บทที่ 608 ตุ่นหนังหนา (อ่านฟรี 3 พ.ย. 69)
บทที่ 608 ตุ่นหนังหนา (อ่านฟรี 3 พ.ย. 69)
บทที่ 608 ตุ่นหนังหนา
“อืม ไหนๆก็มาแล้ว ฉันตั้งใจจะขอใช้สิทธิในการเข้าพื้นที่ล่าที่พูดคุยกับคุณชายห้าเอาไว้ก่อนหน้านี้ได้หรือไม่”
ซูหยวนถามแบบนั้น ชายหนุ่มก็คิดเล็กน้อย ช่วงนี้ยังไม่มีนักล่าคนไหนเข้าพื้นที่ล่า เพราะเกิดภัยร้ายแรงอย่างสงครามกับปีศาจอเวจี พวกที่เป็นยอดฝีมือก็ถูกเรียกมาช่วยกองทัพหมดแล้ว ถ้าให้เธอเข้าไปใช้สิทธิล่าในตอนนี้น่าจะเป็นการดีกว่าก็ได้ ดังนั้นเขาจึงพยักหน้ารับ
“ได้สิ เดี๋ยวฉันจะแจ้งให้บิดารู้และจะเข้าไปพร้อมกันเลย”
“โอ้ ถ้าอย่างนั้นจะทำแบบเดิมหรือไม่?” ซูหยวนเลิกคิ้วถามเขา
“แบบเดิม?”
“ใช่ เอาทหารมาช่วยฉันเก็บทรัพยากรหน่อย ฉันจะตอบแทนให้อย่างดีเหมือนเดิม”
“อ่า...ฮ่าๆ ได้”
ในที่สุด สองคนก็ตกลงร่วมมือกันอีกครั้ง คุณชายห้าก็นำกองกำลังส่วนตัวของตนเองเข้าพื้นที่ล่า ในขณะที่กองกำลังของคนอื่นๆยุ่งอยู่กับการจัดการสิ่งต่างๆ แน่นอนว่าทำแบบนี้ย่อมต้องถูกตำหนิไม่น้อย และอันซูหยวนที่เป็นคนร้องขอก็เหมือนเป็นแพะรับบาปให้คนอื่นนินทา
“คุณหนูผู้นั้นเอาอีกแล้วหรือ? ช่าง....เอาแต่ใจเสียจริง”
“เอาแต่ใจ? ฉันก็ไม่เห็นว่าคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวจะเอาแต่ใจอะไรเลยนะ หรือว่ามีเรื่องที่ฉันยังไม่รู้”
“เหอ เหอ เหอ จะบอกให้นะว่าเธอน่ะ...เดิมทีท่านอัศวินของพวกเราจะมอบสมบัติประจำอาณาเขตให้โดยมีเงื่อนไขให้แต่งกับคุณชายห้าของพวกเรา แต่เธอปฏิเสธ แล้วก็เรียกร้องสิทธิประโยชน์เท่ากับการเป็นคุณหนูของอาณาเขตอัศวินพันปีของพวกเราเลย!”
“ห๊า! แค่ช่วยรบครั้งเดียวก็ต้องการเป็นเหมือนคุณหนูของอาณาเขตพวกเราแล้วหรือ? พวกเราไม่เหมือนกับอัศวินหงส์ขาวเสียหน่อย หน้าที่รับผิดชอบของอาณาเขตของพวกเราสูงมาก เธออยากได้ทรัพยากรก็ต้องเสียสละด้วย เรื่องนี้จะยอมได้อย่างไร...”
“เอ่อ ที่จริงก็ไม่ถึงขนาดนั้น เธอบอกว่าถ้าเธอมาที่นี่เพื่อล่าทรัพยากรเมื่อไร เธอก็จะส่งสัตว์ร้ายของตนเองมาช่วยจัดการพวกปีศาจอเวจีด้วย แต่...นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่เธอจะปฏิเสธคุณชายของพวกเรา แต่ก็ยังอยากได้ทรัพยากรของพวกเราอยู่ดี!”
