บทที่ 598 เอาแต่ใจ (อ่านฟรี 24 ต.ค. 69)

บทที่ 598 เอาแต่ใจ

​หลังจากที่คุณชายห้าได้อาหารสังเคราะห์ 1 เม็ดไปจากเธอ เขาก็ตัดสินใจแบ่งเนื้อตากแห้งของตนเองให้ทหารที่ทำหน้าที่ป้องกันอันซูหยวนเพิ่ม กลายเป็นว่า 5 คนนั้นยังได้รับเนื้อเพิ่มไปอีก 1 ชิ้น พวกเขาคงจะกินกันจนอิ่มได้เลย ดังนั้นสีหน้าของทุกคนจึงเปลี่ยนเป็นมีความสุขมาก และตั้งใจจะดูแลความปลอดภัยให้เจ้านายที่ใจกว้างเพิ่มขึ้นด้วย

​ใช้เวลาอีกครึ่งวันกับอีกครึ่งคืนก็เดินทางมาถึงเขตเมืองแห่งบาเรียแล้ว ที่นี่เป็นฐานที่มั่นที่พวกเขาจะประจำการกันจนกว่าการต่อสู้จะจบลง อันซูหยวนจะคอยประจำการอยู่ที่นี่ เรื่องนี้คุณชายห้าได้พามาแนะนำตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ดังนั้นพอซูหยวนมาถึง เธอก็ไม่จำเป็นต้องไปตรวจสอบพื้นที่อีก สามารถเข้าพักในกระโจมที่พักพิเศษสำหรับคนระดับสูงได้เลย

​รอบๆเป็นกระโจมที่พักของคุณชายห้า อัศวินทั้งสองคนเองก็พักที่นี่เช่นกัน ยังมีทหารระดับสูงอีกหลายคนที่อยู่ถัดออกไปด้วย ดังนั้นรอบๆเขตกระโจมนี้จึงมีการป้องกันในระดับสูง ไม่อาจปล่อยให้เกิดปัญหาขึ้นได้

​พวกเขามีเวลานอนพักเพียงครึ่งวันเท่านั้น เมื่อเวลาเช้ามาถึง...ทุกคนก็ต้องเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้แล้ว แผนแรกของท่านอัศวินพันปีที่ร่วมปรึกษากับท่านอัศวินแกะทองคำและทหารระดับสูงคนอื่นๆแล้ว พวกเขาจะเริ่มไปก่อกวนการเดินทัพของศัตรูตั้งแต่วันนี้เลย

เปิดฉากโจมตีก่อนเพื่อให้พวกมันรู้ตัวว่าพวกเขาเองเตรียมพร้อมต่อสู้แล้วเหมือนกัน ไม่เปิดโอกาสให้พวกมันดีใจมากเกินไป

​ดังนั้นอันซูหยวนจึงมีงานใหญ่ให้ทำตั้งแต่วันนี้ หญิงสาวเตรียมพร้อมแล้ว เธอเพียงแค่ต้องเอาธนูของตนเองออกมา เพราะลูกศรทั้งหมดจะได้รับจากทหารของอัศวินพันปี เนื่องจากการโจมตีพวกปีศาจอเวจีจะต้องใช้สารชนิดพิเศษที่พวกบรรพบุรุษของอัศวินพันปีคิดค้นเอาไว้

หากไม่มีสารชนิดนี้…เชื่อว่าอาณาเขตพันปีคงจะไม่มีพื้นที่ล่าทั้งสองเเห่ง เเละดินเเดนศักดิ์สิทธ์คงไม่อยู่มานานถึงปัจจุบันได้ ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณผู้ที่คิดค้นสิ่งนี้ออกมาสำเร็จ

เเละซูหยวนก็ไม่ได้วางเเผนว่าตนเองจะต้องเข้าไปยุ่งกับของที่มีอยู่แล้ว เธอเพียงเเค่ต้องทำหน้าที่ที่รับมอบหมายของตนเองให้ดีก็พอ เเน่นอนว่าในขณะเดียวกัน … เธอก็ไม่ยอมที่จะเสียโอกาสรับทรัพยากรดีๆไปหรอก

เนื่องจากการทดลองของหนูนักวิจัยตัวน้อยพัฒนาไปอย่างดี ตอนซูหยวนเข้าฟาร์มเมื่อคืนก่อนนอน มันบอกว่าผลการวิจัยน่าจะสำเร็จได้ในอีก 2 วัน

