บ่อนจินว่านหยวน
บ่อนจินว่านหยวน
เจตนาย่อมตั้งใจแสดงรอยสัก ซึ่งเป็นเหมือนเครื่องหมายประจำตัว เพราะไม่ว่าจะเป็นคุณหนูในห้องหอ ทาสซึ่งใช้แรงงานไปวันๆ กระทั่งนางคณิกา คนแก่ชราตาฝ้าฟาง ไม่มีใครไม่ทราบเรื่องฉินอ๋องกับรอยสักมังกรของเจ้าตัว
แต่คงมีน้อยคน...จะได้เห็นอย่างที่นางกำลังได้ยลเต็มสองตา จึงไม่แปลกใจ...เหตุใดผู้คนจึงเอาแต่ถกเถียงกันมาช้านาน ว่าลายสักมังกรนั้นแท้จริงมีศีรษะหรือไม่
นั่นเพราะมันคือลวดลายมังกรตัวใหญ่ ส่วนหางเริ่มจากใต้ไหล่ซ้าย ยาวไล่ไปทางร่างกายส่วนขวา ก่อนขดตัวกลับมาทางซ้ายอีกที แล้วมุ่งลงต่ำ โดยขาคู่หน้าของมันจะอยู่ใต้หลุมสะดือพอดี
ซึ่งหากบุรุษผู้นี้สวมกางเกง รอยสักลายอันวิจิตรส่วนที่เหลือก็จะถูกปิดบังไว้ใต้ผืนผ้า มันจึงเป็นปริศนาตลอดมา ว่าที่แท้ส่วนหัวของมังกรตัวนี้ถูกสักลายอยู่ในที่ต่ำ หรือแท้จริงมันจะจบลงด้วยความจงใจให้ไร้ศีรษะกันแน่
แต่นางพบคำตอบแล้ว ว่ามันผิดทั้งสองข้อ!
“เป็นอย่างไร ทีนี้รู้แน่แล้วหรือยังว่าข้าคือผู้ใด”
แม้นางจะอยากมองหน้าผู้ถาม ทว่ากลับไม่อาจบังคับสายตาให้ละจาก ‘ส่วนหัว’ ของเจ้ามังกร ซึ่งเชื่อมติดกับรอยสักลายที่เลื้อยไล่ลงมาจากด้านบนได้พบดิบพอดี ซ้ำหัวอันเขื่องใหญ่ที่เห็นอยู่นี้ ก็กำลังคำรามใส่นางอย่างก้าวร้าว!
ทำได้เพียงส่ายหน้าหวือรัวเร็วอยู่สักครู่ ก่อนจะสำนึกได้ว่าควรเลิกสนใจเรื่องหัวยักษ์ ถุย! หัวมังกรนี่ก่อน ตอนนี้ต้องเอาตัวรอดกลับออกไปให้ได้
“ข้ารู้แจ้งแล้ว! ที่แท้ท่านคือคนวิตถาร!!”
ชี้หน้าตะโกนก้อง ก่อนจะรีบถลกชายกระโปรง สับขาวิ่งหนีออกมาไม่คิดชีวิต
ต่อให้บ้าบิ่น วิตถารจิตทรามขนาดไหน คงไม่ถึงกับวิ่งไล่นางทั้งยังเปลือยกาย ทั้งที่ยังอยู่ในเขตอารามหรอกกระมัง!
โชคดีที่ครานี้เยี่ยวั่งซีคิดได้ถูกต้อง เพราะฉินอ๋องผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งกลายเป็นคนวิตถารทันเพียงได้อ้าปากค้าง หญิงสาวแสนน่าขันก็วิ่งฉิวปลิวหายไปอย่างรวดเร็วเหมือนใบไม้โดนพายุเสียแล้ว
จึงเพียงหัวเราะแล้วขึ้นจากบ่อน้ำ แต่งองค์ทรงเครื่องด้วยตนเองอย่างใจเย็น
จดจำใบหน้าบิดเบี้ยวก่ำแดงของนางได้แม่นยำ เจอกันวันหน้าไม่มีทางทำหลุดมืออีกอย่างแน่นอน
แต่ตอนนั้นกระทั่งตัวเขาเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่า วันหน้าที่คิดไว้ มันจะคือภายในวันเดียวกันนั้น ที่ภายในบ่อนพนันของเขาเอง...
