چپتر 102: ترجیح میدم زنده بمونی
چپتر 102: ترجیح میدم زنده بمونی
با حرف من مبنی بر اینکه پسر اهریمن آسمانی هستم، نهتنها بی سا-این، بلکه سو جونگتائه و هفت نفر از اعضای سیزده گرگ طریقت نامتعارف هم غافلگیر شدن.
«واقعاً گئوم موگوک هستی؟»
چهرهی بی سا-این بیشتر درهم رفت و صداش بمتر شد.
«درسته.»
بی سا-این از اهریمن خندان پلیددل تایید خواست.
«از فرمانروای اهریمنی میپرسم. این حقیقت داره؟»
«کدوم احمقی تو این دنیا جرئت میکنه جلوی من خودش رو بهجای خانوادهی خونیِ رهبر فرقه جا بزنه؟»
همین یه جمله کافی بود.
مگه اینکه اهریمن خندان پلیددل دیوونه شده باشه، وگرنه هیچوقت یه آدم قلابی رو واقعی صدا نمیکرد.
«چرا اینجایی؟»
اتحاد نامتعارف میدونست که اهریمن خندان پلیددل فرقه رو ترک کرده، اما نفهمیده بودن که من هم همراهیش میکنم.
«به همون دلیلی که تو اینجایی. برای حل کردن این مسئله بدون خونریزی. مگه تو هم برای همین نیومدی؟»
بی سا-این بهجای جواب دادن، سؤال دیگهای پرسید.
«از کجا فهمیدی منم؟»
چون توی گذشته اتفاق افتاده بود، معلومه.
اما نمیتونستم اینطوری جواب بدم.
«معروفه که دو نفر از سیزده گرگ طریقت نامتعارف اونقدر مهارت دارن که بتونن با یه فرمانروای اهریمنی مقابله کنن. با این حال، برای مقابله با یه فرمانروای اهریمنی، هشت نفر از سیزده گرگ اومدن؟ هرچقدر هم که این موضوع مهم باشه، فکر نمیکنی این تعداد یه کم زیاد باشه؟»
«حتی اگه اینطور باشه، باز هم دلیل کافی برای شناسایی من به نظر نمیرسه.»
«البته. برای همین همهتون رو زیر نظر گرفتم. آدمهای مهم معمولاً در مرکز قرار میگیرن، پس من هم به شخصی که وسط بود نگاه کردم. و قطعاً تفاوتهایی وجود داشت.»
«چه تفاوتهایی؟»
«با اینکه لباسهاتون یکی بود، اما از کفشها غافل شدی. کفشهای تو کیفیت خیلی بالایی دارن که توی سرزمین میانه بهسختی پیدا میشن. شمشیری هم که به کمرت بسته بودی یه شمشیر معمولی نبود. نهتنها این، بلکه وقتی قبلتر هالهی خودت رو ساطع کردی، با بقیه ترکیب نشد. حدس میزنم چون بهندرت هالهتون رو با هم ساطع میکنید، باعث شد که متمایز به نظر بیای.»
«واقعاً اون تفاوت رو حس کردی؟»
سرم رو تکون دادم و چهرهی بی سا-این درهم رفت.
صرفاً خونده شدن هالهاش لزوماً به معنای تفاوت فاحش در مهارت نبود، اما برای اون موقعیت خوشایندی به حساب نمیومد.
وانمود کردم که متوجه نشدم و به حرف زدنم ادامه دادم.
«یه دلیل دیگه هم هست. متوجه شدم که ارباب بازرگان داره پیام تلهپاتیک میفرسته. فرستادن پیام تلهپاتیک در چنین لحظهی حساسی باید به این معنی باشه که اون داره از کسی میخواد تصمیم بگیره. کسی که هفت نفر از سیزده گرگ اسکورتش میکنن، شمشیر گرانبها و کفشهای عالی پوشیده و میتونه اینجا به ارباب بازرگان دستور بده. با همهی اینها، آدم نباید حدس بزنه که اون تویی؟»
بی سا-این با چهرهای که هنوز خشک بود، بهآرامی سرش رو تکون داد.
