ภารกิจลับ?
ภารกิจลับ?
มิว: ทุกคนเห็นเมลเช้าไหมคะ? คุณวา “ลาต่ออีกสองวัน”
แป้ง: จริงเหรอพี่มิว หนูเพิ่งอัปตารางถ่ายโปรเจกต์ CSR ไปเองนะ!
ภีม: ไปเอาข่าวมาจากไหนอ่ะ
ฟ้า: ห๊ะ! ลาติดสองอาทิตย์แล้วนะ หรือว่า… นางสิบสองจะยอมแพ้น้องชายแล้วจริง ๆ?
ปั้น: อาจจะแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม… ก็บอสธีร์ตอนนี้ power เต็มมือเลยนี่ครับ คุณสุรีย์วรรณรวบงาน PR ไปเอง เท่ากับทุกสิ่งที่จะต้องสื่อสารออกไปนอกองค์กร จะต้องผ่านคุณสุรีย์วรรณก่อน
มิว: เดี๋ยวก่อนๆ ก้อยก็ลาด้วยนะ ทั้งที่เมื่อคืนยังคุยกันอยู่เลยว่าจะเอาขนมเค้กมาให้
แป้ง: แล้วพลอย เลขาฯ คุณวา ก็ไม่อยู่ค่ะ… ห้องชั้น 45 เงียบมากกก
ฟ้า: โอ้โห รวมทีมหนีปฏิวัติรึเปล่า
ภีม: (โผล่มา) ไม่มีคอมเมนต์ครับ
ฟ้า: มาแล้ว! พระเอกฝ่ายข้อมูลของเจ๊! ไหน บอกมาสิ ไปไหนกัน
ก้อย: พี่ก้อยป่วยค่า ท้องเสีย ขอโทษสำหรับขนมเค้กน้า แหม่ เม๊าท์เผาขนนะ รอดิฉัน leave group ก่อนดีไม๊
มิว: ก้อยป่วย แล้วพลอยล่ะจ๊ะ
แป้ง: ให้นางลาบ้างเหอะ เจ้าหญิงอุณหภูมิติดลบไม่อยู่ พลอยอาจลาพักร้อนไปหาที่อุ่น ๆ พักฟื้นบ้างอ่ะ
ฟ้า: นายภีม เมื่อกี้ชั้นโทร.ไปหา เธอก็ลานะจ๊ะ แล้วทำเงียบ หรือแอบไปสมัครงานที่อื่น
ปั้น: ฟ้าพูดแบบนี้...งั้นเรื่องลือก็จริงสิ
มิว: เรื่องอะไรเหรอ
ปั้น: ว่าบอสธีร์จะรับโปรเจกต์นั้นแทน แล้วขึ้นบริหารทั้งหมด แบบ “ปิดฉากยุคเวรา”
ฟ้า: อวสานยุค นางสิบสองส้นแดงงั้นรึ แค่คุณธีร์คุมโปรเจกต์ใหม่ก็ลือกันไปได้
แป้ง: อย่าเพิ่งดราม่าไปขนาดนั้น…คุณวาอาจแค่ไปพักก็ได้
(กลุ่มเงียบ 15 วินาที — ขึ้น Seen 6 คน)
ภีม : เฮ้ยย หายไปกินยาแพรพเดียว โดนเสียละ ผมก็ป่วยคร้าบบบ ไปกินหมูกระทะกับพี่ก้อยเมื่อวาน น่าจะน้ำจิ้มแหละ ไม่ได้โดดไปสมัครงานใหม่เสียหน่อย เอ หรือว่า ไปสมัคร 555
เจน: ระวัง HR อ่านอยู่นะคะ
ฟ้า: …จัดการเลยค่ะพี่เจน
[09:48 น.]
แป้ง: ร้อยวันพันปีไม่เคยลา แล้วนี่รัว ๆ สองรอบติดกัน… หนูว่าเรื่องนี้ต้องมีอะไรมากกว่าพักผ่อนแน่
มิว: เห็นด้วย และไม่ว่าคุณวากำลังทำอะไร กับใคร ชั้นขอให้คนพวกนั้นโชคดี อาเมน
[10:30 น.]
ภีม: (ส่งสติกเกอร์รูปไม้กางเขน)
ภีมเงยหน้าจากหน้าจอมือถือ พลางส่งสัญญาณให้เพื่อนร่วมเดินทาง ก้อย พลอย และเขา ทั้งหมดถูกเรียกตัวด่วนตั้งแต่เมื่อคืนเพื่อปฏิบัติภารกิจบางอย่าง และเป็นภารกิจที่นางสิบสองแห่งอสวากุลกรุ๊ปตั้งธงว่า ต้องปิดเป็นความลับขั้นสูงสุด
“เจ้านายลางานเพิ่มอีกสองวัน อสวากุลกรุ๊ปคงเต็มไปด้วยข่าวลือ” พลอยเอ่ยปากอย่างเพลีย ๆ “งานของภีมเรียบร้อยนะ”
“ครับ ระดับเจ้าแม่โทร.หาด้วยตัวเอง มันก็ต้องเรียบร้อยอ่ะ”
“งานพี่ก้อยก็เรียบร้อยจ่ะ”
สายตาสองคู่มองเลขาเจ้านาย ซึ่งยิ้มตอบด้วยความเพลีย
“เมื่อคืนพลอยแทบไม่ได้นอนเลยค่ะ”
“แต่งานก็เสร็จใช่ไหมพลอย มือนี้แล้ว ไม่เคยพลาด”
“ยังมีอีกงานค่ะ ยังไม่เสร็จ” พลอยยิ้มจืด “แต่น่าจะเรียบร้อยดีในอีกไม่ถึงสิบนาทีนี่แหละค่ะ”
“งานอะไรอ่ะ” ภีมถาม
พลอยได้แต่ยิ้มจืดแทนคำตอบ