ส่วนผลคร่าวๆที่ซูหยวนอยากรู้ก็ตอบได้เลยว่าพลังเพลิงที่เข้ากันดีนี้ เจ้าไก่ลาวามีโอกาสมากที่จะพัฒนาได้จากพวกมัน ตอนนี้หนูทองลายขาวนักวิจัยน้อยเเค่ต้องคิดว่า ทำอย่างไรให้สามารถใช้เพลิงของปีศาจอเวจีโดยที่ไม่ทำให้กระทบกับชีวิตของไก่ลาวาเท่านั้น

ซูหยวนไม่รีบร้อน เธอเข้าใจว่าสงครามนี้น่าจะกินเวลาไปอีกนาน ที่สำคัญที่สุด…ต่อให้สงครามครั้งใหญ่จบลง ก็ไม่ได้หมายความว่าอัศวินพันปีไม่ต้องเจอกับการรุกรานอีก

นี่ก็แค่หนึ่งในกองทัพของศัตรูเท่านั้น ข้างหลังที่พวกเขาไปไม่ถึงก็ยังมีปีศาจอเวจีที่น่ากลัวอีกมากมาย ฉะนั้น …. ขอเเค่พวกมันยังอยู่ เธอก็จะสามารถมาหาพวกมันเพื่อเก็บเกี่ยวได้

เธอไม่เชื่อหรอกว่าถ้าอาสามาช่วยสู้ อัศวินพันปีจะปฏิเสธน้ำใจนี้ ดีไม่ดีพวกเขาอาจต้องหาของตอบเเทนดีๆให้เธอกลับไปเพิ่มเติมด้วยก็ได้…

“คุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาว ฉันคือฟ่งฟู๋ รับหน้าที่ช่วยสนับสนุนการต่อสู้ของคุณหนูในวันนี้ ธนูด้านหน้าของคุณหนูคือ 5,000 ดอก ฉันเตรียมไว้ให้ตั้งเเต่เมื่อคืนเเล้ว ส่วนทั้งเรื่องน้ำ อาหาร หรืออื่นๆ ในระหว่างการต่อสู้ คุณหนูก็สามารถใช้ฉันได้เช่นกัน”

หญิงสาวร่างใหญ่คนหนึ่งเข้ามาเเนะนำตัวก่อนเริ่มงาน เธอไม่ได้เเสดงความเคารพต่อซูหยวนมากนัก สีหน้าที่เเสดงอยู่ตอนนี้เหมือนกับพูดออกมาทั้งหมดแล้ว

เธอคงคิดว่า “ทำไมตนเองต้องมาดูเเลคุณหนูจากเพื่อนบ้านด้วย เห็นว่าเป็นคนที่คุณชายห้าพึงใจ ก็เลยอยากจะพามาทำผลงานให้เป็นที่ยอมรับของอาณาเขตอัศวินพันปีงั้นหรือ? เหอ เหอ เหอ ถ้าเป็นสถานการณ์อื่นก็ยังเข้าใจได้ แต่สถานการณ์ในตอนนี้มันสมควรหรือ?”

“ถึงจะขาดตนเองไปคนหนึ่งก็แค่ทำให้การโยนธนูเข้าเตาหลอมเคลือบสารพิเศษช้าไปเล็กน้อย แต่…เล็กน้อยที่ว่านี้ก็เป็นจำนวนหลายพันเหมือนกันไม่ใช่หรือ? หากจัดการกับปีศาจอเวจีได้เพิ่มอีกสักพักตัว นั่นก็ช่วยลดทอนความกดดันในสนามรบได้มากแล้ว ทำไมจึงต้องเอาเวลาไปทิ้งอย่างเสียเปล่าเช่นนี้ด้วย”

หญิงสาวมองไปยังกองธนูที่ตนเองใช้เวลาทั้งวันเตรียมเอาไว้ให้ด้วยความเสียดาย เเค่คิดว่ามันจะถูกยิงออกไปโดยไม่มีความหมาย หัวใจก็เจ็บปวดเเล้ว

“ฟ่งฟู๋ ธนูมีเพียงเท่านี้?”

ซูหยวนเลิกคิ้วเล็กน้อยในขณะถามอีกฝ่าย ท่าทางของเธอก็ไม่ได้อ่อนโยนเหมือนกัน ทำเอาฟ่งฟู๋ขมวดคิ้วมุ่นตามไปด้วย

“คุณหนู ตอนนี้มีเท่านี้ เนื่องจากกำลังหลอมเคลือบธนูของพวกเรามีประมาณ 100,000 - 200,000 อันต่อวันเท่านั้น ทั้งหมดนี้เป็นธนูที่ฉันมอบให้คุณหนูได้..”

