LNCrawler

Epilogue

Bme:Lost And Forgotten (Book 2) (Completed) (Under Revision) — www.wattpad.com · All chapters

Epilogue

f11de77d25785d1aa7178f30f5be5b03.jpg

ELEENA'S POV

*10 YEARS AFTER*

"Where are they?" Bulas ko at lumabas ng kwarto.

I just wore the clothes Brittney gave me. Walang tutulong sa pagbihis ko kaya ito nalang ang isinuot ko. Naalala ko pa itong damit nato ang isinuot ko sa paggawa ng portrait.

Bwiset naman oh! This is all Caspian's fault! Di niya ako pinatulog kagabi.Di ko akalaing mas una pa siyang magising.

"Eleena, san ka pupunta? I was about to deliver this food in your room" sabi niya.

Yes, Anne decided to stay work as my maid. Well, she's rich now and doesn't need to work but she wanted to stay. She promised not to leave by my side. Anne is such a good friend.

Naagaw ang atensyon ko sa batang nakahawak sa damit niya.

"Hello, Young Lady" I said and pinch her cheeks.

"Greetings, Your Majesty" bati niya na ikinangiti ko. She's the youngest child of Anne and Lux.

Femi Aoibheaan Belmont...

"Your cheeks are so fluffy! I want to pinch them more!" Sabi ko at akmang hahawakan ang pisngi niya nang agad siyang nagtago sa likod ni Anne.

Napatawa naman ako habang si Anne napailing nalang.

"Where is her brother?" Tanong ko. Anne sometimes bring her children here in the Imperial Palace and it's fine for me para may makalaro rin ang mga anak ko.

"In the Library" sagot niya. That young man is really obsessed with books. Kulang nalang magkabahay na siya sa dun.

"You should eat first, Eleena" sabi niya. Umiling nalang ako.

"I'm skipping breakfast, Anne. Pwede mo ibalik nalang o baka gusto kumain ang anak mo pwede mo ibigay sakanya" sabi ko.

"Mommy, I'm hungry" sabi ng bata na ikinangiti ko. I was never wrong Anne would be a great mother of her children. Sa pag aalaga palang niya sakin alam ko na.

"She can eat inside our room while your cleaning" I said and tap her daughter's head.

" See you later, Young Lady" I said and walk pass at them.

"Bye-bye, Your Majesty" rinig kong sabi ng bata. Dumeretso ako sa kwarto ng panganay ko at wala na ito.

I wonder where are those kids. I'm sure Caspian is with them since it's his rest day today. Dahan-dahan kong isinarado ang pintuan ng makarinig ako ng pagsigaw.

"AHHH!!!! ANG SASAMA TALAGA NINYO! PAG NAHULI KO KAYO PEPEKTOSAN KO TALAGA KAYO ISA -ISA SA BUNBUNAN!" rinig kong sigaw ng isang batang babae.

Napatingin ako sa hallway at natanaw ang dalawang batang lalaking tumatakbo patungo sakin.

Napabuntong hininga nalang ako. Wala talagang tigil ang ingay ng mga batang to. Nagmana talaga sa tatay. Jusko! Ilang buwan pa naman akong nagdasal na sana di magmana sa kanya.

Napatigil sila sa pagtakbo ng makita ako at agad bumati sakin.

"Greetings, Your Majesty" they all said in unison.

"What's the fuss? You three seemed so hyped right now" tanong ko. Nagkatinginan naman ang dalawang lalaki at nakasimangot lang ang batang babae.

These three are Christina and Leo's children. They're triplets.

I never expect it would be triplets. Lakas pa ng tama ni Leo siya pa ang nahimatay sa araw ng pagpanganak ni Christina.

I look at the young lady. Her name is Zara Castedras while this two young men are Zayyan Castedras and Zarchary Castedras. Pati kulay ng buhok at mata ng mana kay Leo. They're 11 years old.

"We're looking for Flint Alexander, Your Majesty" sabi ni Zayyan. Napabuntong hininga nalang ako. They're messing the poor young man again.

"He's at the Library right now. You shouldn't disturb him right now" sabi ko. Nagkatinginan naman sila tatlo.

"We want him to teach us, Your Majesty. Since, we will be studying at the Nethilor soon" sabi ni Zara.

