Chapter 39

FELISHA'S POV

"How was your visit in the Grashen? You must have enjoyed there" ngiting sabi ko. Grashen is the main city here in Wind Kingdom.

"Hmm, yeah. Mainit nga lang tapos ang bagal pa ng butler na kasama ko. Bakit naman kasi siya pa pinasama mo sakin" reklamong sabi ni Roselia.

Tsk! Syempre para mahirapan ka. B*tch!

"Oh? Really? Sa susunod na pagpunta mo dito. I'll definitely search a butler that's capable of you" sabi ko at pekeng ngumiti. Jusko! Tatlong araw na akong nagtitimpi sa babaeng toh!

This b*tch decided to have a vacation here in the Wind Kingdom. My brother and I hated her but we have no choice but to welcome her.

All she do is complain to everything. Sarap ng itapon sa pangpang ang prinsesang toh. She wants all the attention to her. Kulang sa pansin.

2 days ago. I take a stroll one of the mountains here with my familiar. Wind Kingdom has a lots of mountains.

Sa pagkakauwi ko lang ay nakita ko siya sa labas at pinapaypayan siya ng maid namin. Nagreklamo pa siya kasi di daw malakas ang pagkapaypay. Kung ako yung nasa estado ng maid sinapok ko na siya ng paypay sa ulo.

Buti nalang at uuwi na tong babaeng toh. Wala nang palakad lakad na damo dito. Minsan napapatawag ko naring Carabao Grass si Roselia. Dahil sa maraming maikling huhok na nakatayo sa ibabaw ng ulo niya.

It's already sunset. The view here is beautiful dahil nasa malaking bundok nakatayo ang palasyo namin.

"Did you know what happen to that Dolan Keeper?"rinig kong sabi niya. Napakunit naman ang noo ko at tinignan siya. Oh? Bakit nasali si Eleena dito?

"Why Princess? May nangyari ba sakanya?" Tanong ko. Of course, I know what happened to Eleena. Ako pa ang tatanungin niya na bilib ako sa babaeng yun.

"HAHAHA! She's in the temple right now. Sa pagkaka alam ko may sakit daw" sabi niya at tumawa na ikinaseryoso ko. Anong nakakatawa dun?

Wag mo akong bwisiten Roselia kung gusto mo pang makauwi!

Parang gusto kong suntukin ang pagmumukha niya.

"Oh, really? I hope she'll get better. She still have to take care of the tree" alalang sabi ko. Nakita ko namang napa seryoso ang mukha niya.

"There's no need for her to get better Princess Felisha. She deserves it" sabi niya ba ikinaigting ng panga ko. I take a deep breath first and exhaled slowly.

Calm down Felisha. Tiisin mo muna ang ugali niya. Uuwi narin yan.

May lumapit namang butler kay Roselia at may ibinulong.

"Felisha"

Napalingon naman ako sa likod at nakita si Allen. He walk towards us.

"Then, I shall take my leave now. It's nice seeing both you. You're Highnesses" sabi niya at ngumiti.

Tsk! Di kami masaya na pumunta dito babaeng ka. Wag ka nang bumalik dito!

"We are also glad you enjoyed staying here Princess Roselia" sabi ko at pekeng ngumiti. She courtesy before she walking towards the carriage.

That f*cking b*tch! How dare she said that to Eleena.

"Allen" seryoso kong sabi.

"What" rinig kong sabi niya.

"Where's Bolly?" Tanong ko at tinignan siya.

"Why?" Takang sabi niya.

"Papuntahin mo dito. May ulam na siya mamaya" savi ko at tinignan si Roselia.

"What the f*ck are you talking about Felisha" sabi niya.

"Bilisan mo! Makakawala na!" Pikon kong sabi. Tumingin naman siya kay Roselia na papasok na ng carriage.

"What the! No way! Mas pipiliin kong ikaw ang ipakain kay Bolly. Kaya tigilan mo na ang pintuan ko Felisha" banta niya sakin na ikinatawa ko.

"HAHAHAHA! Mahal mo naman. Atsaka di ako masarap. Tatlong araw akong nagtitimpi sa babaeng yun!" pikon kong sabi.

"Don't worry. Wala kanang makikitang damong naglalakad" sabi ni Allen. Napatawa naman ako.

