บทที่ 604 สัตว์เลี้ยงที่น่ากลัว (อ่านฟรี 30 ต.ค. 69)

บทที่ 604 สัตว์เลี้ยงที่น่ากลัว

ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้หัวใจของเหล่าทหารอัศวินพันปีหล่นวูบ สิ่งมีชีวิตที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหันนี้เป็นสิ่งมีชีวิตที่พวกเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อนเลย ลักษณะของมันยิ่งดูน่ากลัวมากกว่าพวกปีศาจอเวจีอีกด้วย!

นี่...อาจจะเป็นเพราะภาพเเรกที่พวกเขาเห็นก็คือ การที่พวกมันจิกกินปีศาจอเวจีเข้าไปในคำเดียว!! สัตว์ร้ายที่สามารถกินกระทั่งปีศาจที่เป็นพิษต่อตนเองเช่นนั้นจะเป็นตัวดีได้อย่างไร!!

ในขณะที่ทหารของอัศวินพันปีตกใจมาก ทางฝั่งของทหารปีศาจอเวจีกลับตกใจยิ่งกว่า ที่นี่เป็นอาณาเขตของพวกเขา เเม้จะเชื่อมต่อกับอาณาเขตของดินเเดนศักดิ์สิทธิ์นั้นจนทำให้มีการรุกรานต่อสู้กันอยู่เสมอก็ตาม

เเต่ศัตรูอย่างทหารอัศวินพันปีพวกนั้นเเท้จริงแล้วเป็นเหมือนกับ “เหยื่อ” ที่รอให้พวกเขาถล่มให้ตายอยู่ พวกมันไม่นับเป็นอะไรเลย! ถ้าไม่ใช่เพราะมีการป้องกันที่ยอดเยี่ยมก็คงจะสูญพันธุ์ไปนานเเล้ว 

อีกอย่าง...นอกจากพวกทหารของอัศวินพันปีเเล้วที่ต่อสู้รบกันจนมีบาดเจ็บล้มตายแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้เลย

รอบๆอาณาเขตของพวกมันก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตไหนที่จะ “กิน” พวกมันเข้าไปโดยตรง เเม้จะมีการต่อสู้กันอย่างต่อเนื่อง เเต่พวกมันก็ยังใช้ประโยชน์จากการที่พวกเดียวกันเองถูกสังหารเพื่อยกระดับพลังของปีศาจอเวจีตนอื่นๆได้ด้วย

นี่หมายความว่าอย่างไร? หมายความว่า...พวกมันเเทบจะเป็นจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารเเล้ว ใช้เวลาอีกไม่นานก็จะกลายเป็นผู้ที่ทรงพลังเหนือผู้ใด 

เพียงเเต่...สิ่งมีชีวิตประหลาดนี้มาจากที่ไหน? จู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นมาเเล้วก็กลืนพวกมันลงคอในครั้งเดียว เเถมยังไม่เกิดปัญหาอะไรขึ้นอีกด้วย!!!

ทั้งสองฝั่งตกใจอย่างหนัก ในขณะที่เจ้าไก่ลาวาเองก็ยังน้ำลายไหล อยากจะกินอาหารที่เเสนอร่อยเเละมีรสชาติพิเศษตรงหน้าให้มากขึ้น เเต่น่าเสียดายที่ตอนนี้พวกมันต้องทำตามคำสั่งของเจ้านายก่อน ถ้ายังดื้อเหมือนเด็กไม่รู้ความ เจ้านายคงไม่ยอมให้พวกมันเข้าไปในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยพลังงานบริสุทธิ์อีก

“เเค่กๆ กรู้ว!!! เอาล่ะ ตอนนี้ก็ทำงานได้เเล้ว เรื่องอาหารนั้นค่อยว่ากันภายหลัง” 

ไก่ลาวาที่นับว่าตนเองเป็นลูกพี่ของไก่ลาวาตนอื่นๆกล่าวขึ้นมา ซึ่งพวกไก่ลาวาทั้งเก้าก็กระพือปีกของตนเองดัง พั่บๆ พร้อมกันนั้นก็พับให้เปลวเพลิงอเวจีโหมขึ้นสูงจนเกือบทำให้ทหารของอัศวินพันปีได้รับความเดือดร้อน

“กรู้ว!! ใจเย็นๆ อย่าลืมว่าหน้าที่ที่เจ้านายสั่งมาคืออะไร ถ้ามีคนตายเพราะพวกเจ้า...รับรองได้เลยว่าจะถูกลงโทษอย่างหนักเเน่”

“กรู้ว!!” 