“ถ้าต้องการมากกว่านี้ล่ะ?”

ซูหยวนโบกมือ เธอไม่สนใจคุยเรื่องที่เอาเเต่บอกว่าไม่ได้ ในเมื่อเข้าร่วมเเล้วก็ต้องเเสดงผลงานออกมาให้กระจ่าง เเละการใช้ลูกธนูของซูหยวน 1 การโจมตีก็กินไปมากกว่า 1,000 ดอกแล้ว ถ้าหากมีลูกธนูเเค่ 5,000 ดอก เวลาที่เหลือจะเอาไปทำอะไรอีก

“คุณหนู…พวกเรามีลูกธนูมากมาย คนทำลูกธนูนั้นไม่ยาก แถมซื้อเอาเข้ามาก็ยังได้ แต่ปัญหาก็คือการหลอมเคลือบ เตาหลอมเคลือบของพวกเรามีประมาณ 100 เตา เเต่ 1 เตาต้องใช้ผู้หลอมเคลือบเกือบ 100 คน เนื่องจากน้ำหนักในเตาหลอมสูงมาก ของเหลวที่จะเคลือบลูกธนูมีน้ำหนักสูง ดังนั้น …”

เห็นฟ่งฟู๋เเสดงสีหน้าเหมือนกับอยากจะตำหนิเธอที่มาที่นี่เหมือนมาวิ่งเล่น ซูหยวนก็ขมวดคิ้ว โบกมือให้ทางนั้นไม่ต้องพูดจาเหลวไหลอีก

“สรุปคือตอนนี้ขาดผู้ช่วยที่มีพละกำลังสูงใช่ไหม ก็เลยจัดการกับลูกธนูให้ได้จำนวนมากไม่ได้”

“เอ่อ จะพูดเเบบนั้นก็ได้ แต่ปกติเเล้วลูกธนูพวกนี้ถ้าไม่เอาไปใช้เล่นหมด หากโจมตีปีศาจอเวจีได้ประมาณ 1 ใน 10 ของลูกธนูทั้งหมด เเค่นี้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างสูงเเล้ว ไม่จำเป็นต้องเพิ่มจำนวนลูกธนูให้เสียเวลาเลย…”

ความหมายของฟ่งฟู๋ก็คือการบอกว่า ถ้าซูหยวนไม่เล่นลูกธนูพวกนี้เเล้วตั้งใจช่วยโจมตีจริงๆ เช่นนั้นปีศาจอเวจีจำนวน 500 ตัวก็จะถูกเธอจัดการ หนึ่งคนจัดการได้ 500 ตัวนับเป็นความสำเร็จมากแล้ว อาจจะเทียบเท่ากับการโจมตีของรองเเม่ทัพเลยด้วยซ้ำ !

อย่าลืมว่าปีศาจอเวจีพวกนี้มีประสบการณ์สูงมาก พวกมันไม่เหมือนกองขยะที่จะถูกจัดการได้ง่ายๆ ระลอกเเรกที่ไม่รู้ตัวก็อาจโจมตีได้มากหน่อย แต่เมื่อพวกมันเห็นว่าเริ่มมีการโจมตีเข้ามา ย่อมต้องวางแผนป้องกันเเล้วก็เตรียมหลบแน่นอน ทำให้การโจมตีระลอกต่อไป โอกาสเเบบจะเป็นศูนย์เลยด้วยระยะที่ไกลออกมาขนาดนีั…

ไม่น่าแปลกใจที่อัศวินพันปีจะวางแผนให้หน่วยสนับสนุนการโจมตีระยะไกลระดมลงมือก่อน โดยเฉพาะอันซูหยวนที่เจ้าห้าบอกว่ามีฝีมือในการใช้ลูกธนูเเม่นยำมาก หากเป็นไปตามที่เจ้าห้าบอกจริง…เช่นนั้นเเรงกดดันในสงครามครั้งนี้ก็จะลดลงไปมาก

“ไปเชิญคุณชายห้ามาที่นี่”

