จะพูดอะไรได้อีก

เราจะได้จากกันด้วยดี คำนั้นกระแทกเข้ากลางใจ เวรารู้สึก...เจ็บ

เธอสะบัดหน้าเดินเข้าห้อง แน่นอนว่าเขาตามมา เธอไม่สนใจต้อนรับ อยากจะบอก อยากจะไป อยากจะทำอะไรก็ทำ ร่างบางพุ่งไปทางแพนทรี เปิดตู้เย็นหาเครื่องดื่มแก้กระหาย

“ทำอะไรน่ะ” กวินเสียงงวด คว้าเบียร์จากมือเธอไป เวราชักสีหน้า ก่อนกระชากมันกลับ

“ชั้นดื่มของชั้นแบบนี้ ถ้าคิดว่าชั้นเมาเพราะนายล่ะก็ คิดใหม่” ไม่พูดเปล่า หากเปิดตู้เย็นกว้างให้เขาเห็นข้างในจะ ๆ

เบียร์ ไวน์ แชมเปญ เรียงเป็นตับ

กวินหน้าบึ้งจัด

“จะดื่มอะไรไหม ถ้ากาแฟก็ตรงโน้น แต่ถ้าน้ำเปล่า ก็...หาแพรพ”

“ถ้าคุณอยากดื่ม วันหลังค่อยคุยกัน ผมไม่ชอบคุยกับคนเมา”

“ไม่ต้องวันหลังหรอก ถ้าจะเคลียร์ก็เคลียร์เลย มันก็แค่...เซ็กส์คืนเดียว” เวราตรงไปยังเก้าอี้บาร์ปีนขึ้นไปนั่ง แล้วหันมามองหน้ากวินตรง ๆ

“เราต่างคนต่างก็...เอนจอย ดังนั้น ต่างคนต่างแยกย้าย สบายมาก”

“ผมไม่ใช่คนมักง่ายเรื่องนี้” เสียงกวินขุ่นจัด หากเวราไม่แคร์อีกแล้ว คนเราหากคิดจะจากกัน พูดให้ตายยังไงมันก็จากกัน

“ถ้างั้นก็เป็นชั้นเองที่มักง่าย โอเคไม๊ แล้วไม่ต้องห่วง ชั้นแยกเรื่องส่วนตัวกับงานได้ เดฟสนใจนาย ชั้นก็ใช้นายเพื่อเข้าหาเดฟ ดังนั้น ชั้นจึงไม่ยอมให้นายยกเลิกสัญญาโดยเอาหนี้ครูศรีพรรณบังคับนาย ชั้นจำเป็นต้องมีนายเพื่อโครงการของชั้น”

กวินทำหน้าอึ้ง

เขารู้ตั้งแต่พบเธอกับเดฟที่สำนักงานใหญ่ของเมห์ตาแล้ว ถึงโกรธจนจากไปโดยไม่มีแม้แต่คำลา แม้ว่าเธอจะขึ้นไปเชียงรายเพื่อง้อ สุดท้าย เขาจำใจทำดีกับเธอเพื่อตอบแทนครูผู้เป็นดังแม่แท้ ๆ มันก็เท่านั้น

แต่ที่เขาแปลกใจ คือคำพูดขวานผ่าซากของเธอใช่ไหม

ก็เขาเองบอกว่าจะเคลียร์ เธอก็กำลังเคลียร์ให้แล้วนี่ไง

“ชัดเจนแล้วนะ ชั้นจะไปนอน พรุ่งนี้มีประชุมแต่เช้า เรื่องโครงการทอผ้าของใจทอนี่แหละ แล้วไม่ต้องเป็นห่วง ถ้านายอึดอัดที่ต้องพบหน้าชั้นอีก ส่งตัวแทนมาได้ ไม่ถือเป็นการผิดสัญญา”

กวินนิ่ง สีหน้าเขาสะเทือนด้วยคำพูดของเธอ แต่เวราไม่สนใจ

กวินต้องการจากไปเพราะตีค่าเธอจากภายนอก เธอคงเป็นนายทุนเจ้าเล่ห์ เป็นอสรพิษเลี้ยงไม่เชื่องที่ฉกได้แม้แต่ชาวนาผู้มีพระคุณ

ทั้งหมดนี้ เขาเคยถามหาเหตุผลจากปากเธอสักครั้งไหม

ไม่มี ไม่มีเลย

และในเมื่อเขาตัดสินใจจะจบ เธอจะทำอะไรได้อีก!