درست همون موقع، اهریمن خندان پلیددل و لی آن تقریباً همزمان پیام تلهپاتیک مشابهی فرستادن.
— ارباب جوان دوم یه نابغهست.
— ارباب جوان یه نابغهست.
من یه پیام تلهپاتیک برای لی آن فرستادم.
— تو همین الان دقیقاً همون پیام تلهپاتیک اهریمن خندان پلیددل رو فرستادی.
— این یعنی هم خیر و هم شر ارباب جوان رو قبول دارن.
— تو طرف کدومی؟
— ارباب جوان!
اگه فقط خودمون دوتا بودیم، یه نیشخند میزدم و به شوخی ادامه میدادم، اما خونسردیم رو حفظ کردم و آروم ایستادم.
اگه اون دو نفر با خوشحالی غافلگیر شده بودن، در مقابل، حال بی سا-این گرفته شده بود.
بی سا-این، الان وقت ناراحت شدن نیست.
تو همین الان با تنها شانست برای تغییر سرنوشتت روبرو شدی.
«حسودیم میشه.»
«به چی؟»
«مگه از قبل بهعنوان جانشین تایید نشدی؟ من هنوز دارم دستوپا میزنم.»
گوشهی لب بی سا-این کج شد.
حتی با یه لبخند تلخ، کل دهانش منقبض میشد و چهرهی خیلی تحریکآمیزی به خودش میگرفت.
میدونم چرا توی موقعیتی که باید بهش افتخار کنه، چنین چهرهای میسازه.
با اینکه اون از قبل بهعنوان جانشین انتخاب شده بود، اما درگیریهای داخلی شدیدی توی اتحاد نامتعارف ادامه داشت.
اون تا حالا سه بار مورد سوءقصد قرار گرفته بود که یکی از اونها واقعاً خطرناک بود.
خیلیها تشنهی جایگاه جانشین بودن، برای همین نمیتونستن مقصر رو شناسایی کنن.
به همین خاطر بود که اون با هفت نفر از سیزده گرگ طریقت نامتعارف سفر میکرد.
اما توی زندگی من قبل از بازگشت، اون در نهایت ترور میشه.
آیا واقعاً سرنوشتش با ملاقات با من تغییر میکنه؟
این چیزی بود که نمیتونستم بدونم.
اینکه آیا چیزی که قراره اتفاق بیفته، میفته یا اینکه اون سرنوشت جدیدی رو زندگی میکنه.
درست همون موقع، یکی از اعضای سیزده گرگ طریقت نامتعارف که از بی سا-این محافظت میکرد، کلاه حصیریش رو برداشت و قدمی به جلو گذاشت.
اون یه استاد پیر با موهای سفید بود.
«این پیرمرد کسیه که سیزده گرگ طریقت نامتعارف رو رهبری میکنه.»
گرگ اول، بک چولگی.
اون رهبر سیزده گرگ طریقت نامتعارف و زیردست مورد اعتماد رهبر اتحاد نامتعارف بود.
وقتی بی سا-این در کودکی صورتش آسیب دید، اون بهخاطر شکست در محافظت ازش، تمام عمر احساس گناه میکرد.
و وقتی بی سا-این توسط یه جناح مخفی ترور شد، بک چولگی هم در حالی که سعی داشت ازش محافظت کنه، همراهش مُرد.
به خاطر همین بود؟ من نسبت بهش حس خوبی داشتم.
چون توی اون، مردی رو میدیدم که در راه محافظت از رهبرش مُرد؛ درست مثل لی آن.
«خبرهایی شنیده بودم که ارباب جوان دومِ فرقه الهی این اواخر داره خودش رو نشون میده، و واقعاً که شهرتت برازندهته.»
«من فقط با یه چشم تیزبین حدس زدم.»
«برای یه رزمیکار، چشم تیزبین استعدادی مهمتر از هر مهارت دیگهایه.»
«ممنون از لطف شما.»
بعد از رد و بدل کردن چنین تعارفاتی، گرگ اول رفت سراغ اصل مطلب.
«دلیلی که رهبر جوان اتحاد امروز شخصاً اینجا اومده، فقط برای حل کردن مشکل گروه بازرگانی نبود.»
