LNCrawler

Chapter 38

Bme:Lost And Forgotten (Book 2) (Completed) (Under Revision) — www.wattpad.com · All chapters

Chapter 38


ZANE'S POV

"Greetings, Your Highness" the mages greeted me. When that day happened. Eleena was immediately taken to the temple. So she can have a proper care from Xian.

Xian told us that this is a serious case to Eleena and I was glad by hearing that. So that f*cking Emperor won't see Eleena again.

Nakita ko namang naglakad papalapit si Xian sakin.

"Zane! You're here again" bungad niya sakin.

"How is she?" Tanong ko habang nagpatuloy sa paglakad.

"She's fine. But still in a deep sleep" rinig kong sabi niya. Naalala ko naman ang nangyari sa palasyo.

*FLASHBACK*

"Haha, yeah. He is right Leo... She won't be like this anymore kung lalayo ako sakanya. If that would make her okay, I'll do it. Lalayo na ako sakanya" sabi at pilot na ngumiti.

"Caspian, I need her to take her to the temple. She needs immediate care from me. We'll take her right now" sabi ni Xian.

"I'll help Xian" sabi ko. Tumango naman siya at bumalik kay Eleena. I immediately followed him. Napakagat nalang ako sa labi ng makita ang sitwasyon niya.

With all those blood around her. Para siyang kinatay ng isang kriminal. I gently carried her. Napatingin naman ako sakanya ng umubo siya ng dugo.

"Everything's going to be okay Eleena" sabi ko at naglakad palabas. Nakatingin si Caspian kay Eleena. Tumigil naman ako sa paglakad at hinarap siya.

"You better be Caspian" Galit kong sabi at nilagpasan siya. F*ck him for all this sh*t he did to Eleena!

*PRESENT*

5 days have passed and she's still asleep. Araw-araw ko siyang binibisita dito sa temple. Good thing she's getting okay little by little. I also ask Xian kung bumibisita ba dito si Casoian pero umiling kang siya.

"Di ka ba napapagod na halos araw-araw kang pumupunta dito? She's safe here Zane. You don't need to worry" sabi niya. Binuksan ko namaan ang pintuan at nakita ko agad si Eleena sa kama.

"This is my choice Xian. Di naman ako magtatagal dito" sabi ko at umupo sa gilid ng kama. I can't spend too much time with Eleena. Since, I still have a responsibility as the King of Winter Kingdom. I still need to fix those demons lurking in the forest. Nakapasok narin sila sa teriyoryo ng Winter Kingdom.

Nilagay ko naman ang bulaklak sa side table. I carresed her face. Kung titignan mo siya parang walang nangyari sakanya at natulog lang.

I'm thankful Xian was there to save her.

"You should stop bringing flowers Zane. Magmumukhang hardin na ang kwarto na nandito pa yung bouquet na dala mo kahapon" simangot niyang sabi.

"It's not for you Xian. It's for her" sabi ko at napailing nalang.

"I know it's for her. Pero isipin mo naman ang kwarto niya. Nagmumukhang lamayan na" sabi niya na ikinatawa ko.

"Fine, fine. I'll bring her just one tommorow" sabi ko. I look at my pocket watch and stood up. I need to go now.

"I'll leave now. Take care of her" sabi ko kay Xian. Tumango naman siya. Hinawakan ko naman ang kamay ni Eleena at hinalikan ito.

"I know it's hard for you. So, take time to heal Eleena" sabi ko at binitawan ang kamay niya.

"Ihahatid na kita" sabi niya.

"No, it's okay. Bantayan mo siya. Sabihan mo ako kapag gising na siya" sabi ko at tumango naman siya.

"Kamusta ka na?" Tanong ko. Tumawa naman siya.

"I'm doing fine for now" sabi niya. This past days, palagaing dumudugo yung ilong niya. He said it was from healing Eleena.

"Better take care of yourself Uncle" sabi ko. Nakita ko namang napaseryoso ang mukha niya.

