چپتر 342: راهی چنین طولانی برای گفتنِ «باشکوه»
چپتر 342: راهی چنین طولانی برای گفتنِ «باشکوه»
لحظهای که غافلگیری قدرتش رو نشون میده، زمانیه که کاملاً غیرمنتظره باشه.
غافلگیریِ بی سا-این دقیقاً همینطور بود.
― منظورت چیه؟
پیام تلهپاتیکش در حالی که چشمانش از تعجب گرد شده بود، میلرزید.
― دقیقاً همونیه که گفتم.
بچههایی که از باند مار سیاه خریداری شده بودن، به اتحاد نامتعارف فرستاده میشدن. من فقط یه واسطه هستم.
تائهجو واقعاً قصد نداشت این راز رو فاش کنه.
اما در فضایی که نزدیک بود ارباب لشکر مار سیاه رو احضار کنن، نمیتونست فقط کناری بایسته و تماشا کنه.
کشیده شدن به اتحاد رزمی یا فرقه اهریمنی برای پس دادن تقاص جنایاتش، اصلاً جزو گزینهها نبود.
― من فقط طبق دستورات عمل میکردم.
― کی دستور داده بود؟
― نمیتونم بگم.
تا جایی که بی سا-این میدونست، هیچ سازمانی در اتحاد نامتعارف وجود نداشت که بچه بخره.
این یعنی کسی داشت این کار رو مخفیانه انجام میداد.
― بهم بگو اون کیه.
با وجود سردیِ لحن بی سا-این، تائهجو نگفت که اون شخص کیه.
― اگه حرف نزنی، ممکنه به دست من کشته بشی.
با اینکه جونش تهدید شده بود، اما این ارعاب روی تائهجو اثری نداشت.
― بازم نمیتونم بگم.
تائهجو مطمئن بود.
بی سا-این نمیتونست اون رو بهخاطر این اتفاق بکشه.
هر چی نباشه، مسئله خرید و فرستادن بچهها بهخاطرِ اتحاد نامتعارف بود.
تو نمیتونی من رو بکشی.
― میتونی مسئولیت حرفی که الان زدی رو قبول کنی؟
― تو کدوم جای امنی ممکنه دروغ بگم؟ اول باید اون دو نفر رو بفرستی برن.
بی سا-این به پیام تلهپاتیک تائهجو پاسخی نداد.
― رهبر جوان اتحاد، اگه این حقیقت به بیرون درز پیدا کنه، دردسرساز میشه.
بی سا-این غرق در فکر بود.
همانطور که گفتگوی تلهپاتیک اون دو نفر عمیقتر میشد، گئوم موگوک حدس زد که بچهها به اتحاد نامتعارف فرستاده میشدن.
در این شرایط، این تنها چیزی بود که میتونست بی سا-این رو اینطور به فکر فرو ببره.
او هیچ توصیهای نکرد.
این لحظهای بود که رزمیکاری به نام بی سا-این داشت درباره سرنوشت خودش تصمیم میگرفت.
بسته به این انتخاب، نه تنها سرنوشت شخصی بی سا-این، بلکه سرنوشت اتحاد نامتعارف و به تبع اون، دنیای رزمی تحت تأثیر قرار میگرفت.
بی سا-این، لطفاً انتخاب درستی بکن!
بعد از تأملی طولانی، بی سا-این بالاخره دهان باز کرد.
«لحظاتی پیش، رهبر فرقه تائه خودش اعتراف کرد. اون گفت که از خرید منظم بچهها باخبر بوده.»
تائهجو وحشت کرد.
هرگز تصور نمیکرد بی سا-این چنین چیزی بگه.
و این تازه شروع اقدامات غیرمنتظره او بود.
«رهبر جوان اتحاد! چرا داری این کار رو میکنی؟ متوجه نشدی چی بهت گفتم؟»
«متوجه شدم. گفتی که اون بچهها رو به اتحاد نامتعارف فرستادی، مگه نه؟»
برای لحظهای، سکوت فضا رو پر کرد.
تائهجو مبهوت شده بود.
