Chapter 11

ELEENA'S POV

Nakita ko agad si Obi na naka kadena sa gilid. He was suffering from pain. I look at Caspian and he was just on his calm look. Parang wala lang sakanya ang ginawa niya kay Obi. 

"Let Obi go Caspian! Ano pa ba ang gusto mo?! Tinupad ko lahat ng gusto mo!" galit kong sigaw sakanya. Nilingon ko naman si Leo.

"Leo" sabi ko pero tinignan niya lang ako na parang wala siyang magagawa. Napatingin ako kay Obi ng bigla iton sumigaw ng malakas. Nakita kong nasusunog yung parte ng katawan ng naka kadena. 

I cast a spell to destroy the chains but it didn't pass through. I saw a golden barrier around Obi. Agad kong nilingon si Caspian.

Ano bang plano niya? Akala ko wala na siyang kailangan sakin?

Nakita ko naman si Kiel na tumatakbo papunta kina Caspian.

"Anong nangyaya---- Eleena?" Gulat niyang sabi ng makita ako. 

"ANO PA BANG GUSTO MO?! GINAWA KO NA LAHAT  CASPIAN! ANO PA BANG KULANG?! HA?!" Sigaw ko.  A tear fall on my cheek. Nag bago naman ang expresyon niya.

"I---" napatigil naman siya at nagulat ng makita akong lumuhod sa harapan niya.

"No,no,no,no. Stand up Eleena" rinig kong sigaw ni Kiel. Pinunasan ko ang mga luha at tinignan si Caspian.

"I'll do anything...So, please.... Pakawalan mo na si Obi" I sobbed. I notice that the barrier breaks around Obi. Agad akong tumayo at tumakbo papunta doon. Isa isa kong dinurog at sinira ang mga kadenta na nakakabit.

Pagkatapos kong nasira lahat ay biglang tumayo si Obi at sinubukang maglakad. Pero bigla siyang bumagsak.

"No, Go back Obi. Magpagaling ka" sabi ko at niyakap siya. ibinalik ko agad si Obi at tinignan si Caspian.

Why does this scene so familiar? Getting on their knees and hurt someone because of me.

Napangiti nalang ako ng mapait.

Bakit na uwi nanaman sa ganito? Akala ko ba mababago na lahat?

I take a deep breath and look at him.

"What are your conditions?" I seriously said. Ngumisis naman siya na ikinasama ng loob ko lalo.

Lumalala siya ng lumalala. Sa tumatagal ko siyang tinitignan nagiging halimaw siya sa pananaw ko.

" Come back here in the Empire" diretsong sabi niya. 

Bumalik? Dito? Is he joking right now?

Napatawa naman ako na ikina seryoso ng mukha niya.

"Come back? Here? Are you serious? Sa lahat ng nangyari noon. Babalik ako dito? Dito ba talaga ang bagsak ko? HAHAHA" I laughed. 

"It's your responsibility as a keeper to make sure the  Golden Tree is safe and it is one of the protocols that a keeper must live in the Imperial Palace" sabi niya na ikina seryoso ko. Napangisi nalang ako.

"Fine, Since It's MY responsibility as a KEEPER. Then I have no choice" sabi ko at pilit na ngumiti.

Iniluhod ko ang isang tuhod ko at tinignan siya sa mata.

"Then, It was a pleasure to work with you again. Your Majesty" I said. We were having eye contact when he suddenly turns his back on me. He entered the palace leaving me here outside on my knees.

"Felix!" tawag ni Leo at sinundan si Caspian.

I gently stood up and calm myself down.

Nabigla naman ako ng may yumakap sakin.

"Eleena..." Rinig kong bulas ni Kiel. I hug him back and felt that he's sobbing.

"Kie---"

"I'm sorry, I'm sorry for everything. Wala akong nagawa para sayo" sabi ni niya at niyakap ako ng mahigpit.  Napangiti nalang ako ng mapait at hinagod ko ang likod niya.

"It's not your fault Kiel. desisyon ko yun lahat. There's nothing to apologize for" I assured him.Kumalas siya sa yakap namin at hinawakan ang magkabila kong pisngi.

"I'm glad your okay" sabi niya at ngumiti. I smiled back and wiped his tears.

"Wag kang umiyak. Youv'e already found me" I said. Tumango naman siya.

He offered his hand and accepted it. Inihatid niya ako sa tutuluyan ko. Napatigil ako ng inihatid niya ako sa kwarto ko noon dito.

"You have to rest now. I'll visit you tomorrow okay?" sabi niya. tumango nalang ako at niyakap niya ako ulit bago umalis. Humarap ako sa pintuan at huminga muna ng malalim bago binuksan ang pinto. 

The room is still the same. Even the furniture is still on their spot. Parang nililinis lang nila yung kwarto dahil ni kahit abo o dumi wala akong nakita. I opened the closets at may laman parin itong damit pati narin sa drawers. 

Bakit di niya to inalis lahat?  

Humiga nalang ako sa kama at tumingin sa kisame. why did I ended up here again? I thought I would have a peaceful life right now. Still, I can't just run and hide in my responsibility as a keeper. Kung tignan pa natin ito nalang ang natirang pamana sakin ni mama sa mundon to.

Zane must be worried right now...

I just closed my eyes and wait for myself to fall asleep. 

*FAST FORWARD*

Nagising ako ng may kumatok. Agad akong bumangon at biglang bumukas ang pinto. 

"Greetings, Futu--- Lady..." napatigil naman siya. Ngumiti naman ako ng pilit  sakanya. I saw this woman before she was one of the kind maid I've met.

"Dolan" Sabi ko at tumango naman siya.

"Greetings, Lady Dolan. I'm here to deliver your uniform" sabi niya. Tinanggap naman ko ito at agad naman siyang umalis. Wala akong patutunguhan kung uupo upo lang ako dito kaya dumeretso ako sa bathroom at nagsimula ng maligo. Pagkatapos kong maligo ay isinuot ko ang damit na binigay ng maid kanina. 

Humarap ako sa salamin at inayos ang buhok ko. My clothes look like a suit but I'm quite comfortable. Buti nalang at ganito ang damit ko. 

I was about to go out when someone knocks at the door. Binuksan ko naman ito at bumungad ang isang butler.

"Lady Dolan, The breakfast is ready" The butler politely said. 

"Tell them I won't join them" sabi ko at nilagpasan siya. 

Why would I let myself join breakfast with them? Especially to that monster.

CASPIAN'S POV

"Where is she? " I said. 

"Lady Dolan said that she will skip breakfast today, Your Majesty" sabi niya. Napansin ko namang napatingin si Alejandro sakin. 

" Should I convince her?" sabi ni Alejandro.

"Let her be. It's not even my business what will happen to her" Seryoso kong sabi at nagsimula ng kumain.

So, She hates me now? Napangisi nalang ako sa naisip ko.

Hmm...Interesting...

DONE CHAPTER 11

PLEASE LIKE, COMMENT, and SHARE