หลังหนีเอาตัวรอด สงบจิตใจให้กลับมาบริสุทธิ์ผ่องใส และหาน้ำมาวักล้างตา เยี่ยวั่งซีก็หาที่ผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เป็นชุดบุรุษที่ไม่สะดุดตา เกล้าเก็บผมไว้ในผ้าโพกศีรษะจนเรียบร้อย
มองเผินๆ นางจะเหมือนบุรุษชาวบ้านร่างเล็กผู้หนึ่ง เหมือนกับกลุ่มลูกค้าของบ่อนพนัน
แม้บ่อนจินว่านหยวนจะมีชนชั้นสูงมาใช้บริการอยู่มากเมื่อเทียบกับบ่อนอื่นๆ ทว่าเหล่าผู้มีอันจะกินมักมาสังสรรค์ หาความสำราญ เปลี่ยนบรรยากาศมากกว่า ผู้ที่เป็นลูกค้าหลักตัวจริงคือชาวบ้านหาเช้ากินค่ำ คนยากคนจน
คนเหล่านี้มิได้หอบเพียงเศษเงินเปื้อนฝุ่นดินมา ทว่าหอบความหวังจะได้ร่ำรวยมาด้วยอย่างเหลือล้น
เยี่ยวั่งซีพยายามไม่มองรอบๆ ด้วยความตื่นตาตื่นใจเกินไป เพียงมุ่งตรงไปยังโต๊ะรับแทงเพี่ยวฉ่าย ฉลากนำโชคซึ่งจะจับกันทุกๆ ยี่สิบวัน และกำหนดของรอบนี้ก็คือวันนี้พอดี โดยจะประกาศผลตอนพระอาทิตย์แตะเส้นขอบฟ้า
เพื่อให้ชาวบ้านเสร็จจากงานสามารถแวะมาร่วมลุ้น ร่วมเป็นสักขีพยาน
ซึ่งนางได้ใช้ข้ออ้างกับทางบ้านว่า จะขอถือศีล ปฏิบัติธรรมเป็นกุศลแก่ผู้มีพระคุณ ยังเพื่อหวังให้ชีวิตแต่งงานราบรื่นสุขสม ท่านแม่ก็ยอมอนุญาตไร้ใจสงสัย
วันนี้นางจึงจะต้องถูกรางวัลใหญ่ แล้วนำตั๋วเงินกลับไปนอนกอดให้จงได้!
“เพ้ย! เลขอะไรของเจ้า นี่ล้อกันเล่นรึไง”
พนักงานที่โต๊ะรับแทงเพี่ยวฉ่ายร้องทักเมื่อเห็นเลขที่เยี่ยวั่งซีในคราบบุรุษเขียนอย่างบรรจง
“ข้าเอาจริงท่านลุง” นางกล่าวด้วยสุ้มเสียงที่ดัดให้ทุ้มต่ำ พลางยื่นเงินค่าฉลากเพี่ยวฉ่ายให้ “สามร้อยอีแปะ ไม่ขาดไม่เกิน”
พนักงานบ่อนวัยกลางคนส่ายหน้าเดาะลิ้น กระนั้นก็อธิบายตามหน้าที่
“อยากทิ้งขว้างเงินนี่ก็ตามแต่ใจ เจ้าเก็บอีกส่วนไว้ และลงนามหรือตราประทับกำกับที่ท้ายหมายเลขในสมุดฝั่งของข้า ยามมาขึ้นเงินจะต้องแสดงส่วนที่เก็บไว้ออกมาเป็นหลักฐาน และลงชื่อหรือประทับตราที่เหมือนกับในสมุดเล่มนี้อีกที...”
มุมปากของเขากระตุกยิ้ม พยายามกลั้นหัวเราะไว้ก่อนกล่าวสรุป
“แม้ดูแล้วข้าคงไม่จำเป็นจะต้องบอกเจ้าก็ตาม”
สี่สี่สี่สี่สี่แปดแปดแปดแปดแปด โอกาสสุ่มออกมาได้เลขน่าขันขนาดนี้ คงต้องผีจับมือทำแล้วกระมัง
แต่เอาเถิด...พิจารณาจากมือไม้เครื่องแต่งกายสะอาดสะอ้าน เด็กหนุ่มนี่ย่อมเป็นบุตรของตระกูลมีฐานะ คงแอบครอบครัวมาเที่ยวบ่อนด้วยความอยากรู้อยากเห็น เงินแค่นี้คงเป็นเพียงเศษผง
“ได้ ข้าจะจำเอาไว้” ริมฝีปากของเยี่ยวั่งซีเองก็เหยียดแย้ม “ท่านเองก็จำข้า และเลขที่ข้าแทงเอาไว้ให้แม่นยำเสียด้วยเล่า”
ทิ้งท้ายมาดมั่น ก่อนนางจะผละจากโต๊ะรับแทงเพี่ยวฉ่ายไปเดินเที่ยวชมบ่อนอันใหญ่โต กว้างขวาง และหรูหราที่สุดในภูมิภาคนี้ เพื่อฆ่าเวลารอถึงยามประกาศรางวัล
โดยพยายามไม่นึกถึงเจ้าของบ่อน และภาพติดตาก่อนนางจะวิ่งหนีเปิดเปิงออกมา ยังหวังอย่างแรงกล้าว่าจะไม่ต้องเจอเขา!
***
แต่จะต้องถูกรางวัลใหญ่เลยเชียวนะ มันจะไม่เจอได้จริงๆ หรออออ