วิธีสู่ความมั่งคั่ง
วิธีสู่ความมั่งคั่ง
“ป้ายหยกชิ้นนี้ถูกสั่งทำขึ้นเป็นพิเศษ ด้านหน้าสลักตราลัญจกรของฝ่าบาท ด้านหลังสลักนามของหวางเฟย เผื่อภายหน้าหากท่านมิอาจรับมือฉินอ๋อง และต้องการความช่วยเหลือ ก็สามารถใช้ป้ายนี้เบิกทาง หรือหากเกิดเหตุสุดวิสัยก็ให้ใช้ป้ายนี้ เอ่อ...ย้ำอีกทีว่านี่เป็นสิ่งที่ฝ่าบาทตรัส ว่าหากเกิดเหตุสุดวิสัยก็ให้ท่านใช้ป้ายหยกนี้ทุบศีรษะของฉินอ๋องได้ทันที”
“………...”
บังเกิดความเงียบสงัด ที่ขนาดชาวบ้านซึ่งวิจารณ์กันตลอดเวลายังถึงกับไม่กล้าเอ่ยสิ่งใด บางคนลืมหายใจไปเลยด้วยซ้ำ
และแม้จะมีคนฟังแล้วชวนขัน หากก็ต้องพยายามกลั้นเอาไว้ด้วยเกรงอาญา ทั้งจากโอรสสวรรค์และฉินอ๋อง
ยังมีหลายคนที่ลอบเหลือบมองกิริยาของผู้ที่ฝ่าบาทอนุญาตให้ภรรยาทุบหัวเจ้าตัวได้ แน่นอน...คนทั่วไปคงมิกล้าแสดงความไม่พอใจออกมา ทว่าบุรุษผู้นี้ใช่คนปกติเสียที่ไหน
ก่อนคนผู้ถูกสายตาหลายคู่ลอบจับจ้องมองมาอย่างระแวดระวัง จะคลี่ริมฝีปากแย้มกว้าง
“หึ...ฝ่าบาทช่างใส่พระทัยยิ่งนัก”
เมื่อฉินอ๋องไม่อาละวาด ส่วนฝ่าบาทก็มิเพียงไม่ขัดข้องยังถึงกับประทานของขวัญมา จึงไม่มีใครสามารถขัดขวางการหมั้นและสู่ขอซึ่งเปลี่ยนตัวฝ่ายชายกะทันหันนี้ได้อีกต่อไป
หลังทุกพิธีจบสิ้นเรียบร้อยดีก็ต่อด้วยงานวิวาห์ทันที เจ้าบ่าวผู้องอาจจับจูงเจ้าสาวไปยังเกี้ยวซึ่งเตรียมมาพร้อม ครอบครัวรายล้อมรอส่งทั้งคู่ด้วยความจำยอม
เยี่ยวั่งซีมองผ่านผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว แม้จะเห็นหลายอย่างหลายคนไม่ชัด ทว่าแค่พอมองเค้าสีหน้าขัดใจของครอบครัวตนเองและคนตระกูลเฉวียนได้ นางก็รู้สึกพอใจเป็นอย่างยิ่ง
“บอกแล้วอย่างไรว่าไม่มีงานใดที่ข้าจัดการไม่ลุล่วง” ผู้ยัดเยียดตนเองเป็นเจ้าบ่าวของนางโดยไม่บอกกล่าวก่อน เอ่ยขณะช่วยพยุงกันขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว
นางย้อนทันที “พระองค์คงมีคำอธิบายใช่หรือไม่เพคะ”
“แน่นอนเด็กน้อย ข้าจะค่อยๆ อธิบายให้เจ้าฟังจนกระจ่างแจ้ง” เขาก้มหน้าเข้ามาใกล้อีกครั้ง ก่อนกระซิบทั้งที่ไม่จำเป็น
“แต่ต้องเป็นตอนพวกเราอยู่กันตามลำพังในห้องหอเสียก่อน...”
เยี่ยวั่งซีหน้าร้อนวาบ ด้วยความโมโหบุรุษซึ่งจงใจพูดจายั่วเย้าทั้งที่นางกำลังตั้งใจเอาเรื่องเขา ยังมีคำเรียกขานอย่างเด็กน้อยที่ใช้พร่ำเพรื่อเกินไป มีอย่างที่ไหนเปลี่ยนสัญญาจากการช่วยเป็นคู่หมั้นกลายเป็นภรรยา ซ้ำยังเป็นในสถานการณ์ที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธอีกต่างหาก!