"Okay, Goodluck to the three of you" I said and they nooded.

"Then, we shall take our leave, Your Majesty" sabay nilang sabi at agad umalis.

"Zachary! Zayyan! Zara!"

Napangiti ako ng matanaw si Christina.

"Christina!" I called her. Napalingon ito sakin at napangiti. She's carrying their 5 year old youngest child.

"Have you seen the kids?" Tanong niya at niyakap ako.

"They're heading to the Library to meet Anne's son" sabi ko. Napabuntong hininga naman siya.

"I've just told them to not disturb that young man" simangot niyang sabi na ikinatawa ko.

"They really like to mess with that young man. Nagmana talaga sa Ama" tawang sabi ko.

"Greetings, Your Majesty" bati ng anak niya.

"Hello, Victoria" I said. Namana ni Victoria ang buhok ni Christina. Well, the her kids doesn't inherent her golden jeweled eyes since their children will not be the next successor of Winter Kingdom.

"Let them be, Christina. I guess they just want to be friends with Flint" sabi ko at yinapik ang balikat niya.

"Your right. I need to go back now. I still have to talk to Leo" she said and bid her farewell.

I continued to search for them and one of the maids saw them at the Garden.

"Finally" I said and the knights opened the door. Pagkalabas ko ay agad ko silang hinanap.

"Dad! Over there!"

Napalingon ako kung san nanggaling ang tunog. I smiled when I saw Caspian holding our Princess.

"Be careful, baka madapa ka" bulas ni Caspian. Tumango naman anak namin at hinabol ang paro-paro.

I walk towards him kiss his cheeks.

"Good Morning" I said. He look at me and kiss my forehead.

"Good Morning, My love" he said and smiled.

"Where are the boys?" I ask.  He pointed where they are. Nakita ko silang nakaupo sa ilalim ng puno.

I walk towards them and patted their head. Mukhang nagulat pa sila sa ginawa ko dahil natuon na nila ng pansin ang ginagawa nila.

"Mom" they both said. I kiss both of their forehead.

"Good Morning. Mom's late" I said and sit beside them.

"Did you already eat breakfast,Mom?" Cayden asked.

Cayden Ambrose Heisenberg...

Siya ang panganay na anak namin ni Caspian. He's 10 years old now. That Golden Hair and Jeweled blue eyes just exactly like Caspian. Manang mana sa Ama.

"I skip breakfast" sabi ko. Nagtinginan naman silang dalawa at tinignan ako.

"You know it's bad to skip breakfast, Mom. Breakfast is the important meal of the day" seryosong sabi ni Caleb na ikinatawa ko.

Caleb Dagen Heisenberg...

Siya ang pangalawang anak namin at nagmana sakin. WAHAHA! Lakas kaya lukso ng dugo ko. He's 9 already years old. The only thing different between us is his jeweled purple eyes. When we first saw his eyes, we were shock. Sa loob ng ilang taon na nagdaan na pamilya sa Imperial Palace ay di pa ito ng nangyari. I was expecting his eyes would be just like Caspian. Since, the royal family must inherent those jeweled eyes.

"I know, I know. I'm sorry. Mom, will not skip breakfast again" I said. Tumango naman sila at bumalik sa ginagawa nila.

Cayden is shining his sword while Caleb is playing the guitar. Just by Looking at them made my day.

"Kuya, what does Em again?" Caleb asked. Ibinaba naman ni Cayden ang espada at tinuruan si Caleb.

"Cayden, How was your training with Uncle Kiel?" Tanong ko. Kiel become one of the Duke's of Zemira but he still remained aw tge commander of the Imperial Knights.

"Fine, I'm starting to keep up with him" he said. Cayden is good in using sword.Manang-mana talaga sa tatay. Ang namana lang siguro niya sakin ay ang pagtugtug ng gitara.  I'm glad Cayden is such a caring brother to them.

"Caleb, will you help me in my magic training?" Bulas ni Cayden.

"Sure, there's no problem with it" Cabel replied. Caleb is good in using magic. They're helping each other out. Cayden is helping him how to wield a sword while Caleb is helping him how to use magic.

"Can you teach me also, Kuya?" Napatingin ako sa harap at nakita ang bunsong anak ko.