กลุ่มไลน์ 7 อรหันต์อสวากุล ในวันรุ่งขึ้น ต้องประเดิมข้อความแรกในเวลาเจ็ดโมงครึ่ง

มิว:  แจ้งเตือนภัยเช้า!!! สายรายงานเห็นคุณวาขับรถมาเองค่ะ  ไม่มีคนขับ

แป้ง: ห๊ะ จริงเหรอ?

มิว: จะไม่จริงก็ได้จ้า แต่ช้านเผ่นไปบริษัทแล้ว สายส่งรูปมา นี่ไง เดินลงรถเอง ถือแก้วกาแฟด้วย...

วันนี้ไม่ใช่รองเท้าแดงส้นสิบสองคู่เผด็จศึก แต่ทำไมคุณวามาเช้า ทำเหมือนคนไม่หลับไม่นอน

ฟ้า: หรือเมื่อคืนไม่กลับบ้านใหญ่? ได้ข่าวว่ามีเซฟเฮ้าส์ เมาแน่ หรือไม่ก็ซุกหนุ่ม!

ปั้น: พนันด้วยไก่ย่างสองไม้ข้าวเหนียวหนึ่งห่อ เพราะคุณวาเมา เรื่องซุกหนุ่มอย่าไปหวัง

มิว: พี่ก้อยกับนายภีมหายไปอีกแล้ว ยังไงนะคู่นี้

แป้ง: คงเตรียมสไลด์ประชุมแน่เลยค่ะ เห็นว่าคุณวาเลื่อนประชุมจากอีกสองวันเป็นวันนี้

มิว: คุณธีร์ก็เรียกประชุมพร้อมกันใช่ไหม?

ฟ้า: (ส่งสติ๊กเกอร์ถอนหายใจ) ใช่ เมื่อกี้เพิ่งประกาศในไลน์ทีม ว่าเก้าโมงต้องพร้อมอยู่ห้องประชุมใหญ่

ฟ้ายังไม่ได้แต่งหน้าเลย

ปั้น: คุณธีร์ตื่นเช้าเนอะ ทั้งที่เมื่อคืนนางแบบคนเดิมยังลงสตอรีปาร์ตี้อยู่เลย พร้อมประกาศตัวจริงอ่ะ

มิว: ใช่! แท็กโลเคชั่น Rooftop Thonglor แคปชัน “My lucky charm after a long night” พร้อมเปิดตัวจังค่ะสาว After the long night!? ขอทายว่าต้องไม่ใช่กิจกรรมสวดมนต์ข้ามคืนแน่

แป้ง: นางฝันถึงเปิดตัวได้ด้วยหรือคะ แป้งไม่คิดว่าไทป์นั้นจะผ่านคุณแม่อ่ะ ถ้าเป็นลูกสาวคุณหญิงมณีล่ะค่อยว่าไปอย่าง

(แป้งส่งภาพที่แคปจากข่าวสังคมลงในไลน์กรุ๊ป) ขออนุญาตส่งภาพว่าที่บอสหญิงแห่งอสวากุลกรุ๊ปค่า

ปั้น: ดีงาม

ฟ้า: สวย น่ารัก แต่ไม่จิ๊ดจ๊าด ตรงนี้ล่ะที่ไม่ได้

มิว: คิดแหมือนกันเลย คุณธีร์เธอสายเผ็ด เรื่องอื่นเธอไม่จู้จี้ จะว่าไป ถูกใจคนทั้งวงการแล้วมั้ง ทั้ง PR ทั้งนางแบบ ต่างจากคุณวา ไม่เคยเห็นสนใจใครเลย

แป้ง: ไม่เคยเห็นเธอมีข่าวควงใครด้วยซ้ำ เดาใจไม่ถูกเลยว่าคุณวาจะชอบผู้ชายแบบไหน

มิว: ชอบผู้ชายแบบไหนไม่รู้ แต่วันนี้ ร้านส้มตำร้านเดิม ตอนเที่ยงนะจ๊ะ อย่าลืม