ซูหยวนคิดเล็กน้อย เธอรู้ว่าต่อให้คุยกับฟ่งฟู๋ต่อไป อำนาจการตัดสินใจทั้งหมดก็อยู่ที่คนอื่นอยู่ดี สู้หาคนที่มีอำนาจการตัดสินใจมาเลยคงจะดีกว่า

ฟ่งฟู๋ชะงักไป สีหน้าของเธอยิ่งเลวร้ายลงมากขึ้นกว่าเดิมอีก ในความคิดของเธอ … ตอนเเรกก็ว่าคุณชายห้าพาคนรักมานั้นไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง แต่ถ้าอีกฝ่ายสามารถสนับสนุนได้บ้างเเม้เพียงเล็กน้อย เธอก็จะหลับตาข้างหนึ่งเเล้วทำเป็นไม่รู้เจตนาแฝงของคุณชายห้าเเละสตรีผู้นี้ก็เเล้วกัน

ทว่า…เมื่อเห็นความเอาเเต่ใจของหญิงสาว ยังไม่ทันไรก็เริ่มให้ไปตามคุณชายห้ามาเสียเเล้ว เธอทำเหมือนทุกอย่างเป็นเรื่องสนุก นี่…ช่างเป็นตัวปัญหาเสียจริง!!

“คุณหนู ตอนนี้คุณชายห้าคงกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมพร้อมต่อสู้ คุณหนูมั่นใจว่าจะให้ไปเชิญคุณชายห้ามาใช่หรือไม่?”

ฟ่งฟู๋ไม่ปฏิเสธในทันทีเเต่เลือกที่จะให้หญิงสาวคิดทบทวนอีกครั้ง ในความคิดของเธอ…คุณหนูที่เอาเเต่ใจเช่นนี้ไม่เหมาะสมกับคุณชายของตนจริงๆ มีข่าวลือพูดเรื่องคุณชายว่าเป็นประเภทที่เปลี่ยนผู้หญิงดีๆให้กลายเป็นสหายไปเสียหมด ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะทำให้คุณชายห้าไม่มั่นใจมากก็เลยไปคว้าคนที่ไหนไม่รู้มาเป็นคนรัก

เเต่ … สำหรับเธอ คุณชายห้าเป็นคนมีเหตุผลมาก ขอเเค่เขาได้เห็นความเอาเเต่ใจที่ไร้สาระนี้ ทั้งยังเป็นสถานการณ์ที่ตึงเครียดนี้ คุณชายก็น่าจะไม่ไปต่อกับผู้หญิงคนนี้อีก

พอซูหยวนยืนยันว่าต้องการให้คนไปตามคุณชายห้ามาจริงๆ ฟ่งฟู๋ก็รีบจากไปทันที เป้าหมายของเธอคือการฟ้อง ไม่สิ! ทำให้คุณชายรู้เนื้อเเท้ของอีกฝ่ายให้ได้!!

“คุณชายห้า”

ตามหาไม่นานก็เจอชายหนุ่มที่กำลังเตรียมสวมอุปกรณ์ป้องกันระดับสูง เขาน่าจะต้องเข้าร่วมการสู้ตั้งเเต่รอบเเรกนี้เลย ดังนั้น….เวลาที่กระชั้นชิดเข้ามาเเบบนี้จึงต้องให้ผู้อื่นมาช่วยสวมอุปกรณ์

เห็นคุณชายห้าที่กำลังทำหน้าที่ปกป้องอาณาเขตเช่นนี้ เเละนึกถึงท่าทางเย่อหยิ่งเอาเเต่ใจของหญิงสาวจากอัศวินหงส์ขาวคนนั้น ฟ่งฟู๋ก็ยิ่งปวดหัว

“มีอะไร?”

“คุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวต้องการพูดคุยกับท่านเป็นการส่วนตัว เนื่องจากคุณหนูเธอคงต้องการใช้ลูกศรจำนวนมาก เเละเเม้เเต่ 5,000 อันที่ฉันเตรียมไว้ให้ เธอก็ยังคิดว่าไม่เพียงพอ …” คุณชายห้ามองสัญลักษณ์ที่เเขนของหญิงร่างใหญ่ก็เข้าใจปัญหาทันที

หญิงสาวผู้นี้เป็นคนของหน่วยหลอมเคลือบอาวุธ วันๆมีอุปกรณ์มากมายที่ต้องรีบจัดการ เเต่งานนี้เป็นงานยากมาก ตอนเด็กๆในฐานะที่เป็นคุณชายน้อย ท่านอัศวินได้ให้ลูกหลานของเขาได้มีประสบการณ์ทำงานโดยตรงจากงานทุกสาย ไม่เว้นเเม้เเต่งานสนับสนุนอย่างการเคลือบอุปกรณ์ต่อสู้พวกนี้ด้วย