“อ่า....นั่นสินะ....”
ยิ่งพูด สองคนที่คุยกันก็มองหน้ากับเลิ่กลั่ก พูดไปก็เขินตัวเองไปด้วย ความช่วยเหลือของคุณหนูอัศวินหงส์ขาวนั้นมากมายจริงๆ จะชดเชยให้เช่นนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพียงแต่..
ปัญหาก็คือ...พวกเขาแค่ไม่ต้องการยกสิทธิประโยชน์ดีๆเช่นนั้นให้คนนอก ที่ผ่านมาอาณาเขตของพวกเขาไม่เคยเปิดช่องให้คนจากเขตอื่นมาล้วงเอาทรัพยากรถึงที่ แถมยังบอกว่าต้องการจะได้รับสิทธิเข้าออกเหมือนกับคนในอาณาเขต...แบบนี้ให้ความรู้สึกเหมือนถูกคุกคามอย่างไรอย่างนั้น ทั้งๆที่ใจจริงแล้วพวกเขาก็รู้ว่ามันไม่ใช่
ความน่าอึดอัดใจนี้ส่งผลให้หลายๆคนพยายามหาข้ออ้างต่างๆมาโจมตีเธอ กระทั่งบอกว่าคุณชายห้าตามใจเธอมากเกินไป หรือไม่ก็บอกว่าเธอทำให้คุณชายห้าเสียงานเสียการ ต้องส่งทหารจำนวนมากไปดูแลการล่าของเธอด้วย ทั้งๆที่ความจริงแล้วก็เข้าไปพร้อมทหารเพียง 1 คนก็ยังได้เลย
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะพวกเขาไม่รู้แม้แต่น้อยว่าในพื้นที่ล่า แท้จริงแล้วใครกันแน่ที่ต้องดูแลใคร!!
เวลานี้ลูกธนูถูกปล่อยออกไปแล้ว แม้ว่าสัตว์ร้ายในพื้นที่ล่าจะมีพลังป้องกันสูงมาก แต่...ถ้าเทียบกับพลังงานระดับสูงของซูหยวน อีกทั้งยังมีตัวช่วยอย่างพวกไก่ลาวาด้วยแล้ว พวกมันก็ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย
เจ้าไก่ลาวาวิ่งผ่านไปรวดเดียวก็ทำให้ “ตุ่นหนังหนา” เหล่านั้นหงายท้องตึง และก็ถูกธนูที่ร่วงลงมาจากท้องฟ้าปักเข้าที่หน้าท้องจนตายในครั้งเดียว ถือเป็นการประสานงานที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่คุณชายห้าและพรรคพวกเคยเห็นมาเลย
เพียงแค่ครึ่งวันเท่านั้น ผลของการล่านี้ก็แทบจะเท่ากับผลของการล่าของนักล่าที่อาณาเขตอัศวินพันปีได้รับทั้งหมดตลอด 1 เดือน!
เรื่องนี้ไม่ได้กล่าวเกินจริง เพราะพวกทหารที่คุณชายห้าพาเข้ามา เวลานี้วิ่งเก็บผลึกกันจนแทบจะชนกันไปมั่วหมดแล้ว ถ้าถามว่าตลอดทั้งครึ่งวันนี้พวกเขาเหนื่อยเพราะเรื่องอะไร ก็คงต้องบอกว่าเหนื่อยวิ่งเก็บทรัพยากรนี่แหละ!