"May edad na ako Zane pero Gwapo parin ako. Di pa halata. Keep calling me Xian. Nakakanginig balahibo ang Uncle mo" sabi niya na ikinatawa ko. I've known him for so long. Siya pa nga ang tumulong sakin na kontrolin ang kapangyarihan ko. Nakilala ko siya dahil kaibigan siya ng nakatatandang kapitid ng Ama ko.

"You should go now" sabi niya. Tumango naman ako at lumabas.


CASPIAN'S POV

I'm here at my office. Still facing this f*cking paperworks. I put down the quill and take a deep breath. Napatitig naman ako sa kisame.

I miss her...

I look at the time and It's already 10:48pm. Napatingin naman ako sa pintuan ng bumukas ito. He immediately handed a letter.

Kinuha ko naman ito at binuksan.

It a letter from that Duke. Napangisi naman ako sa nabasa. I stood up and grab my sword.

"Let's go Leo. We're going to Sankori" seryoso kong sabi. We immediately got out from the palace and Alejandro was here already.

"I'll definitely kill you f*cking old man" galit kong sabi at itinaas ang isang kamay ko.

"Féñyàzä" I said and my magic circle appeared.

"F*ck! Felix! Have you lost your mind? Gusto mo bang magiba ang palasyo?" Sigaw ni Leo.

"Calm down Leo. Pwede namang ayusin diba?" Sabi  ni Alejandro.

"He just summoned his f*cking dragon Alejandro. Di mo ba naisip kong gaano kalaki yan?" Sabat ni Leo.

Tsk! They're f*cking noisy!

Ventus landed infront of us. I immediately hop in.

"Sankori" ikling sabi ko at lumipad na siya papalayo.

Nasahimpapawid na kami kaya gumawa agad ako ng portal.

"Põxrātêl" I said and the portal appeared. Pumasok kami at nakita agad namin ang bahay ng mga Findlay.

"Go back Ventus" walang emosyon kong sabi ko at tumalon. I landed infront of their house. Duke Killian immediately greeted me.

"Greetings, Your Majesty" bati niya.

"Where is the f*cking old man" galit kong sabi. Mukhang nagulat pa sila pero agad nila akong dinamahan papunta roon. Di ko mapigilang mapataas ang boses ko dahil sa Galit.

He's one of the reasons why all of this happened.

They opened the basement and I immediately entered. Sumunod naman sakin sina Aljandro at Leo.

Agad nangutim ang paningin ko ng makita siya. He seemed shock when he saw me.

"Your Maje----" before he could continue to speak I kick his face. Nakita kong namang sumuka siya ng dugo.

"If you think that's enough for you. Di ka pa nakakalahati" Galit kong sabi at kwinelyuhan siya.

Kitang kita ko sa mga mata niya ang takot. Napangisi naman ako.

"Feli---"

"Wag kang makialam dito Leo" diin kong sabi. Tinignan ko naman ang matanda.

"Kamusta ka na? I was getting a hard time on finding you. Ang galing mong magtago" sabi ko at sinuntok ang mukha niya. Naramdaman ko namang gumaan ng konti ang pakiramdam ko.

Binaba ko naman ng konti ang sarili ko para magkadugtong kami.

"Now tell me the reason why did you f*cking do that old man" galit kong sabi. I'm sure her f*cking b*tch Granddaughter is also with this plan.

"Tell me before I crush your f*cking head" savi ko at hinila ang buhok niya.

"I don't know what your talking about Your Majesty! It was all a mista---"

"Alvírbyz" I said and clench my right hand.

"AHHHHHHHH!!!" sigaw niya at napahawak sa kanang balikat niya.

"Tell me the f*cking truth!" Sigaw ko. I saw his tears started to fall. Napatawa naman ako sa nakita.

"Crying won't help you Old man. NOW, TELL ME THE F*CKING TRUTH!" galit kong sigaw at sinipa ang tiyan niya. Tumilapon naman siya at tumama sa pader.

Ah, He would end up dying if he continues like this.

Napaigting naman ang panga ko at tinignan siya.

