เดฟ เมห์ตา
เดฟ เมห์ตา
โกดังผ้าเก่ากลางเมืองปาฏัณถูกล้อมรอบด้วยกำแพงอิฐเก่าแหว่งเป็นรูหลายจุด ไฟนีออนกระพริบติดบ้างดับบ้างเอาแน่ไม่ได้ กลิ่นฝุ่นและผ้าหมักอับเกาะแน่นในอากาศ ลานหน้าโกดังเต็มไปด้วยห่อผ้าถุงใหญ่ถูกวางเรียงอย่างลวก ๆ ราวกับตั้งใจพรางตาคนภายนอก
เวรากับกวินยืนหลบหลังเสากลม รอจังหวะจะเห็น “ใครกันแน่” ที่ผ้าเลือก!
เสียงเครื่องยนต์รถหรูดังขึ้นก่อนจอดเทียบหน้าลานโกดัง ร่างสูงในสูทสากลสีเข้มก้าวลงมาอย่างมั่นใจ ใครสักคนที่กวินและเวราไม่รู้จัก
ทุกอย่างในโกดังหยุดนิ่งไปเสี้ยววินาที พ่อค้าร่างท้วมคนเดิมกับลูกน้องชายสองคนก้มหัวต้อนรับอย่างนอบน้อม ชายในสูทสากลพูดอะไรกับพ่อค้า เวราและกวินอยู่ไกลเกินกว่าจะได้ยิน
“ถ้าเกิดอะไรขึ้น คุณวิ่งหนีไปก่อนเลยนะ เข้าใจไหม” กวินหันมาสั่ง เวรานิ่วหน้า
“ฉันเป็นรุ่นพี่ ไม่ทิ้งน้อง เอางี้ ถ้าพ่อค้านำผ้าออกมา ฉันจะวิ่งไปชิงผ้า ส่วนนายเปิดลำโพงเสียงรถตำรวจ พวกมันจะได้ตกใจหนีไป” เวราสั่งการกระซิบกระซาบ
“ทำเป็นหนังไปได้ เราแค่ถ่ายภาพไว้เป็นหลักฐานแจ้งจับไม่พอเหรอ”
เวราทำเสียงจึ๊กจั๊ก
“หนังที่นายเคยดู ไม่มีเรื่องไหนที่ตำรวจร่วมมือกับคนร้ายเหรอไง”
“เคย พระเอกนางเอกลุยจับคนร้ายได้ทุกเรื่องแหละ แต่เรื่องจริง ขืนลุยออกไปมือเปล่า นางเอกอาจโดนฆ่าข่มขืน ส่วนพระเอกถูกฆ่าหมกป่า” กวินดักคอเสียงเย็น ทำเอาเวราหน้าหงิก
แต่สองคนไม่มีโอกาสถกเถียงต่อเพราะผู้ซื้อจู่ ๆ ก็ขึ้นรถจากไปตัวเปล่า พ่อค้าและลูกน้องเดินหายเข้าไปในโกดัง ไม่มีการส่งมอบผ้าศักดิ์สิทธิ์อย่างที่คิด
❖
กวินกับเวรากลับมายังบ้านซัลวี ถกเถียงเรื่องเหตุการณ์เมื่อครู่ตรงหน้าประตูบ้าน เสียงฝีเท้าหนักแน่นดังขึ้นจากเงามืด ทำให้ทั้งสองชะงัก
กวินเอาตัวบังเธอไว้ตามเคย
เดฟ เมห์ตา ปรากฏร่างในสูทสีเข้มเรียบหรู แสงไฟสะท้อนรองเท้าหนังขัดเงา เขาหยุดตรงหน้าทั้งคู่
“ผมได้ข่าวว่า…ผ้าปาโตลาของซัลวีถูกขโมย”
เสียงทุ้มก้องสะท้อนในตรอกเงียบ
“ผมเดินทางมาที่นี่เพื่อพบคุณ กวิน…ผมอดเป็นห่วงไม่ได้”
เวราเหลือบมองกวิน รู้ตั้งแต่ต้นว่าเดฟสนใจนักทอผ้าหนุ่ม หากไม่นึกว่าความสนใจจะทำให้เขาถึงขนาดดั้นด้นมาพบด้วยตัวเองที่ปาฎัณ
คำพูดตรงไปตรงมา เวราจึงยิ้ม “คุณเมห์ตาจะช่วยพวกเราตามหาผ้าใช่ไหมคะ?”
เดฟพยักหน้า “แน่นอน…เรื่องนี้เกี่ยวกับเกียรติของอุตสาหกรรมผ้าในคุชราต ไม่ใช่แค่ครอบครัวใดครอบครัวหนึ่ง”
“ดีจริงค่ะ เราสองคน...”
“เราสองคนคิดว่าคุณควรพบมาดามลักษมีเพื่อสอบถามเรื่องนี้ดีกว่า” กวินขัดด้วยน้ำเสียงเป็นทางการ “เราสองคนเป็นคนนอก”
“คุณไม่ใช่คนนอก กวิน คุณคือศิษย์ก้นกุฎิของมาดาม เอาเป็นว่า พรุ่งนี้ ผมจะมาพบมาดาม และขอพบคุณด้วย”
“พรุ่งนี้ผมไม่ว่างทั้งวัน ต้องขอโทษจริง ๆ”
❖