่แหละ!!

เมื่อท่านกั๋วได้ยินว่ามีทหารรับจ้างมาร้องเรียน เขาเองที่มีงานหนักเต็มมืออยู่แล้วก็ขมวดคิ้วมุ่น ยังจะมีเรื่องอะไรมาวุ่นวายใจอีกหรือ? สถานการณ์ตอนนี้วุ่นวายมากพอแล้ว พวกเขานอกจากทำกิจการให้อาณาเขตอัศวินหงส์ขาว ก็ยังมีสายที่ทำงานในอาณาเขตอัศวินเหมันต์ด้วย

ตอนนี้อัศวินเหมันต์เปลี่ยนคนใหม่ได้กลายเป็นทั้งอุปสรรคเเละโอกาสสำหรับพวกเขา เส้นสายเดิมๆมีหลายคนที่ถูกจัดการให้ออกไป เเต่…ระหว่างนั้นก็หาโอกาสส่งคนของตนเองไปเจรจาธุรกิจใหม่ๆได้เช่นกัน ดังนั้นเเล้วช่วงนี้จึงต้องการหัวเรือที่เข้มเเข็ง เขาในฐานะผู้นำตระกูลจะต้องจัดการเรื่องมากมายให้คงที่มั่นคงมากที่สุด ก็นะ…ถ้าพื้นเดิมยังไม่ดี จะเติบโตสู่ภายนอกได้อย่างไร

ตอนนี้ยังไม่ทันที่จะรับกิจการดีๆใหม่ๆเข้ามาได้สำเร็จ หน้าตระกูลของพวกเขาก็ถูกคนมาร้องเรียนเสียเเล้ว ช่างเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดใจจริงๆ

“เกิดอะไรขึ้น พวกมันมาเรียกร้องจะเอาอะไร” ผู้นำตระกูลถาม คนสนิทที่รับเรื่องมาคร่าวๆแล้วก็อธิบายทันที

“พวกเขาบอกว่าคุณชายกั๋วตงจ้างพวกตนไปก่อเรื่อง เเละทางนั้นก็จับได้จนเรียกค่าเสียหายมา 2 แสนครับ พวกเขาไม่มีเงินมากพอที่จะเอาไปจ่าย ดังนั้นจึงมาที่นี่เพื่อขอให้คุณชายกั๋วชดเชยให้ครับ”

เมื่อได้ยินคำอธิบายนั้น สีหน้าผู้นำตระกูลกั๋วก็ผ่อนคลายลงมาก ปรากฏว่าเป็นหลานชายตัวดีที่ผู้อาวุโสกั๋วเอาอกเอาใจคนนั้นก่อเรื่องอีกแล้วสินะ ทุกวันเขาได้ยินข่าวการใช้ความรุนเเรงตามร้านค้ามาบ้าง แต่เหมือนจะมีเเค่ไม่กี่ร้านเท่านั้นที่เจอกับการกลั่นเเกล้งนี้ สุดท้ายก็เลยไม่เข้าไปยุ่ง 

ถึงอย่างไร ในความคิดของเขา ผู้อาวุโสกั๋วก็มีขีดจำกัดของตนเองเช่นกัน คงไม่ปล่อยลูกเล่นสนุกจนล้ำเส้นคนอื่นเเน่ ยิ่งได้ยินว่าปัญหานี้แก้ไขได้ด้วยเงิน เช่นนั้นก็ไม่เรียกว่าปัญหาเเล้ว

“เอาเงินให้พวกเขาไป” คนเป็นผู้นำโบกมือ ซึ่งคนสนิทที่คอยจัดการทุกอย่างให้ก็พยักหน้ารับ เขารู้ดีว่าผู้นำตระกูลไม่ต้องการมีปัญหาในช่วงนี้ อะไรที่แก้ไขให้จบได้ง่ายๆก็ทำไปก่อน นอกจากนี้...เงินส่วนนั้นก็แค่ 2 แสนเหรียญไม่ใช่หรือ? เดี๋ยวไปเก็บเอากับผู้อาวุโสภายหลังก็ยังได้ ดังนั้นเขาจึงเดินออกไป

เห็นคนเอาเงินมาให้ตนเอง 2 แสนเหรียญ แต่กลับไม่ได้มีท่าทีอย่างอื่น ตัวแทนทั้งห้าก็สบตากัน เงิน 2 แสนพวกเขาได้มาแล้วก็ถือว่าจบลงด้วยดีไปครึ่งหนึ่ง แต่อีกครึ่ง...

