เบาะแส
เบาะแส
“เกิดอะไรขึ้น อุษา เล่าให้พี่ฟังทั้งหมดเลยนะ”
เวราซักเด็กสาว หลังจากตีหน้าซื่อปล่อยให้แม่หงส์ฟ้าคว้าชัยชนะปลอม ๆ แล้วเดินจากไป (เสียที)
“เรื่องจริงหรือเปล่า ที่แม่ลายดอกเขาพูด”
“ษาก็ไม่รู้เรื่องหรอกพี่ ถามพ่อแม่ก็ไม่ตอบ แต่รู้ว่า มีคนอยากได้ที่ดิน พ่อของหงส์ กำนันชูชาติ เป็นคนพามา ชื่อบริษัทอะไรนะ แหม่มันติดอยู่ริมฝีปาก โกลเด้น โกลเด้นอะไรเนี่ยล่ะ กำนันบอกว่าเป็นบริษัทใหญ่ ทำขนส่งข้ามพรมแดน”
“โกลเด้นท์ริดจ์?”
“ใช่แล้ว มีโลโก้ภูเขาสีทองแปะข้างรถ”
เวรานิ่งเพราะไม่นึกว่าบริษัทโกลเด้นท์ริดจ์ซึ่งเป็นบริษัทขนส่งสินค้าภายในเครือของอสวากุลกรุ๊ปจะอยู่ในสมการ
ซื้อที่ดินหรือ จะซื้อไปทำไม ชุมชนใจทอไม่ได้อยู่ในทำเลค้าขาย ไม่อย่างนั้น คงค้าผ้าร่ำรวยไม่ต้องติดหนี้สินจนแม่หงส์ฟ้าเอามาอ้างปาว ๆ
“แล้วเรื่องหนี้ล่ะ กวินติดหนี้ใคร”
“ไม่ใช่พี่กวินหรอกพี่วา” อุษาชั่งใจเหมือนจะพูดไม่พูดดี จนเวราแตะต้นแขน
อุษามองหน้าพี่สาวคนใหม่ ทำหน้าเหมือนกำลังตัดสินใจเรื่องสำคัญ
“ที่พี่วาบอกหงส์ฟ้าว่าพี่รวยมาก จริงป่าว”
เวราคลี่ยิ้ม พยักหน้ารับ
“รวยพอช่วยพี่กวินใช้หนี้ได้ป่าว อย่าบอกพี่กวินว่าหนูบอกนะ พี่กวินต้องโกรธหนูจนไม่ยอมมองหน้าอีกแน่ แต่หนูสงสารพี่กวิน หนูเคยได้ยินพ่อกับแม่คุยเรื่องนี้ว่าพี่กวินไม่ได้เป็นคนก่อหนี้ แต่เพราะครูศรีพรรณถูกหลอกต่างหาก”
“ครูศรีพรรณ?” เวราทวนคำ
“ใครอ่ะ แม่ของกวินหรือ”
“ฮื่อออ ไม่ใช่ ครูศรีพรรณเป็นครูพี่กวิน ดูแลพี่กวินตั้งแต่พ่อแม่พี่เขาตาย ที่พี่กวินหาเงินใช้หนี้แทนครูศรีพรรณก็เพราะดูแลกันมาเหมือนแม่ลูก”
“ถ้างั้น อุษาพาพี่ไปพบครูศรีพรรณดีไหม เพราะถ้าถามกวินตรง ๆ คงไม่ยอมบอกแน่”
“ครูป่วย อยู่โรงพยาบาล หมอให้เยี่ยมแค่พี่กวิน ไม่ให้คนอื่นเยี่ยม กลัวติดเชื้อ”
“ว๊า แย่จริง ถ้าได้พบครูศรีพรรณจะได้รู้ว่าใครเป็นเจ้าหนี้”
อุษาเงียบไปอึดใจ ก่อนเงยหน้าฉับเพราะคิดแผนออก
“บ่ายนี้ พี่กวินจะไปเยี่ยมครูศรีพรรณ เรารีบกลับบ้านเหอะ พี่วาพักในบ้านพี่กวินอยู่แล้ว ถ้าเราสองคนค้นบ้านหาเอกสารกู้ก็ไม่มีใครรู้เรื่อง”
❖
บ้านไม้ชั้นเดียวของกวินอยู่ ใต้ร่มไม้ใหญ่ที่แตกกิ่งก้านแผ่บังแดดทั้งวัน โครงสร้างเป็นไม้เก่าขัดมันจนเงา ฝาไม้ตีแนวนอนตามแบบล้านนา หลังคามุงแป้นเกล็ด หน้าบ้านมีชานไม้ยื่นออกไปเหนือแปลงครามเล็ก ๆ
กวินไม่อยู่ตามคาด อุษามั่นใจว่ากว่ากวินจะกลับบ้านคงใช้เวลานานพอสมควร สองคนน่าจะมีเวลาค้นจนได้สัญญาเงินกู้ที่ต้องการ หากเวราไม่ประมาท จึงขอให้เด็กสาวคุมเชิงนอกเรือนคอยดูต้นทาง ส่วนเธอสมัครใจเป็นตีนผีกิตติมศักดิ์
“เราต้องมีรหัสลับ คอยเตือนกัน และเป็นรหัสที่กวินจะไม่ผิดสังเกต” ตีนผีวางแผน อุษามองด้วยความปลื้มปริ่มระคนศรัทธา
“เจ๋งเลยค่ะพี่วา ต้องจอมวางแผนอย่างพี่วานี่ล่ะ ถึงจะเอาพี่กวินอยู่ แต่เอ...รหัสอะไรดีคะ”
“พี่วาคะ แฟนพี่วากลับมาแล้ว”
“อะไรนะคะ?”
“พี่วาคะ แฟนพี่วากลับมาแล้ว รหัสนี้แหละ ไม่ผิดสังเกตแน่ ความเรียบง่ายคือความซับซ้อนที่พิเศษที่สุด พี่ค้นของอยู่ในบ้านหลังนิดเดียว หลบทันแน่นอน”
“แหม่ อุษานึกว่าจะเป็นรหัสแบบเสือสมิงเรียกหมูป่า รหัสตื่นเต้นแบบนี้ ถ้าไลฟ์ล่ะก็ เป็นมีมแน่”
❖