คู่แข่ง

เวราไม่เข้าใจคำพูดของเด็กสาวนัก เดาเอาว่า ความหล่อของกวินคงดึงดูดใจสาวละแวกนี้หลายคน อุษาคงไม่ชอบใจใครพอจะเอามาเป็นพี่สาว แต่มันจะมีอยู่คนที่เด็กสาวชิงชัง

ความคาดเดาของเวราถูกต้อง เมื่อเธอปะหน้ากับ หมาเสื้อลายดอก ของอุษาเข้า!

จริง ๆ จะว่าปะหน้ากันก็ไม่ถูก อาการคอยืดคอยาวควานหาเวราทั้งตลาดของหมาเสื้อลายดอก มันชัดมาก ๆ

“อุษา!” สาวหน้าแป้น ใบหน้าสวยใช้ได้ หากเสื้อลายดอกสายเดี่ยวที่รัดช่วงบนจนเน้นนมเป็นลูกทำให้คะแนนความงามลดฮวบโดยเจ้าตัวไม่รู้ตัว สายตาหนุ่มที่โลมเลียทำให้เจ้าตัวยิ่งแอ่นอกจนนมแทบกระเด้งหลุดจากเสื้อ

กลิ่นน้ำหอมฉุนจมูกนั่นอีก เวราหมั่นเขี้ยว อยากจับเจ้าตัวปรุงโฉมเสียใหม่ หากเมื่อเสียงแปร๋นพ่นต่อมา เวราก็ตัดสินใจว่า จะปล่อยให้นางเป็นหมาเสื้อลายดอกของอุษาไปแบบนี้

“ว่าใด ปี้หงส์ฟ้า อ้อ! ลืมแนะนำ นี่ปี้วา แฟนปี้กวิน มา-จาก-กรุง-เทพ”

ตารีของหงส์ฟ้าเหยียดเป็นเส้นตรง ตวัดมองเวราตั้งแต่หัวจรดเท้า เล่นเอาหญิงสาวฉุนแกมขัน แม่หงส์ฟ้าอกบึ้มอายุไม่เกิน 22 แก่แดดแก่ลมแบบตัวร้ายละครหลังข่าว โดยเฉพาะท่ากอดอก มันยิ่งทำให้นมเบียดรัดเป็นลูก

“ใส่เสื้อคว้านอกลึก ไม่กลัวเป็นฝ้าแดดหรือคะ” เวราอดนำเสนอพลังลบเชิงบวกไม่ได้ “ฝ้าขึ้นนมนะ ไม่ได้ขึ้นหน้า ไม่มีหมอคนไหนรับยิงเลเซอร์หน้าอกหรอก”

“ไผถามเอ็ง!” หงส์ฟ้าแหว เวราไม่นึกโกรธ เพราะหงส์ฟ้าก็ไม่ได้ถามจริง ๆ เป็นเธอเองที่จงใจเสนอหน้าแนะนำอย่างผู้เชี่ยวชาญด้านความงามเปี่ยมจริยธรรม

“เวลาหน้าบึ้ง ริ้วรอยหน้าผากขึ้นเป็นแผงเลย ไม่เอานะคะ ถ้าไม่ไปโบตามรอบที่คุณหมอนัด อย่าทำหน้าบึ้ง ขมวดคิ้วบ่อย ๆ รอยพวกนี้ ถ้ายิ่งลึกจะยิ่งแก้ยาก”

“แฟนปี้กวินเปิ้นอู้อะหยังอ่ะหงส์ โบอะหยัง โบลีเด้นท์แบตเตอรี่ก๋า” สมุนของหงส์ฟ้าสะกิด เวรามองหน้าเหวอของหงส์ฟ้าแล้ว จึงตัดสินใจตอบคำถามดังกล่าวเพื่อเป็นวิทยาทาน