«پس برای چه دلیلی؟»
«کسی میخواد که اهریمن خندان پلیددل دوباره یه حموم خون راه بندازه.»
تا اسمش اومد، اهریمن خندان پلیددل قدمی به جلو گذاشت و پرسید:
«اونها کی هستن؟»
گرگ اول سرش رو تکون داد.
«ما هم نمیدونیم.»
با این حرف، اهریمن خندان پلیددل طوری به من نگاه کرد که انگار دنبال جواب میگرده.
من هم انتظارش رو برآورده کردم.
«اونها باید کسانی باشن که هدفشون جایگاه جانشین توی اتحاد نامتعارفه.»
«اونها چه ربطی به من دارن؟»
«فرض کن اهریمن خندان امروز گروه بازرگانی فلس سفید رو نابود میکرد. دوباره یه غوغایی به پا میشد، مگه نه؟ به نظر میرسه مغز متفکرهای پشت این حادثه دارن با استفاده از تضاد و درگیری بین فرقه اصلی ما و اتحاد نامتعارف، نقشهای رو پیش میبرن.»
از اونجایی که من بلافاصله حدسش زدم، نهتنها گرگ اول که داشتم باهاش حرف میزدم، بلکه بی سا-این هم غافلگیر شد.
چون من در یک نگاه چیزی رو فهمیده بودم که اونها از قبل میدونستن.
بی سا-این دوباره شروع به صحبت کرد.
«از کجا این رو فهمیدی؟»
«همونطور که گفتی، ارباب جوان بی امروز شخصاً اومده. اگه موضوعی نبود که مستقیماً به مشکلات خودش مربوط بشه، بهجای اینکه خودش بیاد، کس دیگهای رو میفرستاد.»
«از اونجایی که خیلی باهوشی، نیازی نمیبینم توضیح بدم که چرا باید اینجا رو ترک کنی. لطفاً همین الان به فرقهتون برگرد. این برای هر دوی ما بهترین کاره.»
«ما هم یه درخواستی از ارباب جوان بی داریم.»
«چه درخواستی؟»
«گروه بازرگانی فلس سفید رو فوراً از استان گوئی بیرون بکشید. و تمام خسارتهایی که اهریمن خندان توی این دو سال متحمل شده رو جبران کنید.»
همه از این حرفهای غیرمنتظره شوکه شدن.
مطمئنم حتی اهریمن خندان پلیددل هم از پیشنهادم تعجب کرد.
اولین کسی که با عصبانیت واکنش نشون داد، سو جونگتائه، ارباب بازرگان گروه بازرگانی فلس سفید بود.
«داری چی میگی؟ فوراً عقبنشینی کنیم؟ اونم با غرامت؟ اصلاً عقلانیه؟»
نگاه سردی به سو جونگتائه انداختم.
«انگار اینجا سلسلهمراتبی وجود نداره. یه زیردست جرئت میکنه وسط بحث رهبر جوان اتحاد بپره.»
از گفتن این حرف یه کم حس بدی داشتم. هرچی نباشه، فرقه اصلی هم اوضاعش داغون بود.
بی سا-این به جای سو جونگتائه که از کوره در رفته بود، با لحنی سرد گفت:
«برعکس، باید بابت هشدار ممنون باشی و مهلت رو تمدید کنی، این چه مهملاتیه؟»
«اونی که داره مهمل میگه شمایی، ارباب جوان بی.»
«من؟»
«چند وقت از وقتی که رسماً جانشین شدی میگذره؟»
«دو سال.»
«کسایی که این نقشه رو کشیدن، حتماً از وقتی جانشین شدی، یا حتی قبل از اون، برای رسیدن به این جایگاه دستوپا میزدن. مگه نه؟»
«فرض کنیم همینطوره.»
«پس مدرکی داری که نشون بده اونا توی حموم خونی که اهریمن خندان دو سال پیش به راه انداخت، دست نداشتن؟»
«چی؟»
بی سا-این جا خورد. احتمالاً اصلاً به این بخش ماجرا فکر نکرده بود.
