ข้อมูลเบื้องต้น

เรื่องนี้เป็นแนวโรแมนติก ซึ้งกินใจ ฟีลกู้ด ไม่เศร้า ไม่ตับพังนะคะ บรรยากาศคล้ายฝนทั่งให้เป็นรัก เฌอแตม ห่านดินกินหญ้าอ่อน รักหมด (หัว) ใจ เหมือนจะมีดราม่า แต่ไม่ดราม่า เรียกยิ้ม น้ำตาซึมเล็กน้อย คอยเอาใจช่วยเด็ก เหมือนนิยายเด็กทั่วไปของส้มผักค่ะ เรื่องนี้ขอสบาย ๆ เบา ๆ เปิดจักรวาลใหม่ขึ้นมาค่ะ เรื่องนี้ไม่รีบ เขียนไปโพสต์ไปเรื่อย ๆ เหมือนรถขายโอ่ง  เขียนจบเมื่อไหร่ปล่อยอีบุ๊ก ทำหนังสือเล่มค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ 

++

ชามีม | A Fragrance Called Love

“ชามีมเป็นภาษาอาหรับ แปลว่ากลิ่นหอมครับ หนูคือกลิ่นหอม”

ชามีมเป็นเด็กชายออทิสติกตัวเล็ก ผิวขาวนวล ดวงตากลมสวยเหมือนแม่เตยหอม เขาเป็นอัจฉริยะด้านกลิ่นและเคมีบำบัด (Olfactory Prodigy & Aromatherapy) เขาพูดคุยได้เมื่อรู้สึกปลอดภัย แต่หลังแม่จากไปกะทันหัน เด็กชายที่เคยมีแม่เป็นโลกทั้งใบก็เงียบลง และไม่ยอมเปิดใจให้ใครง่าย ๆ

สิ่งที่ทำให้ชามีมแตกต่างคือจมูกที่ไวและความจำเรื่องกลิ่นอันน่าทึ่ง เขาแยกกลิ่นน้ำหอมออกเป็นส่วน ๆ ได้แม่นยำ เชื่อมกลิ่นกับภาพและความรู้สึกในแบบที่ผู้ใหญ่คาดไม่ถึง สำหรับชามีม กลิ่นบางกลิ่นคือความสุข กลิ่นบางกลิ่นคือความคิดถึง และกลิ่นของคนที่ปลอดภัยก็เป็นสิ่งที่เขาจำได้เสมอ

เมื่อแม่ไม่อยู่แล้ว เบาะแสเดียวที่พาเขาไปหาครอบครัวอีกคนคือชื่อของพ่อ ‘ชานนท์ ปรเมศธรากุล’ ผู้ไม่เคยรู้ว่ามีลูกชายตัวน้อยคนนี้อยู่บนโลก แล้วจมูกมหัศจรรย์ของชามีมจะพาเขาไปพบอะไรบ้างนะ? 

“แม่บอกให้หนูรอ... แล้วทำไมแม่ยังไม่กลับมาสักที” 

+++

++

++