เจ้าตัวอื่นๆเองก็เพิ่งคิดได้ พวกมันรีบเก็บปีกของตนเองก่อนจะมองไปยังทหารของอัศวินพันปีที่ต้องทำหน้าที่เป็นผู้นำพาพวกเขาออกไปข้างนอกให้ได้

ไม่เหมือนกับปีศาจอเวจีที่ไม่มีความสามารถในการควบคุมเพลิงอเวจีของตนเอง พวกมันถูกฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วงเเล้ว อีกอย่าง...เนื่องจากพลังงานบริสุทธิ์ที่ดูดซับมีพลังเข้มข้นมาก ทำให้เพลิงอเวจีที่ได้รับเข้าไปมีเสถียรภาพมาก ดังนั้น...ต่อให้พวกมันจะใช้เพลิงอเวจีได้เหมือนกัน เเต่ถ้าต้องการก็ยังควบคุมเพลิงอเวจีได้ด้วย 

เเน่นอนว่านอกจากนี้...นักวิจัยหนูทองลายขาวก็กำลังทดลองกับไก่ลาวาชุดที่ 2 เพื่อให้พวกนั้นลองดูดซับเพลิงอเวจีออกจากร่างกายของผู้อื่น โดยไม่ให้ทางนั้นตกตายด้วย หากการทดลองนี้สำเร็จก็เท่ากับว่าทหาารของอัศวินพันปีก็ไม่ต้องเกรงกลัวพวกปีศาจอเวจีเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป!!

นั่นเป็นสถานการณ์ที่ยังต้องตรวจสอบเพื่อความมั่นใจอยู่ สำหรับไก่ลาวาชุดแรกนี้เป็นชุดปฏิบัติงานไม่ใช่ชุดรักษา ดังนั้นพวกมันจึงเรียนรู้เกี่ยวกับวิธีการโจมตีและการป้องกันของตนเองเท่านั้น เพลิงลาวาที่อยู่รอบๆนี้เป็นพิษต่อทหารของอัศวินพันปี พวกมันย่อมต้องจัดการดูดซับทั้งหมด

“กรู้ว!!! แบ่งเป็น 3 กลุ่ม หนึ่งกลุ่มไล่จัดการปีศาจอเวจีที่ขวางทางกลับบ้าน และก็จัดการเส้นทางเพื่อให้ทหารเหล่านี้สามารถวิ่งผ่านได้ด้วย กรู้ว!”

“อีกกลุ่มคอยจัดการกับปีศาจอเวจีที่พยายามจะเข้ามาโจมตี ถ้าพวกมันสร้างปัญหาก็กินให้หมด แล้วก็อีกส่วนหนึ่ง...จับพวกตัวสำคัญๆของอัศวินพันปีกลับไป ในรายชื่อมีพลทหารระดับสูง 3 คน และคุณชายห้าผู้เป็นบุตรชายของท่านอัศวินพันปีหนึ่งคนด้วย กรู้ว!!” 

เจ้าตัวหัวหน้ากล่าวเช่นนั้น ไก่ลาวาที่ฝึกประสานการทำงานร่วมกันมานานก็เคลื่อนไหวได้ทันที พวกมันขยับตัวครั้งเดียวก็พ่นเพลิงลาวาประจำตัวออกมาแล้ว 

เพลิงนี้ไม่เหมือนกับเพลิงของปีศาจอเวจี หากแต่เป็นเพลิงที่บริสุทธิ์มากกว่า เมื่อถูกพวกปีศาจอเวจีก็เหมือนกับเป็นคลื่นพายุใหญ่ ทำให้พวกมันจมอยู่ใต้ลาวากองนั้น 

ภาพของปีศาจอเวจีประมาณ 5 ตนถูกลาวาหลอมเหลวทำให้ทหารของอัศวินพันปีทั้งหลายได้แต่ลอบกลืนน้ำกลาย แม้แต่พวกที่มาสนับสนุนก็อยากจะวิ่งหนีกลับไปด้วยซ้ำ ตอนนี้พวกเขาไม่รู้แล้วว่าตนเองกำลังสู้กับตัวอะไรอยู่กันแน่ 

“กรู้!!” 