“ยังมีอะไรอีก?” คราวนี้คนสนิทที่รับหน้าที่มาเจรจาขมวดคิ้วมุ่น เริ่มแสดงความไม่พอใจออกมาแล้ว

ท่านผู้นำตระกูลอุตส่าห์ไม่เอาความคนโง่พวกนี้ ยอมให้เงินชดเชยเพื่อให้เรื่องจบแต่โดยดี ทว่า...ดูเหมือนว่าพวกมันจะไม่ยอมจบแม้จะได้รับเงินสินะ หรือว่าเป็นพวกได้คืบแล้วจะเอาศอก ยังอยากก่อเรื่องมากกว่านี้งั้นหรือ?

ดี ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็พร้อมที่จะทำให้รับรู้ว่าตระกูล “กั๋ว” ของพวกเขา แท้จริงแล้วเป็นอย่างไร

ทว่ายังไม่ทันจะได้ลงมืออะไร เสียงของตัวแทน 1 ใน 5 ก็พูดขึ้นมาราบเรียบราวกับเรื่องที่พวกเขาพูดอยู่เป็นเรื่องของ ลม ฝน ดิน ฟ้า และอากาศ เท่านั้น

“ท่านไม่อยากรู้หรือว่าคนที่คุณชายกั๋วตงไปล่วงเกินนั้นเป็นผู้ใด” แม้ว่าคนสนิทของผู้นำตระกูลจะไม่อยากรู้จริงๆ เพราะคนที่สามารถจ่ายชดเชยได้ด้วยเงินก็ไม่ควรจะเป็นคนใหญ่คนโตอะไรนัก แต่ด้วยนิสัยละเอียดของตนเอง ถ้าผู้อื่นอยากจะพูดก็ปล่อยให้พูดมา เพียงเสียเวลาฟังอีกเล็กน้อยก็ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากอะไร

“คนผู้นั้นมีตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์อยู่ข้างๆ ตอนที่พวกเราลงมือเพราะคำสั่งของคุณชายกั๋วตง ก็ได้ต่อสู้กับตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์นั้นแล้ว โชคดีที่ไม่ได้ต่อสู้รุนแรง เพียงทำประตูร้านค้าของคนผู้นั้นพังจนต้องชดเชยด้วยเงินมากขนาดนี้ก็เท่านั้น อ่า...หรือจะบอกว่าเธอมอบความเมตตาให้พวกเราดีล่ะ”

เพียงได้ยินคำว่า “ตั๊กแตนน้ำกลายพันธุ์” สีหน้าของคนก็เปลี่ยนไปทันที ตอนนี้ทหารรับจ้างก็รู้แล้วว่าตนเองได้บอกสิ่งที่ควรบอกทั้งหมด ที่เหลือก็เป็นฝั่งตระกูลกั๋วเท่านั้นที่จะโง่งม ปล่อยให้เกิดความเข้าใจผิดนี้ต่อไปหรือไม่

เหอ เหอ เหอ ได้ยินว่าต้องการจะทำธุรกิจในอาณาเขตอัศวินเหมันต์ไปพร้อมๆกับอัศวินหงส์ขาว แต่ปล่อยให้คนของตระกูลลงมือกับคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวที่เพิ่งไปสร้างความดีความชอบในเขตอัศวินเหมันต์มา คิดจริงๆหรือว่ากิจการที่พวกเขาต้องการทำนี้จะผ่านไปได้ง่ายๆน่ะ...

…………………………………….