ഏഴാം അഷ്ടപദി ഭാഷ

[ 14 ]

രാ ധകോപിച്ചിട്ടെങ്ങുപോയെന്നു ബോധിക്കായ്കകൊണ്ടെത്രയും

ബാധയായിച്ചമഞ്ഞു ബന്ധുക്കളാധി തീർപ്പതിനില്ല

ശിവശിവഃ സഹിക്കവഹിയാ സാഹസോദിതപീഡ

ശിവശിവഃ സഹിക്കവഹിയാ.

കുറ്റമല്ലവൾ പോയതും മമ കുസൃതികൊണ്ടെത്രേ സാമ്പ്രതം

മറ്റുപലരേയും രമിപ്പിക്കുന്നതു മാനിനിക്കിഷ്ടമാമോ- (ശിവശിവ)

എന്തുചെയ്യും വിയോഗംകൊണ്ടവളെന്നറിഞ്ഞില്ല പാവകേ

വെന്തു ചാകയോ നഞ്ചുതിങ്കയോ വേദനാ ദഹതി- (ശിവശിവ)

അത്രനല്ല കളത്രമില്ലെങ്ങുമാർക്കുമിന്നിഹ താം വിനാ

മിത്രവിത്തുഗൃഹാദിഭിർ മമ കിംഫലം മ്രിയതേത്ര- (ശിവശിവ)

തന്വി കാമമസൂയയെക്കൊണ്ടുതന്നെ നീപോയതെന്നിയേ

മന്യുവിന്നൊരു ഹേതുമൽക്കൃതമന്യമെന്തതു നാസ്തി- (ശിവശിവ)

ദോഷമുണ്ടെങ്കിലും ക്ഷമിക്കണം ഡോളയാടുന്നു മാനസം

രോഷിച്ചിടാതെ ദർശനം ദേഹി തേ ഹിതം കരവാണി-(ശിവശിവ)

നീ പുരോമമദൃശ്യസേ മണിനൂപുരാദി കിലുങ്ങവേ

താപമാറുവാൻ വന്നു പുണരുക രൂപശാലിനീ രമണീ- (ശിവശിവ)

ശ്രാവ്യമാം ജയദേവകവിയുടെ കാവ്യത്തെച്ചുരുക്കീട്ടു ഞാൻ

ഭവ്യയായൊരു ഭാഷയാക്കുന്നു ഭാരതീ മുദിതാസ്തുമേ (ശിവശിവ)

ശ്ലോകം

കുവലയദളശ്രേണീ കണ്ഠേനസാ ഗരളദ്യുതിർ-

ഹൃദി ബിസലതാഹാരോ നായം ഭുജംഗമനായക: !

മലയജരജോ നേദം ഭസ്മ പ്രിയാരഹിതേ മയി

പ്രഹര ന ഹരഭ്രാന്ത്യാനംഗ ക്രുധാ കിമുധാവസി !!

പാണൌ മാ കുരു ചൂതസായകമരും മാ ചാപമാരോപയ

ക്രീഡാ നിർജ്ജിതവിശ്വഃ മൂർഛിത ജനാഘാതേന കിം പൌരുഷം!

തസ്യാ ഏവ മൃഗീദൃശോ മനസിജ പ്രേംഖൽ കടാക്ഷാശുഗ-

ശ്രോണീ ജർജ്ജരിതം മനാഗപി മനോ നദ്യാപി സന്ധുക്ഷതേ !!

ഭ്രൂചാപേനിഹിതഃ കടാക്ഷവിശിഖോ നിർമ്മാതു മർമ്മവ്യഥാം

ശ്യാമാത്മാ കുടിലഃ കരോതു കബരീഭാരോപി മാരോദ്യമം!

മോഹം താവയദഞ്ച തന്വി! തനുതാം ബിംബാധരോ രാഗവാൻ

സ്തദ്വൃത്തസ്തനമണ്ഡലസ്തവ കഥം പ്രാണൈർമ്മമ ക്രീഡതി !!

താനിസ്പർശസുഖാനി തേ ച തരളസ്നിഗ്ദ്ധാ ദൃശോർവിഭ്രമ-

സ്തദ്വക്ത്രാംബുജസൌരഭം സ ച സുധാസ്യന്ദീ ഗിമാം വക്രിമാ !

[ 15 ]

സാ ബിംബാധരമാധുരീതി വിഷയാസംഗേപി ചേന്മാനസം

തസ്യാം ലഗ്നസമാധി ഹന്ത! വിരഹവ്യാധിഃ കഥം വർത്തതേ? !!

ഭ്രൂവല്ലരി ധനുരപാംഗതരംഗിതാനി

ബാണാഗുണാഃ ശ്രവണപാളിമിതി സ്മരേണ!

അസ്യാമനം ഗജയജം ഗമദേവതായാ-

മസ്ത്രാണി നിർജ്ജിത ജഗന്തി കിമർപ്പിതാനി !!

തിര്യക് കണ്ഠവിലോല മൌലിതരളോത്തംസസ്യ വംശോച്ചലൽ

ഗീതീസ്ഥാനകൃതാവധാനലലനാലക്ഷൈർന്ന സംലക്ഷിതാഃ !

സമ്മുഗ്ദ്ധാ മധുസൂദനസ്യ മധുരേ രാധാമുഖേന്ദൌ മൃദു-

സ്പന്ദം കന്ദളിതാശ്ചിരം ദദതുവ ക്ഷേമം കടാക്ഷോർമ്മയഃ !!