چپتر 160: داماد، بیا اینجا و یه جام شراب از من بگیر.
چپتر 160: داماد، بیا اینجا و یه جام شراب از من بگیر.
وقتی نگاه رهبر اتحاد به سمت ما چرخید، تالار پرهمهمه شروع به آروم شدن کرد.
نگاهش از روی نوهاش گذشت و روی من که کنارش ایستاده بودم، ثابت موند.
سرم رو کمی خم نگه داشتم و از چشماش دوری کردم.
حتی بدون نگاه کردن هم میتونستم سنگینی نگاهش رو که داشت من رو برانداز میکرد، حس کنم.
لحظه پرتنش و حساسی بود و من هیچ تلاشی برای پنهان کردن اضطرابم نکردم.
هر چی نباشه، برای یه خادم معمولی عجیب بود که در چنین مکانی مضطرب نشه.
حتی اگه قرار بود لو برم، تمام تلاشم رو کردم تا خودم رو نشون ندم.
رهبر اتحاد رزمی، جین پهچئون، از من پرسید:
«تو کی هستی، قهرمان جوان؟»
درست در همون لحظه، جین هاریونگ با صدای بلندی گفت:
«اون مردیه که باهاش هستم.»
این نقشه اون برای نجات من بود.
نقشه خودم این بود که مستقیم با مسائل روبرو بشم و انتخاب اون هم همین بود.
تا حدی پیشبینیاش میکردم، اما دیدنش از نزدیک باعث شد بابت شجاعت و ملاحظهاش ازش ممنون باشم.
برای نوه رهبر اتحاد رزمی چقدر میتونه راحت باشه که جلوی اینهمه آدم چنین حرفی بزنه؟
حرفهای اون باعث همهمهای در اطراف شد.
در میان اونها جو شین و پدرش، ارباب عمارت اژدهای راستین، هم حضور داشتند.
ارباب عمارت اژدهای راستین اخم غلیظی کرد.
اون در میونه ترتیب دادن ازدواج پسرش بود و عروس آینده، مرد دیگهای رو با خودش آورده بود.
از طرف دیگه، جو شین که کنارش بود، در حالی که به ما نگاه میکرد، لبخند زد.
اما حتماً حسابی تحقیر شده بود.
وقتی جین پهچئون دستش رو بالا برد، محیط اطراف بلافاصله ساکت شد.
«من از تو نپرسیدم.»
جین پهچئون بعد از صحبت با جین هاریونگ، دوباره از من پرسید:
«تو کی هستی، قهرمان جوان؟»
«گئوم یون نامیده میشم.»
«از کدوم فرقه میای؟»
«من خادمی هستم که ارباب جوان، سو ریونگ از فرقه مسیر غربی در گانسو رو همراهی میکردم.»
با شنیدن کلمه «خادم»، دوباره همهمه در اطراف پیچید.
پچپچها بلندتر از قبل بود.
جین پهچئون که بهندرت جلوی قهرمانها احساساتش رو نشون میداد، در این لحظه نتونست سردرگمیاش رو پنهان کنه.
جین پهچئون به جین هاریونگ نگاه کرد.
حالت چهرهاش میگفت: «واقعاً میخوای این کار رو بکنی؟» و چهره مصمم جین هاریونگ پاسخ میداد: «بله.»
نگاه جین پهچئون دوباره به سمت من برگشت.
جدا از اعلان غافلگیرکنندهاش، رهبر اتحاد چقدر از هویت من سر در آورده بود؟
«قهرمان جوان گئوم.»
با وجود اینکه گفتم یه خادم هستم، اون من رو قهرمان جوان خطاب کرد.
«ریونگ از وقتی بچه بود، شیطون بود. تخصصش غافلگیر کردن آدمهاست. یه بار حتی با تمرین معکوس یه فرمول شمشیرزنی، نزدیک بود دچار انحراف درونی بشه. امروز هم تو رو آورده تا ما رو غافلگیر کنه.»
جین پهچئون طوری حرف زد که انگار اتفاقات امروز فقط یکی از شوخیهای اون بوده.
«همه به اندازه کافی غافلگیر شدن، پس فکر میکنم نقشت رو خوب بازی کردی. حتماً برات سخت بوده که اون تو رو تا اینجا کشونده. بعداً بهطور جداگانه ازت پذیرایی میکنم، پس برای امروز، میتونی مرخص بشی.»