هرگز فکر نمیکرد این داستان مهم جلوی همه فاش بشه.
اونجا جایی بود که حتی شاخه اهریمنکش و سیزده گرگ طریقت نامتعارف هم حضور داشتند.
کلمات «مگه دیوونه شدی؟» تا گلویش بالا اومد.
واقعاً نزدیک بود اونها رو به زبون بیاره.
گئوم موگوک از قبل جزئیات رو حدس زده بود، اما جین ها-گون نه.
چیزی که غافلگیرکننده بود، فرستاده شدن بچهها به اتحاد نامتعارف نبود، بلکه فاش شدن این حقیقت بود.
اتحاد نامتعارفی که او میشناخت، همیشه مشغول سرپوش گذاشتن و پنهان کردن حوادث بود.
اصلاً ماهیت وجودی اونها شرور بودن بود.
در واقع، او انتظار داشت گفتگوی تلهپاتیک اونها اینطوری پیش بره:
― اونها دارن بابت دزدیدن چند تا بچه ناچیز اینقدر قضیه رو بزرگ میکنن.
مگه افکار بی سا-این میتونست خیلی متفاوت باشه؟ او احتمالاً فقط بهخاطر رابطهاش با گئوم موگوک تردید میکرد.
اما پاسخ فعلی بی سا-این کاملاً فراتر از انتظارات او بود.
به این راحتی اعتراف کنه؟ این کاری بود که حتی خود او هم انجام دادنش رو سخت میدید.
بی سا-این دلیلی رو که حقیقت رو فاش کرده بود، بیان کرد.
«برای پنهان کردن یه راز، ده تا دروغ لازمه. من هیچ قصدی ندارم که این موضوع رو مثل یه راز مخفی کنم.»
او میتونست ببینه که گئوم موگوک داره بهش نگاه میکنه و لبخند میزنه.
با دیدن اون لبخند، حس کرد که انتخابش اشتباه نبوده.
بله، شاید او داشت تحت تأثیر اون گئوم موگوک قرار میگرفت.
به چنین نگرانیای در سرش، قلبش پاسخ داد.
اشکالی نداره.
گئوم موگوک حالش خوب بود.
با گذشت زمان، اتفاق امروز فقط به لحظهای در گذشته تبدیل میشد، اما این انتخاب تأثیر بزرگی روی زندگی آینده بی سا-این میگذاشت.
آفرین، بی سا-این.
فقط با این طرز زندگیه که میتونی طریقت نامتعارفِ خودت رو بنا کنی.
جین ها-گون پیامی تلهپاتیک برای گئوم موگوک فرستاد.
― رهبر جوان فرقه، میدونستی اوضاع اینطوری پیش میره؟
― نمیدونستم بچهها به اتحاد نامتعارف فروخته میشن.
اما باور داشتم که رهبر جوان اتحاد نمیذاره این مسئله همینطوری رها بشه.
جین ها-گون به گئوم موگوک نگاه کرد.
نگاه عمیق گئوم موگوک به سمت بی سا-این بود.
― ممکنه شاهد تولد یه رهبر آینده عالی برای اتحاد نامتعارف باشیم، کسی که در تاریخ دنیای رزمی موندگار میشه.
و بی سا-این داشت موقعیت رو با خردمندی مدیریت میکرد.
بی سا-این از تائهجو پرسید:
«وقتی فرقه اصلی بچهها رو میخواست، بهت گفتن که اونها رو بدزدی و بفرستی؟»
«نه، اینطور نیست.»
«پس این اشتباهِ فرقه اصلی نیست. چرا کار رو به باند مار سیاه سپردی؟»
تائهجو نمیتونست جواب بده.
کسی که افکار درونی او رو دید، گئوم موگوک بود.
«چون هزینه کمتری داشت. بخش سخت این کار پیدا کردن استعداد نیست، بلکه متقاعد کردن خانوادههاشونه.»
«بعد از صرف اون همه وقت برای متقاعد کردن موفقیتآمیز اونها، باید بهشون غرامت مناسبی هم بدی. اما اگه با باند مار سیاه دست به یکی کنی، قضیه خیلی ساده میشه.»
