บทที่ 600 ช่วยเขตอัศวินพันปี (อ่านฟรี 26 ต.ค. 69)

บทที่ 600 ช่วยเขตอัศวินพันปี

“คือว่า....ที่จริง ถ้าให้บอกตัวเลขตรงๆก็คือ จำนวนปีศาจอเวจีที่ถูกโจมตีเมื่อครู่มีจำนวน 2,117 ตน โดยแนวหน้ายังระบุมาอีกว่าปีศาจอเวจี 2010 ตน เป็นจำนวนที่ลูกศรโจมตีไปพร้อมๆกัน มีรูปแบบการโจมตีที่เฉียบคม คลื่นพลังงานก็น่าจะเป็นแหล่งเดียวกันด้วย ดังนั้น...”

“ตอนนี้พวกแนวหน้าตื่นเต้นมาก พวกเขาอยากรู้ว่าเป็นอุปกรณ์โจมตีแบบไหนที่มีประสิทธิภาพมากขนาดนี้ หรือจะเป็นนักรบที่ยอดเยี่ยมคนไหนกันแน่ที่มาช่วยพวกเราในการต่อสู้กับปีศาจอเวจี เอ่อ ในความเข้าใจของผม นี่น่าจะเป็นการโจมตีของคุณหนูอัศวินหงส์ขาวใช่ไหมครับ ....”

เห็นการแสดงออกที่ตื่นเต้นของทหารผู้รายงานข่าวจากแนวหน้า บรรยากาศในห้องก็เงียบกริบ เหล่าทหารและขุนนางที่ได้รับฟังเรื่องนี้ต่างก็กำลังย่อยข้อมูลที่พึ่งได้ยิน พวกเขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อเช่นกันว่าจะมีผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมจนเกินความเข้าใจเช่นนี้.....

จะให้บอกว่าธนูทั้ง 2,000 ดอกของคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวสามารถโจมตีไปยังตัวของปีศาจอเวจีได้ครบทั้งหมด....เหอ เหอ เหอ ต่อให้หลับตาฝันเอาก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลย แล้วนี่...นี่จะบอกว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นจริงๆงั้นหรือ? 

นี่มันไม่ใช่แค่ทักษะการใช้ธนูที่ยอดเยี่ยมแล้ว ต่อให้สามารถใช้ธนูได้ดีแค่ไหน การจะโจมตีเหมือนจับวางแบบนี้ก็ไม่ควรทำได้ใช่ไหม? 

ตำแหน่งของปีศาจอเวจีเหล่านั้นอยู่ในรัศมีหลายสิบกิโลเมตรต่อให้อยู่ในระยะ 1 กิโลเมตร การโจมตีครั้งเดียว 2,000 ลูกศร ก็ไม่ควรจะประสบผลสำเร็จเช่นนั้นสิ!!

แล้วทำไมคุณหนูผู้นี้จึงทำได้กัน? นี่ นี่ช่าง....เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจจริงๆ

ท่านอัศวินแกะทองคำพอใจกับผลลัพธ์นี้มาก แม้เขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อเช่นกันแต่ไม่มีเหตุผลที่แนวหน้าจะต้องโกหก ดังนั้นแผนการที่เขาคิดมาก่อนหน้านี้ว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว ตอนนี้กลับคิดแผนการใหม่ขึ้นมาได้อีกครั้ง และจำนวนของผู้ที่ต้องสละชีวิตก็ลดลงไปอีกเกือบเท่าตัว

ก่อนหน้านี้เขาสงสัยว่าทำไมลูกสาวของเขาจึงชอบคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวคู่นี้มากนัก ทว่าตอนนี้ตัวเขาเองก็รู้สึกเหมือนจะชอบเธอขึ้นมาหน่อยๆแล้ว 

น่าเสียดายที่อัศวินหงส์ขาวรู้ถึงคุณค่าของเธอก่อนถ้าเป็นเขาที่รู้จักหญิงสาวคู่นี้ก่อนคงจะรับเธอมาเป็นบุตรบุญธรรมเหมือนกัน....ช่างน่าเสียดายเสียจริงๆ....