"Good Morning, Mom" she happily said and kiss my cheeks.

"Good Morning too, Princess" I said.

"No, you can't. You're too young, Celestine" bulas ni Caleb na ikinasimangot ng bunso namin.

Celestine Soleil Heisenberg...

She's our princess. Our 7 years old princess. Sa sitwasyon ni Celestine halo-halo na ang mana. Kung sabaga hati kami ni Caspian. She inherent Caspian's golden hair. While her eyes, its the same goes with Caleb eyes. Namana niya ang matangos na ilong ni Caspian tapos sa labi naman yung akin.

"Then, how about wielding a sword?" Sabi niya.

"Not a chance" simpleng sabi ni Cayden sa ikinailing ko nalang.

"Why?" Simangot niyang tanong.

"Your too young, Princess and you don't need to wield a sword. We are here to protect you" Cayden said and put down the sword.

"But I don't want to rely to the both of you someday! Their will be a woman you will protect someday!" sabi ni Celestine. Nagtinginan naman kami ni Caspian. Langya, advance mag-isip anak namin ah.

I heard Caleb sigh and motioned his hand to let Celestine come to him.

"No matter what happens, Celestine. We are always here to protect you. Cayden, Mom, Dad, and I. You are our princess" Caleb said and mess her hair.

"Nanggugulo ka nanaman ng buhok! Pareho talaga kayo ni Kuya Cayden" simangot na sabi ni Celestine.

Tumayo ako at lumapit kay Caspian.

"Told you. Namana na ng mga anak mo" I said and he just chuckled.

"Sila lang naman dalawa---" di ko na siya pinatapos at agad hinampas ang balikat niya.

"Kahit na! Naku, Caspian" simangot kong sabi na ikinangiti niya.

"Felix"

Napalingon kaming dalawa ni Caspian at nakita si Leo kasama ang mga anak nila at si Christina.

"What do you want, Leo. It's my rest day today. Don't mess with me right now" seryosong sabi ni Caspian.

"Celestine!!!!" Tiling sabi ni Zara at tumakbo patungo sakanila. Cayden immediately stood up and grab Celestine before Zara could touch her.

"Keep your hands away from my sister, Zara" sabi ni Cayden na ikinasimangot ng bata. I look at Christina.

She mouthed 'I'm sorry' na ikinagiti ko.

"It's oka---" di ko na natapos ng biglang sumingit si Caspian.

"Leo, would you please discipline your children? They're messing my children" seryosong sabi ni Caspian.

"I apologize, Your--" di na natuloy ni Christina ang sinabi niya ng sumingit kaagad si Leo.

"They just want to play with them, Caspian. Ikaw naman parang kahapon lang nagkita mga anak natin" sabi ni Leo at ibinaba si Victoria.

"Dad, Can I play with Princess Celestine?" the child asked.

"Yes, You can, Victoria" I sweetly said and she immediately go to Celestine.

"Gaga, ako tinanong hindi ikaw" taas kilay na sabi ni Leo na ikinaseryoso ko.

"Gaga ka rin. Anak ko si Celestine syempre ako ang papayag di ikaw" taray kong sabi at inirapan siya.

"Bakla" rinig kong sabi ni Christina na ikinatawa ko.

"Pftt!!! HAHAHA. Yan kase" tawang sabi ko. Si Caspian naman napangisi nalang.

"Why did you say that dear? If I was a gay edi sana di na kita inanaka---" di niya natapos ang sinabi niya ng sinuntok agad siya ni Christina sa tiyan.

"Bobo lang Leo? Makakabuntis rin ang mga bakla" sabi ni Christina.

"Eh bat pinakasalan mo ako kung bakla nga ako?" Simangot niyang tanong.

"Mahilig ako sa bakla eh" sabi ni Christina.

"Pftt. I was never wrong calling you gay before, Leo" ngising sabi ni Caspian na ikinaseryoso ni Leo.

"Kids" tawag ni Leo sa mga bata na ikinalingon nila.

"Can you please turn around and cover your ears?" Leo said in a gentle voice. His kids immediately followed him while our kids were just standing facing us.