ตามที่ตกลงกันไว้ อันซูหยวนมีสิทธิในการเข้าพื้นที่ล่าโดยแบ่งสิทธิมาจากคุณชายห้า เธอจะได้ทั้งหมด 2 วัน ดังนั้นแผนการของวันนี้ตอนแรกจึงตกลงกันไว้ว่าจะล่าทั้งหมด แต่สุดท้าย...ทรัพยากรที่ได้รับกลับมากเกินไป และระยะเวลาในการคูลดาวน์หรือเวลาการเกิดของสัตว์ร้ายในพื้นที่ช้ามาก ถ้าต้องการล่าต่อก็ต้องไปในพื้นที่ที่ลึกมากกว่านั้น
แต่....คุณชายห้าไม่อยากให้อันซูหยวนเข้าไป เพราะจากที่เขารู้ข้อมูลมา ในพื้นที่ล่าส่วนลึกนั้นก็ไม่ได้มีทรัพยากรดีๆอะไรไปมากกว่าผลึกบาเรีย ทว่ากลับมีสัตว์ร้ายที่อันตรายยิ่งกว่าอยู่ แม้จะมีอัตราการได้รับผลึกบาเรียระดับสูงกว่าอยู่บ้าง แต่เขาก็คิดว่ามันไม่คุ้มค่าเลยที่จะให้อันซูหยวนเข้าไปเสี่ยง
อาจจะเป็นเพราะก่อนหน้านี้เขาเพิ่งเจอกับเหตุการณ์ที่ร้ายแรงมา เพิ่งเห็นภาพที่ซูหยวนร่วงลงไปในกับดักของพวกพิกซี่ ดังนั้นหัวใจของเขายังไม่แข็งแรงพอที่จะแบกรับความเสี่ยงพวกนี้อีกแล้ว...
ซูหยวนไม่ได้ว่าอะไรเช่นกัน ในเมื่อเขาไม่อยากให้เธอเข้าไป เช่นนั้นเธอก็ไม่เข้าไปก็ได้ ถึงอย่างไรก็ไม่จำเป็นต้องล่าแค่ตอนที่เธอเข้ามาอยู่แล้ว
หลังจากนี้ทรัพยากรอะไรในพื้นที่ก็ปล่อยให้พวกหนูทองลายขาวจัดการไป ดีเสียอีกที่ปกติแล้วคนของเขตอัศวินพันปีไม่ค่อยเข้าไปในพื้นที่ล่าในส่วนลึก นี่หมายความว่าเธอสามารถให้พวกหนูทองลายขาวล่าทรัพยากรได้อย่างสบายใจอย่างไรล่ะ!
แม้ว่าจะยุ่งยากหน่อยเรื่องที่พวกมันมีการป้องกันที่แข็งแกร่ง แต่ถ้าประสานการโจมตีระหว่างหนูทองลายขาวกับแมลงกัดกินแล้ว ก็คงไม่น่าจะเป็นปัญหาใหญ่โตอะไร
ฉะนั้น ผ่านไปครึ่งวัน ในที่สุดกลุ่มของคุณชายห้าก็กลับออกมา สีหน้าของพวกเขาดูเหมือนจะหมดแรงได้ทุกเมื่อ ในขณะที่อันซูหยวนยังอยู่ดีมีสุขเหมือนเพิ่งเข้าไปเดินเล่นเท่านั้น และเพราะแบบนี้เอง...คนที่เห็นก็ยิ่งเข้าใจผิด คิดว่าอันซูหยวนไม่ได้ทำอะไรเลย คนที่ต้องทำงานทั้งหมดก็คือคนของคุณชายห้าทั้งสิ้น!!
“ขอตรวจสอบทรัพยากรจากการล่า และด้วยสิทธิ์ของคุณชายห้า...จะต้องส่งมอบทรัพยากร 2 ใน 100 ส่วนให้กับทางการ” เพราะซูหยวนเข้ามาในสิทธิ์ของชายหนุ่ม เธอจึงต้องทำตามกฎของพวกเขาด้วย
เธอพยักหน้าให้กับคนของคุณชายห้า พวกเขาจึงได้ช่วยกันยกกองผลึกบาเรียมากกว่า 722 ชิ้นออกมา โดยมีผลึกบาเรียระดับต่ำ 517 ชิ้น ผลึกบาเรียระดับกลาง 201 ชิ้น และผลึกบาเรียระดับสูง 4 ชิ้น
“นี่เป็นทรัพยากรที่คุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวล่าได้หรือ?!!”