«فقط کافیه اونها رو بدزدی. اینطوری نمیتونستی بدون انجام هیچ کاری، کناری بشینی و کلی پول به جیب بزنی؟»
تائهجو حتی یک کلمه رو هم نمیتونست رد کنه.
انگار گئوم موگوک وارد قلبش شده بود و حرف میزد.
بی سا-این این فرصت رو از دست نداد.
«تو بهخاطر طمع خودخواهانه خودت، به شرف فرقه اصلی لطمه زدی.»
او روایت رو طوری هدایت کرد که این اتفاق تقصیر اتحاد نامتعارف نباشه.
او تقصیر رو به تائهجو و باند مار سیاه محدود کرد.
«نمیتونم بفهمم چرا رهبر جوان اتحاد داره اینطوری رفتار میکنه.»
بی سا-این حرفهای او رو تأیید کرد.
بله، اگه با گئوم موگوک ملاقات نکرده بود، اتفاقی در این سطح ممکنه به عنوان یه چیز بیاهمیت نادیده گرفته میشد.
او زندگی کاملاً متفاوتی رو پیش میگرفت.
اما او از ملاقات با گئوم موگوک تأثیر زیادی گرفته بود و مهمتر از همه، لحظهای که ازش پرسیده شد «طریقت نامتعارف تو چیه؟»، زندگی خودش تغییر کرده بود.
«تا الان، ممکنه این یه امر بدیهی بوده باشه، اما از این به بعد دیگه اینطور نیست.»
بی سا-این دستوری به سیزده گرگ طریقت نامتعارف صادر کرد.
«فوراً پیامی برای ارباب لشکر مار سیاه بفرستید و یه جلسه ترتیب بدید.»
او عزم خودش رو برای حل همیشگی مشکل کودکربایی نشون داد.
«بهش بگید اگه در محل ملاقات حاضر نشه، نام باند مار سیاه از دنیای رزمی محو میشه.»
رزمیکاری متعلق به سیزده گرگ طریقت نامتعارف برای فرستادن پیام به بیرون دوید.
تائهجو متوجه شد که اصلاً نمیدونه رهبر جوان اتحادِ نامتعارف چه جور آدمیه.
«رهبر جوان اتحاد واقعاً چنین آدمی بود؟»
تائهجو با قلبی لرزان پرسید:
«پس تکلیف من چی میشه؟»
بی سا-این با لحنی آرام به او فشار آورد.
«رهبر فرقه تائه. من آدم چندان بلندنظری نیستم. اونقدر هم بخشنده نیستم که کسی رو که به اقتدار من توهین میکنه، ببخشم.»
بی سا-این نگاهی به گئوم موگوک انداخت.
گئوم موگوکِ تیزهوش، فقط از همون نگاه فهمید که باید چیکار کنه.
«ما رهبر فرقه تائه رو با خودمان میبریم.»
با حرف گئوم موگوک، قلب تائهجو مثل دیوانهها شروع به تپیدن کرد.
او با خودش فکر کرده بود «مطمئناً من رو به فرقه اهریمنی نمیفرستن»، اما بی سا-این سرش رو به نشانه تأیید تکون داد.
قبل از اینکه اجازه بی سا-این داده بشه، تائهجو اول فریاد زد.
«نه. به هیچ وجه فرقه اهریمنی نه.»
گئوم موگوک با مهربانی لبخند زد.
«باهات خوب رفتار میکنیم.»
تائهجو میدونست که این غیرممکنه.
اگه برده میشد، نه تنها مرکز انرژیش نابود میشد، بلکه شکنجه میشد و بعد در زندان تندر حبسش میکردن.
مردن از اون بهتر بود.
«رهبر جوان اتحاد، التماست میکنم.»
او التماس کرد، اما بی سا-این سرد و بیتفاوت بود.
چیزی که الان لازم بود، شنیدن نام مغز متفکر پشت این ماجرا از زبون اون بود.
«اگه قراره من رو جایی بفرستید، خواهش میکنم بذارید به جای اون، برم به اتحاد رزمی.»