رهبر اتحاد سعی کرد موقعیت رو اینطوری حلوفصل کنه.
بعضیها فکر میکردند جین هاریونگ داره شوخی میکنه، در حالی که بقیه ممکنه فکر کنند رهبر اتحاد داره سعی میکنه سرکشی اون رو به این شکل مدیریت کنه.
حداقل یه چیز روشن بود: هیچکس فکر نمیکرد من واقعاً مردی باشم که اون باهاش در رابطهست.
البته جین هاریونگ به این راحتی عقبنشینی نکرد.
«اون موقع خیلی غافلگیر شدید، مگه نه؟ پدربزرگ، اگه شما اونجا نبودید، من امروز زنده نبودم. برای همینه که دیگه شوخی نمیکنم. این آدم واقعاً کسیه که من دوستش دارم.»
چشمهای همه دوباره روی من متمرکز شد.
بعضیها با دیدن ظاهر من، زبونشون رو به نشونه تأسف تکون دادن و آه کشیدن.
حالت چهره همهشون یکی بود.
از «خب، اون بچه خودشه» گرفته تا «حتی رهبر اتحاد هم مستثنی نیست.» فقط نمیتونستن این رو جلوی رهبر اتحاد بگن.
«گفتی اون مرد رو دوست داری؟»
«بله.»
پاسخ اون به سؤال پدربزرگش بدون تردید بود.
تنش فضا رو بین اون دو نفر پر کرد.
حتی از چیزی که روی سکو بود هم سنگینتر بود.
بهجز جو شین و ارباب عمارت اژدهای راستین، بقیه با علاقه زیادی موقعیت رو تماشا میکردند.
«پس حتی میتونی با اون مرد ازدواج کنی.»
با شنیدن کلمه ازدواج، جین هاریونگ جا خورد.
«با این حال، ازدواج اتفاق مهمی در زندگی آدمه. باید یه مدت بیشتر همدیگه رو ببینیم.»
«بعد از اینکه جلوی اینهمه آدم اعلامش کردی، برای چی تردید میکنی؟ باشه. از اونجایی که اون کسیه که تو میخوای، اجازه میدم باهاش ازدواج کنی.»
«پدربزرگ!»
«همینجا و همین حالا مقدمات ازدواجتون رو فراهم میکنم. انجامش بدید. مگه این چیزی نبود که میخواستی؟ تو ازدواج مصلحتی نمیخوای. میخوای با کسی که دوستش داری ازدواج کنی. باشه، میذارم به خواستهت برسی!»
جین پهچئون به همینجا بسنده نکرد و یه قدم فراتر رفت.
«فوراً برای عروسی آماده بشید.»
به محض صدور دستور رهبر اتحاد، زیردستهاش واقعاً اومدن و شروع به آمادهسازی برای عروسی کردن.
وقتی اوضاع اینطوری پیش رفت، سردرگمی جین هاریونگ کاملاً واضح بود.
اون میدونست اخلاق پدربزرگش معمولی نیست، اما انتظار نداشت همون لحظه برای عروسی پافشاری کنه.
«من هنوز حتی با خانوادهش ملاقات نکردم.»
«رزمیکارها آدمهایی هستن که دربند تشریفات نمیمونن، پس اونها درک میکنن. بعداً برو و مؤدبانه باهاشون دیدار کن.»
جین هاریونگ با چهرهای وحشتزده به من نگاه کرد.
حقیقتاً، حتی من هم انتظار این موقعیت رو نداشتم.
«داماد آیندهم، بیا اینجا و یه جام شراب از من بگیر.»
داماد آینده؟ این کلمهای بود که در تمام عمرم، حتی با احتساب زندگی قبلیام، هرگز نشنیده بودم.
و داشتم اون رو از زبون رهبر اتحاد رزمی میشنیدم؟ پدر، دارم در حالی که داماد خطاب میشم، از رهبر اتحاد رزمی شراب میگیرم!
شرابی رو که رهبر اتحاد ریخت، قبول کردم.
این اولین جامی بود که از اون میگرفتم.
«ممنونم.»
«لطفاً از این به بعد خوب از نوهم مراقبت کن.»
از چشمهای عمیق و سردش که به من نگاه میکرد، میتونستم بفهمم.
اون از قبل به ماهیت واقعی من پی برده بود.