«دیدی که اهریمن خندان امروز چطور با مسائل برخورد کرد. چطور حتی توی یه موقعیت خشمآور سعی کرد خودش رو کنترل کنه. اما چرا دو سال پیش فرق داشت؟»
به اهریمن خندان پلیددل نگاه کردم. او با چهرهای که ناباوری در اون موج میزد، گفت:
«امکان نداره. یعنی میگی پشت اون اتفاق هم یه نقشهکش بوده؟ از من استفاده کردن؟ از من، اهریمن خندان پلیددل؟ پس یه دلیلی داشته که اون عوضیا اون موقع طوری بهم حمله میکردن که انگار آرزوی مرگ دارن؟»
با هر کلمه، انرژی اهریمنیِ سرد شدت میگرفت. طولی نکشید که اهریمن خندان مثل یه دیوونه شروع کرد به نیشخند زدن. این همون خندهای بود که وقتی واقعاً از کوره در میرفت، سر میداد.
«ارباب جوان دوم، به شوخی گفتم باید همهشون رو سلاخی کنم و ده سالی حبس بشم، اما انگار ممکنه مجبور بشم بیست سال حبس بکشم.»
بی سا-این با حس کردن صداقت در واکنش اهریمن خندان، برای لحظهای زبونش بند اومد. او هم احتمالاً داشت شک میکرد که شاید حموم خونِ دو سال پیش، توطئه اونا بوده باشه.
«با این حال، قصدی برای عقب کشیدن گروه بازرگانی فلس سفید ندارم.»
«خیلهخب. پس یه شرط دیگه اضافه میکنیم.»
«چه شرطی؟»
«من و اهریمن خندان کمک میکنیم تا نقشهکشهای پشت این ماجرا رو پیدا کنی.»
غافلگیریها یکی پس از دیگری از راه میرسیدن. این احتمالاً اولین باری بود که بی سا-این توی یه روز اینقدر غافلگیر میشد.
«بهمون گفتی برگردیم، اما ما برنمیگردیم. اهریمن خندان کسی نیست که فقط چون بهش میگی، بذاره بره، مگه نه؟»
اهریمن خندان پلیددل هم برای حمایت از من، وارد بحث شد.
«اگه کسی بهم بگه برو، من از اون آدماییم که از سر لجبازی میمونم.»
لبخند کمرنگی زدم و ادامه دادم:
«همونطور که میبینی، اون همچین آدمیه. پس ما کمک میکنیم. اگه اون عوضیا بخوان پای اهریمن خندان رو وسط بکشن، نمیتونیم دست روی دست بذاریم.»
«مطمئنی که میتونی نقشهکش رو پیدا کنی؟»
«شاید نشه بعد از سالها فعالیت مخفیانه، کاملاً رسواشون کرد، اما میتونم یه سرنخ قطعی برات پیدا کنم که به اونا ختم بشه. اگه اون سرنخ رو بهت بدم، با درخواستهایی که قبلاً گفتم موافقت میکنی؟»
دلیلم برای همچین پیشنهادی ساده بود. چون از قبل میدونستم نقشهکش کیه.
بی سا-این در نهایت قبول میکرد. او حتماً امروز چیز فوقالعادهای در من دیده بود و از همه مهمتر، سودِ استان گوئی یا تنبیه کردن اهریمن خندان پلیددل، در مقایسه با پیدا کردن و از بین بردن نقشهکشی که قصد جونش رو داشت، هیچ بود.
بی سا-این و گرگ اول، و بی سا-این و سو جونگتائه با هم پیام تلهپاتیک رد و بدل کردن. بهشون زمان دادم.
در همین حین، اهریمن خندان پیامی تلهپاتیک فرستاد.
—قبول میکنن؟ پولی که از دست میدن خیلی زیاده.
—حتماً قبول میکنن.
—بیا شرط ببندیم! یه وعده غذا! چطوره؟
—دوباره گیر دادی به غذا و نقاب من.
—نه.
توی پیام تلهپاتیک خندیدم؛ اما اون نخندید.
بالاخره، بی سا-این کنفرانس تلهپاتیکش رو تموم کرد.