เขารู้เลยว่างานนี้หนักมาก และไม่น่าแปลกใจที่พวกเขาต้องการร้องขอให้ผู้เอาอุปกรณ์เคลือบไปใช้ ค่อยๆใช้งานอย่างรู้คุณค่ามากที่สุด

พอได้ยินว่าอันซูหยวนมีลูกธนู 5,000 อันเเล้วเเต่ยังไม่พอใจ ท่าทางของพวกเธอจะเปลี่ยนไปก็ไม่เเปลก ทว่า…เขารู้เกี่ยวกับคนของตนเอง เเละก็รู้เกี่ยวกับอันซูหยวนด้วย

เขาเคยเห็นเธอโจมตี 1,000 ลูกศรในครั้งเดียวมาก่อน ดังนั้นถ้าเธอร้องขอลูกศรเพิ่มก็ไม่แปลกอะไร ทว่า…ถ้าอิงตามฐานะของเธอแล้ว ถ้าอยากได้ลูกศรจริงๆ เธอแค่ต้องสั่งออกมา ต่อให้คนไม่พอใจเเค่ไหนก็แค่ต้องสั่งเท่านั้น

ดังนั้นเขาจึงประหลาดใจเมื่อได้ยินว่าอันซูหยวนต้องการพบเขาเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น ดูเหมือนสิ่งต่างๆจะไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดสินะ

“นำทางเถอะ”

เห็นคุณชายห้าคิดอยู่นานพอสมควร ฟ่งฟู๋ก็ภาวนาให้คุณชายของตนเองตาสว่าง เเล้วไปเลิกรักสตรีเอาเเต่ใจเเละไม่รู้กาละเทศะคนนั้นเสีย เเน่นอนว่าความคิดของเธอนี้คงไม่สำเร็จเพราะเเท้จริงแล้ว …. คุณชายของเธอกับอันซูหยวนก็ไม่ได้มีสถานะเป็นแบบนั้น พูดให้ถูกก็คือคุณชายของเธอถูกปฏิเสธตั้งเเต่เเรกแล้วอย่างไรล่ะ…

​ไม่นานคุณชายห้าก็มาถึงตำแหน่งที่ซูหยวนประจำที่อยู่ หญิงสาวรออยู่ก่อนแล้ว ข้างกายของเธอมีหนูทองลายขาวตัวใหญ่อีกประมาณ 5 ตนอยู่ด้วย เห็นการเตรียมพร้อมของเธอแบบนี้...คุณชายห้ารู้สึกว่าเขามีหน้าที่แค่ต้องทำตามสั่งเท่านั้น

“คุณหนูอัน...” เห็นเขามาถึงแล้ว ซูหยวนก็พยักหน้าให้ก่อนจะอธิบายแผนการของตนเองทันที

“มาแล้วหรือ? ลูกธนูพวกนี้ไม่น่าจะพอสำหรับฉันใช้งาน แต่ฟังจากที่คุณฟ่งฟู๋พูดแล้ว การเคลือบสารทำลายพวกปีศาจอเวจีน่าจะเป็นเรื่องยาก ต้องใช้คนมากถึงจะจัดการได้ ฉันมีสัตว์เลี้ยงที่ฝึกฝนการใช้พลังโดยเฉพาะอยู่ด้วย ดังนั้นฉันคิดว่าอาจจะแก้ปัญหานี้ได้ทั้งหมด”

“เตาหลอมเคลือบสารมีเหลืออยู่แล้วใช่ไหม? ยกให้ฉันสัก 5 เตาก่อนสิ แล้วก็ให้ฟ่งฟู๋ช่วยแนะนำอีกครั้งหนึ่งเพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดขึ้นในระหว่างกระบวนการ”

​อันูหยวนพูดครั้งเดียวจนจบ คุณชายห้าคิดตามแทบไม่ทัน ยังดีที่เขาเองก็มีความรู้ในเรื่องนี้มาก ยิ่งเรื่องเตาที่เหลือว่างอยู่ก็รู้เช่นกัน ดังนั้นเมื่อซูหยวนบอกความต้องการของตนเอง เขาจึงพยักหน้าให้ทันที

 ……………………………………