قصد داشت بعد از حل کردن مشکل نوهاش جلوی قهرمانها، با من حسابوکتاب کنه.
لبخند کمرنگی به من زد.
این لبخند از روی شادی نبود، بلکه هشداری بود که میگفت: «بعداً به حسابت میرسم.»
در این بین، مقدمات عروسی در یک چشمبههمزدن کامل شد.
از اونجایی که رزمیکارها اغلب در اتحاد رزمی مراسم عروسی برگزار میکردند، آماده شدن برای اون کار دشواری نبود.
در نهایت، جین هاریونگ پرچم سفید رو بالا برد.
«لطفاً تمومش کنید! من باختم. ما قرار نیست ازدواج کنیم.»
تازه اون موقع بود که جین پهچئون لبخند زد.
«چطور جرئت کردی با این پیرمرد دربیفتی؟»
«شکست رو قبول میکنم، پدربزرگ. اما باید این رو توضیح بدم.»
بعد از اینکه چنین نگاههایی بینشون ردوبدل شد، جین هاریونگ اتفاقات اون روز رو برای همه توضیح داد.
«ارشدها، پیشکسوتها، متأسفم که این مراسم ارزشمند رو خراب کردم. دلیلی داشت که امروز چنین هیاهویی به پا کردم. کسی سعی داره این مرد رو فقط به خاطر بودن با من، از روی حسادت بکشه. برای همین این نمایش رو راه انداختم تا ازش محافظت کنم.»
سپس یکی از حاضرین دست زد و فریاد کشید:
«چقدر عالی!»
اون جو شین بود.
«اینکه برای اون خادم ژنده و زشت اینقدر مایه بذاری! واقعاً تحسینبرانگیزه!»
وقتی اون دست زد، بقیه هم بهش پیوستند.
میتونستم حس کنم که جو شین از خشم داره میسوزه.
این حتی بهتر بود.
آدمها وقتی احساساتشون غلیظ میشه، اشتباه میکنند.
ادامه بده، بیشتر خشمگین شو.
جین هاریونگ با صدای بلند خطاب به همه گفت:
«از این به بعد، اگه کسی به این آدم دست بزنه، به نامم قسم میخورم که انتقام میگیرم. پدربزرگم در تمام زندگیام به من یاد داده که از آزار دادن ضعیفها خودداری کنم، پس امیدوارم همه شما این رو به خاطر بسپرید.»
اشاره به رهبر اتحاد انتخاب خیلی هوشمندانهای بود.
جین هاریونگ بعد از تموم شدن حرفهاش، آستینم رو کشید.
«حالا، بیا بریم. پدربزرگ، بابت امروز متاسفم. دوباره میام و عذرخواهی میکنم.»
او و من مودبانه در برابر رهبر اتحاد تعظیم کردیم و بعد من به دنبال جین هاریونگ از اونجا خارج شدم.
بعد از ترک تالار ضیافت، در سکوت از میان صحن داخلی اتحاد رزمی گذشتیم.
سپس او از حرکت ایستاد.
«متاسفم که از قبل بهت نگفتم.»
«اشکالی نداره.»
«اون موقع بهم گفتی، مگه نه؟ که خودخواهی من میتونه به بقیه آسیب بزنه.»
«دقیقاً با این کلمات نگفتمش.»
«منظورت همین بود. حق با توئه، روش من برای مدیریت این قضیه هم خودخواهانه بود. اما هر چقدر فکر کردم، دیدم این تنها راهیه که میتونم ازت محافظت کنم.»
صرفنظر از اینکه روشش درست بود یا غلط، او صادقانه سعی کرده بود از من محافظت کنه.
«از اونجایی که جلوی پدربزرگ این حرف رو زدم، اونا جرات نمیکنن کاری برای آسیب زدن بهت انجام بدن. اگه بعد از این باز هم تلاشی بکنن، اونوقت برای من خوب میشه. یه بهانه پیدا میکنم تا هیچوقت تن به ازدواج سیاسی ندم. میبینی، میتونم بگم: "پدربزرگ میگفت اون آدم خوبیه، اما نبود" و چیزهایی مثل این.»
«اونوقت با کمال میل براتون میمیرم، بانو.»
جین هاریونگ با چهرهای کمی خشمگین به من نگاه کرد.