เรื่องแบบนี้ รู้ผิด ๆ ถูก ๆ งู ๆ ปลา ๆ มันจะบรรลัยล่ะค่ะ ทั่นผู้ชม

“ไม่ใช่แบตเตอรี่ค่ะคุณน้อง พี่หมายถึงโบทูลินั่ม ท๊อกซินแบบเอ ฉีดเพื่อแก้ริ้วรอยไม่ให้หน้าดูแก่น่ะค่ะ” เวราสะบัดนิ้วขึ้นลงระดับเดียวกับหน้าคู่กรณี ให้ไปคิดเอาเอง

“อายุน้อยอย่าคิดว่าหน้าตาจะไม่กร้านไม่แก่นะคะ ทั้งลมทั้งแดดนี่ล่ะตัวดี โบราณถึงเปรียบว่าแก่แดดแก่ลม อ้อ! ต้องเลือกโบท็อกซ์แบบเอด้วยนะคะ ถ้าเป็นแบบอื่น ฉีดไปล่ะเป็นเรื่อง” เวรายิ้มเย็นเพราะนึกสนุกขึ้นมา นานแล้ว ไม่ได้ใช้เวลาไปกับเรื่องไร้สาระแบบนี้ เอาเวลามาทิ้งกับการต่อปากต่อคำแฟนคลับของกวินก็เพลินดีเหมือนกัน

หงส์ฟ้างันไปเมื่อคู่แข่งไม่ดูบ้าน ๆ อย่างที่คิด จึงหันไปแก้เก้อกับเพื่อนจอแบนที่มาด้วยกัน

“ก่คงเป๋นพวกพนักงานตามคลินิกเสริมความงาม ปี้กวินบ่มีทางกิ๊ดจริงจังหรอก”

คำปรามาสทำเอาเวราหุบยิ้ม เฮ้ยยย!!! ยัยหงส์! ไม่รู้เสียแล้วว่าเวราเกลียดคนสบประมาทสุด ๆ

อย่างผ้าปาโตล่านั่นไง ถูกขโมยแต่โยนความผิดว่าเป็นความโชคร้ายจากเธอ เวราจึงลุยทุกทางเพื่อตามหาผ้าและพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวโชคร้าย

แล้วนี่ นังหนูปอดบวมยังกล่าวหาว่าเธอเป็นตัวเลือกตัวอะไหล่อีก หนอย!

“คุณน้องคะ พี่ไม่ใช่พนักงานตามคลินิก เอาเป็นว่า พี่เป็นคนมีฐานะแล้วกัน หรือจะพูดชัด ๆ ฟังง่าย ๆ คือพี่เป็นคนรวยค่ะ รวยมาก และกวินไม่ได้คบพี่เล่น ๆ”

“บ่จริง! อย่ามาอู้มั่ว ถ้าเปิ้นมีเงิน มีฐานะแต้ ปี้กวินจะเป๋นหนี้จนถูกบีบหื้อขายที่ก๋า”

“อะไรนะ!”

“นั่นไง! ตี้แต๊ก่โกหก คบกั๋นภาษาอะหยัง เรื่องใหญ่จะอี้ยังบ่ฮู้! แค่นี้ก่พิสูจน์แล้วว่าเธอกับปี้กวินบ่ได้คบกั๋นแต๊ ๆ

อุษาก่เหมือนกั๋น อย่ามาอู้มั่ว ๆ ปี้กวินเปิ้นจะเสียหาย! ปี้กวินทั้งหล่อ ทั้งอู้จาดี คนบางคนก่เลยเข้าใจ๋ผิด คิดว่าเปิ้นมีใจ๋หื้อ จนตามตื๊อบ่เลิก...แต่ฝันไปเต๊อะ! ปี้กวินมีใจ๋หื้อหงส์คนเดียวตะอั้น! แล้วจำไว้ตวย ถ้าบ่ได้ป้อของหงส์จ่วยไว้ ป่านนี้ทั้งตี้ดิน ทั้งชุมชนทอผ้า... บ่เหลืออะหยังแล้ว!”

❖