“มีทหารของอัศวินพันปีที่สามารถติดต่อกับคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวได้อย่างรวดเร็วหรือไม่ หลังจากนี้ฉันต้องการประสานงานสำหรับการให้คำสั่งเพื่อต่อสู้กับเธอโดยตรง ต่อไปความสำคัญของคุณหนูอัศวินผู้นี้จะสูงมาก”

“ด้วยประสิทธิภาพขนาดนี้ แม้ไม่รู้ว่าเธอทำมันได้อย่างไร แต่ฉันสามารถใช้เธอแทนทหารของอัศวินพันปี 1,000 นายได้ ดังนั้นถ้าสามารถใช้เธอได้ดี การต่อสู้นี้จะลดจำนวนผู้เสียชีวิตลงมาก”

เมื่อได้ยินคำของอัศวินแกะทองคำ อัศวินพันปีก็ตื่นเต้นขึ้นทันที เขารีบส่งให้คนไปตรวจสอบและพบว่าเจ้า 5 เองก็อยู่ใกล้ๆกับตำแหน่งของคุณหนูผู้นั้นเช่นกัน นอกจากนี้ ยังมีหญิงสาวที่ทำหน้าที่สนับสนุนและดูแลคุณหนูผู้นั้นอยู่ด้วย การจะติดต่อและประสานงานจึงไม่ใช่เรื่องยากเลย

“มีคนของเราอยู่ข้างๆกับเธอ สามารถออกคำสั่งได้ทุกเมื่อ” อัศวินพันปียืนยันกับอัศวินแกะทองคำหลังจากที่ได้ข้อมูลแล้ว 

อัศวินแกะทองคำไม่รอช้าเช่นกัน สงครามนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ดังนั้นถ้าสามารถชิงความได้เปรียบในช่วงเริ่มต้นได้ก็จะเป็นผลดีมากกว่า เขาสั่งให้คนของท่านอัศวินพันปีติดต่อกับคนที่อยู่ใกล้กับคุณหนูแห่งหงส์ขาว สอบถามว่าเธอยังสามารถโจมตีเช่นเมื่อครู่ได้อีกกี่ครั้ง

เพราะเขารู้ว่าการจะโจมตีระดับสูงเช่นนั้นได้จำเป็นต้องมีเงื่อนไขพิเศษบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการใช้พลังจำนวนมาก หรืออาจจะต้องใช้เวลาในการเตรียมการค่อนข้างนาน 

เงื่อนไขเหล่านี้ เขาจำเป็นต้องรู้ทั้งหมดเพื่อที่จะวางแผนต่อไป ไม่นานทางฝั่งอันซูหยวนก็ส่งข่าวกลับมา เนื้อความไม่ได้มีอะไรมากนัก เธอแค่บอกว่าสามารถโจมตีได้ทุกเมื่อ ไม่ต้องพึ่งการเตรียมการใดๆไม่ต้องเสียเวลาเพิ่ม แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีปัญหาอยู่...

ปัญหาที่ว่านี้ก็คือ...ลูกธนูที่เธอเหลืออีกแค่ 3,000 ดอกเท่านั้น!!

หมายความว่าเธอยังสามารถโจมตีได้อีกแค่ 3 ครั้งและสังหารศัตรูได้ 3,000 ตน มันเป็นจำนวนมากสุดที่เธอจะทำได้ตอนนี้ ไม่ใช่เป็นปัญหาจากความสามารถของเธอแต่เป็นเพราะอุปกรณ์ที่อัศวินพันปีเตรียมไว้ให้ไม่เพียงพอ

ด้วยการยืนยันเช่นนี้ทำให้อัศวินแกะทองคำพอใจมาก นี่หมายความว่าอย่างไร? หมายความว่าการโจมตี 2000 ศรเมื่อครู่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นความมั่นใจของเธอที่จะสามารถโจมตีได้ตามเป้าหมาย เทคนิคลับนี้ช่างเป็นอะไรที่น่ากลัวจริงๆ ถึงอย่างนั้นเมื่ออยู่ฝ่ายเดียวกับตนเองก็ย่อมกลายเป็นอาวุธที่ทำให้ศัตรูพ่ายแพ้ได้ง่ายๆ

พร้อมๆกันนั้นเขาก็ค่อนข้างไม่พอใจกับการเตรียมการขออัศวินพันปีพวกเขามีเวลาค่อนข้างมากและการทำลูกธนูก็ไม่ควรจะเป็นเรื่องยากแต่ทำไมจึงมอบลูกธนูให้กับเหล่าผู้โจมตีสนับสนุนเพียง 5,000 ลูกศรเท่านั้นกันล่ะ นี่ไม่ใช่เป็นการตระหนี่เกินไปใช่ไหม?