"Maganda naman tignan ang buhok ni Prince Rian. Di ko alam kung bakit ganun ang buhok ng babaeng yun" sabi ko. Nagtinginan naman kamini Allen at napangisi naman kaming dalawa.

"Carabao Grass" sabay naming sabi at napatawa. Bwiset, magkapatid talaga kami.

ELEENA'S POV

"Wake up Eleena. A lot of people is waiting for you" rinig ko sa isang pamilyar na boses. I slowly opened my eyes and saw Xian sitting beside the bed.

"Xian?" Sabi ko at nilibot ang paningin ko. Di pamilyar sakin ang kwarto nato. Where am I?

"You're finally awake" ngiting sabi niya. Sinubukan kong bumangon nang Napapikit ako ng biglang sumakit ang ulo ko.

"Wag ka munang bumangon. Kakagising mo lang mahina pa ang katawan mo" sabi niya.

"Where am I Xian?" Tanong ko.

"You're here at the temple. We take you here since you passed out in the palace" sabi niya. Naalala ko naman ang nangyari sa palasyo.

Caspian kissed me that time and I push him when my heart started to hurt badly. I was coughing blood. Kitang kita ko pa ying gulat sa mukha niya.

"Ilang araw akong tulog Xian?" Tanong ko.

"You've been asleep for a week Eleena" sabi niya. Napangiti naman ako ng mapakla.

"Mamatay na ba ako Xian?" Tanong ko at tinignan siya. Napabunting hininga naman ito.

"You're not going to die. Eleena, I successfully remove the dark magic that your family puts inside you" sabi niya na ikinataka ko. Dark magic?

Naalala ko naman ang pinainom ng tatay sakin. At first, I rejected it but he started to hurt me. Kaya wala akong nagawa kundi inumin yun. Bata palang ako nun. Walang kalaban laban.

"Mahina pa ang katawan mo ngayon. Kaya kailangan kang magpahinga. The way you consume mana before is returning little by little. Pero hindi pa pwedeng tanggalin ang Gãrtx. Mabibigla ang katawan mo. So don't stress okay? " Sabi niya. Tumango naman ako.

"Gaano katagal bago tanggalin?" Sabi ko at itinaas ng konti ang kanang kamay.

"Dalawang buwan" sabi niya. Tumango naman ako. I'm glad to what I heard. Good thing Xian is here.

"But, I need to tell you something first" sabi niya.

"What is it?" Tanong ko.

"The curse casting" sabi niya na ikinataka ko. May problema ba?

"Bakit? May problema ba Xian?" Tanong ko.

"I don't think you can continue using that magic" sabi niya na ikinatigil ko.

" Ngayon ko kang nalaman na ikakasama ito ng katawan mo. I don't recommend on using that magic Eleena. Pangalawa mo nang ginamit yun" sabi niya. Nagtaka naman ako.

"I only used it once Xian. In the battlefield" sabi ko.

"Are you sure about that?" Sabi niya. Tumango naman ako. I'm sure of it.

Wait...

Nilingon ko siya at ngumiti lang ito.

"The Bougenvilla Family" bulas ko. Tumango naman siya. Ang sinabi ko lahat sakanila bago ako mamatay ay isang sumpa.

"You don't need to think about it Eleena. They deserved it" sabi ni Xian at tinapik ang balikat ko.

"Xian..." Bulas ko.

"What is it?" Tanong niya.

"Did Caspian ever visit me here while I'm asleep?" Tanong ko na ikinatigil niya.

Umilling naman siya. Napangiti nalang ako ng mapait.

"May gagawin muna ako. Take your time Eleena" sabi niya at lumabas ng kwarto. Dahan dahan naman akong bumangon at sumandal sa headboard.

Di siya kalakihang kwarto di katulad ng kwarto ko sa Imperial Palace. May konting gamit lang din.

Nagtaka naman ako ng bakit ang raming bulaklak dito. May bulaklak doon sa kabila tapos may bulalak rin dito sa sidetable.

Xian must be fund if flowers. Kumuha ako ng isa sa sidetable at inamoy ito.

Ang bango...

I look at the time and It's already midnight. Naalala ko naman si Caspian.

Alam na ba niya na gising na ako? Did he give up on me?

Yan ang mga salitang na isip ko ngayon. Napangiti naman ako ng mapakla. Yeah... He won't come for me anymore.