جین ها-گون هم به عملیات مشترک اون دوتا پیوست.
«رد میکنم.»
«چرا این کار رو میکنید؟ خواهش میکنم من رو با خودتون ببرید!»
«نه. جرمت برای این کار خیلی سنگینه.»
به عبارت دیگه، این یعنی اون باید به فرقه اهریمنی کشونده میشد و عذاب وحشتناکتری رو تحمل میکرد.
گئوم موگوک قیافهی مظلومی به خودش گرفت و گفت:
«همهتون دارید خیلی سخت میگیرید. هر کی ندونه فکر میکنه فرقه اصلی ما لونهی هیولاست. زندان تندر فرقه اصلی هم جاییه که آدما توش زندگی میکنن. وقتی بهش عادت کنی، قابلتحمله.»
این حرف حتی از تهدید مستقیم هم ترسناکتر بود.
در نهایت، تائجو دیگه نتونست تحمل کنه.
اون میتونست هر چیز دیگهای رو بپذیره، اما کشونده شدن به فرقه اهریمنی براش غیرقابلقبول بود.
ـ ارباب لشکر پیو این قضیه رو ترتیب داده بود.
نام غیرمنتظرهای به میون اومد.
ـ ارباب لشکر پیو؟ کدوم ارباب لشکر پیو؟
بین ارباب لشکرهای فعلی، کسی با نام خانوادگی پیو وجود نداشت. بعد یه نفر به ذهن خطور کرد.
ـ ممکنه اون باشه؟ ارباب لشکر سابقِ لشکر اژدهای سیاه؟
ـ درسته.
پیو گی-گوانگ.
اون قبلاً ارباب لشکرِ لشکر اژدهای سیاه در اتحاد نامتعارف بود، اما بعد از یه جراحت شدید در بیش از ده سال پیش، از سمتش کنارهگیری کرده بود.
شنیده بودم که از اون زمان به بعد، مثل یه آدم دربوداغون زندگی میکنه و توی ضیافتها دنبال یه جرعه شراب میگرده. اون شخصی بود که از یادها رفته بود.
ـ چرا اون؟
ـ چند سال پیش، اون مرد اومد سراغ من.
میگفت اتحاد نامتعارف مخفیانه داره یه سازمان سری ایجاد میکنه. به همین دلیل، اونا به بچههایی با استعداد رزمی فوقالعاده نیاز داشتن. اون با لحن تندی بهم هشدار داد که این یه موضوع کاملاً سریه و اگه لو بره، کشته میشم.
ـ اما اون مردیه که از مقام ارباب لشکری کنارهگیری کرده. حرفش رو باور کردی؟
ـ اون گفت که مقامات ردهبالا این وظیفه رو بهش سپردن. میگفت سرنوشت اتحاد نامتعارف به این سازمان سری که داره میسازه بستگی داره. اون زمان، مبلغ زیادی پول به عنوان پیشپرداخت بهم داد. پولی بود که ارباب لشکر پیو نمیتونست به تنهایی جمعش کنه. همچنین گفت که اتحاد بعداً امتیازات مختلفی بهم میده.
ـ به قولش عمل کرد؟
ـ کرد.
به لطف اون، فرقه شمشیر روان تونست نفوذش رو گسترش بده و حتی شمشیرهای دوقلوی آبی و سفید رو به عنوان مهمان بپذیره.
بی سا-این میتونست بفهمه. این یه پروندهی سادهی کودکربایی نبود. یه اتفاقی توی اتحاد نامتعارف داشت میافتاد که اون ازش بیخبر بود. چیزی که حتی اون، به عنوان رهبر جوان اتحاد، ازش اطلاعی نداشت.
«ما به مجازات این مرد رسیدگی میکنیم.»
گئوم موگوک و جین ها-گون با کمال میل تصمیم بی سا-این رو پذیرفتن.
«رهبر فرقه تائجو رو به فرقه اصلی همراهی کنید.»
با فرمان بی سا-این، سیزده گرگ طریقت نامتعارف نقاط فشار تائجو رو مهار کردن و اون رو با خودشون بردن.