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ถามคำถามแบบนั้นออกไป แต่สีหน้าของเขาก็ไม่ได้ปิดบังเช่นกัน ทำเอาอัศวินพันปีรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง ถึงอย่างนั้น....จะให้เขาอธิบายว่าก่อนหน้านี้คนธนูไม่ได้มีความสำคัญในการต่อสู้มากนัก ทำให้ไม่มีการเตรียมลูกศรเอาไว้ในคลังจำนวนมากเกินไป แบบนั้นจะพูดได้หรือ?

อย่าลืมว่าก่อนหน้านี้ การต่อสู้ไม่ใช่การต่อสู้แบบปะทะซึ่งหน้า ปีศาจอเวจีเหล่านั้นจะส่งพวกเดียวกันมาก่อกวนครั้งละ 2-3 ตน ถ้าใช้ลูกธนูในการโจมตีก็เหมือนเป็นการยิงเสียเปล่าเท่านั้น สุดท้ายปีศาจอเวจีก็หลบหลีกได้ทันทุกครั้งไป

ดังนั้นลูกธนูที่มีอยู่และมอบให้คุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวถึง 5,000 ลูกศรนี้ ก็ไม่ถือเป็นความบกพร่องแล้ว ก็....ใครจะคิดว่าจะมีคนที่สามารถโจมตีครั้งเดียวได้เป็นพันๆลูกศร แถมแม่นยำสูงขนาดนั้นตัวปรากฏขึ้นมากันล่ะ!!

“สั่งการลงไปให้ผู้โจมตีสนับสนุนทั้งหมดรวบรวมลูกศรที่ยังเหลือไปให้กับคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาว เหลือไว้ที่ตนเองเพียง 500 ลูกศรเท่านั้น จากนั้นให้ผู้ที่สนับสนุนคุณหนูแห่งอัศวินหนูขาวรีบรายงานกลับมาว่ารวบรวมลูกธนูได้จำนวนเท่าไหร่แล้ว จะได้ให้ท่านอัศวินแกะทองคำวางแผนต่อไป” อัศวินพันปีออกคำสั่ง

คนของพวกเขารวดเร็วมาก ใช้เวลาไม่นานก็ถ่ายทอดคำสั่งนี้ไปถึงเราผู้โจมตีสนับสนุนทุกคนได้ ตอนนี้อันซูหยวนเองก็รู้แล้วว่าจะมีคนเอาลูกธนูจำนวนมากมาให้เธอ ฟ่งฟู๋เองก็เตรียมพื้นที่สำหรับวางลูกธนูทั้งหมดแล้ว เธอเองก็ประหลาดใจและตกใจเช่นกัน

เธอไม่คิดเลยว่าคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวผู้นี้ แท้จริงแล้วไม่ใช่ผู้หญิงที่เอาแต่ใจ แต่กลับเป็นยอดฝีมือตัวจริง เธอได้ยินแล้วว่าผลของการโจมตีก่อนหน้านี้ก็คือการสังหารหมู่พวกปีศาจอเวจีที่แม้แต่คนธนูระดับสูงของอาณาเขตอัศวินพันปีก็ยังทำไม่ได้!!

หญิงสาวตัวเล็กผู้นี้ โจมตีออกไปครั้งเดียวก็ฆ่าปีศาจอเวจีได้เป็นกองทัพ นับว่ายอดเยี่ยมที่สุดที่เธอเคยเห็นเลย ดังนั้นฟ่งฟู๋จึงรู้สึกผิดมากที่ก่อนหน้านี้คิดไม่ดีกับคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาว

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาขอโทษ เธอตั้งใจทำงานเพื่อชดเชยให้กับความโง่ของตนเองที่มีก่อนหน้านี้ไปเงียบๆ สุดท้ายก็ได้แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพในการทำงานได้อย่างดี

ในฐานะผู้สนับสนุนมืออาชีพ เธอย่อมมีความเข้าใจเกี่ยวกับการทำงานเป็นอย่างดี มีความรวดเร็วและไม่ทำให้ผู้โจมตีรู้สึกรำคาญใจแต่อย่างใด

อันซูหยวนเพียงรอสัญญาณจากทางส่วนบัญชาการ หากพวกเขาให้เธอโจมตี เธอก็จะแค่ลงมือโจมตีทันที ที่เหลือปล่อยให้ฟ่งฟู๋จัดการไปก็เท่านั้น ส่วนลูกธนูที่จะได้รับมาคาดการณ์แล้วไม่น่าเกิน 25,000 ลูกศร นี่เป็นผลลัพธ์ที่ฟ่งฟู๋คำนวณไว้ให้....

