เหตุที่ตระบัดสัตย์สัญญา
เหตุที่ตระบัดสัตย์สัญญา
“พวกท่านคงลำบากและกลัดกลุ้มไม่น้อยเลย...”
ครานี้เยี่ยวั่งซีเป็นฝ่ายกอบกุมมือของหัวหน้าสาวใช้ เอ่ยคำสัญญา
“ข้าจะพยายามทำเท่าที่ทำได้”
แน่นอน...นางหมายถึงด้วยฐานะของคู่หมั้น ไม่สิ...พระชายากำมะลอ แม้มิอาจร่วมหอสืบทายาทเช่นความมุ่งมาดปรารถนาของทุกคน ทว่าจะขอหาหนทางช่วยเรื่องอื่นอย่างเต็มที่
หลังภารกิจของหัวหน้าสาวใช้และเหล่าลูกมือลุล่วง พวกนางทั้งหมดจึงอวยพรพระชายาผู้เป็นความหวัง ก่อนพากันจากออกไป
ในห้องหอกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ทว่าในหัวของเยี่ยวั่งซีกลับเต็มไปด้วยความคิดมากมายจนอึกทึก
จวบจนยามหยางเว่ยไหลซึ่งปรี่มาทันทีที่ฤกษ์เข้าหอมาถึง และดึงผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกด้วยความคาดหวัง...ว่าจะได้เห็นใบหน้าก่ำแดง ไม่ว่าจะด้วยขวยอายหรือกรุ่นโกรธเรื่องที่เขาผิดสัญญามาวิวาห์ จึงรอเอาเรื่องกันอยู่
ทว่าสายตาซึ่งจ้องตรงมายังเขากลับเต็มไปด้วยอารมณ์อันซับซ้อน…
หยางเว่ยไหลไม่แน่ใจว่าตนเองอ่านสายตานางถูกต้องหรือไม่ เหตุใดจึงรู้สึกเหมือนถูกมองมาอย่างเวทนา?
“เด็กน้อย...เกิดสิ่งใดขึ้นกับเจ้าหรือไม่”
เริ่มคิดว่าหรือนางจะมีเรื่องชวนเสียใจ เคยฟังว่าหญิงสาวที่ได้แต่งงานบางนางจะร้องห่มร้องไห้
แต่การจากครอบครัวพรรค์นั้นมา มันมีอะไรให้น่าเสียใจด้วยหรือ ที่สำคัญคือตัวนางเองก็ตั้งใจจะจากไปโดยไร้เยื่อใยอยู่แล้ว
“ขอประทานอภัยเพคะ หม่อมฉันไม่เป็นไร”
นางรีบเบือนหน้าหลบสายตา ตั้งใจจะปรับความคิดและอารมณ์ ให้เลิกจ่อมจมกับภาพเจ้าสิ่งซึ่งใหญ่โตอลังการเสียเปล่าของพระองค์ ทว่ากลับไร้สามารถ…
แต่แล้วยามคิดว่า มันเป็นเรื่องราวทำนองเดียวกันกับ ‘คนแขนด้วนผู้ได้ครอบครองดาบแสนงดงาม’ ‘เป็นเกาทัณฑ์ชั้นดีทว่าไม่มีสาย’ เลิศหรูไปก็เท่านั้นเพราะใช้การมิได้ เยี่ยวั่งซีก็ยิ่งมิอาจห้ามความรู้สึกสะเทือนใจ ให้สงสารพระองค์ยิ่งนัก
การควบคุมความคิดว่ายากแล้ว การควบคุมสายตาก็ยากพอกัน ดวงตาอันสัตย์ซื่อของหญิงสาวจึงเผลอมองต่ำ ไปยังระหว่างสองขาที่ข้างหนึ่งยกขึ้นมาพาดไว้บนเตียงยามนั่งเคียงข้างนาง
บุรุษสูงศักดิ์ย่อมสังเกตวิถีอันต่ำเตี้ยเกินกว่าปกติของสายตานั้น พลันรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาทันที
หรือเครื่องเพศซึ่งดูแกร่งก้าวร้าวร้อนจนเกินไป จะทำเอานางหวาดผวาเกินกว่าจะมาขวยอาย และอาจกำลังนึกเสียใจที่ตกลงทำสัญญากับเขา!