ไก่ลาวาตัวใหญ่ที่เพิ่งพ่นลาวาออกไปส่งสัญญาณครั้งหนึ่ง กระทืบเท้าจนพื้นสั่นสะเทือนก่อนที่ลาวาหลอมเหลวเมื่อครู่จะค่อยๆแข็งตัวเปลี่ยนเป็นหินลาวาขนาดใหญ่ที่ไร้ความร้อนแล้ว ตอนนี้เหมือนกับเป็นพื้นปูนคอนกรีตสีดำขนาดใหญ่เท่านั้น

คลื่นลาวานี้ทำให้เพลิงอเวจีที่เกิดจากการระเบิดรอบๆตัวของทหารอัศวินพันปีถูกกลืนหายไปแล้วกลายเป็นลาวาหินไปด้วย นี่หมายความว่า...ข้างหน้าบนเส้นทางลาวาหินนี้ แทบจะไม่มีอันตรายอะไรอีกแล้ว

“กรู้ว!! พาคนขึ้นหลังแล้วรีบไป!” 

ตัวลูกพี่เห็นว่าแผนการราบรื่นก็ถลาเข้าไปจับคนทันที ทหารระดับสูงของอัศวินพันปีต้องการต่อต้านเล็กน้อย ทว่าพวกเขาช้าเกินไป...

คุณชายห้าที่กำลังจะเรียกเกราะบาเรียออกมาเพื่อปะทะกับสัตว์ประหลาดเหล่านี้ เมื่อเห็นว่าพวกมันเพียงจิกคอเสื้อของพวกเขาแล้วโยนขึ้นหลังโดยไม่ทำอันตรายใดๆ เขาก็มองไปยังตำแหน่งของทหารระดับสูงคนอื่นๆอีก 3 คนที่ถูกช่วยเหลือเหมือนกัน สีหน้าของพวกเขาต่างสับสนมาก

“เอ่อ นี่...”

“กรู้ว!! ยังจะชักช้ากันอยู่อีก รีบวิ่งตามมาถ้ายังไม่อยากตายอยู่ที่นี่!! จากมุมสูงที่พวกข้าเห็น ตอนนี้มีปีศาจอเวจีหลายหมื่นตนกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ แม้พวกข้าจะไม่เป็นอะไร แต่คงไม่กล้ารับปากว่าจะพาพวกเจ้าทุกคนกลับไปอย่างปลอดภัยได้!!” เจ้าหัวหน้าไก่ลาวาที่บนหลังยังมีคุณชายห้าอยู่ด้วยตวาดเสียงดัง 

ทหารของอัศวินพันปีจึงเพิ่งรู้ว่าสัตว์ประหลาดพวกนี้แท้จริงแล้วมาเพื่อช่วยเหลือตนเอง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าที่จะรอช้าอีก พร้อมกับที่คุณชายห้าได้ถามเจ้าไก่ลาวาจนได้ความแล้ว “เจ้านาย” ที่พวกมันพูดถึง แท้จริงแล้วก็คือ “อันซูหยวน” ผู้นั้นนั่นเอง

เป็นเธออีกครั้งที่ส่งคนของตนเองมาเพื่อช่วยเหลือพวกเขา!! ก่อนหน้านี้ตัวเขาที่มองขึ้นไปบนท้องฟ้าก็แค่ภาวนาเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น ไหนเลยจะคิดว่าเธอจะปรากฏตัวขึ้นจริงๆ...นี่...เหมือนกับว่าเธอเป็นเทพเจ้าประจำตัวของเขาเลยไม่ใช่หรือไง?

ตอนที่กำลังคิดเรื่องไร้สาระอยู่นั้นเอง ไก่ลาวาที่ไม่รู้ว่าคุณชายห้ายังไม่ได้สติก็พุ่งพรวดออกไปข้างหน้าแล้ว ดีที่เขามีปฏิกิริยารวดเร็วจึงคว้าจับคอของมันไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นอาจจะหงายหลังร่วงลงไปหัวกระแทกพื้นตายไปแล้วก็ได้!!

“ไป!!” 