Napatingin naman ako sa pintuan ng bigla itong bumukas. Nagulat ako ng makita si Caspian. He was looking at the knob that's why he can't see me right now.

"C-caspian"

Nakita kong napatigil siya at tinignan ako. He's schock when he saw me.

"Eleena..." Bulas niya. Nakita kong ngumiti siya ng mapakla at biglang lumabas ng kwarto.

Why is he leaving?

"Caspian!" Tawag ko pero sinarado na niya ang pintuan. Bumaba agad ako sa kama nang bigla akong bumagsak.

My knees are still weak. Pinilit kong tumayo at naglakad patungong pintuan.

I immediately opened the door at humawak sa pader para may suporta ako sa paglakad. Nakita ko siyang nasa malayuan na.

"Caspian!!!" Tawag ko sakanya. Napatigil siya pero nagpatuloy siya sa paglakad.

Why aren't you looking back?

Tears started to fall on my cheeks. Bumitaw ako sa pader at pinilit ko ang sariling maglakad kahit walang suporta. Parang babagsak ako bigla.

Nakita kong lumiko siya sa kaliwa. Binilisan ko ng konti ang paglakad. Pagkaliko ko ay humawak muna ulit ako sa pader.

"Caspian, please... L-look back" utal kong sabi. Bumitaw ako sa pader at nagpatuloy sa paglakad.

Bigla kong naapakan ang damit ko na ikinadapa ko sa sahig. Itinaas ko ang ulo ko at nakitang nakaharap dito ang sapatos niya.

"Please, talk to me" bulong kong sabi at umupo sa sahig. Di na kaya ng mga paa ko.

"Please... Don't leave me like that Caspian" I sobbed. He's looking at me with those blue eyes. He's hurting...

I saw slowly walk towards me. Napahawak naman ako sa dibdib ko ng bigla itong sumakit. Ang sakit...Parang pinipiga. Tinignan ko si Caspian pero tumigil siya sa paglakad.

"I-i'm sorry Eleena" sabi niya at naglakad papalayo. Walang tigil ang pagtulo ng mga luha ko.

Is he going to leave me like that? No... Please don't leave...

Napayuko nalang ako. Because of my stupid mistake. He give up

"I LOVE YOU CASPIAN!" Sigaw ko na ikinatigil siya. He look back at me and saw him also crying.

"I thought, I already move on but for all this years I'm still inlove with you Caspian. I keep pushing you away all the time and I didn't even realize na niloloko ko lang pala ang sarili ko" iyak kong sabi. Nilalabas ko lahat ng mga hinanakit sa puso ko.

" I decided to forget you but there's still a way which will bring back all the memories that I thought I have already forgotten" sabi ko at napayuko.

"Please.... I'm begging you. Don't give up on me. Don't leave me... I love---"

Napatigil ako ng yakap na niya ako. He's crying and hugging me tightly.

"I-i love you too Eleena... I love you too" iyak niyang sabi. Niyakap ko siyabat ibinaon ang mukha ko sa dibdib niya.

Kumalas siya sa yakap at pinunasan ang mga luha ko.

"I'm scared... Scared of seeing you hurting because of me. I decided to keep my distance from you but I can't do it. Hindi ko kaya. You are my world Eleena. My life would be there no meaning without you. Seeing you with Zane pains me so much. Pushing me away doesn't mean I also have to give up. I love you Eleena" he said and carresed my cheeks. I also wiped his tears and smiled.

"I love you too Caspian" I said and he kissed me passionately.

https://www.youtube.com/watch?v=8VgQXUG2nkc

ZANE'S POV

Napangiti nalang ako ng mapakla. Seeing them in a situation like this broke my heart. I immediately came here when I found out that Eleena is awake. Pero ito na ang naabutan ko.

Caspian is about to kiss Eleena but I immediately turned my back. Ayokong makita, Alam kong masasaktan lang ako lalo. Naglakad agad ako papalabas sa temple. I wiped my tears and opened the front door.

"How's Lady Eleena? Ang aga mong nakabalik" bungad sakin ni Ken. I immediately hop on gremor.

"Let's go home Ken" walang emosyon kong sabi.

DONE CHAPTER 39

PLEASE VOTE, COMMENT, and SHARE