ดวงตาของผู้ตรวจสอบเบิกกว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ แม้ว่าคุณชายห้าจะดูแลคุณหนูผู้นี้มากขนาดไหนก็ไม่ควรจะมอบทรัพยากรทั้งหมดมากมายขนาดนี้ให้เธอไม่ใช่หรือ?
“ใช่ มีปัญหาอะไร”
ได้ยินคำตอบของชายหนุ่ม เขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากจะต้องแบ่งทรัพยากรเอาไว้ 2 ส่วนตามที่แจ้ง ที่เหลือก็เห็นว่าทหารทั้งหมดนำกลับไปทั้งอย่างนั้น
ซึ่งหลังจากที่แบ่งส่วนแบ่งเหล่านี้แล้ว ซูหยวนก็แบ่งให้กับทหารของคุณชายห้าไปอีก 10 ส่วนจากที่เหลือ ทหารเหล่านั้นยิ้มกว้างออกมาเหมือนเดิม พวกเขาตื่นเต้นตั้งแต่แรกที่ได้ร่วมมือกับเธอแล้ว ดังนั้นย่อมคาดหวังส่วนแบ่งเหล่านี้เอาไว้แล้ว
หลังจากที่แบ่งทรัพยากรทั้งหมดเสร็จ ซูหยวนก็กลับไปที่พักของตนเองที่ทางอัศวินพันปีเตรียมไว้ให้ คนอื่นๆก็แยกย้ายกันไป ทหารของอัศวินพันปีกำเงินส่วนแบ่ง ซึ่งพวกเขาได้รับคนละ 0.708 ผลึก
อย่าคิดว่ามันดูเหมือนน้อย แต่ความจริงแล้ว...หนึ่งผลึกมาราคาสูงมาก ดังนั้นตอนนี้พวกเขาจึงได้รับส่วนแบ่งเฉลี่ยแล้วกว่า 4,000 เหรียญ!!
เงินจำนวนนี้แทบจะเท่ากับเงินเดือนประจำของพวกเขาที่ยังไม่รวมเงินพิเศษเลยด้วยซ้ำ แสดงให้เห็นว่ามันเยอะมากขนาดไหน ไม่น่าแปลกใจเลยที่วันนี้พวกเขาจะหอบอาหารจำนวนมากกลับไปที่บ้านด้วย
“อ้าว ทำไมกลับมาได้แล้วล่ะ ได้ยินว่าพวกนายถูกคุณหนูผู้สูงส่งเรียกไปใช้งานไม่ใช่หรือ? เดิมทียังคิดว่าต้องไปรับใช้ตลอดทั้งวันเสียอีก ฮ่าๆ”
“ฮ่าๆ เป็นคนของคุณชายห้าก็ต้องทำใจหน่อยนะ ตอนนี้คุณชายห้ากำลังหลงสาวที่มีนิสัยแย่ พวกลูกน้องอย่างเราก็ต้องซวยหน่อย ทำงานเหนื่อยหน่อย...”