"You're not our Father nor Mother. You don't have a right to order us" walang emosyong sabi ni Cayden na ikinalaki ng mata ko. Leo and Christina seemed shock to what my son said while this Golden Haired Emperor just smirk.

"Nagmana talaga sila sayo, Felix" Leo said.

"So what? I'm proud of them" Caspian said while looking to our children.

"Cayden, Caleb. Can you please follow what Duke Leo just said? In just a minute" I sweetly said. He nooded they both turn around.

Nagtaka ako ng gumawa ng barrier si Leo sa kanila.

"What do you want to say?" Tanong ni Caspian.

"F*ck you for laughing at me" ngising sabi ni Leo. Christina and I were shock to what he said.

"F*ck you too for messing my day with my children" ngising sabi ni Caspian.

"Caspia---" napatigil ako ng bag middle finger si Leo sa harap ni Caspian.

What the heck is wrong with them?!

Caspian did the same and showed it to Leo. Napailing nalang ako habang si Christina napasapo nalang sa noo.

And now Leo did it both of his hand. Nilingon ko ang mag bata at nakatalikod parin sila at nakatakip ang tenga.

"This piece of sh*t" pikong sabi ni Caspian at akamang gagawin ito sa kaliwang kamay niya ng agad ko siyang hinampas sa balikat.

"Try doing that again or else I'll sleep with Celestine tonight" seryoso kong sabi. Napahimas naman siya sa balikat na hinapas ko.

"Ouch,ouch. I won't do it again. So please, bitawan mo na tenga ko, Dear" daing ni Leo habang nakahawak sa kamay ni Christina.

"May saltik ka na talaga sa utak Leo. Ipag aaral kita ulit sa Nethilor" pikong sabi ni Christina at binitawan ang tenga niya.

Hays, isasama ko narin to si Caspian.

"We're just kidding, Dear" sabi ni Leo at akmang yayakapin si Christina ng agad siyang lumayo.

"Ikaw, Isa ka pa! 36 kana. Matanda ka na Caspian" simangot kong sabi.

"But still handsome" rinig kong bulong niya niya na ikinaseryoso ko.

"Pumangit ka sana! Che!" Pikong sabi ko. I walk towards Christina ang hold her hand.

"Let's go. Ayoko kong sumama sa may saltik sa utak" sabi ko. Sumang ayon naman siya at naglakad patungo sa mga bata.

Inirapan ko nalang siya at lumagpas sa kanilang  dalawa ni Leo.

Edi siya na hindi tumanda ang mukha! Tsk!

I saw the barrier vanish they all stop covering their ears.

"Mom, Is it done?" Tanong ng bunso kong anak. Nagtinginan kaming dalawa ni Christina at napabuntong hininga nalang.

"Yes. You can now play with them" I said and she smiled. She gently hold Victoria's hand and take her near to the roses.

"Be careful not to get hurt" paalala ni Christina.

"Cayden! Let's go sparring" bulas ng dalawang lalakeng anak ni Christina.

"I don't want to play with some weak kids" sabi ni Cayden at pinulot and espada niya. Leo's kids were not good in wielding sword because Leo is more good in using magic.

"Then, teach us" sabi ni Zachary at inakbayan ang anak ko.

"Mom"

Napalingon ako sa gilid at nakita si Caleb.

"Is there something you need?" I said.

"Will you teach me how to make this and the spells in this entire book?" Sabi niya at ipinakita ang nakabuklat na libro. Binasa ko ito at napangiwi.

"A barrier?" I ask and he nooded. I start to remember how Leo taught me to make a stronger barrier before.

"Okay, I'll teach you but..." napatigil ako sa pagsalita ng makita ang panganay ni Anne na naglalakad patungo dito.

"Why don't you try to ask the remaining spells to Flint? I'm sure he knows all of it" I said. Napatingin siya kay Flint at tumango. Flint and Caleb have a good relationship. My son is also interested in books. Yun din siguro ang dahilan ng pagkaibigan nila.

"Thanks,Mom" he said and walk towards Flint.

"They're already grown up" rinig kong sabi ni Christina na ikinangiti ko.

"Parang kahapon lang na pinanganak ko ang tatlong makukulit na yan" sabi niya at napatawa.