กลุ่มไก่ลาวาที่มีจำนวนเพียง 10 ตนเท่านั้น ร่วงลงมาจากท้องฟ้า จากนั้นก็ทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า แถมยังมีหลายตนที่แอบกินปีศาจอเวจีเข้าไปอย่างตะกละตะกลามอีกด้วย 

แต่ไม่ว่าพวกมันจะทำอะไรก็ตาม...สุดท้ายแล้วเป้าหมายของพวกมันที่ให้พาคนของอัศวินพันปีกลับไปรวมกับทหารผู้สนับสนุนได้ก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี เมื่อโยนทั้งหมดออกไปรวมกับกลุ่มแล้ว ที่เหลือก็ไม่ใช่งานของพวกมันอีก 

ไก่ลาวามองหน้ากันเอง กว่าที่พวกทหารของอัศวินพันปีจะออกไปถึงเขตบาเรีย...พวกมันก็น่าจะกินจนเกือบอิ่มท้องแล้ว เมื่อคิดได้ดังนั้นก็พากันหันหลังกลับ ไล่โจมตีทหารของปีศาจอเวจีอย่างเมามัน 

แม้พวกนั้นจะพยายามต่อสู้กลับ ทว่าในเมื่อเพลิงอเวจีของพวกมันไม่อาจทำอันตรายใดๆได้ ทั้งวิธีการโจมตีของพวกมันก็มีแค่การใช้เพลิงอเวจีเท่านั้น...ไม่น่าแปลกที่ตอนนี้ไก่ลาวาจะวิ่งเล่นไปรอบๆเหมือนได้วิ่งบนลานที่เต็มไปด้วยอาหารจานอร่อย

จำนวนของปีศาจอเวจีที่ลดลงอย่างต่อเนื่องกลับเป็นไปตามแผนการของท่านอัศวินแกะทองคำเสียอย่างนั้น ซูหยวนที่เฝ้าระวังดูสถานการณ์มาตลอดก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่ 

เธอรู้ว่าตอนนี้ทหารแนวหน้าปลอดภัยเป็นจำนวนมากแล้ว ทั้งยังได้รับการติดต่อว่าคุณชายห้าเองก็ปลอดภัยเช่นกัน ดังนั้นจึงไม่ควบคุมพวกไก่ลาวาที่ยังทำตัวเหมือนเด็กน้อยวิ่งเล่นไปทั่วอีกต่อไป ถือว่าให้พวกมันได้ยกระดับตนเองไปในตัวก็แล้วกัน…

ไม่นาน ทางอัศวินแกะทองคำก็ได้รับรายงานจากแนวหน้าที่รีบมาแจ้งก่อน เกี่ยวกับสถานการณ์ของทหารแนวหน้า ที่ได้รับความช่วยเหลือเอาไว้ เมื่อรู้ว่าพวกเขาสามารถกลับมาได้อย่างปลอดภัยทุกคนก็โล่งอกอย่างแท้จริง 

“สรุปว่าครั้งนี้….อัศวินพันปีติดหนี้บุญคุณของคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวเป็นอย่างมากแล้ว ไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะต้องชดเชยด้วยทรัพยากรอะไรบ้าง” อัศวินแกะทองคำหยอกล้อเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ดีขึ้นแล้ว

ซึ่งทางอัศวินพันปีเองก็กำลังคิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน คุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวไม่ได้มาเพื่อช่วยในการต่อสู้เท่านั้น นอกจากประสิทธิภาพในการฆ่าที่ยอดเยี่ยมของเธอแล้ว ก็ยังช่วยชีวิตทหารแนวหน้าจำนวนมากให้กลับออกมาได้ด้วย 

เธอทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้! ในตอนที่พวกเขาคิดว่าทหารแนวหน้าคงไม่อาจกลับมาได้อีก ตอนนั้นเองคุณหนูผู้นั้นก็ได้ส่งข่าวมาบอกว่าเธอจะจัดการด้วยตนเอง!!

เดิมทีเขาเองก็ยังไม่เชื่อ ต่อให้อัศวินแกะทองคำจะบอกว่ามีความหวังก็เถอะ ทว่า….ปีศาจอเวจีที่น่ากลัวพวกนั้นจะถูกจัดการด้วยสตรีเพียงคนเดียวได้อย่างไร จะให้เขาเชื่อว่าเธอจะช่วยเหลือทุกคนกลับมาได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไร?

ขนาดเขารีบส่งทหารหน่วยสนับสนุนและช่วยเหลือไปอย่างรวดเร็วแล้ว ก็ยังได้รับแจ้งกลับมาว่าปีศาจอเวจีมีจำนวนมากเกินไป … ไม่อาจช่วยเหลือทุกคนกลับมาได้ มีแต่ต้องเลือกว่าจะให้ช่วยใครบ้างก็เท่านั้น!