เมื่อเขาเดินผ่านค่ายทหารที่ทหารของกองอื่นๆกำลังพักกลางวันอยู่ คำหยอกล้อของคนเหล่านั้นก็ดังขึ้นมาทันที คำพูดของพวกเขาดูเหมือนจะเห็นใจ แต่ความจริงแล้วกำลังหัวเราะเยาะพวกเขามากกว่า
ในบรรดากองทัพเองก็มีการแข่งขันชิงดีชิงเด่นกันอยู่เสมอ ใครประสบความสำเร็จอย่างไร ก้าวหน้าอย่างไร สร้างชื่อเสียงอย่างไร การแข่งขันอย่างลับๆเกิดขึ้นอยู่เสมอ และตอนนี้...ดูท่าว่าคนพวกนี้กำลังเข้าใจอะไรบางอย่างผิดไปอยู่แน่ๆ
“โอ้ นั่นน่ะสินะ เหนื่อยไม่น้อยเลย” เขาว่าอย่างนั้นก่อนจะยกวัตถุดิบดีๆที่เพิ่งซื้อมาขึ้นสูง ทำให้ดวงตาของทหารคนอื่นๆเบิกกว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“เฮ้! สหาย ทำไมวันนี้จึงกินอาหารดีๆแบบนั้นกันล่ะ หรือว่าเป็นวันพิเศษอะไร”
“อ๋อ ใช่ๆ เป็นวันพิเศษน่ะ วันพิเศษ!”
คนพูดแบบนั้นแล้วก็รีบเดินจากไป แน่นอนว่าหลายคนคงอยากจะให้เขาอธิบายความจริงว่าเรื่องราวเป็นอย่างไร แต่...ทำไมเขาจะต้องทำเช่นนั้นด้วย
สิทธิประโยชน์ดีๆเช่นนี้ ความร่ำรวยนี้ เขาจะต้องบอกคนอื่นด้วยหรือ?
แม้แต่ก่อนหน้านี้หลังจากที่กลับมาจากพื้นที่ล่าของอัศวินราชินีเหมันต์ พวกเขาก็เก็บส่วนแบ่งพิเศษที่คุณหนูอันทิ้งไว้ให้ ไม่มอบให้กับอาณาเขตเพราะถือเป็นทรัพยากรส่วนตัว ได้รับมาโดยเสน่หา...ย่อมไม่ต้องคืนให้อาณาเขต
คิดเป็นเงินแล้วน่าจะเท่ากับรายได้ตลอด 10 ปีของพวกเขาเลย ถ้าเปิดเผยออกไปคงจะทำให้คนอิจฉาตาร้อน ดีไม่ดีอาจจะมาแย่งส่วนแบ่งของพวกเขาไปด้วยก็ได้
ตอนแรกทหารหน่วยอื่นๆก็ไม่ได้สงสัยอะไร แค่รู้สึกว่าเจ้าคนผู้นี้ยังมีอารมณ์ดีอยู่ได้ทั้งๆที่ถูกหลอกใช้ ทว่า...ทหารของคุณชายห้าคนที่สองก็เดินมาพร้อมกับอาวุธใหม่ที่ดูดีกว่าเดิม
“โอ้ สหาย...นายได้ฤกษ์เปลี่ยนอาวุธแล้วงั้นหรือ? ครั้งก่อนก็เพิ่งเปลี่ยนไปไม่ใช่หรือไง ทำไมยังเปลี่ยนอีกแล้วล่ะ? หรือว่าอันเดิมเสียหายไปแล้ว”
“หือ? ไม่ใช่หรอก ไม่ได้เสียหายอะไร เพียงแค่...อ่า ใช่แล้ว ฉันแค่อยากจะเอาอันเก่าไปให้ลูกชายได้ใช้น่ะ ตอนนี้ก็เลยต้องหาให้ตนเองใหม่ก็เท่านั้น”
“โอ้ อย่างนั้นหรือ? นึกว่าเป็นเพราะอาวุธเดิมเอาไปใช้ช่วยคุณหนูแห่งอัศวินหงส์ขาวผู้นั้นในการล่าเสียอีก”
“อาวุธหรอ? ฮ่าๆ นั่นสินะ.....” คนหัวเราะร่วนก่อนจะโบกมือหนึ่งครั้งแล้วเดินจากไปเลย ไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติมอีก
ซึ่งความจริงแล้ว...เมื่อต้องไปช่วยคุณหนูในการล่าทรัพยากร การแบกอาวุธไปด้วยก็เท่ากับเป็นอุปกรณ์ถ่วงแข้งถ่วงขาเท่านั้น ที่สำคัญควรจะต้องพกถังใบใหญ่หรือหีบใบใหญ่ไปด้วยให้มากหน่อยคงจะดีกว่า
แต่ก็นั่นแหละ...เรื่องพวกนี้ไม่จำเป็นต้องบอกเลย ก็เหมือนกับที่ทหารคนแรกคิดนั่นแหละ ถ้าบอกไปก็เป็นการชี้โพรงให้กระรอกตนอื่นๆเท่านั้น ทำไมพวกเขาจะต้องแบ่งประโยชน์ดีๆพวกนี้ออกไปด้วยล่ะ
เห็นคนที่สองเดินผ่านไปด้วยสีหน้าเหมือนผู้ชนะ เดิมทีทหารที่เอ่ยหยอกล้อพวกเขาต้องการเห็นสีหน้าโกรธหรืออับอาย แต่มันกลับเป็นไปอย่างตรงกันข้าม ทำให้พวกเขาถึงกับสับสน....