«بسیار خب. قبول میکنم. در عوض، وقتی سرنخ رو بهم دادی، عقبنشینی میکنم.»
«خوبه. همین کار رو میکنیم.»
شمشیر اهریمن سیاه رو بیرون کشیدم و به سمتش گرفتم. بی سا-این هم شمشیرش رو کشید و آروم به شمشیر من زد.
جینگ.
صدای شفاف برخورد دو شمشیر، مهر قول و قرارمون بود. از بین شمشیرهای متقاطع به هم نگاه کردیم. نگاهم در حالی که به صورت داغون و کجومعوجش خیره شده بودم، کاملاً آروم بود.
علاقه خاصی بهش نداشتم، اما نسبت به جانشین بعدی حس بدی داشتم. چون یه آشغال واقعی جاش رو میگرفت. البته، اگه این زندگی هم مثل گذشته پیش بره، همهاش بیمعنیه. اون عوضی هم به دست هوا موگی کشته میشه.
اما اگه همهمون زنده بمونیم چی؟ اون وقت این کار معنا پیدا میکنه. ترجیح میدم تو زنده بمونی. صورت زخمی تو برای دنیای رزمی خیلی مفیدتر از چهره خوشگل اون عوضیِ هفتخطه.
«پس، دوباره همدیگه رو میبینیم.»
«میبینیم.»
و به این ترتیب، بدون ریختن حتی یه قطره خون، گروه بازرگانی فلس سفید رو ترک کردیم.
توی کالسکه در راه برگشت، اهریمن خندان ازم پرسید:
«کسلکننده بود، نه؟»
«ملاقات با جانشین اتحاد نامتعارف در حالی که هفت نفر از سیزده گرگ محاصرهاش کردن؟ بحث کردن درباره نقشهکشی که میخواد بکشتش؟ دقیقاً کدوم بخشش کسلکننده بود؟»
اهریمن خندان خندید. این خنده همیشگیاش بود، اما حس کردم یه کم فرق داره.
«از کجا میدونستی قبول میکنه؟»
«جونش و جایگاه رهبری اتحاد نامتعارف در میونه. فکر کردم هر شرطی رو قبول میکنه.»
«مطمئنی میتونی بگیریشون؟»
«این سوالیه که باید از خودت بپرسی، اهریمن خندان. تو مطمئنی؟ چون اونا به تو حمله میکنن، نه من.»
اهریمن خندان بلندتر خندید.
«دنیای کسلکننده من داره جالب میشه.»
«از اولشم کسلکننده نبود. دنیای رزمی اینقدر هیجانانگیزه؛ انگار من و تو خیلی وقت بود که توی فرقه اصلی چپیده بودیم.»
«اما اون عوضیا رو کجا پیدا کنیم؟»
«نیازی نیست پیداشون کنیم. خودشون میان سراغمون. ما فقط باید کاری رو که لازمه انجام بدیم.»
اهریمن خندان با تحسینی واقعی بهم نگاه کرد. اونا در هر صورت قرار بود مورد حمله قرار بگیرن، و اگه میتونستن توی این مسیر یه سرنخ هم به دست بیارن، مشکل دردسرساز در استان گوئی هم یکباره حل میشد. و حتی تمام خسارتهای گذشته رو هم جبران میکردن.
یه جمله تاثیرگذار دیگه هم به تحسینش اضافه کردم:
«برام مهم نیست جانشین اتحاد نامتعارف زنده میمونه یا میمیره. تنها چیزی که بهش علاقه دارم دنیای توئه، اهریمن خندان. وظیفه مشاهده اون دنیا.»
این سفر درباره مشاهده دنیای اهریمن خندان پلیددل بود، و تا وقتی اون مشاهده تموم میشد، ما شناخت خیلی بیشتری از هم پیدا میکردیم.
اهریمن خندان در حالی که بیصدا بهم خیره شده بود، چشمانش از سر کنجکاوی برقی زد و گفت:
«این بار، گمانم باید بریم و تایید کنیم که چرا اون قلب زشت، اینقدر زشته.»
و به این ترتیب، کالسکه بار دیگه به سمت بخشی از دنیای اون به راه افتاد.