تائجو جرئت مقاومت نداشت. همونطور که اون رو بیرون میکشیدن، با نگاهی ملتمسانه به بی سا-این خیره شد. حداقل، از اینکه به فرقه اهریمنی فرستاده نمیشد، سپاسگزار بود.
ـ اگه میخوای زنده بمونی، از این به بعد کمکم کن.
اون تائجو رو نگه داشته بود چون به نظر میرسید برای کندوکاو در این موضوع به کمکش نیاز داره.
بی سا-این به سیزده گرگ طریقت نامتعارف گفت:
«همین الان میریم تا با ارباب لشکر مار سیاه ملاقات کنیم.»
گئوم موگوک و جین ها-گون هم طبیعتاً با اون همراه شدن. گئوم موگوک حرفی برای گفتن به بی سا-این داشت و جین ها-گون هم میخواست این ماجرا رو تا آخر دنبال کنه.
گئوم موگوک، بی سا-این و جین ها-گون با هم سوار یه کالسکه شدن. سیزده گرگ طریقت نامتعارف و شاخه اهریمنکش هم سوار بر اسب، کالسکه رو اسکورت میکردن.
رزمیکارهای فرقه شمشیر روان، از جمله شمشیرهای دوقلوی آبی و سفید، فقط میتونستن تماشا کنن که چطور طوفانی که رهبر فرقهشون رو با خودش برده بود، از اونجا دور میشه.
شمشیرهای دوقلوی آبی و سفید بالاخره کمی آروم شدن و با هم صحبت کردن.
«طریقت راستین، اهریمنی و نامتعارف... این اولین باره که میبینم سه جانشین دارن با هم سفر میکنن.»
«احتمالاً این اولین بار در تاریخ دنیای رزمیه.»
«فکر میکنی رهبر فرقه بتونه زنده برگرده؟»
این چیزی بود که حتی شمشیرهای دوقلوی آبی و سفید هم نمیتونستن بفهمن. اما اونا یه چیز رو خوب میدونستن. دلیلی که تا الان زنده مونده بودن این بود که همیشه به یه اصل پایبند بودن.
وقتی باد و بارون میوزه، درها رو محکم ببند و از خونه بیرون نرو.
اون دو نفر برگشتن تا به داخل برن و گفتن:
«درها رو ببندید.»
***
نسیمی از پنجرهی کالسکه به داخل میوزید.
بی سا-این در سکوت تماشا میکرد که چطور باد لبهی ردای گئوم موگوک رو تکون میده.
همین امروز صبح، اون حتی توی خواب هم نمیدید که قراره با اونا توی یه کالسکه بشینه تا به ملاقات ارباب لشکر مار سیاه بره. قطعاً هرگز تصور نمیکرد که خودش کسی باشه که به باند مار سیاه هشدار میده.
اون یه اضطراب درونی رو حس میکرد، چون نمیدونست این اتفاق برای اون، به عنوان رهبر آیندهی اتحاد نامتعارف، تبدیل به یه فاجعه میشه یا یه موهبت.
در همین لحظه، گئوم موگوک به بی سا-این گفت:
«طریقت نامتعارف شما رو به خوبی دیدم.»
بله، دلیلش همین بود. دلیلی که اون چنین تصمیمی گرفته بود. برای این بود که نشون بده طریقت نامتعارف اون، حداقل جوریه که از بچهها محافظت میکنه.
«طریقت نامتعارف من چطور بود؟»
«باشکوه بود.»
«تو اونقدر با کلمات شیرینت دروغگوی خوبی هستی که نمیتونم باورت کنم.»
به نظر میرسید که اون میخواد کلمهی «باشکوه» رو دوباره بشنوه.
گئوم موگوک لبخندی زد و گفت:
«واقعاً باشکوه بود.»
اون پای جین ها-گون رو هم که کنارش بود وسط کشید.
«تو چی فکر میکنی؟ رهبر جوان اتحاد، واقعاً باشکوه نبود؟»
«من آدمی نیستم که به این راحتی توی روی کسی بگم "باشکوه".»