«میدونم داری شوخی میکنی، اما از این شوخیها نکن. این چیزیه که از بچگی بارها از پدربزرگم شنیدم. محافظت از آدمهای خوب در برابر بدکاران تنها دلیل وجود طریقت راستین ماست. شاید من آدم خیلی بزرگی نباشم، اما نمیتونم کناری بایستم و تماشا کنم که بقیه به خاطر من بدبخت میشن.»
«شما تحسینبرانگیز هستید.»
«این رو نگفتم که تعریف بشنوم.»
«اما حال شما خوبه؟ داستان اتفاقات امروز تا فردا همه جا پخش میشه.»
«شایعات بد پخش نمیشه. اگه چیزی هم باشه، شایعه مثبتیه: "نوه رهبر اتحاد رزمی برای نجات یه خدمتکار جنجال به پا کرد!" اتحاد اینجور مسائل رو هم مدیریت میکنه. نمیدونستی؟»
او با دقت به من خیره شد.
«حداقل تا وقتی تورنمنت ببر جوان تموم بشه، اونا نمیتونن کاری باهات داشته باشن. یه فرصت پیدا کن و برو. به زادگاهت برنگرد؛ برو یه جای دور.»
او از توی آستینش پولی درآورد و به من داد.
«متاسفم که نتونستم به قولم برای سه بار خریدن نودل و شراب عمل کنم.»
اون پول خیلی بیشتر از هزینه نودل و شراب بود.
به نظر میرسید پولی برای فرار من باشه.
حسی از پشیمانی در چشمهاش، وقتی به من نگاه میکرد، موج میزد.
او باور داشت که این لحظه، آخرین دیدار ماست.
حتی اگه بلافاصله هم نمیرفتم، او قصدی نداشت که دوباره به من نزدیک بشه.
تا من دوباره در خطر نیفتم.
«پس، برات آرزوی خوشبختی میکنم.»
بعد از خداحافظی، به پشت او که رو برگرداند و دور میشد نگاه کردم، و بعد به پول توی دستم چشم دوختم.
سپس سرم رو بلند کردم و به ماه درخشان نگریستم.
پدر، اتحاد جهان رزمی که رویای اون رو داری، فقط با کشتن تمام آدمهایی مثل اون به دست میاد.
همانطور که به آسمان شب نگاه میکردم، رو برگرداندم و گفتم:
«چیزی هست که باید بهتون بگم.»
رهبر اتحاد رزمی، جین پهچئون، بیصدا پشت سرم ظاهر شده بود.
او حتماً تمام گفتگوی ما رو شنیده بود.
«البته که داری. و بهتره خوب حرف بزنی. زندگی تو به تکتک کلماتت بستگی داره.»
جین پهچئون، با هالهای که از خودش ساطع میکرد، دیگه اون شخصی نبود که توی تالار ضیافت دیده بودم.
هالهاش مثل دریا بود.
غرشی عمیق، مثل آواز یه نهنگ، از دوردستها طنینانداز شد و وزش باد بوی اقیانوس رو با خودش آورد.
توهمِ تنها شناور بودن در دریایی بیکران رو حس کردم.
لحظهای بعد.
چاک! چاک! چاک! چاک! چاک! چاک! چاک! چاک!
از تمام جهات، دهها رزمیکار طوری فرود اومدن که انگار صاعقههایی هستن که عمودی برخورد میکنن.
اونا نقابهای سفیدی به صورت داشتن که چهرهشون رو میپوشوند و رداهای رزمی سفید به تن کرده بودن.
اونا استادان گارد اژدهای آسمانی بودن، کسانی که حتی تا جهنم هم به دنبال رهبر اتحاد میرفتن.
چهآنگ!
دهها نفر از اونا همزمان شمشیرهاشون رو کشیدن، اما صدا طوری بود که انگار فقط یک نفر تیغهاش رو بیرون کشیده.
تنها بیرون کشیدن شمشیرها نشون میداد که چقدر آموزشدیده و ماهر هستن.
حضوری که از تیغههاشون ساطع میشد، مثل تار عنکبوت من رو در تنگنا قرار داد.
«میخوام با رهبر اتحاد تنها باشم.»
«دلیلی هست که باید این کار رو بکنم؟»
«چون چیزی که میخوام بگم، موضوعیه که فقط رهبر اتحاد باید بدونه.»
رهبر اتحاد اطرافیانش رو مرخص نکرد.