ตอนที่ได้ยินข้อความนี้ พวกเขาก็รู้แล้วว่านี่เป็นเหตุการณ์ฉุกเฉินที่วิกฤตมาก ทว่า….ด้วยการลงมือของคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวเพียงคนเดียว เธอกลับทำในสิ่งที่พวกเขายอมแพ้ไปแล้วได้สำเร็จ!! ช่างเป็นเรื่องที่เกินจริงไปมากเลยทีเดียว

“เรื่องนั้นฉันจะคิดอย่างระมัดระวังแน่นอน” อัศวินพันปีกล่าวกับอีกฝ่าย

“ท่านอัศวิน….แม้ว่าเรื่องนี้จะจบลงด้วยดีแล้ว แต่….คิดในอีกมุม พวกเรายังมีปัญหาอยู่ไม่ใช่หรือ?” ทหารระดับสูงคนหนึ่งกล่าวขึ้นมาหลังจากลังเลเล็กน้อย

“ปัญหาหรือ? ปัญหาเรื่องอะไรอีก!” อัศวินพันปีเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาบ้าง ดูเหมือนว่าทางฝั่งพวกเขาเองจะมีปัญหาเข้ามาไม่หยุดเลยสินะ

“เอ่อ ท่านอัศวิน…ถ้ามองในมุมกลับกัน ก่อนหน้านี้พวกเรามีปัญหากับการรับมือพวกปีศาจอเวจีมาก เนื่องจากพลังของพวกมันเป็นสิ่งที่พวกเราไม่อาจต่อกรได้เลย แต่ว่าตอนนี้…กลับคิดว่าพวกเรากำลังเจอกับปัญหาใหม่ที่ใหญ่ยิ่งกว่าเดิมแล้ว…”

“หมายความว่ายังไงกันแน่นี่พูดความคิดของตนเองออกมาให้หมดเสีย” อัศวินพันปีถามย้ำอีกครั้ง

“ในความคิดของข้า…ปัญหาที่ว่านั่นก็คือการที่คุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวผู้นั้นครอบครองสิ่งที่อันตรายเกินไป….เหตุใดเธอจึงมีสัตว์เลี้ยงที่น่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจอเวจีเสียอีก!!”

“ปีศาจที่สามารถกินกระทั่งปีศาจอเวจีเข้าไปทั้งตัวได้แถมยังดูแข็งแกร่งและทรงพลังกว่ามาก จากที่ทหารแนวหน้าแจ้งเรื่องมา…พวกเขาบอกว่ายังไม่ทันได้ตั้งตัวที่จะรับมือ พวกสัตว์เลี้ยงที่น่ากลัวเหล่านั้นก็ลงมือเสียแล้ว”

“หมายความว่า….ต่อให้เป็นทหารแนวหน้าที่มีพลังการต่อสู้สูงก็ยังไม่สามารถรับมือกับสัตว์เลี้ยงที่น่ากลัวพวกนั้นได้เลยแม้แต่น้อย ดังนั้นหากคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวควบคุมสัตว์เลี้ยงเหล่านั้นไม่ได้ หากเกิดเหตุฉุกเฉินหรือเหตุไม่คาดฝันขึ้นมา….นี่ไม่เท่ากับว่าพวกเราชักนำปีศาจที่ร้ายยิ่งกว่าเดิมเข้ามาในอาณาเขตหรือ?” เขาพูดอย่างนั้นพร้อมกับแสดงสีหน้าหวาดกลัวอย่างแท้จริง

ทุกสายตามองไปที่ขุนนางระดับสูงผู้ขลาดเขลาคนนั้น แม้สิ่งที่เขาพูดจะเป็นเรื่องจริงมากกว่าครึ่ง แต่เรื่องเหล่านั้นก็ยังไม่เกิดขึ้นไม่ใช่หรือ! 

อีกอย่าง…ที่นี่ไม่ได้มีแค่คนของอัศวินพันปีเท่านั้น ยังมีอัศวินแกะทองคำที่เป็นคนนอกอาณาเขตอยู่ด้วย คนนึงเพิ่งช่วยพวกเขาในการต่อสู้ แล้วก็ยังช่วยชีวิตทหารแนวหน้ากลับมาอย่างปลอดภัย ยังไม่ทันที่จะได้ตอบแทนหรือกล่าวชื่นชม สุดท้ายยังมีคนแสดงความคิดเห็นในแง่ร้ายแบบนี้ต่อเธอ….

หากคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวได้ยินความคิดนี้เข้า ไม่รู้ว่าเธอจะโกรธแล้วตัดความสัมพันธ์ที่ดีกับอาณาเขตอัศวินพันปีหรือไม่เลย!! สุดท้ายก็คงจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ตามมาแน่!

………………………………………