"They're going to the Nethilor soon" I said while looking at the kids. In royal Families, It's okay to not study in Nethilor but Cayden and Caleb wants to study there. Siguro mababagot sila dito kasi wala silang kasama mag-aral. I'm okay with their decision pero hindi pumayag si Caspian. Buti nalang napapayag ko siya kalaunan.

"Eleena" rinig kong tawag ni Caspian. Nilingon ko siya at tinaasan ng kilay.

" I want you to come with me" Sabi niya na ikinataka ko. Tinignan ko si Christina at tumango naman siya.

"I'll stay with the kids longer. Ako magbabantay sa kanila" she said and smiled. Tumango nalang ako at lumapit sa kanya.

Inilahad niya ang kamay at tinanggap ko ito.

"Where are we going?" Tanong ko.

"In the office" sabi niya na ikinasimangot ko.

"Eh bat sasama pa ako? Langya, naman Caspian oh" pikong sabi ko.

"I decided to made our kids their own guitar. I want you to help me" sabi niya na ikinatigil ko.

"Really?" I said and he just nooded.

"Just like I said before. I would love to see them learning that instrument together with you" he said and look at me. Wala naman akong problema dun dahil interesado naman silang matutunan ang gitara.

Minutes have passed, we arrive in his office. Agad siyang kumuha nang bakanteng upuan at itinabi ato sa upuan niya. He let me sit first and he sit beside me. He handed out three papers and he started to sketch.

He's good at it.

Ibigay niya sakin ang papel and nilagyan ko ito ng disenyo. I've put golden flowers each of them.

"Golden Flowers?" Tanong ni Caspian habang nakatingin sa papel.

"Bakit? Di ba mukhang Golden Flowers" sabi ko na ikinangiti niya.

"Muntik na" sabi niya na ikinasimangot ko.

"Langya ka talaga Caspian!" Pikong sabi ko na ikinatawa niya. Napailing nalang ako at kinuha ang papel na para kay Cayden. Gumuhit ako sa gilid ng gitara ng Isang Araw at sa gitna nito ay Isang buwan. Sa gitna ng buwan ay nilagyan ko ng isang bituin.Ganun din  kay Cabel pero ginawa kong dalawa ang bituin  at kay Celestine ay tatlo.

Ibinigay ko ito sa kanya at napangiti ito.

"It's good" he said while looking at it. He started to fold the papers and grab an envelope and started to write something.

Minutes later, natapos na siya sa pagsulat inilagay ito sa envelope. kumuha ng  sealing wax at pinainit ito.

"Hubby" I called him. He just hummed while putting putting the melted wax on the envelope. Iniligay niya ang Imperial Seal sa ibabaw.

"If I break up with you and get back to my ex. Will it be okay?" Tanong ko. Nakita kong napatigil siya at tinignan ako.

"What did you say?" Seryosong sabi niya.

"If I broke up with you and get back to my Ex. Will it be okay?" Ulit ko. Nakita kong nagtagpo ang kilay niya na ikinakaba ko.

"You want to break up with me? Why? We've been married for almost 10 years, wife. We already have three beautiful children! Why?" sabi niya ay lumapit sakin. Sabi niya at lumapit sakin lalo. Lalayo sana ako ng konti ng hinawakan ang kamay ko at hinila papalapit sa kanya.

"Did you fell out of love? Is this because of what I did a while ago? I won't do it again. Just please don't leave me. Who's the man? I know he put a spell on you! I'll f*cking kill whoever that man is!" dugtong niya at lumapit sakin lalo. Lalayo sana ako ng konti ng hinawakan ang kamay ko at hinila papalapit sa kanya.

"Don't try to step back, Wife" seryosong sabi niya.

Langya! Nagbibiro lang naman ako eh!

"Wake up, Eleena. I'm your f*cking husband! You're my wife! My Empress!" taas boses niyang sabi na ikinagulat ko.

Agad kong hinawakan ang magkabilang pisngi na ikinatigil niya.

"Wake up ka rin! Think carefully, you emperor. If I'm going the break up with you then who will be my ex? May nakita ka bang  ibang naging kasintahan ko dito?" Simangot kong sabi.

"Oh..." He said and became silent.

"Now you finally realize--" Nagulat ako ng bigla niyang akong niyakap at ibinaon ang mukha niya sa leeg ko.