همچنین بعید بود که محافظها به راحتی عقبنشینی کنن و او رو با یه غریبه تنها بذارن.
«اگه امروز برای ترور رهبر اتحاد اومده بودم، فرصتها و روشهای دیگهای داشتم. حداقل، در چنین وضعیت متشنجی برای این کار تلاش نمیکردم.»
سپس رهبر اتحاد با اونا صحبت کرد.
«همگی، عقب بایستید.»
در یک چشم به هم زدن، اونا به دوردست پریدن و ناپدید شدن.
اگرچه از دید خارج شده بودن، اما میدونستم که کاملاً نرفتن.
این رو هم میدونستم که نمیتونم اونا رو وادار کنم کاملاً عقبنشینی کنن.
اونا کسانی نبودن که صرفاً دستورات رهبر اتحاد رو دریافت کنن، بلکه کسانی بودن که از او محافظت میکردن.
اونا تحت هیچ شرایطی از کنارش نمیرفتن.
اونا هر دستوری رو اجرا میکردن، به جز دستوری که بهشون میگفت از او محافظت نکنن.
به همین دلیل بود که برای کشتن رهبر اتحاد، باید همه اونا رو میکشتی.
من پیامی تلهپاتیک برای جین پهچئون فرستادم.
— از این به بعد، از طریق پیام تلهپاتیک با شما صحبت میکنم.
— اول هویتت رو فاش کن.
هویتم رو براش فاش کردم.
— من از فرقه الهی اهریمن آسمانی هستم...
قبل از اینکه حرفم تموم بشه.
فوووووش!
جریانی از نیروی کف دست از دست جین پهچئون شلیک شد و مثل صاعقه به من برخورد کرد.
کواااانگ!
انفجاری در اطراف بدنم طنینانداز شد و غبار محیط به هوا برخاست.
وقتی غبار فرو نشست، من هنوز در همان نقطه ایستاده بودم.
من با بالا بردن انرژی محافظتی و ضربدری کردن دستهام در جلوی بدنم، ضربه کف دست رو مسدود کرده بودم.
از پشت بازوهای ضربدریام، به جین پهچئون نگاه کردم و به حرفم ادامه دادم.
— ... پسر دوم رهبر فرقه.
شوااااااا!
کوااااااانگ!
این بار، ضربه کف دستِ حتی قدرتمندتری پرواز کرد و به من خورد.
من تکون نخوردم، هنوز در همان مکان ایستاده بودم و با بازوهای ضربدری دفاع میکردم.
حتی با وجود اینکه انرژی محافظتیام در بالاترین حدش بود، بازوهام طوری درد میکرد که انگار میخوان کنده بشن.
— ...
گئوم موگوک.
با مسدود کردن این دو ضربه کف دست، هویتم رو با مهارتم ثابت کرده بودم.
چشمهای ببرمانند رهبر اتحاد میدرخشید.
مردی که پرسیده بود: «تو کی هستی، قهرمان جوان؟» و کسی که حالا هالهای وحشیانه از خودش ساطع میکرد، دو آدم کاملاً متفاوت بودن.
و میتونستم حسش کنم.
این وضعیت آتشین، خودِ واقعی او بود.
— چرا پسر رهبر فرقه اهریمنی به نوه من نزدیک شده؟
بازوهام رو از حالت ضربدری خارج کردم و بدنم رو که پایین آورده بودم، صاف کردم.
— برای نجات نوه شما.
هاله جین پهچئون خشنتر شد.
تمام بدنم طوری بود که انگار توسط حضور طاقتفرسایی که در اطرافم میچرخید، در حال پارهپاره شدنه.
اینکه بتونی یه نفر رو فقط با حضورِ خودت تکهتکه کنی، این هالهی رهبر فعلی اتحاد رزمی بود.
ضربه کف دست بعدی، به طرز غیرقابلقیاسی قدرتمندتر از قبلیها میشد.
اگه او شمشیرش رو میکشید، هر حرکت موضوع مرگ و زندگی میشد.
این تازه شروع کار بود.
نبرد برای متقاعد کردن او، یا نکردن.
— فقط من میتونم نوه شما رو نجات بدم.
هاله جین پهچئون از خشن به وحشتناک تغییر کرد.
ابرهای تیره جمع شدن، دنیا تاریک شد و دریا شروع به خروشیدن کرد.