“เด็กน้อย เจ้าอย่าได้หวาดกลัวเกินไปนักเลย ข้าจะไม่ทำเจ้าเสียขวัญอีกแล้ว”
ไม่เพียงกล่าวเสียงนุ่มยิ่งกว่าหมอน ยังแย่งหน้าที่ผ้าห่มนอนด้วยการรั้งร่างนางเข้ามาโอบกอด มอบความอบอุ่นหวังปลอบขวัญ
“ข้า…หาได้หวาดกลัว” เพราะถูกกอดไว้เสียแน่นซ้ำยังงุนงง นางจึงพูดจาไม่ถนัดนัก
แล้วเพราะเช่นนั้นจึงทำให้หยางเว่ยไหลระบายยิ้ม เย้ากลั้วขำ
“ก็ได้ เจ้าไม่ได้หวาดกลัว” มือใหญ่ประคองข้างหน้าแก้มอุ่นนุ่มของนาง คิดว่าเจ้าตัวอาจไม่อยากยอมรับว่ากลัว “เช่นนั้นเจ้ากำลังโศกเศร้า?”
“ถูกต้อง...” นางยอมรับอย่างระทึก นึกกังวลว่าหรือตนจะแสดงออกมากเกินไปจนเจ้าตัวรู้เรื่องที่นางทราบแล้วว่าทรงไม่สามารถ!
“อะไรที่ทำให้เจ้าเป็นเช่นนั้น บอกข้ามาได้หรือไม่”
“ฮือ...พระองค์ไม่ฟังจะดีกว่าเพคะ”
นางตอบอย่างโอดครวญ ส่วนชายหนุ่มหัวเราะลึกในลำคอ นางคงกระดากเกินกว่าจะยอมรับว่าหวาดกลัวตัวตนของเขา
ช่างน่าเอ็นดูอย่างยิ่ง...
หยางเว่ยไหลไม่อยากทำลายบรรยากาศดีๆ ของคืนวสันต์ด้วยการทำให้นางหวาดกลัวหรือเขินอายเกินไป จึงเลิกซักไซ้แล้วชวนนางดื่มสุรามงคลตามพิธี จับแขนเรียวเสลามาคล้องไว้
ยามรสขมอมหวานผ่านปากจากนั้นไหลลงคอ เยี่ยวั่งซีจึงได้เวลาขอจัดการเรื่องค้างคา
“เหตุใดพระองค์จึงได้ตระบัดสัญญาหน้าด้---” คำว่าด้านๆ ถูกยั้งไว้ได้หวุดหวิด “...หน้าตาเฉยเล่าเพคะ”
นางยังยืดตัว กอดอก จิกจ้องไปยังคนตรงหน้าไม่หลบเลี่ยง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ต้องสะสางเรื่องนี้ให้จงได้
ส่วนเขาไม่เพียงฉีกยิ้มกว้างไม่เห็นฟัน ยังมองตอบมาด้วยนัยน์ตาระยับพราย
“ข้าตระบัดอะไรที่ตรงไหน ตามที่เราสัญญากันก็บอกว่าให้เจ้ามาเป็นคู่หมายข้า คนของข้า วันนี้ข้าหมั้นกับเจ้าตามนั้น แล้วก็แค่วิวาห์ต่อ”
“พระองค์เล่นเล่ห์ไม่จริงใจเช่นนี้ใช้ได้เสียที่ไหน!”
“ยังมีเหตุผลอื่นอยู่อีก ฟังข้าก่อนนะเด็กน้อย…”
ยามเห็นหญิงสาวในชุดแดงทำตาเขียว ท่าทางจะโกรธเกรี้ยวขึ้นมาจริงๆ เขาก็เลิกเล่นลิ้น อธิบายสุ้มเสียงเรียบเย็นที่สุด หวังดับร้อนคนตรงหน้า
“เพราะหากเจ้าต้องการจะจากไปเมื่อใด ข้าก็จะได้ใช้ข้ออ้างว่าเจ้าไปพักผ่อนเปลี่ยนบรรยากาศที่เคหาสน์ของข้าในเมืองอื่น ทีนี้เจ้าก็จะได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างสบายใจ ไม่เสียชื่อเสียงจากการถอนหมั้นให้ถูกทับถมตามหลัง ส่วนข้าก็จะได้ไม่ต้องมาทนรำคาญกับเสียงนกกาให้หาชายาใหม่ด้วยอย่างไร”
หญิงสาวลองคิดตาม แม้ตอนแรกที่ตกลงร่วมมือกับพระองค์จะหาได้สนใจเรื่องชื่อเสียงหลังการถอนหมั้น เพราะตั้งใจจะไปใช้ชีวิตอยู่ในที่ไกลๆ อยู่แล้ว แต่ยามได้ฟังเช่นนี้ก็พบว่าเข้าท่าดี
เพราะนางจะไร้รอยด่างพร้อยให้ครอบครัวโดยเฉพาะเยี่ยซินหยี กับพวกตระกูลเฉวียนได้สาแก่ใจ
***
ก็มีเหตุผลนะ ยอมยกประโยชน์ให้จำเลย
E-Book เล่มเดียวจบ วางแผงแล้วนะคะ พร้อมแล้วทั้งที่ Meb , Dek-D เลือกตามช่องทางที่สะดวกได้เลยค่ะ