LNCrawler

She's So Kate

บัลลังก์ทอรัก เกมร้ายตระกูลพันล้าน — novel.dek d.com · All chapters

She's So Kate

ภายในห้องประชุมกระจกชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานใหญ่อสวากุลกรุ๊ป ไม่มีที่นั่งใดจะสำคัญไปกว่าที่นั่งหัวโต๊ะของโต๊ะประชุมยาวเหยียด เจ้าสัวอนันต์กำลังมองจอภาพบนผนังฝั่งตรงข้าม โลโก้ อสวากุลโดดเด่น พร้อมด้วยโลโก้ใหม่ที่รองประธานบริษัทเพิ่งประกาศใช้สำหรับโครงการกู้ภาพลักษณ์บริษัท นั่นคือ ฟิวเจอร์กรีน

               แม้การประชุมครั้งนี้จะเป็นการประชุมความคืบหน้าประจำเดือน ไม่จำเป็นต้องเชิญประธานบริษัทเข้าร่วมประชุม หากการปรากฎตัวของเจ้าของบริษัทหลังจากแจ้งล่วงหน้าให้ทุกฝ่ายทราบไม่ถึงสองชั่วโมง ก็ทำให้ผู้เข้าร่วมประชุมทุกคนตระหนักถึงความสำคัญของประชุมวันนี้

               นอกจากประธานบริษัทแล้ว ที่ประชุมวันนี้ยังมีหัวหน้าฝ่ายการตลาด ประชาสัมพันธ์ รวมถึงสุรีย์วรรณในตำแหน่งรองประธาน

ธีรภัทรยิ้มกว้าง

“โครงการฟิวเจอร์กรีนจะเป็นสัญลักษณ์ใหม่ของความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมของอสวากุลกรุ๊ปครับ เราจะเริ่มจากสิ่งที่จับต้องได้ ปลูกป่าชายเลนหนึ่งหมื่นต้นในสามจังหวัดชายทะเล พร้อมกิจกรรมถ่ายรูปกับพนักงานจิตอาสาและคนมีชื่อเสียงที่สังคมยอมรับ”

หัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์รีบเปลี่ยนสไลด์เมื่อธีรภัทรส่งสัญญาณ ภาพรวมวันปลูกป่าและการประชาสัมพันธ์กิจกรรมถูกนำเสนอ

“เราได้เชิญสื่อหลักและอินฟลูเอนเซอร์มาร่วมกิจกรรมไว้ ทีมจะจัดทำคลิปเพื่อประชาสัมพันธ์ เพื่อให้แน่ใจว่าการรับรู้ของกิจกรรมจะเข้าถึงทุกกลุ่มเป้าหมาย”

               “แล้ววัตถุประสงค์คืออะไร?”

               ประธานบริษัทยิงคำถาม หัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์ชะงักเพราะเพิ่งนำเสนอวัตถุประสงค์ไปตั้งแต่เริ่มการประชุม สไลด์นำเสนอถูกเลื่อนขึ้นไปยังหน้าแรก ๆ

               “วัตถุประสงค์หลักของโครงการ คือการเสริมสร้างภาพลักษณ์ของอสวากุลกรุ๊ป ให้เป็นผู้นำธุรกิจค้าปลีกที่ดำเนินงานบนหลักจริยธรรมและความรับผิดชอบต่อสังคมค่ะ ด้วยเหตุนี้ เราจึงจัดกิจกรรมปลูกป่า โดยคุณธีรภัทรจะร่วมกิจกรรม เพื่อสะท้อนภาพลักษณ์ผู้บริหารรุ่นใหม่ที่มีธรรมาภิบาล”

               “ทำไมถึงเลือกกิจกรรมปลูกป่า” เจ้าสัวผินหน้ามาถามบุตรชายตรง ๆ “อสวากุลกรุ๊ปมีอะไรเกี่ยวข้องกับป่ารึ”

               น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทำเอาธีรภัทรสะอึก กิจกรรมปลูกป่า ใคร ๆ ก็ทำกันทั้งนั้น

               “กิจกรรมปลูกป่าเป็นกิจกรรมนำร่องค่ะ” สุรีย์วรรณตอบแทนลูกชาย “เป็นกิจกรรมที่จัดง่าย และผลตอบรับด้านภาพลักษณ์ดี”

เสียง กึก กึก กึก ทำเอาทุกคนชะงัก

ธีรภัทรเหลือบมองมารดาด้วยความสงสัย การประชุมวันนี้เป็นเรื่องงานประชาสัมพันธ์และการตลาดโดยตรง จึงไม่ได้เชิญตัวแทนฝ่ายกลยุทธเข้าห้องประชุม

เสียง กึก กึก กึก ดังถี่ขึ้น บอกอารมณ์ขุ่นของเจ้าตัวได้ดี เวราปรากฎตัวขึ้นหลังจากเสียงก้องของส้นสูงหยุดเมื่อถึงห้องประชุม

ทุกสายตาหันมอง ร่างโปร่งของเธอก้าวเข้ามาในห้อง

“ขอโทษที่เข้ามาโดยไม่ได้เชิญ แต่เรื่องฟิวเจอร์กรีนเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ จึงขออนุญาตเข้ามาฟังนะคะ” เสียงหวานที่นอบน้อม ทำให้สุรีย์วรรณไม่มีทางเลือก นอกจากสั่งให้พนักงานจัดเก้าอี้

“แม่ต่างหาก ต้องขอโทษหนู เพราะเห็นเป็นการติดตามงาน ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร”

เวรายิ้มรับ นั่งถัดจากธีรภัทร ก่อนหันไปดูหน้าจอด้วยความสนใจ

“เรากำลังพูดถึงกิจกรรมปลูกป่าจ๊ะ ธีร์อยากให้เป็นกิจกรรมสร้างภาพลักษณ์ใหม่”

“แล้วงบกิจกรรมล่ะค่ะ จะดึงจากงบประชาสัมพันธ์หรือเปล่า?”

“เพื่อให้ภาพลักษณ์ขององค์กรกลับมามั่นคงในสายตาสาธารณะ เราจำเป็นต้องเร่งดำเนินกิจกรรม งบประมาณส่วนนี้ได้รับการจัดสรรเพิ่มเติมจากฝ่ายบริหารกลาง และเราจะบริหารจัดการอย่างรอบคอบที่สุด เพื่อให้กระทบกับแผนงานของแต่ละหน่วยให้น้อยที่สุดค่ะ โครงการนี้เป็นส่วนหนึ่งของความยั่งยืนองค์กรในระยะยาว วาเห็นด้วยไหมจ๊ะ”

               “ถ้าเป็นเรื่องกิจกรรมปลูกป่า ถ่ายภาพ สร้างภาพลักษณ์.. เหมาะกับเซเลบอย่างธีรภัทรดีค่ะ ไม่มีเรื่องสินค้าคงคลัง โปรโมชั่นน่าปวดหัวอีกด้วย”

               เวราหยอด หางตาเหลือบเห็นหน้าตึงของธีรภัทรด้วยความสะใจเล็ก ๆ