รอยยิ้มของบุรุษหน้าหยกผุดขึ้น ก่อนจะถอยห่างออกจากเกี้ยว จังหวะเดียวกันนั้นสายตาของเยี่ยวั่งซีซึ่งมองผ่านรอยแยกของผ้าคลุมหน้า ก็เห็นรอยสักส่วนที่โผล่พ้นสาบเสื้อซึ่งแบะกว้างกว่าปกติเล็กน้อย จากการผุดลุกผุดนั่งคำนับราชโองการ
มันคือส่วนลำตัวของมังกร รอยสักที่เต็มไปด้วยเรื่องเล่าและข่าวลือมากมาย ว่ามันคือลายมังกรไร้เศียรบ้าง บ้างก็ว่าเศียรแท้จริงอยู่ในที่ต่ำเร้นลับ แน่นอนว่าไม่เคยมีผู้ใดเคยได้เห็นเศียรมังกรกับตา
แต่เรื่องที่ดังที่สุดในหมู่นั้นก็คือ ว่ากันว่าหากใครเคยได้เห็นลวดลายมังกรของฉินอ๋องครบทั้งตัว คนผู้นั้นจะต้องประสบพบความเดือดร้อน
อาจเป็นเช่นนั้นกระมัง นางซึ่งได้ประจักษ์มาแล้วเต็มสองตา ยังเห็นกระทั่งหัวมังกรด้วยตาเนื้อตน จึงต้องมาร่วมเล่นละครฉากใหญ่กับพระองค์เช่นนี้
ระหว่างนั่งเกี้ยวซึ่งเคลื่อนอย่างเชื่องช้าเพราะฉินอ๋องตั้งใจอวดบารมีให้ผู้คนสองข้างทาง เยี่ยวั่งซีก็นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ต่างๆ ซึ่งผลักดันให้นางกับบุรุษสุดจะหยั่งผู้นี้ต้องมาข้องเกี่ยวกัน
ตอนนั้น…หลังจบความฝันแสนประหลาดในราตรีซึ่งยาวนานราวกับเป็นนิรันดร์ เมื่อตื่นขึ้นจากความฝัน…หรืออาจต้องเรียกว่าการกลับมาจากความตาย เยี่ยวั่งซีก็พบว่าเหลือเวลาอีกเกือบยี่สิบวัน ก่อนตระกูลเฉวียนจะเข้ามาเจรจาหมั้นหมาย นางจึงเริ่มคิดวางแผนสำหรับการเป็นอิสระทันที
เป็นอิสระทั้งจากพันธะที่จะเข้ามาฉุดรั้ง ทั้งจากครอบครัวที่ต่อให้นางตายไปก็ไม่แยแส
หนทางมีเพียง การออกไปจากตระกูล ใช้ชีวิตตามใจปรารถนา
ความคิดนั้นสวยงามแลฟังดูเรียบง่าย ทว่าติดปัญหาใหญ่ นางยังมีเงินไม่เพียงพอ
วิธีที่จะหาเงินได้มากๆ และรวดเร็วด้วยเวลาจำกัด จำต้องพึ่งทางลัดเดียว
บ่อนพนัน...ที่มีหลายแห่งในละแวกนี้
แน่นอนว่ามันช่างสิ้นคิดที่จะเอาเงินไปเสี่ยงกับสิ่งที่เอาแน่เอานอนมิได้ ทว่าเพราะนางจำได้อย่างแม่นยำ ว่าในตอนที่ข่าวเรื่องการหมั้นหมายของนางกับใต้เท้าเฉวียนแพร่กระจายไปทั่วเมืองราวโรคระบาด พร้อมกับวันพิธีซึ่งกระชั้นเข้ามา ได้มีเรื่องหนึ่งดึงความสนใจผู้คนไป
มันคือการออกตัวเลขรางวัล ของบ่อนขนาดใหญ่ที่สุด ณ ละแวกนี้
ในบรรดาการพนันหลากหลายรูปแบบ มีอยู่สิ่งหนึ่งซึ่งเรียกว่าเพี่ยวฉ่าย มันคือการให้คนเลือกซื้อตัวเลขที่ตนเองชอบ โดยการเขียนอะไรก็ได้สูงสุดทั้งหมดสิบตัว แล้วบ่อนแต่ละแห่งก็จะเอามาจับฉลาก ยิ่งใครมีตัวเลขตรงลำดับมากเท่าไร ก็จะยิ่งได้เงินสูงมากเท่านั้น
บ่อนขนาดเล็กหรือกลาง มักจำกัดไว้สูงสุดที่สี่ถึงห้าตัว ได้ยินว่าเคยมีคนถูกรางวัลใหญ่คือเลขที่เขียนไว้ตรงทั้งหมดอยู่ แต่คนที่ตรงได้สองตัว หนึ่งตัว ก็มีอยู่บ่อยครั้ง จำนวนเงินที่ได้ก็จะลดหลั่นลงมา ตามโอกาสที่สามารถแทงถูกได้สูงขึ้น
แต่นางลองคำนวณดูแล้ว พบว่าต่อให้ถูกถึงห้าหลักก็จะได้เต็มที่ราวพันตำลึง ความจริงก็มากโขพอให้ตั้งหลักตั้งลำ ทว่ายังไม่มากพอจะให้จับต้องความมั่นคง ผาสุกตลอดชีวิต
ทว่ามีบ่อนอยู่แห่งหนึ่งซึ่งเปิดให้เขียนตัวเลขได้มากสูงสุดถึงสิบหลัก และหากถูกต้องตรงลำดับทั้งหมด ก็จะได้หลายแสนตำลึง!
เงินจำนวนขนาดนี้ช่างน่าตื่นตะลึงตระการตา แน่นอนว่าไม่เคยมีใครแทงถูกเพราะโอกาสน้อยชนิดที่ว่าผ่านไปสักร้อยปีก็คงยังหาไม่มี
แต่พอดีนางตั้งใจจะเป็นคนคนนั้น เพราะเห็นมาจากชาติก่อน และดันจำได้แม่นยำทีเดียวเชียวว่าเลขที่จะออกมีอะไรบ้าง!
***
ใครอยากเป็นเศรษฐี ฉันน่ะสิฉันน่ะสิ
เพี่ยวฉ่าย = หวยดีๆ นี่เอง แต่ไม่ได้ขายเป็นใบๆ ใช้วิธีเขียนเลขเอา
อันนี้คือตอนหลังจากน้องเพิ่งกลับมาจากย้อนเวลานะคะ เป็นความเป็นมาว่าไปเจอกับอิอ๋องได้ยังไง รับรองว่าบันเทิง เสร็จแล้วก็จะกลับไปบรรจบกับปัจจุบันค่ะ
E-Book เล่มเดียวจบ วางแผงแล้วนะคะ พร้อมแล้วทั้งที่ Meb , Dek-D เลือกตามช่องทางที่สะดวกได้เลยค่ะ