ลูกธนูอื่นๆยังอยู่ในเขตต่อสู้ด้านหน้า ซึ่งหากจะต้องเอามาให้เธอก็นับเป็นกระบวนการที่ยากเย็น และท่านอัศวินพันปีหรืออัศวินแกะทองคำคงไม่ตัดสินใจแบบนั้น

ที่เหลือมีแค่เร่งให้ผลิตธนูที่เคลือบสารพิเศษโดยเร็วก็เท่านั้น สำหรับพวกหนูทองลายขาวที่ก่อนหน้านี้อันซูหยวนส่งไปทำงาน พวกมันน่าจะสำเร็จชุดแรกในอีก 10 นาทีหลังจากนี้ โดยชุดแรกนี้จะทำให้ได้รับลูกธนูอีก 5,000 ศร เนื่องจากใน 1 การหลอมสามารถทำได้แค่ 1,000 ศรเท่านั้น

เตาหลอมได้รับการหยิบยืมมามีทั้งหมด 5 เตาหลอม และจากการคำนวณประมาณ 10 นาทีจะสำเร็จ 1 รอบ ถ้าคงด้วยความเร็วเท่านี้ เชื่อว่าเธอน่าจะโจมตีต่อเนื่องได้ แต่ก็ขึ้นอยู่กับคำสั่งของอัศวินแกะทองคำล่ะนะว่าจะมีแผนอย่างไร เขาเป็นคนที่เห็นสนามรบในภาพรวม ย่อมต้องวางแผนได้ดียิ่งกว่าเธอที่ไม่ค่อยมีข้อมูลอยู่แล้ว

ผ่านไปไม่ถึง 1 นาที ซูหยวนก็ได้รับคำสั่งใหม่ ... อัศวินแกะทองคำต้องการให้เธอค่อยๆไล่โจมตีไปเรื่อยๆ ตอนนี้ข่าวจากสนามรบแนวหน้าก็คือ พวกปีศาจอเวจีตื่นตระหนกอย่างมากที่จู่ๆก็ถูกสังหารตายรวดเดียวกว่า 2,000 ตน ดังนั้นพวกมันจึงรีบไปหาที่ซ่อนกันหมดแล้ว

แต่กองทัพนี้มีขนาดใหญ่มาก ต่อให้พยายามหาที่ซ่อนอย่างไรก็ไม่เป็นผลสำเร็จทั้ง 100 ส่วน ยังมีบางส่วนที่กระจายตัวอยู่รอบๆทุ่งหญ้าลาวา ซึ่งตำแหน่งนี้....ถ้าสามารถโจมตีได้ก็จะสังหารได้อีกหลายพันตัว และจะกดดันให้พวกมันตัดสินใจใหม่ว่าต้องการจะถอยร่นกลับไปหรือไม่!!

ถ้าพวกมันตัดสินใจถอยร่น เขาก็จะให้แนวหน้าที่ต่อสู้ระยะประชิดไล่ตามฟันจากด้านหลังทันที แต่ถ้าพวกมันต้องการจะรุกขึ้นมาด้านหน้าต่อ ... อย่างนั้นก็จะให้อันซูหยวนใช้ลูกธนูที่กำลังรวบรวมเพื่อโจมตีครั้งละ 2,000-3,000 ศร ทำอย่างนี้เรื่อยไปเพื่อให้พวกมันค่อยๆหมดขวัญกำลังใจลง และลดจำนวนพวกมันได้เรื่อยๆด้วย

จุดประสงค์ในตอนนี้คือ การบังคับให้พวกมันล้มเลิกการรวมกลุ่มเป็นกองทัพใหญ่เพื่อมาโจมตีเขตอัศวินพันปี แผนการนี้เชื่อว่าทำซับประมาณ 4-5 รอบก็น่าจะทำให้พวกมันยอมแพ้ได้แล้ว

ซูหยวนเข้าใจทันทีคำสั่งนี้ไม่มีอะไรยากอย่างนั้นเธอจึงเริ่มเตรียมการรวบรวมพลังงานของตนเองอีกครั้ง...

ฟิ้ว!!!