"Don't scare me like that, Eleena" sabi niya na ikinatawa ko.

"HAHAHA! Akala ko ba matalino ka?" Tawang sabi ko.

"Ibang na ang biro mo. Hindi na nakatutuwa" rinig kong sabi niya at hinawakan ang magkabilang pisngi ko.

"I would never cheat on you, Caspian" I said and he smiled. He gave me a peck kiss on my lips grab the letter.

"I know, Wife" he said and hold my hand.

"Let's go. Lunch will be ready in 5 minutes" he said and called out the knight to deliver the letter.

As we arrive at the Dining. They were already their and we're the only one they're waiting for. We eat and talk casually like a normal day until the night has come.

I'm facing the mirror while Caspian is combing my hair.

"Should I cut my hair short?" I ask. Umiling naman siya. Caspian really do love my hair. He doesn't want to let it cut.

"Sit here, I'll comb your hair" sabi ko at tumayo. Umupo naman siya at sinimulan kong suklayan ang buhok niya. I look at him throught the mirror and he was just closing his eyes.

"Wife..." Bulas niya.

"Hmm?" I answered while combing his hair.

"I love you" sabi niya at tinignan ako sa salamin. I smiled and kiss his forehead.

"I love you too" I said. Napatingin kaming dalawa sa pintuan ng may kumatok. Tumingin ako sa orasan at mag aalas nuwebe na. Wala namang mandidisturbo samin sa ganitong oras.

"Mom?"

Bumukas ang pintuan at bumungad ang bunso naming anak.

"Princess, what are you doing here. You must be asleep right now" sabi ni Caspian. Napatingin ako sa likod niya at pumasok ang dalawa pa naming anak.

Agad kong nilapitan si Celestine at binuhat ito.

"I was having a nightmare and I wanted to sleep with you" sabi niya at niyakap ako.

"She woke both of us. I decided to let her sleep woth me but she wanted to sleep the three of us into your room" Cayden said. Ngumiti naman ako at tinapik ang ulo niya.

"We'll go back now. We just wanted to take Celestine in he---"

"No, you both are sleeping with us" sabi ko at inihiga si Celestine sa kama. Tinignan ko si Caspian at nakasimangot ito.

Langyang Ama. Bakit ayaw pang makasama ang anak na makatulog?

Mukhang ayaw pa ng dalawa na tumabi samin matulog pero kalaunan ay pumayag narin.

Nasa gitna ang bunso namin at katabi niya ang dalawang kapatid niya habang si Caspian ay katabi si Caleb at si Cayden naman sakin.

"Mom?" Tawag sakin ni Celestine.

"Yes, Princess?" I replied.

"Can we sing the song you taught us?" Sabi niya.

"Not again" rinig kong bulong ni Cayden na ikinangiti ko nalang.

"Sure, Princess" I said.

"Dad will also sing right?" She ask. I heard Caspian sigh and look at Celestine.

"Yes, Princess" he said.

"In the end..." My daughter started to sing.

"When all is said and done" we both sing.

"In the end, we learn to overcome" sabay lahat naming kanta.

"In the end, we sing our final song...We forgive, we forget, and move on" we sang and saw oir daughter sleeping peacefully.

"Good night, Mom, Dad" Caleb said and close his eyes. Tinignan ko si Caspian at nakapikit na ito.

Hours have passed the kids were sleeping peacefully. Dahan-dahan akong bumangon at binuksan ang pintuan sa balcony. I take a deep breath and stare at the moon.

"Can't sleep?"

"Yeah" sabi ko. Niyakap niya ako patalikod at tumingin sa buwan.

"Thank you for everything, Eleena" he said and face me.

"Thank you for being a good wife, an empress, and a mother of our children. There's nothing I could ask for" sabi niya at ikinawit ang buhok ko sa tenga ko.

"I love you through night and day, Wife" he said and kiss me passionately.

Sometimes love could disappoint you in different kind of ways. Love can bring many things, even pain but everything happens for a reason. Mistakes we made in life are our lessons in disguise. And sometimes, the best lesson that we learned, came from the worst mistakes we ever made.

Always remember, Forget what hurt you, but never forget what it taught you...

-----FIN-----