“เกิดอะไรขึ้น ไอ้สองคนนั้นเป็นอะไรของมันน่ะ!”
“นั่นน่ะสิ ถูกใช้จนหัวหมุนหมดแล้วรึไง เป็นบ้ากันไปหมดแล้วกระมัง ยังจะยิ้มกันอยู่ได้อีก ถ้าเป็นฉันคงจะอับอายไปหมดแล้ว คุณชายห้าที่หลงสตรีมากจนเอากองกำลังตนเองไปใช้เอาอกเอาใจอีกฝ่าย ช่างเหลวไหลเสียจริง!!”
“แถมดูก็รู้ว่าเป็นการหลอกใช้งานด้วยนะ เพราะเธอปฏิเสธจะแต่งกับคุณชายห้า แล้วทำไมพวกนั้นจึงไม่โกรธกันเลยล่ะ”
“แต่สังเกตไหมว่าเจ้านั่น...ดูเหมือนจะไม่ได้มีอาวุธชิ้นอื่นนะ เหมือนจะมีแค่อาวุธชิ้นใหม่ที่เพิ่งซื้อกลับมา...”
“หมายถึงอะไร กำลังจะสงสัยอะไรงั้นหรอ?”
“ก็ไม่สงสัยหรือ? พวกนั้นไม่ได้เพิ่งไปช่วยงานคุณหนูในการล่ามาหรือ? แล้วทำไมถึงไม่มีอาวุธไปด้วยล่ะ ตอนแรกฉันก็สงสัยเจ้าคนแรกไปแล้ว แต่พอเห็นว่าเจ้าคนสองก็เหมือนจะไม่มีอาวุธอื่นด้วยก็ยิ่งน่าแปลก...”
“อะไร? ดูผิดไปแล้วนั่นแหละ”
“ใช่ๆ จะไม่มีอาวุธได้ยังไง อาจจะเก็บไว้ในที่มองไม่เห็นเพราะขนาดเล็กหรือเปล่า”
…………………………………
ไรท์ขอฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ
อ่านฟรีวันละตอนเช่นเดิม เเล้วก็สนุกมากๆด้วย แหะๆ (ช่วงขายของคับ!)
ชื่อเรื่อง อวิ้นหนิงเซียน : คุณหนูผู้นี้มิใช่ขยะ!!
ฝากติดตามกันด้วยนะค้าาาาา
แล้วก็มีนิยายเรื่องใหม่ที่ขายอีบุ๊คเเล้วนะคะ เรื่อง “เขาว่ากันว่า…เบญจเพสนี้อันตรายนัก!!” โดยตัวเอกเป็นพนักงานเงินเดือนอายุ 25 ที่ชอบอยู่อย่างปลอดภัยมากกว่าเสี่ยงอันตราย เเต่ต้องมาเจอกับมาเฟียตัวร้ายที่เเสนจะเอาเเต่ใจ ฝากติดตามกันได้นะคะ <3 https://dekd.co/w/n/2704172