อัตราเร็วของหัวใจ

กวินชะงัก เหมือนใครสะกิดหัวใจให้ย้อนเวลากลับไปสิบกว่าปีก่อน

อลิศา เด็กสาวในวัยที่ทั้งโลกยังสดใส เคยหัวเราะดังขณะซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์เขาไปโรงเรียนชนบท วันนี้ยืนอย่างมั่นใจในห้องประชุมของบริษัทใหญ่ระดับประเทศ

“รู้จักกันแล้วใช่ไหมคะ กวินและคุณอลิศา” เสียงแหวกอากาศจากหัวโต๊ะทำให้อลิศารู้สึกตัว รอยยิ้มจึงกลับมาบนใบหน้าอีกครั้ง กวินบังคับให้สายตาตัวเองจดจ่อแค่แฟ้มตรงหน้า ขณะที่เสียงของอลิศาสดใสเหลือเกินเมื่อบอกเวราว่า

“โลกกลมดิกเลยค่ะ คุณวา กวินเป็นเพื่อนของอลิศตั้งแต่สมัยเรียน”

“อ้อออ...” เสียงอ้อหัวโต๊ะลากยาว

“ดีสิคะ รู้จักกันตั้งแต่เด็กยิ่งดี ดิฉันอยากให้ทีมงานมีแต่คนที่คุณกวินไว้ใจและเชื่อใจ”

               กวินตวัดตามอง รู้ตัวว่าถูกแขวะ หากเวราไม่ได้มองเขา เธอกำลังยิ้มหวานให้อลิศา

               “เดี๋ยวประชุมเสร็จ เชิญคุณอลิศาอยู่ร่วมรับประทานอาหารเที่ยงด้วยกันนะคะ เพื่อนเก่าแก่ได้เจอกันทั้งที ขอเชิญทุกท่านเลยนะคะ พลอยจองโต๊ะไว้แล้ว ในส่วนของการพรีเซ็นต์งานพีอาร์ คุณอลิศนำเสนอที่ประชุมในส่วนระยะเวลาก็พอค่ะ ดิฉันเห็นข้อเสนอของคุณแล้ว เอาเป็นว่า ทีมได้พบกันทุกฝ่ายแล้วนะคะ ขอขอบคุณอีกครั้งและดีใจมาก ๆ ที่เราได้ร่วมงานกัน การประชุมครั้งต่อไป พลอยจะเป็นคนประสานไปนะคะ วันนี้ต้องขอตัวจริง ๆ”

“อ้าว  คุณวาไม่อยู่รับประทานอาหารกับทีมหรือคะ” อลิศาท้วงเสียงหวาน

“ขอโทษจริง ๆ ค่ะ วันนี้ไม่สะดวก”

               พูดจบ เวราก็เดินออกจากห้องประชุม กวินขยับตัว เขามาวันนี้ ไม่ใช่เพราะเรื่องเข้าประชุม ยังมีเรื่องอื่นที่เขาต้องพบเวราให้ได้

แต่เวราเดินเร็ว และเขายังมีอลิศาที่พุ่งตรงมาหา

“ทานข้าวด้วยกันนะ เราไม่ได้เจอกันนานแล้ว”

               กวินยิ้มรับ

อลิศาเปลี่ยนไปมาก สวยขึ้น ดูภูมิฐานขึ้น

ใจเขาควรจะเต้นแรงกว่านี้ การพบคนรักคนแรก มันควรจะส่งผลต่อหัวใจมากกว่านี้สิ

แต่ไม่เลย หัวใจของเขาเต้นช้าลงตั้งแต่ร่างโปร่งบางออกจากห้องประชุมไปแล้วต่างหาก

ไม่ใช่แค่ช่วงเช้า หากก่อนเที่ยง กลุ่มไลน์ 7 อรหันต์อสวากุลกรุ๊ปก็มีแต่เสียงข้อความเตือนรัวยิบ

ฟ้า: ได้ข่าวว่าประชุมแผนกกลยุทธ์วันนี้ ใครเชิญ “นายแบบ” มาหรือค้า

ก้อย : 555 ข่าวเร็วนะ พี่เองยังสงสัยว่าคุณกวินมีอาชีพทอผ้าจริงหรือเปล่า หุ่นสูงหนา หน้าตาหล่อแบบเบ้าเทพประทาน แมวมองพลาดไปได้ไง

มิว: แค่เดินเข้าตึก ข่าวว่าพนักงานสาวแต่ละคนมองจนเหลียว เชื่อมิวสิ ว่าไลน์กลุ่มอื่น ๆ ต้องมีแต่เรื่องคุณกวินสุดหล่อคนนี้

เจน : อ่ะ ๆๆ ส่งวาร์ปให้ กวิน ใจทอ หนุ่มภูธรนักเรียนนอก จบโทจากอังกฤษจ้า ที่สำคัญ โสด ย้ำ โสด โอยยย เทพมูรติเจ้าขา ที่ลูกบนบานเอาไว้ ลูกขอเป็นคนนี้นะเจ้าคะ

ก้อย: โสดแบบนิตินัย แต่พฤตินัยนี่ใครจะไปรู้ เขาคงมีแฟนแล้วล่ะจ้า สาว ๆ

ภีม: เอ้า gossip mode on แล้ว ฮัลโหล ผมก็โสดนะคร้าบบบ สนใจผมบ้าง 555

ฟ้า: ขออนุญาตประกาศย้ายร้านอาหารเที่ยงนะคะ ยกเลิกร้านส้มตำค่า

ปั้น: แล้วไปร้านไหน ตอนนี้ร่างกายต้องการปลาร้าอ่ะ

ฟ้า: แต่ชั้นต้องการผู้ชายมากกว่าย่ะ ชั้นสืบร้านที่พลอยจองไว้แล้ว คุณกวินไปกินข้าวร้านนี้แน่

มิว : งั้นโอเค

ปั้น: ไม่ติด

เจน : +1 เค้าไปรอที่ร้านนะ

ภีม: เฮ้ย อะไรกันพวกนี้

ฟ้า: นายภีม เธอห้ามเบี้ยวนะ เธอรู้จักเขา ดังนั้น เธอต้องแนะนำพวกเรากับเขานะ เพื่องาน เข้าใจไหม

มิว : กริ๊สสสส เติมปากแพรพ แล้วเจอกันน้า

ขณะที่ลูกน้องต่างพูดถึงกวิน แต่คนที่เวราคิดถึงกลับเป็นอลิศา

สายตากวินทำให้เธอหวนนึกถึงคำพูดของอุษาและลุงชุ่ม

อดีตคนรักของกวิน คนเดียวที่เขาเคยรัก

จะเป็นอลิศาหรือเปล่านะ

เสียงข้อความจากโทรศัพท์มือถือดังเตือนพร้อมลิงก์ข่าวจากกุลภรณ์

ธีรภัทรนำเยาวชนปลูกป่าชายเลน

ให้ตายเหอะ นี่น้องชายเธอขยันออกข่าวยิ่งกว่าดาราอีก