บทที่ 3 ใต้ปืนใหญ่ (1/2)

บทที่ 3 ใต้ปืนใหญ่

เผลอคิดเปรียบเทียบขนาดไปได้แวบเดียว ร่างกายก็วูบวาบ จนหน้าแดงซ่าน

บ้าจริง! หยุดหื่นเดี๋ยวนี้ซาโย!

บรรณารักษ์สาวฝึกหัดท่องพุทโธธัมโมในใจเพื่อดับความงุ่นง่าน

ขณะที่ด้านนอกแท่นล้อปืนใหญ่ เสียงคุยของโจรสลัดฝ่ายกบฏก็ดังขึ้น

“กัปตันวิกซ์บอกให้ตรวจสอบกระบอกปืนใหญ่ทุกอัน ให้เตรียมพร้อมยิง เร็วเข้า”

“รู้แล้วน่า จะตรวจไปอีกทำไม เราก็โยนกัปตันเคลาส์ลงทะเลไปแล้วนี่นา” โจรสลัดอีกคนบ่นอย่างรำคาญใจ

“ไอ้หมอนั่นมันอึดยิ่งกว่าฉลามอีก! เจ้ารู้ฤทธิ์มันน้อยไป ว่ากันว่าเมื่อปีก่อนมันเคยโดนกองทัพเรืออังกฤษจับไปแขวนคอประจาน แต่มันก็ยังอุตส่าห์กระโดดใช้เท้าเตะเหวี่ยงตัดเชือก รอดตายไปได้หน้าตาเฉย”

“ขนาดนั้นเชียว? งั้นทำไมกัปตันวิกซ์ไม่ฆ่ามันทิ้งก่อนโยนลงทะเลล่ะวะ”

“ไม่สนุกน่ะซี กัปตันวิกซ์น่ะโรคจิต ชอบเห็นคนกระเสือกกระสนตายเป็นๆ ไม่รู้เลยหรือไงว่าไอ้กัปตันเคลาส์นั่นมันอึดยิ่งกว่าคน เฮ้อ”

เสียงฝีเท้าหนัก ๆ เริ่มขยับตรงดิ่งมาทางท้ายเรือ ซึ่งมันเป็นจุดที่ร่างของคนสองคนกำลังนอนคร่อมเบียดแนบเนื้อกันอยู่ใต้วงล้อปืนใหญ่พอดี!

หัวใจของซาโยเต้นรัวโครมคราม ชำเลืองเห็นปลายรองเท้าบูทสกปรกอยู่ห่างจากหน้าเธอไปเพียงไม่ถึงคืบ!

ในจังหวะนั้น กัปตันเคลาส์ก็เลื่อนมือขึ้นมากดปิดปากของเธอไว้แน่น ร่างกายท่อนบนของเขาเกร็งเขม็ง ทั่วทั้งห้องปืนใหญ่เงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงทะเลด้านนอกและเสียงหัวใจของซาโยที่เต้นกระชั้นชิด ติดกับแผงอกลอนของเขา

        ซาโยหายใจไม่ทั่วท้อง ตื่นเต้น ซ่านเสียว เพราะเมื่อศัตรูขยับฝีเท้าใกล้เข้ามา กัปตันเคลาส์ก็ยิ่งกดทับน้ำหนักตัวท่อนบนลงมามากกว่าเดิม ขยับกางขาของเธอออกกว้างเพื่อแทรกตัวทิ้งลงแนบกับพื้นไม้ได้สนิทและมิดชิดที่สุด

กระโปรงสั้นทรงเอของซาโยตอนนี้ถลกขึ้นมาอยู่ที่เอวคอดเรียบร้อย ส่วนล่างที่แม้จะมีกางเกงแพนตี้กั้นไว้ก็เหมือนไม่มี ขาอ้ารับแรงกดดันจากส่วนแข็งขึงขนาดมหึมาของเขา

ครืนนนน... ซ่า!

แรงเหวี่ยงของคลื่นด้านนอกทำให้ตัวเรือใบโคลงเคลง และจังหวะที่เรือโยกนั้นเอง ก็ได้ส่งความแข็งขึงกระทบจุดอ่อนไหวกลางกายสาว

ซาโยหน้าร้อนผ่าว มันทั้งวาบไหวและทรมานเหลือทนกับผ้าที่ขวางกั้นกันและกัน เขาใส่กางเกงอยู่ เธอก็ใส่แพนตี้ แต่นั่นก็ทำให้ยิ่งหวั่นไหวทรมาน!

เรียวนิ้วจิกลงบนบ่ากว้างของเขา พยายามกักเก็บเสียงครางน่าอายไว้อย่างสุดกำลัง

ลูกสมุนโจรสลัดตรวจปืนใหญ่ทีละกระบอก ย่ำเข้ามาใกล้ ซาโยทนสัมผัสรุกรานใต้วงล้อไม้ไม่ไหวอีกต่อไป จวนเจียนจะเสร็จทั้งที่ยังไม่ทันได้ถอดผ้าผ่อนออกเลยสักชิ้นเดียว!

ทันใดนั้น ปลายรองเท้าบูทสกปรกก็หยุดกึกอยู่หน้าแท่นปืนใหญ่กระบอกที่ทั้งคู่ซ่อนอยู่พอดี! เจ้าของรองเท้ากำลังขยับตัว จะก้มหัวลงมาตรวจดูด้านล่าง!

ซาโยหลับตาปี๋ หัวใจแทบหยุดเต้น

“ตรวจหมดยัง ไปเถอะ หิวแล้ว” เสียงเพื่อนโจรสลัดตะโกนไล่หลังมาจากอีกฝั่ง

“เออ”

คนนี้เหมือนจะขี้เกียจเช็กต่อ จึงลุกขึ้นยืน หันหลังจะเดินกลับ แต่แล้วก็ไปเหยียบโดนน้ำบนพื้นกระดานไม้เข้าเสียก่อน

“น้ำอะไรวะ?”

.....

E-book มาแล้วค่าาาา ใครอยากฟินด่วนจี๋ แวะไปก่อนได้เลยน้าาา

>>จิ้ม<<<