"I will spare your life if you tell me the truth. Spill it out now" I warned him. Nakahawak parin siya sa balikat niya.


ALEJANDRO'S POV

Nakatayo lang kami dito ni Leo. The old man really looks messed up right now. Parang ilang sigundo ay mamatay na ito.

Caspian's eyes were raging because of anger. I never seen him being like this before. Galit na galit siya na parang nagtitimpi pa siyang pugutan ng ulo ang matanda.

"I would spare your life if you tell me the truth. Spill it out now" rinig naming sabi ni Caspian.

"I'm telling the truth Your Majesty! It was all a mis--" nagulat kaming dalawa ng ibinaon ni Caspian ang espada niya sa binti ng matanda. Napasigaw naman ito sa sakit.

"SHUT YOUR F*CKING MOUTH!" Galit niyang sabi at inilagay ang sapatos niya sa mukha ng alchemist.

He was turtoring him...

I killed a lot of people pero di ako sanay sa ganito. When Caspian ordered me to kill. I immediately kill it. Walang halong paghihirap.

Bumuntong hininga naman siya at hinila ang buhok ng matanda.

"This is your last chance. Don't waste my f*cking time" seryosong sabi ni Caspian.




CASPIAN'S POV

"Y-your Majesty. I'm telling the---" di ko na siya pinatapos at agad siyang pinugutan ng ulo.

I've had enough of him!

He deserves to die with my own f*cking bare hands. Wala na siyang silbe pa. Tinapon ko naman sa tabi ang ulo niya at naglakad palabas ng basement. Nakasalubong ko naman si Killian.

"Clean that f*cking mess" seryoso kong sabi.

"Immediately, Your Majesty" sabinniya at nag bow sakin.

Nilagpasan ko siya at tuluyang lumabas sa mansion.

"Féñyàzä" sabi ko at bumungad si Veltus. I hop in. Kumipad naman si Veltus papalayo.

"Felix! Where are you going?" rinig kong sigaw ni Leo pero di ko na siya pinansin pa.

If I'll find out she's also behind this sh*t. I'll f*cking kill that b*tch!


XIAN'S POV

It's already past midnight but I'm still here at Eleena's Room. She's still sleeping peacefully.

"It must be hard for you being a keeper" bulas ko at hinawakan ang Gartz. Good thing naabutan ko pa ang pangyayari na yun. She almost died that time.

Napahawak naman ako sa ilong ko ng may tumulo. I grab my handkerchief and place it on my nose.

That curse magic was tough.

Pagakatapos kung punasan ang dugo ay agad kong ibinaba ang panyo. Her family put a dark magic inside her. If I won't take it out it could led her to death. Matagal na rin yun sa katawan niya kaya kung magising man itonay dali dali niyang makalat.

That's why I decided na ilipat sakin. Mynbody reacts like this because that maguc is still not used to my body. Nilingon ko naman si Eleena.

She really looks like her mother... Kuhang kuha rin niya ang ngiti ni Brianna. She's like a carbon copy of her.

Napalingon naman ako sa pintuan ng may biglang kumatok. Napabuntong hininga nalang ako at binuksan ang pintuan.








"Caspian" sabi ko. Agad naman siyang tumingin kay Eleena.

"Pasok ka" sabi ko. Pumasok naman siya at agad nilapitan si Eleena.

Yes, he was visiting Eleena every midnight. I didn't want to tell Zane about this.

"Lalabas muna ako" sabi ko at lumisan sa kwarto.

CASPIAN'S POV

"Hi" bulas ko at hinalikan ang noo niya.

"Kahit binisita kita kagabi. Na miss agad kita" sabi ko at hinimas ang buhok niya. She's sleeping peacefully...

"I'm sorry that you even have to go through this" sabi ko at napangiti ng mapakla.

"I was the reason why your in state like this. Kung lalayo ako sayo... Hindi ka na ba magkakaganito?" I ask and tears started to fall down again.



DONE CHAPTER 38

PLEASE VOTE, COMMENT, and SHARE

e0493dc3e32bf354183dfbe198f46e0a.jpg