جین ها-گون سرش رو برگردوند و به بیرون پنجره نگاه کرد.
«با این حال، معتقدم که حداقل تصمیم امروز و موضوع رفتن به ملاقات ارباب لشکر مار سیاه، کارهای درستی هستن.»
گئوم موگوک لبخندی زد و گفت:
«این یه راه خیلی طولانی برای گفتن کلمهی "باشکوه" بود.»
***
اون شب، زیر آسمونی پر از خوشههای ستاره، فقط اون سه نفر — گئوم موگوک، بی سا-این و جین ها-گون — شونهبهشونهی هم توی یه دشت ایستاده بودن.
سیزده گرگ طریقت نامتعارف و شاخه اهریمنکش توی محل اردوگاه مونده بودن و فقط اون سه نفر دور هم جمع شده بودن. زمانش رسیده بود که حقیقت رو به بی سا-این بگه.
«یه قدرت خاص داره توطئه میکنه تا دنیای رزمی رو تصاحب کنه.»
«!»
کلمات شوکهکنندهتری از دهان گئوم موگوک خارج شد.
«اونا به فرقه اصلی نفوذ کردن، به اتحاد رزمی هم نفوذ کردن. اونا حتی توی فرقه باد آسمانِ سرزمینهای بیرونی هم بودن.»
بی سا-این مبهوت شده بود. با قضاوت از روی چهرهی جدی جین ها-گون، مشخص بود که این یه شوخی نیست.
«توی فرقه اصلی، اونا فرمانروای اهریمنی روحخوار رو هدف قرار دادن. توی اتحاد رزمی، فرمانده شاخه جین رو هدف گرفته بودن. توی فرقه باد آسمان هم هدفشون رهبر جوان جدید فرقه بود.»
«امکان نداره.»
«درسته. من معتقدم کسی که از طرف اونا فرستاده شده، مخفیانه توی اتحاد نامتعارف هم داره فعالیت میکنه.»
اینها کلمات باورنکردنیای بودن. اگه کسی غیر از گئوم موگوک اینها رو میگفت، اون باور نمیکرد.
«حتی اگه بمیرم، نمیخوام به دست اون عوضیا بیفتم. اونا از اون دستهان که مخفیانه نفوذ میکنن، نقاط ضعفمون رو پیدا میکنن و سعی میکنن از پشت بهمون خنجر بزنن.»
«لحظهای که شروع کنیم به شک کردن به همدیگه، یکییکی شکست میخوریم. بیاید با هم متحد بشیم، حداقل وقتی پای مقابله با این آدما وسط باشه.»
«بیا بهشون نشون بدیم که دنیای رزمی چیزی نیست که بشه به آشغالایی مثل اونا واگذارش کرد. به خاطر دنیای رزمیای که ما در آینده رهبریش میکنیم.»
بعد از یه مکث کوتاه، بی سا-این ناگهان پرسید:
«واقعاً این تنها دلیلشه؟ نکنه خودت پشت این پردهی تاریک باشی؟»
«اگه اینقدر رک بپرسی، واقعاً انتظار داری جواب بدم که من مغز متفکرم؟»
«اگه اینطور باشه، در هر صورت کارمون تمومه. پس از قبل بهم بگو. از امروز فقط چیزایی رو میخورم که دوست دارم و توی غذا خوردن بدغذا میشم.»
گئوم موگوک حس کرد که بی سا-این قطعاً پختهتر شده. اینکه میتونست به این راحتی شوخی کنه، یعنی به اون اندازه به آرامش ذهنی رسیده بود.
«یه دلیل دیگه هم هست.»
گئوم موگوک ابتدا به آسمون شب نگاه کرد و نگاه اون دو نفر دیگه هم بین ستارههای متراکم چرخید. همونطور که به بالا نگاه میکردن و با خودشون فکر میکردن که کدوم ستاره مال خودشونه، گئوم موگوک با آرامش احساس واقعیش رو بیان کرد.
«چون با اینکه دشمن هم هستیم، ولی با هم دوستیم.»