ไม่เหมือนกับครั้งก่อนๆ ครั้งนี้มีแค่การโจมตีของซูหยวนเท่านั้น ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยลูกศรกว่า 3,000 ลูกทันที เธอโจมตีด้วยระยะเวลาที่ห่างกันไม่นานจึงทำให้มองเห็นลูกศร 3,000 ลูกพร้อมกันบนท้องฟ้าได้

เป้าหมายของพวกมันก็คือดินแดนปีศาจอเวจี ซึ่งตอนนี้พวกปีศาจอเวจีก็มองเห็นแล้วใช่กันว่าบนท้องฟ้าของพวกมันกำลังปกคลุมด้วยห่าฝนลูกศรอยู่

หลายตนรีบเข้าที่ซ่อน หลายตนก็รีบเตรียมการป้องกัน เพียงแต่ก่อนที่ลูกศรเหล่านั้นจะมาถึงตัวของพวกมัน จู่ๆลูกธนูพวกนี้ก็เหมือนหายไปในอากาศ .... พวกมันประหลาดใจมาก และด้วยความสงสัยนี้เองทำให้พวกมันยื่นหน้าออกมา บางตนยังออกจากที่ซ่อนด้วยซ้ำ ทว่า....พวกมันไม่ได้รู้เลยว่าทันทีที่ลดการป้องกันของตนเองลง ลูกธนูที่มาจากการปรับใช้วิชาศรพริบตาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าและแทงเข้าที่ลำตัวของพวกมันโดยตรงแล้ว!!

ไม่จำเป็นต้องเล็งจุดสำคัญ เพราะมีสารเคลือบพิเศษอยู่ที่ปลายลูกศรอยู่แล้ว ดังนั้นซูหยวนจึงทำงานนี้ได้โดยสบายใจมาก... ถือเป็นงานง่ายๆอีกงานของเธอเลยก็ว่าได้

ตู้ม!! ตู้ม!! ตู้ม!!

เสียงระเบิดที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องร่างของพวกปีศาจอเวจีแล้วเปิดออกมาเหมือนกับพลุไฟ แนวหน้าที่ตรวจสอบสถานการณ์อยู่ก็เห็นฉากที่สวยงามนี้แล้วเช่นกัน

“สุดยอด!! การโจมตีเมื่อผู้สุดยอดมากๆ”

“พวกเขาทำมันสำเร็จอีกครั้งแล้ว!!”

“คิดว่าการโจมตีนี้เป็นของผู้ใดกัน? เป็นใครที่มาช่วยเขตอัศวินพันปีของเรา...”

“ไม่ว่าผู้ช่วยคนนั้นจะเป็นใครก็ต้องขอบคุณอีกฝ่ายอย่างดี เพราะการที่ทางนั้นสามารถสังหารปีศาจอเวจีได้มากมายขนาดนี้ก็ทำให้งานของพวกเราง่ายขึ้นมาก ตอนนี้ถ้าต้องไล่ฆ่าพวกมันคิดว่าไม่น่าจะเป็นงานยากสำหรับพวกเราแล้ว ดูสิพวกมันตอนนี้ก็กระจัดกระจายไปรอบๆไม่ใช่เหรอ”

“ใจเย็นๆก่อน พวกเรายังต้องรอคำสั่งจากท่านอัศวินแกะทองคำอยู่ คิดว่าท่านอัศวินแกะทองคำจะมีวิธีการที่ดีที่สุดสำหรับพวกเราแน่ ไม่ต้องรีบร้อนเกินไป”

“ใช่ๆ ถูกต้องแล้ว การโจมตีเมื่อคู่ก็คงเป็นแผนของท่านอัศวินแก่ทองคำเช่นกัน”

“เอาล่ะ ตอนนี้พวกเรารีบรายงานสถานการณ์ไปทางศูนย์บัญชาการก่อนจะดีกว่า เผื่อว่ามีคำสั่งอะไรเพิ่มเติมพวกเราจะได้รีบจัดการให้เสร็จ”

“ถูกต้องแล้ว ตอนนี้พวกเรายังต้องสังเกตการต่อไปว่าพวกปีศาจอเวจีจะเดินหน้าหรือถอยหลัง...”

“เหอ เหอ เหอ ให้พวกมันกล้ายื่นหน้าออกมาจากที่ซ่อนก่อนเถอะ ไม่คิดเลยว่าวันนี้พวกมันก็จะต้องหนีหาที่ซ่อนเหมือนกัน ทุกทีทำเป็นใจกล้ามากนัก แค่พิษของตนเองอันตรายสำหรับพวกเราก็คิดว่าจะครองโลกได้อย่างนั้นแหละ!!” 

ดูเหมือนคนที่ตื่นเต้นกับฉากนอกโลกนี้คงเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากเหล่าทหารแนวหน้าที่เอาชีวิตตนเองเป็นเดิมพันเหล่านี้....

…………………………………………..